.
‫آنچه در "رابین‌هود" گذشت...
‫«اِدریک»، ‫«اِدریکِ وحشی»، همونطور که شناخته می‌شد،
‫یک نجیب‌زاده ساکسون بود.
‫اون سنگ مال ‫یه مکان مقدسه.
‫یه غار بزرگ در قلب جنگل.
‫من رو به اونجا می‌بری؟
‫«گودا» راهنماییت می‌کنه.
‫«پریسیلا» باهوشه،
‫از اکثر مردهایی که می‌شناسم ‫لایق‌تره.
‫بعد از مراسم تدفین «آرون»،
‫می‌خوام که اون رو ‫به صومعه ببری.
‫یه مرد نباید ‫تنهایی سوگواری کنه.
‫می‌تونم همراهی‌تون کنم.
‫- چطور جرأت می‌کنی! ‫- برای صلاح خودته!
‫برای محافظت از توئه.
‫حالا... من بهت پشت می‌کنم، پدر.
‫چاقو رو بنداز!
‫- بندازش! ‫- بگیریدش!
‫ایزابل.
‫هنری یه خطایی کرد.
‫ما به خاطر تو آواره شدیم.
‫ما اغلب در شرایطی قرار می‌گیریم
‫که انتخاب خودمون نبوده.
‫این به این معنی نیست ‫که ما قدرتی نداریم
‫در برابر مردانی که ‫ما رو در اون شرایط گذاشتن.
‫یه ارابه‌ی تدارکات ‫به سمت کلیسا میره.
‫اون‌ها غذا دارن.
‫ایست!
‫- اسمت چیه؟ ‫- پدر تاک.
‫ما فقط 15 نفریم. ‫برای پیدا کردنشون به افراد بیشتری نیاز داریم.
‫خب، از پادگان «واریک» ‫سرباز بیارید.
‫- لستر. ‫- اون‌ها در ازاش سکه می‌خوان.
‫نصفش از ‫خزانه‌ی ناتینگهام پرداخت می‌شه.
‫نصف دیگه‌ش، از کلیسا.
‫همون‌جا وایسا.
‫تو «لاکسلی» هستی، می‌شناسمت.
‫اگه می‌خوای به نورمن‌ها ضربه بزنی، ‫پولشون رو بدزد.
‫کل کلیسا... ‫تو آبروی همه‌ی ما رو بردی!
‫کافیه!
‫اون‌ها پول جایزه رو دزدیدن.
‫همه‌ش رو.
‫یک شیطانِ پلید
‫به نامِ...
‫رابین هود.
[رابین هود] [فصل اول]
[قسمت پنجم: برگرد پیش‌شون]
‫چقدره؟
‫بیشتر از اونی که بدونی ‫باهاش چی کار کنی.
‫مزخرف نگو، ‫من خوب می‌دونم باهاش چی کار کنم.
‫مهمان‌خانه‌ی «اسپراگارت».
‫بهترین غذاخوریِ ناتینگهام.
‫نه... چالش می‌کنیم.
‫چالش می‌کنیم؟
‫نمی‌تونیم همه‌ش رو حمل کنیم.
‫و نباید ‫با این پول همراهمون گیر بیفتیم.
‫من سهمم رو می‌خوام.
‫بیا، راضی شدی؟
‫بیشتر از چیزی‌ـه که تا حالا ‫توی عمرت تو دستت گرفتی.
‫برای شروع خوبه.
‫تاک، پیش هنری بمون.
‫اون‌ها سربازهای «لستر» هستن.
‫یه ارتش کامل لعنتی.
‫اون‌ها دنبال ما.
‫بهتون خوش‌آمد می‌گم، ‫لرد واریک.
‫سواری سختی بود، ولی به محض اینکه شنیدیم ‫اومدیم.
‫ارلِ لستر همین الانش هم اینجاست.
‫جداً؟
‫بزدل.
‫واریک، بالأخره اومدی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- به اندازه‌ی کافی خوبم، لستر.
‫- افرادت کجان؟ ‫- تو راهن.
‫من جلوتر اومدم تا بتونم ‫اخبار رو بدون تأخیر بشنوم.
‫جلوتر اومدی تا معامله کنی.
