‫صبح به خیر.
‫پرده‌ها رو باز کن، ‫بذار خورشید بتابه.
‫اون بیرون خیلی قشنگه.
‫هی.
‫چرا یه دقیقه با من نمیای بیرون؟
‫واقعاً خوبه.
‫بیا.
‫متوجهم.
‫برات صبحونه آوردم ‫اگر دوست داشتی. باشه؟
‫بیا.
‫شگفت‌انگیزه مگه نه؟
‫ما تو کارتاهنائیم.
‫راستش خیلی به اقیانوس نزدیکه.
‫می‌خوای امروز بخوای اون لباسا رو ‫عوض کنی و یه دوش بگیری؟
ممکنه دوباره حس کنی خودتی
‫عزیزم؟
‫الان جات امنه.
‫تا وقتی من اینجام دیگه ‫کسی بهت آسیب نمیزنه
‫بهشون اجازه نمیدم. باشه؟
‫بوی غریبه‌ها رو میدی.
‫این حرفو نزن. باشه؟ ‫من شوهرت...
‫فقط اون سوپ رو بده بهم.
‫سوپ؟
‫امبر گوش کن
‫بدنت داری درد ترک مواد رو می‌کشه.
‫هر چیزی که بهت تزریق کردن...
‫من و بمبی فکر می‌کنیم ‫باید یه مسکن استفاده کنی
‫-فقط برای اینکه کمک کنه ازش رد بشی. ‫-نه. نه، نه نه.
‫-تو چند شبه که نخوا... باشه. باشه. ‫-اون لامصب رو به من نزن.
‫-چیزی نیست. ‫-اونو بهم نزن.
‫من... ما بهت آسیب نمی‌زنیم.
‫ما... ما ازش استفاده نمی‌کنیم. ‫
‫یعنی که چی؟
‫مثل یه حیوون وحشی شده.
‫آسیب روحی همینه دیگه.
‫آره. درک می‌کنم. بعد از بلایی که ‫سرش آوردن تو شوکه
‫اما من شوهرشم. خب؟
‫منظورم اینه که نباید راهمو به... ‫به فلبش باز کنم؟
‫فقط بهش یه کم زمان بده.
‫اون عاشقته مرد.
‫این کار قلبمو می‌شکنه.
‫مثلاً ما جونش رو نجات دادیم ‫اما اون واقعاً اینجا نیست.
‫فقط می‌خواستم مثل سابق باشه، میدونی؟
‫به گمونم باید روندش طی بشه.
‫دقیقاً.
‫من دیگه درباره همسرم ‫صحبت نمی‌کنم.
‫دیگه درباره‌ش فکرم نمی‌کنم. خب؟
‫هیچ‌وقت دوستش نداشتم. ‫درباره‌ش فکر نمی‌کنم.
‫شنیدین که مردم میگن ‫ارتش آدما رو قاتل بار میاره؟
‫من اینطور فکر نمی‌کنم.
‫-رفیق... ‫-می‌خواین حقیقت رو بدونین؟
‫اینو ببین. این دردسرسازه.
‫به نظرم کسایی که از قبل اینطورن ‫راهشونو به ارتش پیدا می‌کنن.
‫شوهر منم همین‌طوره. ‫یه قاتله.
‫این خودش نیست. ‫هر دوتامون اینو می‌دونیم.
‫آدم تحت اون شرایط ‫هر کاری می‌کنه تا نجات پیدا کنه.
‫اما چی میشه اگه الان ‫یه آدم کاملاً متفاوت شده باشه؟
‫من نمی‌شناسمش.
‫میچ باید به زودی برای ‫استخراج ارتباط بگیره.
‫برای خارج شدن از این ‫کشور کوفتی صبر ندارم، مرد.
‫خب، ماها حسابی به اینجا ‫گند زدیم رفت مگه نه رفیق؟
‫بله قربان.
‫روز به خیر
‫کلمبیایی‌ها.
‫برای من مایه افتخاره
‫که در برابر شما حضور پیدا کنم.
