بخش بزرگی از تجربه‌ی بشر از جهان تصویریه
شما وسیله‌ای رو همراه خودتون حمل می‌کنید که بهتون اجازه میده
چیزی رو که همون لحظه می‌بینید، ثبت کنید
و بعد اون رو به همه‌جا و هرکس در این کره‌ی خاکی ارسال کنید
این قطعه‌ی شیشه‌ای جادویی در اختیار شماست
که چنین تجربیات متغیری رو می‌سازه
که می‌تونه شما رو در زمان و مکان جابه‌جا کنه
شیوه‌ایه که باهاش چیزهای خیلی دور رو پیش خودمون میاریم
سیر تکاملش نشون میده در مدت زمان بسیار کوتاهی
به ابزاری بسیار قدرتمند بین انسان‌ها تبدیل شده
فکر نمی‌کنم کسی خوابش رو هم می‌دید
که اینستاگرام تا این اندازه موفق باشه
الان به‌عنوان یکی از اثرگذارترین فناوری‌ها شناخته میشه
اینستاگرام اعلام کرد که بیش از ۴۰۰ میلیون
یک میلیارد عضو فعال در ماه دارد
ایان اسپالتر اینجا تو سیلیکون ولی اسم خیلی مهم و بزرگیه
یک نفر از هر هفت نفر در جهان از ابزارهایی استفاده می‌کنن که ایان سرپرست دیزان‌شون بوده
خارق‌العاده است
نمی‌تونم اینستاگرام رو بدون ایان تصور کنم
شیفتگی‌اش نسبت به ابزارها
بهم نشون داد که او حتماً کسی خواهد بود که دیزاین ما رو هدایت می‌کنه
طبیعتِ سیلیکون ولی روی تکرار اینه که
همیشه دنبال چیزهای جدیده و می‌خواد ببینه چه اتفاقی داره می‌افته
(سان فرانسیسکو، کالیفرنیا)
دیزاین همه‌جا هست
هیچی نیست که شما استفاده‌اش کنید و دیزاین به نحوی توش نقش نداشته باشه
اینا طراحی شدن تا به شما کمک کنن وظیفه‌ای رو به انجام برسونید
بحث فقط سر اینه که چقدر اصولی طراحی شدن یا نه
دیزاین فقط شکل و شمایلی که در یه لحظه‌ی خاص به محصول می‌دیم نیست
باید با کل تجربه‌ای که از استفاده از اون محصول بدست میاد هماهنگ باشه
راحت‌ترین راه برای صحبت از تجربه‌ی مشتری
در تعاملش با یو آی شکل میگیره
(رابی گونزالز، نویسنده ارشد مجله وایرد)
یو آی یعنی رابط کاربری
نشانه‌های فیزیکی و تصویری که
فرد هنگام استفاده از دستگاه باهاشون کار می‌کنه
یو ایکس هم یعنی تجربه‌ی کاربر
و دقیقاً همون تجربه‌ای رو میگه که کاربر از رابط کاربری بدست میاره
اون احساسات می‌تونن مثلاً خوشحالی
یا دلزدگی یا ترکیبی از هردو باشن
تابه شما یه رابط کاربری داره
بنابراین چه قراردادهایی توی دنیای ما هست
که به شما میگه استفاده از تابه مزیتی داره؟
شما قطعاً خیلی درباره‌ی استفاده از تابه فکر نمی‌کنید
ولی گاهی فرصت‌هایی برای پیشبرد چیزها هست
شاید درباره‌ی این باشه که بهشون گزینه‌هایی اضافه کنیم
من یه توستر دارم
که روش یه دکمه داره که نوشته «یک کم دیگه»
جدی جدی نوشته «یک کم دیگه»
کاملاً می‌فهمی که چرا این کار رو کردن. نه؟
چون اون... اون بخشی از تجربه‌ی کاربر از کار با توستره
حالا به‌عنوان دیزاینر، بهایی برای این کار هست چون یه دکمه‌ی جدید اضافه کردید
ارزشش رو داره؟ واقعاً‌ می‌ارزه؟
چیزیه که مردم ازش استفاده می‌کنن یا یه چیزه زائده
میدونی... مثلاً شاید برم چندتا توستر بفروشم
اینا همه‌اش بخشی از تجربه‌اس فکر کردن به شرایط
و به محتوا
و این که شما چطور با این محدودیت‌ها کار می‌کنید تا وظیفه‌ای رو بسازید
صد سال دیگه می‌بینمت
صد سال؟
اینستاگرام محصولیه که ماهانه توسط میلیاردها نفر به کار گرفته میشه
و حدود ۸ ساله که داریمش
بودن در مرکز کلی از خاطرات و ارتباطات
حقیقتاً به حس مسئولیت‌پذیری ما اضافه می‌کنه
اینساگرام یه محیط اجتماعی که شما توش عکس‌های خودتون رو می‌ذارید و عکس دوستاتون رو هم می‌بینید
سلام به همه - سلام -
سلام بچه‌ها، فکر کنم از آخرین باری که اینجا حرف زدم خیلی گذشته
اما فکر می‌کنم هویت امروز ما
از طریق دستگاه‌های هوشمند ما در حال افزایش هستن
و اگر تو کسب‌وکار باشید
یا یه برند باشید یا یه سلبریتی
حجم زیادی از هویتتون به اینستاگرام‌تون وابسته است
اینستاگرام درواقع درباره‌ی نمایش دادن چیزهاییه که دیگران دارن خلق می‌کنن
(برت وسترولت، مدیر طراحی محصول، اینستاگرام)
و کار ما هم به‌عنوان دیزاینر، خیلی مواقع
دادن ابزاری به اون‌هاست تا بتونن خودشون رو مطرح کنن
و بعد از سر راهشون میریم کنار
این اپ فقط راجع به محتوا نیست
درواقع راجع به شکل دادن ارتباطات قوی با
(تد بُدا، مدیر طراحی محصول، اینستاگرام)
آدم‌هاییه که در اون پلتفرم بهشون وصل هستی
همونطور که به چیزهایی که علاقمند هستی، متصلی
خیلی جدی تمام جوانب کار رو می‌سنجیم
اینکه من چطور از اینستاگرام استفاده میکنی و شما چطور
ایوجین، ما رو دوست داری؟
تصور کنید که مسئول پیاده‌سازی تغییرات برای میلیاردها نفرید
که شامل آدم‌هایی بسیاری قوی هم میشن
نمی‌تونم حجم و سنگینی‌اش رو تصور کنم
فکر کنم ادراک تو این زمینه خیلی مهمه
بهش میگید طراحی محصول تجربه کاربر، رابط کاربری یا هرچی
هنوز خیلی جوونه
و ملقمه‌ای از چیزهای زیادیه که قبلاً هم بودن
کامپیوتر مجموعه‌ی نامیرا و بدون قدرت فکری از مجموعه‌ای از سخت‌افزارهاست
ولی می‌تونه بهتون نوعی از زندگی هم بده
اولین روزهای عصر کامپیوتر
آدم‌هایی بودن که به فاکتورهای انسانی فکر می‌کردن
به این فکر می‌کردن که استفاده از ابزار، برای انسان چه معنایی داره
کامپیوترها، پردازنده‌های غول‌آسای اصلی هستن
یک کا (کیلو) حافظه بصورت کارت داخل یخ خشک می‌اومد
(آزا راسکین، طراح و کارآفرین)
و بعد، باید یه جور دکمه‌ای رو پایین نگه می‌داشتید
