من احتمالا بیشتر از بقیه آدمای عادی
به پاها فکر میکنم
بعنوان یه طراح کفش، بایدم بیشتر فکر کنم
پاهای ما برای راه رفتن، دویدن و گاهی ام کوهنوردی ساخته شدن
همه شو میشه با پای برهنه هم انجام داد
اما فشاری که ورزشکارای مدرن به پاشون میارن
خیلی فراتر از چیزیه که پاها بتونن تحمل کنن
شغل من اینه که راهایی پیدا کنم تا این اندام طبیعی بدن
عملکرد بهتری داشته باشه
این تینکر هتفیلده
جدی میگین؟ این تینکه
تینکر هتفیلد؟
اون یه اسطوره است
این همونیه که کفشای جوردنو طراحی کرده؟
در دهه هشتاد هتفیلد تعریف جدیدی از
مفهومِ کار کردن با ورزشکار ارائه داد
با ورزشکارا رفت و آمد داشت
خیلی عمیق، سعی میکرد بعنوان ورزشکار بشناسشون
نهایتا همه چی برمیگرده به کارایی
اما لایه های زیادِ دیگه ای هم وجود دارن
تینکر یه دانشمند دیوانه است
اون از رشته ی پرش با نیزه میومد
دوران بازیگریِ من پریدن خیلی مهم بود
میدونید؟ خیلی راحت اون همکاری بین ما شکل گرفت
خیلی خوب همدیگه رو تکمیل میکردیم
کاری که ما بعنوان یه تیم کردیم این بود که محصولی تولید کنیم که مدتها ماندگار بشه
ورزشکارایی با بالاترین سطح ازش استفاده میکردن
تا جایی که همین الانم میتونن با اون کفشا بازی کنن
یعنی سی سال بعد
اون خیلی بد بود
من هرگز به طراحی توجهی نمیکردم
همیشه روی ورزشکار بودن تمرکز داشتم
تو دبیرستان چندتا قهرمانی ایلات بدست آوردم
و بورس کامل ورزشکاری دریافت کردم
از دانشگاه اورِگون
جایی که یه مرد خیلی تاثیرگذار به نام بیل بائرمن رو ملاقات کردم
مربی، باید بگم تحت تاثیر قرار گرفتم
حضورتون بعنوان مربی بین این ورزشکارای مطرح
قبل از هرچیز هَل، منو بیل صدا بزن
یادته که دوست ندارم بهم بگن مربی بهش حساسیت دارم
باشه
عنوانی که دوست داشت بهش بدن مربیِ عکس العمل های رقابتی بود
میخواست به مردم یاد بده چطوری برنده باشن
درضمن اون یکی از دو بنیانگذار نایکی هم هست
وقتی اومدم اینجا داشت روی کفشای رانینگ و سنسورای ردیابی کار میکرد
هرکاری که برای بهبود شرایط ورزشکاراش لازم بود انجام میداد
یه خرازی کوچولو درست زیر جایگاه تماشاگرا داشت
اگه حواستون نبود
ممکن بود از مغازه ش بیاد بیرون و شما رو از لباستون بگیره
و بهتون بگه این کفشا رو بپوش و دور زمین بدو
گاهی وقتا نتیجه ش عالی میشد
اما گاهی ام خونین و مالین برمیگشتین
یبار مسابقه پرش با نیزه داشتم
و بیل معتقد بود که من میتونم تبدیل به یه قهرمان جهانی بشم
حتی مدال المپیک بگیرم
پرش با نیزه توش انواع خطرات وجود داره
اگه واقعا این احساسو نداشته باشین که
"من این کارو انجام میدم و موفق هم میشم"
ممکنه حسابی آسیب ببینین
برای اینکه از پسش بربیاین باید بزنین به دل ماجرا
باید این ذهنیت رو داشته باشید که
قراره محکم بخورین به یه دیوار
نمیشه عقب نشست
هدف شما اینه که سر و ته بشید و بپرید و مانع رو رد کنید
یه لحظه ای وجود داره که شما دارید پرواز میکنید
انگار یهو بیدار میشید و میگید وای
تو سال دوم دانشگاه از 17فیتی سقوط کردم و افتادم روی زمین ناهموار
استخون پاشنه م نصف شد
پنج عمل انجام دادم و دوسال از میادین دور شدم
خیلی ناراحت بودم
یه شب تو بیمارستان دراز کشیده بودم و
صدای دکترا رو میشنیدم که میگفتن زندگی حرفه ای ای بچه دیگه تموم شده
راهی نبود
اکثر کادر مربیگریمون معتقد بودن
دیگه نمیتونم برگردم
چیزی که برام خیلی موثر بود
حرفایی نبود که بیل بائرمن زد بلکه کاری بود که کرد
بیل برام کفشایی طراحی کرد که یه طرفش پاشنه داشت و برآمده بود
چون من میلنگیدم
این به توانایی من برای حل مشکلات دیگران اضافه کرد
چون من پیامدهای مصدومیتو درک میکنم
اون جلوی اینکه من تیمم و نتیجتا بورسیه مو از دست بدم گرفت
اصلا نمیدونستم رشته ای مثل معماری چقدر سخت میتونه باشه
خبر خوب این بود که فهمیدم میتونم طراحی کنم
خیلی ام تصادفی اتفاق افتاد
غافلگیری بزرگی بود
این طراحیش خیلی طول کشید، باور کنین.
