.
‫دیدی، بهت گفتم یه خبرهای مزخرفی ‫تو اون پایگاه هوایی هست!
‫اون‌ها یه بچه‌ی جهش‌یافته‌ی !لعنتی غول‌پیکر ساختن
‫یالا، سوزی!
‫بچه‌ها، یالا!
‫برین! برین!
‫سوزی!
‫- لیلی! ‫- دستت رو بده به من.
[آن: به دری خوش اومدید]
[قسمت دوم: پنهان در تاریکی]
‫پس کار گروگن بود، هان؟
‫رئیس تقریباً مطمئنه.
‫آپاراتچی سینما...
‫با شمعدون.
‫«فیلی مالکین» کوچولو ‫با پسر من همکلاس بود.
‫یه‌کم احترام بذار.
‫ببخشید.
‫و فکر می‌کنی باهاشون چی کار کرده؟ ‫این همه خون، ولی هیچ جسدی نیست؟
‫من چه می‌دونم؟
‫شاید خوردتشون.
‫طفلکی پدر و مادرهاشون.
‫یه تراژدی لعنتیه، همینه که هست.
‫عوضی مریض.
‫اون‌ها هنوز بیرونن.
‫خب، همون بیرون هم می‌مونن
‫تا یا اون بچه‌ها رو پیدا کنن ‫یا یه راهی پیدا کنن که این رو بندازن گردن من.
‫من بهشون گفتم تو اصلاً نزدیک...
‫اون سینما نبودی ‫وقتی اون اتفاق وحشتناک افتاد.
‫بهشون گفتم تو اینجا بودی، تو رختخواب، ‫داشتی با من «اندی گریفیت» می‌دیدی.
‫گفتم می‌تونن بیان در مورد همه‌ش ازت بپرسن.
‫و تو فکر می‌کنی اون‌ها قراره حرف ‫مادر من رو به عنوان مدرک غیبت قبول کنن؟
‫دارن سعی می‌کنن ما رو بترسونن، همینه.
‫مجبورت کنن به کاری که نکردی ‫اعتراف کنی.
‫خب، لعنت بهشون!
‫آروم باش، مامان. ‫می‌دونی که «رانی» هنوز خوابه.
‫و اون اصلاً نباید اون بچه‌ها رو ‫راه می‌داد تو.
‫اون‌ها فقط داشتن سعی می‌کردن بفهمن ‫چه بلایی سر اون پسر «کلمنتز» اومده.
‫همین.
‫- هیچی تقصیر اون نیست. ‫- تقصیر توئه.
‫که کله‌ش رو پر از ‫این مزخرفات هالیوودی کردی،
‫فکر کرده «نورا چارلز» یا همچین چیزی‌ـه
‫تا یادش بره دنیای واقعی چه شکلیه.
‫اون در امانه، مامان.
‫فقط همین مهمه.
‫هفته‌ی بعد اون دختر رو می‌فرستی مدرسه.
‫اون به تحصیلات احتیاج داره
‫اگه بخواد یه روزی ‫گورش رو از این شهر گم کنه.
‫مامان، بچه‌ها گم شدن، آدم‌ها دارن می‌پانمون
‫پشت سرم حرف می‌زنن، ‫پشت سرت، پشت سرمون.
‫اگه فکر کردی می‌ذارم «رانی» ‫از جلوی چشمم دور بشه،
‫- کور خوندی. ‫- تو نمی‌تونی تا ابد از اون دختر محافظت کنی.
‫دوشنبه که بیاد، ‫اون پامی‌شه میره مدرسه
‫با سرِ بالا.
‫رانی، حالا با من بازی نکن. ‫می‌دونم اونجایی.
‫ورونیکا گروگن.
‫اون‌ها واقعاً می‌خوان ‫این رو بندازن گردن تو
‫- و تو رو ببرن؟ ‫- نه. نه، عزیزم. نه.
‫- شنیدم، تو گفتی... ‫- می‌دونم... می‌دونم چی گفتم.
‫- این فقط حرف‌های آدم بزرگاست. ‫- یالا.
‫هیچ اتفاقی برای من نمیفته.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫- پیداش شد. ‫- بابا!
‫بذار زورت رو ببینم.
‫- آره، این بهترین چیزی‌ـه که داری؟ ‫- که تو بتونی از پسش بربیای.
‫اینطوریاست. باشه.
‫باریکلا.
‫چطوری؟
‫- می‌خوام اتاقم رو ببینم. ‫- طبقه بالاست.
‫می‌دونی که من دو ساعته ‫تو این ایوون منتظر شمام.
‫دو ساعت، آره.
‫خب، ما حسابی ‫زیر سرعت مجاز رانندگی کردیم.
‫چی شده؟
‫تو پایگاه یه اتفاق کوچیک برام افتاد ‫و یه‌کم زخمی شدم.
‫- نه. بده؟ ‫- زنده می‌مونم.
‫نظرت چیه؟
‫- جادارتره. ‫- خیلی قشنگه.
‫آره، آره، محله‌ی آرومیه. نه؟
‫- درسته. آره. ‫- زیباست.
‫عصر به‌خیر.
‫مطمئنی ما... اینجا مشکلی نداریم؟
‫اگه کسی باهاش مشکلی داشته باشه، ‫می‌تونه بره با «جان اف. کندی» در میون بذاره.
‫خدای من... این فوق‌العاده‌ست.
‫اینجا رو نگاه کن!
‫آره، یه مغازه دست دوم فروشی ‫خوب تو مرکز شهر پیدا کردم.
‫- صاحبش باهام راه اومد. ‫- این دقیقاً همون مدلیه که می‌خواستم.
‫از کجا می‌دونستی؟
‫فکر کردی بابات ‫بچه خودش رو نمی‌شناسه؟
‫خب، آخرین هدیه‌ای که برام گرفتی کراوات بود.
‫ویل، تو گفتی عاشق اون کراواتی.
‫آره، خب، ‫آدم که نمی‌تونه با کراوات مشتری رو ببینه.
‫می‌دونی، خلبان‌ها وقتی لازم باشه، ‫از سیاره‌ها برای مسیریابی استفاده می‌کنن.
‫برای همین یه دستگاهی تو کابین خلبان داریم ‫در صورت بروز نقص فنی.
‫- یه سِکستانت، درسته؟ ‫- دقیقاً درسته. (زاویه‌یاب)
مسیریاب کوچولوی من
‫شب بهتر می‌شه، ولی در حال حاضر،
‫شاید بتونیم از این برای ‫جاسوسی همسایه‌ها استفاده کنیم.