و بعد با دماغ‌تون روش می‌زدید... تا... تا شروع به کار بکنه
اصلاً اصلاً اغراق نمی‌کنم جدی همین بود وضعیت
کسایی که اولین سیستم عامل رو طراحی کردن
اولین نرم‌افزارها رو نوشتن از زمینه‌ی تحقیقاتی برخوردار بودن
با تخصصی در عوامل انسانی
که سعی داشتن ماشین‌ها و انسان‌ها رو درک کنن
و چه چیزهای متفاوتی رو باید درنظر بگیریم؟
آزمایشات کاربری وسیع نشون داد که یه کاربر
می‌تونه طی ۲۲ دقیقه کار با نرم‌افزار لیسا رو به راحتی
از طریق موس، یاد بگیره
کاربر به راحتی می‌تونه یه نشانه رو روی مانیتور با استفاده از موس جابه‌جا کنه و نشانه بگیره
پدرم جف راسکین بود
کسی که پروژه‌ی مکینتاش رو در اپل پایه‌گذاری کرد
جف ایده‌ی کلیک کردن و کشیدن رو مطرح کرد
(جف راسکین، ۱۹۴۳-۲۰۰۵)
که الان خیلی عمل ساده‌ای بنظر می‌رسه
روی چیزی نشونه بگیری، کلیک کنی و تکونش بدی
ولی به‌عنوان یه عمل، قبلاً وجود نداشت
شرکت‌هایی مثل اپل بودن که تلاش می‌کردن علوم سبعه رو هم درگیر کنن
بنابراین کسانی که مثلاً گرافیست‌های خلاقی مثل
مثل سوزان کر بودن، می‌اومدن و نشانه‌ها رو طراحی می‌کردن
این یه رسانه‌ی جدیده که نظارت‌های بزرگ رو از بین می‌بره
هزاران نقطه‌ی کوچولو این تو هست
بعد یه کم سریع شد همه‌چی و
اولین روزهای وب - شما ایمیل دارید -
و بعد فهم اینکه چیزی از دیزاینرها انتظار میره
فقط طراحی مدیا و رسانه یا طراحی گرافیک نیست
چون شما ترکیباتی مثل «معمار اطلاعات» رو الان دارید
چون دنیای وب درباره‌ی اطلاعاته
و باید به این فکر کنید که چطور می‌خواهید ارائه‌اش کنید
خداحافظ
زمان کالج من، استفاده از اینترنت تازه داشت رایج می‌شد
دانشکده‌ها یکی از اولین جاهایی بودن که ما به اینترنت دسترسی داشتیم
و راه رسیدن بهش هم این بود که باید می‌رفتیم به آزمایشگاه کامپیوتر
و تا جایی که میشد اونجا مطالعه می‌کردیم
من گاهی تا ساعت ۳ صبح اونجا می‌موندم
اونم بطور منظم
با چیزای مختلف کار می‌کردم و دیزاین (طراحی) رو کشف می‌کردم
بعد درواقع وبسایت خودم رو ساختم
می‌تونم بگم هم عالی بود هم افتضاح
اون سایت برای چی بود؟ - سایته مال چی بود؟ -
فکر کنم فقط واسه این که بگم «منم بلدم وبسایت طراحی کنم»
اینه - هم خیلی باحاله، هم خیلی بده -
ایان اسپالتر کسیه که دیزاین رو با تمام سطوح
روند کاری و روند خلاقه‌ی کار و هم‌چنین
طراحی محصول ترکیب می‌کنه
کاری که ایان با فیول بند کرد سنگ‌بنای مهمی وبد
فیول بند عامل برتری نایکی در مچ‌بندهای ورزشی بود
و احتمالاً پرخریدارترین محصول از زمان
معرفی‌اش در سال ۲۰۱۲ بوده
نایکی می‌خواست همه فعال‌تر بشن
(قصه‌ی اصلی، تبلیغ نایک، ۲۰۱۲)
و پروژه‌ای رو تعریف کرد
که درباره‌ی محصول سخت‌افزار جدیدی بود که قابلیت توسعه دارع
این سخت‌افزار قرار بود که عین گام‌شمار عمل کنه
اون‌موقع گام‌شمارها مثل شاخ رو سر آدم می‌موندن
چیز جالبی نبود که بخواهی استفاده بکنی
و خب کاری که می‌خواستیم بکنیم این بود که محصول باحالی هم باشه
و نشان نایکی روش باشه
باید چیزی باشه که همیشه دلت بخواد بپوشی‌اش
ما تقریباً درباره‌ی هرچیزی فکر کردیم، از
این که چطور اون رو تصور میکنی و چطور قراره کار کنه
تا مرحله‌ی برند نهایی‌اش
چیزی که قرار بود از درون اپ یا از فضای وب بنظر بیاد
و فیول بند یکی از اولین مچ‌بندهای هوشمند ورزشی بود
که باهاش می‌تونستی هدف تعیین کنی
و نظر شخصی‌ات رو بگی که چطور و چقدر پیشرفت کردی
و بلافاصله جایزه میگرفتی
یکی از کارهایی که ایان و تیمش انجام دادن
و از پس هیچ‌کس دیگه‌ای برنمی‌اومد
این بود که سیستمی رو بوجود آوردن که به دیگران اجازه می‌داد تا عادت‌هاشون رو پیشرفت بدن
ایده‌ی ثبت و پیگیری پیشرفت
واقعاً فقط برای ورزشکارهای خاص مطرح بود
بنابراین نایکی اولین کسی بود که این کار رو کمیتی کرد
(جیل نوزباوم، طراح فیول بند نایکی، ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱)
و اون رو به ایده‌ای همگانی تبدیل کرد
فیول بند به ساختن بازاری که اپل اون رو می‌خواست بگیره کمک کرد
این اصول راه خودش رو به اپل واچ هم باز کردن
و اینطوری شد که آدم‌ها از این دستگاه در زندگی روزمره‌شون استفاده می‌کنن
کلی باهاش خوش می‌گذرونیم زندگی می‌کنیم. حال می‌کنیم
شخصاً خیلی بهش افتخار می‌کنم
چون این بالاخره یه چیزی بود که والدینم ازش استفاده کردن
و چیزی بود... محصولی بود که بنظرشون خیلی باارزش اومد
چون بهشون کمک می‌کرد... امم سالم بمونن
و هم‌چنین بهشون کمک کرد تا بفهمن که من هرروز چی کار می‌کنم
هنوز کار می‌کنه
آره وقتی خراب بشه میریم از ای‌بی یکی جایگزین می‌گیریم
(دانا و گری اسپالتر، والدین ایان)
یکی از چیزهایی که موقع تولد ایان بهش دادیم
یه دفترچه‌ی سیاه بدون خط بود
که تقویم سال درونش چاپ شده بود
عاشقش بود
همه‌اش توش طراحی می‌کرد
برادرم می‌گفت «بهش نگاه کن
مطمئنم موفق میشه»
«حتماً یه نابغه میشه» - «حتماً یه نابغه میشه» -
میدونی چون اون شبیه... ما بهش می‌گیم پنج سر
و خب... آره حق باهاش بود
وقتی پروژه‌ی جدیدی رو شروع می‌کنم اولین قدمم تعریف مشکله
تا چرایی کاری رو که می‌کنیم متوجه بشم
و این که اون چیه که ما می‌خواهیم حلش کنیم؟
اگه یک کم تو زمان عقب برگردیم... فکر کنم
فکر کنم بعد از آی‌او‌اس ۷ بود