‫همیشه سر یه پنی ‫زودتر از بقیه توافق می‌کنی.
‫ما سر یه سفره ‫می‌شینیم، واریک.
‫آقایون، همونطور که می‌دونید، ‫اسقفِ «هرفورد»
‫مورد حمله قرار گرفته، غارت شده،
‫و افرادش در «آسیاب استافورد» کشته شدن.
‫حال اون بنده خدا چطوره؟
‫طبقه‌ی بالاست، تحت محافظت.
‫- با هیچ‌کس حرف نمی‌زنه. ‫- و افرادی که بهش حمله کردن؟
‫طبق گفته‌ی اسقف، ‫جنایتکاران ساکسون بودن.
‫و آیا لاکسلی هم ‫با اون‌هاست؟
‫مطمئن نیستم.
‫و جایزه، داروغه؟
‫- نصفش رو من الان میدم. ‫- و نصف دیگه‌ش؟
‫پرداخت خواهد شد.
‫آسیاب استافورد. ‫من اون جنگل‌ها رو می‌شناسم.
‫من افرادم رو کله‌ی سحر ‫می‌برم اونجا،
‫و پیاده جستجو می‌کنیم.
‫من روی «پل آکسلی» سرباز دارم، ‫و اون‌ها دیده نشدن.
‫این یعنی ‫اون‌ها نتونستن
‫بیشتر از چند مایل ‫از آسیاب دور بشن.
‫واریک، ‫تو از مسیر رودخونه برو،
‫و به سمت غرب حرکت کن.
‫لستر، از سمت آسیاب.
‫و ما اون‌ها رو روی پل ‫گیر می‌ندازیم.
‫عالیجناب. ‫پریسیلا هستم.
‫چطور وارد اینجا شدی؟
‫پدرم مخفیگاه‌های زیادی ‫در این قلعه ساخته.
‫من همه‌شون رو بلدم.
‫- تو به من دروغ گفتی. ‫- گفتم؟
‫من فکر می‌کردم ‫اون «هانتینگدون»ـه.
‫پدرتون به من سپرد ‫که شما رو به صومعه ببرم.
‫من هنوز باید بابت اون کار ‫باهاش تسویه حساب کنم.
‫من به پدرم ‫حقیقت رو می‌گم،
‫که شما هیچ نقشی ‫در اون نداشتید.
‫و آیا در مورد نقش هانتینگدون هم ‫بهش می‌گی؟
‫خدا می‌دونه چی کار کردید ‫که اون رو با خودتون هم‌مسیر کردید.
‫من کاری نکردم جز اینکه ‫اسبی قرض بگیرم
‫از یک مرد نادان.
‫در جنگل چه اتفاقی افتاد؟
‫چه چیزی دیدی؟
‫یاغی‌ها رو دیدم.
‫شیاطین خبیثی که ‫امیدوارم دیگه هرگز نبینمشون.
‫یکی‌شون شنل‌پوش بود.
‫خودِ شیطان بود.
‫من اون رو در خواب‌هام دیدم.
‫یک آتش وحشتناک.
‫پایان سلطنت ما.
‫پس تو...
‫خواب می‌بینی، نه؟
‫اون وقت سؤال اینه که، ‫از چشم کی می‌بینی؟
‫من اونجا بودم ‫وقتی پسرش رو از دست داد.
‫ماجرای تلخی بود.
‫ما به زودی ‫بهش پایان می‌دیم
‫و عدالتی که هانتینگدون سزاوارشه رو ‫بهش می‌دیم.
‫کجا قراره بریم؟
‫اون‌ها خیلی زیادن.
‫این جنگل‌ها به زودی ‫پر از سرباز می‌شه.
‫به سمت غرب، ‫جایی که جنگل ارتفاع می‌گیره.
‫اونجا از همه جا وحشی‌تر ‫و دست نخورده‌تره.
‫یه مرد می‌تونه اونجا قایم بشه ‫و هرگز پیدا نشه.
‫- چقدر راهه؟ ‫- یک روز و نیمِ کامل.
‫یا با هنری... دو روز.
‫- ما حملش می‌کنیم. ‫- نه.
‫ما با هم نمی‌ریم.
‫سربازها ‫دنبال یه گروه می‌گردن.
