.
‫لعنتی.
‫صبر کن. کمک بیارید!
‫کمک کنید!
‫- کمک کنید! ‫- نگهبان‌ها!
‫نگهبان‌ها!
‫همین الان ببریدش درمانگاه!
‫- حالم خوبه. ‫- گرفتمت.
‫- من... من خوبم. ‫- فقط نفس بکش.
‫خوبم. من خوبم.
[اتاق بازجویی - مزاحم نشوید]
‫خب؟
‫پیداش کردیم.
‫ببخشید قربان. ‫اینجا چه خبره؟
‫بسیار خب.
‫بسیار خب، سرگرد.
‫ظاهراً وقتشه که بهت یه سری جواب بدم.
‫چیزی نیست.
‫پدر و مادرت به زودی برمی‌گردن.
‫من همین بیرونم، محض اینکه ‫بازم مشکلی پیش بیاد.
‫من نباید اینجا باشم. ‫همه فکر می‌کنن کار من بوده.
‫عیبی نداره. بهشون گفتم کار تو نبود.
‫چی گفتی؟
‫که عینکم شکست و شیشه‌ش چشمم رو برید
‫و وقتی بقیه سر رسیدن، ‫تو فقط داشتی سعی می‌کردی کمکم کنی.
‫اگه بهشون می‌گفتم واقعاً چی دیدم
‫احتمالاً می‌فرستادنم تیمارستان جونیپر هیل.
‫خیلی متأسفم، لیل.
‫باید حرفت رو باور می‌کردم.
‫تو بهترین دوست منی...
‫و من ناامیدت کردم.
‫چرا این اتفاق‌ها داره میفته؟
‫هنوز داریم سعی می‌کنیم دلیلش رو بفهمیم.
‫قراره دوباره اتفاق بیفته؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی اگه افتاد...
‫تو تنها نیستی.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫منم واقعاً دلم برات تنگ شده بود.
‫مارج حالش خوبه؟ خیلی ناجور به نظر می‌رسید.
‫چشمش یه‌کم داغون شده، ‫ولی خوب می‌شه.
‫ببین، اگه می‌خواد کمک کنه،
‫می‌تونه به "باورز" بگه ‫واقعاً چه اتفاقی افتاده.
‫رانی، ما قبلاً امتحانش کردیم.
‫چرا باید حرفش رو باور کنن؟
‫تازه، پلیس احتمالاً فکر می‌کنه ‫من بهش حمله کردم،
‫و اون داره روی کار من سرپوش می‌ذاره.
‫همه همین فکر رو می‌کنن.
‫نه لیلی، منظورم این نبود.
‫ببین، منظورم ما نیستیم،
‫منظورم توی مدرسه، اداره پست، ‫آرایشگر محله‌مونه.
‫اینجا باشگاه خصوصیه، خودتون رو معرفی کنید.
‫متی؟
‫کمکم... کن.
[آن: به دری خوش اومدید] [فصل اول]
[قسمت پنجم: خیابان نیبولت]
‫سرخپوست‌ها بهشون می‌گن «ستون».
‫سیزده شیء که از همون ماده‌ای تراشیده شدن
‫که ظاهراً اون موجود باهاش ‫به زمین سقوط کرده.
‫«به زمین سقوط کرده»؟
‫اون‌ها صدها سال پیش توسط قبیله ‫«اسکوتی‌واپ‌اسکات»
‫در اعماق زمین دفن شدن ‫تا یه جور...
‫قفس دور قلمروی اون موجود بسازن.
‫قفسی که کم و بیش در امتداد مرزهای امروزی شهر «دِری» قرار داره
‫دارید بهم می‌گید که «دِری» یه زندانه
‫و ما داریم دنبال میله‌هاش می‌گردیم؟
‫کاملاً درسته، سرگرد.
‫اون بچه...
‫عضو یه فرقه مخفیه که کارشون ‫زندانی نگه داشتن اون موجوده
‫و مخفی نگه داشتن اون ستون‌ها.
‫وظیفه‌ای که اون و رفقاش ‫نزدیک به 400 ساله توش موفق بودن.
‫البته تا الان.
‫«هالوران» ذهن اون پسر رو ‫مثل روزنامه‌ی صبح ورق زد.
‫حالا دقیقاً می‌دونیم اون‌ها کجان
‫و چطوری بهشون برسیم.
‫که چی کار کنیم قربان؟
‫که اندازه قفسش رو کوچیک کنیم.
‫که مهارش کنیم.
‫منظورتون اینه که اسیرش کنیم.
‫خیابان نیبولت، پلاک 29.
‫یه خونه متروکه‌ست که بالای یه ‫شبکه‌ی تونلی قرار داره
‫که مستقیماً به اون 13 ستون راه داره.
‫فردا صبح، تو و سرهنگ فولر ‫یه تیم کوچیک رو برای ایمن‌سازیشون رهبری می‌کنید.
