.
[خانواده‌ای از جنس جاسوس]
[مأموریت 40: خاطرات - بخش دوم]
‫آخ...
‫چی...
‫خانم؟
‫چی ش...
‫ها؟ چی؟
‫- هی، یه برانکارد بیارین اینجا! ‫- مامان!
‫دخترم هنوز اون زیره!
‫فایده نداره. نمی‌تونیم تکونش بدیم.
‫- الان وقت این کارها نیست. ‫- عجله کن! عجله کن! ولش کن اون رو!
‫هی، بچه! داری چی کار می‌کنی؟!
‫زود باش برو تو پناهگاه!
‫ارتش استنیا داره می‌آد!
‫استنیا؟
‫ولی اون‌ها گفتن جنگ نمی‌شه.
‫تو سالمی!
‫داشتی چی کار می‌کردی؟!
‫مامان...
‫زخمی شدی.
‫آه، آره...
‫ولی فکر کنم به‌خاطر کلاه کاسکت خوبم.
‫آه، خدا رو شکر.
‫باید عجله کنیم بریم خونه ‫وسایلمون رو جمع کنیم.
‫داریم می‌ریم خونه‌ی عموت ‫تو «کیلبرگ».
‫صبر کن!
‫چی... نه! پس مدرسه چی؟
‫تازه فردا هم جشنواره‌ست.
‫الان وقت این حرف‌ها نیست!
‫خودتم می‌دونی!
‫گرچه نیروهای وستالیس به ‫مقاومت خودشون ادامه می‌دن،
‫«لووِن» در شرق سقوط کرده...
‫- روز هجدهم، نخست وزیر «آدنر» یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کرد ‫- بزرگترها دروغگو ان.
‫- اون‌ها گفتن جنگ نمی‌شه. ‫- در واکنش به جان باختن بسیاری از غیرنظامیان.
‫- آدم گنده‌ها حتی گفتن به‌خاطر اون نمی‌دونم چی چی... پیمان، می‌تونیم با هم کنار بیایم. ‫- این یک اقدام به شدت نابخشودنی است.
‫حتی بابا گفت وقتی برگشت ‫با هم تو جشنواره می‌گردیم،
‫ولی هیچوقت برنگشت.
‫نه، منم یه دروغگوام.
‫من یه دروغ گفتم، و اون بهم ده «دالک» داد.
‫وقتی بابا برگشت خونه، ‫باید حقیقت رو بهش بگم.
‫واقعاً باید حقیقت رو بهش بگم.
‫مامان!
‫چیزی نیست. نگران نباش.
‫درست می‌شه.
‫مامان... می‌خوام برگردم «لووِن».
‫شاید بابا تا الان برگشته باشه خونه.
‫می‌خوام با «ژنرال» و بقیه بازی کنم.
‫آره!
‫شرط می‌بندم مامان دوست داره ‫این رو برای شام امشب داشته باشیم.
‫این اواخر نتونستیم زیاد ‫غذا بخوریم.
‫حمله هوایی!
‫برین تو پناهگاه! عجله کنین!
‫عجله کن! از این طرف!
‫یالا، بچه! برو اون تو!
‫صبر کنین! من باید برم خونه...
‫- یالا! زود باش! ‫- آخ! هُل نده!
‫- اشکال نداره، اشکال نداره، اشکال نداره. ‫- برو تو! خفه شو، توله‌سگ عوضی!
‫- لعنت به اون سگ‌های استنیایی! ‫- مامان! مامان!
‫تموم شد؟ تموم شد؟
‫هی، بچه! در رو همین‌طوری باز نکن!
‫احمق! برگرد! هنوز خطرناکه!
‫مامان! مامان!
‫مامان! مامان! مامان!
‫خونه‌مون... نه...
‫نه، توروخدا... مامان...
‫ما...
‫چند سال...
‫بعد از اون مثل یه موش زندگی کردم؟
‫هر چیزی که دوست داشتم ازم دزدیده شد،
‫و تنها چیزی که تو این دنیا باقی موند، ‫همه‌چیزهایی بود که ازشون متنفر بودم.