‫همه با هم، ‫تابلو می‌شیم.
‫جدا بشیم؟
‫- نه. ‫- آره.
‫چرا باید جدا بشیم ‫وقتی تازه...
‫- دور هم جمع شدیم؟ ‫- رالف، اگه جدا نشیم،
‫- همه‌مون می‌میریم. ‫- من موافقم.
‫- این بهترین شانس‌مونه. ‫- نه!
‫جنگندگی‌ت کجا رفت راب؟
‫تو کسی بودی ‫که این رو می‌خواست.
‫و اشتباه می‌کردم!
‫ببین، این یه اشتباه بود، ‫تموم شد.
‫تا همین الانشم خیلی‌ها مُردن، ‫که چی بشه؟
‫این سرزمین ساکسون‌هاست، ‫پس کِی براش بجنگیم؟
‫ساکسون‌ها قبلاً ‫براش جنگیدن،
‫و ما باختیم.
‫پول‌ها رو پای این بلوط چال می‌کنیم،
‫و هر کی میره سیِ خودش.
‫این تنها راهیه که زنده بمونیم.
نمی‌خوام بیشتر از این دست‌هام به خون آلوده بشه
‫مخصوصاً خون هیچ‌کدوم از شما رو.
‫دیگه هیچ‌وقت ‫همدیگه رو نمی‌بینیم.
‫نکته‌ش همینه.
‫این باید برای یه زندگی جدید ‫کافی باشه.
‫برداریدش و خوب زندگی کنید.
‫خدا پشت و پناهتون.
‫من به هیچ امداد غیبی...
‫نیازی ندارم.
‫تنها چیزی که می‌خوام یه نوشیدنی‌ـه.
‫رالف...
‫مراقب خودت باش.
‫و تو کجا میری راب؟
‫یه جایی تو جنگل هست ‫که پدرم بهم گفته بود.
‫می‌خوام ببینمش.
‫خداوند حافظت باشه.
‫دنبالم فرستاده بودید، سرورم؟
‫من با واریک و لستر میرم
‫تا این کافرها رو بگیرم.
‫تو اینجا می‌مونی... ‫فعلاً.
‫چه امر مهم‌تری هست
‫که می‌خواید انجام بدم، ‫سرورم؟
‫ملازمِ دخترم.
‫باید کاری کنم ‫مثل یه تصادف به نظر بیاد؟
‫مهم نیست.
‫اون به حرفت گوش میده.
‫نه، نمیده.
‫تو روی اون چاقو کشیدی، میلانژ،
‫با خودت چه فکری کردی؟
‫تو باید ناتینگهام رو ترک کنی.
‫- و کجا برم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ولی اینجا هرگز ‫در امان نخواهی بود.
‫برات آرزوی سلامتی دارم.
‫دلم برات تنگ می‌شه.
‫میلانژ؟
‫امیدوارم روزی ‫خانواده‌ی خودت رو پیدا کنی.
‫پدر؟
‫حقیقت داره که لرد واریک ‫و ارل لستر
‫با سرباز اومدن؟ ‫صد تا سرباز؟
‫بله.
‫آیا من و شما هم بهشون ملحق می‌شیم؟
‫نه، من با واریک و لستر ‫صحبت کردم.
‫اگر لاکسلی رو پیدا کنن، ‫اون رو پیش من میارن.
‫من و تو ‫این قضیه رو درست می‌کنیم.
‫چشم در برابر چشم، «الپو».
‫ما چشم‌های لاکسلی رو می‌گیریم.
‫یکی یکی.
‫واریک، اون طرف.
‫لستر، من تو رو ‫اون سمت شروود می‌بینم.
‫صومعه‌ی سنت ادوارد ‫اون طرفه.
‫واقعاً حیفه.
‫برای یه لحظه اونجا، ‫تقریباً حس یه خانواده رو داشتیم.
هوم
‫شاید خواست خداست.
‫اگه مشکلی پیش اومد،
‫همدیگه رو جایی که پول‌ها دفن شده می‌بینیم.
‫خداحافظ، راهب.
‫- چیه؟ ‫- علیاحضرت، ما خبردار شدیم
‫که سربازها دارن در ناتینگهام ‫جمع می‌شن.