‫فکر نکنم کار درستی باشه.
‫آره... احتمالاً نه.
‫فقط یه شوخی بود.
‫- می‌تونم؟ ‫- آره، حتماً، خواهش می‌کنم. آره.
‫یه آینه داخلشه. ‫در واقع دو تا آینه.
‫می‌دونی، یه آینه داری ‫که نور رو جمع می‌کنه، و...
‫و یکی که اون رو بزرگنمایی می‌کنه.
‫درسته، پسرم.
‫قرار نیست موهای صاف‌کرده‌م رو ‫با عرق کردن خراب کنم.
‫ما با عجله اسباب‌کشی کردیم.
‫می‌دونی که «شارلوت» بدون ‫روسری سر «شارلوت» خوابش نمی‌بره.
‫فردا وسایل رو مرتب می‌کنم.
‫کارت تو خریدن تلسکوپ عالی بود، ‫عزیزم. ممنونم.
‫فکر کردم آخرین چیزی که اون پسر لازم داره
‫یه توپ بیسبال دیگه‌ست ‫که ازش به عنوان نگه‌دارنده کاغذ استفاده کنه.
‫همسن اون بودم، یه کلیه‌م رو ‫برای یه دستکش درست حسابی می‌دادم.
‫خب، اون مثل تو نیست.
‫هست؟
‫اون زیادی برای سنش باهوشه. ‫اینه که داستانه.
‫اون فقط داره سعی می‌کنه تو رو تحت تأثیر قرار بده
[قانون منع رفت و آمد] [هنگام تاریکی هوا از خونه بیرون نیاید]
‫«دین»ـه؟
‫- نه. ‫- «کول»ـه، همکلاسی تاریخ؟
‫- سلام، بچه‌ها. ‫- یالا، «الین». فقط بهمون بگو.
‫چی؟ چی رو بهتون بگه؟
‫قول می‌دیم به کسی نگیم.
‫در مورد چی؟
‫شماها می‌تونین اینقدر نپرسین، ‫چون قرار نیست بهتون بگم.
‫- چی رو قرار نیست بگی؟ ‫- ما بهترین دوست‌هاتیم.
‫هر کی که روش کراش داری، ‫وظیفه داری بهمون بگی
‫تا بتونیم برات خوشحال باشیم.
‫نمی‌خوای برات خوشحال باشیم؟
‫آره. نمی‌خوای برات ‫خوشحال باشیم؟
‫قول می‌دین نخندین.
‫به جون خودم قسم می‌خورم.
‫باشه.
‫فکر کنم «اسکاتی میلز» داره کم‌کم ‫خیلی جذاب می‌شه.
‫دیدی، می‌دونستم می‌خندین.
‫خب، این مال قبل از این بود که بهمون بگی ‫منظورت «اسکات دماغو»ـه.
‫اون از وقتی بچه بودیم ‫دیگه اون مشکل رو نداره.
‫دارین در مورد من حرف می‌زنین؟
‫ببخشید، نمی‌تونم خوب نفس بکشم.
‫- خدای من، صداش دقیقاً همینه. ‫- بوی چیزی میاد؟
‫- من چیزی حس نمی‌کنم. ‫- مارج، تو بامزه نیستی.
‫کسی دستمال داره؟
‫کافیه، مارج.
‫آره، اذیت نکن.
‫ببین کی برگشته.
‫با چه رویی برگشته؟
‫من نمی‌تونم بخوابم، از ترس اینکه ‫پدرش ممکنه بخزه
‫بیاد تو پنجره اتاقم.
‫فکر می‌کنی می‌دونه ‫جسدها کجان؟
‫من نگرانت بودم.
‫نمی‌تونم بهشون فکر نکنم.
‫و در مورد اون موجوده.
‫صبح به‌خیر، دانش‌آموزان.
‫مدیر دانلیوی صحبت می‌کنه.
‫ساعت 9 صبحه ‫در یک روز آفتابی بهاری دیگه.
‫خب، می‌خوام از همه‌ی کسانی ‫که هفته گذشته در مراسم شمع‌افروزی [بزنید پشتم]
‫برای تئودور یوریس ‫و فیلیپ و سوزی مالکین شرکت کردن، تشکر کنم.
‫شب روح‌بخشی از دعا و یادبود بود.
‫و یه یادآوری قوی که ما به عنوان یه جامعه، ‫می‌تونیم از هر طوفانی عبور کنیم.
‫و کافه‌تریا امروز «اسلاپی جو»ـی همیشگی رو ‫سرو نخواهد کرد.
‫به جاش، میت‌لوف، ‫پوره سیب‌زمینی، و سبزیجات سرو می‌شه.
‫سلام.
‫سلام، مارج.
‫فقط می‌خواستم ‫مطمئن بشم خوبی.
‫ما از اون موقع، می‌دونی، ‫با هم حرف نزدیم،
‫از اتفاقی که تو سینما افتاد.
‫آره، من خوبم.
‫ممنون.
‫خوبه.
‫من... فقط... احساس می‌کنم ‫داری من رو نادیده می‌گیری.
‫نه، فقط سخت بوده.
‫مطمئنم. می‌دونم. شرط می‌بندم همینطوره.
‫سریع سر جاتون بشینین، لطفاً.
‫ببین، من دیدمت،
‫داشتی با رانی گروگن حرف می‌زدی.
‫خب؟
‫خب، پتی و دخترها ‫واقعاً بهت اهمیت می‌دن،
‫ولی اون‌ها تو رو مثل من نمی‌شناسن.
‫اون‌ها ببینن تو داری با دختر ‫اون یارو گرم می‌گیری،
‫درک نمی‌کنن.
‫من فقط...
‫می‌دونم می‌خوای اوضاع برگرده ‫به حالت قبل،
‫با ما، با «پتی‌کیک‌ها»، ‫و من می‌تونم کمکت کنم.
‫می‌خوام کمکت کنم، ولی تو باید بهم اجازه بدی
‫چطوره امروز با ما ناهار بخوری؟
‫فیل و تدی مُردن. ‫خواهر فیل مُرده.
‫کی به اون گروه مسخره‌ی تو اهمیت میده؟
‫امروز، ما در مورد ‫چهار گروه اصلی مواد غذایی بحث خواهیم کرد
‫و اینکه چطور به بهترین شکل از اون‌ها استفاده کنیم
‫تا مطمئن بشیم بدن‌های در حال رشد شما ‫به حداکثر قدرت می‌رسن.