‫وقتی به دستشون آوردیم،
‫محیط رو اونقدر تنگ می‌کنید که بشه کنترلش کرد
‫تصور کن اگه همچین چیزی رو
‫توی محاصره «پوسان» در سال 51 رها می‌کردیم.
‫می‌ذاشتیم کاری رو بکنه که ‫سربازهای زیادی رو به خاطرش از دست دادیم.
‫چه مادرهایی که می‌تونستیم ‫از دل‌شکستگی نجات بدیم.
‫وقتشه که به این جنگ سرد پایان بدیم سرگرد.
‫مشکل چیه پسرم؟
‫شما می‌دونستید
‫که «دِری» شکارگاه این موجوده،
‫و گذاشتید من خانواده‌م رو بیارم اینجا.
‫برنامه این بود که شما توی پایگاه بمونید.
‫خودت انتخاب دیگه‌ای کردی.
‫شاید حالا بتونی بیاریشون اینجا ‫تا وقتی کار تموم بشه.
‫هیچ «شایدی» در کار نیست.
‫با اجازه قربان.
‫متی، کجا بودی؟
‫طوری نیست.
‫- مجبور نیستی... ‫- توی فاضلاب...
‫زیر شهر دِری.
‫اون اونجا زندگی می‌کنه.
‫دلقک.
‫دلقک؟
‫یه تعدادی از ما رو زنده نگه داشت...
‫انگار...
‫انگار نیاز داشت...
‫به ترس.
‫آره.
‫چطوری فرار کردی؟
‫اون شب‌ها تغذیه می‌کنه...
‫و روزها می‌خوابه.
‫و من فقط صبر کردم...
‫و فرار کردم.
‫تدی، فیل و سوزی چی؟
‫اون‌ها رو دیدی؟
‫تدی مُرده بود وقتی اون کشیدش داخل.
‫جمجمه‌ش پاره شده بود و اون...
‫اون... اون چی؟
‫درست جلوی چشم من مغزش رو خورد.
‫فکر کنم حالم داره بد می‌شه.
‫و سوزی، یکی از بازوهاش قطع شده بود.
‫اون فقط همون‌جا ولش کرد.
‫تموم شب داشت خون ازش می‌رفت...
‫و گریه می‌کرد.
‫تا وقتی که تموم کرد.
‫ولی فیل...
‫هنوز اون پایینه.
‫زنده‌ست؟
‫نمی‌تونه حرف بزنه یا تکون بخوره، ولی...
‫یه جورایی زنده‌ست.
‫باید بریم پیش پلیس.
‫نه. پلیس نه.
‫من باید بابام رو آزاد کنم.
‫تو می‌تونی بهشون بگی ‫که اون تو رو ندزدیده بود.
‫و فیل. متی، ما باید بهش کمک کنیم.
‫پلیس نه.
‫- متی، خواهش می‌کنم. ‫- نه.
‫اون‌ها من رو برمی‌گردونن، برمی‌گردونن پیش بابام
‫من یه بار فرار کردم، بازم این کار رو می‌کنم
‫ترجیح میدم برگردم توی فاضلاب ‫تا اینکه برم اونجا.
‫واضحه که از دست دادن حتی یک نفر
‫هم زیاده.
‫با این حال، این چرخه خیلی ملایم‌تر ‫از سال‌های 1935 و 1908 بوده.
‫بیست و پنج مورد ناپدید شدن، ‫هفت مرگ تأیید شده،
‫اکثراً بچه بودن، بزرگ‌ترینشون 16 ساله...
‫و کوچیک‌ترین 5 ساله.
‫یه نشونه‌ی امیدوارکننده...
‫اینه که مشخصاً می‌دونیم اون موجود پوست می‌ندازه
‫می‌شه گفت بقایاش،
‫از زمان تأسیس شهر، آب‌های زیرزمینی دِری رو آلوده کرده
‫فقط برو سر اصل مطلب، جان.
‫متأسفم.
‫مگه نباید محافظ آینده‌مون رو توجیه کنیم؟
‫لئو.
‫ادامه بده جان.
‫خب، اخیراً دیده‌بان‌های ما متوجه شدن
‫که ساکنین رفتار تهاجمی‌تری از خودشون نشون میدن
‫نشانه‌ی شوم!
‫دقیقاً.
‫و اون چیه عزیزم؟
‫آخرین اتفاق بزرگ و خونین ‫که پایان یک چرخه رو مشخص می‌کنه،
‫و بعد از اون،
‫ما حدود 27 سال دیگه صلح و آرامش داریم.
‫خانم رُز.
‫دیر کردید. تانیل کجاست؟
‫نتونستم جلوش رو بگیرم.
[زندانِ ایالتیِ شاوشنک]
‫قربان، خواهش می‌کنم بذارید باهاش حرف بزنم.