‫- چرا؟ ‫- یک یاغی هست
‫که مالیات‌ها رو از ‫اسقف هرفورد دزدیده
‫و محافظانش رو کشته.
‫خب، باید دستگیر بشه ‫و به دار آویخته بشه.
‫بله، داروغه از ارل لستر
‫و سربازان لرد واریک خواسته ‫تا پیداش کنن.
‫به من گفتن دویست نفر.
‫دویست نفر. ‫برای گرفتن یه یاغی؟
‫داروغه چه نقشه‌ای تو سرشه؟
‫گفتنش سخته.
‫مارشال رو بفرستید پیش من.
‫یه موضوع دیگه هم هست.
‫- بله. ‫- در مورد...
‫ماریان از هانتینگدون هست.
‫ملازم‌تون میلانژ کجاست؟
‫من ندیدمش.
‫هر جا رو دوست دارید بگردید، فرمانده.
‫من فرمانده نیستم.
‫می‌تونیم درستش کنیم.
‫من مثل «لفورز» نقطه ضعف ندارم، ‫بانو.
‫پس مشخصه که...
‫هرگز به‌درستی ‫بهتون پیشنهادی نشده.
‫اون اینجا نیست.
‫پیاده شید!
‫چشم‌هاتون رو باز کنید!
‫اون عوضی‌ها رو به سمت ‫پل آکسلی بکشونید.
‫همون‌جا بکشیدشون.
‫اون طرف، پخش بشید!
‫ما خبری از ناتینگهام ‫دریافت کردیم.
‫ظاهراً ‫برادرتون آرون مُرده.
‫آرون مُرده؟
‫- چطور؟ ‫- موقع تعقیب یک یاغی.
‫نزدیک خونه‌ی شما.
‫یک یاغی؟
‫چه یاغی‌ای؟
‫نمی‌دونیم.
‫من بابت فقدانت ‫بسیار متأسفم ماریان.
‫برو ماریان.
‫بقیه‌ی روز رو مرخصی.
‫راه دوری میری، زائر؟
‫صومعه‌ی سنت ادوارد.
‫زیارت اونم وقتی ‫طوفان حتمیه؟
‫ما می‌تونیم برسونیمت ‫اگه از همراهی بدت نیاد.
‫ممنونم.
‫فرشته‌ها.
‫و البته برای هر کدوم، ‫یه دعای خیر.
‫دنبالم فرستاده بودید، ‫علیاحضرت؟
‫واریک و لستر دارن ‫نیرو جمع می‌کنن
‫بدون اینکه به ما اطلاع بدن.
‫دویست نفر به ناتینگهام.
‫به چه دلیلی؟
‫برای گرفتن یه دزد معمولی.
‫فکر می‌کردم واریک ‫و لستر وفادارن.
‫مخصوصاً لستر.
‫دلیلی هست که باور کنیم ‫اوضاع عوض شده؟
‫صدها نفر؟ ‫برای گرفتن یه یاغی؟
‫برات یه‌کم مشکوک نیست؟
‫شاید داروغه می‌خواد ‫مسئله رو خودش حل کنه،
‫قبل از اینکه به گوش پادشاه برسه.
‫از این وضع خوشم نمیاد.
‫بارون‌های انگلیس،
‫قابل اعتماد نیستن، مارشال.
‫دمدمی مزاجن.
‫مثل هوای لعنتیِ این کشور.
‫و من نگرانم...
‫آیا وقتی ریچارد به تخت بشینه ‫ازش حمایت می‌کنن؟
‫پسر شما حمایت اکثر بارون‌ها رو ‫خواهد داشت.
‫به جز تعداد کمی.
‫داروغه‌ی ناتینگهام.
‫پسرعموی «هنری»ـه.
‫پس اگه پادشاه بخواد، ‫از شاهزاده جان حمایت می‌کنه.
‫ما می‌دونیم ‫خواسته‌ی هنری چیه.
‫جان به عنوان پادشاه...
‫چه فاجعه‌ای.
‫متأسفانه به نظر میاد به تخت نشستن ‫هر کدوم از شاهزاده‌ها
‫فعلاً قریب‌الوقوع نیست.
‫ملازم پادشاه گزارش میده ‫که حالش خوبه.