‫این کلاس خانم داگلاسه؟
‫ببخشید، نمی‌تونستم کلاس رو پیدا کنم. من...
‫من ویل هنلن هستم. جدیدم.
‫آیا با مفهوم زمان هم ‫تازه آشنا شدین، آقای هنلن؟
‫منظورتون، مثلاً، نسبیته؟
‫هیچ بهونه‌ای برای دیر اومدن نیست.
‫دفعه بعد نمره‌تون بازتابش خواهد داد. ‫بشین.
‫ساکت! ساکت، همگی.
‫سِدار پوینت.
‫مداد خوبیه.
‫- ممنون. ‫- حواست به جلو باشه!
‫می‌تونم کمک‌تون کنم، قربان؟
‫بله، سرگرد هنلن هستم، افسر جانشین، خانم. ‫سرهنگ فولر می‌خواست من رو ببینه.
‫سرگرد، بیا تو.
‫ما اتاقش رو گشتیم،
‫سلاحی که تو پادگان شما استفاده شده بود رو پیدا کردیم
‫اون بالأخره زیر بازجویی اعتراف کرد.
‫مسترز؟
‫اون جاسوس شوروی نیست، البته.
‫فقط یه عوضیه که می‌خواسته یه ترسی بندازه
‫تو جون یه خلبان رنگین‌پوست. ‫ولی اینجا جنوب نیست،
‫و ما اینجا اینجور کثافت‌کاری‌ها رو تحمل نمی‌کنیم
‫هنوز داریم سعی می‌کنیم ‫هویت اون دو تای دیگه رو پیدا کنیم،
‫ولی مسترز یه بزدله.
‫اون می‌شکنه، و وقتی بشکنه،
‫می‌تونم بهت قول بدم، عدالت اجرا خواهد شد.
‫ممنونم.
‫ممنونم، قربان.
‫قربان، اون سلاحی که پیدا کردین،
‫اون تو تاریک بود، ‫ولی شبیه یه ماکاروف پی‌ام بود.
‫درسته؟
‫چشم‌های تیزی داری.
‫یه ماکاروف بود، ‫یه تیکه آشغال قدیمی شوروی.
‫- چرا؟ ‫- هیچی، فقط...
‫یه روزی، وقتی دارم برای نوه‌هام تعریف می‌کنم ‫که چطور تو صورت مرگ زل زدم،
‫می‌خوام همه‌ی جزئیات رو داشته باشم.
‫- صبح به‌خیر. ‫- صبح به‌خیر.
[سینما کپیتال] [تعطیل]
‫این تخم‌مرغ نوش جونت، پاول بانیان!
[محل جدید نصب یادبودِ پاول بانیان]
‫شخصاً، من مشکلی باهاش ندارم. ‫منظورم اینه که، این پاول بانیانه، خدای من.
‫اون یه قهرمان آمریکاییه.
‫الان خدمت‌تون می‌رسم، خانم.
‫اون یه وصله‌ی ناجوره.
‫و من تحملش نمی‌کنم،
‫و هیچ‌کدوم از اون خانم‌های ‫بااصالت «دِری» هم تحملش نمی‌کنن.
‫اون مجسمه باید بره.
‫خب، می‌دونی من چی می‌گم؟
‫بذار کبوترها در موردش تصمیم بگیرن.
‫بفرمایید، خانم کاوانا. ‫به حساب شما.
‫روز خوبی داشته باشین.
‫چطور می‌تونم کمک‌تون کنم، خانم؟
‫- بله، می‌خوام امشب کباب درست کنم. ‫- به به، عالیه.
‫دنبال گوشت سردست هستین یا ران؟
‫راسته لطفاً، برای سه نفر.
‫باشه.
‫خب، شما رهگذرین؟
‫راستش تازه اسباب‌کشی کردم اومدم اینجا.
‫فکر کنم واقعاً ‫اینجا وصله‌ی ناجورم.
‫وای، منظورم این نبود. ‫فقط... سال‌های زیادیه اینجام.
‫آدم هر روز، قیافه‌های همیشگی رو می‌بینه. ‫خوبه که یه‌کم تنوع داشته باشیم.
‫استن کرش.
‫بچه‌ها صدام می‌کنن «استنلی ساطور».
‫چه جالب.
‫- خب، منم شارلوت هستم. هنلن. ‫- خب...
‫- به «دِری» خوش اومدین، خانم هنلن. ‫- ممنونم.
‫داره فرار می‌کنه. بگیرینش!
‫- چرا هیچ‌کس جلوی این رو نمی‌گیره؟ ‫- پسرها همینن دیگه.
‫آدم چی کار می‌تونه بکنه؟
‫هی! هی!
‫هی!
‫اون پسر رو ول کنین، می‌شنوین چی می‌گم؟
‫- داره فرار می‌کنه، بگیرینش. ‫- ولش کنین!
‫به من نگین پسرها همینن. ‫چطوره که پسرها مهربون باشن؟
‫پسرها باید پشت هم بایستن. پسرها باید بلندبالا باشن
‫تو شرافتشون و تو قلبشون.
‫قد پسرها رو مامان‌هاشون ‫تو خونه‌ی جدیدشون اندازه می‌گیرن.
‫یالا.
‫رقت‌انگیز بود، لیروی.
‫به نظر می‌رسید هیچ‌کس ‫کوچکترین اهمیتی نمیده.
‫و بعد وقتی من داد زدم، طوری ‫بهم نگاه کردن انگار من دیوونه‌ام.
‫سگ‌ها. این چیزی بود که شبیهش بودن،
‫یه گله سگ گرسنه ‫که آماده‌ن تیکه پاره کنن
‫یه تیکه گوشت تازه رو.
‫اصلاً اون‌ها چرا بیرون از مدرسه بودن؟
‫بدجوری تو فکرشم که ‫پدر و مادر اون بچه‌ها رو پیدا کنم
‫و حالشون رو جا بیارم.
‫خواهش می‌کنم این کار رو نکن.
‫چیزی شبیه اون امروز ‫برای تو تو مدرسه اتفاق افتاد؟
‫قلدری کردن برات؟
‫نه. مامان...
‫موضوع خجالت‌زده کردن تو نیست.
‫موضوع اینه که چی درسته و چی غلط.
‫و خجالت‌زده کردن تنها پسرت ‫تو هفته اول مدرسه، غلط نیست؟
‫برای من زبون‌درازی نکن. ‫تو اون بچه‌ها رو ندیدی.
‫آره، پسره راست می‌گه، شار.
‫تو باید فقط... ‫باید ولش کنی.