‫مسافران قطار شاوشنک، سوار شید.
‫بهتره ناجی‌ت سریع کارش رو بکنه، گروگن.
‫آخرین ماهی‌ای که فرستادیم اون تو ‫یک هفته هم دووم نیاورد.
‫شاید اگه خوش‌شانس باشی، دو هفته زنده بمونی.
‫ایشالا تو جهنم بسوزی، کثافتِ عوضی!
‫ولم کنید!
‫تو دیگه مُردی.
‫تو یه مُرده‌ای گروگن، می‌شنوی؟
‫به خاطر کاری که با بچه‌هام کردی ‫کباب می‌شی،
‫آشغالِ کثافت!
‫بکشید کنار!
‫من این کار رو نکردم!
‫بشین.
‫آره، نه، خوبم.
‫فقط یه‌کم شوکه شدم، همین.
‫اون الان تو راه اونجاست.
‫فقط می‌خواستم مطمئن بشم ‫که کارهای اداری رو انجام دادیم
‫تا بتونیم... ‫بتونیم هر چه سریع‌تر
‫تا زمانی که وکیل بگیریم، ‫برش گردونیم پیش خانواده‌ش.
‫بسیار خب، پس بهم خبر بدید. باشه.
‫باشه، خیلی ممنون.
‫باشه، خداحافظ.
‫ویل اینجاست؟ ویل کجاست؟
‫توی اتاقشه. چی شده؟
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫خب؟ و هر چقدر هم که احمقانه به نظر بیاد،
‫واقعاً نیاز دارم که فقط حرفم رو باور کنی.
‫گارد ملی دیروز در حالت آماده‌باش بود
‫در منطقه‌ی لفلوور می‌سی‌سی‌پی
‫طی تظاهرات برای حق رأی سیاه‌پوستان، ‫که در طی آن...
‫ژنرال؟ یه نفر اومده شما رو ببینه.
‫- الان نه. ‫- با کمال احترام قربان،
‫فکر کنم دلتون بخواد...
‫برادرزاده‌م کجاست، فرانسیس؟
‫رُز.
‫جاش امنه.
‫به محض اینکه عملیات‌مون تموم شه، ‫آزاد می‌شه.
‫- بهت قول میدم. ‫- قول میدی؟
‫«خط لوله‌های آب»؟
‫من بهت گفتم که خاطراتم از «دِری»
‫وقتی برگشتن که پام رو گذاشتم اینجا.
‫این کاملاً حقیقت نداشت.
‫نه بابا.
‫پنج سال پیش،
‫وزارت دفاع یه دارویی بهم تزریق کرد
‫به عنوان بخشی از یه پروتکل امنیتی، ‫و همه چیز دوباره یادم اومد.
‫تمام جزئیات اون تابستونی که با هم داشتیم...
‫برای اولین بار بعد از 45 سال.
‫اون چی بود؟
‫چرا نمی‌تونه از جنگل خارج بشه؟
‫می‌تونی یه راز رو نگه داری؟
‫یادمه تو جونم رو نجات دادی
‫از دست چیزی که نباید وجود داشته باشه.
‫بعد از اینکه تمام اتفاقات رو پردازش کردم
‫و هر چیزی که در مورد اجدادت بهم گفتی
‫و وظیفه مقدس‌شون،
‫فهمیدم جواب سؤالی رو پیدا کردم
‫که تمام عمر عذابم داده.
‫اینکه چطور امنیت این کشور رو حفظ کنم؟
‫فکر می‌کنی می‌تونی قلاده بندازی گردن این موجود؟
‫اون قابل کنترل نیست، فرانسیس.
‫حالا می‌بینیم.
‫اگه واقعاً همه چیز یادت بود
‫هیچ‌کدوم از این کارها رو نمی‌کردی.
‫اینکه چه حسی داره ‫مستقیم توی چشم‌هاش نگاه کنی.
‫نفسش رو روی گردنت حس کنی.
‫کل دم و دستگاهت رو جمع می‌کردی و فرار می‌کردی
‫ما می‌دونیم چطور ستون‌ها رو پیدا کنیم.
‫تانیل همه چیز رو بهمون گفت.
‫اون هرگز همچین کاری نمی‌کنه.
‫خانه نیبولت، رُز.
‫تونل‌های زیر نیبولت.
‫در این صورت...
‫به کمک من نیاز داری.
‫حرفش هم نزن رُز.
‫فرانسیس.
‫حداقل بذار تانیل رو آماده کنم.
‫جونتون به این بستگی داره.
‫تانیل.
‫یه بلایی سرم آوردن.
‫رفتن توی ذهنم.
‫توی سرم، توی خاطراتم. ‫نمی‌دونم چطوری، ولی...
‫هی، هی، هی.
