.
‫هیچ سوءظنی دیده نشده.
‫سوءظن به ندرت چهره‌ش رو نشون میده.
‫ما هنوز از شرِّ دروغی که خاک کردیم ‫رها نشدیم.
‫شما مادری هستید که ‫سنگینیِ غمِ از دست دادن فرزند رو درک می‌کنید.
‫نبودنِ ویلم داره...
‫ما رو تیکه‌تیکه می‌کنه.
[آنچه گذشت]
‫تو خیلی مهربونی، الیاس. [آنچه گذشت]
‫من خیلی بهت علاقه دارم.
‫من الان تحت فشارم که ‫تصمیماتی بگیرم که نتیجه‌شون نامعلومه.
‫امنیتِ تو بزرگ‌ترین نگرانیِ منه.
‫میراثِ ما...
‫بزرگ‌ترین نگرانیِ ماست.
‫پرنده‌ی سرخ نیاز به منابع داره.
‫و اون منابع؟
‫اسلحه، مهمات.
‫آقای روچ.
‫من به شغل می‌شناسمش، نه اسم.
‫اون یه ردیابه که مادر استخدام کرده ‫تا دنبال ویلم بگرده.
‫من تقریباً مطمئنم ‫که این ردیابِ شما یه راهزنه.
‫تریشا گفت که اون داره از ‫صورت‌سرخ‌ها برای پیدا کردن ویلم استفاده می‌کنه.
‫یا خدا. ‫چطور جلوشون رو بگیریم که جنازه رو پیدا نکنن؟
‫سرجوخه میچل ازم خواست ‫که به بقایاش رسیدگی کنم.
‫آخرین درخواستش بود.
‫کلانتر هرچی که پیدا کنه، ‫فرض رو بر این می‌ذاره که ویلمه،
‫یا مردیه که اون رو دزدیده و کشته.
‫لباس تنش کنید. یه جا برای گذاشتنش پیدا می‌کنیم
‫ای پدر آسمانی، ‫بهم نشون بده چطور با عشق و شجاعت رهبری کنم.
‫کمکم کن اون‌ها رو کنار خودم نگه دارم.
‫ما رو متحد نگه دار.
‫در پناهِ عشق و رحمتِ خودت.
‫- ...یه حقِ انتخابِ کوفتی بهمون می‌داد! ‫- اون دلایل خودش رو داره!
‫خدای بزرگ، ‫خودت بهم صبر بده که خون به پا نکنم.
‫...می‌رفت پیشِ کنستانس.
‫انگار که انتخابِ دیگه‌ای هم داشتن.
‫صداتون رو بیارید پایین.
‫- صبح به‌خیر، مامان. ‫- صبح به‌خیر.
‫گوشِ فرشته‌ها هم امروز صبح ‫نمی‌تونست دعاهای من رو بشنوه.
‫خب، الان باید یه چیزی بگی.
‫چی باید بگم؟
‫اتفاقاتی که اخیراً افتاده.
‫اهالی هالو حق دارن که بدونن.
‫اینکه کنستانس کشیش ما رو خرید.
‫ارتباطش با صورت‌سرخ‌ها. و خاک کردن ‫یه بره توی لباسِ گرگ.
‫همه‌ی چیزهایی که خودمون تنهایی حلش کردیم.
‫چیزهایی که نباید ‫ذهنِ بچه‌های من رو درگیر کنه.
‫ما بچه نیستیم.
‫من تصمیم می‌گیرم کی زمانِ مناسب ‫برای گفتن به بقیه‌ست.
‫فرشته‌ها...
‫حالا زمانِ الهیِ گفتنِ حقیقت رو ‫بهت وحی می‌کنن؟
‫- مواظب حرف زدنت باش. ‫- نه.
‫این خشونتی که درون توئه،
‫خطرناکه.
‫منم می‌خوام شرِّ ون‌نس ...از سرمون کم بشه، اما
‫تو داری همه چیزمون رو، ‫هر چی که مالِ ماست رو به خطر میندازی.
