‫.
‫من می‌تونم انجامش بدم مامان.
‫نه بشین. ‫من می‌خوام بهت غذا بدم.
‫اون کی بود؟
‫کی؟
‫پای تلفن.
‫هیچ‌کس، کسی نبود.
‫خوبی؟
‫آره البته.
‫نگران نباش. ‫غذا چطوره؟
‫عالیه! ممنونم.
‫منظورم کتابه.
‫کتابش عالیه. فکر کنم بدونم کار کی بوده.
‫ولی آخرین بار اشتباه حدس زدم. ‫باید تو هم بخونیش.
‫اون‌ کتاب‌ها من رو می‌ترسونن.
‫ترسناک نیست!
‫[آگاتا کریستی]
‫عزیزم.
‫باید تا دیروقت کار کنم.
‫باشه، باید برم خونه مادربزرگ؟
‫متأسفم.
‫مشکلی نیست، تا بعد از شام باید بمونم؟
‫می‌خوای کار جالبی انجام بدی؟
‫شام رسمی.
‫جالبه؟
‫کاخ سفیده دیگه، همیشه جالبه.
‫این مراسم شام برای کیه؟
‫سران کشور استرالیا.
‫استرالیایی‌ها خیلی باحالن!
‫آدم معروفی اونجا هست؟
‫نمی‌دونم.
‫خیلی‌خب، مامان، بهم گوش کن.
‫اگه هیو جکمن قراره اونجا باشه ‫باید بهم بگی.
‫نه بابا! چرا باید هیو جکمن اونجا باشه؟
‫نمی‌دونم، آدم معروفیه.
‫نمی‌تونم چیزی بگم.
‫خیلی‌خب.
‫خب چی باید بگم بهش؟
‫مثلاً
‫نمی‌دونم
‫مثلاً بگو "سلام آقای جکمن."
‫بس کن! انجامش نمی‌دم!
‫بخور.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم. دوستت دارم.
‫من هم دوستت دارم مامان!
‫ببخشید امشب اینطور شد.
‫مشکلی نیست. به کشورمون کمک می‌کنه.
‫صبح به‌خیر.
‫اوه ببخشید، متأسفم.
‫نه، نه، تقصیر منه.
‫حال‌تون چطوره؟
‫ممنونم، سلام آقای جکمن.
‫سلام.
‫الو؟
‫[اقامتگاه]
‫[قسمت 7:] ‫[ماجراجویی‌ انگشت شستِ مهندس]
‫آره همین الان هواپیمام به زمین نشست.
‫نه ندیدمش، خیلی نزدیک بود ببینمش.
‫طوطی ال اورو رو پیدا کردم. ‫در واقع یه دسته‌ای ازشون رو دیدم.
‫همچنین مرغ چتری غبغب‌دراز رو دیدم.
‫شگفت انگیز بود. ‫جفتش رو توی بوئناونتورا دیدم.
‫اون فنچ کلمبیایی رو دیدم ولی ‫نتونستم مورچه‌پیتا رو ببینم.
‫باید برمی‌گشتم.
‫بعضی از آدم‌هایی که سر این ‫پرونده باهاشون کار می‌کنم... خیلی رو مخ‌ان!
‫می‌دونی که چطورن، آره!
‫دقیقاً!
‫خیلی‌خب.
‫ممنونم کن، به زودی باهات حرف می‌زنم.
‫کن کافمن، پرنده‌نگر ماهریه.
‫اون اولین پرستوی ‫پاکمرنگِ ونزوئلا رو پیدا کرد!
‫منظورت از "آدم‌هایی که باهاشون کار می‌کنم" ‫ چی بود؟
‫اوه، منظورم تو نبودی، رئیس. ‫منظورم اون بود.
‫چرا از اون تلفن استفاده می‌کنی؟
‫فقط همین تلفن رو دارم.
‫- تلفن نداری؟ ‫- نه.
‫یه تلفن نداری؟
‫واسه همین نمی‌ذارم ‫سوال‌ بپرسی.
‫می‌فهمی چقدر تماس ماهواره‌ای ‫ گرفتن با این گرونه؟
‫- نه. ‫- خیلی گرونه.
‫- اداره من رو می‌کشه. ‫- خیلی‌خب ببخشید.
‫من توی فرودگاه کیتو باهاش صحبت کردم.
‫من هم از دیدنت خوشحالم.
‫خب نقشه چیه؟ کی قراره ‫این یارو دومبی رو ببینیم؟
‫پاتریک دومبی.
‫الان داریم می‌ریم اونجا؟
‫- اون چیه؟ ‫- ماهی خال‌خالی.
‫- نه. ‫- دودیه.
‫- نه، توی ماشین؟ ‫- نمی‌خواستم توی هواپیما بازش کنم.
‫- مردم رو اذیت می‌کنه. ‫- آره همینطوره.
‫یه سری ایده درباره اینکه ‫چه کسانی رو ملاقات کرده دارم.
‫ولی واضحاً نیاز داریم ‫که اون همه رو چک کنه.
‫اون رو آماده کردیم؟
‫حس می‌کنم دارم زیادی درباره آقای دومبی ‫حرف می‌زنم و هیچ‌کس چیزی نمی‌گه.