‫این یه دستوره، سرگرد؟
‫خب، بعد از «شریوپورت»، ‫فکر کنم آخرین چیزی
‫- که لازم داری اینه که درگیر بشی... ‫- می‌شه شما دو تا دعوا نکنین؟
‫- ما دعوا نمی‌کنیم. ‫- ما دعوا نمی‌کنیم.
‫- داریم حرف می‌زنیم. ‫- داریم حرف می‌زنیم.
‫- مدل حرف زدنمون اینطوریه. ‫- مدل حرف زدنمون اینطوریه.
‫می‌تونم مرخص بشم؟
‫ما هنوز نشنیدیم ‫روز اولت چطور بود.
‫خوب بود، مامان. باشه؟ می‌تونم الان برم؟
‫اشکالی نداره. برو، پسرم.
‫برو.
‫ببخشید؟
‫ما همه‌مون بیشتر روز رو ‫داریم زندگی‌های جداگونه‌ای رو می‌گذرونیم.
‫و تنها چیزی که من می‌خوام ‫یه‌کم وقت گذروندن خانوادگی تو شبه.
‫و لطفاً حرف «شریوپورت» رو پیش نکش ‫انگار که ما به خاطر تو به اینجا نیومدیم.
‫پس اون آجری که خورد تو شیشه ماشینمون،
‫- اونم به خاطر من بود، شار؟ ‫- پس الان تقصیر منه؟
‫من اون کسی نیستم که داره دردسر درست می‌کنه. ‫من اون کسی نیستم که پلاکارد درست می‌کنه.
‫من اون کسی نیستم که ‫جاهایی می‌شینه که نمی‌خوانش.
‫امشب چت شده؟ ‫چرا اینجوری بهم می‌پری؟
‫ببخشید، عزیزم. من... من فقط روز سختی داشتم.
‫باشه، می‌خوای در موردش حرف بزنی؟
‫- می‌دونی که نمی‌تونم. ‫- آره، می‌دونم.
‫همه‌ی این مزخرفات، ‫پلیس داره دور خونه ما می‌پلکه،
‫اذیتمون می‌کنه، روز و شب.
‫مامان، رانی خوابه.
‫صدات رو برای من نبر بالا!
‫تو تنها کسی نیستی ‫که کلید اون سینما رو داره.
‫«کال»؟ تو... جدی می‌گی؟
‫- یا اون مرد خسیسی که صاحب اونجاست. ‫- بی‌خیال، مامان.
‫فکر می‌کنی پلیس ‫بیرون خونه اون‌ها هم هست؟
‫می‌دونی فرق بین ‫اون‌ها و تو چیه؟
‫تازگیا خودت رو تو آینه دیدی؟
‫رانی داره سعی می‌کنه بخوابه.
‫تو من رو تیکه پاره کردی، رانی.
‫مامان؟
‫تو از درون من بیرون اومدی ‫و شکمم رو جر دادی.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫تنها چیزی که می‌خواستم ‫این بود که بچه‌م رو بغل کنم.
‫و تو من رو کشتی.
‫مثل همون بچه‌هایی که کشتی.
‫مثل کاری که قراره با پدرت بکنی.
‫اون‌ها میان سراغش.
‫اون رو می‌برن.
‫و اون کباب می‌شه!
‫متأسفم، مامان!
‫بیا پیش مامان!
‫خوبی؟ تو در امانی.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره، عزیزم.
‫اشکالی نداره. نفس بکش. نفس بکش.
‫اشکالی نداره. بابا اینجاست. بابا اینجاست.
‫رفیق، این مزخرفه. [کافه‌ی فالکون]
‫که مثلاً من قراره به یکی کمک کنم ‫یه خلبان رنگین‌پوست دیگه رو بزنه.
‫یعنی... من رو دیدی؟
‫من رو دیدی؟ ‫من چیزی برای حسادت ندارم.
‫گوش کنین، نمی‌دونم چی بوده،
‫ولی بهتون قول می‌دم، ‫یه کثافت‌کاری نژادپرستانه بوده.
‫با تو موافقم.
‫اومدن سراغ من، ‫ازم می‌پرسن انگار من کاری کردم.
‫من به پاکی برفم.
‫- رجی، هیچی توی تو پاک نیست. ‫- خواهش می‌کنم.
‫ولی، رفیق، اون‌ها نزدیک یه ساعت ‫از من بازجویی کردن.
‫دارن همه‌ رو می‌گردن.
‫فکر می‌کنی کل این ماجرا چیه؟
‫چیزی نبین، چیزی نگو.
‫راه بیا تا باهات راه بیان، می‌فهمی؟
‫تا خود چین، عزیزم.
‫- اوه. ‫- حالت خوبه، برنی؟
‫خب چقدر ازت بازجویی کردن؟
‫نکردن.
‫پس تمام روز چی کار می‌کردی؟
‫نمی‌تونم در موردش حرف بزنم.
‫مأموریت فوق سری جاسوسی.
‫رفیق، تو خیلی خالی‌بندی.
‫باشه. می‌بینیم. دارم بهت می‌گم.
‫یادم رفت...
‫المر.
‫رئیس.
‫دن.
‫نماینده.
‫- هنوز دستگیرش نکردین؟ ‫- کی رو؟
‫اون سیاه‌پوسته. تو سینما.
‫تحقیقات در جریانه.
‫همه می‌دونن اون به بچه‌ها آسیب زده.
‫به پدر و مادرها فکر کن، رئیس.
‫عزادارن، جسدی ندارن که خاک کنن،
‫و تو اینجا نشستی ‫داری خارج از ساعت کاری می‌نوشی.
خیال کردین زورم رو نزدم تا ثابت کنم اون شب اونجا بوده؟
‫هیچ مدرکی ندارم، ‫و اونم مدرک عدم حضور داره.
‫- اینجا آمریکاست. ‫- اینجا آمریکا نیست.
‫اینجا «دِری»ـه.
‫کارت رو بکن، وگرنه تو انتخابات بعدی،
‫یکی دیگه رو پیدا می‌کنیم که این کار رو بکنه
‫المر.
‫وقت رفتنه.
‫رفتن؟ من تازه شروع...
‫ما تو این شهر کجا باید بریم ‫که یه‌کم آروم بشیم؟
‫نگران نباش. یکی رو می‌شناسم ‫که می‌تونه کمک‌مون کنه.
‫تا وقتی که شما رفقا بتونین ‫با یه‌کم نوشیدنی غیرقانونی کنار بیاین.