خبر دارن
همه‌چیز رو می‌دونن
...درمورد ما، ستون‌ها، قفس
...ولی نگران نباش، خیال می‌کنن
...هیس، می‌دونم
می‌خوان تو رو هم با خودشون ببرن
...طوری نیست، همه‌ش تقصیر
‫انگلیسی حرف بزنید!
‫بهشون گفتم...
‫که شانس بیشتری داری ‫تا کمک‌شون کنی
‫چیزی که دنبالشن رو پیدا کنن...
‫اگه این همراهت باشه.
‫بازرسیش کردن.
‫می‌دونن هیچ خطری نداره.
‫و می‌فهمن که تو تنها کسی هستی
‫که می‌دونه چطور ازش استفاده کنه.
‫بله عمه جان.
‫متوجه شدم.
‫اون رو من برمی‌دارم.
‫تا صبح لازمش نداری.
‫وقت تمومه.
‫بریم.
‫هر کاری می‌گن بکن.
[پایگاه نیروی هوایی دِری]
‫کارت شناسایی.
‫پایگاه به اندازه کافی از شهر دوره.
‫پیش من جاتون امنه
‫- تا وقتی مأموریت تموم بشه. ‫- اما بابا،
‫دوست‌هام چی؟ اون‌ها بهم نیاز دارن.
‫وقتی همه این‌ها تموم شد دوست‌هات رو می‌بینی
‫می‌تونید برید.
‫حالا به من اعتماد کن. حواسم هست.
‫لیلی؟
‫گفتی اگه خواستم حرف بزنم...
‫بیا تو.
‫باشه، پس می‌گی این احتمال هست
‫که اون پسر هنوز زنده باشه؟
‫متی اینطور فکر می‌کنه.
‫ولی پیش پلیس نمیره ‫چون می‌ترسه بفرستنش خونه.
‫خدایا، اون بچه‌ی طفل معصوم چی کشیده.
‫سلام آقای کرش.
‫عزیزم، لیلی رو که یادته.
‫بچه‌ی تری بین‌بریج.
‫بله آقا.
‫استیک من کجاست؟
‫تقریباً حاضره.
‫یه دقیقه دیگه برات میارمش.
‫دوباره نسوزونیش.
‫اگه اون بچه دست کسی‌ـه، ‫باید بریم پیش پلیس.
‫- نه، به متی قول دادم. ‫- این کار بزرگترهاست.
‫اینجوری نیست که ‫بتونی خودت بری اون پایین.
‫من فکر می‌کنم می‌تونیم فیل رو نجات بدیم.
‫لیلی، درست فکر نمی‌کنی.
‫بهم قول بده که اون پایین نمیری.
‫دوستت باشه یا نه، ‫ارزشش رو نداره تو هم بمیری.
‫بهم قول بده.
‫قول میدم.
‫خب... اونقدرام بد نیست، نه؟
‫یه‌کم از خونه‌مون کوچیک‌تره،
‫ولی فعلاً کارمون رو راه میندازه، مگه نه؟
‫می‌تونم برم قدم بزنم؟
‫فکر کردم حالا که قراره اینجا گیر بیفتم ‫پایگاه رو یه دوری بزنم.
‫آره.
‫مطمئنم باشگاه تفریحی داره، دارت و این‌ها...
‫می‌دونی؟ ویل...
‫به محض اینکه بابات بگه امنه ‫دوست‌هات رو دوباره می‌بینی.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫یکی از ساکنین محلی به نام ویلیام درایونز
‫به خاطر تلاش برای قطع کردن ‫یکی از پاهای خود با تبر
‫دستگیر شد.
‫در خبری دیگر،
‫یک اتوبوس زندان که به سمت ‫ندامتگاه شاوشنک می‌رفت
‫دیروز در جاده شماره 9 تصادف کرد.
‫منابع حاضر در صحنه تأیید کردند ‫که تلفات متعددی داشته.
‫و یکی از مسافرین،
‫مظنون به قتل بدنام، هنک گروگن،
‫گمان میره که فرار کرده باشه.
‫- ممکنه جاده‌ها بسته باشن... ‫- خدای من.
‫...همزمان با شروع جستجو،
‫- و پلیس درخواست داره... ‫- خدایا.
‫...هر کسی که اطلاعاتی داره ‫با خط ویژه پلیس دِری تماس بگیره.
‫اگه امروز در سمت غرب شهر هستید،
‫ممکنه متوجه شده باشید که خیابان‌های
‫بین مرکز و نیبولت بسته شدند
‫که علت اون نشت لوله اصلی گاز گزارش شده.
‫مقامات از ساکنین می‌خوان که ‫امروز از این منطقه دوری کنند.
[تقاطع خیابون رتا و نیبولت]
‫چند روزه دارم سعی می‌کنم ‫این رو تو خیابون اصلی هوا کنم.
‫تا الان 9 تاش رو از دست دادم.
‫همه‌ش کار باده پسر.
‫همیشه...
