«تهیه شده در گروه شرکت‌های پیشتاز»
‫بیاید بچه‌ها، گوش بدید
‫چون داستانی که میخوام ‫بگم یه درسی داره
‫درسی که ممکنه یه روزی ‫ازتون محافظت کنه
‫پس بیاد جمع شید و ‫خوب به حرفای من گوش بدید
‫داستان یه بچه‌ی خوش سیما
‫با کلاه صورتیِ کوچیکشه
‫تولدش موهبتی برای پدر و مادرش بود
‫در زمان رنج‌ بزرگ و قحطی
‫تمامی افراد توی روستا موافق بودن
‫که زیباترین بچه‌ی دنیاست
‫اما اون بچه دچار مریضی شد،
‫و پیش‌بینی شده بود
‫که اولین زمستان، آخرین زمستان زندگیش خواهد بود
‫پدرش از اون آدمایی نبود که چنین ‫خبری رو کورکورانه قبول کنه
‫و توی زمزمه‌ها از زن ساحره‌ای گفته میشد که...
‫که قادر به درمان هر مرضی هست
‫تنها چیزی که نیاز بود فقط ‫این بود که پدرش شجاع باشه
‫و به تاریکی اعتماد کنه
‫و همینطور بود،
‫و همینکار رو کرد
‫اما وقتی که ساحره بیماری ‫بچه رو درمان کرد
‫در ازاش هدیه‌ای رو گذاشت
‫کاشف به عمل اومد که به این ‫بچه چشم برزخی اعطا شده بود
‫همه فکر میکردن که ازش ‫میخوان آینده‌ـشون رو ببینه،
‫اما بعدش کسی نمیخواست که ‫بشنوه چه چیزی دیده
‫چرا که تنها پایان تلخ است...
‫که در هر صورت سراغ همه می‌آید
‫و خودش از این بابت اطمینان حاصل کرد
‫چون به زود مشخص شد...
‫...که از جوانب دیگری هم قدرتمند بود
‫بنظر میومد که کسی رو نمی‌بخشید
‫نه حتی پدر خودش،
‫کسی که برای اون ‫چیزهای زیادی رو فدا کرده بود،
‫و بدین ترتیب، دستور داده شد
‫که این بچه به تاریکی که خلقش ‫کرده برگرده
‫در اعماق جنگل مخفیش کردن
‫تنهایِ تنها،
‫بدون اینکه کسی رو برای ‫بازی کردن داشته باشه
‫اما همچنان، روش خودش رو برای
‫دوست پیدا کردن داشت
‫پس بچه‌ها لطفا از هدایا حذر کنید
‫از افرادی که پیشکششون می‌کنن حذر کنید
‫و از کسانی که با رضایت تمام ‫قبولـشون می‌کنن برحذر باشید
‫قصه‌ها به روش جالبی
‫ذهنت رو درگیر می‌کنن
‫نمیدونم کجا بودم یا کِی بود،
‫که اولین بار داستان این بچه‌ی خوش سیما
‫با کلاه صورتی کوچیکش رو شنیدم
‫فقط حس میکنم که انگار تموم ‫عمرم درموردش میدونستم
‫برام سواله که چجوری آدما
‫باعث میشن قصه‌هاشون ‫تعریف بشه
‫و حتی اگه خودم میخواستمش
‫باید دردسرهای وحشتناکی رو تجربه کنی
‫اکثر اوقات، ‫سروکله یه شاهزاده پیدا میشه
‫و در هر صورت بیدارت می‌کنه
‫اما هیچ شاهزاده‌ای این اطراف نمیبینم
‫فقط برادر کوچیکم هست
‫هر جایی که برم دنبالم میاد،
‫و باید همه‌چیز رو باهاش قسمت کنم
‫اما حداقل مال خودمه
‫چرا اینو پوشیدی؟
‫میخوام برم جان استریب رو ببینم
‫و همسرش رو اگه متاهل باشه
‫مامان تصور میکنه که ‫به خدمتکار نیاز داره
‫اما چرا لب‌هات به طرز عجیبی رنگی شدن؟
‫خیله‌خب
‫اگه قرار باشه یه ذره کیک هم ببینم،
‫تو اولین کسی هستی که خبردار میشی
‫باشه؟
‫بلدی بخونی؟
‫نه اما پخت و پز بلدم و ‫میتونم لباس بشورم
‫پدرت کشاورز بوده، درسته؟
‫بله بود
‫به دیار فانی شتافته
‫مادر الان دست تنهاست ‫و نهایت تلاشش رو می‌کنه
‫بهتره فکر کنم کارهای باارزش کمی ‫از دستش برمیاد
‫تا زمانی که این طاعون وحشتناک از بین بره
‫بعضیا میگن که زمین‌ها نفرین شدن
‫فقط برای افراد بی‌کفایت اینجوریه،
‫درست مثل همه‌ی چیزها
‫و واقعا کل نظامِ که مضحکه
‫آخه به طرز احمقانه‌ای ‫به اسقفی محصول بدهکاریم
‫و اجازه نداریم که استفاده کنیم از...
‫بهتره که حرفایی که میزنی رو
‫تا یه حدی بزنی
‫بله قربان
‫یه کار قشنگ برای یه پیرمرد بیچاره بکن، میکنی؟
‫گفتن "سرورم" رو امتحان کن
‫بله...
‫سرورم
‫آفرین دخترجون
‫فکر کنم متوجه بشی که مهمونامون ‫اینو ترجیح میدن
‫حالا میخوام یه چیزی ازت بپرسم
سالم هستی؟
‫عذر میخوام؟
‫هرچقدر بخوای میتونی ‫عذرخواهی بکنی
‫اما سوالم سرجاشه
‫تو...
‫مشکلی نداری؟
‫اگه می‌رفتم اون طرف و میزدم توی صورتش چی؟
‫غرور می‌چسبید کف دستم؟
‫هیچ احساسی بهم دست نمی‌داد؟
‫می‌مُردی به این مردِ لبخند می‌زدی؟
‫فقط برای اینکه بگی ممنونم؟
‫به خدمتکار نیازی نداشت
‫تو نمیتونی اینجا بمونی گرتل
‫چرا نه؟
‫چون اتاق کافی نداریم
‫اینجا پُر شده از ارواح
‫ارواح گرسنه،
‫از تمام چیزی که حالا رفته
‫پدرت درست همونجا میشینه
‫و پدر من به زودی به اینجا میاد
‫نباید اینطوری حرف بزنی
‫برادرت رو می‌گیری و به صومعه میرید
‫بیفت به پای خواهران،
‫و دعا کن که اجازه بدن بری داخل
‫هیچوقت اجازه نمیدن هنسل وارد صومعه بشه
‫و منم هیچوقت درخواست نمیکنم ‫که منو قبول کنن
‫پس هردوتون میتونید شروع به کار کنید
‫و گورهای کوچیک و نُقلی‌ـتون رو بکَنید
‫گرتل
‫وقتی که تو و برادرت دست به بیل شدید...
‫برای مامانی هم یه چاله بکنید
‫برید!
‫وگرنه با تبر تیکه تیکه‌ـتون می‌کنم
‫من برادرم رو از رختخوابش بیرون آوردم
‫و با هم به تنها خونه‌ای که توی ‫زندگیمون میشناختیم فرار کردیم
‫در پشت سرِ ما به هم کوبیده شد،
‫و دنیای بزرگ و بدِ به روی ما گشوده شد...
‫مثل یه دهانِ وحشت‌آور
‫باید با مردی که توی خونه بود میرفتی
‫درمورد چیزهایی که خبر نداری حرف نزن
‫چرا همیشه اینکارو می‌کنی؟
‫من همیشه یه کار می‌کنم ‫ساعت که نیستم
‫دردسر درست می‌کنی
‫میتونستی اتاق خودت رو داشته باشی
‫دیر یا زود تیکه کیک بدست می‌آوردی
‫هیچ چیزی داده نمیشه تا وقتی که چیز دیگه‌ای
‫گرفته نشه
‫کِی میتونیم برگردیم پیش مامان؟
‫اون بیوه هیز رو یادته
‫که قبل از اینکه مرغاش مریض ‫بشن همیشه به بابا تخم مرغ می‌داد؟
‫فقط یکم جلوتر زندگی می‌کنه
‫شاید بتونه جای خواب بهمون بده
‫چطوری چشمات تا اونقدر دور رو میبینن؟
‫نیازی نیست چیزی رو ببینم تا ‫بدونم که اونجا هستن
‫مطمئنی که یک زن اینجا زندگی میکنه؟
‫مطمئنم که قبلا یه زن اینجا زندگی میکرد
‫بوی زندگی کردنِ یک زن رو نمیده
‫ساکت
‫و برای سقف بالای سرمون خوشحال باش
‫خب دقیقا زجرآور نیست
‫بیا پس
‫فکر میکنی مامان حالش خوبه؟
‫من فکر میکنم تا وقتی که ما خوب باشیم
‫اونم حالش خوبه
‫گرتل
‫حالمون خوب میمونه؟
‫اگه همه‌چیز دست من باشه آره
‫برادر!
‫گرتل! کمک! ‫نجاتم بده!
‫هی!
‫اما نه واقعا
‫شرط میبندم از خونه‌ـتون بیرونتون کردن
‫آماده باشید تا با تنها با لباس
‫و پوست تنتـون از خودتون ‫دفاع کنید،
‫که چیز زیادی نیستن
‫من یه تبر دارم
‫
‫باید بگم خیلی خوب زیر سایه‌ات مخفی میشه مرد جوان
‫منظورم اینه که خونه یه تبر دارم
‫ساکت باش
‫خوشحال میشم تا پیش جنگل‌نشین‌ها راهنماییتون کنم
‫مردم خوبی هستن
‫سکه‌های زیاد، غذا ‫اگه بتونید بدستشون بیارید
‫یه تبر جدید بهت میدن
‫و بهت یاد میدن که چطوری ‫باهاش کار کنی
‫تو دخترجون،
‫درمورد روش‌های گیاه‌داری و زمین ‫یاد میگیری
‫نکنه آقایون به دلایل روشنی ‫به کارت بیان
‫ما در قبال این غذا چه کاری میتونیم بکنیم؟
‫آخه اگه ما نبودیم، شما خودت میخوردیش
‫من خرگوش دوست ندارم
‫پس از ما چی میخوای؟
‫شما چیزی ندارید که بدردم بخوره یا بخوام
‫«چرا که مهربانی پاداش خودش رو داره
‫اما خشونت یک جراحت خودکرده‌ست
‫آدم‌های شرور رزق و روزیشون ‫رو با فریب‌کاری بدست میارن،
‫اما کسی که پرهیزگاره
‫محصول حقیقی بدست می‌آورد
‫براستی کسانی که کار درست را می‌کنند
‫زندگی خوبی دارند
‫کسانی که در پی اهریمن هستند میمیرند»
‫اما همه که میمیرن
‫درسته، اما حالا نه
‫خودتون رو سیر کنید و شاید...