‫شجاع‌ترین شجاعان.
‫قدرتمندترین قدرتمندان.
‫و برگزیدگان نیروهای مسلح ما.
‫مطمئنم آماده خواهید بود
‫که کاری کنید کلمبیایی‌ها ‫به کشورشون افتخار کنند.
‫اینجا هستم که از صمیم قلب ‫از شما تشکر کنم
‫و به شما بگم که این کشور،
‫کلمبیا، به شما نیاز داره.
‫هیچ رئیس جمهوری آرزوی جنگ نداره
‫و هیچ فرمانده‌ای ‫ازش استقبال نمی‌کنه.
‫اما زمان‌هایی هست که تاریخ ‫وظیفه‌ای رو به دوشمون میذاره
‫تا در اوج شرافت ‫تصمیم سختی بگیریم.
‫بادهای دنباله‌دار و دریای همسو.
‫خداوند همراهتون باشه.
‫جناب رئیس جمهور!
‫فقط به دقیقه زمان می‌خوام.
‫جناب رئیس جمهور!
‫همه چیز خیلی گیج‌کننده بود.
‫غجب شبی بود.
‫یکهو صدای شلیک گلوله شنیدیم.
‫یکهو جنگ در گرفت و ‫مابه سمت کوه‌ها دویدیم
‫چون مگه جز اون چه ‫کاری از دستمون میومد؟
‫اونا ما رو بی‌خانمان رها کردن. ‫الان قراره کجا زندگی کنیم؟
‫با کدوم پول؟
‫مایه جامعه صلح‌آمیز
‫با خانواده و شغل بودیم.
‫و بعد اونا اومدن
‫اونا نصفه شبی جمله کردن!
‫همه چی رو از بین بردن.
‫نگارن نباشین خانم.
‫به اون ونزولاییا یه درسی میدیم ‫که فراموشتون.
‫چرا باید این کار رو بکنیم؟
‫اونا به ما حمله کردن.
‫در هر صورت به حسابشون می‌رسیم.
‫اول کلمبیا به ونزوئلا حمله کرده! ‫کجای داستان رو درک نمی‌کنی.
‫بعد از جمله نیروهای کلمبیایی ‫به یه پایگاه نظامی تو ونزوئلا
‫ویولتا.
‫سلام.
‫نمی‌دونستیم قراره بیای.
‫فکر می‌کردم ارنستو ‫قراره بهت خبر بده.
‫نه.
‫اومدم قبل از رفتنتون ‫با تو و امبر صحبت کنم.
‫مشکلی که نداره؟
‫بی خیال.
‫اینجا خونه خودمه.
‫البته. اینجا خونه توئه.
‫برای خواهرم خوبه که بجز ما دو تا ‫با یکی دیگه همکلام بشه.
‫اوضاعش خیلی خرابه.
‫غذا نمی‌خوره.
‫سعی کردیم بهش یه ‫مسکن بدیم. اون...
‫تو می‌تونی کاری کنی قبولش کنه؟
‫آره. تلاش می‌کنم.
‫سلام امبر.
‫می‌خواستم تو رو ببینم. ‫حالت خوبه؟
‫حتماً.
‫خوشحالم که جات امنه.
‫اوضاعم بدجوری خرابه.
‫اما می‌تونم ببینم ‫که اساساً حالت خوبه.
‫یادم میاد شب بعد از اینکه ‫منو دزدیدن چطور گدشت.
‫وحشتش برگشت.
‫خیلی بد بود.
‫برای خواب به دارو نیاز داشتم.
‫طبیعیه.
‫دارو.
‫فکر می‌کنی کمک کنه؟
‫آره.
‫من دوستمو کشتم.
‫یکی باید تنبیه بشه.
‫ممنون امبرلین. ‫ممنون.
‫بیا.
‫خودتو ببین. بجنب.
‫-این زن بی‌گناهه. ‫-نه نیستم.
‫آره.
‫میبینی؟
‫نه.
‫هیچکس درک نخواهد کرد ‫تو چی رو پشت سر گذاشتی.