تقریباً همه‌ی اپلیکشین‌ها نشانه‌ی اپ خودشون رو تغییر داده بودن
اینستاگرام ولی این کار رو نکرده بود می‌خواستن این کار رو به بهترین نحو انجام بدن
معلوم شد که بهترین نحوشون من بودم که قرار شد این کار رو انجام بدم
اولین واکنشم «نه» بود
ولی اینستاگرام می‌دونست که درواقع از زمانی که شروع شده تکامل پیدا کرده
و موقعش شده بود که تغییرات در راه رو مشخص کنه
اولین پروژه‌ی ایان بازطراحی اپ بود
مدرن‌ترش بکنه
(کوین سیستروم، بنیان‌گذار اینستاگرام)
و لوگو رو هم بازطراحی بکنه
می‌خوام یه حقیقتی رو بگم از جفت اون پروژه‌ها متنفر بودم
اصلاً نمی‌خواستم چنین اتفاقی بیفته
خودم لوگو و اپ اصلی رو طراحی کرده بودم
ولی اون اینجوری بود که «ما الان یه اتاق می‌خواهیم و کمک می‌خواهیم تا بیاییم بالا
و قرار نیست تا سه ماه دیگه چیزی از ما ببینی»
منم گفتم «نه نمی‌تونم انجامش بدم
ما به نتیجه نیاز داریم. هفته‌ی دیگه چطوره؟»
اولین قدم نگاه کردن
به چیزی بود که در اون لحظه داشتیم
خیلی گوشه‌هاش منحنی بود
تو قسمت لنز خیلی شبیه آب‌نبات شده بود
و رنگش هم قهوه‌ای بود و خب
شبیه خرس عروسکی یا همچین چیزی شده بود... میدونی؟
بعد هم بالای خرس عروسکی، رنگین کمان دراومده
اینجوری بودم که، چیش رو دوست ندارید؟
چطوری می‌خواهید از این بهتر بشید؟
کجا می‌خواهید... اصلاً چی براتون اینجا مهمه؟
چی اساسیه؟
یادمه که پنجره‌ها رو پوشوندن
گفتن چون می‌خواستن
فضا خیلی درست و دقیق باشه
ولی مطمئنم نمی‌خواستن من ببینم اونا چی کار می‌کنن
بنابراین یه تمرینی که گذاشتم این بود که تقریباً
همه رو در جلسات هفتگی شرکت می‌دیدم
و می‌گفتم «خیلی خب بچه‌ها، ۱۰ ثانیه وقت دارید
که لوگوی کنونی اینستاگرام رو از روی حافظه‌تون بکشید. بجنبید»
و... همه یه جورایی
بعد یه سری این کلاه رو می‌ذاشتن این بالا
بعد هم اینو اینجوری... درسته؟
بازه‌ی چیزهایی که می‌گرفتم جالب بود
بعضی از چیزهای بامزه هم مثل سوراخ کلید
و... میدونی.... نیمرو
و، مثلاً کلی چیز دیگه می‌دیدم
اما این کار بهمون کمک کرد تا بفهمیم
«راستی این رنگین کمونه داره
تو بعضی‌ها میزنه بیرون»
ما می‌دونستیم که این قسمت بالایی قراره مهم باشه
و می‌دونستیم که اون لنز هم قسمت مهمیه
ولی رنگین کمان مثل یه چیزی ظاهر شد
که انگار کاملاً‌ از ذهن و حافظه‌ی اونا بیرون اومده باشه
به یه سری از تغییر و تحولات ما از اول که نگاه کنی
انگار اون لوگوی اول رو فقط صاف و صوفش کردن
و حسی که داشتم این بود که انگار فقط از روی
چیزی که هست نسخه‌های مختلفی ساختن و خب اصلاً بهتر نشده
و بعد ما شروع کردیم برگشتن به مبانی لوگو
تا بفهمیم که شکل اصلی چی بوده؟
یه جورایی باید دنبال چیزها بگردی تا موضوع موردعلاقه‌ات رو پیدا کنی
باهات می‌مونه
این بیشتر از این بنظر می‌رسه که فقط یه مشت شکل رو روی هم بریزیم
این یکی... سروتهه
این باحاله
خودشه
ولی کلی چیزهای بد می‌سازی
و این هم... بخشی از روند کاره
یادمه اومدم تو
کل دیوارها با
انواع لوگوهایی که می‌تونستی تصور کنی پوشونده شده بود
می‌دونستیم که قضیه‌ی رنگین کمون
یه بخشی از لوگوی اولیه بوده
و ایده‌ی داشتن چندین رنگ همزمان
از اونجا اومد بعدش رنگ‌ها رو ساده‌سازی کردیم
با این شروع کردیم که چی میشه اگه فقط یک رنگ نذاریم
چی میشه... چی میشه اگر رنگ‌ها رو در هم ترکیب کنیم؟
فکر کنم اولش به سمت این یکی بودیم
که یک کمی بامزه بود و شبیه راکون بود
بعدش که بهش رنگ اضافه کردیم
خیلی بار آموزشی به خودش گرفت
چون حالا اون شکل‌های پیچیده‌تری رو داری
و از طرفی هم، پس زمینه‌ی پیچیده‌ای داری
و یه جورایی با هم می‌جنگن
جایی که توازن بین داشتن یه فرم واقعاً ساده
با کلی رنگ، حس بهتری میده
فکر کنم کل اتفاقات اون روز رو یادمه
یادمه توی یه کنفرانس تاریک تنها نشسته بودم
یه بطری نوشیدنی هم دستم بوده احتمالاً
بهشون گفتم «بچه‌ها شما سه ماه وقت گذشتید
که یه مربع توی یه دایره نشونم بدید؟»
میدونی
یه مقاله... یه مقاله بود که
می‌گفت «بدترین طراحی لوگوی تاریخ»
ولی ایان می‌گفت «عیب نداره»
کلی دنیا جلوت داره یه چیز میگه ولی تو چیز دیگه‌ای میگی
یاد میگیری که تو اینترنت چقدر زود همه‌چیز مسخره میشه
بخصوص وقتی چیزی مثل این رو معرفی میکنی
یه گیف بود که... یه بچه‌ای بود
انگار که موهاش رو مدل مولت زده بود
و پای کامپیوتر کار میکرد
همیشه اینجوری تموم میشه که نشون میده از کارش راضیه
و یه سری هم بهمون خرده می‌گرفتن که چرا افتادیم تو این شیب و
انگار که خیلی برامون آسون بوده باشه
ولی نهایتاً، همین موند
و خب میتونی اینستاگرام رو امروز جور دیگه‌ای تصور کنی؟
از تغییر که حرف میزنی مردم خوششون نمیاد
ولی درحقیقت طی دو سه سال ما از حدود
چند صد میلیون نفر رفتیم بالای یک میلیارد نفر
و این گواه بزرگی بر درستی کاریه که ایان انجام داده
بنابراین علاوه بر ساده‌سازی لوگوی اپ
اونا خود اپ رو هم ساده‌سازی کردن
ایان اومد و همه‌چیز رو تغییر داد
همه‌ی رنگ‌ها رو برداشت و نشانه‌ها رو ساده کرد
و تأثیر بزرگی که گذاشت روی خود عکس‌ها بود
که در مرکز تجربه‌ی کاربر قرار داره
اگه نتونم برم توی اپ شما
و تو ۵ ثانیه نفهمم چی به چیه یعنی کارتون بدجور می‌لنگه
(لوری سیگال، خبرنگار حوزه فناوری)
این یعنی قدرت تجربه‌ی کاربر خوب
