ترجمه ار آرمینا
‫نه نه نه، لطفا، نه...
‫نه. نه!
‫هی! سریع‌تر، سریع‌تر!
‫ساکت باش.
‫خدایا، لطفا کمکمون کن. لطفا، خدایا. پدر مقدس، لطفا.
‫می‌دونم، خدای من. می‌دونم. خیلی قنشگه.
‫این لباس انگار به پرده‌ی دیافراگمم فشار میاره ‫بچه‌ها.
‫- انگار یه نفر اکسیژنم رو دزدیده. ‫- فقط نفس بکش. نفس‌های کوتاه.
‫خیلی‌خب، امبر، خیلی خوشگل شدی. و ساعت سه است.
‫یه آرام‌بخش لازم دارم.
‫در واقع، برادرم رو لازم دارم.
‫- اوه، خب بهش می‌گیم بیاد. ‫- جدی؟
‫آره، فقط یکم وقت لازم دارم. نیاز دارم یه دقیقه با ‫برادرم خلوت کنم.
‫- آره، الان می‌گیم بیاد. ‫- ما همونجاییم.
‫- بریم دخترا. ‫- متشکرم.
‫- همه چی خوبه؟ ‫- آره. یعنی...
‫اونا همیشه دیر میان.
‫یه دقیقه بهم فرصت بده. همه چیز خوبه.
‫- همه چیز مرتبه؟ ‫- بله.
‫واو.
‫ممنونم.
‫- فقط نیاز دارم بهم بگی خواب نمی‌بینم. و قراره ‫دووم بیاره.
‫خب، هیچ چیز تا ابد پایدار نیست و او هم شوهر اولته.
‫این نکته‌ی مهمی بود. درسته.
‫اما این واقعیه. این عشقه. این خوشبختیه.
‫خودشه، کوچولو. تو از پسش بر اومدی.
‫می‌دونم.
‫ولی به نظرت چیزی رو از قلم ننداختم؟
‫درسته، ما با هم متفاوتیم. ارزش‌هامون فرق داره.
‫پرینس خیلی از خانواده خودش نمیاد. سالی یه بار ‫پدرشو می‌بینه.
‫صد ساله با مادرش حرف نزده.
‫امبر، عزیزم...
‫من نگران شما دو نفر نیستم. منظورم اینه که، اون با ‫تو خوب رفتار می‌کنه، مگه نه؟
‫پرینس آدمیه که عادت داره هر چیزی که می‌خواد رو به ‫دست بیاره.
‫تو هم آدم باجربزه‌ای هستی.
‫واقعا قراره شاهد یه ازدواج واقعی بین دو آدم ‫هم‌پایه باشیم.
‫می‌دونی چقدر دوستت دارم، درسته؟
‫این وسط چیزی قرار نیست تغییر کنه.
‫همیشه من بودم و تو.
‫- آره. ‫- آره.
‫و مامان.
‫خب اگه بخوام خرکش‌ات کنم، لباست چروک می‌شه.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫بریم.
‫صبر کن.
‫چی شده؟
‫یه چیزی تغییر کرده.
‫اون فقط یکی دیگه از آدم‌های بخشت نیست.
‫تو باید کاری کنی که برگرده پیش من.
‫باید برگرده خونه.
‫قبوله یا نه؟
‫متوجهم چی می‌گی، کوچولو.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫ یک زندگی ‫خوشبخت.
‫درسته؟
‫- تبریک می‌گم رفیق. مراسم عالی‌ایه. ‫- هی، ممنونم پسر.
جالبه که تو همچین حرفی میزنی
‫بعد از سه بار تجربه باید بهم اعتماد کنی، من متخصص ‫این قضیه‌ام.
‫- آره. ‫- آره.
‫بله، مرد. به خانواده خوش اومدی.
‫می‌دونم که من پدرت نیستم،
‫ولی دلم می‌خواد افتخار اینو داشته باشم که یک امروز ‫به جای اون قدم جلو بذارم و با تو برقصم.
‫- امکانش هست؟ ‫- بله.
‫بر می‌گردم، عزیزم. عالی شد.
‫هر چیزی که امروز لازم داشتی...
‫- بیا سراغ من، باشه؟ ‫- باشه؟
‫هی جان، من کلیدهای شماره دو رو لازم دارم.
‫آره، براش حاضرش کردیم.
‫چه خبرا مامان؟
‫اومدم یه خرده هوای تازه بخورم.