‫برین سرِ کارهای روزانه‌تون.
‫خانم، عذرخواهی من رو بپذیرید ‫که نتونستم پسرتون رو پیدا کنم.
‫درک می‌کنم.
‫تونستم اسلحه‌هایی رو که برای معامله ‫با کایوس‌ها نیاز دارید پیدا کنم.
‫دوستِ شیادِ روسیِ شما، آرکاشا،
‫ظاهراً الان زده توی کار اسلحه.
‫سرنوشت صرفاً قربانیِ شرایطه.
‫به نظر می‌رسه سرنوشت ما، آقای روچ،
‫الان کمی وحشی‌تر شده.
‫[رهاشدگان]
‫بسیار خب، آلبرت. اینجا رو امضا کن.
‫- بازارِ بعدی این بدهی‌ها رو صاف می‌کنیم. ‫- مشکلی نیست.
‫خواهرزاده‌ی همسرم.
‫طرفِ کارائیب.
‫هنوز داره به تراشه‌ها عادت می‌کنه.
‫- دنبالم می‌گشتی. ‫- بله.
‫نگران بودم.
‫خیلی آشفته به نظر می‌رسیدی... ‫سرِ قضیه‌ی حقیقتِ روچ.
‫ظاهراً مادر به یه جنایتکار ‫بیشتر از بچه‌های خودش اعتماد داره.
‫آره، مثل مادر من و تسبیحش.
‫طبیعتِ محافظت‌گرش...
‫من رو هل میده که فرار کنم.
‫من فقط می‌خوام به چشمِ چیزی بیشتر از ‫«دخترِ خانواده» دیده بشم.
‫من خیلی بیشتر از این‌ها می‌بینم، تریشا.
‫لعنتی.
‫اوم...
‫می‌شه بعداً همدیگه رو ببینیم؟
‫یه جایی دور از سوت زدن‌های برادرم.
‫مشتاقم.
‫دشتِ نزدیکِ مسیرِ دلتا؟ ‫آخرِ روز؟
‫هی! کجا میری؟
‫می‌بینمت، دزدِ کوچولو!
‫این مالِ تو نیست.
‫این مالِ لاکوتاست.
‫چپقِ مقدس.
‫من می‌دونم چه کوفتیه.
‫سه تا سرخپوست رو کشتم تا مالِ من بشه.
‫رو آب بخند، حیوانِ کثیف.
‫کافیه!
‫- می‌دونم گفتید مزاحمتون نشیم. ‫- ببخشید که مزاحم شدم، خانم.
‫دیگه صبر و چاره‌م تموم شده.
‫من... من به راهنمایی شما نیاز دارم.
‫پنج دقیقه‌ی دیگه توی حیاط کلیسا.
‫ممنون، بانوی نیکوکار.
‫من نهایت تلاشم رو کردم ‫که بچه‌ها رو طبقِ درس پیش ببرم،
‫اما... با وجود وظایفِ کلیسایی...
‫شما به کمک نیاز دارید.
‫به‌شدت.
‫تو فرار کردی.
‫توی خودم گم می‌شم، مامان.
‫این بخشی از وجودِ منه.
‫پس اگه نرم سمت اون...
‫یا اون‌طوری نباشم...
‫دارم به مردمم خیانت می‌کنم؟
‫و بعد به تو نگاه می‌کنم...
‫برادرها و خواهرم...
‫نمی‌تونم به خانواده‌م خیانت کنم.
‫تصمیمی که فقط خودت می‌تونی بگیری، لیلا...
‫اما من اون قلبت رو می‌شناسم...
‫انتخابِ درست رو نشونت میده.
‫تو جونم رو نجات دادی، مامان.
‫دوستم داری.
‫این دِین رو...
‫هرگز نمی‌تونم فراموش کنم.
‫- می‌تونم کمک کنم. نه. نه، خودم می‌برمش. ‫- نه. مشکلی نیست.
‫میخ و میخ‌چوبی.
‫آلبرت.