‫خب پس، ‫به اندازه‌ی کافی تلاش نمی‌کنه.
‫چند وقت یک‌بار شوهرم رو می‌بینه؟
‫فکر کنم هفته‌ای یکبار.
‫خب، واضحاً ‫این کافی نیست.
‫بهش بگو مایه‌ی بیشتری بذاره.
‫هر چه اون بیشتر زنده بمونه،
‫جایگاه من متزلزل‌تر می‌شه.
‫می‌خوام بری ناتینگهام. ‫می‌خوام با چشم‌های خودت ببینی
‫که چه خبره.
‫من یه کالسکه آماده می‌کنم ‫و فوراً حرکت می‌کنم.
‫با اسب برو، سریع‌تره.
‫به من گفتن که ‫سواری رو دوست داری.
‫همین‌طوره، علیاحضرت.
‫شنیدم از ناتینگهام ‫اخبار جدیدی بهت رسیده.
‫اینجا هیچی مخفی نمی‌مونه؟
‫اینجا قصره.
‫معلومه که نه.
‫یکی از برادرانم مُرده.
‫- به دست یه یاغی کشته شده. ‫- متأسفم.
‫کاش هرگز خونه رو ترک نمی‌کردم.
‫زمانی که می‌تونستم با آرون باشم ‫ازم گرفته شد.
‫اون چاره‌ای در این مورد نداشت.
‫می‌دونم.
‫دستور پدر بود.
‫و ملکه تو رو می‌خواست.
‫همونطور که خودش اشاره کرد.
‫چراش رو نمی‌دونم.
‫به خاطر نزدیکیِ پدرت به داروغه
‫و دوستیِ تو با پریسیلا.
‫پریسیلا؟ ‫اون چه اهمیتی داره؟
‫اینجا رو ببین.
‫تو اسکاتلندی. ‫من لندن.
‫بین ما مرکزِ انگلستانه.
‫این یورک هست. ‫از مرز اسکاتلند
‫و ساحل شمالی محافظت می‌کنه.
‫لیدز و چستر.
‫دژهای مستحکمِ شمال.
‫واریک، لستر، ‫و کاونتری.
‫اون‌ها از جنوب ‫و مرزهای لندن محافظت می‌کنن.
‫- ناتینگهام. ‫- بله.
‫ناتینگهام دژ مستحکمِ سرزمین‌های میانه‌ست.
‫پایینِ انگلستان رو به شمال وصل می‌کنه،
‫و وفاداریِ داروغه باعث ثبات...
‫یا بی‌ثباتیِ... کلِ کشور می‌شه.
‫پادشاه هنری همیشه ‫این رو می‌دونسته.
‫برای همینه که مطمئن شد پسرعموش
‫داروغه‌ی ناتینگهام باشه، ‫و داروغه
‫هرگز از «الینور» حمایت نمی‌کنه
‫اگه اون دوباره برای تصاحب تاج و تخت ‫تلاش کنه.
‫پس، چیزی که الینور در ناتینگهام ‫لازم داره
‫- یه متحده. ‫- یا، حتی بهتر از اون...
‫یه جاسوس.
‫تو همه این‌ها رو از کجا می‌دونی؟
‫من شاگرد خوبی‌ام.
‫حواسم جمعه، ‫و با دقت گوش میدم.
‫بهت توصیه می‌کنم ‫تو هم همین کار رو بکنی.
‫تنها با هیچ‌کس جز تو، خدای من،
‫من در راهم سفر می‌کنم.
‫چه نیازی به ترس دارم ‫وقتی تو نزدیکی،
‫ای پادشاهِ شب و روز؟
‫اما وقتی اون پادشاهِ دیگه ‫نزدیک می‌شه، خداوندا،
‫من رو از چنگالش رها کن،
‫چرا که چیزی که اون می‌طلبه ‫اشتباه و پلیده...
‫سرورم، ‫من فقط دنبال چیزی‌ام که
‫برای پسرم ریچارد حق و عدالته.
‫انگلستان رو در دستانِ پلید ‫هنری رها نکن،
‫مبادا که تبدیل به سایه‌ای ‫برای منجی‌اش بشه.