‫از مهمونی لذت می‌بری؟
‫راستش آدمای من نیستن. خوششون نمیاد خیلی معاشرت ‫کنم باهاشون.
‫شاید باید به خاطر دخترت وانمود کنی که مثل آدم‌های ‫عادی‌ای.
‫اون مواد رو بیخیال شی.
‫شایدم تو باید یه خرده بنوشی. شاید شخصیتت رو یکم ‫بهتر کنه.
‫حالا هم برگرد تو و کارتو انجام بده. مراقب خواهرت ‫باش.
‫احتمالا در درون دلت مثل سیر و سرکه می‌جوشه.
‫خواهرت با رفیق پولدارت ازدواج کرده. هنوز یه کارایی ‫مونده که باید انجام بدی.
‫یعنی، دارم شوخی می‌کنم. منظورم اینه که، نه، شوخی ‫نمی‌کنم...
‫- اون مرد مستقلیه. ‫- بله.
‫دوست داره حسابی راجع به مسائل فکر کنه.
‫ولی زمان تو جلسه‌ی مجلس سنا هم داره زودی می‌گذره.
‫هیچ چیز جذاب‌تر از یه قهرمان جنگ با یه خانواده‌ی ‫جوون نیست.
‫نمی‌خوام درهای این فرصت به رومون بسته بشه.
‫تو رهبر اونایی. همه‌ی پسرات دارن بزرگ می‌شن.
‫- برادرخانوم، درسته؟ ‫- آره.
‫آره. من روی لئوناردم.
‫الکس چس‌بارو. منو "بامبی" صدا کن.
‫- بامبی؟ ‫- درسته.
‫پرینس به من گفته که تو از اعضای سابق گروه ‫نیوزلندی.
‫آره. مال خیلی وقت پیشه، رفیق.
‫داستاناش رو شنیدی. ما وسط جنگل مار می‌خوردیم.
‫آره، اینو شنیده‌ام. مزه‌ی مرغ می‌ده، درسته؟
‫مرحله‌ی مهمی از زندگی یه مرد اینه که
‫یک همسر اختیار کنه و خانواده تشکیل بشه. ‫- بله.
‫بله، به سلامتیش. ولی یادتون باشه...
‫که ماها تنها خانواده‌ی همیم که می‌تونیم ساعت دو ‫نصفه شب
‫و ما نمی‌پرسیم چرا. فقط می‌پرسیم، "چی لازم داری؟"
‫مگر اینکه از خواهرم طلاق بگیری.
‫چند تایی گلوله.
‫در حد مرگ.
‫بله رئیس؟
‫گرفتم.
‫پرینس!
‫هی "ماجراجو"! داداش!
‫- باید آماده‌ی پرواز بشیم. ‫- لعنت.
‫امشب رو خوش بگذرون. فردا صبح می‌بینمت.
‫دوستت دارم، داداش.
‫گوش کنین. تا هشت ساعت دیگه باید آماده‌ی حرکت ‫باشیم.
‫چند تا از خودمون رو می‌بریم. بیشتر از این ننوشین.
‫- بله قربان. ‫- مفهوم شد.
‫بزن بریم.
‫- دستگاه‌ها خوبن. ‫- خوبه.
‫توجه کنید. سه دقیقه با منطقه‌ی فرود فاصله دارید.
‫اگه اوضاع بدتر بشه مجبور می‌شیم ماموریت رو لغو ‫کنیم.
‫- مفهوم بود. ‫- شروع می‌کنیم به نزدیک شدن.
‫ISR حواسش به منطقه‌ی فرود هست.
‫توجه کنید. منطقه‌ی فرود امنه.
‫- یک دقیقه فاصله دارید. ‫- یک دقیقه!
‫- یک دقیقه. ‫- یک دقیقه.
‫یک دقیقه.
‫شروع می‌کنیم به نزدیک شدن.
‫داریم به منطقه‌ی فرود نزدیک می‌شیم.
‫مفهوم بود. تا سی ثانیه‌ی آینده ISR شما رو پوشش ‫می‌ده.
‫- سی ثانیه حواستون به خودتون باشه. ‫- سی ثانیه.
‫سی ثانیه!
‫سه، دو، یک. درها باز شدن.
‫درها باز شدن.
‫خبریه؟
‫دیدمون داره کم می‌شه.
‫بگیر پایین.
‫طناب، طناب، طناب.
‫توجه کنید. از سمت چپ طناب‌ها پرتاب می‌شن.
‫- اولین طناب داره می‌ره بیرون. ‫- مفهومه.
‫پرینس، صبر کن.
‫این درست نیست. یه چیزی اشتباهه.
‫پهپاد از روی یه کوهستان دیگه مشغول فیلمبرداریه. ‫این منطقه‌ی فرود امن نیست.
‫اون پهپاد لعنتی رو ببرین روی کوهستان درست.
‫بله قربان. الان داره می‌ره.
‫- داره می‌ره پایین. ‫- روی زمین تکون‌هایی دیده می‌شه.
‫داره به ما شلیک می‌شه! دارن بهمون شلیک می‌کنن.
‫تیغه‌ی کوه. تیغه‌ی کوه.
‫پرینس روی طنابه! پرینس روی طنابه!
‫ما هنوز روی طناب یه مامور داریم.
‫افتاد. افتاد.
‫پرینس، حالت خوبه؟
‫من خوبم.
‫ماموریت رو لغو کنید! یکی از مامورامون اون پایینه!
‫هلیکوپتر آسیب دیده. باید برگردیم به پایگاه و ‫وسیله‌ی نقلیه‌مون رو عوض کنیم.
‫پس منو همین جا فرود بیارین!
‫تو توی ارتفاع هزار پایی هستی و نیم کیلومتر هم با ‫هدف فاصله داری.
‫برف به نظر نرم میاد.
‫مفهوم شد.
‫سربازا اونجان. سربازا اونجان.
‫مفهوم بود. بزن بریم.
‫نقشه چیه؟ صدای منو داری؟
‫ما داریم به جای قبلی‌مون، حدود نیم کیلومتر دورتر، ‫بر می‌گردیم.
‫و داریم بر می‌گردیم بالا.
‫مفهومه.
‫خوب شد کفشای برف‌مون رو تو هلیکوپتر گذاشتیم.
‫گروگان‌ها دارن میان پایین به سمت شما.
‫دارن میان پایین به سمت ما.
‫باید بین گرفتن گروگان‌ها و رفتن دنبال پرینس یکی رو ‫انتخاب کنیم.
‫انتخاب سختی نیست. می‌ریم دنبال پرینس.
‫نه، اول ماموریت. پرینس باید یکم صبر کنه.
‫بیا همین جا اردو بزنیم. مستقیما میان به سمت ما.
‫پرینس، خوبی؟
‫من خوبم، ولی بیشتر از این نمی‌تونم دووم بیارم.
‫مسخره است. ما اینجا نشستیم کماندو بازی در میاریم،
‫در حالی که پرینس اون بالا تک و تنهاست.
‫- پرینس؟ ‫- من خوبم، من خوبم.
‫منتظر بمون.
‫ما خبرنگاریم! شلیک نکنید!
‫شلیک نکنید! ما خبرنگاریم!
‫تیم نجات ایالات متحده. ایالات متحده آمریکا. ما تیم ‫نجات هستیم. جای شما امنه.
‫فرمانده، محموله در امنیته.
‫مفهوم بود. هلیکوپتر جنگی مجبور شد به خاطر نور زیاد ‫روز بزنه کنار. منتظر نیرو‌های پشتیبان باشید.
‫ببریدشون توی هلیکوپتر.
‫یه حرکاتی هم به سمت بالای کوه دیده می‌شه.
‫- ماجراجو، من می‌رم دنبال پرینس. ‫- باشه.
‫داریم می‌ریم دنبال پرینس.
‫ماجراجو، الان نمی‌تونیم تو اون منطقه بهتون ‫پشتیبانی هوایی ثابت بدیم.
‫پرینس اون بالا تنهاست.
‫بذارش به عهده‌ی من.
‫حواسم به مامورمون هست.
‫پرینس، داریم می‌بینیمت، برادر.
‫بچه‌ها ما اون بالا یه پایگاه داریم که مسلسل هم ‫داره.
‫من نمی‌تونم پشتیبانی‌ات کنم.
‫اول باید اون جا رو امن کنی.
‫تریپل، باید قرارگاه‌مون رو ترک کنیم و تیراندازی ‫کنیم تا اون بتونه از این وسط رد شه.
‫- باید محاصره‌شون بکنیم. ‫- مفهومه.
‫- بامبی، تو حرکات ما رو پوشش بده. ‫- مفهومه.
‫- همونجا بمون، پرینس. ‫- مفهومه.