‫پروازت چطور بود؟
‫- چی؟ ‫- فیلمی چیزی دیدی؟
‫- آقای دومبی حرف نمی‌زنه. ‫- منظورت چیه که حرف نمی‌زنه؟
‫وکیلش گفته که مصونیتش فقط ‫ مربوط به جلسات دادرسی هست، که حقیقت داره
‫و اون جلسات تمام شدن، ‫در واقع به تعویق افتادن
‫چون سناتور بیکس داغون‌شون کرد.
‫- بذار یه چیزی بهت بگم. ‫- سناتور!
‫- اون حرف نمی‌زنه. ‫- خب چرا بهش مصونیت نمی‌دیم؟
‫کی؟ من و تو؟ مثلاً یه نشان مصونیت بهش بدیم؟
‫نه اون‌هایی که مسئول دادن مصونیت هستن.
‫وزارت دادگستری. ‫بریم به وزارت دادگستری.
‫قرار نیست بری به وزارت دادگستری.
‫تلاطمی حس کردی توی هواپیما؟
‫- نه! ‫- نه!
‫پس ما هیچ راهی برای بازجویی از مردی ‫ که شاهد حمل یه جنازه از اتاق کار رئیس‌جمهور (اتاق زرد بیضی‌شکل)
‫توی کاخ سفید بود، نداریم؟
‫خب وقتی اینجوری می‌گی...
‫خب قراره درباره چی تحقیق کنیم؟ چه‌جوری باید ‫ انجامش بدیم؟ من چرا اینجام؟
‫تو اینجایی چون من این پرونده ‫ رو دوباره باز کردم.
‫اداره پلیس این پرونده رو دوباره باز کرده.
‫لری این رو با عشق و احترام می‌گم ‫ولی کی اهمیت میده؟
‫اون‌ها براشون مهم نیست. این قرار نیست ‫ بهمون کمک کنه که بریم به کاخ سفید.
‫اوه، هرجور شده می‌ریم به کاخ سفید.
‫ما نیروی پشتیبانی ‫از داخل کاخ سفید داریم.
‫از طرف کی؟
‫فکر کنم چیزی که باید روش تمرکز کنیم، ‫اینه که ما الان اینجاییم!
‫از طرف کی؟
‫واقعاً دلم برای اکوادور تنگ شده.
‫من واقعاً ازت می‌خوام که ‫این پرونده رو حل کنی، کارآگاه کاپ.
‫- کدوم پرونده؟ ‫- همین پرونده لعنتی. بهش نگفتی؟
‫اوه، خیلی‌خب.
‫منظورت اِی بی وینتره؟ ‫اون پرونده مختومه شده.
‫گزارشش رو خوندم. ‫خودکشی کرده بود.
‫آره خیلی‌خب متوجه‌ام. ‫ما همه یه مشت احمقیم.
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫من واقعاً فکر می‌کردم خودش رو کشته.
‫چون وقتی آوردنش، رگش رو زده بود ‫و نامه خودکشی داشت.
‫و راستی می‌خوام اون نامه رو ببینم.
‫توش چی نوشته بود؟
‫چون شاید واقعاً خودش رو کشته!
‫خیلی بلند بود!
‫موافقم!
‫- نن و تریپ هنوز اینجان؟ ‫- آره شبیه "فراگر"ها هستن.
‫فراگر؟ منظورت آدم‌هاییه که یواشکی ‫وارد خونه‌ات می‌شن
‫و توی اتاق زیرشیروونیت زندگی می‌کنن، غذاهات ‫رو می‌خورن و تو نمی‌تونی بیرونشون کنی؟
‫این همون کاری نیست که تو داری انجام میدی؟
‫به هر حال، تو می‌خوای من این پرونده ‫رو حل کنم، یا خودت تا الان حلش کردی؟
‫برام خیلی پیچیده بود.
‫ازت می‌خوام حلش کنی.
‫- چرا؟ ‫- چرا؟
‫چون ما توی یه دردسر جدی هستیم، ‫کارآگاه کاپ.
‫این دولت‌مون توی دردسره! ‫قبلاً هم توی دردسر بودیم.
‫ولی این بار هزار برابر از دفعات قبل بدتره.
‫انگار توی یه چاه افتادیم.
‫دیدی بچه‌ها میوفتن توی چاه‌های 100 فوتی؟
‫ما هم همین وضع رو داریم ‫ولی توی چاه ما پر از آشغاله.
‫بین این و ماهی دودی
‫من تمام عمرم رو صرف این کردم ‫که پری مورگان وارد کاخ سفید شه.
‫و حالا این وضع بدیه.
‫همه فقط درباره این حرف می‌زنن و فکر می‌کنن.
‫پس ما به یه جواب نیاز داریم.
‫اون هم از تویی که تنها کسی هستی ‫که بقیه بهش اعتماد دارن، کار کی بوده؟
‫و برام مهم نیست کار کی بوده
‫- فقط یه اسم می‌خوام. ‫- اگه اون اسم هری هالینجر باشه چی؟
‫پس اونقدری که بقیه می‌گن ‫کارت خوب نیست.
‫- من تمام اختیارات قبلیم رو می‌خوام. ