‫جان گودریک کسی بود که تنها سهمی از
‫چشمک کوتاه ستارگان داشت.
‫با اینحال، می‌توان گفت ‫که وی یکی از
‫بزرگترین اکتشافات تاریخ را کرد.
‫بخاطر یک بیماری در کودکی ‫کاملا ناشنوا شده بود.
‫شاید به همین علت ‫خیلی با دقت نگاه میکرد.
‫یک آسمان صاف، در شبی از تابستان 1784.
‫به بیرون رفت که ببینه ‫آیا یک ستاره بخصوص، هچنان
‫همان کاری که متحیرش کرده بود ‫انجام میده یا خیر.
‫چیزی که هرگز هیچ ستاره‌شناسی ‫گزارشی در موردش ننوشته بود.
‫گودریک نمیتونست به ‫چیزی که میبینه باور بکنه.
‫ستاره‌ی بخصوص، به اسم بتا شلیاق
‫در یک دوره‌ی کوتاه زمانی ‫در روشنایی مرتبا تغییر داشت.
‫فقط روزها.
‫چه چیزی ممکنه باعث بشه ‫ستاره همچین کاری بکنه.
‫یک چیز غافلگیر کننده‌تر این بود ‫که گودریک فهمید می‌تواند
‫با دقتی بالا، تغییراتش را ‫پیشبینی بکند.
‫چه چیزی عامل این تغییر روشنایی ‫در ستاره بود؟
‫هیچکدوم از سناریوهای که به ‫ذهن میرسید، مدارکِ پیش‌روی را
‫نمیتوانست توجیه بکند.
‫سپس، به یک احتمال دیگه فکر کرد.
‫فرضا، چیزی در مدار بتا شلیاق ‫میگشت که در فواصل مشخص
‫باعث گرفتتی جلوی ستاره میشد.
‫ولی چی میتونست باشه؟
‫یک جهان مثلا؟
‫یک تریلیون چطور؟
«تهیه شده در گروه شرکت‌های پیشتاز»
‫ مترجم: Alireza.rm
‫وقتی کشف جان گودریک ‫به گوش موسسه
‫معتبر جامعه‌ی سلطنتی ‫بریتانیا در سال 1786 رسید
‫بلافاصله به ‫عضویت درامد.
‫خبر این افتخار ‫هرگز به گوشش نرسید
‫چند روز بعد ‫بعلت ذات‌الریه فوت کرد.
‫فقط 21 سالش بود.
‫حدود 150 سال طول کشید ‫تا یک ستاره‌شناس دیگه
‫معمای گودریک رو حل بکنه.
‫و فرآیندی که برای همیشه ‫کیهان ما را تغییر داد.
‫حتی در کودکی، جرارد پیتر کویپر
‫دیدی فراتر از هرکسی داشت.
‫ستاره‌هایی رو میدید ‫شدیدا دور و کم رنگ که
‫هیچکس بدون تلسکوپ توانایی دیدنش رو نداشت.
‫این اتفاق بیش از 1قرن قبل ‫در هلند اتفاد.
‫اون زمان، فرزند یک ‫خیاط فقیر امیدی به
‫تبدیل شدن به یک ستاره‌شناس رو نداشت.
‫ولی این پسر ‫تسلیم شدنی نبود.
‫اون زمان، ستاره‌شناسان معتقد بودند ‫که کیهان صرفا شامل
‫چند سیاره محدود است. ‫همان منظومه شمسی خودمان.
‫بیشمار ستارگان دیگر، ‫صرفا نقاط بی‌معنی روشنی بودند
‫که هنوز برای دنیا ‫معنی نداشته‌اند.
‫هنوز میتونستیم روی زمین ‫احساس خاص بودن بکنیم.
‫دانشمندان به ما میگفتند ‫که منظومه ستارگان ما
‫کمیابترین آنهاست، ‫همراه موهبتی از اقمار و دنیاها.
‫کویپر مصمم بود که ‫بفهمه چطور خورشید ما و سیاراتش
‫بوجود آمدند.
‫و راه خودش رو به دانشگاه ‫لایدن باز کرد،
‫جایی که به سرعت ‫از دیگران متمایز شد.
‫از وی دعوت شد که ‫به انجمن نجوم پویا
‫در ایالات متحده ملحق بشه. ‫ولی کویپر اخلاق خاصی داشت
‫وی اهل مجادله و بحث بود ‫و به راحتی
‫با همکارانش دعوا میکرد.
‫چشم‌انداز ریاست یک رصدخانه
‫دور از پایتخت‌های علمی دنیا احتمالا
‫براش جذاب بوده.
‫بعلاوه، اونجا میتونی ‫بهتر از هرجای دیگه
‫ستاره‌ها رو ببینی.
‫کویپر پیشنهاد یک سمت ‫در رصدخانه مکدونالد رو دریافت کرد
‫مستقر در غرب تگزاس.
‫در اواخر قرن، کشف کرد ‫که اکثر ستارگان مرئی
‫در اصل جفت گرانشی هستند.
‫اکثر ستارگان دوگانه ‫مانند دوقلو هستند
‫از یک رحمِ گاز و غبار ‫شکل گرفتند.
‫بقیه، در دورانی جدا ‫بوجود آمدند و در طی
‫روند توسعه خودشون ‫به شکل گرانشی با هم مرتبط شدند.
‫نصف دیگر هم ‫در طول زندگی خود، تنها ماندند.
‫کویپر تصمیم گرفت ‫روی ستارگان دوتایی متمرکز بشه
‫در عجب بود که آیا آنها ‫میتوانند نور را جوری منتشر بکنند
‫که مانند سیارات منظومه شمسی ‫باعث بشوند سیارات از نظر گرانشی
‫به خورشید وابسته بشوند یا خیر.
‫صعود روشنایی. ‫18ساعت و 50 دقیقه.
‫33 درجه بسمت پایین.
‫2175 دقیقه.
‫
‫کویپر دقیقا به ستاره‌ای نگاه میکرد
‫که 150 سال قبل ‫جان گودریک را متحیر کرده بود.
‫ولی کویپر با یک تلسکوپ بسیار بزرگتر ‫داشت مشاهده میکردش.
‫و کویپر مجهز به قدرتی بود ‫که در زمان گودریک
‫وجود خارجی نداشت. ‫طیف سنجی.
‫طیف سنجی روشی است که ‫بوسیله آن نور هر
‫ستاره‌ای را برای دسترسی به ‫ترکیبات اتمی
‫و مولوکلی آن، تشریح میکنند.
‫کویپر به طیف ایجاد شده ‫توسط نور
‫بتا شلیاق نگاه کرد، ‫و دید که مانند
‫بسیاری از ستارگان ‫مقادیر زیادی از هلیوم و هیدروژن وجود دارد
‫اما مقداری، آهن، سدیم ‫و سیلیکون نیز وجود دارد.
‫تا اینجا، غافلگیری وجود نداشت.
‫حالا، نکته جالب.
‫خطوط روشن؟
‫اون خطوط روشنتر ‫از کجا اومدند؟
‫در آن زمان، هیچ ستاره‌شناسی ‫نمیدانست که چرا خطوط روشن
‫در طیف یک ستاره ‫نمایان میشوند.
‫کویپر به این نتیجه رسید که ‫2 ستاره بقدری نزدیک بودند
‫که باهم تبادل ماده میکردند
‫گازهای فوق‌داغی که ‫این امضا را از خود بجای میگذارند.
‫در تلاش برای درک چیزی که ‫اون شب دیده بود
‫کویپر متداول‌ترین رابطه‌ی بین‌ستاره‌ای ‫در کیهان را کشف
‫و نامگذاری کرد.
‫ستاره‌های که از نظر فیزیکی ‫در یک وحدت ابدی گیر کرده‌اند.
‫توسط جاذبه و ‫پلی آتشین از جنس
‫مواد ستاره‌ای، پیوند خورده‌اند.
‫پلی به طول 12 میلیون کیلومتر
‫2ستاره را متصل کرده.
‫یکی، 3برابر بزرگتر از خورشید.
‫دیگری، 13 برابر عظیمتر
‫ یک منظومه ستارگان دوگانه برخوردی.
‫چرا مانند ستاره‌ی ما ‫گرد نیستند؟
‫چون بقدری بهم نزدیک هستند
‫نیروهای جذرومدی جاذبه ‫آنها رو کنترل و سپس به شکل قطرات اشک آتشین
‫آنها را بسط میدهد.
‫منظومه بتا شلیاق ‫حدود هزار سال نوری از زمین فاصله داره
‫بزرگترین تلسکوپِ اواسط ‫قرن 20ام قدرت کافی برای تشخیص
‫آنها بعنوان ستارگان مستقل را نداشت.
‫به اون نیروی جدید طیف‌شناسی برای
‫جدا کردن آنها نیاز داشتیم.
‫کویپر متصور شد که چطور ‫آرایش منظومه
‫ستارگان برخوردی دوگانه، ممکن شکل گرفته باشه.
‫اون استنباط کرد که اونها موقعی ‫شکل گرفتند که ابری عظیم
‫از گاز و غبار بقدری متراکم شد ‫که یک گرداب گرانشی رو تشکیل داد.
‫هنگام فکر کردن به این ‫دوگانه‌های برخوردی
‫کویپر نمیتونست جلوی این ‫فکر رو بگیره که آیا تابحال یکی از
‫این معاشقه ستارگان ‫در آتش گرفتن شکست خورده یا خیر.
‫کویپر از خودش پرسید ‫آیا دنیای ما
‫ماه ما و دیگر سیارات منظومه شمسی ‫چیزی نبوده به جز یک
‫منظومه دوگانه شکست خورده؟
‫و اگر اینطور بود که ‫منظومه شمسی شکل گرفته
‫آیا باز هم چنین اتفاقی پیرامون دیگر ‫ ستارگان در سطح کیهان رخ داده؟
‫جرارد کویپر قدرت خاصی داشت
‫اون میتونست فراتر از هرکسی ببینه.
‫اون اولین نفر بود که تونست ‫دنیایی رو که در آن زندگی میکنیم، مجسم بکنه
‫نه یک وسعت بزرگی بیهوده ‫با تعدادی ستاره تنهای محدود،
‫بلکه جایی لبریز ‫از دنیاهای محتمل
‫بیشمار سیاره و قمر.
‫در 1949 کویپر با این ادعا ‫که منظومه شمسی ما
‫خیلی هم خاص نیست، ‫دنیا را شگفت‌زده کرد.
‫گفت هر ستاره خانواده ‫و دنیای خودش رو داره.
‫یک جهان مثلا؟
‫اما علم، برای این جهان ‫آماده نبود.
‫حتی آماده نبود اولین قدم‌های نوزادگونه را ‫فراتر از زمین بذاره.
‫چرا؟
‫علم به امپراطوری‌های کوچکی ‫تقسیم شده بود
‫رشته‌های مختلف علمی ‫که دانشمندان آن رشته
‫به دانشمندی از رشته دیگه ‫همکاری نمیکرد.
