‫ما الان بسیار دورتر از خانه و دوران خود هستیم.
‫این راه شیری ما هستش، وقتی که کهکشان
‫جوان و بارورتر از امروزش بود.
‫آن زمان، 30 برابر بیشتر ‫نسبت به امروز ستاره متولد میکرد...
‫طوفانی آتشین از خلق ستاره.
‫یک شب تابستونی در ‫11میلیارد سال قبل هستش.
‫روی سیاره‌ی یک ستاره‌ی دیگه هستیم
‫جایی که منظره‌ای مناسب از ‫پرورشگاه پر هرج‌و‌مرج
‫کهکشان راه‌شیری داره.
‫ستاره‌ی خود ما، ‫فرزند سالهای بعدی کهکشان هستش
‫و ممکن است یکی از دلایل زیستن ما همین نکته باشه.
‫بعد از مدتی کوتاه ‫اکثر ستاره‌های عظیم نابود شدند.
‫مدتی گذشت...
‫5میلیارد سال دیگه، تا اون ‫ستاره‌های مرده، عناصر سنگین خودشون رو
‫وقف ما بکنند.
‫این عناصر، ترکیبات اقمار و ‫سیارات منظومه شمسی رو
‫غنی سازی و پرورش دادند.
‫ما خود نیز، از این مواد ستاره‌ای ساخته شدیم.
‫اون ابرهای فروزان صورتی از جنس گاز هیدروژن، ‫قنداقی برای
‫ستاره‌های تازه متولد شده‌ی بیشماری هستش.
‫اون قطرات پخشش شده آبی رو میبینید؟
‫اونها خوشه‌ای از ستاره‌های نسبتا مسن‌تر هستند.
‫آغوش جاذبه، این ترکیب بی‌نظم ‫از گاز و غبار رو
‫تبدیل به کهکشانی میکنه که ‫امروزه بهش میگیم "خونه".
‫خورشید ما متولد میشه.
‫ستاره، به دنیای پیرامون خودش رو
‫مواد معدنی ارزشمند، الماس و ‫اولیوین سبز اعطاء میکنه...
‫یک مواد معدنی که ‫نقشی حیاتی در تاریخ ما ایفا میکنه.
‫ستارگان، سیارات و اقمار و ‫دنباله‌دارها رو تشکیل میدهند
‫این از مشتری، اولین دنیای متولد شده ‫از منظومه شمسی ما.
‫این سیارات و اقمار آینده ‫لبریز از مولکولهای ارگانیک هستند...
‫ساختار شیمیایی مواد سازنده‌ی زندگی.
‫این ارثی هست که ‫از مرگ دیگر ستارگان بهشون رسیده.
‫آیا کیهان، همانطور که ‫ذاتی ستارگان و سیارات رو بوجود آورد
‫حیات را نیز ایجاد میکنه؟
‫این سفر ما، به دل همین معما هستش.
«تهیه شده در گروه شرکت‌های پیشتاز»
«:: مترجم: Alireza.rm ::»
‫خیلی خیلی قبلتر، ‫وقتی دنیای ما جوان بود.
‫در اعماق دریایی که زمین را پوشانده بود ‫شهری وجود داشت.
‫دهها هزار سال زمان برد تا ‫این شهر ساخته بشه.
‫اما آن موقع، حیاتی در این دنیا وجود نداشت.
‫پس کی این آسمان‌ خراشهای ‫زیردریایی رو ساخت؟
‫طبیعت ساخت.
‫توسط دی‌اکسیدکربن و ‫همان مواد معدنی که
‫مروارید و صدف‌ها رو تشکیل داده، ساخت
‫کربنات کلسیم.
‫ولی این برج‌های سر به فلک کشیده ‫در مقایسه با
‫اتفاقات زیر دستشون، چیزی نبودند.
‫برای دیدنش باید هزار برابر کوچکتر بشیم.
‫چیز زیادی به نظر نمیاد، مگه نه؟
‫ولی صبر کنید.
‫مادرزمین خستگی‌ناپذیر ما، شکاف میخوره،
‫و آب سرد دریا به قلب سنگی داغش ‫سرازیر میشه.
‫و غنی از مولکولهای ارگانیک و مواد معدنی میشه
‫از جمله جواهری سبز ‫به اسم اولیوین.
‫این ترکیب آب و موا معدنی ‫به قدری داغ میشود که
‫با نیروی عظیم به بیرون فوران میکند.
‫مخلوط در در منافذ ‫سنگهای کربناتی که بعد
‫تبدیل به برج میشند به دام میافتند.
‫این منافذ، پرورشگاه بودند. ‫محل امنی که مولکولهای ارگانیک
‫ میتوانستند غلیظتر بشوند.
‫ما فکر میکنیم سنگها اینگونه ‫اولین مسکن حیات را ساختند.
‫این سرآغاز بود، ‫حداقل توی سهم
‫کوچک ما از کیهان، ‫یک همکاری سرسختانه
‫بین مواد معدنی زمین.
‫صخره‌ها و زندگی.
‫اون شکافهای مارپیچ رو میبینید؟
‫اسم این فرایند نیز ‫از همینجا نشات میگیره.
‫سرپانتینیتی­شدن.