‫در مورد اون مطمئن نیستم، رفیق.
‫- این کوفتی یه‌کم قویه. ‫- آره؟ خب، منم هستم.
‫اون قدیمی...
‫باشه.
[فرماندهی استراتژیک نیروی هوایی] [کارِ ما برقراریِ صلحه]
‫هی، هیس، رفیق. ‫الان برامون گزارش رد می‌کنه.
‫برای چی؟ حال خوب داشتن؟
‫وقتی بندازنت تو بازداشتگاه ‫دیگه حالت اینقدر خوب نیست.
‫اون کوفتی رو بنداز دور.
‫یالا دیگه.
‫صاف وایسا.
‫کارت شناسایی. شما رفقا بیرون چی کار می‌کنین؟
‫پایگاه قرنطینه‌ست.
‫هیچ‌کس بدون مجوز مخصوص ‫حق ورود یا خروج نداره.
‫آره، خب، ما همه‌مون ‫بازجویی شدیم و مشکلی نداشتیم.
‫تکون نخورین. هیچ‌کدومتون. ‫می‌ذاریم افسر نگهبان این رو حل کنه.
‫باشه، ولی حتماً بهش بگو ‫«دیک هالوران» این بیرونه.
‫- من خودم یه سری امتیازات ویژه دارم. ‫- آره جون خودت.
‫همون‌جا وایسا.
‫چشم، قربان.
‫سرگروهبان «دیورز» هستم ‫اینجا دم دروازه جنوبی.
‫سه تا افسر هوایی نامیزون اینجا دارم، ‫از پایگاه جیم شدن.
‫لازمه یکی رو بفرستین. ‫یارو اسمش «هالوران»ـه.
‫- درسته. ‫- دیک هالوران؟
‫دیک، آره.
‫- از شغلت خوشت میاد، سرگروهبان؟ ‫- بله، قربان.
‫اطاعت، قربان.
‫مشکلی نیست.
‫مستقیم برین آسایشگاه.
‫ممنونم، قربان.
‫مأموریت فوق سری جاسوسی.
‫شوخی نمی‌کردی، نه؟
‫اون‌ها دارن مجبورت می‌کنن ‫چه غلطی بکنی، هالوران؟
‫یه‌کم رنگ و رو پریده ‫به نظر میای، هالوران.
‫شکایتی ندارم، قربان.
‫خب، من یکی دارم.
‫این چهارمین محل حفاری ‫تو چهار ماه گذشته‌ست.
‫دارم خسته می‌شم از اینکه هیکلم رو ‫برای یه مشت آشغال بکشونم وسط جنگل.
‫شاید تونسته باشی یه سری از ‫آدم‌های اینجا رو خر کنی
‫با این به اصطلاح استعدادهایی که داری، ‫ولی تنها استعدادی که من می‌بینم
‫چیزهاییه که دولت ایالات متحده ‫صلاح دیده به تو ببخشه
‫بدون اینکه هیچی در عوضش گیرش بیاد.
‫شاید داری یه‌کم قضیه رو کش میدی؟
‫داری از اون امتیازات ویژه ‫بیش از حد لذت می‌بری؟
‫می‌تونیم خیلی سریع درستش کنیم.
‫نزدیکیم.
‫نزدیکیم. می‌تونم حسش کنم.
‫بهتره امیدوار باشی.
‫این لوبیاها مزه‌ی گندی می‌دن.
‫- مزه‌ی موش مُرده می‌دن. ‫- عمراً، از اونم بدتره.
‫مزه‌ی جوراب مدیر دانلیوی رو میده.
‫باید حرف بزنیم.
‫هی، چی شده؟
‫اون هیولا. برگشت.
‫کِی؟
‫هی، اون اسکل رو نگاه کنین.
‫داره با دخترِ «هنک ساطوری» ‫چی کار می‌کنه؟
‫فکر کردم گفتی ‫اون دیگه دیوونه نیست.
‫نمی‌دونم. به نظر بهتر میومد.
‫خدا می‌دونه دارن در مورد چی حرف می‌زنن.
‫احتمالاً دارن نقشه یه قتل دیگه رو می‌کشن.
‫شاید نفر بعدی ما باشیم.
‫مارج! خدای من!
‫هی، مارجی.
‫تو دیروزم همین ‫ژاکت رو نپوشیده بودی؟
‫آسیب دیدی؟
‫نه، ولی...
‫اون یه چیزهایی گفت.
‫مثل چی؟
‫که اون‌ها قراره بیان سراغ بابام،
‫ببرنش، و... و اون کباب می‌شه.
‫ببین، همه می‌دونن بابای تو ‫هیچ ربطی به این ماجرا نداشته.
‫وقتی پلیس ازم پرسید، ‫بهشون گفتم اون اصلاً اونجا نبوده.
‫تو همون چیزی که به من گفتی رو به اون‌ها گفتی، آره؟
‫اون‌ها پرسیدن چی شده، و من...
‫می‌دونی، ‫گفتم واقعاً مطمئن نیستم، ولی...
‫ولی تو به من گفتی ‫یه هیولا از اون پرده اومد بیرون.
‫تو خودت بهم گفتی!
‫هی، بیاین «پتی‌کیک» بازی کنیم.
‫من دقیقاً نمی‌دونم چی دیدم، باشه؟
‫ولی بابای تو نبود، ‫و این چیزی‌ـه که مهمه.
‫و منم همین رو بهشون گفتم.
‫«نمی‌دونم چی دیدم» جوریه ‫که انگار تو ترسیدی که بگی.
‫یالا، مارج. تو هم بیا.
‫اگه زودتر بهشون حقیقت رو نگی،
‫اون‌ها خودشون تصمیم می‌گیرن ‫اون شب چه اتفاقی افتاده
‫- و بابای من رو می‌برن. ‫- و اگه من بهشون بگم،
‫اون‌ها فکر می‌کنن من دیوونه‌ام و من رو می‌برن
‫تو نمی‌دونی، رانی، ‫اونجا چه شکلی بود.
‫من نمی‌تونم دوباره اون روزها رو تحمل کنم.
‫ما داریم در مورد زندگی بابای من حرف می‌زنیم
‫من بهشون گفتم اون اونجا نبوده.
‫این تنها کاریه که می‌تونم بکنم. ‫مطمئنم مشکلی پیش نمیاد.
‫و مطمئنم هر دومون می‌دونیم ‫که این چرت و پرته!
‫ببخشید، خانم جوان.
‫تو با من میای.