‫بهم اجازه بدید که ‫براتون حمام رو آماده کنم
‫این پسرک خیلی کثیفه،
‫ممکنه جای کود در نظر گرفته بشه
‫اگه بخاطر سفیدیِ توی چشماش نباشه
‫دو روز و شب تموم به سمت غرب برید
‫توی مسیری که براتون کشیدم بمونید
‫و چیزی رو که دنبالشید پیدا می‌کنید
‫از مسیر گمراه بشید، باید منتظرگرگ‌ها باشید
‫و اگه اینجوری شد ‫واینستید که باهاشون حرف بزنید
‫خیلی جذاب و زیبا هستن
‫اما مکالمات افتضاحی دارن
‫چرا نمیتونستیم
‫همونجایی که شکارچی هست بمونیم؟
‫اگه بچه میخواست،
‫گمونم خودش بچه می‌ساختشون
‫می‌ساختشون؟ از چی؟
‫باید همه چیز رو توضیح بدم؟
‫اما مامان ما رو نساخت
‫پرنده‌ها ما رو از پنجره براش آوردن
‫راست میگی هنسل
‫تموم این مدت عجب احمقی بودم
‫تموم شد؟
‫آره و همچنان گرسنمه
‫نتیجه‌ی معمولیِ غذا خوردنِ زیاده
‫
‫زیاد راجع به بابا یادت میاد؟
‫نه خیلی زیاد نه
‫اون قصه رو دوباره بهم بگو
‫درمورد اون بچه‌ی خوش سیما
‫با کلاه صورتی...
‫الان وقتش نیست
‫خیلی ترسناکه و ‫باعث میشه
‫چیزهایی رو ببینی که وجود ندارن
‫چیزهایی که احتمالا وجود دارن
‫برای من ترسناک نیست
‫و کمکم میکنه که بخوابم
‫گرتل من ترسیده‌ام
‫هیچکس و هیچ چیزی اینجا نیست
‫گرتل
‫همیشه سعی میکنم که به مادرم بگم
‫که میتونم چیزهایی رو ببینم
‫که انگار توی بیداری خواب می‌دیدم
‫اما همیشه بهم می‌گفت ‫که به کسی نگم
‫و اون دختر کوچولو هیچوقت نباید...
‫داری چه غلطی میکنی؟
‫برای وقتیکه جنگل‌نشین‌ها ‫رو ببینم تمرین میکنم
‫و تو گفتی غلط
‫هی!
‫تموم تمرینت داره صدای بیخودی درمیاره!
‫متاسفم
‫من گرسنمه
‫من از تو بیشتر گرسنمه
‫چون تو یه خوکی
‫تو خوک بزرگتری هستی
‫درسته، هستم
‫کِی دوباره غذا میخوریم؟
‫گرتل؟
‫دارم از گرسنگی میمیرم گرتل
‫به نظر قارچ میاد
‫آره اما مثل تفاوت‌ انسان‌ها
‫اینا هم با همدیگه فرق دارن
‫این یکی ممکنه دوستانه نباشه
‫چطوری تشخیص بدیم؟
‫گمونم بتونیم ازشون بپرسیم
‫خب در هر حال همه ما اینجاییم
‫و از آشنایی با شما خوشحالیم
‫الان مدت زیادی میشه که غذا نخوردیم
‫و اگه بخوام کاملا روراست و رک باشم
‫داشتیم به این فکر میکردیم
‫خیلی جدی که شما رو
‫بخوریم
‫پس اگه میشه بهمون بگید، ‫چیزهای عجیب کوچولو
‫شما مهربونید یا نه؟
‫چی گفت؟
‫با اینکه ممکنه عجیب باشه ‫اما گمونم گفت منو بخورید
‫دنبالم بیا
‫بیا و پیدام کن
‫دنبالم بیا خواهر
‫گرتل
‫اون واقعیه؟
‫اگه نباشه، ما هم نیستیم
‫بوش رو میگیری؟
‫گرتل بوی کیک میده!
‫هی
‫ولم کن!
‫بوی کیک میده گرتل،
‫و نمیتونم مقاومت کنم
‫من به غذا نیاز دارم گرتل
‫جایی بمون که بتونم ببینمت
‫سرسره دارن
ولی من هیچ بچه‌ای نمیبینم
‫میدونی بوی گوشت هم میاد
‫از پنجره یا چیز دیگه‌ای نگاه کن
‫خب؟
‫چی اونجاست؟
‫فقط بهشت
‫چی؟
‫گرتل نگاه کن و ببین
‫هنسل
‫برادر!