‫مدرکی است دال بر ‫تبدیل آب و دی‌اکسید کربن
‫به هیدروژن و متان...
‫مولکولهای ارگانیکی که این ‫اتفاق تکان دهنده را سوخت رسانی کردند.
‫دانشمندانی که دنبال زندگی ‫در دنیاهای دیگه میگردند
‫همیشه میگفتند: ‫"به دنبال آب باش:
‫چون آب، اساسی‌ترین نیاز ‫برای زندگی هستش.
‫الان همینطور میگویند: ‫" به دنبال صخره‌ها باش"
‫چون سرپانتینیتی­شدن ‫بسیار مرتبط با
‫فرایندی هست که ‫زندگی رو ممکن میکند.
‫برای مشاهده‌ی رویداد اصلی ‫باید بازهم کوچکتر بشیم.
‫در این مقیاس، این غارها وسیع به نظر میرسند.
‫اما در واقع آنها منافذ ریزی ‫در ملات این برج‌ها هستند.
‫این جواهرات مولکولهای ارگانیکی هستند ‫که مانند...
‫همه چیز، از جمله من و شما ‫از اتم ساخته شده‌اند.
‫برای تبدیل این سنگ گرانبها ‫به زیورآلات
‫کالای زندگی، انرژی لازمه.
‫گمان میکنیم در یک غار گنجینه ‫مانند این اتفاق افتاد.
‫انرژی، از واکنش بین آب قلیایی
‫محصور شده در برج با...
‫ آب اسیدی ِ اقیانوس، حاصل شد.
‫ازاون صندوقچه‌ی قدیمی مملو از حلقه
‫دستبند و گردنبند گرفته،
‫مولکولهایی طویلتر و پیچیده‌تر
‫تا بزرگترین گنجینه‌ی تمام ادوار...
‫زندگی.
‫ما فکر میکنیم که اون واکنش شیمیایی بود ‫که انرژی لازم
‫برای قدرت بخشیدن به اولین سلول را ایجاد کرد.
‫اون جرقه بود که ‫آجرهای سازنده زندگی رو
‫به موجودی زنده تبدیل کرد.
‫در طی زمان، برجها فرو پاشیده‌اند
‫و برای حیات درون خودشون ‫امکانی برای...
‫فرار و تکامل محیا کردند.
‫چیزی که دیدید، قابل استنادترین افسانه‌ی علمی
‫در باب خلقت و ریشه‌ی زندگی هستش.
‫این فرضیه نیازمند اتحاد مجدد، 4 رشته
‫که مدتی از هم دور شده بودند داشت:
‫زیست‌شناسی، شیمی، ‫فیزیک و زمین‌شناسی.
‫گمان میبریم که حیات اولین بار ‫درون صخره‌ها شکل گرفت.
‫و از روز اول، حیات ‫استاد فرار بود،
‫همیشه میخواست که رها باشه، ‫دنیاهای جدیدی رو فتح بکنه.
‫حتی اقیانوس بزرگ و عظیم ‫برای اون کافی نبود.
‫اگه این داستانِ شروع زندگی ‫حقیقت داشته باشه
‫خیلی قبلترها بوده، ‫قبل از اینکه آسمان آبی باشه
‫قبل از اینکه ماه فاصله بگیره و ‫در جای فعلی قرار بگیره
‫وقتی که سیاره، دنیایی از اقیانوس بود.
‫با آبی که بخاطر آهن، قرمز بود.
‫حیات، دنیا رو بازسازی کرد، ‫دریا و آسمان.
‫ولی حیات همیشه به نفع خودش ‫رفتار نمیکنه.
‫روز حسابی وجود داشت،
‫وقتی که حیات، تقریبا خودش رو نابود کرد.
‫تقویم کیهانی روشی هست که ما
‫بتوانیم وسعت زمان رو درک بکنیم.
‫برای فهم تاریخ کیهان
‫از بدو تولد هستی ما ‫تا به همین لحظه،
‫ما تمامش رو در یک تقویم یکساله ‫فشرده سازی کردیم.
‫در این مقیاس، هر ماه ‫نشانگر حدودا یک میلیارد سال هست.
‫هر روز تقریبا ‫نشانگر 40میلیون سال هست.
‫اولین روز سال کیهانی با بیگ‌بنگ شروع شد.
‫تقریبا 14 میلیارد سال قبل.
‫اتفاقی خاصی در گردنه‌ی ما نیافتاد
‫تا حدود 3 میلیارد سال بعد...
‫15 مارچ در تقویم کیهانی ‫(حدودا 15خرداد نسبت به شروع سال)
‫وقتی که کهکشان راه‌شیری ما ‫شروع به شکل گیری کرد.
‫6میلیارد سال بعد، ستاره‌ی ما، خورشید ‫متولد شد.
‫31 آگوست در تقویم کیهانی بود ‫(30 آبان)
‫مشتری و دیگر سیارات ‫از جمله خود ما
‫به زودی به راه میافتند.
‫این سیاره‌ی ما ‫در حدود 4میلیارد سال قبل بود...
‫21 سپتامبر در تقویم کیهانی ‫(21-22 آذر)
‫وقتی هست که معتقدیم حیات شروع شد.
‫اتمسفر یک دود هیدروکربنی بود.
‫نه اکسیژنی برای تنفس بود ‫و نه کسی برای استنشاق کردنش.