‫ولی برای ریسک کردن در فراتر از زمین ‫این نیازمند تغییر کردن بود.
‫همه چیز در یک عداوت بین ‫کویپر و دانشمند بزرگ دیگری
‫به سرانجام رسید.
‫مانند 2ستاره در ‫منظومه دوگانه برخوردی
‫نمیتوانستند از هم جدا شوند.
‫ولی علارغم نفرتشان از یکدیگر
‫موفق شدند یک نوع جدیدی از علم را ‫خلق بکنند و پیشگام
‫عصر فضا بشوند
‫و مرشد بینش و سخن ‫عالیقدر اون بشوند.
‫گاهی اوقات کیهان ‫سرزده یهو
‫میاد پشت در خونه‌ات ‫مثل امشب.
‫اینجا چه خبره؟
‫سیاره ما از بین بقایای ‫حماسی دنباله‌دارها عبور میکنه
‫یک زمین مخروبه به طول ‫میلیون‌ها کیلومتر.
‫برای همین انگار امشب ‫داره ستاره میباره.
‫ولی اینها اصلا ستاره نیستند
‫صرفا تکه‌هایی از یخ و سنگ ‫که در اتمسفر زمین آتش گرفتند.
‫بهش میگویند بارش شهابی.
‫و این همیشه در یک زمان مشخص ‫از سال رخ میدهد.
‫چرا؟
‫چون یکسال طول میکشه زمین ‫دور خورشید بچرخه و
‫برگرده همانجایی که دنباله‌دارها
‫سالها قبل، بی‌قرار شده‌اند.
‫برای همین یکساله.
‫این میتونه تکه‌ای از یک دنباله‌دار ‫و یا احتمالا
‫قطعه‌ای از یک سیارک باشه
‫از دنیای دیگه‌ای اومده.
‫بازمانده‌ای از خلقت ‫منظومه شمسی ما.
‫ولی چطور درکش کنیم؟
‫خب، در دوران جرارد کویپر
‫در اواسط قرن 20ام
‫بستگی به این داشت که ‫چه دانشمندی باشی.
‫زمین‌شناسان چکش بدست میشدند ‫این بدبخت را
‫تکه تکه میکردند تا به ‫ذراتش زیر میکروسکوپ نگاهی بیاندازند
‫و ساختار بلورینش را مطالعه بکنند.
‫این روش آنها برای ‫پیدا کردن قطعه‌ی گمشده پازل زمینی
‫بود که این شهاب سنگ ‫میتوانست آن را فراهم بکند.
‫شیمیدانان هم دنبال ‫همین جواب بودند
‫ولی آنها قطعه رو داخل ‫اسید میانداختند تا ببینند که
‫آیا میتواند از ترکیبی ‫به چیز دیگه‌ای تبدیل بشه
‫شکنجه‌اش میکردند ‫تا سرانجام رازش
‫در مورد طبیعت را لو بدهد.
‫فیزیکدانان میخواستند در ‫عریانترین حالت مشاهده بکننش.
‫محدود به جرمش میکردنش ‫به غلظتش، درجه‌ی سختی.
‫مقاومتش به گرما.
‫زیست‌شناسان ‫اصلا تمایلی بهش نداشتند.
‫اونموقع، همینطوری از کنارش میگذشتند
‫چون فکر نمیکردند که ‫این شانس باشه یک شهاب
‫از فضا، به اونها ‫مربوط بشه.
‫حیات فقط مختص به یکجا هست. ‫همینجا، زمین.
‫و میخوای یک چیز ‫دیوانه کننده بشنوی؟
‫اون زمان.
‫حتی ستاره‌ شناسان هم ‫بهش بی اعتنایی میکردند.
‫نگاه آنها صرفا معطوف ‫به دوردست‌ها بود و البته
‫نمیشه واقعا سرزنش کردشون.
‫آن زمان، در ستاره‌ شناسی ‫چه اتفاقاتی درحال رخ دادن بود؟
‫ایده‌های بزرگ راجع به ‫ماورای منظومه شمسی ما،
‫نظریه نسبیت انیشتین
‫با این دیدگاه که سوار بر ‫ذره‌ی نور در طول کیهان سفر بکنی
‫و کشف ادوین هابل، ‫که هستی در حال منبسط شدن است
‫که کهکشان‌های دوردست ‫در حال فاصله گرفتن از یکدیگر هستند
‫اینها مردم رو هیجان‌زده میکرد ‫نه نگاه کردن به یک سنگ مسخره
‫توی حیاط پشتی خونه‌اش.
‫مطالعه سیارات، اقمار ‫دنباله‌دارها و شهاب سنگهای
‫منظومه‌ی کوچک خودمون ‫تبدیل به یک لیگ کوچک شده بود.
‫تا زمانی که کویپر جرات کرد به ‫مرزهای ممنوعه‌ی
‫ستاره‌شناسی، دست درازی بکنه.
‫شب‌های متوالی، اینجا ‫می‌ایستاد...
‫گویی مانند که موسیقیدان، ‫ویولونی 45تنی رو مینوازد...
‫و در منظومه شمسی بدنبال سرنخی ‫از سرچشمه‌ی آن بود.
‫معمایی که به تنهایی ‫متوجه شدن بدون همکاری
‫تمام رشته‌های علمی دیگر ‫لاینحل باقی میماند.
‫ولی دانشمندان نمیدانستند ‫که به یکدیگر نیاز دارند.
‫حتی یک دپارتمان ‫در هیچ دانشگاهی نبود که
‫دانشمندان از چندین رشته ‫بتوانند نجوم سیاره‌ای را مطالعه بکنند.