‫شما باید خواهری باشی که ‫زیاد درموردش شنیدم
‫مراقب باش عزیزم
‫دوست ندارم کاری رو شروع کنی ‫که نمیتونی بهش خاتمه بدی
‫هرگز قصد دزدی از شما رو نداشتیم خانم
‫خانم؟ فکر میکنی متاهلم؟
‫میبینی که به پاشنه‌ام غل و زنجیر خورده؟
‫اما بهم بگو چجوری سر از جنگل من درآوردید،
‫و به طرز جذابی بدون همراه هستید
‫مادرمون درگیر شرایط سختی شده
‫اولین چیزی که یک مادر بهش دچار میشه همینه
‫خواهرم به صومعه نمیاد
‫ساکت باش
‫خیلی شک دارم که صومعه جایی باشه
‫برای دختری با این توانایی توی استخون‌هاش،
‫حتی اگه گوشتی روی اون استخوان‌ها باشه
‫منتظر مهمون نیستید؟
‫مهمون؟ ‫ترجیح میدم سوسک بیاد
‫فقط بررسی میکنم
‫که مطمئنم بشم موهات شپش نیفتاده
‫قبل از اینکه سرتون رو روی بالش‌های من بذارید
‫آخ!
‫به اندازه کافی تمیز هستی
‫حالا غذا بخورید
‫و استراحت کنید
‫تختخواب‌ها از قبل براتون آماده شدن
‫ممنون
‫اما واقعا،
‫یکم میمونیم و بعدش ‫باید به راهمون ادامه بدیم
‫شیر،
‫برای استخون‌ها خوب‌ان
‫یک مو اینجا، یک مو اونجا
‫مشخصا چشمای بزرگی برای معده‌ام دارم
‫و مشخصا دهنت زیادی برای دهنت بزرگه
‫مادرم منو کشت
‫مادرم منو خورد
‫چه پرنده‌ی خوشگلی هستم من
‫نه!
‫صبحانه‌ـتون
‫صبحونه گوشت نمیخوری خوشگلم؟
‫نه ممنون خانم
‫میتونه تموم سبزیجات ‫دنیا رو بخوره
‫درحالیکه من همه گوشت‌ها رو میخورم ‫و مثل یه گاو نر قوی میشم
‫اونم به اندازه کافی رشد میکنه
‫درست مثل گاو نر، با استخونه‌های ‫درست شده از سبزیجات،
‫گاری و مردی که بالاش نشسته رو میکشه
‫خب یکی دیگه هم افتاد و خرد شد
‫کمکتون نکنم؟
‫چی گفتی عزیزم؟
‫فقط در ازای سخاوتمندیتـون
‫ممکنه بهتون پیشنهاد بدم که یکی از ما
‫بره و اون و بگیره
‫چه فکر جدیدی
‫من میتونم غذا درست کنم و لباس بشورم
‫تختخواب‌ها رو مرتب کنم
‫و هر حیوونی که نیاز به پرورش داره ‫رو پرورش بدم
‫و میتونم هیزم بشکنم
‫- میتونه یاد بگیره ‫- خب میتونم
‫معمولا عادت ندارم بچه‌ای رو به کار بگیرم،
‫اما در این مورد بنظر میاد ‫معامله‌ی منصفانه‌ای باشه
‫فقط تا وقتیکه دوباره راه بیفتیم...
‫تا یه چیز موندگارتری رو پیدا کنیم
‫بزودی برای جنگل‌نشین‌ها کار میکنیم
‫خب کم کم داره بنظر میاد
‫جنگل‌نشین‌ها باید برای یه ‫مدتی منتظر بمونن
‫چیزی پیدا کنی، مال خودت نگه میداری
‫در کشویی سمت راست
‫قلیاب و سرکه روی طاقچه‌ان
‫صابون چربی حیوونم اونجاست
‫و تیغه رو اینجوری بالا بگیر
‫بعد آروم بیارش پایین
‫آفرین
‫وقتی که ازش سردرآوردی
‫میتونی بری سراغ اونایی که توی انباری هست
‫وای عجب جذابی هستی تو
‫چیزی عطسه آور نداریم
‫حتی با گرمای خجالتت
‫دیگه داره سردت میشه
‫بیا بذار یه چیزی رو بهت نشون بدم
‫ریشه شیرین بیان، ‫سیر، گل همیشه بهار،
‫گلسنگ‌های ریشی، ‫بومادران معمولی، گون،
‫و در آخر، پنجه گربه
‫
‫بیا
‫چی؟
‫بخورش
‫من نمی...
‫فردا یه دختر جدیدی میشی
‫اگه فردا نشد، ‫به زودی اتفاق میفته
‫در هر حالت، قدم اولت رو برداشتی
‫بوی گندش فقط مثل یه دربانِ زشت...
‫در مقابل قصر عجایبه
‫میتونی کنارش دم دروازه بمونی ‫یا بری ببینی داخل چطوریه
‫تو با من میای!