‫ما اخیرا شروع به قدردانی از نحوه‌ای که ‫حیات قدرتمندانه...
‫سیاره را شکل داده، کردیم.
‫وقتی به روشهایی که حیات ‫سیاره را تغییر داده فکر میکنیم
‫اولین چیزی که ذهن خطور میکنه ‫انبوهی از
‫جنگلهای سبز و ‫گستره‌ی عظیمی از شهرها هستش.
‫ولی حیات، قبل از اینکه اینگونه ‫چیزهایی وجود داشته باشند
‫شروع به دگرگونی سیاره کرد.
‫یک میلیارد سال بعد از ‫اون اتفاقات در بستر دریا
‫حیات تبدیل به یک ‫پدیده‌ی جهانی شد، به لطف...
‫قهرمانی که تا به امروز ‫هرگز برنده نبوده.
‫"سیانوباکتری" رو معرفی میکنم.
‫2.7 میلیارد سال هست ‫که مشغول به کار میباشد.
‫سیانوباکتری هر جایی ‫میتونه زندگی بکنه.
‫آب شیرین، آب شور، ‫چشمه آب گرم، معدن نمک...
‫فرقی نداره، برای اونا ‫همه جا خونه است.
‫در طی 400 میلیون سال بعدی ‫سیانوباکتری...
‫دی‌اکسیدکربن را گرفته ‫و اکسیژن پس میدهد،
‫و آسمان نیز آبی میشود.
‫ولی سیانوباکتری، صرفا ‫آسمان رو تغییر نداد
‫به درون خود صخره‌ها نیز رسیدند و...
‫آنها را نیز متحول کردند.
‫اکسیژن آهن رو اکسیده کرد،
‫جادوی خودش را ‫بر مواد معدنی نیز اعمال کرد.
‫از 5هزار گونه مواد معدنی بر روی زمین
‫3500 گونه از آنها توسط ‫اکسیژنی که حیات ساخت، بوجود آمدند.
‫اما روز حساب در راه بود.
‫سیانوباکتری گونه‌ی غالب ‫از شکل حیات در زمین بود
‫هرجایی که میخواستند خرابکاری میکردند
‫منظره تغییر میدادند، آب، آسمان، هرچی...
‫این برای 2.3 میلیارد سال قبل هستش.
‫یا اواخر اکتبر در تقویم کیهانی. ‫( اواخر دی ماه)
‫اما سیانوباکتری، سیاره را ‫با دیگر موجودات شریک بود
‫بی‌هوازی‌ها، گونه‌ای از حیات ‫که در اعصاری که هنوز
‫سیانوباکتری زمین را با اکسیژن ‫آلوده نکرده بود، وجود داشتند.
‫برای بی‌هوازی‌ها ‫اکسیژن سم بود.
‫ولی سیانوباکتری قرار نبود مملو کردن اتمسفر
‫از این ماده رو متوقف بکنه.
‫برای بی‌هوازی‌ها و تقریبا ‫هرگونه دیگه‌ای از...
‫حیات روی زمین، ‫یک آخرالزمان اکسیژنی بود.
‫تنها بازماندگان از بین ‫بی‌هوازی‌ها، آنهایی بودند
‫که به بستر دریا پناه بردند
‫در عمق رسوبات، جایی که ‫اکسیژن بهشون نمیرسید.
‫سیانوباکتری مانند یک دستگاه ‫پمپاژ اکسیژن رفتار میکرد.
‫به پشتکارشون ادامه دادند و ‫بعد از 400 میلیون سال
‫باعث یک تغییر اساسی‌تر ‫بر روی زمین شدند.
‫اون سنگ‌های سرپانتینه شده ‫در کف دریا که
‫هیدروژن و متان تولید میکردند بخاطر دارید؟
‫متان یک گاز گلخانه‌ای قوی هستش
‫و آن‌زمان، عامل اصلی گرم نگه داشتن زمین بود.
‫اما بار دیگه، اکسیژنِ حاصل از حیات ‫اوضاع رو تغییر داد.
‫متان رو بلعید و ‫دی‌اکسید کربن تولید کرد
‫یک گاز گلخانه‌ای خیلی ضعیفتر...
‫که یعنی، خیلی در به دام انداختن گرما ‫داخل اتمسفر
‫کارایی نداشت.
‫دمای زمین شروع به کاهش کرد.
‫حیات، این استاد فرار، ‫از چنگال مرگبار سرمایی
‫که زمین رو در برگرفته بود، بیرون زد.
‫جنازه‌ی باکتری‌های مرده ‫یک انباری به وسعت زمین
‫از دی‌اکسیدکربن بجای گذاشت.
‫آتشفشانها، دی‌اکسیدکربن را ‫در مقیاسی عظیم به اتمسفر تزریق کردند
‫که باعث گرمای سیاره و ‫ذوب شدن یخ شد.
‫در طی یک میلیارد سال بعد...
‫حیات و صخره‌ها این ‫رقص زیبا رو ادامه دادند
‫سیاره را مملو از یخبندان و یخ‌آب کردند.
‫سپس،450 میلیون سال قبل ‫اتفاقی شگرف افتاد.
‫حیات، که صرفا معطوف به میکروب و...