چون فناوری امروز یه جورایی خیلی فیزیکی‌تر شده
انگار که واقعاً داری لمسشون میکنی
دنیای واقعی، جهان فیزیک جاذبه داره
نیروی حرکت آنی داره
و بنابراین انتظار این که چیزها چطور باید به اعمال شما
داخل صفحه‌ی مانیتور واکنش نشون بده الان خیلی تغییر کرده
یه سطح بالاتری از انتظاراته چطور باید برآورده بشه؟
بازخوردش چطور باید باشه؟ چقدر سریع باید جابه‌جا بشه؟
کلی از این ظرائف و نکات ریز بین لحظات هست
به تمام شکل‌های انتقالی که امروز در اپ‌ها هست فکر کنید
مثلاً مثل انتقال مکعبی در استوری اینستاگرام
خب چرا این مهمه؟ می‌شد فقط کات زد و رفت
وقتی داری یه فیلم می‌بینی... اینکه
کات‌های پرشی چطور درمقابل وایپ یا فید مثلاً
اینا همه کیفیت عالطفی فیلم رو تحت تأثیر قرار میدن
بنابراین داشتن حس درست نسبت به چیزی که خیلی روش حساب باز کردیم
و تک‌تک افراد تیم بهش فکر کردن
(منلو پارک، کالیفرنیا)
و تصمیم گرفتن تا بتونن تجربه‌ای رو به نحو احسن بسازن
به دیزاینرهای خودمون میگیم «طراح محصول»
دلیل این عنوان هم اینه که
این کار فقط به تجربه‌ی کاربر محدود نمیشه
بلکه درباره‌ی کل استراتژی محصول خواهد بود
چیزی که بهشون میدیم درواقع یه محصوله
و خب این به مردم محور شدن کار و چیزی که از اونا انتظار دارن کمک کرد
و لحظات جشنی رو داشتن - آره -
این چیه؟ - آره راستش گرفتیمش -
نمی‌خواهیم یه قابلیت بنظر سخت باشه
یا یه طوری بنظر بیاد انگار سال‌ها روش کار کردیم
و خب... یه جورایی کلی قابلیت و گزینه هست (کریستین چویی، طراح محصول، اینستاگرام)
برامون خیلی مهمه که اپ ساده باشه
این گروه متخصص این کاره
ما فقط به اون لحظات بسته‌ی در زمان فکر نمی‌کنیم
مثل طرح‌بندی‌ها
اونا درواقع به این هم فکر می‌کنن که چطور چیزها تکون بخورن و جابه‌جا بشن
یه هزارتوی بزرگ
این
این خیلی باحاله پسر
یکی از چیزهایی که درباره‌ی این طرح اولیه دوست دارم
اینه که خیلی راضی‌کننده‌اس
تایپ می‌کنی. میدونی؟ - آره آره -
اینو میتونی بذاری اونجا؟ - آره -
اینم بفرستم؟ - الان ایردراپ می‌کنم -
طراحان اینجا خیلی به نسخه‌ی اولیه وفادار می‌مونن
چون به ما این حس رو میده که آخر این مسیر چی میشه
(لارا خاویر، طراح محصول، اینستاگرام)
می‌دونیم که نمیشه واقعاً‌ توی یه تجربه تا آخرش رفت
اونم وقتی که چیزی جز پیکسل‌های روی مانیتور نیست
هیچکس. میدونی. محصول رو اینجوری استفاده نمیکنه
اونا چیزایی رو استفاده می‌کنن که درواقع تو دست دارن و باهاش کار می‌کنن
(جلسه بررسی طرح محصول «پروفایل جدید»)
عالیه. خب امروز می‌خواهیم راجع به
بعضی کارها رو پروفایل صحبت کنیم که
فعلاً به اسم «پروفایل جدید» ازشون یاد می‌کنیم
(جوئی فلین، طراح محصول، اینستاگرام)
ما یه تیم داریم که روی پروفایل کار می‌کنن
و پروفایل هم که سنگ‌بنای اینستاگرامه
یه جورایی یه فضای اشتراکه بین کسانی که اپ رو ساختن
و اعضای حقیقی این جامعه
پروفایل نمایاننده‌ی اون فرده
و به همین دلیل هم، این پروژه‌ی آسونی نیست
پروفایل به‌عنوان یه رویه شروع به شکستن کرده
وقتی در طی زمان قابلیت‌های تازه‌ای بهش اضافه میکنی اوضاع پیچیده میشه
و دیزاین کمتر زیبا میشه
بنابراین می‌خواستیم یه قدم به عقب برگردیم
تا مطمئن بشیم که هدف کارمون واضحه
بازطراحی. رسیدن بهش خیلی مهمه
مخصوصاً اگر محصول محبوبی داشته باشید
در تاریخ شبکه‌های اجتماعی اینهمه مثال از
بازطراحی و سیاست‌گذاری برای محصول داریم که هم به خوبی پیش رفته و هم نه
بازطراحی اسنپ‌چت خیلی خوب پیش نرفت
اسنپ‌چت با موجی از پس‌زده شدن توسط کاربرهاش مواجهه
که میگن بازطراحی، کار رو سخت و گیچ‌گننده کرده
یک توییت هم از یه ستاره معروف
به سرپا ماندن کمپانی کمکی نکرد
در ساعاتی پس از توییت وی
ارزش سهام شرکت بیش از ٪۶ نسبت به روز پنج‌شنبه سقوط نشان داد
و باعث ضرری به مبلغ بیش از یک میلیارد دلار شد
بعضی از مشکلاتی که در پروفایل اینستاگرام می‌بینیم اینهاست
(دیانا فروریپ، طراح محصول، اینستاگرام)
در چند سال گذشته ما کلی شکل‌های مختلف از محتوا رو اضافه کردیم
هایلایت استوری، استوری‌ها و آی‌جی‌تی‌وی
کنش‌های مختلفی که باعث بشن کمی بیشتر به اصل قضیه متصل بشیم
بنابراین حالا کمی همه‌چیز شلوغ بنظر می‌رسه و
انگار دارن همدیگه رو سبک سنگین می‌کنن
معمولاً به‌عنوان یه دیزاینر وقتی بازطراحی انجام میدید
کلی آزمایش روش انجام می‌دید و به کلی آدم نشونش می‌دید
انگار یکی باشد پشت دستت بشینه
و شکل کارکرد شما رو تماشا کنه
تا بتونه توی تحقیقاتش استفاده کنه
ما اجزای مختلف یه پروفایل رو از هم جدا کردیم
و اونا رو ریزشون کردیم تا بتونیم به درک عمیق‌تری از
(آلیسا آیونان، محقق، اینستاگرام)
این برسیم که هرکدوم از اجزا برای کاربر چه معنایی داره
باید چیزی باشه که توسط اعضای جامعه پذیرفته بشه
وقتی تو دنیای اینستاگرام یه چیزی می‌ذاری
مردم نیاز دارن که خوشامدشون باشه
پس باید چیزی بهتر از اجزای سابق باشه
و خب، این قسمت چالش‌برانگیز کاره
هروقت به مسیرم در دیزاین فکر می‌کنم
بیشتر فکر می‌کنم که از یه جایگاه خلاق و مبتکرانه میاد
وقتی به ژانر علمی-تخیلی و جنگ ستارگان علاقمند باشی و مهمتر از همه
این که اون فیلم‌ها چطور ساخته شدن و خلاقیتی
درگیر ساختن چیزی شد که پیش از این وجود نداشته