‫درختای ابله
‫طرز کارش دستت میاد
‫همیشه به خاطر داشته باشید
‫شاه ترسیده و باید هم بترسه
‫چون ملکه میتونه هرکاری که ‫دلش میخواد انجام بده
‫گرتل،
‫لخته
‫نوبت توئه
‫- یه طوفان توی راهه ‫- اینطور نیست
‫ساکت باش
‫تموم روز بیرون بودم
‫میدونم ابرهای بارونی چه شکلی‌ان ‫اما خبری نبود
‫در هر حال،
‫تبرت رو آوردم داخل تا امنیت داشته باشی
‫از کجا میدونسنی؟
‫چون زنان اغلب چیزهایی میدونن
‫که نباید بدونن
‫مگه نه گرتل؟
‫گرتل یه زن نیست
‫نه؟ و اگه نباشه چی؟
‫چیه؟
‫یه ماره؟ قورباغه؟
‫یه خوک؟
‫به ما نگاه نکن
‫اینجا به ما نگاه نکن
‫توی چاله‌ی توی زمینِ ما
‫ما این پایین پیر شدیم
‫ما رو نگاه نکن
‫اینجا به ما نگاه نکن
‫توی زمین
‫اینجا ما پیر شدیم
‫به ما نگاه نکن
‫خواب‌هایی که ‌می‌دیدم
‫فقط بخاطر غذاهای سنگینی ‫بوده که قبل خواب میخوردم؟
‫یه پیغام بودن؟
‫یه هشدار؟
‫داشتم فرصت گوش دادن به خودم رو از دست می‌دادم؟
‫هی
‫کار درست اینه قبل از اینکه زیادی ‫از حد اینجا بمونیم، راهی بشیم
‫چی؟
‫بریم؟
‫آره
‫و به سمتِ جنگل‌نشین‌ها ادامه بدیم
‫همونطوری که گفتیم میریم
‫ما کار پیدا کردیم اینجا
‫احتمالا متوجه غذاها هم شدی
‫اینجا یه چیزیش می‌لنگه
‫اما خیلی خوشاینده
‫اما بهم بگو پشت اون خوشایندیش چیه؟
‫چیزهایی هستن، چیزهای بد
‫چه چیزهای بدی؟
‫اولا که همه چیز فراوونه
‫یعنی چی؟
‫یعنی خیلی زیاده
‫چیزهای خیلی زیادی هست ‫و منطقی نیست
‫حیوونا کجان؟
‫از کجا شیر میدوشه؟
‫این همه کیکِ تموم نشدنی رو از کجا میاره؟
‫یه سری ارواح اینجا یا زیرش گیر افتادن
‫اما چرا همیشه مشکل رو میبینی؟
‫چیزی که پشت و زیره؟ ‫چیزی که مخفیه؟
‫چون دنیای بد و بزرگ همینیِ که هست
‫الان دیگه از دنیای بیرون درامانیم ‫مگه این چیزی نیست که میخوای؟
‫احتمالا فردا میتونی منو بفرستی تا ‫آذوقه جمع کنم
‫مادرم میگه خیلی خوب میتونم ‫محصول خوب رو بشناسم
‫نیازی نیست
‫آلوها خارج از فصلشون ‫فقط تا سه روز میمونن
‫و اون گوشت هم نمک دود نشده ‫حتما داره خراب میشه
‫و هنوز نشده
‫آره
‫هنسل، گرتل
‫پارچه قدیمی برداشتی نه؟
‫همونی که زیادی خیس شده با نوشیدنی
‫یه دونه دیگه توی گنجه‌ی توی راهرو هست
‫سمت پشت
‫وقتی پیدا کردی، بذار یه چیزی رو بهت نشون بدم
‫فکری که توی سرته،
‫برو توی انباری ببین
‫ارّه‌هایی رو پیدا میکنی که تیز شدن...
‫برای استخون‌های آدم‌های مُرده
‫فکری که توی سرته اینه که ‫برو توی انباری ببین
‫ارّه‌هایی رو پیدا میکنی که تیز شدن...
‫برای استخون‌های آدم‌های مُرده
‫چیه که با دندوناش تغذیه میکنه ‫اما هیچوقت سیر نمیشه؟
‫داری خواب میبینی؟
‫بعضی شبا
‫بعضی شب‌ها، اصلا خوابم نمیبره
‫بیداری
‫به صدای جنگل گوش میدی؟
‫خوبه
‫هوا به وفور در حال گردشه
‫فقط باید دست دراز کنی و جلوش رو بگیری
‫این قدرت توئه
‫تا چیزی که پنهون هست رو ببینی ‫و بدستش بیاری
‫یک ذهن کوچیک فقط چیزی که ‫میبینه رو باور میکنه
‫یک مربع کوچیک ایجاد میکنه،
‫صبر میکنه که گرفته بشه
‫هیچوقت براش سوال نیست ‫که چه چیزی سرنوشتش رو کنترل میکنه
‫اما ما خودمون میدونیم که ارباب سرنوشت ‫خودمون هستیم، مگه نه؟
‫آدمایی مثل تو و من،
‫ما با تامین کننده‌ی بزرگ رابطه نزدیکی داریم
‫اون بذرهای فراوانی رو بهمون عطا میکنه
‫و ما توی باغمون پرورششون میدیم
‫ما برداشتشون میکنیم و باهاش
‫عدالت رو بازگو میکنیم
‫میگی ما، اما من با چیزی موافقت نکردم
‫موضوع سر موافقت یا نکردنت نیست عزیزم
‫از قبل در درونت هست
‫یا میتونی بذاری بخوابه...