‫ماجراجو، همه چیز امنه.
‫پایگاه پاکسازی شده.
‫مفهومه. داره عبور می‌کنه.
‫بامبی، دارم میام پایین پیشت.
‫ماجراجو!
‫یه رزمنده‌ی دیگه اون بالا مونده.
‫ماجراجو پایینه.
‫- بامبی، برو سراغش. برو سراغش! ‫- دارم می‌رم.
‫تیر خوردم!
‫آخ، لعنتی.
‫خوبی؟
‫خوبم، خوبم. برید کمک ماجراجو.
‫- پرینس تیر خورده. ‫- لعنت.
‫جوخه‌ی پیاده‌نظام داره منطقه‌ی هدف رو ترک می‌کنه.
‫شش یا هفت رزمنده دارن می‌رن پایین به سمت خط جنگل.
‫شما باید عجله کنین. وقت زیادی ندارین.
‫ماجراجو!
‫حالت خوبه؟
‫فقط خیلی خلاصه بهم بگو، "هستم".
‫سعی کن سرت رو تکون بدی. پات رو تکون بده.
‫بامبی، من تریپل‌ام. نمی‌تونم برگردم سمتت، برادر.
‫گیر کرده‌ام. حداقل ده دقیقه فاصله دارم.
‫رزمنده‌ها دارن به موقعیت پرینس نزدیک می‌شن. سی ‫ثانیه.
‫فقط سرت یا پات رو تکون بده. فقط خیلی خلاصه بهم ‫بگو، "هستم".
‫طالبان تا بیست ثانیه دیگه بهتون می‌رسن.
‫تریپل، برگرد به هلیکوپتر. من می‌رم سمت پرینس، ‫دارم می‌رم پایین.
‫ماجراجو مرده. باید بریم پایین.
‫- مطمئنی؟ ‫- ماجراجو مرده. باید بریم.
‫لعنتی! مطمئنی؟
‫می‌شه یه سوال درباره‌ی این ماموریت ازت بپرسم؟
‫من همه‌اش سعی می‌کنم ازش سر در بیارم، ولی او راجع ‫به این موضوع با من حرف نمی‌زنه.
‫اون گیر افتاده بود، ولی تا اون زمان من هم فرصتی ‫نداشتم.
‫من کار خودم رو می‌کردم و او هم کار خودش رو.
‫من واقعا از لحظه‌ای که ماموریت شروع شد، پرینس رو ‫ندیدم.
‫اوه. باشه.
‫ممنونم.
‫- البته. ‫- ما برای همدیگه اینجاییم، درسته؟
‫درسته.
‫- امروز چی میل دارین؟ ‫- سه تا غذای ویژه،
‫و لطفا یه بطری از مرغوب‌ترین نوشیدنی‌تون رو هم ‫برامون بیارین.
‫و یکم آب برای این آقا.
‫یه دیقه حواست بهش نباشه، غذات رو یه لقمه‌ی چپ ‫می‌کنه.
‫- واقعا؟ چه بامزه. ‫- اوه، آره. هر دفعه. آره.
‫امروز بچه‌های ماجراجو رو بردم تمرین هاکی.
‫اولین باری بود که دوباره بر می‌گشتن به ورزش و روی ‫یخ.
‫جیسون یه جر و بحثی با مربی‌اش کرد،
‫ولی خوب جمعش کرد. پسرای سرسختی‌ان.
‫خیلی قوی‌ان.
‫آره خب، ده دوازده سال پدر بالای سرشون بوده.
‫نمی‌فهمم منظورت چیه. یعنی اگه پسربچه‌های ده دوازده ‫ساله پدرشون رو از دست بدن، اشکالی نداره؟
‫نه.
‫من منظورم اینه که تا الان خیلی چیزها از پدرشون به ‫ارث برده‌ان،
‫و اونا کمکشون می‌کنه.
‫وا! یعنی چی؟
‫اونا آدمایی‌ان که مجبورن از دل سختی بیرون بیان. ‫بیشتر آدما اینجوری‌ان.
‫درسته. به نظرم خودت بهترین مثال این موضوعی.
‫خب، من فقط خیلی پوست کلفتم.
‫چه کارش می‌شه کرد، رفیق؟
‫شاید اشتباه کرده باشی.
‫شاید.
‫اشتباه کردی.
‫شایدم نه.
‫شاید تو ماموریت بعدی، اشتباه تو باعث مردن من بشه.