اینا رو ببینین، با راپید کار کردم
و این مارکای کوچیک
تو دوران کالجم، در مدرسه معماری
یه کارایی برای بیل بائرمن میکردم
رسیدیم به یه طراحی ای که من انجامش داده بودم
طراحیِ یکی از کفشای قدیمی نایکی
نمیخواستم بهش بگم چی فکر میکنم
معمولا یه چیزایی میکشیدم و یادداشت میکردم
در مورد تفسیرم از طرح هاش
از من خواست تو یه سری کفشایی که داشت روشون کار میکرد کمکش کنم
فایده ای نداشت
هردفعه که میرفتم و باهاشون تمرین میکردم نتیجه ای نمیگرفتم
بنا به دلایلی که بر همه ما پوشیده بود، من داشتم یاد میگرفتم
چطور برای ورزشکارا کفش طراحی کنم و مشکلاتشونو برطرف کنم
برید پای یه بستکتبالیست حرفه ای که 10ساله داره بازی میکنه رو نگاه کنید
داغون شده، چون کفشاش خیلی تنگن
اونا کفشاشونو محکم میبندن چون باید تنگ باشه
اما در تمام مدت تمرین و تو بازیا هم همین روند ادامه داره
شکل پاشون عوض میشه، آسیب میبینه و گاهی براشون مشکل ایجاد میکنه
تحقیقات ما نشون میدن که اگه از پاتون مراقبت کنین
جریان خون به درستی برقرار بشه و پا راحت باشه
بازیتونم بهتر میشه
اگه منتظر یه توپ ارسالی باشین
بهتر نیست که کفشاتون راحت باشن
و اجازه بدن خون تو پاتون جریان پیدا کنه؟
و پاتون یخورده استراحت کنه؟
به محض اینکه ضربه رو میزنید، کفشا متوجه میشن
میفهمن که الان میخواید به سرعت حرکت کنید
و ژژژین، برمیگردن به حالت اولشون
فرض کنید میرید میشنید رو نیمکت، چرا کفاشتون باید تنگ باشن؟
خیلی سریع ززز پاتونو رها میکنن
این مال وقتی بود که اِرل رو طراحی کردم
E. A. R. L. Electro Adaptive Reactive Lacing.
اولین کسی که باهاش درباره ش صحبت کردم تیفانی بیرز بود
میخواستم ببینم آیا اصلن میشه به همچین ایده ای فکر کرد یا نه
چی بهش گفتی؟
خب، گفتم مطمئن نیستم
چون من به اون گزارش نمیدم
بعد رفتم با مدیرام صحبت کردم
اونا گفتن به تینکر نه نگو آره آره فقط برو و پروژه رو شروع کن
اگه ازت پرسید بگو قبول میکنم
ما با تمرکز روی مکانیزمها کارو شروع کردیم
چیزایی مثل اینکه چطور بند کفشو محکم کنیم
یا اینکه تا چه حد کوچیکش کنیم تا هنوز کارایی خودشو حفظ کنه
به نظرم این کاملا یه طراحی جدیده
این قسمتی از آینده است
به نظرم هنر با طراحی عجین شده
اما من بهش به چشم یه هنر نگاه نمیکنم
دریافت من از هنر اینه که
یجور بیان نهاییه، از یه فرد هنرمند
برای من بعنوان یه طراح
هدف نهایی این نیست که خودمو بیان کنم
هدف نهاییم اینه که مشکل یه نفر دیگه رو حل کنم
و امیدوارم برای اون شخصِ دیگه هم عالی به نظر بیاد
و باهاش حال کنه
معنی طراحی برای من اینه
شروع کردم به کشیدنِ فضا
اون موقع فقط میخواستم حسّامو منتقل کنم
از کشیدن سیاره ها لذت میبردم
براشون صورت میکشیدم
این صورت جورج جِستنه
من یه اتوبوس فولکس واگن دارم
پورشه اسپیدسر، نمادهای صلح و انگشت ها
حتی نمیدونم چرا این کارو میکنم، فقط انجامش میدم
پای یه چیتا رو کشیدم که داخلِ یه اسنیکره
حالا از صفحه اول که مربوط به فضا بود دارم فراتر میرم
حالا بیشتر دارم به نوآوری به طور کلی میپردازم
یادم میاد یکی بهم گفت خیلی عالی میشه که
نایکی کفشای نامرئی طراحی کنه و منم مرد نامرئی رو بکشم
اینا چیزاییه که به ذهنم میرسه
منم فقط طراحی میکنم
همه اینا ختم شد به طراحی یه کفش
جریان آگاهی میتونه شما رو به جایی هدایت کنه که
حتی ندونید دقیقا کجا دارید میرید
ولی بالاخره به یه جایی میرسید و منم به یه کفش رسیدم
امروزه در نایکی ما بیشتر میدونیم
ما پیشرفته ترین آزمایشگاه ورزشی دنیا رو ساختیم.