‫پس در اینجا، در دل ناکجا آباد
‫در گوشه‌ای از غرب تگزاس، ‫کویپر کاوش یکنفره خود
‫به دل منظومه شمسی را شروع کرد.
‫به تایتان، یکی از قمرهای زحل ‫نگاهی انداخت
‫و کشف کرد که ‫دارای اتمسفر است
‫از جنس متانی غلیظ
‫یک نقطه نورانی در آسمان ‫ناگهان تبدیل به مکانی واقعی شد.
‫کویپپر از طیف‌سنج ‫برای تحقیق در مورد ابرههای سوزان
‫در لایه‌ی بالایی اتمسفر مشتری استفاده کرد ‫تا ماده تشکیل‌دهنده آنها را پیدا کند.
‫ساختار مولکولی و شیمایی آنها.
‫و وقتی به سیاره سرخ، مریخ، ‫نگاهی انداخت.
‫در اتمسفرش دی‌اکسیدکربن پیدا کرد ‫و با خود اندیشید که:
‫دارم به آینده‌ی سیاره خودم نگاه میکنم ‫یا گذشته‌اش.
‫ولی از نظر بعضی، کویپر صرفا داشت ‫از حد خودش تجاوز میکرد.
‫در مسائل شیمی دخالت میکرد ‫درحالی که به هیچ ستاره‌شناسی
‫دخلی نداشت.
‫هارولد یوری یک شیمیدان بود
‫مانند جرارد کویپر.
‫او نیز در مسیر علم ‫بسیار جنگید.
‫خانواده یوری نیز مانند ‫کویپر فقیر بودند.
‫از این روی، وی یک شغل معلمی ‫در مدرسه گرامر در
‫یک کمپ معدنچیان پیدا کرد.
‫والدین یکی از ‫دانش‌آموزانش وی را تشویق به
‫رفتن به کالج کردند.
‫هارولد یوری این نصحیت را ‫تا رسیدن به
‫نوبل شیمی ادامه داد.
‫در سال 1949، وی فردی موفق شده بود.
‫یک پروفسور برجسته در ‫دانشگاه شیکاگو.
‫که از آن زمان تاکنون.
‫یکی از قطب‌های علمی دنیا است.
‫ولی وقتی یوری ‫روزنامه صبحگاهی را خواند
‫توی دلش مثل ‫سیر و سرکه جوشید
‫یک خشمِ درحال انفجار.
‫اول، عصبانی بخاطر شهرت ‫یک همکار دانشمند.
‫خب، این طبیعی بود.
‫ولی بعد به بخش مربوط به ‫سرچشمه سیارات رسید.
‫برای وی توهین‌آمیز بود که چطور ‫یک ستاره‌شناس
‫در مورد طبیعت شیمیایی سیارات ‫اظهارنظر رسمی میکند.
‫اون قلمرو یوری بود.
‫دانشمدان انسان هستند.
‫ما پستاندار هستیم.
‫مانند همدیگه، یک چمدان از ‫تکامل را حمل میکنیم.
‫کویپر و یوری دو نر آلفایی بودند ‫بحث‌های علمی رو
‫بعنوان سلاح مبارزه انتخاب کردند.
‫و هر دو بر سر ‫یک گروگان مبارزه میکردند
‫یک دانشجوی جوان.
‫وقتی کارل سِیگِن کودک بود
‫در اینجا، داخل یک آپارتمان ‫کوچک در بروکلین زندگی میکرد.
‫در اواسط، 1940 ‫این نقاشی را کشید.
‫مملو از پیشگویی
‫که الان در کتابخانه‌ی ‫کنگره‌ی آمریکا قرار داره.
‫3، 2، 1، 0 ‫تمام موتورها فعالند.
‫پرتاب، پرتاب انجام شد.
‫در دورانی که زندگی ‫در آخرین لحظات از
‫ظرفیت 4میلیاردی خودش ‫به سر میبرد.
‫اون رویای رفتن به سیارات و حتی ‫ستارگان را داشت.
‫ولی نمیخواست که ‫فقط توی تخیلاتش بره
‫واقعا میخواست بره.
‫میخواست بفهمه اون دنیاها ‫واقعا چطوری هستند.
‫و میدونست که تنها راه برای اینکار ‫دانشمند شدن است.
‫پسره، زیر بال و پر 2غول ‫درحال مبارزه رفت.
‫همانقدر که از یکدیگر متنفر بودند
‫اون عاشق آن دو بود.
‫همراه هم، هر 3نفر ‫دیوار بین
‫دانشمندان را تخریب کردند.
‫و پسره، بزرگترین دیوار را تخریب میکند،
‫دیواری بین دانش، و عموم مردم.
‫یک کاری برای من بکنید.
‫میخوام تصور بکنید توی دورانی زندگی میکنیم که
‫هیچ فضاپیمایی نیست و ‫هیچ شخصی به فضا نرفته.
‫هیچ کس تابحال دنیای ما را ‫از فضا ندیده.
‫غیرمعقول‌ترین تخیلات ‫بزرگترین هنرمندان هم
‫هیچ شباهتی به اتفاق پیش‌رو نداشت.
‫این تصوری است که یکی از آنها ‫نسبت به زمین از فضا داشت.
‫و سپس، در یک لحظه ‫توی یک روز
‫همه چیز تغییر کرد.
‫مادر زمین وقتی خالص بود ‫این شکلی بود.
‫قبل از اینکه حدود 5هزار ‫ماهواره در مدارش گردش بکنند
‫قبل از اینکه کسی ‫از 10 معکوس بشماره.