‫داری مغلطه می‌کنی. پای منو وسط نکش.
‫- داری زیادی بر اساس فرضیات نتیجه می‌گیری. ‫- من مسئله نیستم.
‫و این جواب نمی‌ده، می‌شنوی چی می‌گم؟
‫اینطوری فکر کردن باعث می‌شه دفعه‌‌ی بعدی ‫خودت رو ببازی و دست و پاتو گم کنی.
‫منو ببخش.
‫منم عذر می‌خوام، ولی او انگار حتما باید حرف خودشو ‫بزنه، وگرنه ادامه دادن فایده‌ای نداره.
‫پاسخگو بودن انقدرام نباید کار سختی باشه.
‫خدایا.
این انکار کردنه باعث میشه از هم بپاشی ‫روانی‌ات می‌کنه.
‫درست نمی‌گم؟
‫ماجراجو مرده. دوستت مرده.
‫- لازمه الان اینطوری مطرحش کنیم؟ ‫- یه زن بیوه شده.
‫دو تا بچه داشته.
‫فقط کافیه سر این توافق کنیم پسر، و بحثو تموم کنیم.
‫من می‌رم.
‫متاسفم.
‫اگه تا قبل از رفتنت همدیگرو ندیدیم، حواست به خودت ‫باشه، خب؟
‫باشه.
‫معذرت می‌خوام که انقدر بهش سخت گرفتم. فقط داشتم ‫سعی می‌کردم حقیقت رو بگم.
‫بعضی وقتا تو رو نمی‌فهمم.
‫اون اگر حدس می‌زد که قراره گند بزنم، همین کارو با ‫منم می‌کرد.
‫نه، نمی‌کرد.
‫مجبور نبود ولش کنه و بره.
‫راستش خیلی خوبه که الان داری احساسات واقعی‌ات رو ‫بروز می‌دی.
‫منظورت چیه؟
‫شاید تو واسه این کار ساخته نشدی.
‫- نمی‌دونم. برو تو کار سیاست. ‫- چی؟
‫هر چی که هست، تو داری کلافگی‌ات رو سر بی ام بی خالی ‫می‌کنی.
‫تو خودتم اونجا بودی. تو هم نرفتی به نجات ماجراجو.
‫اگه نتونیم با هم صادق باشیم زندگی‌مون از هم ‫می‌پاشه.
‫اون‌وقت مطمئنی که اصلا کل قضیه سر یه رقابت بین ‫تو و رفیقات نیست؟
‫- واقعا راجع به من اینجوری فکر می‌کنی؟ ‫- فقط واسم سواله.
‫سوال چندش‌آوریه.
‫من هم دارم زجر می‌کشم، ولی تو به جای اینکه حواست ‫به من باشه،
‫فقط داری به اخلاقیات اشرافی‌ات وفادار می‌مونی.
‫بسیارخب، ببخشید، می‌دونم حرف خوبی نزدم،
‫ولی تو همیشه طرف برادرت رو می‌گیری، اهمیتی هم ‫نداره که اوضاع چقدر ترسناک باشه.
‫اگه ما قرار نیست یک خانواده باشیم، پس تو اصلا چرا ‫با من ازدواج کردی؟
‫این اینجا چی کار می‌کنه؟
‫این یه ردیابه. برای اینه که تو در امنیت باشی.
‫بیخیال، عین همون چیزیه که ما با خودمون می‌بریم. ‫ابزار نظامیه.
‫نه، ممنون.
‫- تو داری می‌ری کلمبیا. ‫- من همه‌جای دنیا بوده‌ام.
‫تلفن همراهت تو جنگل قرار نیست کار کنه.
‫این فقط یه چیز اولیه برای محافظته.
‫حالا نکنه با خودت فکر می‌کنی دارم دستور می‌دم؟
‫این فقط برای محافظت تو یه وضعیت اضطراریه. بیخیال.
‫خب، آره،
‫وقتی با هم ازدواج کردیم، بهم قول دادی که این کارو ‫نمی‌کنی.
‫باشه، ولی اگه اتفاقی برات افتاد چی؟
‫- این وقت شب می‌خوای بری بیرون ورزش کنی؟ ‫
‫ما خوبیم، درسته؟
‫آره.
‫هی. هی.
‫لازم نیست بمونم و مراقب شما پسرا باشم؟
‫نه بابا. ما پسرای بزرگی هستیم.