‫چندسلولی‌های ساده بود، ‫ناگهان آبستن اتفاقی شد که...
‫انفجار کامبرین نام گذاری شد.
‫حیات، شروع به ایجاد ‫دست، پا، دندان و آبشش کرد.
‫و سریعا شروع به تکامل ‫گونه‌های مختلف بی‌نظیر خودش کرد.
‫ما هنوز نمیدونیم که چطور ‫این امکان برای حیات بود که به طرز چشمگیری
‫تنوع پیدا بکنه، اما ‫چند فرضیه محتمل داریم.
‫ممکن هست بخاطر کلسیم‌های موجود
‫در آب‌ دریا، که از آتشفشان ‫حاصل شده، باشد.
‫حیات، ستون فقرات درست کرده بود و ‫پوسته پوشید.
‫روشی برای همکاری با صخره‌ها پیدا کرد تا...
‫زره خودش رو درست بکنه.
‫الان حیات میتونه بزرگتر بشه و ‫به سمت قلمروهای جدیدی رهسپار بشه.
‫یا شاید محافظتی بود که توسط
‫سایبان تشکیل شده ‫توسط سیانوباکتری بوده.
‫اکسیژن‌رسانی اتمسفر ‫لایه اوزون رو ایجاد کرد.
‫این امکان برای حیات ایجاد شد که از امنیت حاصل
‫در دریا بیرون بیاد، و در سطح زمین به
‫زندگی بپردازد بدون اینکه ‫مورد حمله‌ی اشعه‌ی ماورای بنفش مرگبار قرار بگیرد.
‫میلیاردها سال، تنها کاری که ‫حیات میکرد، به آرامی جاری شدن بود.
‫الان، حیات شروع کرد به ‫شنا، دویدن، پریدن و پرواز.
‫حیات، این استاد فرار، ‫به قدری در جابجایی و بیرون رفتن
‫از هر محدوده‌ای خوب شد ‫که هیچ زندانی روی زمین براش وجود نداره.
‫ و روزی خواهد رسید
‫که حیات، حتی از زمین نیز فرار میکند.
‫حیات، مهار شدنی نیست.
‫رهگیری حیات تا نقطه آغازین،
‫نیازمند نوع جدیدی از علم هست
‫چیزی که رشته‌ها رو متحد بکند.
‫مردی که این ‫دیدگاه جدید رو پیدا کرد
‫خود نیز استاد فرار بود.
‫اون از دست ‫سنگدل‌ترین قاتلان تاریخ فرار کرد
‫درست در همین جنگل ‫به ریش شکنجه‌گرانش در
‫هر قدمی که برمیداشت میخندید.
‫اینجا رو خاطرتون هست؟
‫انجمن سلطنتی لندن هستش
‫جایی که مایکل فارادی ‫عمرش رو گذروند.
‫در دوران اون، نیمه اول قرن 19
‫رابطه‌ی صمیمانه بین حیات و صخره
‫هنوز کشف نشده بود.
‫قبل از اینکه علم بتونه با ‫ریشه‌ی حیات گلاویز بشه،
‫باید تغییری ایجاد میشد.
‫این پیشرفت توسط دانشمندی ‫ایجاد شد
‫که موهبتش نسبت به دنیا ‫حقیقتا قاطی شده.
‫کریستیان فردریک شونبین ‫شیمی‌دانی آلمانی-سوییسی بود
‫که با استفاده از الکتریسیته ‫آزمایشی طراحی کرد
‫تا آب رو به دو جزء تشکیل دهنده تقسیم بکنه
‫اکسیژن و هیدروژن.
‫شونبین بوی آشنایی رو حس کرد،
‫چیزی شبیه به هوای بعد از طوفان رعدوبرق.
‫شونبین اوزون رو کشف کرد.
‫یادتون باشه، اون یک لایه از اتمسفر هست که
‫برای اجداد دور ما امکان ترک کردن آب،
‫بسوی خشکی و را فراهم کرد ‫و همچنان تا به الان
‫از ما مقابل اشعه ماواری‌بنفش محافظت میکند.
‫شونبین عاشق آزمایش کردن بود.
‫بقدری که همسرش ‫از وی یک قول قوی گرفت
‫تا هرگز از آشپزخانه ‫بعنوان آزمایشگاه استفاده نکند.
‫
‫شونبین یک سلاح جدید ‫برای تخریب گسترده اختراع کرد.
‫یک ماده منفجره‌ی شیمیایی ‫که از باروت قویتر بود.
‫با اعمال اصلاحات ‫پنبه‌ی باروتی جنگ‌ را در
‫مقیاسی مهیب، صنعتی میکند.
‫اما همچنین شونبین بود که بینشی نبوی
‫از رشته جدید علم داشت.
‫در 1838 نوشت که :
‫پیش از حل شدن.معمای پیدایش سیارات ما.
‫و پدیدار شدن مواد غیرارگانیک آنها
‫یک علم ژئوشیمی باید که بکار بیافتد.
‫50 سال بعد ‫مردی که رویایی
‫شونبین را درک کرد، متولد شد.
‫اون نیز آلمانی-سوییسی بود.
‫ویکتور گلداشمیت ‫بقدری بااستعداد بود
‫که به وی یک کرسی ‫در اینجا، دانشگاه اسلو
‫بدون امتحان گرفتن یا داشتن مدرک، پیشنهاد شد.