‫در 4اکتبر 1957.
‫اتحاد شوروی اولین ملتی بود که ‫دستی در
‫قسمت سطحی ‫اقیانوس گیتی برد.
‫اسپاتنیک-1 رو پرتاب کرد
‫یک فرستنده ساده رادیویی که ‫هر 96 دقیقه دور زمین میچرخید
‫در تمام زمین مردم بیرون اومدند تا این
‫نور جدید در آسمان را ببینند. ‫یک ماهِ ساخت بشر.
‫هیچ چیزی نمیتونه جلوی ما رو ‫در راه رسیدن
‫به جسورانه‌ترین رویاهامون رو بگیره.
‫فکرش رو بکن، چیزی که ما ساخته بودیم ‫یک نور جدید در آسمان بود.
‫چیزی شبیه به ستاره.
‫و این واقعا در حال رخ دادن بود.
‫پسره درحال تبدیل شدن ‫به دانشمند بود
‫و این دانش جدید بشکلی عجیب ‫متاثرش کرد.
‫تنها چیزی که بهش فکر میکرد این ‫بود که میخواد اون رو با
‫تمام مردم به اشتراک بذاره
‫ولی همچین کاری توسط دانشمندان ‫تقبیح شده بود
‫اونها خودشون رو بعنوان اعضای ‫یک باشگاه نخبگان می‌دیدند.
‫در 1950، وقتی کارل سیگن هنوز ‫دبیرستانی بود
‫یک مقاله نوشت که باعث شد ‫یک دعوتنامه برای کار در آزمایشگاه
‫هرمان مولر برای اون فرستاده بشه.
‫کسی که بخاطر کشف اینکه ‫تشعشعات باعث جهش
‫در ژن میشه، نوبل گرفته بود.
‫زمانی که کارل به دانشگاه شیکاگو رفت
‫درحال دست و پا کردن ‫اسم‌و‌رسمی برای خودش بود
‫و هارولد یوری تصمیم ‫به استادی وی گرفت.
‫یوریِ شیمیدان
‫داشت کاری رو میکرد که بخاطر انجامش ‫از طرف کویپر، از وی خشمگین بود
‫تجاوز به قلمرو یک رشته علمی دیگه.
‫ایندفعه زیست‌شناسی بود.
‫یوری و تیم وی میخواستند ‫بفهمند که چطور حیات از
‫مواد بی‌جان نشات گرفته.
‫با همکاری یکی دیگه از ‫دانشجویانش
‫استنلی میلر، یوری آزمایشی طراحی که ‫شرایط شیمیایی در اتمسفر
‫زمین اولیه را شبیه‌سازی بکند.
‫میخواستند ببینند که آیا آن ‫مواد شیمیایی پایه
‫میتوانند منجر به آمینو اسید، ‫ساختار حیات بشوند یا خیر.
‫آیا ممکن است رعدوبرق، جرقه‌ی بیدار شدن ‫ذرات بسمت حیات را ایجاد کرده باشد؟
‫و اگه روی زمین اتفاق افتاده،
‫چه جای دیگه‌ای هم ممکن رخ داده باشه؟ ‫کارل در عجب بود.
‫وقتی مقاله‌ای در تحلیل این ‫احتمال نوشت
‫یوری به شدت واکنش نشان داد.
‫از دانشجوی خودش بخاطر دست‌درازی ‫در فرای تخصص خودش خشمگین شد.
‫با اینحال، کارل عاشق ‫یوری بود، میدانست که این سختگیری
‫باعث میشه اون ‫دانشمند بهتری بشه.
‫در تابستان، کارل به اردوگاه دشمن ‫سفر کرد.
‫رصدخانه‌ی مکدونالد.
‫برای مشاهده‌ی مریخ ‫همراه جرارد کویپر
‫تنها منجم سیاره‌ای در زمین.
‫آن سال، مریخ در یک موقعیت مطلوب ‫نسبت به زمین قرار داشت.
‫2جهان در نزدیکترین حالت خود ‫در 30سال اخیر قرار داشتند.
‫ولی شرایط جوی، همکاری نکرد.
‫توی تگزاس نه، توی مریخ.
‫یک طوفان غبار سراسری ‫مانع از این شد که کویپر و
‫سیگن چیز جدیدی ببینند.
‫در عوض، آن شبهای تابستانی را ‫به صحبت پیرامون
‫بسیاری از مسائل سپری کردند.
‫مرد سالخورده به دانشمندان جوان ‫روشهای کارآمدتری
‫برای آزمایش جسورانه‌ترین ‫ایده‌هاش یاد داد.
‫در باره‌ی دنیاهای محتمل دیگه که ‫گرد دیگر ستارگان
‫میچرخند، خیالبافی کردند.
‫تخیلات این دو دانشمند نترس ‫کل تابستان در طول
‫کهکشان، سیر کرد.
‫دروازه‌های دنیای عجایب درحال گشودن ‫در برابر کارل بودند.
‫همه اینها در حالی رخ میداد که ما ‫درحال دسترسی
‫به فرای سیاره برای ‫اولین بار بودیم.
‫اسپاتنیک اتحاد شوروی ‫ایالات متحده را
‫زهره ترک کرد.
‫جنگ سرد یک رقابت بین 2 ايدئولوژی
‫در مورد دارایی‌ها و آزادی بود.
‫وقتی روس‌ها برای اولین بار ‫به اونجا رسیدند
‫ در نگرش ما نسبت به دنیا ‫بازتاب بدی داشت.
‫و وقتی توانست یک وسیله را ‫بالاسر ما در مدار بفرستند
‫یعنی نمیتوانستیم دیگه ‫از آسمان خود محافظت بکنیم.
‫ناگهان یک سیستم ارسال جدید برای
‫سلاح هسته‌ای ایجاد شده بود.
‫هیچ جایی در زمین نمیتوانست ‫در برابر حمله یا
‫جاسوسی در امان باشه.
‫به برنامه‌ی فضایی خودمون ‫نیاز داشتیم.
‫اداره کل ملی هوانوردی و فضا
‫یکسال بعد از اسپاتنیک ‫در سال 1958 تشکیل شد.
‫بلاخره علم آماده بود تا دنیا را بشکلی ببیند
‫که کویپر سالها بود میدید. ‫بعنوان یک سیاره.
‫عجب مفهومی.
‫شاید الان برای ما بدیهی باشه. ‫ولی در دوران تعصبات
‫و ملی‌گرایی تا سرحد مرگ، ‫طرح جسورانه‌ای بود.
‫اما دشمنی کویپر و یوری ‫همچنان شعله ور بود
‫با اینکه هردو نقش رهبری ‫در برنامه‌ی
‫نوپای فضایی داشتند.
‫کارل به گشتن در آزمایشگاههای درحال ‫جنگ آنها ادامه داد.
‫خصومت بین این 2نفر ‫بقدری تباه بود که
‫کارل یکبار گفت
‫حس فرزند یک زوج طلاق گرفته را دارد ‫که وی
‫تنها پل باقی مانده بین آن دو است.
‫یوری برای رفتن به ماه ‫بخاطر ناسا مبارزه کرد.
‫در میان دلایل وی، ‫یک اشتیاق وجود داشت
‫که سرانجام بفهمه، منظومه شمسی ‫چطور شکل گرفت.
‫کویپر پیشبینی کرد که وقتی برسیم اونجا ‫چه شرایطی حاکمه.
‫که وقتی برای اولین بار روی ‫سطح قمری پا میذاریم.
‫حسی مانند راه رفتن ‫روی برف ترد دارد.
‫ماه یک دنیای صامت است ‫چون هیچ اتمسفری
‫برای حمل امواج صوتی نداره.
‫ولی نیل آرمسترانگ بعدها گفت ‫که برف تردی که کویپر
‫ازش صحبت میکرد رو ‫وقتی برای اولین بار روی سطح رفت
‫حس میکرد.
‫بعضی از چیزهایی که ‫کاوشگران از خود برجای گذاشتند
‫به لطف یوری و کویپر
‫کارل سیگن بخشی از ‫این ماجراجویی عظیم بود.
‫غیرمعقول‌ترین تخیلاتش را ‫داشت زندگی میکرد.
‫اون به فضانوردان آپولو ‫قبل از سفر به سوی ماه
‫آگاهی میداد.
‫و وقتی که دانشمندان ‫برای ارزیابی اطلاعاتی
‫که از اولین طلوع کاوش فضا ‫بدست آمده بود؛ گرد هم آمدند
‫اون نیز حضور داشت.
‫برای اولین بار، زیست‌شناسان ‫زمین‌شناسان
‫ستاره‌شناسان
‫فیزیکدانان، شیمی‌دانان ‫همه درحال صحبت
‫با یکدیگر بودند.
‫در حقیقت؛ درحال فریاد زدن.
‫کارل سیگن در یکی از ‫جلسات علمی مشترک
‫ایستاد و گفت که:
‫"رفقا، ما اولین نسل از دانشمندان هستیم ‫که این ثروت رو بدست میاریم."
‫ما همراه هم هستیم.
‫اون مقامی برای علم سیارات ‫ایجاد کرد؛ که هنوز پابرجاست.
‫اون اولین ژورنال چند رشته‌ای ‫برای محققینی که در مورد
‫کیهان مطالعه میکنند، منتشر کرد.
‫ایکاروس، که تا به امروز نیز ‫ادامه داره.
‫اون یک کار دیگه‌ای هم کرد.
‫اون یک پویش مادام‌العمر ایجاد کرد ‫تا انقلاب علم را
‫به پیشکش همه بیاره، و اون ‫یکی از انگشت‌شمار دانشمندان بود
‫که جست‌و‌جویی برای ‫دنیاهای محتمل ایجاد کرد.
‫برای زندگی فرازمینی و ‫و تعقیب علمی
‫هوشی قابل احترام.
‫ما فقط چند دهه است که ‫در پی شکار دنیاهای جدید هستیم
‫ولی همین الان هم ‫هزاران هزار پیدا کردیم.
‫ما فکر میکنیم که بعضی از آنها ‫میزبان حیات و حداقل
‫یک جین از آنها ‫شبیه زمین هستند.
‫چه شکلی خواهند بود؟
‫همراهم بیایید.
‫کارل سیگن میخواست که ‫یک تصور علمی رو با مثالی
‫از تنها مثالی که از حیات داریم ‫آزاد بکنه
‫حیات زمینی.
‫اون حیات یک دنیای خیلی متفاوت دیگر را
‫پیشبینی کرد.
‫سیگن با همکاری، رفیق اخترفیزیکدانش ‫اد سالپتر
‫یک طرح زیست محیطی محتمل ‫برای حیات در
‫در ابرهای چرخشی مشتری ارائه دادند.
‫چالش اینجا بود که ‫یک شکلی از حیات را متصور بشوند،
‫بدون نقض قوانین فیزیک، ‫شیمی یا زیست‌شناسی.