‫- صبح بخیر به همگی. ‫- صبح بخیر.
‫حال همه امروز چطوره؟
‫- خوبیم. ‫- خوبه.
‫کسی امروز مواد مصرف نکرده؟
‫راستشو بگین. قهوه چی؟ کافئین هم حسابه.
‫نیکوتین؟
‫یه قاشق کوچولو شکر چی؟ خودشه.
‫شکر همون تاثیری رو روی مغز داره که مواد مخدر دارن.
‫می بینید، واقعیت اینه که ما هر روز در حال مصرف ‫مواد هستیم،
‫اما من اینجام تا درباره‌ی اون اساسی‌هاش صحبت کنم.
‫این عددو داشته باشین. بیست و سه میلیون.
‫این تعداد آمریکایی‌هاییه که با اعتیاد به مواد ‫درگیر هستن.
‫ما ملتی در درد هستیم.
‫و این موضوع برای من خیلی جنبه‌ی شخصی داره، چون ‫مادر من خودش معتاده.
‫و این خیلی کلافه‌کننده است،
‫چون درمان اعتیاد درست جلوی چشم همه‌ی ماست،
‫اما جامعه‌ی علمی...
‫ما نمی‌خوایم بپذیریم که اصلا درمانی وجود داره.
‫و ما نمی‌خوایم اینو قبول کنیم،
‫چون در اون صورت باید بپذیریم که این بچه‌ها هم ‫درست می‌گفتن.
‫می‌دونین، علوم اعصاب به ما می‌گن که اعتیاد
‫به خاطر اینه که مغز در صورتی که به ماده‌ای وابسته ‫شده باشه،
‫نمی‌تونه خودش رو تغییر بده.
‫اما ده‌ها سال پژوهش به ما می‌گن که روان‌گردان‌ها
‫قدرتمندترین ترکیبات اثرگذار بر مغز هستن.
‫نه، منظورم این نیست که کافیه اسید رو ترک کنیم تا ‫درمان بشیم، نه.
‫باید اول تحت دوره‌ی روانشناسی قرار بگیریم، باید ‫ راهنمایی بشیم.
‫خوشبختانه آدمایی روی این کره‌ی زمین وجود دارن
‫که می‌دونن چطور از روان‌گردان‌ها به عنوان یه داروی ‫روانپزشکی استفاده کنن.
‫ما به اونا می‌گیم "شمن".
‫ایشون حتما کارشو درست انجام داده،
‫چون مسئله‌ی اعتیاد برای جامعه‌ی او یه چیز ناشناخته ‫است.
‫در واقع اصلا وجود نداره.
‫یکمی زنجبیل، یه ذره سویا.
‫آره، این جادوگریه. تو یه جادوگری.
‫نه بابا، من فقط یکی از جن‌های دور و برشونم.
‫خوبه، کارمون انجام شد.
‫بای بای.
‫بسیارخب آرتور، بسپرش به من.
‫این آخرین روزمون توی آزمایشگاهه. من از هر توصیه‌ای ‫استقبال می‌کنم.
‫یکی از اون لحظه‌هایی رو شاهد هستیم که استاد به ‫شاگرد درخشانش
‫توصیه می‌کنه که به بینش‌اش باور داشته باشه.
‫من باور دارم.
‫این بقیه‌ان که خیال می‌کنن من دیوونه‌ام که قصد ‫دارم سفر کنم به آمریکای جنوبی
‫تا مناسک و گیاهان اونا رو بررسی کنم بلکه درمانی ‫برای اعتیاد پیدا کنم.
‫آره خب، ما درباره‌ی علوم برون‌مرزی صحبت کردیم.
‫یه عالمه تردید و استهزاء سر راهت قرار می‌گیره،
‫اما من می‌تونم آینده رو ببینم و توی اون آینده، تو ‫به کمک میای.
‫با این علاقه‌ای که به آلکالوئیدها [ترکیبات ‫نیتروژنی] داری، تیموتی لیری آینده‌مون تویی.
‫من بدم نمیاد تاثیرگذار باشم، ولی شاید از سر ‫خودخواهیه.
‫نه.
‫این رو در درونت داری.
‫من قبل از اینکه بیای مطالعاتت رو خوندم.
‫همه‌مون خوندیم.
‫"مرزهای علم لزوما تا کهکشان‌ها نمی‌رن.
‫آلکالوئیدها آخرین و شگفت‌ترین سیاهچاله‌ها هستن. ‫اون‌ها باید کاوش بشن."