نایکی خیلی زود پیشرفت کرد
ما پیشرو صنعت بودیم
با تمرکز بر روی بسکتبال و دوندگی
ریباک همراه شد این دیوانگی ایروبیک بود
ریباک کفشای اروبیک رو طراحی کرد که یه چیز کاملا جدید بودن
محصول درست رو در زمان درست عرضه کردن
و از لحاظ سایز، نایکی رو پشت سر گذاشتن
شرایط یخورده آشفته شده بود و نایکی داشت آدما رو عوض میکرد
حتی فکر میکردن که باید گروه طراحیشونو عوض کنن
من دعوت شدم تا جزئی از مسابقه 24ساعته طراحی باشم
تینکر اون موقع طراح کفش نبود
اون بیشتر طراح شو، محصول و نمایشگر بود
تمام اون 24ساعت رو کار کردم و اون شب به تختخواب نرفتم
بیشتر طراحا
فکر کنم فقط همون کاریو کردن که قبلنم میکردن
و حرف تازه ای به لحاظ قصه گویی نداشتن
من با یه ارائه بزرگ برگشتم
با این ایده که این بهترین کفش برای
روندنِ موتور و اسکوتره خیلی حال میکردم
بعد رفتم بیرون و یخورده برای خودم دویدم
دو روز بعد از مسابقه
حتی ازم درخواست نکردن، گفتم شما
از الان دیگه طراح کفشهای نایکی هستین.
در زمان خیلی کوتاهی تبدیل به طراح ارشد شدم
یکی از اولین پروژه هام کفشِ اِیرمکس بود
حس میکردم این فرصتیه برای متفاوت فکر کردن
نایکی گاز رو داخل کپسولِ اورتان محبوس میکرد
تا انعطاف پذیری بالا بره
من گفتم این کپسولو بزرگتر کنیم تا ثباتش بیشتر بشه
بعد هم لایه وسطی رو برداریم تا بتونیم ببینیمش
نزدیکترین چیزی که شبیه اون دیده بودم مربوط به دوره کودکیم بود
که التون جان کفشایی پاش بود که تو پاشنه ش ماهی قرمز داشت
میفهمین؟ منظورم اینه که یجورایی خیلی پانکی بود
من رفته بودم پاریس
و ساختمونی رو دیده بودم که خیلیا عشقش بودن خیلیام ازش متنفر بودن
مرکز جورج پومپیدو که بوسیله رنزو پیانو طراحی شده بود
ساختمونی بود که تمام محتویات داخلیش در نمای بیرونیش قرار گرفته بود
همه چیزو با رنگای ابتداری رنگ آمیزی کرده بود تا مردمو عصبی تر کنه
خیلی از اون ساختمون الهام گرفتم
اینطوری شد که این ایربگ ها رو تو ایرمکس طراحی کردم
بعد از اینکه اون طرحا بیرون اومدن
خیلیا میگفتن که زیاده روی کردم
بعضیا سعی میکردن ما رو اخراج کنن
جوری فریاد میزدن انگار دنیا به آخر رسیده
میگفتن عمرا حتی یه دونه از این کفشا فروش بره
میگفتن خیلی ظریف به نظر میرسه و ممکنه سوراخ بشه
اما ایرمکس تولید شد
موفقیت فوق العاده ای بدست آورد
نه تنها برای نایکی، بلکه برای صنعت کفش
ریسکو بخاطر یه دلیل خوب پذیرفتیم
قرار بود قصه بهتری بگیم، تا محصول بهتری تولید کنیم
وقتی ایرمکس بیرون اومد
متوجه شدم اکثر آدما کفش مناسبی به پا نداشتن
همه میخواستن با کفشای رانینگ، بسکتبال بازی کنن
یا با کفشای بسکتبال بدون
آدما رو میبینی که مچ پاشون آسیب میبینه
به نظرم رسید که باید یه کفش جدید طراحی کنیم و این تبدیل شد به اولین کفش چندمنظوره
نیاز به استقامتِ کناری داشتم
یه بندی داشت که وسط پای شما رو محکم میکرد
جوری که میتونستین باهاش تو تمام ورزشا شرکت کنین
و نیازی به تعویض کفش نداشتین
فکر نمیکردیم فروش خیلی بالایی داشته باشه
اما جان مک انرو تو تنیس مشکل داشت
واقعا مزخرفه
باورم نمیشه
تصمیم گرفت اونا رو بپوشه و انقدر خوشش اومد که تو تلویزیون هم پوشیدشون
به این میگن حلِ مشکلات مردم
اینکه "وای این کفش خیلی عجیب و متفاوته"
بعد با فشار تبلیغات مواجه میشین
که میخوان ایرمکس و ایرترینر رو تبلیغ کنن
ما یه الگویی رو شکسته بودیم
الگوی طراحی کفشای ورزشی رو
یادم میاد داشتم با همسرم حرف میزدم