‫دلایل زیادی داشتم که تفنگ دستم بگیرم.
‫لوراند اسپوفی.
‫از لووِن.
‫واقعاً به سن قانونی برای ثبت‌نام رسیدی؟
‫بله، قربان. هجده سالمه، قربان.
‫متأسفانه، شناسنامه‌ام ‫توی آتیش‌سوزی گم شد.
‫البته که دارم دروغ می‌گم.
‫هی، چی کار کنیم؟
‫چند هزار...
‫ده‌ها هزار... ‫جنازه باید روی هم تلنبار بشه
‫تا بتونیم طلوع خورشید رو ‫اون‌طرف افق ببینیم؟
‫لعنتی! این دیگه چه تله‌ایه؟!
‫هی، هی، وایسا!
‫توروخدا! بهم شلیک نکن!
‫تو یه سرباز استنیایی هستی، مگه نه؟
‫وای! تو یه سرباز وستالیایی هستی؟!
‫مسلحی؟
‫نه! هیچ سلاحی ندارم! تسلیمم!
‫م... من فرار کردم!
‫دیگه نمی‌تونستم تحمل کنم.
‫ولی گم شدم، و دو روزه ‫دارم تو کوه‌ها پرسه می‌زنم.
‫توروخدا! اگه یه‌کم غذا داری، ‫می‌تونی باهام شریک بشی؟
‫هیچی بیهوده‌تر از غذا دادن به یه مُرده نیست.
‫بمیر.
‫هی! نه!
‫نمی‌خوام قبل از اینکه یه بارم ‫با یه خانمی آشنا بشم بمیرم!
‫این دیگه چه‌جورشه؟
‫حداقل می‌تونم یه سیگار بهت بدم.
‫در کمال تعجب، ‫این دشمن برام شبیه یه انسان بود.
‫خلاصه آره، اون دانشگاهه ‫داشت یه تحقیق خیلی جالب می‌کرد.
‫به سوژه‌های آزمایش فیلم ‫سیلی خوردن «شخص الف» رو نشون دادن.
‫هان؟ داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫این اصلاً موقعیت خودش رو درک می‌کنه؟
‫بعدش مغزشون می‌تونست با اون درد ‫همذات‌پنداری کنه و ناراحتی نشون بده.
‫این یعنی آدم‌ها ذاتاً با یه حس ‫انزجار طبیعی از خشونت به دنیا می‌آن.
‫اما بعدش...
‫و باورت می‌شه؟
‫مغز سوژه‌های آزمایش لذت نشون داد!
‫ترسناک نیست؟
‫مغز آدم فقط به خاطر
‫استفاده از برچسب‌هایی که حتی ‫نمی‌دونن راسته یا نه، سریع تغییر می‌کنه.
‫ترسناک نیست؟
‫هرچند نمی‌دونم این آمار چقدر درسته.
‫داری به چی می‌رسی؟
‫فکر نمی‌کنی همه‌ی این‌ها احمقانه‌ست؟
‫خلاصه بگم، این جنگ بین شرق و غرب ‫به‌خاطر شکست دیپلماسیه.
‫چرا جهنم واسه ماست، مردم ساده و عادی،
‫و باید گندی که اون‌ها با شکست‌شون زدن رو جمع کنیم؟
‫اون‌ها دارن خیلی راحت کاری می‌کنن ما از هم ‫متنفر بشیم، بجنگیم، و جونمون رو از دست بدیم.
‫این تاریک‌ترین دوران این دنیاست.
‫شما استنیایی‌ها کسایی بودین ‫که این جنگ رو شروع کردن.
‫خب، به ما گفتن که این شماها بودین ‫که شروع کردین با ما درافتادن.
‫حتی گفتن اولین بمب‌گذاری تو «لووِن» ‫در واقع کار طرف شما بوده.