‫یا بذاری بیدار بشه
‫حالا
‫مرهم
‫میبینم که ازت خوشش میاد
‫حالا بهش بگو چیکار کنه
‫بهش بگم؟
‫قبلا با اشیا حرف زدی ‫میدونم که اینکار رو کردی
‫چیکار میتونه بکنه؟
‫خیلی بیشتر از اینکه مثل یه ‫شیر ریخته شده بیفته اونجا میتونه کاری بکنه
‫بالاخره تصمیم گرفتی بیدارش کنی
‫اما چطوری...
‫کمتر فکر کن خوشگلم و بیشتر بدون
‫یالا
‫منتظر اربابشه
‫استخون‌های مُردگان
‫استخون‌های مردگان
‫یه گاز دیگه بزن، نمیخوای؟
‫یه گاز دیگه نمیخوام
‫حتی اگه گازمم بگیره، ‫من گازش نمیگیرم
‫اما غذای موردعلاقته، قهرمان کوچک من
‫حتی پوسته‌اش رو هم پُر کردم
‫و فردا هم همینجا هست
‫درست مثل خورشید،
‫و حتی با توجیه کمتر
‫ساکت، داری زشت رفتار میکنی
‫حالا ساکت باش و غذات رو بخور
‫تموم روز باهاش چیکار میکنی؟
‫بهم آموزش میده
‫چیزهایی که میتونه جونم رو نجات بده،
‫که میتونه زندگیم رو بسازه
‫میدونی که اون مامان ما نیست
‫درسته، نیست
‫چیزهای زیادی برای عطا کردن داره
‫تو متوجه نیستی ‫اینجا کلی موهبت هست
‫تو همیشه میگی هیچ موهبتی ‫توی این دنیا نیست
‫که هیچ چیزی داده نمیشه بدون اینکه ‫چیزی ازت گرفته نشه
‫پس اینو بهم بگو
‫چی رو داره میگیره؟
‫الان ترسیدم
‫و میخوام برم خونه
‫میخوام مامان رو ببینم
‫هردوی ما میدونیم که اونجا چیزی نیست
‫اما موهبت‌ها چی؟
‫یادت رفته؟
‫یادت رفته که از موهبت‌ها میترسی؟
‫نمیترسم
‫داستانِ چی؟
‫«روزی روزگاری دختری متولد شد»
‫اونطوری نیست
‫اما «تموم مردم روستا موافق بودن
‫که اون زیباترین بچه‌ی دنیاست»
‫به نفعته که خفه خون بگیری
‫«کاشف به عمل اومد که موهبتِ...»
‫ساکت شو پسر
‫چون که باید داستان خودم رو بنویسم
‫گرتل
‫میخوای بری؟
‫بذار بهت نشون بدم چطوری بری
‫گرتل! ولم نکن!
‫گرتل!
‫دنبالم بیا
‫مطمئنا اون فقط یه کابوس بود
‫میل خلاص شدن از دستش خیلی واقعی بود
‫اما اینکه شبونه بفرستمش تنهایی بره
‫هرگز چنین چیزی نمیتونه واقعی باشه
‫هنسل؟
‫بیرون قهر کرده،
‫قدرت درخت‌ها رو سرزنش میکنه...
‫برای ضعفِ خودش
‫اون یه پسربچه‌ست
‫حتی کوچیکترین سنگریزه هم به محض اینکه ‫وارد چکمه‌هات بشه
‫سفر کردن رو دشوار میکنه برات
‫مثل یه بار مسئولیتش رو قبول کردی
‫اما دیشب اهمیتی ندادی
‫واقعا؟
‫اینطوری نیست؟
‫تو مادرش نیستی
‫و هنوزم یادت نمیاد...
‫آخرین باری که مطمئن نبودی که
‫پسر کوچولوت کجاست رو یادت نمیاد
‫اون نباید تک و تنها باشه
‫شاید نه
‫اما تو قطعا باید تنها باشی
‫باید برم بخوابم
‫که صبح زود بیدار شم ‫و برم دنبال برادرم
‫برنامه محشریه
‫اما میترسم شب مضطربانه‌ای داشته باشم
‫ممکنه چیزی برام درست کنی ‫که کمکم کنه بخوابم؟
‫یه آرامش بخش برات درست میکنم ‫همیشه جواب میده
‫مثل یه بچه میخوابی...
‫اگه تازه بچه رفته باشه بغل مادرش
‫آره
‫ممنون
‫درمورد دستورالعمل خواب‌آور مراقب باش
‫توی یه برگ یا شاخه رو اشتباه کنی،
‫مخلوط کاملا متفاوتی به دست میاری
‫کلی کابوس به بار میاره
‫خب شب بخیر پس
‫بجنب دیگه ‫اینجا جای تو نیست
‫بجنب و بهم نگاه کن
‫دیگه مهم نبود
‫که خواب دیدم یا واقعی بود
‫وحشتِ چیزی که زیر خونه دیدم
‫مدرکی بود درمورد چیزی که ‫از قبل میدونستم
‫الان فقط میتونستم خونسردیم رو حفظ کنم ‫و خودم رو بزنم به اون راه
‫فقط به اندازه کافی تا بتونم گولش بزنم
‫شب اذیت‌کننده‌ای بود، مگه نه؟
‫احساس کردی که باد از سمت تپه‌ها میومد...