‫نه درک نمی‌کنن.
‫و تو باید با تنهایی‌ای که تجربه‌ت ‫به ارمغان میاره زندگی کنه
‫و اینکه انتظار نداشته باشی ‫بقیه مردم هم تجربه‌ش کرده باشن.
‫همیشه تمام قدرت تو دست ‫کسی بود که تو رو دزدید.
‫تو بی‌گناه بودی.
‫-من بی‌گناه نیستم. ‫-چرا. تو بی‌گناهی دوست من.
‫اگه یه راننده با ‫ماشینش تو رو زیر می‌گرفت،
‫و تو زمین بخوری، تو زخمی شدی.
‫و بعدش که فرار کنه و پلیس تعقیبش کنه ‫و در حین تعقیب اونو بکشه
‫تقصیر تو نیست.
‫اما اونا فقط راننده رو نکشتن. ‫اونا همه رو کشتن.
‫یه کشتار دست جمعی بود!
‫انقدر آدم مرده بود که نمی‌تونم ‫نمی‌تونم همه رو تو ذهنم نگه دارم.
‫متوجهم.
‫داروت رو استفاده کن.
‫استراحت لازم داره.
‫-خب، دارو رو استفاده کرد؟ ‫-هنوز نه.
‫اما حرف خیلی جالبی زد.
‫آره خب صبر کن. می‌خوام پرینس از ‫این ماجرا خبردار بشه. همین جاست.
‫دقیقاً همون چیزی رو ‫بهش بگو که به من گفتی.
‫اون گفت ‫یه کشتار دسته جمعی بوده.
‫-کشتار؟ ‫-آره.
‫که یه کم غافلگیرم کرد
‫که ارتش کلمبیا چنین کاری رو ‫انقدر عمومی انجام بده.
‫-آره. ‫-در حقیقت
‫منابعم تو ارتش بهم گفتن ‫ارتش اصلاً نقشی نداشته.
‫صبر کن. پس به همین دلیل اومدی؟
‫که ما رو به خاطر یه ماموریت ‫محرمانه زیر سوال ببری؟
‫من نگرانش بودم. ‫
‫نه. درسته نمی‌تونیم.
‫صحبت درباره‌شون غیرقانونیه.
‫-مسائل محرمانه؟ ‫-آره.
‫-محرمانه، درک می‌کنی؟ ‫-اخبار رو دیدی؟
‫-نه. تازگیا نه. ‫-این شرایط داره به یه جنگ کوچیک تبدیل میشه.
‫و بین این دو کشور از ‫قبل اختلاف وجود داشته
‫که حالا دنبال یه جنگ بزرگن.
‫اینو درک می‌کنی؟
‫و اونا اهمیتی نمیدن این ماجرا ‫چرا یا چطور شروع شده.
‫اونا حتی اهمیت نمیدن ‫که شماها شروعش کردین
‫که تمارض می‌کردین ارتش کلمبیا هستین.
‫-انکار می‌کنی؟ ‫-آره. انکار می‌کنم.
‫-آره ‫-سلام عزیزم.
‫حالت خوبه؟
‫من اون داروی خواب رو ‫استفاده می‌کنم.
‫باشه.
‫-بیا و بشین کنار... ‫-میشه بدیش به خودم؟
‫خودم می‌تونم انجامش بدم.
‫حتماً.
‫این آخرین لطفیه که می‌کنم ‫به خاطر شما دو تا نیست.
‫به خاطر امبره.
‫باید فوری کشور منو ترک کنین.
‫تنش مدام افزایش می‌یابد.
‫هجوم کلمبیا به ونزوئلا
‫فوراً با یک حمله از جانب نیروهای ونزوئلا ‫به یک پایگاه کلمبیایی پاسخ داده شد.
‫چهار موشک پرتاب شدند.
‫به نظر نمیرسد پایانی وجود داشته باشد.
‫-سلام عزیزم ‫-سلام
‫گرسنه نیستم.