بهش گفتم فکر کنم از انجام این کارا لذت میبرم
فقط کاش میتونستم یخورده بخوابم
حالا اینجا رو ببینیم
از خیلی جهات، طراحی یعنی برآوردِ نیازهای آینده
کفش اِرل درواقع از کارِ من تو یه فیلم متولد شد
در سال 1987 از من خواسته شد تا وارد پروژه بازگشت به آینده بشم
اونا واقعا به کفشی نیاز داشتن تا شبیه کفشای سال 2015 باشه
یعنی متعلق به 25سال بعد
اینا استوری بردهای بازگشت به آینده 3 هستن
داشتن در مورد کفشای مغناطیسی حرف میزدن
میتونست رو سقف وایسه یا رو دیوار راه بره
این بیشتر یه جوک قدیمی محسوب میشه
حس کردم میتونه دیگه یه شوخی نباشه
یه چیزی میخواستم که مردمو نسبت به آینده هیجان زده کنه
داشتم به چیزی که ممکنه تو آینده اتفاق بیفته فکر میکردم
مثلن کفشای هوشمند که میفهمن کی اونا رو پاش کرده
و وقتی که میپوشیشون زنده میشه و شکلِ پای تو رو به خودش میگیره
کفش شماست. کفشی که شما رو میشناسه
پاور لِیس. خودشه
در طول سالیان، درخواستهایی دریافت کردیم
مبنی براینکه کفشای بازگشت به آینده تولید کنیم
بالاخره در سال 2006 رفتم پیش مارک پارکر و گفتم
"می دانید ، چرا ما جلو نمی رویم و سعی کنید یکی از این موارد را بسازید؟
میدونی؟ یه نمونه از کفشِ اون فیلم قدیمی
کفشی که سر صحنه بود مدل اصلی نبود
چون اصلا کار نمیکرد
یه نفر بود که سر صحنه بندا رو محکم میکرد
تا جوری نشون داده بشه که اون کفشا کار میکنن
اما همیشه دلمون میخواست ...
تا یه نمونه شو بسازیم
این اولین نمونه کفشای بازگشت به آینده بود که کار میکرد
که ما ساخته بودیمش
این مال سال 2007ئه
موتورشو ببین
وسایل به کوچیکیِ امروز نبودن
باید وصلش میکردیم به پریز
یا اینکه باید به باتری قدیمی ماشین وصلش میکردیم
یه سال و نیم کامل صرف آزمون و خطا شد، آزمون و خطا
و به این رسیدیم
افتخارمیکردیم که تا به اینجا رسیدیم.
فکر میکردم وای این عالی میشه
اما باید صبر میکردیم تا یسری از تکنولوژیا پیشرفت میکردن
مورتورها باید کوچیکتر، سریعتر و قویتر میشدن
یه مدتی متوقفش میکردیم
اینکه میدیم
تیفانی و تیمش تا همینجا هم رسیدن عالی بود
اما مشخصه که تا تبدیل شدن به نمونه فیلم، راه زیادی مونده بود
مردم با چیزایی که درک نمیکنن درگیر میشن
طراحیایی که با طراحیای سابق متفاوتن
اما همچنان چیزی که مردمو سر شوق میاره
و ممکنه منتهی به تغییر بزرگی در کارایی بشه
رسیدن به نیروی این جمله است که : وای این حتمن ایده بزرگه
این کاریه که میکنم. این شغل منه
تو حالت خوبه؟
یه طراحی ساده همیشه کار میکنه
اما یه طراحی بزرگ حرفی برای گفتن داره
در سال 1988 آندره آغاسی قراره ستاره بعدی تنیس جهان بشه
فکر کنم 19سالش بود و منم چیزی راجع بهش نشنیده بودم
رفتم لاس وگاس و یخورده باهاش وقت گذروندم
موهای بلندی داشت، مدلی که الان بهش میگیم جوادی
اون خیلی خیلی جوون بود
و اصلا شبیه بازیکنای تنیسی که باهاشون کار کرده بودم نبود
اون موقع همه چیز تو تنیس شبیه هم و خسته کننده بود
یه شیوه ای از تنیش مد بود که
که فقط باید توپو میگرفتی و با نهایت قدرت بهش ضربه میزدی
شروع کردم به بررسی این نکته که این بازیکن جوون
خیلی به کلوپا رفت و آمد نداره و لباسای سفیدم نمیپوسه
با خودم گفتم : پسر این اصلا شبیه تنیس نیست
اون نه تنها کفشاش رو طراحی کرد
که در نوع خودشون جنجالی بودن، یجورایی صورتی بودن
لباساشم خیلی جنجالی بودن
پس تصمیم گرفتیم آندره یه شورت بزرگ که زیرش شورتِ لایکا داره بپوشه
یه چیزی که کاملا ضدّ تنیس بود