‫و تموم پنجره‌های شرقی رو می‌لرزوند؟
‫گمونم متوجه نشدم
‫مطمئنا نتیجه‌ی مطلوبِ خواب‌آورمه
‫دیدی شیر تازه هست یا نه؟
‫دیدم
‫خوشمزه بود
‫خبری از فراری کوچیکمون نشد؟
‫نه هیچی
‫خب یه دوری میزنم دنبالش میگردم
‫جایی میری؟
‫چیز معمولی نیست که ‫طبیعت صدام میزنه،
‫اما وقتی که اینکار رو میکنه، ‫سعی میکنم جوابش رو بدم
‫حواست به کتری باشه، خب؟
‫تا برگردم برام یه فنجون چای درست کن
‫خوب میشه
‫و غذا رو بیرون بذار
‫شاید بعدا خواستم چیزی بخورم
‫اگر جرئت داری روز رو رزق بده
‫که مایلی دوباره متولد بشی
‫داشتم فکر میکردم
‫شاید بهتره که هنسل پیشمون نیست
‫نیست؟
‫به زودی ازت میترسه
‫و همینطور هر مردی که دانا باشه
‫و ترس به راحتی تبدیل به تنفر میشه
‫بهتره که همونطوری که بودی تورو بخاطر بیاره،
‫تا چیزی که توی سرنوشتت هست
‫با تموم چیزهایی که داری ‫بهم نشون میدی،
‫یه روزی خیلی قدرتمند میشم؟
‫بله میشی
‫بر همه چیز تسلط و فرمانروایی ‫خواهم داشت؟
‫تقریبا همه چیز
‫ما باید نقاط ضعف خودمون رو بپذیریم
‫شما چیزی داری؟ نقطه ضعف؟
‫تنها اون چیزی که یک بخشی ‫از من رو گرفت
‫تنها اون چیزی که یک بخشی ‫از تورو گرفته
‫و برای تو زهری خواهد بود
‫و تو باید ازش تغذیه کنی...
‫که مبادا اول از تو تغذیه کنه
‫از زهر تغذیه کنم؟
‫پس چطوری میشه در مقابلش ایمن بود؟
‫اما یه چیزی درمورد زهر هست
‫که بین همه‌ی چیزهایی که ‫توی این دنیای بد و بزرگ هست
‫هیچ چیزی به شیرینیِ اون نیست
‫با برادرم چیکار کردی؟
‫من فقط از سرراهت برش داشتم
‫اون تموم چیزیِ که توی این دنیا دارم
‫دوباره این حرف رو بزن تا زبونت ‫رو تبدیل به گل کنم،
‫تا به یادت بیارم چقدر ‫احمق و زیبا...
‫و موقتی، ‫انتخاب کردی که باشی
‫یا میتونی مسیری رو که من برای ‫تو مشخص کردم دنبال کنی
‫با من هرکاری که میخوای بکن،
‫اما به شرط اینکه اون رو آزاد کنی
‫من هیچوقت نمیتونم اینکار رو کنم
‫اما چرا نه؟
‫چون اون پسر کوچولو زهرِ توئه
‫تنها چیزی که مونده ‫اینه که خوشمزه‌اش کنم
‫تو نمیتونی
‫عزیزم،
‫زمانی رو به یاد نمیارم
‫که چیزی وجود داشته که من ‫برام مهم بوده که انجامش بدم
‫بهت غبطه میخورم،
‫که ایستاده در آستانه‌ی تجربه‌ی خودتی
‫و همه‌چیز پیش روته
‫برای دوباره جوان شدن
‫یک تعادل خوب
‫من درخواستت رو تحسین میکنم
‫اما بیشتر از هرچیزی
‫کنجکاوم میکنه که چرا،
‫چرا باید سعی کن که ‫من رو بخوابونی
‫وقتی که کارهای زیادی ‫برای انجام شدن هست
‫من کاری که ازم میخوای بکنم ‫رو انجام نمیدم
‫من هیچیم شبیه به تو نیست
‫ما از یک ماده ساخته شدیم،
‫از یه کثافت
‫وگرنه چطوری میخواستی داستانم رو بدونی
‫بدون اینکه من برات تعریف کرده باشم؟
‫داستان تو؟
‫به ما یک موهبتِ مشابه داده شده،
‫یک جادو...
‫درست مثل اون
‫با کلاه صورتی کوچیکش
‫چطوری از داستانـ...