‫اون اینجا چی کار می‌کنه؟
‫من فقط می‌خوام کمک کنم.
توقع داری به یکی از رفقای پتی اعتماد کنم؟
دیگه دوستش نیستم
‫هی. سراغ اونم رفته.
‫ببینید، من بهش فکر کردم. ‫و ما نمی‌تونیم متی رو مجبور کنیم بره پیش پلیس.
‫- چی؟ ‫- اون‌ها حرفش رو باور نمی‌کنن.
‫و اون راست می‌گه.
‫برش می‌گردونن صاف پیش باباش.
‫ولی اگه فیل واقعاً زنده باشه
‫و بتونه ثابت کنه بابات بی‌گناهه...
‫پس خودمون باید بریم نجاتش بدیم.
‫- دیوونه شدی؟ ‫- عمراً.
‫من دوباره اون پایین نمیرم.
‫خودت گفتی، ترجیح میدی برگردی توی فاضلاب ‫تا اینکه بری خونه.
‫خب خوبه، چون قراره همین الان ‫ما رو ببری اون پایین
‫و نشون‌مون بدی فیل دقیقاً کجاست، ‫و ما قراره بیاریمش بیرون.
‫یا این کار رو می‌کنی، ‫یا می‌کشونیمت پیش پلیس.
‫همین الان، همه‌مون.
‫نمی‌تونیم بریم اون پایین. خورده می‌شیم.
‫نه اگه این‌ها رو داشته باشیم.
‫- «کمک‌حالِ کوچولوی مامان»؟ ‫- دقیقاً.
‫یادته ویل و متی چی گفتن؟ ‫اینکه اون موجود از ترس تغذیه می‌کنه؟
‫خب، اگه چیزی برای تغذیه نداشته باشه، ‫پس ما هم چیزی برای نگرانی نداریم.
‫مامانم قوطی‌ش رو پر کرده.
‫هر کدوم‌مون تا جایی که بتونیم می‌خوریم.
‫مطمئنی این کار امنه؟
‫مامان من این‌ها رو مثل نقل و نبات می‌خوره.
‫اگه امن نبودن، ‫احتمالاً تا الان مُرده بود.
‫نمی‌دونم.
‫ببین.
‫بابام همیشه می‌گفت: «توی زندگی،
‫آدم‌ها یا لنگرن یا قایق نجات.»
‫«یا می‌کِشنت پایین، ‫یا روی آب نگهت می‌دارن.»
‫نمی‌دونم اگه شما بچه‌ها نبودید ‫الان کجا بودم.
‫ولی فیل چی؟ اون هیچ‌کس رو نداره.
‫و اگه ما کاری نکنیم، ‫هیچ شانسی نداره.
‫پس سؤالم اینه، ‫شما لنگرید یا قایق نجات؟
‫قایق نجات.
‫قایق نجات؟
‫چیه؟ چی رو از دست دادم؟
‫نمی‌خوای بدونی.
‫طبق گفته دوستانمون ‫از منطقه «باتلاق سرخپوست‌ها»،
‫خونه‌ی خیابون نیبولت روی یه چاه قدیمی ‫بنا شده
‫که قدمتش به دوران استعمار برمی‌گرده.
‫- امنه! ‫- امنه!
‫اشیائی که دنبالشون هستیم، ‫‏13 اثر باستانی سرخپوستی
‫که بومی‌ها بهشون می‌گن ستون،
‫قرن‌ها پیش دفن شدن
‫و در مکان‌های مختلفی اطراف دِری هستن،
‫و الان فقط از طریق...
‫فاضلاب‌هایی که مستقیماً زیر اون چاه قدیمی‌ان ‫قابل دسترسی هستن.
‫سرگرد «هنلون» و تیمش ‫خونه رو ایمن‌سازی می‌کنن،
‫چاه رو پیدا می‌کنن و وارد ‫شبکه‌ی فاضلاب می‌شن،
‫جایی که راهنمای ما، تانیل، ‫اون‌ها رو از طریق تونل‌ها
‫به محل ستون‌ها می‌بره.
‫در صورت نیاز، ‫با کمک سرباز «هالوران».
‫خیلی‌خب پسرها. بریم پایین.
‫ولی یادتون باشه آقایون، ‫شما دارید وارد قلمرو دشمن می‌شید.
‫این دشمن هر شکلی که به خودش بگیره،
‫از ترس‌های شخصی خودتون علیه شما استفاده می‌کنه
‫خشک‌تون نزنه، بهش اعتماد نکنید.
‫اگه چیزی دیدید که با هیچ عقل و منطقی
‫نباید اون پایین باشه، بهش شلیک کنید.
‫هوشیار باشید، مراقب خودتون باشید، ‫و عتیقه‌ها رو گیر بیارید.
‫از این طرف.
‫حسش می‌کنی؟
‫یه چیزی حس می‌کنم.