‫آیا حیات آنقدر سرسخت هست ‫که حتی در این طوفانی از جنس هیدروژن،
‫هلیوم، آب، آمونیاک ‫و متان سکنی گزیند؟
‫هیچ سطح جامدی ‫در دسترس نیست.
‫صرفا این اتمسفر ابری غلیظ که ‫مولکولهای
‫ارگانیک مانند نزول سلوی از بهشت، ‫بر سر ما میباره.
‫درست مثل محصول آزمایش هارولد یوری و استنلی میلر ‫در باب سرچشمه حیات.
‫هرچند، این محیط ‫یک مشکلی برای حیات وضع میکنه.
‫اتمسفر آشفته است و ‫در اعماق، دما بسیار داغ است.
‫یک موجود زنده باید مراقب باشه ‫که به سمت جهنم پایین
‫کشیده نشود.
‫یک روش برای ایجاد زندگی ‫تحت این شرایط این است
‫که قبل از غرق شدن و سرخ شدن ‫تولید مثل بکنی.
‫فقط میتونی امیدوار باشی ‫که جریان همرفتی تعدادی
‫از فرزندانت را به لایه‌های ‫بالاتر و خنکتر
‫اتمسفر ببره.
‫همچین موجود زنده‌ای ‫ممکنه خیلی کوچیک باشه.
‫سیگن و سالپتر بهشون ‫میگفتند، غرق شوندگان.
‫اما ممکن همچنان ‫شناور باشی.
‫یک بالن هیدروژنی عظیم، هلیوم و ‫گازهای سنگینتر را از محیط داخلی،پمپ میکنه
‫و صرفا سبکترین گاز را ‫حفظ میکنه، هیدروژن.
‫سیگن و سالپتر استدلال کردند ‫که مانند بالن هوای گرم
‫با گرم نگه داشتن محیط داخلی ‫با استفاده از انرژی حاصل
‫از غذایی که میخوری ‫میتونی شناور باقی بمانی.
‫یک شناور، باید مولکولهای ارگانیک رو بخوره ‫یا غذای خودش را با استفاده از
‫نور خورشید و هوا، مانند ‫گیاهان روی زمین، تولید بکنه.
‫هرچی شناور بزرگتر باشه ‫کارآمدتر خواهد بود.
‫خب نکته داره.
‫شناور میتونه عظیم باشه. ‫چندین کیلومتر پهنا داشته باشه
‫بسیار غول‌پیکرتر از ‫بزرگترین والی که تابحال وجود داشته.
‫موجودی در اندازه یک شهر.
‫شناور ممکن خودش را ‫در میان اتمسفر
‫با خروج گاز پیش بره،
‫مثل رم‌جت یا موشک.
‫سیگن و سالپیتر تصور میکردند که آنها ‫تا جایی که چشم کار میکند
‫در گله‌هایی آهسته ‫شکل میگیرند.
‫طرح روی پوست آنها ‫استتار انطباقی است
‫دلالت بر اینکه آنها هم ‫مشکلاتی دارند
‫چون احتمالا یک موجود زیستی دیگه ‫حداقل در این محیط وجود دارد...
‫شکارچیان.
‫شکارچیان سریع هستند، قابلیت مانور بالا
‫شکارچیان شناورها رو میخورند
‫هم بخاطر مولکولهای ارگانیک آنها
‫و هم ذخیره خالص هیدروژن آنها.
‫احتمالا شکارچیان زیادی وجود ندارد، ‫چون اگر تمام شناورها شکار شوند
‫خود شکارچیان نیز تلف میشوند.
‫وقتی دانشمندان قرن 21 ‫حالت زندگی تخیلی سیگن را
‫در برابر اطلاعاتی که از حیات داشتند آزمودند
‫متوجه شدند که طرح کمربند حیات
‫باید بسط پیدا بکنه.
‫به فراتر از ابرهای گازی غول‌پیکر ‫منتقل شد
‫به اعماق اقیانوسهای ‫دنیای یخی
‫و جاهایی که هنوز ‫نمیتونیم متصور بشیم.
‫از تمام آن دنیاها ‫از میان تمام ستاره‌ها
‫یکی اولین خواهد بود.
‫همراهم بیایید به ‫کهن‌ترین دنیای که میشناسیم.
‫ما در خوشه‌ی ستاره‌ای کروی هستیم
‫یک توپ متراکم از میلیون‌ها ستاره ‫به اسم ام4.
‫در حومه‌ی کهکشان راه شیری.
‫وقتی تپ‌اخترها، به سرعت ‫ستاره‌ها نوترونی را میچرخاندند
‫برای اولین بار کشف شدند ‫دانشمندان در این تفکر بودند که آیا
‫بخاطر منظم بودن امواج رادیویی آنها ‫آیا ممکن است این
‫نشانی از حیات هوشمند باشد؟
‫روزی روزگاری، این ستاره، یک ‫غول آبی بود
‫ولی بعد از چند میلیون سال ‫سوختش تموم شد
‫ابرنواختر شد، بعد به شکل یک ‫توپ نوترونی فرو ریخت
‫هم اندازه یک شهر کوچک.
‫همدم نزدیک ستاره‌ی ‫کوتوله سفید است
‫یک جسد ستاره‌ای سوخته دیگر.
‫تنها در چند میلیون مایلی هم ‫گردش میکنند.
‫ولی برای این، اینجا نیومدیم.
‫اومدیم اینجا، در جست‌و‌جوی قدیمترین ‫سیاره شناخته شده کیهان.
‫کیهان جوان بود، وقتی که این ستاره
‫یک کوتوله‌ی سفید؛ متولد شد ‫12.7 میلیارد سال قبل.