‫میدونم که این داستان موردعلاقه‌اته
‫اما تو اشتباهی تعریفش میکردی
‫حقیقت داره،
‫اون زیباترین بچه‌ی دنیا بود،
‫و همه میتونستن ببیننش
‫اما از درون،
‫تا اعماق وجودش پوسیده بود
‫و به شیرینیِ سرکه بود
‫حتی من ازش متنفر بودم
‫و من مادرش بودم
‫چون همه‌چیزم رو ازم گرفت،
‫و من رو هم نابود می‌کرد،
‫اگه خودم اول از شرش خلاص نمیشدم
‫پس منم به تاریکی پسش دادم
‫که ساخته بودتش
‫و فکر میکردم که این پایانشه
‫اما در اشتباه بودم
‫با من موند
‫در افکارم، در خوابم، ‫مثل یه سایه بهم چسبیده بود
‫و بهم وعده‌ی چشیدن قدرتی ‫که داشت رو میداد
‫تنها چیزی که نیاز بود ‫این بود که شجاع باشم
‫و به تاریکی اعتماد کنم
‫و بودم
‫و اینکار رو کردم
‫و مثل کاری که اون کرد،
‫من خودم رو از تمام دلبستگی‌هام ‫خلاص کردم
‫بشقابم رو تمیز کردم
‫فرزندانم رو خوردم
‫انقدر عطش داشتم برای اینکه ‫متوجه بشم قدرت‌های خودم
‫رو به ندرت بهشون فکر کرده بودم
‫خودم رو به شکل یه پیرزن درآوردم
‫تا خودم رو مهربون و ضعیف جلوه بدم
‫یه خونه برای خودمون ساختم،
‫یه خونه با آشپزخونه‌ی مناسب و اتاق غذاخوری
‫اگه مجبور بودم میتونستم ‫براشون اسم بذارم
‫یه توماس و ایزابلا نامی بودن
‫یه ویلیام عزیز
‫و یه الیزابت عزیز بود
‫یه هری و یه سارا،
‫یه پاول، یه کیت،
‫و حالا، فقط برای تو
‫یه هنسل
‫فقط خودت رو از شرش خلاص کن ‫و قدرت‌هات رو بپذیر
‫عجب پسر عروسکی
‫عروسک و تپل مپل و زیبا
‫کجاست؟
‫برادرم کجاست؟
‫پس یکم بمون، خب؟
‫از کجا معلوم، شاید خوشت بیاد
‫فقط امیدوارم که گرسنه باشی
‫وقت خوابته
‫کوچولوی عزیزم
‫برو و به خواهرت بوس شب بخیر بده
‫صدام رو بشنو داداش
‫میدونم که اونجایی، ‫از اینجا میبرمت
‫با اینکه کور شدی ‫اما دوباره صورتم رو میبینی
‫این قولِ ابدی من بهته
‫کافیه
‫حالا برو لالا
‫عجب پسر خوبی
‫عجب دنیایی
‫هنسل وایسا!
‫هنسل!
‫گرتل
‫ساکت دیگه
‫چیزیت نیست
‫و چیزیت نمیشه تا وقتی که ‫من بتونم کاری بکنم
‫اما اون چی؟
‫دیگه اینجا زندگی نمیکنه
‫گرتل، تو ترسیدی
‫از چی؟
‫از دنیا؟
‫نه...
‫فقط از خودم
‫تو همیشه بخشی از من رو ‫خواهی داشت داداش
‫بخشی از من که ازم نگرفتیش
‫بلکه خودم با میل خودم بهت دادمش
‫وقتی که بری همراهت میمونه
‫کِی برم؟
‫بدون تو؟
‫آره
‫داستان واحدی که باهم درش سهیم بودیم ‫حالا به دو قسمت تقسیم میشه
‫و ما مسیرهای متفاوتی رو در پیش میگیریم
‫مسیر تو به چیزی که باید ‫پیدا کنی میبردت
‫مسیر من، من رو میسازه
‫بهش گفتم که خوب ازت مراقبت کنه
‫مطمئن میشه که سالم و سلامت برسی
‫دوباره منو میبینی گرتل
‫اما در هر صورت، ‫منو داره کجا میبره؟
‫رها کردنش کار سختی نبود
‫اگه قراره بره و مسیرش رو پیدا کنه،
‫خب منم نمیتونم سر راهش بایستم،
‫درست همونطوری که نباید ‫سر راه من بایسته
‫حداقل میتونستم بفهمم که ‫در اون مورد حق داشت
‫بذارم داستان خودش رو پیدا کنه،
‫و شجاعت خودش برای اینکه ‫زندگیش کنه...
‫...درست همونطوری که حالا ‫من میرم تا زندگی خودم رو بکنم
‫من برای رشد کردن، قدرت خودم رو دارم
‫کمک میکنم که رشد کنه،
‫و اعتماد میکنم که میدونم ‫باهاش چیکار کنم
‫من میدونم که انتخاب با منه
‫میتونستم تاریکی به خوردش بدم ‫یا اینکه روشناییِ زیادی بهش بدم
‫من نگاه کردم و دیدم
‫و فهمیدم
‫اسیرکننده حالا رفته و ‫آتشش خاموش شده،
‫آزاد بودن که برن...
‫و در آرامش باشن
‫و من آزاد بودم
‫که برم و هرگز به عقب نگاه نکنم
‫یا بمونم و چیز جدیدی رو بسازم
‫بر بالای تموم چیزهایی که نابود شدن
‫میدونستم که مسیرم ‫خودش رو نشونم میده
‫و تنها کاری که نیاز بود من انجام بدم ‫این بود که شجاع باشم
‫و به خودم اعتماد کنم
‫و من شجاع هستم
‫و به خودم اعتماد میکنم
«تهیه شده در گروه شرکت‌های پیشتاز»