‫حتی شایعاتی هست که اون‌ها
‫از یه کشور دیگه خواستن ‫تا ارتش استنیا رو تحریک کنه.
‫این فقط تبلیغات چیپ و دم‌دستی طرف شماست!
‫آره، می‌دونم!
‫ولی هیچ راهی نیست که ما ‫سرباز پیاده‌ها حقیقت رو بفهمیم!
‫اون موقع، تو اون انفجار...
‫همه‌ی دوست‌هام... همه مُردن!
‫این حقیقته!
‫واسه جفت‌مون اینطوره، رفیق.
‫نه!
‫شماها آدم‌بدها هستین!
‫شما همه‌چیز دنیای من رو دزدیدین!
‫تو با چشم‌های خودت دیدی ‫استنیایی‌ها کارهای شرورانه بکنن؟
‫آره دیدم.
‫بیشتر از چیزی که بتونم بشمرم!
‫برای همینه که می‌خوام ‫کاری کنم اون‌ها هم همین رنج رو بکشن.
‫می‌خوام انتقام همه رو بگیرم.
‫وای! اون‌ها سربازهای شرقی نیستن ‫که دنبالم بودن؟!
‫اون‌ها جامون رو پیدا کردن ‫چون تو با اون تفنگ لعنتیت شلیک کردی!
‫لعنتی! اون‌ها من رو زنده نمی‌گیرن!
‫می‌بینمت!
‫هرچند بابت سیگار ازت ممنونم!
‫لعنتی!
‫چی...
‫من اصلاً دارم چی کار می‌کنم؟
‫پس داری به‌خاطر جراحت ‫به خطوط پشتی فرستاده می‌شی؟
‫چه خوب. رفیق، بهت حسودیم می‌شه، لوراند.
‫خوش‌شانسی که زنده موندی.
‫وایسا...
‫تو... تویی «مشاور»؟
‫ژنرال؟
‫سرجوخه؟
‫سرگرد؟
‫می‌دونستم!
‫مشاوره!
‫عمراً! شوخی می‌کنی؟!
‫هرچی گشتیم نتونستیم پیدات کنیم. ‫مطمئن بودیم مُردی!
‫وای، خیلی خوشحالم که زنده‌ای.
‫رفیق، چقدر بزرگ شدی.
‫بچه‌ها...
‫هی، چرا داری گریه می‌کنی؟
‫خب آخه...
‫ای بابا، مثل اینکه هنوزم گریه‌اویی.
‫اون انبار...
‫اونجا همون‌جایی بود که اولین بمب افتاد.
‫فکر می‌کردم همه‌تون مُردین ‫چون من اونجا رو پیدا کرده بودم.
‫فقط خیلی عصبانی بودم...
‫یادته اون موقع تو یهو رفتی خونه؟
‫که برای آماده‌سازی جشنواره کمک کنم.
‫آره همون! خلاصه ما هم راه افتادیم دنبال تو.
‫و درست بعدش... «بوم!»
‫هرچند چندتا از هم‌کلاسی‌هامون مُردن.
‫و داداش بزرگ من.
‫ولی مشاور، خیلی خوشحالم که زنده‌ای.
‫آره...
‫بیاین همگی با هم استنیا رو شکست بدیم!
‫مثل اینکه این‌دفعه همه‌مون داریم ‫نقش سربازهای وستالیایی رو بازی می‌کنیم!
‫هرچند هیچ‌کدوممون از سرباز صفر بالاتر نرفتیم، ‫چه برسه به سرجوخه!
‫عمراً! تو گروهبان شدی؟!
‫فقط شانس آوردم.
‫اون‌هایی که بالاتر از من بودن ‫یکی یکی تو نبرد کشته شدن.
‫وای، ببخشید که بهتون بیشتر احترام نذاشتم، ‫جناب گروهبان!
‫تمومش کن. انگار خیلی مهمه.
‫فقط می‌خوام دوباره ‫با شماها وقت بگذرونم.
‫شماها این آخر هفته وقت دارین؟
‫یه رستوران عالی تو شهر بغلی هست.
