«تهیه شده در گروه شرکت‌های پیشتاز»
تسخیر شدن یک حقیقت اجمالی‏ست که بهتر است پنهان بماند جیمز هربرت
5000دلار جایزه گمشده
‫- لعنتی!
‫- من داستان‌ها و افسانه‌های خانه های قدیمی را ...
‫از بچگی دوست داشتم.
‫من تا الان تقریبا ۲۰۰ تا فیلم در مورد ...
‫این مکان‌ها گرفتم.
‫و گاهی اوقات خوباشو تو اینترنت به اشتراک میذارم.
‫من دوست دارم مکان هایی مثل ساختمان های نظامی قدیمی ...
‫تیمارستان ها، مدارس، مهد کودک‏ها و هتل های متروکه رو کاوش کنم
‫این سرگرمی من و زنم بود.
‫اون در بیمارستان محلی کار می‌کرد
‫و دائما دورو برش پر آدم بود.
‫و در زندگی خصوصی ما
‫ما خیلی اهل بیرون رفتن نبودیم.
‫ترجیح می‌دادیم سوار ماشین بشیم
‫و همچین جاهایی بریم.
‫ما عکس میگرفتیم و خیلی حرف میزدیم
‫اون هرچیزی که میتونست رو داشت
ما فقط برای خودمان متولد نمیشیم
‫قبلا اینجوری بود
‫بعد، همه چیز در یک لحظه تغییر کرد.
‫استفانی و دخترمون توی بیمارستان مردن.
‫اگر این یک داستان مهیج ترسناک...
‫که چند روز پیش شروع شد و یه سری پیچ و خم ناخوشایند داشت، نبود...
‫این فیلم رو درست نمیکردم.
‫دو روز بود که برای اولین بار این فیلم رو دیدم.
‫من دیدمش. اما این من نبودم که این فیلم رو گرفتم.
‫من دوربین های فیلمبرداری مختلفی دارم
‫و با اینکه خیلی جاهای مشابهی رو دیده بودم
‫این یکی اصلا آشنا نبود،
‫و باید مکان دقیقش رو بررسی میکردم
‫ولی هنوز به ترسناکترین مورد ها ...
‫اشاره نکرده ام.
‫اول اینکه من این فیلم رو روی کامپیوترم دیدم
‫و دومی اینه، این آویز.
‫مال من سیاهه
‫مال اون سفید
‫این رنگ مورد علاقه‌اش بود
‫من کسی نیستم که به آسانی بترسه
‫اما این قطعا دلهره اوره
‫وقتی که دارم سعی می‌کنم مکانشو پیدا کنم و
‫چطور به اونجا برسم ...
‫فقط راجع به این آویز فکر می‌کنم
‫قسم می‌خورم، حداقل ۱۰۰ بار فیلم رو نگاه کردم ...
‫من هم عینا توی اون اتاق بودم
‫همه چیز سرد و پوسیده بود.
‫من اونو ملاقات کردم.
‫من هیچ وقت همسرم رو توی فیلم ندیدم
‫به شدت دلم می‌خواست که یکی، اون باشه.
‫- سلام پسرم.
‫میشنوی چی میگم؟
‫- آره، میشنوم، ولی سیگنال من اینجا خوب نیست
‫- من تا حالا نتونستم مستقیم بهت زنگ بزنم
‫ها؟
‫- نذار شروع کنم، به هر حال سرم شلوغه.
‫- شلوغه.
‫وسط ناکجا آباد سرش شلوغه
‫خیلی خب.
‫- بعد از ۲۵ سال، بهم نگو چیکار کنم.
‫- بابت اتفاقی که افتاد متاسفم.
‫واقعا هستم
‫- مطمئنم که هستی
‫ببین، اولی، من وقت این کارا رو ندارم
‫برای همین دارم قطع می‌کنم
‫- صبر کن!
‫صبر کن، صبر کن!
‫فیلمی که برات فرستادم رو گرفتی؟
‫در مورد مکانش
‫- آره، گرفتم.