‫چطور پیش رفت؟
‫ چقدر درگیری؟
‫می‌خوام بهم بگی از اتفاقاتی ‫که در جریانه دقیقاً چی میدونی.
‫-منم دقیقاً به اندازه تو میدونم. ‫-جدی؟
‫اونا دختره رو نجات دادن، ‫که مهم‌ترین مسئله همینه و تموم.
‫تموم شد.
‫به نظرم این فقط شروعشه.
‫خب،
‫ممکنه که کلمبیا دنبال جنگ باشه.
‫واقعاً؟
‫باور نمی‌کنم.
‫ما پول لازم داریم.
‫کلمبیا به پول نیازی نداره.
‫کلمبیا به کلی پول نیازی داره.
‫آخرین باری که ما پولی گرفتیم
‫برای "نقشه کلمبیا" ‫برای جنگ مواد مخدر بود.
‫از اون زمان آمریکاییا از ‫لحاظ مالی ما رو رها کردن.
‫چپ‌گراها دارن به پا می‌خیزن.
‫میدونی چرا؟
‫چون دولت ورشکسته شده و ‫نمی‌تونه قول‌هاش رو عملی کنه.
‫و اگه مراقب نباشیم چپ‌گراها برنده میشن ‫و اون موقع پدر ما رو درمیارن.
‫و بعد ما هم مثل ونزوئلا بدبخت میشیم.
‫آره. ‫به جنگ نیاز داریم.
‫چون جنگ یعنی پول ‫و پول ثبات رو به همراه میاره.
‫باشه.
‫اونطوری نگاهم نکن.
‫تو منو خوب می‌شناسی ‫پس نظرم نباید غافلگیرت کنه.
‫نظرت غافلگیرم نمی‌کنه.
‫شاید از نظر اقتصادی ‫حق با تو باشه.
‫اما عزیزدلم از لحاظ اخلاقی ‫حالم ازت به هم می‌خوره.
هی نه نه نه نه
‫بیا موضوع رو عوض کنیم.
‫میشه آخر هفته رو ‫با هم خوش بگذرونیم
‫و چیزایی که نمی‌تونیم ‫تغییر بدیم کنار بذاریم؟
نه نه نه
‫هی، داری کجا میری؟
‫من که این شرایط رو به وجود نیاوردم.
‫فقط دارم از زوایای مختلف ‫بررسیش می‌کنم.
‫لطفاً مراقب باش!
‫میدونی
‫ویولتا درست میگه.
‫ما یه جنگ رو راه انداختیم.
‫پشیمون شدی؟
‫معلومه که پشیمون شدم.
‫لعنتی برای آزاد کردنش ‫کلی آدم باید می‌مردن.
‫آره. و مسئولیت اونا با ما نیست. ‫خب؟ فقط نیست.
‫مسئولیت اون هست.
‫هیچ کدوم از این کارا درست نیست.
‫کاری که ما کردیم همین بود.
‫و حالا هم باید مثل همه بار ‫کاری که کردیم رو به دوش بکشیم.
‫میرم یه سری بهش بزنم.
‫لعنتی.
‫رفیق، توی اتاقش نیست. ‫میرم پله‌ها رو چک کنم.
‫میرم بیرون.
‫مراقب پلیسا باش.
‫گوش کن، ‫نمی‌تونه خیلی دور شده باشه.
‫میدون اصلی رو چک کن.
‫اینجا نیست. ‫نمی‌تونم پیداش کنم.
‫پیداش کردم.
‫الان نمیتونی بیرون در ملا عام باشی.
‫می‌خوام اینجا باشم.
‫ما تحت تعقیبیم. ‫و اگه گیر بیفتیم...
‫شاید من گیر بیفتم.
‫با شماها برنمی‌گردم خونه.
‫خب چی؟ دیگه بهم نیازی نداری؟
‫نیاز ندارم ازم محافظت کنی.
‫نیاز ندارم امنیتم رو تامین کنی.
‫-بیا. ‫-نیاز ندارم هوامو داشته باشی.
‫-از پسش برمیام. ‫-خواهش می‌کنم.