‫تو نمی‌تونی اونجا بشینی. اونجا رزرو شده.
‫این تیکه از کف زمین؟
‫رزرو نیست. کفه.
‫آدم نمی‌تونه کف زمین رو رزرو کنه. ‫برای کی باید رزرو باشه؟
‫نمی‌دونم. دوست‌هات؟
‫دوست‌هام. آره حتماً.
‫چی داری می‌خونی؟
‫‏101 واقعیت علمی نوشته توماس اینوود.
‫آهای؟
‫- آهای؟ ‫- سلام.
‫علمی. باحاله.
‫چرا آسمون آبیه؟
‫خب، بابام می‌گه چون پسره، ‫وگرنه صورتی بود.
‫نظریه‌ی جالبی‌ـه.
‫راستی، من «ریچ» هستم.
‫ویل.
‫تو همیشه اینجا ناهار می‌خوری؟
‫شاید بهتر باشه الان فرار کنی.
‫بازم تو!
‫فردا می‌بینمت، رز!
‫کارت بیسبال، توپ بولینگ، بیوا.
‫پارچ، فنجون، کارت، ساعت.
‫- می‌تونم کمک‌تون کنم؟ ‫- چه مغازه‌ی دوست‌داشتنی‌ای.
‫ممنونم.
‫خب، دنبال چیز خاصی می‌گردین؟
‫می‌دونین، شما در واقع ‫یه تلسکوپ به شوهرم فروختین،
‫- فکر کنم، هفته پیش. ‫- یادمه.
‫خیلی مؤدب بود.
‫حس کردم ممکنه ‫ارتشی باشه.
‫آره. دست خودش نیست.
‫من و خانواده‌م تازه اومدیم شهر،
‫و دنبال وسایلی هستیم ‫که خونه رو پر کنیم، پس...
‫- شما یه پسر دارین، درسته؟ ‫- آره.
‫ویل، 12 سالشه. ماه آگوست 13 ساله می‌شه.
‫خب، من معمولاً الان ‫برای ناهار می‌بندم،
‫ولی برای مشتری‌ای که برگشته...
‫- راحت باشین بگردین. ‫- خیلی ممنونم.
‫متأسفم.
‫ببخشید، بوی گند می‌دم، می‌دونم.
‫- من ویل هستم. ‫- رانی.
‫می‌دونی لازم نیست ‫اینجا این کار رو بکنی.
‫اون‌ها اهمیت نمیدن، تا وقتی که سرجامون نشینیم
‫باشه. ممنون.
‫این تو سرفصل درس‌هامون نیست.
‫جدی؟
‫فکر کنم سرفصل قدیمی دستم افتاده.
‫خب، علم جالبه.
‫همون بمب گند زا رو در نظر بگیر.
‫می‌دونی که از کلی مواد شیمیایی مختلف ‫درست شده، درسته؟
‫بیشترش آمونیوم دی‌سولفید ‫و یه سری چیزهای دیگه‌ست.
‫ولی نکته اینه، اون مواد شیمیایی،
‫دقیقاً همون موادی هستن که ‫ابرهای دور مشتری و زهره رو می‌سازن.
‫پس، آره، شاید من بوی بد بدم.
‫یا شاید فقط با گَرد ستاره‌ها پوشیده شدم.
‫- تو عجیبی. ‫- یکی لنگه‌ی خودت.
‫- چی شده؟ ‫- چه خبره؟
‫- چرا پلیس اینجاست؟ ‫- کسی می‌دونه لیلی کجاست؟
‫دارن می‌برنش.
‫چه خبره؟
‫می‌شناسیش؟
[گمشده]
[کلینت باورز] [رئیس پلیس]
‫من اون شب آقای گروگن رو ندیدم.
‫- من قبلاً بهتون گفتم. ‫- بله، گفتی. بهم گفتی.
‫لیلی، اون خانواده‌ها، ‫اون‌ها لایق عدالتن، اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫خیلی از مردم اون بیرون ‫تو جامعه، کلافه شدن.
‫وقتی مردم کلافه می‌شن، ‫فکرهای ناجوری به سرشون می‌زنه.
‫قضیه اینه، لیلی، تو توی شهر ‫یه‌کم شهرتت خرابه.
‫حالا، سوءتفاهم نشه.
‫باشه. مردم... ‫مردم می‌فهمن که تو چه سختی‌هایی کشیدی.
‫پدرت اونجوری...
‫تیکه پاره شد، خب...
‫خب، چیزهاییه که هیچ دختر کوچولویی ‫نباید هیچوقت باهاش سروکار داشته باشه.
‫مردم این رو می‌دونن. اون‌ها این رو می‌دونن. ‫ولی در مورد...
‫اون‌ها در مورد بعدش هم می‌دونن.
‫در مورد اون مدتی که تو «جونیپر هیل» بودی.
‫و اگه چیزی که تو می‌گی راست باشه
‫و آقای گروگن اون شب ‫تو سالن سینما نبوده، خب،
‫طولی نمی‌کشه ‫که تنها شاهد ماجرا
‫کم‌کم بیشتر شبیه...
‫تنها مظنون به نظر بیاد.
‫شما فکر می‌کنین من تو این کار دست داشتم.
‫نه. نه، نه، نه. خدایا، نه.
‫ولی مردم داستان‌هایی در مورد ‫دختری با مشکلات روحی می‌شنون
‫که آغشته به خون دوستش پیدا شده،
‫و خب، می‌تونی ببینی ‫که این اصلاً خوب به نظر نمیاد.
‫کار من نبوده. قسم می‌خورم.
‫کاری که قراره بکنیم اینه.
‫قراره بفرستیمت «جونیپر هیل».
‫- چی؟ ‫- تا تو رو برای ارزیابی چک کنن.
‫فقط یکی دو روز، ‫اون‌وقت بقیه هم می‌تونن ببینن
‫که دارن اشتباه می‌کنن.
‫نه، نه، خواهش می‌کنم.
‫من نمی‌تونم.
‫من نمی‌...
‫- خواهش می‌کنم من رو برنگردونین اونجا. ‫- منم نمی‌خوام، لیلی.
‫نمی‌خوام، ولی من...
‫می‌دونی چیه.
‫چطوره یه بار دیگه ازت بپرسم؟
‫حتی سوال رو عوض می‌کنم
‫اگه این برات آسون‌ترش می‌کنه، باشه؟
‫قرار نیست ازت بپرسم
‫که آیا اون شب «هنک گروگن» رو ‫اونجا تو سینما دیدی یا نه.
‫چیزی که قراره ازت بپرسم اینه...