‫ممنونم.
‫- هی، امبر. ‫- بله؟
‫فکر کنم کافیه.
‫نه، ادامه بده.
‫مراقب باش.
‫واسه همین اومدیم اینجا.
‫آره.
‫اوه، خوبه.
‫بسیارخب، بچه‌ها. بریم سر وقت کار.
‫- خوبه. ‫- همه‌شون رسیده‌ان.
‫می‌بینی؟
‫ما به دانش تو برای... برای خیلی چیزا نیاز داریم.
‫مجبورم. خیلی کار دارم که باید انجام بدم.
‫خونواده‌ام. اون‌ها خونه‌ان. منتظرمن.
‫همیشه.
‫(دو هفته بعد) ‫همینه؟
‫واسه اینکه به پیتر برسی، از حق و حقوق راب نزن. ‫همینه؟
‫آره. فکر کنم.
‫می‌خوی بدونی دیگه به چی فکر می‌کنم؟
‫اگه طاقت زندان رفتن نداری پس جرم و جنایت هم نکن.
‫راستش خیلی از آدما انتخابی ندارن.
‫شخصیت یک مرد، سرنوشت اونه.
‫بد نبود. خوشم اومد. یونانیه؟
‫شاید.
‫از امبر خبر داری؟
‫چند روزه بهم زنگ نزده.
‫مطمئن بودم تو دردسر میافته.
‫فقط امیدوارم یه تمساح نخورده باشدش.
‫می‌دونی که جنگل‌هاشون پر تمساحه.
‫یا نکنه یه پشه نیشش زده باشه و زیکا بگیره و تا ده ‫سال نتونه بچه‌دار بشه.
‫مغزت چطوری اینا رو به هم می‌بافه؟
‫زیاد مطالعه می‌کنم.
‫اونجا آدما رو به بردگی می‌گیرن
‫و توی مزارع موزشون چادرهایی دارن که توش نگهت ‫می‌دارن و به هروئین وابسته‌ات می‌کنن.
‫جدی از این کارا می‌کنن؟
‫چشماتو باز کن.
‫بهتره پا شی بری اونجا و از خواهرت مواظبت کنی.
‫چرا نمی‌تونیم یه صحبت عادی با هم داشته باشیم و تو ‫وسطش پیش‌بینی‌های آخرالزمانی نکنی؟
‫ما چیزی درباره‌ی نیمه‌ تاریک دنیا نمی‌دونیم، ‫می‌دونیم؟
‫خوش اومدین.
‫Welcome.
‫این آقایون رو می‌شناسیم؟
‫آره، از شهر میان.
‫نمی‌دونم چرا اومده‌ان اینجا.
‫بسیارخب، به نظر میاد حرفایی برای گفتن دارن.
‫چی شده؟
‫شما اینجا چی کار می‌کنین؟
‫پژوهش علمی انجام می‌دیم.
‫من با فرمانده‌تون حرف زدم. ما اجازه‌شو داریم.
‫باید تمام تجهیزاتتون رو بررسی کنیم.
‫آقایون،
‫ما برای کار اینجاییم.
‫من با افرادتون توی دهکده صحبت کردم. مجوزمون اصله.
‫بفرمایین.
‫همه چیز رو بیرون بریزین.
‫همه رو بررسی کنین.
‫هی، دارن چه کار می‌کنن؟
‫هی، مراقب تجهیزات باشین.
‫ممنونم.
‫خدایا، لطفا کمکمون کن. لطفا، خدایا. پدر مقدس، ‫لطفا.
‫- بله؟ ‫- کجایی؟
‫لیک‌وود.
‫از امبر خبر داری؟
‫چند روزی هست که ندارم.
‫باید ببینمت. چقدر سریع می‌تونی برسی خونه‌مون؟
‫یکم پیش‌زمینه لازم داری.
‫قبل از اینکه بره، من یه ردیاب انفجاری توی کیفش ‫گذاشتم.
‫هر روز دنبالش کرده‌ام.
‫معمولا می‌رفت به جنگل برای تحقیقات و بر می‌گشت به ‫کمپ،
‫اما توی 24 ساعت گذشته، رادار تکون نخورده. همینجا ‫مونده.
‫- شاید کمپ جدیدی زده‌ان. ‫- اینجا اصلا نمی‌شه اردو زد.
‫می‌بینی، سیگنال درست پای یه صخره است.