‫-نمیای خونه؟ ‫-نه نمیام.
‫آزادت می‌کنم.
‫اریک چی میشه؟
‫منو از این شرایط دربیار.
‫من؟
‫همین الان بهم گفتی ‫دیگه بهم نیازی نداری.
‫باید اوضاع رو باهاش ‫درست کنی فسقلی.
‫منظورم اینه که به خاطر تو ‫از زندگیش گذشته.
‫می‌تونست سناتور ‫یا حتی یه روزی رئیس جمهور بشه.
‫هنوزم می‌تونه.
‫نه. دیگه نمی‌تونه. ‫اون عاشقته.
‫اون عاشق فکریه که درباره‌م داره.
‫منو نجات داد چون ‫طاقت باخت رو نداره.
‫چطوری انقدر سنگدل شدی؟
‫اون به خاطرت گلوله خورد ‫و تو قسم خوردی فسقلی.
‫باید شرایط رو درست کنی.
‫فقط خدا می‌تونه درستش کنه.
‫بیا اینجا.
‫داری زیاده روی می‌کنی ‫و در اشتباهی.
‫اگر با این همه خونی که رو ‫دستامه یه چیز یاد گرفته باشم...
‫و تو هم روی دستات خون کسی ریخته...
‫اینه که اهمیتی نداره ‫از خدا طلب بخشش کنی.
‫مهم اینه که خودت می‌تونی ‫خودت رو ببخشی یا نه.
‫و ما هم باید روی همین کار کنیم.
‫حالا بیا گورمون رو از اینجا گم کنیم.
‫وایسا وایسا.
‫خیلی خب.
‫باهام صحبت کن. ‫ما تو بلوار پلازائیم.
‫همونجا منتظرم بمونین. ‫تو راه اونجام.
‫گوش کن.
‫یه ماموریت استخراج دیگه ‫از میچ اومده
‫خونه ساحلی متروکه ‫نزدیک باند فرودگاه با...
‫عزیزم؟
‫داری میای؟
‫میریم خونه ساحلی. ‫خبر میدیم. منتظر یه سیگنال می‌مونیم.
‫به سمت باند فرودگاه رانندگی می‌کنیم. ‫مخفیانه تا سن دیه‌گو پرواز می‌کنیم.
‫جناب رئیس جمهور.
‫دوباره تویی؟
‫بهم دست نزن.
‫تاییدیه لازم دارم که ‫شما یا کسی در ارتش
‫اجازه حمله به ونزوئلا رو داده.
‫این مسخره‌ست. تو هم باید ‫مثل بقیه قرار قبلی بگیری.
‫انجامش دادین؟
‫اگر اجازه‌شو دادین ‫باید سوابقی ازش باشه.
‫دیر و زود منتشر میشه.
‫چی منتشر میشه؟
‫که خبر داشتین همه این اتفاقات ‫دقیقاً چطور شروع شده.
‫به عنوان حقیقت می‌دونین که ‫ارتش کلمبیا دخالتی نداشته.
‫می‌دونین تنها کسایی ‫که باید بازخواست بشن
‫دو تا آمریکایی بودن که از ‫لباس ارتش کلمبیا استفاده کردن.
‫اما نمی‌خواین درباره این کاری بکنین.
‫و قصد ندارین حقیقت رو ‫هم به ونزوئلا بگین.
‫چرا؟
‫شاید چون فکر می‌کنین ‫جنگ برای اقتصاد خوبه.
‫شاید چون از آمریکاییا ممنونین ‫که براتون جنگ رو شروع کردن
‫اما خودتون جراتش رو نداشتین ‫که خودتون شروع کنین.
‫با تمام احترامی که ‫براتون قائلم جناب رئیس جمهور
‫این دروغ دامنتون رو می‌گیره.
‫باید آمریکایی‌ها رو دستگیر کنین
‫و حقیقت رو به ونزوئلا بگین.
‫برای حفظ اعتبار ریاست ‫جمهوریتون انجامش بدین.
‫داری منو تهدید می‌کنی؟
‫مدرکی نداری.