‫راستش جوخه‌ی ما امشب داره از شهر می‌ره.
‫داریم برای «عملیات رابرتز» اعزام می‌شیم.
‫که اینطور.
‫هی، لوراند! پیازها رو بیار اینجا.
‫لوراند؟ ولی اسم تو...
‫فقط یه لقبـه.
‫د... در این صورت، وقتی برگشتین .بهم خبر بدین
‫یادتون نره!
‫حتماً!
‫می‌بینیمت!
‫از چیزهایی که بعداً شنیدم،
‫عملیاتی که توش شرکت کردن به طرز ‫باورنکردنی عجولانه و بی‌ملاحظه بود،
‫و تنها چیزی که از اون سه نفر برگشت ‫پلاک‌های هویت‌شون بود.
‫اگه در مورد نقشه می‌دونستم، ‫می‌تونستم جلوشون رو بگیرم؟
‫اگه تحرکات دشمن رو می‌دونستم،
‫می‌تونستم وادارشون کنم ‫عملیات رو متوقف کنن؟
‫نه.
‫من همچین قدرتی نداشتم.
‫حتی نمی‌دونم چطوری می‌تونستم ‫به همچین جایگاه و قدرتی برسم.
‫من هیچی نمی‌دونستم.
‫هیچوقت نمی‌دونستم...
‫من حتی .دلیل واقعی شروع این جنگ رو هم نمی‌دونم
‫من باور کرده بودم که جنگ شروع نمی‌شه،
‫و باور کرده بودم که دوست‌هام ‫تو اون بمب‌گذاری مُردن.
‫من کورکورانه از دشمن متنفر بودم.
‫کورکورانه اسلحه به دست گرفتم
‫و کورکورانه از کشورم اطاعت کردم.
‫جهل...
‫عجب نقطه ضعفیه.
‫و عجب گناهیه.
‫این دنیا یه پیاز دیوانه‌وار بزرگه.
‫گرده و از لایه‌های بی‌شمار ‫دروغ روی هم ساخته شده.
‫باز کردن اون دروغ‌ها .بدون اشک ریختن غیرممکنه
‫متأسفم، اون‌ها جیره‌های نظامی هستن. ‫فروشی نیستن.
‫اون نظامیه؟
‫بله. در واقع من تو ارتش هستم.
‫اینطوری می‌خواستم من رو ببینین.
‫اما در واقعیت هم تو ارتش هستم، ‫هرچند هیچ درجه و نشانی ندارم.
‫این داره چی می‌بافه؟
‫این یارو کیه؟
‫لوراند اسپوفی...
‫یا بهتره بگم...؟
‫اون اسم واقعیمه.
‫برای اینکه محدودیت سنی ثبت‌نام رو دور بزنی،
‫هویت یه مرد مسن‌تر که تو ‫زادگاهت مُرده بود رو برداشتی.
‫خیلی قابل توجهه.
‫چه طعنه‌آمیز. تجدید دیدارت ‫با دوست‌های قدیمیت باعث شد سوتی بدی.
‫تو این دوره زمونه،
‫جعل هویت می‌تونه تو رو در ‫مظان اتهام جاسوسی قرار بده.
‫شما از پلیس نظامی هستین؟
‫نه.
‫من از اطلاعات ارتش‌ام.
‫اومدم تا تو رو به کار بگیرم.
‫تو خیلی بااستعدادی، گروهبان اسپوفی.
‫اما سلاحی شایسته‌تر از تفنگ .برای تو وجود داره
‫«اطلاعات».
‫این سلاح نهاییه، و مهم‌ترینش.
‫تو این دوره زمونه، هیچ ملتی ‫نمی‌تونه بدون اون بجنگه.
‫ما مدام کمبود نیرو داریم.
‫علاقه‌ای داری از استعدادهات برای ما استفاده کنی؟
‫در واقع، تو برای ما کار خواهی کرد.
‫وگرنه، می‌فرستمت دادگاه نظامی.