عبارت ضدّ کلوپ کانتری رو من باب کردم
چون قضیه همیشه سرِ طراحی کفش نیست
اگه ورزشکاری با شخصیت مناسب داشته باشین
میتونید دریافت عمومی از اون ورزش رو تغییر بدید
در دهه های 70 و 80 میلادی,
میتونید سوپراستارهای بسکتبال
مثل کریم عبدالجبار و والت فریزر رو ببینید
که اسنیکرایی رو امضا میکردن که بعدا تبدیل به مد میشدن
این باعث شد نایکی ایرجوردن رو طراحی کنه
داریم میریم به ساختمان مایکل جوردن. من اینجا کار میکردم
به افتخار مایکل فکر کنم همه کفشا به رنگ سفیدن
خیلی باحاله
مایکل جوردن ستاره بزرگ نایکیه
از بعضی کفشای اولیه خوشش نمیومد
نزدیک بود ما رو ترک کنه
فیل نایت مدیرعامل نایکی و هیئت مدیره ش
بهم گفتن که ایرجوردنِ بعدی رو من باید طراحی کنم
فکر کنم وخامت اوضاع رو درست درک نکرده بودم
اینکه مایکل جوردن چقدر برای نایکی اهمیت داشت
موقعی که کار به من واگذار شد 6 ماه از موعد خودش عقب افتاده بود
یه مورد عجله ای دیگه که شب ها و هفته ها بیخوابی با خودش می آورد
رفت و آمد به آسیا و صحبت با توسعه دهنده ها
آماده کردن نمونه های اولیه
قرارِ یه ملاقات مهم رو با مایکل جوردن گذاشتیم
فیل نایت، من
رییس بخش بازاریابی ورزشی و پدر و مادر مایکل
مایکل تا ساعتها پیداش نبود
اون با چند نفر دیگه تو زمین گلف بودن
اونا متقاعدش کرده بودن که بیخیال بشه
اما مایکل بالاخره پیداش شد
احوالش خوش نبود
اومد تو و گفت خب چی درست کردید؟
فیل نایت جلسه رو در دست گرفت و گفت خب، ممنون که اومدی
ما مدتهاست منتظرت بودیم و امیدواریم ارزششو داشته باشه
شروع کن تینکر
من میخواستم فقط کفشو بهم نشون بده
اما اون برام قصه تعریف کرد و طراحی نشونم داد
و تمام عکسایی که داشتنو نشونم داد
منم که تصوری ازش نداشتم تا اینکه گذاشتش تو دستم
کفشو درآوردم و گذاشتم جلوش
فیل نایت آروم و قرار نداشت. والدین مایکل هم اونطرف بودن
به کفشا نگاه کرد بعد رو به من گفت بیشتر توضیح بده
گفتم یادته میگفتی یه کفش با ساقه ی متوسط میخوای؟
میگفتی هیچکس همچین چیزی برای بسکتبالیستای درست نکرده
این همونیه که میخواستی
یادته در مورد این صحبت میکردیم که کفش تو پا چه حسی باید داشته باشه؟
اینکه باید از پوشیدنش لذت ببری؟
بخصوص وقتی تازه از جعبه بیرون اومده باشه
این کفش از چرم خیلی نرمی ساخته شده
در جاهای لازم، مقاوم سازی شده
شبیه چرم دستکشه و حسش فوق العاده است
در مورد استفاده از مواد جدید صحبت کردیم/i>
چیزایی که تا قبل از این تو ساخت کفش بسکتبال ازش استفاده نشده
و این چاپ فیلی
بهم یه چیزایی در مورد چاپ فیلی گفته بود
چیزی توی اون مایه ها
داشت خسته میشد
گفتم صبر کن، چیزای دیگه ایم هست
من بدون اطلاعِ اون
یه کالکشن کامل از لباسایی که با اون کفش ست میشدن
و مدلای آماده عرض رو نشونش دادم
اون شبیه نقطه اوج کار من در پایان اون جلسه بود
اون فصل بعدیشو با همین ایرجوردن 3 شروع کرد و عجب فصلی ام شد
آماده پرتاب
برنده مسابقه اسلَم دانک شد
یه صحنه هست که از منطقه پرتاب آزاد خیز برمیداره
درحالیکه ایرجوردن 3 رو پوشیده
عجب صحنه ای
فکر کنم تا همین امروز هم فیل نایت فکر میکنه من یجورایی نایکی رو نجات دادم
ما باید سالها صبر میکردیم
تا تکنولوژی برای عرضه ی کفشای بازگشت به آینده مون پیشرفت کنه
اون موقع دیگه میخواستم این ایده رو روی کفشای ورزشی پیاده کنم
پس ما یه هدف دوگانه طراحی کردیم
که تبدیل شد به اِرل
کلی طراحی هست
بعضیاشون شبیه چکمه های هایکینگه، بعضیاشون شبیه کفشای بسکتبالن