‫میسون.
‫لوسیندا بورل.
‫از آشنایی باهات خوشبختم.
‫لهجه‌ت...
‫خیلی قشنگه.
‫اهل ترینیدادم. اونجا به دنیا اومدم.
‫و شما؟
‫از شمال؟
‫یه مردِ آزاد.
‫بله. آزاد به دنیا اومدم.
‫همون‌طور که پدرم بود.
‫این لیست افراد تحصیل‌کرده‌ی منطقه‌ست.
‫همه‌شون معلم‌های خوبی می‌شن.
‫متأسفانه، هیچ‌کدوم ساکن «انجل ریج» نیستن.
‫من به این موضوع رسیدگی می‌کنم.
‫کمک لازم داری؟
‫ممنونم، آقای میسون.
‫باعث افتخاره.
‫مرد جوان.
‫بله، شما. با من بیا.
‫اسمت آلبرته، درسته؟
‫بله.
‫متوجه شدم که تحصیلات رسمی داری.
‫از کجا می‌دونید؟
‫من همه چیز رو می‌دونم.
‫تحصیل کرده در فرانکلین کانتی، پنسیلوانیا.
‫پدرم معلم بود.
‫تحصیلات ابتدایی رو در ده سالگی تموم کردم.
‫سه سال دوره متوسطه قبل از اینکه ‫پدرم بیمار بشه.
‫تحصیلات بعد از اون، با تلاش خودم بود.
‫فکر می‌کنم نزدیک به...
‫سال دوم دانش دانشگاهی باشم.
‫خب، باید لباس مناسب تنت کنیم.
‫من همه چیز رو کاملاً برات روشن می‌کنم.
‫روبان بستن دورش ‫باعث نمی‌شه کمتر مایه دردسر باشه.
‫همین الانش هم از تو خوشش اومده.
‫از پس‌مونده غذا خوشش میاد. ‫دنبال یه شکم اضافه برای سیر کردن نیستم.
‫پس فقط تیکه‌تیکه‌ش کن.
‫بده حیوون‌های گنده بخورن.
‫لیتل بول.
‫چیه؟ باید ولش کنیم بره.
‫گرگ‌ها و کایوت‌ها هم همین کار رو می‌کنن.
‫شرمنده، والتر.
‫نمی‌خواستم چندش‌آورش کنم.
‫اگه ولش کنی،
‫میره دنبالِ آب تازه.
‫جریان رودخونه می‌کشتش پایین ‫قبل از اینکه چیزی بتونه بخورتش.
‫این که به نظر دردناک‌تر میاد.
‫می‌شه فقط مراقبش باشی؟
‫تا وقتی کسی رو پیدا کنیم که ببرتش؟
‫پنجه‌ش همچین بزرگ هم نیست.
‫کوچیک‌ها وحشی‌ترن.
‫من کاملاً آگاهم ‫که چه کلکی بهم زدید.
‫ملاقاتِ خوبی بود، والتر.
‫دو روز بهش وقت می‌دیم.
‫اگه بیشتر دوا بود تا درد...
‫شاید یه اسم براش گذاشتی.
‫بیا بریم.
‫بچه‌ها.
‫این معلم جدید شماست، آقای میسون.
‫ایشون یه مرد آزاد هستن.
‫متولدِ پنسیلوانیا.
‫از یه خاندانِ شریفِ فرهنگی میان.
‫اون رنگین‌پوسته.
‫بله. همین‌طوره.
‫و این آخرین حرفیه ‫که در این مورد زده می‌شه.
‫شیرفهم شد؟
‫موفق باشی.
‫می‌خوام همین الان با کلانتر حرف بزنم! ‫من نگران امنیتم هستم، معاون.
‫همسرم هیچ خبری از این استخدام بهم نداد.
‫کدوم استخدام؟
‫خبر ندارین؟
‫خانم ون‌نس پسر شما رو معلم ما کرده.
‫خب، حرف الف.
‫الف مثل اردک
‫کواک!