‫می‌تونی کاملاً، قطعاً مطمئن باشی
‫که اون اونجا نبوده؟
‫این درست نیست.
‫اون هیچ کاری با اون بچه‌ها نکرده!
‫خانم گروگن، ما دلیل خوبی ‫برای آوردنش داریم.
‫- باید ازش چند تا سوال بپرسیم. ‫- یالا.
‫دخالت نکنین.
‫- بابا! بابا! نه! نه! ‫- همه‌چی درست می‌شه، عزیزم.
‫- نه! ‫- همه‌چی درست می‌شه.
‫- بابا! نه! نه! ‫- همه‌چی درست می‌شه. من برمی‌گردم.
‫برمی‌گردم، باشه؟ برمی‌گردم.
‫- نگرانش نباش. ‫- بابا!
‫- همه‌چی درست می‌شه. ‫- یالا.
‫- مامان، مراقب بچه‌م باش! ‫- نه!
‫- من برمی‌گ... ‫- نه!
‫بابا!
‫نه!
‫برین خونه!
‫باید خجالت بکشین.
‫از درد مردم تغذیه می‌کنین.
‫برین خونه!
‫رانی، عزیزم، برگرد.
‫فکر کردی داری چی کار می‌کنی؟ ‫می‌دونی ساعت چنده؟
‫اون کجاست؟
‫چی بهشون گفتی؟
‫چی گفتی؟
‫من نگفتم. اون گولم زد.
‫و نمی‌دونستم چی کار کنم.
‫- موضوع چیه؟ ‫- موضوع بابای منه!
‫اون‌ها بابای من رو بردن!
‫کافیه! برو خونه ‫قبل از اینکه به مادربزرگت زنگ بزنم!
‫نه!
‫چی گفتی؟
‫تو می‌دونی اون این کار رو نکرده! می‌دونی!
‫چی کار کردی، لیلی بین‌بریج؟
‫ملاقاتی داری.
‫سرگروهبان.
‫تو چطوری اومدی اینجا؟
‫چیه، شما رفقا ‫هوای هم رو دارین، آره؟
‫اومدی حقت رو بگیری؟
‫خب، بیا تو، «سیازنگی». کسی کارت نداره.
‫چیه؟ همه‌ی این راه رو اومدی ‫که جا بزنی؟
‫- هی، چه مرگته؟ ‫- آروم باش.
‫خشابش خالیه.
‫این یکی خالی نیست.
‫- نگهبان! ‫- قرار نیست بهت شلیک کنم.
‫خب، این یه ماکاروف پی‌ام‌ـه.
‫این همون مدلیه که اون شب ‫گذاشتی رو صورت من.
‫این یکی مال منه.
‫یه یادگاری از دورانم ‫تو اردوگاه اسرای جنگی کره شمالی.
‫اشکم در اومد.
‫خب، «پی‌ام»،
‫اون سلاح سازمانی ‫شرق دیوار برلینه،
‫ولی این دور و بر زیاد پیدا نمی‌شه.
‫سلاحیه که کار باهاش سخته. ‫پر کردنش از اونم سخت‌تره.
‫تو یه روز خوب، دو تا دست و چند بار تلاش می‌خواد
‫- خب؟ ‫- خب...
‫تو اون تفنگ رو... ‫تو کمتر از یه ثانیه مسلح کردی.
‫و من افسرهای آموزش‌دیده کره‌ای رو دیدم ‫که بیشتر از این طولش می‌دن.
‫مسترز، نمی‌دونم اینجا چی کار می‌کنی،
‫ولی تو اون کسی نبودی که اون شب تو اتاق من بود
‫پس تو فکر می‌کنی که ‫من نمی‌خوام اون ریخت سیاهت
‫- از اینجا بره؟ ‫- این رو باور می‌کنم.
‫ولی من پرونده‌ت رو کشیدم بیرون، ‫و تا جایی که می‌تونم بگم،
‫تو به زور می‌تونی یه ام-16 رو باز و بست کنی،
‫چه برسه به اینکه با یه تپانچه شوروی ‫جوری کار کنی که انگار باهاش به دنیا اومدی.
‫چیزهای جالب زیادی تو اون پرونده هست.
‫تنبیه انضباطی تا دلت بخواد برای همه‌چی
‫از حالت غیرعادی حین انجام وظیفه تا کتک زدن درجه‌دارها
‫مامانت باید خیلی بهت افتخار کنه.
‫پای مامان من رو وسط نکش.
‫حتماً.
‫تا وقتی که مجبور نشم...
‫دروغ‌‌هات رو تحمل کنم.
‫همین فکر رو می‌کردم.
[ژنرال شاو]
‫ژنرال، برای سرگرد هنلن ‫یه لحظه وقت دارین؟
‫بفرستش تو.
‫- ژنرال. ‫- سرگرد، بفرمایید بشینین.
‫لازم نیست، قربان. ‫فقط فکر کردم باید بدونین
‫شما یه مرد بی‌گناه رو ‫تو بازداشتگاه زندانی کردین.
‫اون یه عوضی نژادپرسته، ولی بی‌گناهه.
‫- اون عوضی اعتراف‌نامه امضا کرده. ‫- بله، خب، اون دروغ گفته، قربان.
‫- اون این رو بهت گفت؟ ‫- یه جورایی.
‫من قراره یه گزارش به «دفتر تحقیقات ویژه» بدم ‫تا درخواست تحقیقات بیشتر بکنم.
‫که اینطور.
‫- امر دیگه‌ای نیست، سرگرد؟ ‫- خیر، قربان. ممنونم.
‫سرگرد هنلن.
به نظرم بهتره الان بشینی
‫باید می‌فهمیدم.
‫که آیا اون آسیب مغزی تو ‫کره جنوبی واقعیت داشته یا نه.
‫و سرگرد، تو ناامیدم نکردی.
‫یه آمیگدال آسیب‌دیده.
‫پنجاه سال تو میدون جنگ بودم ‫و هیچوقت همچین چیزی نشنیده بودم.
‫من به اندازه‌ی کافی تو نبرد بودم ‫که یه مرد شجاع رو وقتی می‌بینم، بشناسم.
‫ولی تو، سرگرد... ‫تو کمیاب‌ترین موجودی.
‫مردی بدون ترس.
‫و من خیلی، خیلی وقته که ‫دنبال یکی مثل تو می‌گشتم.
‫این یه آزمایش بود، پسرم.
‫و تو قبول شدی.
‫فکر کنم به اندازه کافی شنیدم.