‫سال 1909 بود ‫وقتی 21 سال داشت.
‫سه سال بعد، بزرگترین جایزه ‫علمی نروژ رو کسب کرد.
‫ویکتور گلداشمیت، زمین را ‫به چشم یک سیستم واحد دید.
‫میدونست که برای متوجه شدن تصویر اصلی
‫نمیتوان که فقط ‫فیزیک، شیمی یا زمین‌شناسی را بلد بود...
‫باید همه آنها را می‌آموختی.
‫این در آغازین روزهای مطالعه‌ی ‫عناصر پایه بود.
‫گلداشمیت دانش جدیدش رو برای ساختن
‫جدول تناوبی مخصوص خودش اعمال کرد.
‫همانی که تا به امروز استفاده میشود.
‫اون چگونگی تشکیل شدن کریستال‌ها ‫و مواد معدنی پیچیده را
‫توسط عناصر ساده ‫تصویرسازی کرد.
‫گلداشمیت داشت کشف میکرد که چطور ماده
‫به کوهستان و پرتگاه و دره تکامل میابد.
‫در 1928 یک تصمیم سرنوشت‌ساز گرفت
‫یک منصب در دانشگاه گوتینگن
‫در آلمان، که یک موسسه ‫صرفا برای اون ساخته شد.
‫همکارانش فکر میکردند که اینها، شادترین ‫روزهایی وی هستند، تا اینکه...
‫1933
‫وقتی آدولف هیتلر به قدرت رسید.
‫گلداشمیت یهودی بود ‫ولی مراعات نمیکرد.
‫هیتلر ولی تغییرش داد.
‫وی علنا خودش را به جامعه یهودی محلی
‫معرفی کرد.
‫هیتلر برای همه اجباری کرد که لیستی
‫از اجداد یهودی تا چند نسل قبلتر را معرفی کنند.
‫افرادی بودند که سعی داشتند ‫پدربزرگهای خودشون که
‫در اردوگاه کار اجباری بودند مخفی بکنند.
‫ولی گلداشمیت با افتخار عنوان کرد که
‫تمام اجدادش یهودی بودند.
‫هیتلر و هرمان گورینگ ‫بنیانگذار گشتاپو
‫خیلی خوشحال نشدند.
‫
‫آنها شخصا نامه‌ای به گلداشمیت ‫فرستادند که بیان میکرد
‫وی سریعا از جایگاه خود در دانشگاه عزل شده است.
‫وی به نروژ فرار کرد، ‫و تنها لباسهایش به همراهش بود.
‫گلداشمیت تحقیقاتش را ‫معطوف به اولیوین کرد.
‫آن سنگ قیمتی سبز ‫که از مواد معدنی در
‫ترکیبات منظومه شمسی ‫باقی مانده بود.
‫او از قدرت بالای سنگ ‫در تحمل بیشترین
‫دماها حیرت زده بود.
‫او اولین کسی بود که گمان برد ‫ممکن است اولیوین
‫نقشی در ایجاد فضای اولیه برای ‫سرچشمه حیات داشته باشد.
‫در همان حین، از حضور اولیوین ‫در
‫سرتاسر کیهان نیز در عجب یود.
‫این سرآغاز رشته‌ای بنام ‫کیهان شیمی بود.
‫در 1940، وقتی آلمان‌ها ‫به نروژ حمله کردند.
‫گلداشمیت یک کپسول سیانید ‫در جیب خودش حمل میکرد
‫که اگه احیانا گشتاپو بسراغ وی اومد
‫سریعا خودش رو بکشه.
‫وقتی یکی از دانشمندان همکارش ‫درخواست کرد که آنهم یک قرص بگیره
‫گلداشمیت پاسخ داد:
‫این سم فقط برای ‫پروفسوران شیمی‌دان هستش.
‫تو بعنوان یک فیزیکدان ‫باید از طناب استفاده بکنی.
‫
‫اما وقتی آلمانها رسیدند
‫گلداشمیت از سیانید ‫استفاده نکرد.
‫
‫اون به اردوگاه کار اجباری ‫برگ فرستاده شد.
‫و آماده بودند که به آشویتز ‫دیپورتش بکنند.
‫جایی که به دوستانش گفته بود ‫جای خیلی مناسبی نیست.
‫گلداشمیت دانشمند بسیار دانشمند مهمی بود که
‫نازی بخواد نابودش بکنه.
‫به وی شانس زنده ماندن داده شد، ‫اگر که علم خودش را
‫در خدمت رایش میگذاشت.
‫ولی گلداشمیت جرات کرد که ‫سربه‌سر دستگیرکنندگانش بذاره.
‫اون آلمانها رو دنبال نخود سیاه علمی فرستاد.
‫آنها را بدنبال جست‌و‌جو ‫برای یک ماده معدنی غیرواقعی فرستاد
‫و آنها را مجاب کرد که اینها برای ‫نتیجه جنگ
‫موادی بسیار حیاتی هستند.
‫حقه‌ی اون در هر لحظه ‫ممکن بود لو بره
‫و این به معنی مرگی حتمی به
‫شیطانی‌ترین روش ممکن بود.