‫دیک.
‫شما هم شنیدید؟
‫چی رو؟
‫تانیل! حالت خوبه؟
‫آره.
‫ارتفاعش زیاد بود.
‫دیک!
‫عزیزم!
‫زود باش، برو. عقب میفتیم.
‫کجاست؟
‫هالوران!
‫کدوم گوری رفت؟
‫نمی‌دونم! ‫رفت پایین و دیگه نیومد بالا.
‫دیکی.
‫داره دوباره میاد سراغت.
‫مادربزرگ؟
‫پدربزرگ.
‫سلام، دیکی.
‫وقتشه.
‫هالوران!
‫هی، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫شنیدی؟
‫هالوران! تویی؟
‫من...
‫تو رو...
‫می‌خوام!
‫شلیک کنید!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫هالوران!
‫باید هر کدوم سه تا بخوریم. ‫باید کافی باشه.
‫یه‌کم تلخه.
‫بهتر از اینه که یه‌کم خورده بشیم.
‫باشه.
‫تو جلو برو.
‫الان نزدیکیم.
‫نظرت چیه هالوران؟ درسته؟
‫سرگرد هنلون؟
‫لعنتی! تانیل!
‫وایسا! تانیل!
‫داری اشتباه بزرگی می‌کنی!
‫آشغالِ عوضی!
‫از این طرف.
‫شماها خیلی بانمکید.
‫با ذهن‌تون با هم حرف می‌زنید،
‫از من مخفیش می‌کنید.
‫شاید من اون موهبت رو نداشته باشم، ‫ولی احمق نیستم.
‫من همه چیزهایی که اون زن عوضی ‫بهتون گفت رو می‌دونم.
‫بهش گوش نده.
‫داره سعی می‌کنه بره تو مخت.
‫«دیکی.»
‫«حبس‌شون کن
‫توی یه صندوقچه کوچیک توی ذهنت،
‫و بعد کلیدش رو دور بنداز.»
‫اون بهت آسیب می‌زنه عزیزم. ‫بهش گوش نده.
‫اون مثل ما نمی‌فهمه.
‫قدرتی مثل این، برای استفاده کردنه.
‫نه.
‫چطوری پیداش کردی؟
‫چطوری...
‫چطوری صندوقچه‌م رو پیدا کردی؟
‫درست همون‌جا بود.
‫توی...
‫توی سوراخِ روحت.
‫تو می‌دونی چی اون توئه، پسر.
‫نذار بازش کنه!
‫جایی نیست که بتونی دفنش کنی ‫و من پیداش نکنم! می‌شنوی؟
‫اون‌ها میان کمکت، دیکی.
‫اون صندوقچه رو بسته نگه دار.
‫همه‌ش رو رها کن. زود باش پسر. بازش کن.
‫- من هیچی رو باز نمی‌کنم. ‫- دیگه تکرار نمی‌کنم.
‫- اون صندوقچه لعنتی رو باز کن. ‫- من هیچی رو باز نمی‌کنم.
‫- صندوقچه لعنتی رو باز کن! ‫- نه!
‫مجبوری اون رو برگردونی
‫همون جایی که ازش آوردی، ‫چون من بازش نمی‌کنم.
‫- وگرنه می‌خوای چی کار کنی؟ ‫- می‌خوام دهنِ...
‫وگرنه چی کار کنی؟ وگرنه چی کار کنی؟
‫وگرنه چی کار کنی؟
‫مادربزرگ!
‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫می‌خوای چی کار کنی پسر؟
‫بازش نمی‌کنی؟
‫- با هم بازش می‌کنیم. ‫- نه.
‫- با شماره‌ی سه. آماده‌ای؟ ‫- بس کن.
‫بس کن. بس کن.
‫- بذارش زمین. ‫- یک.
‫این کار رو نکن. این کار رو نکن. ‫این کار رو نکن. این کار رو نکن.
‫بس کن. بس کن. بس کن.
‫این کار رو نکن!
‫- بس کن. ‫- دو.
‫نه. این کار رو نکن!
‫ولش کن! ولش کن!
‫اون چیه؟ تو چه‌ته؟
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫از اینجا برو بیرون.
‫تنهام بذار. برو بیرون.
‫- نه، نه، نه، نه، نه. ‫- سه.
‫فکر کنم زیاد قرص خوردم.
‫شاید همه‌مون زیاد قرص خوردیم.
‫چی گفتی؟
‫چی؟
‫حالت خوبه؟
‫ببخشید که اینقدر کُندم.
‫تو تاریکی چشمم خوب نمی‌بینه.
‫بیا، دستم رو بگیر.
‫دستت خیلی نرمه.
‫خب، بعضی وقت‌ها کِرِم «ناکس‌زیما» ‫مامانم رو کش میرم.
‫نه، منظورم اینه که خیلی‌خیلی نرمه.