‫- حالا صبر کن. ‫- اون‌هایی که ماسک زده بودن کی بودن؟
‫مهمه؟
‫می‌خوام بدونم کی من رو ‫با لوله فلزی زده؟ بله، قربان، مهمه.
‫قرار نبود اونجوری بشه، ‫و من متأسفم.
‫ولی من قول ناشناس موندن دادم، ‫و من آدم‌های خودم رو نمی‌سوزونم.
‫و مسترز؟
‫اون اونجا نبود.
‫می‌فهمم. ‫تو مجبوری کار من رو گزارش بدی.
‫ولی قبل از اینکه این کار رو بکنی، ازت می‌خوام ‫ده دقیقه وقت بذاری و به حرف‌هام گوش کنی.
‫غذای سگ «گینگام» رو پیدا می‌کنین، ‫طعم بهتر، قیمت کمتر.
‫و یادتون باشه، گربه‌ها هم عاشقشن.
‫- سلام، لیلی. ‫- سلام، آقای جانکو.
‫- مادرت دوباره فرستادت خرید؟ ‫- اون شیفت دوبل کار می‌کنه.
‫اگه چیزی اون بالاها خواستی، بگو.
‫ممنون.
‫تو راهروی هفت، نوشابه «فیز-ا-لات».
‫دو تا بخرین به قیمت یکی.
‫و یادتون نره «اسپاگتی‌او» رو بردارین
‫تو بخش کنسروها.
‫شامپو حمام «مستر بابل» نصف قیمت
‫تا آخر هفته.
‫به «غول سبز» سلام کنین.
‫لوبیا سبز حراجی تو راهروی شش.
‫دیوونه.
‫غذای سگ «گینگام» رو پیدا می‌کنین،
‫طعم بهتر، قیمت کمتر.
‫و یادتون باشه، گربه‌ها هم عاشقشن.
‫غذای سگ «گینگام»، ‫طعم بهتر، قیمت...
‫بابات دلش برات تنگ شده.
‫و یادتون باشه، گربه‌ها هم عاشقشن.
‫تو راهروی هفت، نوشابه «فیز-ا-لات».
‫دو تا بخرین به قیمت یکی.
‫باید زندانی بشی.
‫سوپ گوجه‌فرنگی کمبل.
‫دنبال قوطی قرمز تو راهروی شش بگردین.
‫یادتون نره «اسپاگتی‌او» رو بردارین
‫تو بخش کنسروها.
‫شامپو حمام «مستر بابل» نصف قیمت
‫تا آخر هفته.
‫تو دیوونه‌ای.
‫باید برگردی «جونیپر هیل».
‫لیلی بین‌بریج...
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫حراج عقل تو راهروی هشت!
‫تو نمی‌تونی از اینجا بری.
‫- تو خطرناکی! ‫- تو اینجا گیر افتادی!
‫اون دیوونه‌ست.
‫- می‌دونستی؟ ‫- می‌دونم که می‌دونی.
‫می‌خوای بابات رو ببینی؟
‫دیوونه.
‫بابا؟
‫دختر کوچولوی من اینجاست.
‫پیش بابا نمیای؟
‫نه!
‫نه! نه! نه!
‫سلام، دیوونه!
‫فقط یه‌ذره بیا پیش بابا!
‫ ولم کن! ولم کن!
‫لیلی بین‌بریج!
‫چه مرگته تو؟
‫- دروازه رو باز کن. ‫- چشم، قربان.
‫این‌ها همه‌ش چیه؟
‫تحمل کن، سرگرد.
‫اوایل امسال، ‫کوبایی‌ها و شوروی
‫- یه اجلاس کشاورزی تو هاوانا برگزار کردن. ‫- یادمه تو اخبار شنیدم.
‫خب، چیزی که نشنیدی ‫هدف واقعی اون جلسه بود.
‫اون جلسه برای طراحی نقشه‌ای بود ‫که کلاهک‌های هسته‌ای رو
‫در محدوده‌ی حمله‌ی ‫ایالات متحده قرار بدن.
‫با قابلیت پرتاب از کوبا، ‫شوروی می‌تونه هر شهر بزرگی
‫در ایالات متحده رو ظرف چند دقیقه بزنه.
‫چیزی که الان می‌بینی
‫شاید بهترین ‫و تنها امید ما برای جلوگیری از اونه.
‫آقایون. مرخصین.
‫به «عملیات پرِیسِپت» خوش اومدی.
‫یه برنامه فوق سری وزارت دفاع ‫با یه هدف واحد.
‫برنده شدن تو جنگ سرد ‫قبل از اینکه حتی اولین موشک شلیک بشه.
‫دارین یه سلاح می‌سازین؟
‫تقریباً. داریم دنبال یکی می‌گردیم.
‫چیزی که خیلی وقت پیش ‫تو «دِری» دفن شده.
‫چیزی که تو، سرگرد، ‫صلاحیت منحصربه‌فردی برای کمک به ما در بازیابیش داری.
‫چطور؟
‫این سلاح، ‫ترس فلج‌کننده تولید می‌کنه.
‫در هر کسی که بهش نزدیک بشه.
‫در تئوری، می‌تونه یه مرد رو ‫اونقدر بترسونه
‫که همون‌جا خشکش بزنه و بمیره.
‫ولی اون چیه؟
‫یه جور ماشینه؟
‫ما همه‌چیز رو در موردش نمی‌دونیم. ‫از کجا اومده، چطور کار می‌کنه.
‫چیزی که می‌دونیم
‫اینه که دور تا دورش ‫با گروهی از اشیاء احاطه شده.
‫مثل فانوس دریایی بهشون فکر کن.
‫اگه بتونیم پیداشون کنیم،
‫بهمون کمک می‌کنن مکان دقیق ‫خود سلاح رو پیدا کنیم.
‫و در اون لحظه...
‫ما به تو اونجا احتیاج داریم، سرگرد، ‫تا بهمون کمک کنی به دستش بیاریم.
‫- بله، سرهنگ، چی شده؟ ‫- عذر می‌خوام که مزاحم شدم.
‫همین الان از محل حفاری خبر رسید.
‫گزارش‌ها هنوز دارن می‌رسن، ‫ولی به نظر می‌رسه...
‫یه چیزی پیدا کردن.
‫- به ما ملحق می‌شی، سرگرد؟ ‫- بله، قربان.
[تیمارستان جونیپر هیل]
‫مامان، خواهش می‌کنم.
‫نذار برم.
‫بهت گفتم.
‫نزدیکیم.