‫در اواخر 1942 ‫نیروی مقاوت نروژی میدانست
‫که گلداشمیت در خطری مرگبار قرار داره.
‫و برای وی یک راه فرار از ‫طریق مرز سوئد ترتیب دادند.
‫گلداشمیت باقی جنگ را ‫در سوئد گذراند.
‫و بعد انگلستان، دانشش را در اختیار متفقین گذاشت.
‫و همیشه سست و نحیف باقی ماند.
‫اون هیچوقت از سختی‌های دوران جنگ ‫رهایی پیدا نکرد.
‫ویکتور گلداشمیت، 1/5 سال ‫بعد از اتمام جنگ درگذشت.
‫اما در این دوره، یک تحقیقی نوشت ‫در باب
‫مولکلولهای ارگانیک پیچیده ‫که گمان میکرد ممکن است
‫به سرچشمه حیات برسد.
‫و ایده‌های اون تحقیق ‫اصلی‌ترین نکته ما در تلاش
‫برای درک چگونگی آغاز حیات باقی مانده.
‫گلداشمیت هرگز ندانست که ‫نسلهای آینده ژئوشیمیدانان
‫که بعد از وی آمدند ‫از اون بعنوان بنیان‌گذار یاد میکنند.
‫در بین آخرین آرزوهای وی ‫یک درخواست ساده بود.
‫میخواست که سوزانده بشه و
‫و خاکسترهاش در یک گلدان ‫نگه‌داشته بشه...
‫که از چیزی ساخته شده که ‫معتقد بود ماده حیات هستش،
‫اولیوین محبوبش.
‫هستی، کهکشانها رو میسازه.
‫کهکشانها ستارگان رو میسازند.
‫ستارگان، دنیاها رو میسازند.
‫آیا شهرهای دیگه‌ای از حیات ‫در کیهان وجود دارد؟
‫همراه من بیایید.
‫بهایی هست که باید برای ‫شهروندی کیهانی پرداخت بشه.
‫بعنوان گونه‌ای که در فضا سفر میکنه ‫باید نگران آلوده کردن
‫دنیاهایی که ملاقات میکنید باشید ‫و یا اینکه راهزنان بیگانه
‫ممکن است خطری برای سیاره‌ای که ‫زندگی میکنید باشند.
‫پروتکل های برای محافظت سیاره‌ای وجود دارد.
‫ناسا 5 دسته از دنیاها را ‫در کیهان معین کرده است.
‫قمر زمین، برای مثال ‫دنیای دسته-1 هست...
‫مکانی لم‌یزرع که نه ما برای اون تهدید هستیم
‫و نه اون تهدیدی برای ما هست.
‫پرخطرترین آنهای دنیای منحصرِ دسته-5 هست،
‫مانند این، مریخ.
‫شرایط برای وجود حیات بومی...
‫در گذشته یا حتی حال حاظر ‫که در شکاف‌های زیرسطحی مخفی باشد
‫دور از احتمال نیست.
‫ما باید خیلی مراقب باشیم.
‫بخاطر خودمون و برای ‫حیات محتمل که اینجا هست.
‫دسته-5 منحصر، ‫نمونه‌ی بارزی از
‫نبوغ حیات برای فرار هست.
‫نیازمند برداشت نمونه از ‫آن دنیاهاست ، جایی
‫که ممکن است حیات شروع شده باشه
‫دنیاهای که ممکن است ‫زمانی شامل
‫ شهرهایی گمشده از حیات ‫در بستر دریای خودشون باشند.
‫در حقیقت رباتهای فرستاده‌ی ما خود نیز...
‫سطح‌نشینان، سطح نورد ‫و مدارگردها
‫خود تجلی الزام حیات ‫برای
‫جست‌و‌جو و تسخیر قلمروهای جدید هست، ‫این بدان معناست که
‫برخی از فرستاده‌های ما باید به محض ‫اتمام ماموریت نابود بشوند.
‫مانند جونوی بیچاره.
‫بعد از چندین سال اکتشاف مشتری
‫ناسا اون رو ‫به کشتن میده.
‫نه بخاطر اینکه نگران مشتری باشند.
‫امکان اینکه یکی از ‫فضاپیماهای ما،
‫بتواند تحقیقات آینده از ‫این سیاره گازی را بخطر بیاندازد بسیار بعید است.
‫هر میکروب سرکشی که وارد سطح بشه
‫در دمای سوزان سطح اون ‫غرق میشه و از بین میره.
‫برای همین مشتری ‫صرفا دسته-2 محسوب میشه.
‫ولی یکی از اقمار مشتری ‫دسته-5 منحصر هست.
‫و ناسا نمیخواد این ریسک ‫که ممکن است جونو
‫شانس برخورد به اون را، به جون بخره.
‫"اروپا" یکی از 3 دنیای ‫دسته-5 منحصر
‫در منظومه شمسی و ‫یکی از
‫حداقل 80 قمر مشتری.
‫مایکل فارادی میدان مغناطیسی زمین را کشف کرد
‫مشتری هم یکی داره.
‫اگه نحوه دیدمون رو ‫ازنورهایی مرئی به
‫امواج رادیویی تغییر بدیم ‫میتونیم ببینیمش.
‫میدان مغناطیسی مشتری ‫بسیار قویتر و 18هزار برابر بزرگتر هستش.