‫امروز میرم که مکانش رو ببینم
‫- خدا منو ببخشه
‫من نباید اون فیلم رو برای تو می‌فرستادم
‫- در مورد چه کوفتی داری حرف می‌زنی؟
‫- اون ساختمون متروکه، متروکه نیست
‫- اولی.
‫اولی نمیتونم صداتو بشنوم.
‫لعنت!
‫این یارو باورنکردنیه.
‫اگر حق با من باشد، یک یا دو میل راه است.
‫فکر می‌کنم زیاد مهم نباشه،
‫هوا تقریبا خوبه.
‫مشکلی نیست اگه یکم نیاز باشه قدم بزنم
‫اوه، اینجا رو ببین، جالبه
‫اه، روشن نمیشه
‫یک مدتی اینجا بوده.
‫خب، وقتشه که ماشینو برداریم
‫آره، من اینجا رو تو اینترنت پیدا کردم
‫گرچه که اطلاعات مفیدی نتونستم پیدا کنم.
‫یه فرودگاه برای هواپیماهای کوچیک که زیاد از اینجا دور نیست، هست....
‫با این حال نشنیده ام که هیچ کدامشون بلند بشن یا فرود بیان.
‫اها، اینجا گفته که اینجا ...
‫حدود ۲۰ ساله متروکه شده
‫و آخرین افراد اون زمان ازینجا رفتن.
‫به نظر وحشتناک میاد. به خدا قسم می‌خورم
‫ اون شوروی سابق رو که...
‫فاجعه هسته‌ای در اونجا اتفاق افتاد رو می‌شناسین
‫من مقاله ای رو دیدم که،
‫سربازها اینجا زندگی می‌کردند و
‫قلمرو جدای خودشون رو داشتن.
‫یه مهد کودک،
‫سینما، انبار غذا و دفتر دکترها وجود داشت.
‫هر چی که بتونی تصور کنی
‫خیلی ناراحت کنندست که خیلیا اینجا مردن
‫چون مایل نبودند اینجا رو ترک کنند.
‫ظاهرا، در زمستان، کسانی بودن که بجای ترک اینجا ...
‫از گرسنگی مردن و یا از سرما یخ زدن
‫نمیتونم بفهمم چرا یکی باید بخواد اینجا بمونه
‫واو
‫این باید یه جور تئاتر باشه.
‫یا شاید هم یک سینما، نمی‌دونم
‫آره، اینطور که میبینم به نظر میاد تئاتر باشه
‫سکو هم هست.
‫و جمعیت می‌تونستند بنشینند.
‫ آره، بشین اونجا
‫تا جایی که من می‌بینم به اندازه کافی جا برای تعداد زیادی نیست
‫چی ...
‫واو، واو.
‫شرط می‌بندم این نتیجه یه فیلمبرداری بوده
‫آره، دندون مصنوعی
‫خون مصنوعی.
‫احتمالا فیلمسازان مستقل برای فیلمبرداری فیلم های ترسناک میومدن
‫آره، شاید
‫اوه، حالا می‌توانم صدای هواپیماها را بشنوم.
‫باورم نمیشه
‫هستر.
‫وقتی داشتم این اطراف قدم میزدم،
‫داشتم به این فکر می‌کردم که آیا
‫عصر و شب باید اینجا بمانم یا نه
‫و بالاخره به این نتیجه رسیدم که دوست دارم،
‫بدونم چرا اون فیلم‌هایی که روی کامپیوترم پیدا کردم، گرفته شدن
‫چرا حالا؟
‫چرا اینجا؟
‫چرا من؟
‫چرا ها زیادن، نه؟
‫اره
‫خب، عجب جو کوفتی ایه.
‫اره، ماسک کجا بود؟
‫این باد نبود.
لعنتی
‫لعنت
‫اینا وسایل صحنه تئاتر نیستن
‫این لباس های صحنه تئاتر نیست
‫سلام
‫کمک!
نجاتش بده
‫امکان نداره
‫این واقعی نیست
‫این نمیتونه واقعی باشه
‫این اتفاق نمی‌افتد.
‫نجاتش بده
‫کجا می تونی باشی؟
‫اوه، خدای من
‫از اینجا میبرمت بیرون
‫هیس
‫چه خبره؟
‫911، ‫مورد اورژانسی شما چیه؟
‫اسم من گیل اسپنسر هست. ‫یه بچه پیدا کردم.