وقتی طرحا رو از تینکر گرفتیم
فهمیدیم جهت و تمرکز روی چیه
از جوردن 28 استفاده کردیم که یه ناحیه منحنی پایینش داره
موتور رو اون زیر پنهان کردیم
بعضیاشون خوب نبودن، بعضیا وا رفتن، بعضیا هم خراب شدن
ما همه مشکلاتمونو برای تینکر شرح دادیم و اونم دوباره طراحیش کرد
درحالیکه داشتیم سعی میکردیم
مشکلاتی که تیفانی توی مرحله تست بهشون برخورده بود رو حل کنیم
منم سعی میکردم به این فرایند کمک کنم
وقتی مکانیزممون رو سوار کردیم
متوجه شدیم که مکانیزم خیلی مناسبیه
بعد مارک گفت بیا بذاریمش رو کفشِ بازگشت به آینده
اینطوری بود که به مدل مگ رسیدیم
نکته جالبش این بود که
روزی که تو فیلم کفشا رو پوشید
ما اولین نسخه واقعی این کفش رو برای مایکل جِی فاکس فرستادیم
2015ی
یعنی ما الان در آینده هستیم؟
- فوق العاده است - باحاله نه؟
این واقعا عالیه
طراحی .. هرگز متوقف نمیشه
همیشه یجورایی ادامه داره
همیشه به طرحای جدید و بهبودای جدید فکر میکنی
به نظرم شیوه کارِ
کفشها و لباسها در آینده به کلی عوض میشه
اینجا تو نیویورک، جایی که من بزرگ شدم
اینجا مهدِ فرهنگ اسنیکره
خیلیا تو نیویروک اسنیکر میپوشیدن
اما در حقیقت اونا میخواستن چیزیو که همه میپوشن بپوشن
من و تیمم میخوایم چیزیو بپوشیم که هیچکس نمیپوشه
ما ذائقه ها رو شکل میدیم و میگیم چی باحاله چی نیست.
وقتی کفش جوردن1 بیرون اومد گفتیم چه اشغاله
گفتیم اینو فقط دوزاریا میپوشن
بعدش شماره2 عرضه شد و گفتیم خب، یخورده پیشرفت کرده
واقعا تینکر هتفیلد اونا رو نجات داد
چون از وقتی اومد و طراحیاشو عرضه کرد
جوردن حتی بازیکن بهتری ام شد
جوردن میتونست توجه مردمو فراتر از توپ
به خودش جلب کنه
تینکر یجورایی شخصیت اونو شناخته بود
و عظمت مایکلو باهاش ترکیب کرده بود
همه رو تو یه اسنیکر عرضه کرده بود
بعدشم جوردنای 3 و 4 بیرون اومدن
و برند جوردن دیگه خیلی گُنده شد
درواقع هربار که یه کفش میساختیم بهتر از قبلی بود
هربار میگفتم این کارو بکنیم
و مایکل هم میگفت آره بریم تو کارش
من هیچوقت طرفدار کفش سنگین نبودم میخواستم پام سبک و راحت باشه
مایکل میخواد پاش تنفس کنه منم همینو میخوام
دائم در حال اختراع بودیم.
من همیشه با مایکل حرف میزدم
و سعی میکردم شخصیتشو بهتر بشناسم
یه روز داشتم بازیشو نگاه میکردم
داشت در اطراف زمین پرواز میکرد
مثل خلبان یه جنگنده تو جنگ جهانی دوم
اون زمان معمولا روی هواپیماها تصویرگری میکردن
منم در اطراف کفش طرح شعله کشیدم
اونا رو به سمت عقب کشیدم چون ما همیشه در حال مبارزه بودیم
من میخوام متفاوت باشم
وقتایی هم بوده که اون دیگه خیلی متفاوت عمل کرده
منم گفتم که نه نه این دیگه من نیستم، یکم بیا نزدیکتر
درسال 91 اولین قهرمانیشون بدست آورد
مایکل جوردن یه بازیکن ام وی پی ئه
ما همیشه سعی میکنیم مشکلاتو
برای بهترین بازیکنان دنیا حل کنیم
اما یکی از مشکلات در طراحی
اینه که هر سال چطور جدیدتر از پارسال باشی
مردم برای کفشا صف میکشیدن
اونا کفشه رو حسابی محبوب کردن
مایکلم که پشت سر هم قهرمان میشد
بولز برنده میشه
من اغلب جلوی کفش راست یا کفش چپم پاره میشد
بخاطر چرخشام و یا قدرت بدنیم
اون قدش 198سانتی متر و وزنشم 98 کیلوئه
باید مطمئن بشی این کفشا دووم میارن
ایده این دندونه ها به ذهنم رسید که کمک میکردن پاش رو پلتفرمِ کفش باقی بمونه
شماره 10 از کفشایی بود که زمان بازنشستگیم بیرون اومد
مشغول بیسبال بودم
وقتشه یه چیز دیگه سوار بشم.