(پشت‌صحنه‌ی جلوه‌های بصری جنگ ستارگان، آرشیو لوکاس فیلم)
مثل کاری که آی‌ال‌ام کرده (آی‌ال‌ام: شرکت جلوه‌های ویژه‌ی صوتی و تصویری فیلم متعلق به جرج لوکاس)
الان تو ذهنم تصویرهایی دارم... مثل تصاویر خاکستری
از مدل‌های شهرها، و اینکه چطور انفجارها رو اجرا می‌کردن
و چطور دوربین رو حرکت می‌دادن
درواقع دارید جادوی جادوگران رو می‌بینید
داری به پشت پرده نگاه می‌کنی
همه مسلح، آماده باشن - باشه -
نمی‌خواستم همینطوری برم بیرون و فیلم‌هام رو درست کنم
و داستانم رو بگم
اما یه چیزی درباره‌ی ساختار اینجور رویاپردازی و
ساختن این واقعیت خارق‌العاده وجود داره
خیلی برام فریبنده بود
ایده‌ی این که هنر و فناوری با هم برای ساختن چیزی جادویی کار بکنن
میدونی این برای آی‌ال‌ام و جنگ ستارگان صادق بود
و همینطور فکر می‌کنم درباره‌ی اپل هم صادق بوده
ممنون که اومدید
خواهش می‌کنم
(استیو جابز، کنفرانس و نمایشگاه مک‌ورلد، ۲۰۰۷)
با هم قراره امروز تاریخ رو بسازیم
وقتی آیفون معرفی شد فکر کنم اولین شاخصه‌اش
شیوه‌ی توصیفش بود
فکر کنم اینطوری بود که هم آیپاده - آیپاده -
هم گوشی - هم گوشی -
و دستگاهی برای ارتباطات اینترنتی
همه در این دستگاه
اون زمان گوشی‌های هوشمند یه چهره در بالاشون داشتن و
در دوم سوم فضای پایین گوشی هم در اشغال کیبورد گوشی بود
اما آیفون کل جلوی گوشی رو به یه نمایشگر تغییر داد
اگر کل جلوی گوشی نمایشگر باشه
حالا چطور می‌خوایی چطور باهاش کار کنی؟
باید نمایشگر رو لمس کنی
بنابراین باید خیلی تصویر با کیفیت و لمس خوبی داشته باشی
(تبلیغات معرفی آیفون، ۲۰۰۷)
و ترکیب این دو تا معنی‌اش اینه که خیلی هم قابل انتطباقه
این به توسعه‌دهندگان بازی ویدیویی امکان داد تا بتونن اپلیکیشن بسازن
چیزی که اپل هیچوقت نه وقت نه هزینه‌اش رو داشت که بتونه خودش دست بگیره
پشت گوشی بزرگترین چیزی که جلب نظر می‌کنه دوربین ۲مگاپیکسلیه
درست اینجاست
اونا دوربین رو توسعه دادن
و این هم گذار حیاتی‌ای بود که به اینستاگرام اجازه داد پا به عرصه بذاره
و بعد هم، یه تراشه مکان‌یاب داخلش جاگذاری کردن
و از قابلیت‌های جدیدی رونمایی کردن
درواقع نسخه‌ی اولیه‌ی اینستاگرام یه چیزی بود به اسم بوربن
پیش سرمایه‌گذارها می‌رفتم و می‌گفتم
«هی، می‌خوام یه چیزی بسازم»
اونام میگفتن «خب چی میخوایی درست میکنی؟»
منم می‌گفتم «خب ببین، این یه اپ چک-این کردنه»
ام... و اونموقع همه داشتن اپلیکیشن چک می‌ساختن
فکر کنم من داشتم نوزدهمین مدل این اپ‌ها رو ارائه می‌دادم
بوربن درواقع بخاطر امکان اشتراک عکس‌ها بسیار هم خوب بود
و این همون چیزی بود که برای مردم خیلی جذاب بود
و قبل از اینکه بفهمید، بوربن
رفته‌رفته به چیزی تغییر پیدا کرد که نسخه‌ی اول اینستاگرام بود
خیلی سعی نکردن کاری بکنن
یه چیزی رو انتخاب کردن و به طرز عجیبی خوب کار کرد
اون زمان کیفیت عکس دوربین گوشی‌ها خیلی بالا نبود
اما به آدم‌ها امکان می‌داد که تصمیمات ریز و خلاقانه‌ای بگیرن
بهشون قابلیت رو می‌داد تا چیزهایی رو بسازن که
احساس می‌کردن ارزش داره با دنیا به اشتراک بذارن
بعد هم فیلترها رو اضافه کردن که یعنی همه می‌خوان عکس‌هاشون رو منتشر کنن
چون بهتر بنظر می‌رسیدن و شبیه کارت پستال شده بودن
فکر کنم روز اول ۲۵هزار نفر ثبت‌نام کردن
و اون بیشترین میزان کاربری بود که
که تا اون موقع در هر سرویسی دیده بودم
ایده‌ی خلاقیت از درون محدودیت‌ها و مشکلات خیلی قویه
و فکر می‌کنم این همون چیزیه که میلیون‌ها نفر رو تو اینستاگرام جمع کرده
بعد شدن ده‌ها میلیون بعد صدها میلیون
فیسبوک شرکت کوچکی به نام اینستاگرام را به قیمت ۱ میلیارد دلار خریداری کرد
این شرکت تنها ۱۳ کارمند دارد
از امشب، قیمت این شرکت ۱۲برابر بیشتر از شرکت کداک شده است
خب بهمون درباره‌ی اینستاگرام بگید
خب، آره... من فقط می‌دونسم اینستاگرام یه سایت مخصوص عکسه
اون زمان... مردم فقط عکس منتشر می‌کردن این تمام چیزی بود که می‌دونستم
وقتی ایان رفت به اینستاگرام
من اصلاً معنی‌اش رو نمی‌فهمیدم جدی میگم... نمی‌گرفتم قضیه چیه
واقعاً... خب، عکس؟ باشه
میدونی. جداً متوجه نمی‌شدم
که چقدر محبوب بوده و الان هم هست. و چقدر مشهور میشه
من میگم «من فقط متوجه نمیشم. چرا باید به عکس‌ها نگاه کنی و
بعدش بگی اوه، جالبه»
بنظرم یک کمی... کمی خسته کننده‌اس - ما پیر شدیم دیگه -
و فکر کنم زیاد بهش نگاه نمی‌کنم
فکر کنم مثلاً یک یا دو ساعت در روز
خیلی زیاده - با اینکه میگم نمی‌کنم این کارو -
و نخواهیم کرد - اوهوم -
ما هنوز اونجا هستیم... فکر کنم خیلی بیشتر از اونچه که باید باشیم
(توکیو، ژاپن)
وقتی بچه بودم زیاد سفر نمی‌رفتیم
و تا وقتی که به طور حرفه‌ای کار شروع کردم هم همینطور بود
رفتن به جاهای مختلف دنیا
باعث شد دریچه‌ای به چشم‌اندازهای مختلف برام باز بشه
مثل اینکه... چه چیزی در جاهای مختلف دنیا عادیه
شاید مثلاً مزه‌ی چیپس
تو لندن. نه؟
یا شکل دریچه‌های فاضلاب تو ژاپن
به‌عنوان دیزاینر شما عموماً به جزئیات کوچیک توجه می‌کنید
اما دیدن این که آدم‌ها چطور با راهکارها کنار میان
فوق‌العاده الهام‌بخشه
انگار یه کوچولو مغزم هک شده باشه
و واقعیت رو از یه زاویه‌ی دیگه دیدم
سلام
راستش اولین بار با یه گروه تحقیقاتی اومدیم ژاپن و پیش خودم گفتم