‫یک تله‌ی عظیم برای ذرات باردار ‫که بادهای خورشیدی هستند.
‫این یکی از دلایلی هست ‫که شفق رو ایجاد میکنه
‫نورهای شمالی و جنوبی بر روی مشتری
‫و همینکار روی زمین هم اتفاق میافته.
‫تصور بکنید که برای اروپای کوچک ‫و خواهرانش
‫زندگی نزدیک پادشاه سیارات چگونه است.
‫مشتری عظیم، اروپا را ‫در آغوش گرانشی خود
‫بقدری محکم نگه میدارد ‫که در 4میلیارد سال
‫هرگز قادر نبوده از وی روی برگرداند.
‫مشتری بقدری قوی نگه میدارتش ‫که پوسته اون رو پاره میکنه.
‫اون زخمهای عریظ رو میبینید؟
‫از نزدیک ببینید و گوش بدید.
‫این صدای جهانی است که ‫توسط گرانش زجر داده میشه.
‫بهش میگن، خمیدگی موجی ‫و فقط مشتری نیست
‫اقمار خواهرش نیز ‫روی اون تاثیر گذارند.
‫ما نیم میلیارد مایل از ‫گرمای خورشید فاصله داریم.
‫5برابر بیشتر از فاصله زمین.
‫اما این خمیدگی موجی ‫درون اروپا رو گرم نگه میداره.
‫زیر سطح پر هرج‌و‌مرجش ‫اقیانوسی وجود داره
‫که 10برابر از عمیقترین ‫دریای زمین، عمق دارد.
‫ما در راه یک ‫دنیای دسته-5 منحصر دیگه هستیم.
‫نه، زحل نه.
‫زحل نیز دسته-2 هست.
‫هر حیاتی که از اون ‫کمربندی ابری بگذره دیگه شانسی نداره.
‫آنها اغلب از آمونیاک ساخته شده‌اند.
‫پایین آنها نواری از ‫بخار آب وجود دارد.
‫در کاوش‌های آینده به بهایی گزاف ‫به آنجا خواهیم رفت.
‫نه، تایتان هم نیست.
‫تایتان هم دنیای دسته-2 هست.
‫مانند زحل، احتمال روبرو شدن با حیات
‫که آنجا وجود داشته باید بسیار بعید است.
‫البته همیشه این شانس هست ‫که حیات تایتان
‫بیگانه‌تر از قابلیت تصور ما باشد.
‫حتی در این صورت نیز ‫امکان بسیار اندکی هست
‫که هر مدل از حیات زمینی ‫توانایی آسیب زدن بهش را داشته باشه.
‫اوناها، دنیای دسته-5 منحصر ما.
‫دنیایی در منظومه شمسی ما هست ‫که ممکن است پناهگاه زندگی باشه.
‫دارید به 2شخص نخستین ‫که اون رو دیدن نگاه میکنید.
‫ویلیام هرشل از هرکسی، عمیقتر ‫به درون
‫اقیانوس کیهانی نگاه کرد.
‫پسرش جان نیز، تبدیل به ‫یک ستاره‌شناس برجسته می‌شود.
‫ولی امشب زمانی هست که جان ‫کودکی در تابستان 1802 بود.
‫در کاوش قبلی هم ‫همینجا ملاقاتشان کردیم. ‫(فصل قبل)
‫جان، میخوام چیزی بهت نشون بدم.
‫همراهم بیا.
‫آنزمان، این بزرگترین تلسکوپ زمین بود
‫برای 50 سال دیگه هم این مقام را نگه داشت.
‫خب، چی داریم اینجا؟
‫برای بیدار بودن یک پسر کوچیک ‫خیلی زیاد دیر نیست؟
‫پدر قول داد که چیزی نشونم بده ، ‫عمه کارولین
‫خواهر ویلیام ‫کارولین هرشل.
‫خود نیز یک ستاره‌شناس مشهور بود.
‫وی اولین زن روی زمین بود که بخاطر دانشمند بود
‫حقوق دریافت میکرد.
‫وی فقط 131 سانتیمتر قد داشت.
‫وقتی کارولین 10 سالش بود
‫دچار حسبه شد.
‫بخشی از بینایی چشم چپ رو از دست داد ‫و دیگر رشد نکرد.
‫با اینحال، محدودیت‌های دوران خودش را نقض کرد.
‫کارولین اخیرا کار خودش را در
‫"کاتالوگ سحابی و ‫خوشه‌های ستارگان" به چاپ رسانده بود.
‫ولی به اسم برادرش ویلیام بود.
‫هرچی باشه، سال 1802 بود.
‫برادرزاده‌اش، جان ‫با نگاه به کار اون بزرگ میشه و
‫"کاتالوگ عمومی نوین" را میسازد.
‫امروزه همچنان بسیاری از ‫اجرام آسمانی توسط این کاتالوگ تعیین میگردد.
‫چند درجه دیگه شرق و ‫یک درجه بسمت شمال.
‫چشم قربان.
‫بایست، بایست ‫اوناهاش.
‫پدر،من هرگز ‫قبلا اون رو ندیده بودم.
‫یک ستاره جدیده؟
‫نه فرزندم، یک قمر جدیده.
‫اسمش رو زحل 2 میذارم.