‫اونموقع ستاره تنها بود. ‫خیلی قبل از اینکه توسط تپ‌اختری
‫که دنیا را متولد کرد ‫تسخیر بشه.
‫اون دنیا جایی ‫اون بیرون قرار داره.
‫100 سال زمینی طول میکشه تا ‫در مدار این 2ستاره کوچک شده بگرده.
‫برای افرادی که رویای تقریبا ‫دنیاهای بیشماری را دارند، وجود
‫این حقیقت، نشانه‌ی خوبی است.
‫اگه کمتر از یک میلیارد سال بعد از ‫خود کیهان شکل گرفته باشه
‫پس ستارگان در بدو ‫آغاز زمان، شروع به پرورش
‫سیارات کرده‌اند.
‫پرورش دنیاها کاری هست ‫که ستارگان میکنند.
‫و سرنوشت این سیارات کهن ‫چه خواهد بود؟
‫متاسفم که بگم، تنهایی.
‫در چند میلیارد سال آینده
‫این 2ستاره از نظر جاذبه ‫توسط ستاره سوم مختل میشوند.
‫ستاره‌ی کوتوله‌ی سرخ ‫به اجبار به مجاورت آنها میاید.
‫جاذبه اون باعث میشه که این ‫دنیای کهن از منظومه خودش
‫خارج و به فضای تنها و تاریک ‫بین ستارگان فرستاده بشه.
‫یک سیاره سرکش، که محکوم به ‫گردشی ابدی در یک فراموشی بی انتها است.
‫اما باز هم مسکنی دورتر از ‫خانه خودمون هست که صدامون میزنند
‫که تنها با یک ستاره گرم نمیشه.
‫بلکه 3ستاره.
‫میخوام ببرمتون به گلیز 667
‫یک منظومه 3ستاره ‫با 6دنیا
‫3تا از آنها بقدر کافی به زمین شباهت دارند ‫که امید به حیاتی که میشناسیم داشته باشیم.
‫ستاره‌های اِی و بی ‫هردو مقداری از خورشید ما کوچکتر هستند.
‫این جفت کوتوله‌ی نارنجی ‫دور هم میگردند.
‫ستاره‌ی سی، دور هر دوی آنها. ‫یک کوتوله‌ی قرمز.
‫اینها متداول‌ترین نوع ستاره ‫در کهکشان هستند.
‫چیزی حدود 80% ستارگان در کیهان ‫ممکن است
‫کوتوله‌ی قرمز باشند.
‫آنها سوخت هیدروژن خود را ‫به آرامی مصرف میکنند
‫برای همین بیشتر دوام میاورند.
‫ستاره‌های عظیمتر، ‫مانند غولهای آبی
‫چنان فشاری زیادی را متحمل میشوند ‫که خیلی زود میسوزند.
‫این بیرونی ترین دنیای ‫منظومه گلیز 667
‫4برابر اندازه زمین است، ‫ولی بقدری از ستارگان خودش دوره
‫که آب مایع در سطحش پیدا نمیشود.
‫به این معنی نیست که فاقد حیات است.
‫ما هنوز اونقدر در مورد حیات ‫اطلاع نداریم که بگیم
‫چه چیزی ممکن است در زیر پوسته ‫یخ زده آن وجود داشته باشد.
‫ما هنوز به کمربند حیات این ‫منظومه ستارگان
‫دسترسی پیدا نکردیم.
‫نزدیک شدیم ولی ‫هنوز نرسیدیم.
‫این دنیای بزرگتر ‫تحسین برانگیز است
‫ولی بیرون از منطقه‌ای است ‫که برای میزبان
‫حیات بودن یا تصورات علمی انسانی ‫در نظر گرفته شود.
‫خب، این بهتره.
‫نوعی از اتمسفر که ‫وعده وجود حیات را میدهد.
‫این ماده مال دنیای ‫دوردست نیست
‫این رفیق کوچولو ‫یکی از خودمونه.
‫تمام اشکال حیات که دیدیم در اصل ‫خانگی بودند
‫درست مال زمین.
‫ما حتی تمام موجودات زنده روی این
‫دنیای کوچک را هم نمیشناسیم.
‫به تمام احتمالات فکر کنید،
‫انواع مختلفی از حیات که ممکن است ‫در کیهان وجود داشته بود
‫یا داره و یا خواهد داشت.
‫به لطف جرارد کویپر
‫هارولد یوری و ‫دانشمندان بسیار دیگه
‫الان میدونیم که فقط چند میلیون سال طول میکشه که ‫یک ستاره تکامل پیدا بکنه
‫و سیارات و اقمار از گاز و غبار ‫پدیدار بشوند.
‫به زبان دیگه، یک منظومه شمسی.
‫یک دوره‌ی بارداری طولانی است.
‫ولی کمیاب نیست.
‫در کهکشان خود ما، تقریبا یکبار ‫در ماه اتفاق میافتد.
‫در جهان قابل مشاهده
‫که فکر میکنیم شامل چیزی در حدود
‫یک تریلیون کهکشان است. ‫شامل
‫200 میلیون تریلیون ستاره
‫کیهانی شامل ‫200میلیون تریلیون ستاره.
‫ممکن است در هر ثانیه هزار ‫منظومه شمسی جدید شکل بگیرد.
‫همین الان هزار منظومه شمسی جدید شکل گرفت.
‫هزار منظومه شمسی جدید.
«تهیه شده در گروه شرکت‌های پیشتاز»
‫ مترجم: Alireza.rm