‫ما تمام راه رو از آسیاب پیاده اومدیم.
‫هیچ خبری نبود؟
‫اون‌ها از پوشش جنگل استفاده می‌کنن، ‫عوضی‌های حیله‌گر.
‫به گشتن ادامه بدید. ‫همه‌تون! بگردید!
‫بجنبید!
‫بعداً بیاید،
‫لیوان همه‌تون رو پر می‌کنم. ‫یه لیوان دیگه؟
‫ازش پول نمی‌گیرن.
‫احمقِ نادون.
‫بهترین گوشتی که داری، ‫و نوشیدنیِ بهتر.
‫سکه براش داری؟
‫بشینم یه نفسی تازه کنم.
‫اون داروغه بود،
‫شرط می‌بندم دنبال اون یاغی‌هاست.
‫باید برای شب توقف کنیم.
‫می‌ریم ناتینگهام.
‫یک روز، وقتی آماده بودی...
‫اون سنگ، ‫مال یه مکان مقدسه.
‫قلبِ جنگل.
‫مادر...
‫اومدی اینجا بمیری؟
‫من... من بهت آسیب نمی‌زنم.
‫منم فقط پناهگاه می‌خوام.
‫تو غارت رو شریک شو، ‫من غذام رو شریک می‌شم.
‫بفرما.
‫هیچ‌کس نباید گرسنه بمیره.
‫خوبه.
‫با هم توافق کردیم.
‫پدر... ‫ممکنه غذا رو برکت بدید؟
‫البته.
‫خداوندا ما را برکت ده، ‫و این نعمت‌ها را،
‫که در حال دریافت آن هستیم.
‫در زمینِ خداوند هیچ موهبتی ‫بزرگتر از خانواده نیست.
‫پیوندِ عشقِ مادر.
‫خویشاوندی بین خواهر و برادر.
‫حمایتِ پدر.
‫هیچ‌چیز به اندازه‌ی چنین عشقی ‫قدرتمند نیست.
‫عشق خانوادگی ما رو در امان نگه می‌داره.
‫آزموده خواهد شد.
‫ابتدا به آسانی، سپس به سختی.
‫اما باقی می‌ماند.
‫چه تنها باشیم...
‫چه گم شده...
‫و چه در جستجوی مسیرمان.
‫هیچ‌چیز ما رو این‌قدر قوی به هم پیوند نمیده
‫و ما متبرکیم... که داریمش.
‫آمین.
‫همونطور که گفتم...
‫گودا تو رو به اینجا راهنمایی کرد.
‫پدر.
‫باستانیان به این غار ‫می‌گفتن زادگاه.
‫اینجا جایی نیست ‫که گرگ‌های پیر بیان تا بمیرن.
‫اینجا مقبره نیست. ‫محلِ تولدِ دوباره‌ست.
‫کارهای زیادی برای انجام دادن داری.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫کسی که بهش تبدیل می‌شی.
‫چیزی که در پیش رو داری.
‫هویتت.
‫کاش می‌دونستم.
‫من فقط همیشه می‌خواستم ‫شبیه تو باشم.
‫- یه جنگلبان. ‫- تو خیلی بیشتر از اینی.
‫بیشتر از چیزی که من بتونم باشم.
‫می‌خوای من چی بشم؟
‫یه قاتل؟
‫- یه جنایتکار؟ ‫- تو تبدیل به چیزی می‌شی
‫که نورمن‌ها لیاقتش رو دارن.
‫مردی که ترس ‫به دل‌هاشون می‌ندازه.
‫پسری که ازش ‫شرمسار می‌شی.
‫نه.
‫پسری که باعث افتخارم می‌شه.
‫به کمانت گوش کن.
‫بُردش رو بهت می‌گه.
‫و به قلبت گوش کن.
‫اون بهت می‌گه کار درست چیه.
‫من هر چیزی که یادم دادی رو ‫به خاطر دارم.
‫بیشتر از هر چیزی، یادت باشه،
‫هیچ مردی نمی‌تونه از ‫سرنوشتش فرار کنه، رابرت.
‫برگرد پیش اون‌ها.
‫پای اون درخت بلوط منتظرتن.
‫همه جا رو بگردید!
‫اونجا رو بگردید.