‫نه.
‫بیشتر شبیه...
‫کواک!
‫حالا روی تخته‌هاتون بنویسید.
‫با حروف بزرگ.
‫مامان.
‫مامان!
‫مامان! صبر کن!
‫این رو نگاه.
‫دو کلمه حرف بزنیم؟
‫آلبرت رو استخدام کردی. ‫قصدت چیه؟
‫کلیسا و مدرسه ‫توسط شورای کلیسا تأمین مالی می‌شن.
‫اون کارمندِ من نیست.
‫تو نخِ همه‌ی عروسک‌های این شهر رو می‌کشونی.
‫کشیدنِ من فقط یه هدف داره.
‫بهبودِ «انجل ریج».
‫و پسر تو آماده‌ست که به این نیاز کمک کنه.
‫خودش می‌فهمه کی آماده‌ست.
‫- به نظر می‌رسه آلبرت... ‫- از پسر من استفاده نکن تا ما رو تحت فشار بذاری.
‫با القاب گولش می‌زنی، ‫لباس‌های فاخر تنش می‌کنی. که چی بشه؟
‫خیانت، همون‌طوری که به کشیشِ من کردی؟
‫جناب اسقف دافی.
‫من چه خیانتی رو در اون برانگیختم؟
‫آلبرت روح مهربون و بخشنده‌ای داره.
‫داری ازش استفاده می‌کنی که به من چنگ بندازی
‫خب، شاید قضیه در موردِ تو نیست.
‫فکر نمی‌کنی که اون شایسته‌ی ‫همچین مقامِ بالایی باشه؟
‫چرا؟
‫چون سیاه‌پوسته؟
‫چطور به خودت جرأت میدی؟
‫غریزه‌ی مادرانه برای محافظت.
‫چیزِ خیلی قدرتمندیه...
‫اما می‌تونه عقلِ سلیم ما رو کور کنه.
‫ذهن‌مون رو قانع کنه ‫به داستان‌های تراژیکی که وجود ندارن.
‫شاید عقل سلیم شما کور شده.
‫ناراحتید که ویلم هنوز پیدا نشده؟
‫ذهنِ من کاملاً روشنه.
‫در مورد ویلم.
‫و آلبرت.
‫انتصابِ پسرِ شما،
‫تنها انگیزه‌م اینه که کارِ درستیه.
‫هزینه‌ی کت‌شلوار و کفش‌هاش ‫از حقوقش کم می‌شه.
‫اختلاف ما، فیونا،
‫مسئله‌ایه مربوط به املاک،
‫نه بچه‌ها.
‫همه مسائل به بچه‌های من مربوط می‌شه.
‫اما آیا بچه‌های ما هنوز ‫به چنین نگرانی‌ای نیاز دارن؟
‫یا ما زیرکانه پرورشش می‌دیم،
‫و به هدفِ مادریمون می‌چسبیم؟
‫می‌تونم کمک‌تون کنم، آقا؟
‫بهتره بیرون منتظر بمونی.
‫برگرد اینجا، پسرجان.
‫باید این رو ببینی.
‫راست می‌گی. پسره باید ببینه.
‫این ماجرا تموم نشده، آقای معلم.
‫اون کت‌شلوار. خیلی بهت میاد.
‫در مورد همه‌ی این‌ها ‫با خانم ون‌نس صحبت کردم.
‫لحظات درخشانی نبود.
‫نمی‌دونم چرا من رو گذاشت سر این کار، مامان.
‫اما اگه ذره‌ای حس کنم داره سعی می‌کنه... ‫بینِ ما جدایی بندازه...
‫با لذت نفرتم رو نسبت بهش شعله‌ور می‌کنم.
‫وقتی این کار رو می‌کنم، دیگه نمی‌تونم ‫خوبی رو توی هیچ چیزِ لعنتی‌ای ببینم.
‫من رو ببخش، آلبرت.
‫فقط بدون که خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫[تسلیحات سلطنتی]
‫خیلی متأسفم، خانم ون‌نس.