من مجبور بودم و میخواستم تولیدو ادامه بدم
ده سال از حرف شو با این ده کفش بخاطر میارم
یه کفش بسکتبال همه کاره میخواستم
کفشی که باهاش بازی میکنی
کفش که در انتهای روز بتونی با کت شلوار هم بپوشیش
ما این چرم خیلی باکیفیتو ارائه کردیم
و چند ماه بعدش تو اتاق یه هتل درش آوردم و بهش نشون دادم
اون گفت وای لعنتی این معرکه است
چند ماه بعد اون دوباره به میادین برمیگرده
من گفتم اونا رو تو بازی نپوش
چون نمیشه... ما هنوز آماده عرضه عمومیشون نیستیم
امروز اون یه کفش جدید پوشیده
از چرم سیاه ساخته شده و خیلی شیکه
نزدیک بود از روی صندلیم بیفتم. گفتم وای خدای من
اون یه نظری داشت منم یه نظر دیگه
ولی خب آخرش من بردم
آدم میتونه از همه چیز الهام بگیره
اما تنها منبع اصلی الهام، خودِ مایکله
اون منو یاد یه گربه وحشی میندازه
من اسمشو میذارم گربه سیاه
گاهی میگه : از کجا فهمیدی؟ منم میگم چیو از کجا فهمیدم؟
میگه : از کجا فهمیدی؟
فقط دوستای قدیمی و نزدیکم بهم میگن گربه سیاه
ما بعد از سالها دیگه خیلی بهم نزدیک شده بودیم
طوری که میتونستم تو یه سطح دیگه ای باهاش ارتباط برقرار کنم
ما همچنان میخوایم روی ایرجوردن کار کنیم
و باید هر سال بهترین باشیم
برای من این یه فشاریه که باعث سلامتیه بهش نیاز داری تا خودتو به جلو هل بدی
اما خب خستگی زیادی هم بوجود میاره
صدها ساعت در هفته کار کردن و مسافرت کردن
از دست دادن تولد بچه هات و تعطیلاتت
بچه های من بزرگ میشدن
و من ناامیدانه میخواستم وقت بیشتری باهاشون بگذرونم. با همسرم هم همینطور
اونا خیلی صبور بودن
تقریبا همزمان با عرضه جوردن15 دیگه آثارشو حس میکردم
شماره 15 اولین مدلی بود که
نقدای منفی بهش وجود داشت
این کفش برات یه نقطه عطف بود؟
فکر کنم علتش این بود که این ...
شاید یه کفشی بود که همه عاشقش نبودن
اما یه حرفی برای خودش داشت
از اون زمان هم اتفاقات زیادی تو زندگی من افتاده
من خیلی خیلی از درگذشت بیل بائرمن متاسف شدم
سه سال قبلش پدرم هم از دنیا رفته بود
پدر مایکل هم چند سال پیش از اون از دنیا رفته بود
میدونید؟ چند سال پیش ...
فشار زیادی روم بود و آره. من آماده بودم که بکشم کنار
میخواستم از طراحی هرگونه کفشِ ایر استعفا بدم
من خسته بودم، کم آورده بودم و از طرفی ام حس میکردم کارمو انجام دادم
و آم ... درگذشت بیل بائرمن خیلی برام سخت بود
بدونِ قصه و مفهوم
میتونید به کارایی بعنوان یه پیشرانه نگاه کنید
اما این کفشا برای من چیزی بیشتر از اینه و حتی برای خیلی از مردم
اونا یه معنایی دارن. و ممکنه برای آدما متفاوت، متفاوت باشه
چه این یکی و چه بقیه ‍شون، همونطور که گفتیم یه داستانی دارن
برای هرکدوم قصه ای هست
پس بحث فقط طراحی کردن رو کاغذ و رسیدن به یه طرح نیست
تلاشای زیادی روش صورت میگیره و سعی میکنیم معنادار باشه
فکر میکردم دیگه پایان حرفه طراحی کفشمه
بعد از اون کفش خودمو از خط تولید جوردن ایر کنار کشیدم
تینکر وارد مرحله ای شد که خیلیا رو ناراحت کرد
فکر کنم این به هیجان می آوردش اما همزمان استرس زا هم بود
چون باید یه مسیر جدید در پیش بگیری
و باید به بقیه کمک کنی بفهمن این راه بهتریه
و این کار بزرگ و مسئولیت بزرگیه
ولی این بود که بهش انگیزه میداد
خوب بود
فکر میکنم وقتی جوونتریم
فقط دوست داریم برنده بشیم
برو ... اوووه
تصاحب پیروزی
خیلی پرشِ قدرتمندی نبود
باهاش خشن برخورد کن
دوست دارم برم مربیِ جوونترا بشم چون میتونم دانشمو بهشون منتقل کنم
ظاهر قضیه اینه که داری به بچه ها کمک میکنی بالاتر بپرن
خودشه!