‫شرافت شما رو دارم.
‫صبح یه خیر
‫صبح به خیر قربان.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫این سریعه؟
‫به اندازه کافی.
‫اوضاع از این قراره.
‫ویولتا مارتیز به رئیس جمهور فشار آورده.
‫پورتو ریکو داره ‫تمام ترافیک هوایی رو می‌بنده.
‫یه هشدار ملی منتشر شده.
‫آها.
‫مراقب باش. ‫ارتش همه جا هست.
‫خیلی خب، ‫بیا از جاده اصلی خارج بشیم.
‫اینجا بپیچ.
‫لعنتی. جاده رو بستن.
‫فسقلی نگران نباش. ‫چیزیمون نمیشه.
‫می‌خوام دور بزنم.
‫لعنتی. خدا به دادمون برسه.
‫-چقدر فاصله داریم؟ ‫-دو مایل. کمتر از دو مایل.
‫اسلحه‌ها رو بذارین کنار. ‫تو دید نباشن.
‫همه جا پر از پلیسه.
‫هی بدجوری داریم گیر می‌کنیم. ‫الان کجایی؟
‫تو بندر منتظر شماها وایسادم.
‫باشه.
‫اینجا گیر میفتیم.
‫بالاتر یه بازار هست ‫می‌تونیم از اونجا رد بشیم.
‫-بیا بریم. بریم. ‫-باشه.
‫با پای ییاده میریم.
‫فقط بگیرش.
‫بریم. الان.
‫چپ.
‫توی بازار و پیاده‌ایم.
‫از وسطش بیاین. ‫بندر تو ضلع جنوبیه.
‫دریافت شد.
‫-آماده‌ای؟ ‫-آره.
‫بریم.
‫به حرکت ادامه بدین. بریم.
‫باشه.
‫بازار رو بگردین و اونا رو برام بیارین.
‫بله قربان.
‫همه جا رو دنبالشون بگردین.
‫بریم!
‫تمام خروجی‌ها رو ببندین.
‫توجه، اجازه برای خنثی‌سازی مردها.
‫تکرار می‌کنم. ‫دو مرد رو خنثی‌سازی کنید.
‫از این طرف.
‫همراهم بیاین.
‫قربان.
‫آپدیت.
‫گزارشاتی رسیده که ‫به سمت جنوب میرن.
‫اونا چند تا سرباز رو کشتن.
‫گوش کنین!
‫اون آمریکاییا زنده از اینجا بیرون نمیرن.
‫حتی زنه. متوجه شدین؟
‫-متوجه شدیم! ‫-بریم!
‫اونا یه جایی همین اطرافن.
‫پخش بشین!
‫بله؟
‫چیزی نیست. ‫هیچی نمیشه.
‫کلی برات پیش نمیاد.
‫دارم میام.
‫اون بیرون 20 نفر هستن، ‫ضلع جنوبی بسته شده.
‫نمی‌تونیم راهمون رو ‫از بینشون باز کنیم.
‫این یکی رو بگیر.
‫امبر اینجا بمون.
‫-دوتا اونجان. ‫-دو تا دیگه اون پایینن.
‫میرم اون بالا رو بررسی کنم. ‫آماده حرکت باشین.
‫برو! برو!
‫من اینا رو می‌زنم.
‫به چپ!
‫برو پایین.
‫-خیلی خب. ‫-جامون امنه. بریم.
‫بریم.
‫برو!
‫برو پایین!
‫بیا. باید بریم!
‫اونجاست.
‫تا باند فرودگاه نیم ساعت فاصبه داره.
‫تقریباً به خونه رسیدیم.
‫امنه.
‫مهمون داریم.
‫ببین امبر.
‫بگو چی کار کنم که شرایط درست بشه.
‫چطور می‌تونم برات توضیح بدم؟
‫سعی کن.
‫گوش میکنم.
‫من این تجربه رو از به عنوان ‫یه آدم دیگع از سر گذروتدنم.
‫دیگه اون آدم نیستم.