‫اینجا چی داریم؟
‫شما پسرها آتیش سوزوندید.
‫بیاریدشون!
‫- ولم کنید! ‫- خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، بس کنید!
‫ولم کن!
‫شما مخفیشون کردید! ‫خلافکارهایی که داروغه دنبالشون بود!
‫نه، نکردیم! ‫ما همچین کاری نکردیم!
‫- مزرعه‌ها رو آتیش بزنید! ‫- نه!
‫نه، خواهش می‌کنم، نه، نه، نه...
‫شبیه شیاطین شرور ‫به نظر نمیان.
‫اون‌ها بخشی از ماجرا بودن.
‫اگه بیشتر نباشه.
‫کی زخمت رو بست؟
‫- جواب عالیجناب رو بده. ‫- یه راهب.
‫چرا یه راهب باید کمکت کنه؟
‫و ما این رو پیدا کردیم.
‫این رو از کجا آوردی؟
‫این رو از کجا آوردی؟!
‫ببریدشون سیاهچال.
‫درد راهیه برای ‫باز کردنِ زبون.
‫ایزابل؟ ‫چی شده؟
‫خانواده «میلر» رو بردن.
‫- چی؟ ‫- شوهرم لوشون داد.
‫چرا؟
‫برای جایزه.
‫سربازها اومدن تو، ‫دنبال یاغی‌ها می‌گشتن.
‫گفتن که خانواده میلر ‫با اون‌ها همدست شدن.
‫شوهرم...
‫اون خبرچینی کرد...
‫سربازها رو آورد اینجا.
‫باید چی کار کنم؟
‫بکن، بکن.
‫یکیش رو پیدا کردم.
‫یکیش رو پیدا کردم!
‫چرا علامت ندادی؟ ‫ممکن بود بکشیمت.
‫فکر کنم تا الانشم مُردم.
‫داشتم جون می‌دادم از دویدن.
‫چرا برگشتی اینجا؟
‫اون بهم گفت برگردم.
‫اون؟ کی؟
‫مسیحِ مقدس.
‫اون وقت چطوری گفت؟
‫با یه نشونه.
‫خجالتی هم نیست، مگه نه،
‫که بهت بگه ‫چی می‌خواد و این‌ها.
‫بیشتر شبیه هشدار بود.
‫چی باعث شد شما دو تا ‫از این طرف برگردید؟
‫سوءتفاهم.
‫توی غذاخوری یه‌کم به مشکل خوردیم.
‫سکه‌هامون رو از دست دادیم.
‫خب...
‫شاید مشیت الهی بوده
‫که هیچ‌کدوم‌مون جای دیگه‌ای ‫نداشتیم بریم.
‫احتمالاً. ‫حالا هر چی که هست.
‫اینجا رو ببین.
‫یه رستاخیزِ حسابی.
‫عیسی تو رو هم برگردوند؟
‫- چی؟ ‫- هیچی.
‫این کیه، ‫مریم مجدلیه؟
‫ایزابل، ‫از روستای میلرها.
‫- اون‌ها رو گرفتن. ‫- منظورت چیه گرفتن؟
‫- که دار بزنن. ‫- باید نجاتشون بدیم.
‫نجاتشون بدیم؟ عمراً.
‫تازه، فکر کردم ‫کارمون تمومه.
‫اگه نمی‌خواید کمک کنید، ‫خودم تنها انجامش میدم.
‫نه، این خودکشیه.
‫با هم انجامش می‌دیم.
‫بی‌خیال، می‌دونی که ‫سرِ قهرمان‌ها چی میاد،
‫توی گِل و لای جون میدن، ‫درحالی که دنیا بدون اون‌ها
‫- به راهش ادامه میده... ‫- ما می‌ریم.
‫نمی‌تونیم همین‌جوری ‫راه بیفتیم بریم تو ناتینگهام.
‫همه جا سرباز هست.
‫قبل از اینکه دارشون بزنن تبرک می‌شن.
‫توسط راهبان ‫صومعه‌ی سنت ادوارد.
‫اون‌ها همیشه اعدامی‌ها رو تبرک می‌کنن.
‫- خب؟ ‫- خب، من یه فکری دارم.
‫شاید باور نکنید، ‫ولی من نمی‌خوام بهتون آسیب بزنم.