‫تفنگ‌ها مثل... عروس می‌مونن.
‫نشون شدن.
‫آرکاشا، منم متأسفم.
‫می‌دونم چقدر از «انجل ریج» خوشت میاد.
‫دو روز وقت داری وسایلت رو جمع کنی.
‫و بعد من این بازارِ روسی ‫پر از گناه رو با خاک یکسان می‌کنم.
‫خانم! عروس می‌تونه دمدمی‌مزاج باشه، نه؟
‫ممکنه لحظه‌ی آخر از ازدواج سر باز بزنه.
‫معلومه که اسلحه رو به شما می‌فروشم.
‫عالیه. خوش اومدی به خونه.
‫تفنگ‌ها رو توی انبار ما بذار.
‫- بعد معامله رو هماهنگ کن. ‫- باشه.
‫عاقلانه‌ست که تو و مردانت نزدیک باشین.
‫کنار رودخونه اردو بزنید.
‫نزدیک بودن خوبه.
‫خبر دادم که بقیه‌ی گروهم رو بیارن.
‫توی آیووا بودن و گندکاری‌های ‫یه خانواده رو جمع می‌کردن.
‫به همه بگو که آقای روچ ‫الان داره امنیت ما رو تأمین می‌کنه.
‫هیچ‌کس این نیاز رو زیر سؤال نمی‌بره.
‫تو کوچیک‌تر از اونی بودی که یادت بیاد، ‫ولی بهش می‌گفتی «بی-بو».
‫تلاشم برای گفتن «برادر بزرگ» بود.
‫پدر فکر می‌کرد خیلی بامزه‌ست.
‫ویلم ازش متنفر بود.
‫[شرکت ون‌نس ونچرز]
‫مثل روح خرامان میای تو.
‫ببخشید.
‫اون خانم واقعاً معلمت کرد.
‫بله.
‫فعلاً.
‫[قهرمانان و شروران زن]
‫اسطوره‌شناسی.
‫من خوندن بلدم.
‫و نوشتن.
‫قضاوتت نکردم.
‫خب، کدومشون جذاب‌ترن؟
‫خوب‌ها...
‫یا بدها؟
‫خب، مثل اکثرِ زن‌ها،
‫اسطوره‌ها ترکیبی از قهرمان و شرور هستن.
‫اکثر زن‌ها؟
‫پس شما توی این موضوع حسابی خبره هستین، ‫نه آقای میسون؟
‫من توی تمامِ مواردِ مربوط به این حوزه، ‫کاملاً بی‌سوادم.
‫[اِمِت ون‌نس]
‫ممنون، کوئنتین. بعدی با من.
‫دلت پیشِ اونه؟
‫نمی‌دونم.
‫فکرم پیشِ اونه.
‫تنها چیزی‌ـه که بهش فکر می‌کنم.
‫این موقعِ روز خیلی آرامش‌بخشه.
‫بله.
‫حسی که خیلی لازمش داشتم.
‫و روزِ تو چطور بود؟
‫زیاد ندیدمت.
‫داشتم به تعقیب‌مون توی «بدلندز» فکر می‌کردم
‫من عمیقاً به خانواده‌م اهمیت میدم، اما...
‫اخیراً، حس می‌کنم یه مهمانم،
‫که دنبالِ محبتِ غریبه‌هاست.
‫و...
‫اون کسی که تقریباً غریبه‌ست...
‫من رو آروم نگه می‌داره.
‫خیلی نزدیک به قلبم حس می‌شه.
‫[مارشال‌های ایالات متحده] ‫[اورِگان‌سیتی]
‫مارشال‌ها. دارن گاریِ حمل جسد میارن.
‫این‌ها همراه جسد پیدا شد.
[و.و.ن]
‫هشدار میدم، خانم. ‫صحنه‌ی دلخراشیه.
‫نشونم بده.
‫این پسرِ شماست، خانم؟
‫خانم ون‌نس، این ویلمه؟
‫خانم ون‌نس؟