«اوه! اینجا کجاست؟»
وقتی درباره‌ی چیزهایی که برای ما ارزش محسوب میشن فکر می‌کنی
تیم طراحی اینستاگرام و چیزهایی که برای شخص خودم ارزش هستن
مثلاً کشش‌ام به جزئیات و وسایل
فرهنگ‌های خیلی کمی به ذهنم میان، مثل ژاپن که بتونن انقدر سطح بالا باشن
جائیه که تمام جزئیات یه جورایی
(فیلتر توکیو)
(فیلتر ریودوژانیرو)
همه‌چیز کاملاً در نظر گرفته شده
و شما فقط توش شناور میشید بنابراین یه جور دیگه ترغیب میشید
سعی کردم به نقطه‌ای برسم که باید
و خب بعدش فقط می‌ذاری همه‌چیز کنارت جریان پیدا کنه
مثل چیزهایی که می‌بینی و می‌شنوی و بوهایی که استشمام می‌کنی
اجازه میدی طبیعت کنارت جریان داشته باشه همون چیزیه که می‌خواهی
کمتر اینجوری هستی که «خب فهمیدم، یه ایده‌ی شگفت‌انگیز درباره موضوع بعدی دارم»
اینجوری هستی که نه! این اونی نیست که می‌خوام
می‌خوای قادر باشی که اطرافت جریان داشته باشه
و اون فضای ذهنت رو می‌سازه
بعد که برمیگردی به این چیزها
جای بیشتری برای نفس کشیدن و دیدن هست
ارتباطات بیشتری نسبت به گذشته وجود داره
(سان فرانسیسکو، کالیفرنیا)
امروز چی داریم؟
کارهای بازطراحی پروفایل
اوهوم
خب ما وقت گذاشتیم تا مسیرهای مختلفی رو کشف کنیم
(جلسه بررسی دیزاین مجدد پروفایل)
و خواستیم که مجموع بهترین نتایج رو بهت نشون بدیم
عالیه، بریم تو کارش - ایول -
ایده‌ی «بار تب» به چیزی که امروز داریم خیلی نزدیکه
یه جورایی از همین چیزهایی که الان هست مثل بالا اومدن صفحه استفاده شده
و این که ببینیم با بعضی از این قابلیت‌ها چی کار می‌تونیم بکنیم که بهتر بشن
خب «بیو کاغذی»... این یکی
اگه اولین بار محتوا بذاری توش چی میشه؟
خب داره نشون میده بیشتر شبیه گالری میمونه
بچه‌ها چیزی هم روی دستگاه دارید که باهاش بشه ور رفت؟
آره
میشه یکی از اون صفحه‌ای‌ها رو تست کنم؟ - حتماً
ایجاد تغییرات بزرگ برای یه پلتفرم مهم
همیشه سخته
بنابراین باید مطمئن باشید
که تصمیمات عاطفی اتخاذ نمی‌کنید
آره
جالبه که این لایه رو اینجا می‌شه حس کرد
یه سری نمونه‌های خارج از رده هم داریم - اونارو هم ببینیم -
مشتاقم ببینم شما بچه‌ها چقدر دیوونه‌اید
ایول - برو بریم -
این شبیه... انگار
چیزیه که اگه پروفایلت خودش استوری درست می‌کرد
و می‌تونستی هرچی رو می‌خوایی هرجایی بذاری - درسته -
یه گیف بندازی بالا - آها خوبه -
فکر نکنم این یکی واقعاً به کار بیاد
اما فکر کردیم خوبه که کشفش کنیم
درسته، منم فکر نمی‌کنم این کارا باشه
ولی مهمه که حدودش رو پیدا کنیم. نه؟
باید از حدود خارج بشی تا بدونی که تو محدوده نیستی
خوشحالم شما بچه‌ها روش کار می‌کنید
یک کم محدودیت‌ها رو دارید تعریف می‌کنید
و می‌فهمیم که مردم چی لازم دارن
مثل این که، مشکلات دنیا چیه
و این که آیا ما در موقعیت حل این مشکلات هستیم؟ یا صلاحتیش رو داریم؟
بچه که بودم زیاد بیرون نمی رفتم
شاید چون خجالتی بودم یا شایدم چون مامانم نمی‌خواست با بچه‌ها تو خیابون بازی کنم
یا نمی‌دونم
ولی من خیلی جذب کامپیوترها بودم
و بهشون کشش داشتم
مثلاً اگه توی یه اتاقی بود قطعاً می‌رفتم سراغشون
اولین کامپیوتری که داشتم
یه کومودور ۶۴ بود
هدیه‌ی تولدم تو سال ششم بود فکر کنم
بابام برام خریدش
یادمه بیدار شدم و
دیدمش و بعد یهو
هیبتش منو گرفت
اون صبح رو هیچوقت یادم نمی‌ره
اساساً باید یه کد خاص رو می‌زدی
تا نرم‌افزار بالا بیاد
هنوز اون خط کد رو یادمه
باید تایپ میکردی Load
quote, star, quote, comma, eight, comma, one.
اینجوری بود... بعد از اینکه فلاپی رو گذاشتی
باید برای هر کاری، این عمل رو انجام می‌دادی
ولی یه چیزی داشت که حس خاص بودن می‌داد
امکان و احتمالی بود که برای ساختن داشت
و اینکه پتانسیل‌هاش رو می‌دیدی
که اون چیز روی مانیتور قابل کنترله
فقط یه چیزی نیست که برات مخابره بشه بلکه می‌تونی درش تغییر هم ایجاد کنی
(نیو راشل، نیویورک)
ببین
اه پسر - بذار چراغ روشن کنم
حافظه ۶۴
چیزی که تو روند کار من خیلی مهم بود
فقط بحث استعداد یا سخت‌کوشی من نبود
بلکه حمایت هم بود
حمایتی که از آدم‌های در مسیر زندگی‌ات میگیری
اولش هم از والدینم شروع شپ. خب؟
خیلی زود بهم امکان دسترسی به کامپیوتر دادن
می‌خوایی امتحانش کنی - بذار ببینیم -
ایان به سمت هرچیز فناورانه‌ای جذب می‌شد
هر مشکل فنی‌ای که افراد ساختمونی که توش زندگی می‌کردیم داشتن
می‌اومدن دم در خونه و می‌گفتن «ایان خونه‌اس؟»
بهش احتیاج داریم باید یه نگاهی به این بندازه
باید فلان چیز رو ببینه - کابل‌ها -
تلفن
همه می‌اومدن دم در می‌گفتن «ایان خونه‌اس؟ ما به کمکش نیاز داریم»
من حاصل اختلاط نژادهام پدرم سفیدپوسته
نیمه یهودی-سیسیلی
مادرم سیاه‌پوسته
و فکر کنم روی کسی که الان هستم، خیلی تأثیر گذاشته
این حقیقت که من باید درباره‌ی هویتم فکر کنم
که جهان رو به‌عنوان یه سیاهپوست پیش می‌برم
اون هم در جاها و موقعیت‌هایی که کار می‌کنم
آدمای شبیه من زیاد نیستن
که هم سیاهپوست باشن و هم در سه محیط مختلف کار بکنن
هم می‌تونه برات خیلی خوب باشه و هم خیلی بد
در موقعیتی هستی که دیگران خیلی ازت انتظار ندارن
اما درعین‌حال، بهای اشتباهاتت هم خیلی خیلی زیاده
گاهی میشه از این به‌عنوان انگیزه استفاده کرد
که باهاش پیش بری و ثابت کنی که کی هستی