‫ولی پدر باید دنبال ‫یک اسم بهتر باشیم.
‫این کار توعه پسرم.
‫و جان دقیقا ‫کاری که پدرش خواست انجام داد.
‫اون اسمش را گذاشت انسلادوس. ‫از روی اسم یک غول در
‫افسانه‌های یونان که ‫فرزند زمین و آسمان بود.
‫انسلادوس با آتنای الهه ‫در یک نبرد حماسی برای
‫کنترل هستی جنگید.
‫لازم نیست اخترشناس باشید که
‫در نگاه اول بفهمید ‫حیات همه‌جای زمین هست.
‫تقریبا هر وجب از این مکان رو تغییر داد.
‫از دیدگاه یک بیگانه ‫زمین کاملا شرایط
‫دسته-5 منحصر را دارد.
‫ولی انسلادوس رازهای خودش رو ‫در اعماقش محبوس کرده.
‫اون چشمه‌ها ‫بخارآب و یخ را
‫از انسلادوس با سرعت ‫800 مایل در ساعت پرتاب میکنند.
‫اینها موقوفات این قمر ‫به حلقه بیرونی زحل به نام "ای" هستند.
‫ولی چیزهای بیشتری درونشون وجود دارد...
‫نیتروژن، آمونیاک، متان.
‫و هرجایی که متان باشه ‫ممکن اولیوین هم باشه.
‫انسلادوس حداقل 100میلیون سال است ‫اینکارو میکنه.
‫و برای 9 میلیارد سال دیگه هم ‫میتونه آب فوران بکنه.
‫اینهمه آب از کجا اومده؟
‫دانه‌های برف آبی با سرعت ‫هزار مایل بر ساعت سقوط میکنند.
‫ما اومدیم اینجا، به ‫نیمکره جنوبی چونکه
‫اینجا سطح یخ ‫در نازکترین ضخامت هست.
‫فقط دو مایل ضخامت دارد.
‫برای همین بهترین مکان ممکن ‫برای دسترسی به
‫اقیانوس زیرزمینی هست.
‫اوکی، الان وقتشه ‫یک اخطار بدم:
‫چیزی که مشاهده میکنید ‫کاملا بر اساس شواهد و مدارک هست.
‫اون اقیانوس سراسری ‫دیواره‌ای دیوانه کننده از آبفشان‌ها
‫اون برف عجیب روی سطح...
‫همه واقعی هستند.
‫ما چندین مشاهده توسط ‫کاسینی داشتیم
‫که به ما میگه در انسلادوس ‫این چیزها منتظر ما هستند.
‫ولی ما در حال ورود به ‫قلمرو حدس‌و‌گمانی آگاهانه هستیم.
‫این چیزی است که دانشمندان فضا ‫معتقد هستند ممکن است
‫وقتی فضاپیمایی درست به قلب ‫انسلادوس بفرستیم پیدا میکنیم
‫وقتی آب این بالا ‫در معرض خلاء فضا قرار میگیرد
‫تبدیل به برف میشه.
‫و این تفاله ‫ماده حیات است...
‫مولکولهای ارگانیک.
‫ممکن در عجب باشید ‫که ممکن چی اون پایین در انتظار ما باشه.
‫و اون خیلی پایینتر هستش
‫چون در اقیانوسی هستیم که ‫ده برابر از
‫اقیانوس‌های زمین عمیقتره.
‫خیلی امیدبخش.
‫اون کربن و هیدروژن هست ‫و pH آب نیز
‫مانند اولین اقیانوس‌های زمین هستش.
‫چرا این شهر حیات باید از اون که در
‫بستر اقیانوس زمین بود، بزرگتر باشه؟
‫شاید به این خاطر هستش که جاذبه انسلادوس بسیار
‫ضعیفتر از زمین هستش.
‫با جاذبه کمتر ‫برج‌ها سبکتر هستند
‫و قدبلندتر رشد میکنند.
‫جریان‌ها خیلی قوی هستند و...
‫ممکن است برخی از ‫برجها رو سرنگون کنند.
‫اولیوینِ ویکتور گلداشمیت.
‫صخره‌ها محلی برای حیات درست کردند.
‫ولی آیا حیات زمان کافی برای ‫تاثیرگذار بودن دارد؟
‫تنها چیزی که میدونم اینِ، ‫هرگز یک استاد فرار رو دست کم نگیرید.
‫میدونی، یک چیز جالب راجع به ما.
‫ما گمان میکنیم متن قصه هستیم.
‫ما مهم‌ترین و حیاتی‌ترین ‫موجودات کیهان هستیم.
‫با اینحال، چیزی که میدونیم ‫ما صرفا یک محصول جانبی از
‫ نیروی ژئوشیمی هستیم....
‫همان که در سرتاسر ‫هستی پخش شدن هستند.
‫کهکشان‌ها ستارگان رو میسازند. ‫ستارگان دنیاها رو میسازند
‫و تا جایی که میدانیم ‫اقمار و سیارات حیات رو میسازند.
‫آیا باعث میشه که ‫زندگی کمتر شگفت‌انگیز باشه؟
‫یا بیشتر؟
«تهیه شده در گروه شرکت‌های پیشتاز»
«:: مترجم: Alireza.rm ::»