‫مثل شکمِ یه بچه گربه.
‫حرفت خیلی عجیب بود.
‫شماها هم این حس رو دارید؟
‫شبیه اون باریه که رفتم مطب دکتر واگنر
‫و دستیارش بهم گاز بیهوشی وصل کرد،
‫و فکر کردم دارم پرواز می‌کنم ‫و از توی...
‫شما دو تا دست هم رو گرفتید؟
‫- نه. ‫- آره.
‫داریم نزدیک می‌شیم.
‫یا خدا، اینجا بوی گند میده.
‫اینجا فاضلابه، پالی.
‫انتظار داشتی چه بویی بده؟
‫- اون‌ها کدوم گوری‌ان؟ ‫- نمی‌دونم.
‫احتمالاً یه جایی راه رو اشتباه پیچیدیم.
‫- یعنی چی، گم شدیم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫لعنتی!
‫- آهای؟ ‫- هی، آروم باش.
‫من آرومم. کاملاً آرومم. ‫صدام آروم به نظر نمیاد؟
‫نه زیاد.
‫هوا گرمه؟
‫یا خدا. دارم می‌پزم.
‫این پایین مثل کوره‌ی آتیشه. ‫گرمت نیست؟
‫پالی، گرم‌امه. هوا داغه. آروم باش.
‫چرا پیداشون نمی‌کنیم؟
‫حس می‌کنم یه چیزی غلطه پسر. ‫یه حسی دارم.
‫ببین، یا به بقیه می‌رسیم، ‫یا خودمون راه خروج رو پیدا می‌کنیم.
‫در هر صورت، باید به حرکتمون ‫ادامه بدیم، باشه؟
‫- پس، فقط حرکت کنیم. ‫- باشه.
‫- آره؟ ‫- باشه، باشه.
‫لیروی!
‫چیه، چی شده؟ چیه؟
‫لی، داری به چی نگاه می‌کنی؟
‫لیروی، کمک!
‫من می‌ترسم!
‫شارلوت؟
‫می‌خوام برم خونه، لی. می‌ترسم!
‫شارلوت، ‫این پایین چی غلطی می‌کنی؟
‫داری با کی زر می‌زنی؟
‫پالی، نمی‌بینیش؟
‫کی رو؟ داری سرکارم می‌ذاری؟
‫اسلحه رو بیار پایین عزیزم. می‌ترسم.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫می‌تونیم بریم خونه، لی؟
‫نور رو ثابت نگه دار، روسو. ‫نور رو ثابت نگه دار.
‫- دست من نیست، باتریه. ‫- بیا بریم خونه، لی!
‫مال منم خاموش شد. عوضش کن. زود باش!
‫- مال خودت رو روشن کن! ‫- چه خاکی باید تو سرم بریزم آخه؟
‫اون چه کوفتی بود؟ داری چی کار می‌کنی؟
‫لی؟
‫هی، اینجا چه خبره؟
‫هی!
‫- لی، اینجا چه خبره؟ ‫- هی!
‫گوش کن، گوش کن.
‫هر چیزی که این پایین دیدی ‫که نباید اینجا باشه،
‫می‌زنی ناکارش می‌کنی.
‫مهم نیست اگه همسرت باشه،
‫یا معلم ورزش دبیرستانت، ‫فقط می‌زنی می‌کُشیشون.
‫- فهمیدی؟ ‫- باشه.
‫- پالی! ‫- آره، آره، آره. فهمیدم، فهمیدم.
‫- معلم ورزشم رو بکشم. گرفتم. ‫- باشه، بریم.
‫بسیار خب.
‫زهره ترکم کرد.
‫انگار بن‌بسته.
‫من...
‫می‌تونم قسم بخورم که راه درست همینه.
‫هالوران!
‫- شنیدین؟ ‫- هالوران!
‫صدا میاد.
‫یه نفر دیگه هم این پایینه.
‫باید برگردیم.
‫خدای من!
‫سوزیه. خدای من.
‫تدی!
‫خدای من!
‫اون فیل‌ـه؟
‫اون مُرده!
‫♪ تونل‌ها همه زیرِ زمینن ♪
‫♪ بچه‌ها اونجا، دیگه هرگز دیده نمی‌شن ♪
‫♪ سرگردون شدن تا بیان توی نمایش ♪
♪ ‫ ♪ و تو دنیای زیرین، راه گم کردن
‫♪ قرص‌ها رو بلعیدن و ترس‌شون رفت ♪
‫♪ ولی امیدی که داشتن، بر باد رفت ♪
‫اون متی‌ـه!
‫♪ به سیرک ملحق شدن و رفتن از شهر ♪
‫♪ حالا همین پایین زندگی می‌کنن، پیشِ دلقک ♪
‫- ♪ پایین پیش دلقک ♪ ‫- ♪ پیش دلقک ♪
♪ ‫ ♪ این پایین پیش دلقک
‫♪ حالا همین پایین زندگی می‌کنن ♪
‫♪ پیش دلقک! ♪
‫قایم شید و پناه بگیرید، بچه‌ها.