‫ایناهاش.
‫اون از ردیابش جدا شده. این اتفاقیه که افتاده.
‫توی کوله‌پشتی‌اش بود.
‫- شاید انداخته‌تش دور. ‫- آره.
‫راستش تعجب می‌کنم از اینکه راضی شده با خودش ردیاب ‫ببره. اون قرار بود بی نام و نشون بره.
‫من گذاشتمش تو کیفش. یعنی راستش خودش راضی نبود.
‫چرا لازم بود بی نام و نشون باشه؟
‫- برای کارش. ‫- منظورت چیه؟
‫لازم نیست بی نام و نشون باشه، اون یه دانشمنده.
‫نمی‌دونم چطوری برات توضیح بدم، پسر.
‫چی؟ آخه منظورت چیه وقتی می‌گی باید بی نام و نشون ‫باشه؟
‫حرفت اصلا قابل فهم نیست.
‫گمونم یه چیزایی هست که نمی‌دونی.
‫خب، بهم بگو.
‫اون در حاشیه‌ی تحقیقاتش داره یه کاری هم برای ‫سازمان انجام می‌ده.
‫یه کار کوچولو برای میچ. واسه اون باید بی نام و ‫نشون باشه.
‫- یعنی اون یه افسر ارتشیه؟ ‫- نه، فقط یه قرارداد جزئی بسته. یه سِمَت فرعی.
‫کارشون اینه که هزاران نفر آدم رو به سراسر دنیا ‫می‌فرستن...
‫- تا براشون اطلاعات جمع کنن. ‫- بله، می‌دونم CIA کارش چیه.
‫- پس می‌بینی که خیلی هم چیز خاصی نیست. ‫- چیز خاصی نیست؟
‫میذارنش توی یه پوشه به عنوان داده. هیچ‌کس هم نگاهش ‫نمی‌کنه.
‫شما دو تا دروغگوهای لعنتی!
‫اون حالا با هر موقعیتی داره برای CIA کار می‌کنه. ‫باید به من می‌گفت.
‫حداقل تو باید بهم می‌گفتی.
‫این خوشمزه به نظر میاد.
‫از کجا گرفتیش؟
‫شوخی‌ات گرفته؟
‫نه جدی از کجا گرفتیش؟ تو مغازه‌ی من از این چیزای ‫خفن وارداتی نمی‌فروشن. از کجا گرفتیش؟
‫از کجا گرفتیش؟
‫از یه فروشگاه گرون مخصوص آدمای پولدار.
‫دقیقا.
‫این ماجراها وقتی ما فقیر بودیم شروع شد، قبل از این ‫که اون تو رو بشناسه.
‫وای خدایا، چه داستان تاثیرگذاری.
‫نه پول داشتین و نه باباتون بالا سرتون بوده، در ‫نتیجه تبدیل شدین به دو تا دروغگو.
‫چطور جذبش کردن؟ از دانشگاه درش آوردن که استخدامش ‫کنن؟
‫بهش بورسیه و پول می‌دن و حمایتش می‌کنن.
‫پس تو کلمبیا چه کار می‌کنه؟ از مناطق حساس ‫عکس‌برداری می‌کنه؟
‫- نه، این کارو نمی‌کنه. الان به میچ زنگ می‌زنم. ‫- این واقعا خیلی خطرناکه.
‫بله.
‫- همین الان می‌خواستم بهت زنگ بزنم. ‫- خب، بگو.
‫او و دو تا دانشمند دیگه
‫گیر گروه‌های چریکی ارتش آزادی‌بخش کلمبیا افتادن.
‫ما بین اون‌ها روابط داریم.
‫رهبرشون رو می‌شناسیم. امبر مجوز داشت اونجا کار ‫کنه.
‫یه اشتباه بود. درستش می‌کنیم.
‫البته اون دو تا دانشمند دیگه ممکنه اعدام شده باشن، ‫ولی حال امبر خوبه.
‫اون یه آمریکاییه، از لحاظ حقوقی جایگاهش فرق داره.
‫ازت می‌خوام هر نیم ساعت بهم زنگ بزنی و خبرای جدید ‫رو بهم بدی.
‫مفهومه. مواظب اوضاع هستم. منتظر باش.
‫یه سوال ازت دارم.
‫و می‌خوام قبل از جواب دادن، خوب فکر کنی.
‫الان چقدر روی CIA حساب باز می‌کنی؟