‫چی...
‫ما به کمکت احتیاج داریم.
‫تا بهمون کمک کنی این جنگ رو ببریم.
‫ظهر سه‌شنبه، همه‌ی وسایلت رو جمع کن و ‫با لباس شخصی بیا به ایستگاه جنوبی.
‫من قبلاً با افسر مافوقت صحبت کردم.
‫به دست آوردن یه سلاح دیگه الان ‫دوست‌های من رو برنمی‌گردونه.
‫مهم نیست چی کار کنم، ‫اون روزها هیچوقت برنمی‌گردن.
‫هیچوقت.
‫مثل اینکه شما قضیه‌تون جدیه.
‫فرمانده گروهان بدون هیچ اعتراضی ‫انتقال من رو تأیید کرد.
‫پس حرفم رو باور نکرده بودی.
‫خیلی خوبه. شکاک بودن خوبه.
‫تو خط کاری ما، باید به همه‌چیز ‫شک داشته باشی، هم خوب و هم بد.
‫همه‌ی وسایلت رو از آسایشگاه آوردی؟
‫آره.
‫بده ببینم.
‫هی!
‫گروهبان اسپوفی... نه،...
‫از امروز، تو اون اسم و درجه رو دور می‌اندازی .تا تبدیل به سایه‌ای برای ملت ما بشی
‫در هر صورت کسی اسم من رو یادش نیست.
‫اونش مهم نیست.
‫همچنین، دیگه نه ملت برام مهمه ‫و نه بردن جنگ.
‫اوهو. پس این کار رو برای چی انجام می‌دی؟
‫هورا!
‫وایسین، بچه‌ها!
‫دلیل خاصی نداره.
‫هوم.
‫دنبالم بیا، دروغگوی کوچولو.
‫من افسر مافوق جدید تو هستم.
‫بهم دستور داده شده که تو رو تبدیل ‫به یه مأمور اطلاعاتی درجه یک کنم
‫اونم با سخت‌ترین روش‌های ممکن.
‫بهتره آماده باشی.
‫آه، خدا رو شکر، لوید.
‫داشتی تو خواب ناله می‌کردی.
‫من کجام؟
‫آه، درسته. اینجا خونه‌ی لویده.
‫نمی‌دونم چرا.
‫حس می‌کنم تصاویری از خیلی وقت پیش دیدم.
‫پر از خون، گرد و غبار، ‫و بوی باروت.
‫بابا، خواب بد دیدی؟
‫نه... یادم نمی‌آد.
‫نازی، نازی. دیگه تموم شد. ترسناک نیست.
‫ب... بس کن. چیزی نیست.
‫مهم‌تر از اون، چرا من رو مبل خوابیده بودم؟
‫شما غش کردین چون آنیا ‫یه «صاعقه تونیتروس» گرفت.
‫وای! بابا شبیه دیو شده!
‫من که هنوز عصبانی نشدم.
‫درسته. «عملیات استریکس» ‫همین الان متحمل آسیب سنگینی شد.
‫آنیا متأسفه که انقدر شکست‌خورده‌ست.
‫تو تونستی با دیمیان دوست بشی، مگه نه؟
‫نقشه «ب» داره عالی پیش می‌ره.
‫پس خوبه.
‫خوب مراقب دوست‌هات باش.
‫چطوره شروع کنیم شام رو آماده کنیم؟
‫راست می‌گی. کلی پیاز داریم. چی درست کنیم؟
‫سوپ! سوپ گرم و خوشمزه!
‫تو اصلاً نباید این رو بخوری، فهمیدی؟
‫نگران نباش. به جاش برات ‫یه چیز خوشمزه درست می‌کنم!
[خانواده‌ای از جنس جاسوس]
[مأموریت بعدی]
مرگ بر آدم پستی] [که بین شرق و غرب فتنه انداخت
‫[مأموریت 41: پشت پرده جنجال ‫مسیر تبدیل شدن به یک دانش‌پژوه امپراتوری]