گاهی هم می‌تونه موجب شکستن تو بشه و زمین بخوری
فکر کنم بهم کمک کرد تا حس همدلی نسبت به مردم پیدا بکنم
و فکر کنم به بیداری و آگاهی‌ام نسبت به
آدم‌های بیرون از سیلیکون ولی خیلی کمک کرد
وقتی محصولی طراحی میکنی باید به آدم‌هایی که ازش استفاده می‌کنن فکر بکنی
چطور همدیگه رو پیش می‌برن چطور با تصورات انتزاعی کار می‌کنن
مثل این
لمس کردن شیشه
فکر کنم یه مزیتی داره که حلقه‌های استوری اینجان
آره - بنابراین این رو -
اینجا حتی درهم‌رفته هم هست و میتونی چرخ بزنی و
بپری بری تو استوری
یه سیستم حرکتی... جدیده - کاملاً کاملاً -
چند سال پیش شروع کردم به گوش دادن به پادکست مارک مارون
و چیزی که درباره ی پادکستش خیلی دوست دارم
اینه که روند پیشرفت کمدین‌ها رو پیگیری می‌کنه
و اینکه چطور یه حرکتی رو می‌سازن
تو جک‌هات رو می‌نویسی؟ به جک‌هات فکر می‌کنی؟
خب این... خیلی هم اینجوری نیست که بشینم بنویسم (مارک مارون و دیو آتیل، کمدین)
بیشتر بهشون گوش میدم و سعی می‌کنم بازنویسی‌شون بکنم
گوش دادن به داستان‌های اونا
باعث میشه بفهمی چقدر روند هردوی ما مشترکه
بهم کمک میکنه نقاط ارتباط رو بین
کاری که هرروز من و گروهم انجام می‌دیم و
کاری که کمدین‌ها می‌کنن ببینم
استندآپ کمدین‌ها تو موقعیتی هستن که
از راه‌های مختلفی مردم رو می‌خندونن
ممکنه که توی یه شب چند کار شبیه به هم تو جاهای
مختلف اجرا کنن و جوک‌ها رو با تغییرات کمی بگن
بازخورد می‌گیرن و روش کار می‌کنن تا تنظیم بشه
نمی‌خوام بهتون بگم چندوقت مجرد بوده
ولی اگه تعداد گربه‌هاش رو
تقسیم بر تعداد نوشیدنی‌هاش در روز بکنی
میشه ۲۰ سال
بیست ساله که مجرده
و خیلی جالبه که خنده بشه یه نقطه‌ی داده
چون یه رفتار احساسیه
خندیدن متریک ئه
و وقتی به کار خودمون برمی‌گردم محدوده‌های بسیاری در محصول هست
که برای مخاطبان محدودی چیزهایی رو امتحان کردیم
و بازخورد اطلاعات رو گرفتیم و فهمیدیم که چطور مخاطب از یه قابلیت استفاده می‌کنه
و براساس اون بازخوردها تغییرات ایجاد کردیم
اما ما فقط به اعداد نگاه نمی‌کنیم
برامون خیلی مهمه که چشممون رو باز نگه داریم
با مردم حرف می‌زنیم و دور دنیا سفر می‌کنیم
تا بفهمیم مردم چطور از اینستاگرام استفاده می‌کنن
و این یکی از نقاط بخش‌های موردعلاقه‌ی من از حمل‌ونقل عمومیه
می‌تونی از روی شونه‌ی آدم‌ها ببینی که دارن تو گوشی چی کار می‌کنن
چیزهای نامنتظره‌ای رو می‌بینیم مثل الگوهایی که دنبال می‌کنن
تو آمریکا کلی سلفی و پست‌های متنی داریم
که با الگوی جایی مثل ژاپن خیلی متفاوته
اونجا ما یه الگوی کاملاً متفاوت رو داریم
سلفی‌های کمتری اونجا گرفته میشه و مردم از نظر فرهنگی بیشتر فعالن
و با هم به اشتراک می‌ذارن
محصولیه که مردم همیشه دارن ازش استفاده می‌کنن
خب، چطور در تناسب با بقیه‌ی اپ‌ها قرار می‌گیره
که اونا ممکنه روی دستگاه‌هاشون داشته باشن؟
آیا گوشی‌شون رو اخیراً کرک کردن؟
با توجه به این حجم محاسبات احتمالات مختلفی رو میشه در نظر گرفت
میدونی، کاری که میکنه روی آدم‌های خیلی خیلی زیاد تأثیر داره و این درسته
ولی من که بهش فکر می‌کنم. منو می‌ترسونه
موندم که خود ایان هم بهش فکر کرده یا نه
خودش... خودش بهش فکر کرده؟ حتماً خیلی زیاد
کلی آدمه
دیزاین تعاملی در کنه خودش یه ماهیت روانشناختی داره
اگه شما صفحه‌ی توییتر و یا اینستاگرام‌تون رو بیارید پایین
متوجه می‌شید که به تهش نمی‌رسید
این هم یه قابلیت جدیده بهش می‌گن فید بدون پایان
و این توسط یه دیزاینر به اسم آزا راسکین ابداع شد
احساس می‌کنم تا ابد همینطور می‌تونم برم
وقتی به اسکرول (نوردش) بی‌پایان فکر می‌کردم
انگار که... به این فکر می‌کردم
من، به‌عنوان دیزاینر شکست خوردم
اگه از کاربر بخوام که انتخاب کنه براش اهمیتی نداره
بنابراین اسکرول کردن معنی‌اش اینه که «چیزی که می‌خوام رو هنوز ندیدم، بیشتر نشونم بده»
پس چرا خودمون رو اذیت کنیم و براش نهایت بذاریم
و روش کلیک کنیم که بیشتر نشون بدیم؟
من به‌عنوان دیزاینر، روی تعامل انسان و کامپیوتر کار می‌کنم
مثل، با خوشحالی با بی‌نهایت اسکرول کنید
ولی اگه به مراحل بالاترش فکر کنم
خواهم دونست که نشانه‌های توقف رو برمی‌داره
درست مثل وقتی یه لیوان نوشیدنی می‌خورم
از نوشیدن دست برمی‌دارم و از خودم می‌پرسم «آیا بیشتر می‌خوام؟»
اینجا ما به آدم‌ها نشانه‌های توقف رو نمی‌دیم
و این واقعاً‌ باعث تلف شدن میلیون‌ها میلیون ساعت از آدم‌ها میشه
دیگه کفایت نمی‌کنه که به‌عنوان دیزاینر
به رفع محدودیت‌های محصولم
فقط برای یک نفر فکر کنم
درعوض باید به پرش‌های نسخه‌های بعدی فکر کنیم
به تعامل فناوری-جامعه
هنوز تو این زمینه کاملاً بالغ نشدیم
و می‌بینیم که حالا این فناوری نه تنها حواس ما رو پرت می‌کنه
البته اگر به کاری که فیسبوک کرد فکر کنید
که یه شبیه‌ساز مشابه شما درست می‌کنه
اونا یکی از این شبیه‌سازهای کوچولو رو می‌سازن
برای یک چهارم از جمعیت کره زمین
شما محصول هستید شما مجانی کاری نمی‌کنید
شما دارید اطلاعاتتون رو اهدا می‌کنید مورد هدف قرار می‌گیرید
این مدل تجاری بخصوص سر فیسبوک
باعث تکثر اخبار جعلی شد
و باعث شد که اطلاعات غلط همه‌جا درز کنن
میدونی یه خط دقیقی بین هدف‌گذاری‌های کوچک و دستکاری هست
همچنین به ما اجازه میده که زندگی جعلی فوق‌العاد‌ه‌ی خودمون رو