‫احساس می‌کنم ‫باید اوضاع رو درست کنیم.
‫نمی‌خوام اطرافت باشم.
‫به نظرم تمام این شرایط یه اشتباهه.
‫می‌خوام از اول شروع کنم.
‫نمی‌دونم چطوری...
‫یا به چه نحوی.
‫اما نمی‌تونم برگردم ‫سر خونه زندگیمون
‫و تمارض کنم ‫هیچ کدوم از اینا اتفاق نیفتادن.
‫-ایرادی نداره. ‫-نمی‌تونم. باشه؟
‫منم اون آدم سابق نیستم.
‫تو فکر می‌کردی مردی. ‫منم از مرگ برگشتم.
‫چون فهمیدم زندگیم بدون تو هیچه.
‫جمله قشنگیه ‫و مطمئنم بهش باور داری.
‫اما دروغه.
‫-نمی‌تونی این حرف رو بزنی. ‫-اریک رابطه‌مون جواب نمیده.
‫احساسات منو بی‌اهمیت جلوه نده. ‫کلمه روانشناسی خوبی براش داری.
‫میدونم چه احساسی دارم.
‫من دوستت دارم.
‫گرچه همین الان بدجوری ‫داری عصبانیم می‌کنی
‫طبق معمول منو از خودت دور می‌کنی،
‫چون فکر نمی‌کنی لیاقت ‫چنین عشقی رو داشته باشی.
‫یا هر چیز خوب دیگه‌ای رو.
‫برو به درک اریک.
‫اما حقیقت داره.
‫حقیقت اینه که منو دزدیدن ‫و تو نتونستی نجاتم بدی.
‫به همین دلیل قشقرق به پا کردی. ‫اونجا مثل حمام خون بود.
‫من نمیخواستم تو برای نجاتم ‫اون همه آدم رو بکشی.
‫اریک، نمی‌تونم بدون به یاد آوردن ‫اون اتفاق بهت نگاه کنم.
‫و تو قراره چطور به من نگاه کنی
‫و هر روز مدام یادت بیاد ‫که زندگیت رو خراب کردم؟
‫لعنت به زندگی من.
‫مگه مهمه. یه زندگی جدید می‌سازم.
‫خب، این کار برای من آسون نیست.
‫بی‌خیال.
‫انقدر آسون نیست که یه پلک بزنی ‫و تمارض کنی اتفاقی نیفتاده.
‫پس همین بود؟
‫جایی برای بخشش نیست؟
‫هیچ بنیانی نداریم.
‫چیزی که الان می‌تونی ‫داشته باشی یه زندگی شاده.
‫بیخیال ما نشو.
‫خدایا من میتـ... ‫این همه راه اومدیم.
‫پس تو... می‌خوای به بازی ‫تو نقش ناجی ادامه بدی؟
‫خون بریزی. تمیزش کنی.
‫برای همین اسم نوشتم.
‫من یه سربازم.
‫امبر صحبتایی که ‫توی اون نوارا کردی...
‫من شنیدمش. اشتباه نمی‌کنی.
‫اما بالاخره یه بار ‫این فرصت نصیبم شده
‫این فرصت که به جای حق به جانب بودن، ‫کار درست رو بکنم.
‫می‌تونم زنم رو نجات بدم.
‫نه خدا و کشورم رو،
‫به جاش کسی رو که توی این دنیای ‫وامونده بیشتر از همه دوستش دارم.
‫و حالا تو حساسترین زمان، ‫وقتی بیشتر از همه بهت نیاز دارم،
‫کنترل همه چیز داره ‫از دستم خارج میشه.
‫باید بذاری برم.
‫نمی‌تونم. نمیذارم.
‫اگر الان برم خونه ‫احساس می‌کنم یه متقلبم.
‫انگار توی بدن ‫یه مُرده زندگی می‌کردم.
‫اگر دوستم داری ‫باهام نجنگ.
‫فقط اینو بهم بده.
‫داری قلبمو می‌شکنی.
‫بدتر از اینم می‌تونه اتفاق بیفته.