اما اصل موضوع اینه که بهشون کمک میکنی که به ترساشون فائق بیان
کاری بکنن که قبلا نکردن و اعتماد به نفسشونو بالاتر ببرن
از اون نیروی اضافه ت استفاده کن و یه کاری باهاش بکن
برعکس شو و محققش کن
با اینکه کارم تموم نشده
به اینجا رسیدم که معتقدم هنوز میتونم خلاق باشم
و محصول طراحی کنم
اما قدم بعدی برای من اینه که مربی و معلم باشم
شاید بتونم الهام بخش بقیه بشم
اوه وای، چه پرشی
دوبرابرش کن
تازگیا متوجه شدم
این فقط .. بخاطر تجربه است
در سال 2005 دوباره بازنشستگیو کنار گذاشتم و جوردنِ 20 رو طراحی کردم
ازش خواستم که برگرده، چون کفش شماره 20 یجورایی مهم بود
میخواستم برای اولین بار
با مایکل جوردن در مورد زندگی خودش تو این 20سال صحبت کنم
اون هیچ جوره نمیخواست این کارو بکنه
گفتم : بیخیال مرد
برای اولین بار بیا یخورده به گذشته نگاه کنیم
این به حرکتمون رو به آینده هم کمک میکنه
دیگه بعدش من کمتر سوال میکردم و...
و اون بود که فقط حرف میزد. مثل یه جریان از آگاهی
در مورد هرچی که به ذهنش میرسید
منم دیوانه وار داشتم یادداشت برمیداشتم
کم کم متوجه شدم که میتونم یه نماد طراحی کنم
که میتونه هرکدوم از اون قصه ها رو نمایندگی کنه
چیزایی اینجا هست که فکر کنم هرگز به هیچکس نگفته
این شد موضوع اصلی این کفش
بعضیاشون احساسی ان
بعضیاشون فقط بامزه ن
یه رویکرد خیلی آوانگارده
به طراحی کفش بسکتبال
برای من این همون چیزیه که خیلی خاصش میکنه
برای اون تو یه مفهوم خلاصه میشه و بعد هم که بحث ارتباط برقرار کردن با مشتریه
اگه بخوام قصه گوترین محصولمونو انتخاب کنم
بی شک همین شماره 20ئه
فکر کنم یکی از کفشای محبوبمه
که تابحال روش کار کردم
تاحدی بخاطر اون تجربه فوق العاده
که مایکل بالاخره به حرف اومد و قصه هاشو برام گفت
چیزی که میخواین ببینین
اولین تجربه ما از ساخت کفش کاملا سازگاره
فقط پاتونو بذارید تو کفش و خودش اندازه پاتون میشه
کی میخواد امتحانش کنه؟
وقتی به کفش اِرل نگاه میکنید، آیا دلیلی برای ساختش میبیند؟
نه
اما مثل همه چیزای فوق العاده، شما میسازینش و مردمم میخوانش
چیزی که ما اینجا میبینیم دوتا نکته باحال داره
شماره یک :
اولین کفش فری سایز برای عرضه به عمومه
نایکی تو این زمینه بی رقیبه
اونم در بازار تکنولوژیک و داغِ لوازم ورزشی
فقط میخوام با هم یه مرور کوتاهی این کفشو بکنیم
اینا قطعا بازی رو تغییر یمدن.
این قدم اوله
به نظرم کم کم بیشتر جا میفته
آیا این لحظه تاریخی و مهمی در تاریخ کفش سازیه؟
من که میگم بدونِ شک
قبل ازینکه بیل از دنیا بره یه یادداشتی برام فرستاد
یادداشت از این قرار بود
تینکر هتفیلد : معمار، طراح کفش و ورزشکار دو میدانی
همسر و پدر
این تمام نیازمندی های دانشگاه اورِگون را تکمیل میکند
با احترام، بیل بائرمن"
امیدوارم یه روز یه نفر خاکستر منو ورداره و دور پیست دو و میدانی تو هوا پراکنده کنه
یخوره ام اطراف تشک پرش با نیزه. اینطوری خوشحال میشم
به نظرم اگه فقط تو استودیوتون بشینین و تلاش کنین تا به ایده جدیدی برسین
ایده خوبی بدست نمیاد
باید برید بیرون و زندگی رو تجربه کنید
این همون کتابخونه ایه که تو مغزتون لازمش دارید
بعد میتونید ترجمه ش کنید به یه طراحی منحصربفرد
دیزاینرهای خیلی بزرگی اون بیرون هستن
که چیزهای موجودو بهبود میدن و تفسیر میکنن
و سوزنو یخورده تکون میدن
این هنر خیلی ظریفیه، که نباید توش افراط کرد
شغل من برام یه محرکه
همه ش درباره فکر کردن به آینده است
باید به چشم انداز دنیا چشم بدوزی
و بعد بگی خیل خب میرم و چندتا از مشکلاتو حل میکنم
میخوام چندتا ویژگی طراحی اضافه کنم و همه رو با هم ترکیب کنم
چندتا ریسک کنم و چندتا چیزو در نظر بگیرم
و همه رو با هم مخلوط کنم
این شغل بدون پستی و بلندی نیست
اما اگه مردم به کارِت احساس تنفر یا عشق نکنن
پس حتما کار زیادی نکردی
«تهیه شده در گروه شرکت‌های پیشتاز»
‫ مترجم: Alireza.rm