‫چیزی برای پنهان کردن ندارم.
‫خوبه.
‫اسمت چیه؟
‫اسمم رالف میلرـه.
‫رالف؟!
‫تو دختری.
‫اسمت رو بگو، بچه.
‫رزماری‌ـه!
‫اسمِش رزماری‌ـه!
‫تو اسقف رو غارت کردی؟
‫- تو اسقف رو غارت کردی؟ ‫- من! آره!
‫من بودم!
‫بعدی رو بیارید.
‫نه! نه!
‫نه! نه! نه!
‫- نه! نه! نه! ‫- زود باش!
‫اون لاله! ‫نمی‌تونه حرف بزنه!
‫خواهیم دید.
‫ما اسقف رو غارت کردیم!
‫ما مرداش رو کشتیم ‫و همه‌چیزش رو دزدیدیم.
‫به زودی ‫به حساب تو هم می‌رسیم.
‫آیا این‌ها همون کافرانی هستن ‫که غارت‌تون کردن؟
‫بله.
‫ولی تعدادشون بیشتر بود.
‫اون‌ها رو هم پیدا می‌کنیم.
‫کدوم یکی از شما...
‫اون شیطان، رابین هوده؟
‫اون رو، هرگز نمی‌گیرید.
‫من می‌تونم ببرمش، ‫ولی بعید می‌دونم
‫اتاق خالی پیدا کنید اون تو.
‫- چرا اینقدر شلوغه؟ ‫- اعدام.
‫همیشه واسه ‫کاسبی خوبه.
‫چی شده؟
‫پدرم اونجا مُرد.
‫این دفعه فرق می‌کنه.
‫من میرم غذاخوری.
‫متأسفم، پدر.
‫امان از نورمن‌ها.
‫عالیجناب، ‫اسقفِ هرفورد،
‫خادمِ خداوند، ‫متحمل بی‌عدالتیِ بزرگی شد.
‫قیمت این ارابه چنده؟
‫فروشی نیست.
‫چرا هست.
‫با این پول می‌تونی ‫کل اصطبل رو بخری.
‫من فقط اسب‌ها ‫و ارابه رو می‌خوام.
‫بقیه‌ش مال خودت.
‫قبوله.
‫بگذارید این درسی باشد ‫برای تمام کسانی که باور دارن
‫می‌تونن بدون توجهی...
‫نسبت به قوانین سرزمین ما
‫یا اقتدارِ پادشاهِ ما دست به دزدی بزنند
،‫برو بیرون! تا شکمت رو سفره نکردم !برو بیرون
‫ارابه رو بردار، ‫یک‌راست برون وسط شهر.
‫و سرعتت رو کم نکن. ‫فهمیدی؟
‫فهمیدم.
‫باشد که خداوند روحشان را بیامرزد.
‫سریع تمومش کنید.
‫نه!
‫نه... نه!
‫بگیریدشون!
‫بجنب هنری! ‫پاشو!
‫اونم شیطانِ شما!
‫بکشیدش!
‫دروازه‌ها رو ببندید!
‫گودا، این رو ببین.
‫بکشیدش!
‫اون یکی چرخ رو بگیر!
‫می‌خوام باهات بیام!
‫خب، بیا پس!
‫نکنه اون رابین هود بود؟
‫و اون گروه مشعوف لعنتیش.
‫اینجا وایسا. ‫می‌ریم داخل شروود.
‫سربازهای داروغه ‫دارن میان.
‫این کیه؟
‫یه دوست.
‫پس خوش‌ اومدی ‫دوستِ من.
‫بریم. ‫بریم.
‫زخم تمیزه. ‫خوب می‌شه.
‫سلاحِ یک وحشی.
‫وحشی‌ای که امروز ‫جلوی قانون یک پادشاه ایستاد.
‫می‌خوامش.
‫چرا؟
‫طلسم؟
‫سرورم، باید بریم.
‫ارلِ پمبروک منتظره.
‫ارل مارشال اینجاست؟
‫بله.
‫رابین هود تنها...
‫ملاقات‌کننده‌ی غیرمنتظره‌ی امروز نبود.
‫چشم‌های ملکه هم اینجا بود.