‫آقا، موقعیتتون کجاست؟
‫جاده شماره 7 ‫حدود 10 مایل
‫از نردیک ترین شهر فاصله داره، ‫ فکر کنم
‫حالتون خوبه؟ ‫شما یا بچه زخمی شدین؟
‫نه، ما خوبیم
‫اینطور که می‌بینم، اون کاملا حالش خوبه
‫الان در خطر هستین؟
‫نه ما الان در خطر نیستیم
‫اون ممکنه یه خورده گرسنه باشه
‫من نمی‌دونم چه کار کنم.
‫نمی‌دونم پدر و مادرش کجا هستند
‫و نمیتونم اینجوری رانندگی کنم
‫لطفا به ما کمک کنید
‫خیلی خب، آقا، ازتون میخوام از ماشین پیاده بشید
‫قابل‌رویت بمونین، و عقب نشینین
‫اگه لازم شد از بچه مراقبت کنین
‫میتونین از پس این کار بربیاین؟
‫آره، می تونم
‫چه ماشینی دارین؟
‫یه SX4 مشکی
‫خیلی خب ‫همون جایی که هستین بمونین.
‫ما در راه هستیم.
‫- بعضی وقتا برای اینکه چیزی رو باور کنیم باید ببینیمشون
‫با اینکه هنوز برای من خیلی سخته،
‫قبل از اینکه برم یه عالمه فکر تو ذهنم داشتم
‫اما حالا ...
‫نمیتونم بشمارمشون
‫من به فیلم اشاره ای نکردم
‫من در این مورد چیزی به پلیس نگفتم.
‫نه، نه، در نهایت من این کار رو نکردم
‫نمی دونم که تصمیم درستی گرفتم یا نه
‫وقتی به خانه رسیدم کارت حافظه روی میزم بود.
‫با این حال که من قبل تر دوربین رو روی زمین رها کرده وبدم
‫من برش نداشتم و هرگز کارت حافظه رو در نیاورده بودم
‫چند روز دیگه من به ساختمان‌ها بر می‌گردم.
‫فکر کردم دوربین رو جمع کنم
‫اما، اونجا نبود
‫چیزی که بدتره اینه که
‫غریبه هم نبود
‫نه خونی، نه اجزای بدن، هیچی.
‫هیچ‌کس در مورد اون دختر کوچولو چیزی بهم نگفت
‫نمی تونم تصور کنم چطور تونسته اونجا زنده بمونه
‫اون مکان جهنم بود
‫بدون غذا، بدون پناهگاه.
‫فکر کردن بهش وحشتناکه.
‫همچنین تصور کردنش هم وحشتناکه
‫چه بلایی ممکنه سر مادرش اومده باشه.
‫نمی‌دونم بهترین کار چه خواهد بود.
‫گفتن حقیقت بهش وقتی زمان درستش رسید
‫یا مخفی نگه داشتنش برای همیشه
‫حداقل ۱۰۰ بار فیلم رو نگاه کردم
‫داشتم به برگشتن به اونجا فکر می‌کردم
‫اما همون یک‌بار هم زیادی بود.
‫و بالاخره فهمیدم که
‫هدف ارواح منو تا حد مرگ ترسوندن نبود.
‫اون می‌خواست که یکبار برای همیشه مرگ ناپدید شود.
‫ممکن است احمقانه به نظر برسد، اما امیدوارم که
‫همسرم را در فیلم پیدا کنم.
‫اینکه اون به نحوی با این پرونده ارتباط داشته باشد.
‫علامت ها، نامه های توی جنگل
‫ماشینی که خودش شروع به حرکت کرد.
‫حالتون خوبه؟ ‫آیا شما یا کودک زخمی شده‌اید؟
‫گاهی اوقات برای باور چیزی باید انها رو ببینیم
‫ازتون میخوام که از ماشین خارج بشید
‫قابل رویت باشید و عقب نشینید
‫اگر لازم بود از بچه مراقبت کنید
«تهیه شده در گروه شرکت‌های پیشتاز»