با زندگی جعلی فوق‌العاده‌ی دیگران مقایسه کنیم
فکر کنم این برای خیلی از ما باعث دردسر شده
چون فیسبوک الان اینستاگرام رو خریده
فکر کنم فشار بیشتری روی اینستاگرام هست
و به‌ویژه فشاری هست که پول دربیاره
و به‌خصوص که الان فیسبوک به خوبی این عمل نمی‌کنه
و اینستاگرام یه جورایی شده چشم امید
فکر کنم چالش اینستاگرام
اینه که اینستاگرام بمونه
(نیویورک)
فکر می‌کنم تمرکز روی آدم‌ها و نیازهاشون
در روند کار من خیلی اثر داشته
نه اینکه فقط یه پیامی رو بفرستی بلکه سعی کنی ارتباط حقیقی بگیری
با آرزوها و نیازهای آدم‌ها ارتباط بگیری چیزی که بهت هدف بده
توده‌ی مردم
خیلی خب درباره‌ی این چی؟
آه خب این یکی فرق‌هایی داره
اولین چیزی که سراغش رفتیم این بود
مشکلی که خیلی درباره‌اش می‌شنویم معیارهای غرور
وقتی با دیگران درباره‌ی پروفایل‌شون حرف می‌زنیم
بهمون میگن که الزاماً علاقه‌ای ندارن
که اعداد بالای پروفایل‌شون باشن چون میگه که
چند نفر فالوور داری و چه تعدادی رو دنبال می‌کنی
و از این بابت احساس فشار اجتماعی می‌کنن
خب حالا با این طراحی جدید
ارقامی که داریم تعداد فالوور و فالوینگ‌ها
خیلی برجسته هستن اون بالان
درسته - و این باعث خشم زیادی میشه -
بخصوص برای شهرت
که کلی دوست داشته باشی و برای خودت ارزش داشته باشی
و با جاگذاری ارقام در این پایین
یه جورایی وجه انسانی بهش میدیم
و اون میزان خشم رو کمی کاهش میدیم
بنابراین قدم بزرگیه برای جمع و جور کردن میزان کلی فالوورها
فکر می‌کنی این این چیز خوبیه؟
راستش این بزرگترین نگرانی ماست
که با ارائه‌ی بازطراحی میاد
فکر کنم حساس‌ترین بخش همینه
دیگه فکر کنم با این کار شاخ می‌شکنیم
اخیراً با یکی از بنیان‌گذاران توئیر گفتگو کردم
و بزرگترین حسرتش گذاشتن تعداد نفرات فالوور بود
بهش گفتم «چرا؟»
اونم گفت «باعث مسیر خیلی عجیبی شده. فتنه‌برانگیز شده»
مثل این که درباره‌ی آدم‌های اختلاف‌افکن حرف بزنی
یا برای لایک جمع کردن یا فالوور جمع کردن پست بذاری
منظورم اینه که این تنش من رو شبا بیدار می‌کنه. جداً می‌گم
مزیتی که ما داریم اینه که می‌تونیم این اصول رو
تنظیم کنیم و برای دیگران شفافش کنیم
سرعت تغییر در ۲۰ سال اخیر
از وقتی پای فناوری‌های ارتباطی وسط اومد به شکلی سرسام‌آوری بالا بوده
و خب می‌دونیم که این تازه شروع ماجراست
بنابراین فکر می‌کنم مهمه که نقطه‌نظر شفافی داشته باشیم
یا اینکه می‌خواییم این ابزار ما رو تا کجا ببرن
در اصل اینستاگرام درباره‌ی ارتباطات تصویریه
و خب حس می‌کنم که همیشه جایی براش هست
و ما در جای خوبی برای ادامه‌ی مسیر هستیم
چقدر نزدیکیم به ساختنش - (آزمایش طراحی جدید پروفایل)
این نمونه یا نمونه‌های دیگه برای آزمایشات اولیه آماده‌ان؟‌
آره درواقع ما آماده‌ایم که این فاز رو روی دور آزمایش بذاریم و
ببینیم که روی کل اکوسیستم چه اثری داره
خب ما اون بیوی صفحه‌ای و بار تب و کارت کوسه رو انتخاب کردیم
و فهمیدیم که بار تب از همه محبوب‌تره
تنها به این خاطر که با چیزی که همیشه می‌بینن خیلی متفاوت نیستش
و بهشون کمک کرد که پروفایل رو بهتر درک بکنن
و با تجربه‌ی زیسته‌ی خودشون قیاس کنن
طراحی‌ای که بهش رسیدیم و باهاش پیش اومدیم
شکل تکامل‌یافته‌ایه که بهش می‌گیم بار تب
عکس پروفایل رو جابه‌جا کردیم و اندازه‌اش رو تغییر دادیم
و شکل قرارگیری اعداد و نشانه‌ها رو جابه‌جا کردیم
کاری کردیم که کمتر توی چشم باشه و کمتر مورد اهمیت واقع بشه
ما این کپی توصیفی رو از چیزایی که مردم توی پروفایل‌شون بیشتر بهش
اهمیت میدن گرفتیم
و هم‌چنین یه سیستم جدید و تکاملی برای دکمه‌ها طراحی کردیم
یک کم بیشتر شبیه به لایه‌ی رنگی ولی نه کامل
این پایین رو بازسازی کردیم
ولی میدونی. دیزاین تمومی نداره
چیزیه که مدام تکامل پیدا می‌کنه
اولین ارائه تازه اولین قدمه
واقعاً از کار در این محیط سود بردم
و دیدم که فناوری‌ها چطور تکامل پیدا می‌کنن
بهم چشم‌اندازی عظیم داد
این ابزارها قطعاً ما رو تغییر میدن
و هنوز نمی‌دونیم که قراره باهاشون کجا بریم
چندتا رفتی؟
۵ - پنج؟ خیلی خب با هم میریم -
خیلی خب آماده؟ بریم. آماده‌ای؟ برو یکی دیگه
عالیه. دو
فکر کنم چیزی که برای بچه‌هام قطعی است
اینه که چیزها قطعی نیستن
فکر می‌کنم قابلیتشون برای برخورد با تغییرات خیلی مهمه
اینکه چطور به‌عنوان انسان می‌خوام دوام بیارن
بالا بالا بالا بالا بالا
همین الان،‌ بچه‌هام گوشی ندارن حتی بزرگه که ۱۲ سالشه
و خیلی هم واضح بهم گفت
«فکر نکنم فعلاً یکی بخوام»
فکر می‌کنم این بخش از ماست که مدام کار میکنه
که با این ابزارها سروکار داره
هیچی نیست که بهمون بگه نمی‌تونیم باهاشون کار کنیم
این شکل جدید انتظارات و استانداردهای اجتماعی
درون اطلاعات غرق شدیم
باید به خودت فضا بدی
تا جهان رو به شکلی کامل تجربه کنی
تا فقط در یک جا باشی
و از احساسات درونی‌ات استفاده کنی نه از ابزار
درواقع خیلی از صداها رو پاک می‌کنه
و بهم قابلیت میده تا خلاق باشم
یا پدر بهتر و همسر بهتر یا رئیس بهتری باشم
قابلیت این که یه دقیقه بیایی بیرون
و از بیرون به ماجرا نگاه کنی
یکی از چیزهاییه که ما قادر به انجامش هستیم
ایان و خانواده‌اش اکنون در ژاپن زندگی می‌کنند جایی که او، تیم جدیدی را برای اینستاگرام هدایت می‌کند