‫بچه‌ها، صبر کنید!
‫کمک!
‫کسی صدام رو می‌شنوه؟
‫منم می‌بینمش.
‫منم! بابا!
‫واقعیه.
‫لیروی، اون واقعیه!
‫لعنتی!
‫لعنتی. لعنتی.
‫گندش بزنن.
‫- لعنتی. ‫- خیلی‌خب.
‫شماها اینجا چه غلطی می‌کنید؟
‫برید پشت سر من! پشت سر من! بجنبید!
‫گرفتمت. گرفتمت. گرفتمت.
‫- وضعم خرابه؟ ‫- فقط به من نگاه کن.
‫- خرابه؟ ‫- نه، نیست. خراب نیست برادر.
‫خراب نیست؟ آره، خیلی داغونه.
‫- خراب نیست. ‫- خرابه.
فقط...درمانت می‌کنیم - باشه -
‫خب، می‌برمت بیرون ‫و زخمت رو می‌بندیم.
‫- پس، بریم. ‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫- چی؟ ‫- می‌خوام استراحت کنم.
‫- بذار استراحت کنم. ‫- نه. ولش کن. نمی‌تونی استراحت کنی.
‫- باید از اینجا بریم بیرون. ‫- بذار استراحت کنم. نه.
‫نه، گوش کن. باید هر چه زودتر ‫گورمون رو از اینجا گم کنیم.
‫- هی، هی. لی. لی. ‫- حواسم بهته. چی؟ چی؟
‫عیبی نداره. عیبی نداره.
‫چی؟
‫نوبت منه.
‫متأسفم.
‫- متأسفم برادر. ‫- هی، گوش کن.
‫مفید تمومش کن.
‫بسیار خب. ‫بچه‌ها، همه از اینجا برید بیرون.
‫فرار کنید! همین الان!
‫بچه‌ها!
‫رانی، مارج! کسی صدام رو می‌شنوه؟
‫خیلی بده. خیلی غم‌انگیزه.
‫نتونستی متی کوچولو رو نجات بدی.
‫متی کوچولوی خوشمزه.
‫همه رو راضی کردی بیان دیدن من.
‫آخه تو چه دوست خوبی هستی.
‫اما چه دخترِ بدی!
‫برنگرد.
‫هیچی نگو.
‫ماشین رو روشن کن و فقط برون.
‫یه چیزی به اتوبوس حمله کرد.
‫- حمله کرد؟ ‫- آره.
‫خیلی سریع اتفاق افتاد.
‫نمی‌دونم چی بود.
‫توی جاده‌های ایالتی ورودی و خروجی شهر
‫ایست بازرسی گذاشتن.
‫بسیار خب. ‫باید یه جایی برات پیدا کنیم که بری.
‫باشه. باشه.
‫- بیا خونه‌ی من. ‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫خیلی ریسکش بالاست امن نیست
‫نمی‌تونی بیرون بمونی. ‫دارن جنگل رو زیر و رو می‌کنن.
‫لعنتی. لعنتی.
‫لعنتی. لعنتی. گندش بزنن.
‫آره. باشه.
‫شاید یه نفر باشه که بتونه کمک کنه.
‫سلام.
‫من خانم هنلون هستم.
‫برای یه ملاقات‌کننده تماس گرفته بودید؟
‫خانم هنلون؟
‫اسم من اینگرید کرش هست.
‫شما من رو نمی‌شناسید، ‫ولی ما یه دوست مشترک داریم.
‫و اون تیر خورد.
‫تا به خودم اومدم،
‫افتاده بود زمین، و داشت خون ازش می‌رفت.
‫و خب، بلندش کردم.
‫با خودم آوردمش.
‫ولی خیلی دیر شده بود.
‫ممنونم سرگرد.
‫اگه بازم نیاز شد، بهتون خبر می‌دیم.
‫خیلی متأسفم سرگرد.
‫روسو مرد خوبی بود.
‫بله، قربان. ممنونم.
‫می‌خوام بدونی...
‫این آدم‌ها، باید جواب پس بدن...
‫برای چیزی که ما رو کشوندن توش.
‫با این وجود،
‫من هنوز چند تا سؤال دارم.
‫قربان، متأسفم.
‫من فقط واقعاً دلم می‌خواد ‫برم پیش خانواده‌م.
‫البته.
‫ژنرال. ژنرال.
‫هالوران.
‫زنده ‌اومد بیرون؟
‫به پایگاه گزارش نداده.
‫اینکه چطور می‌تونسته از اونجا زنده بیاد بیرون رو نمی‌دونم
‫ولی اگه کسی بتونه راهی پیدا کنه،
‫اون دیک هالوران‌ـه.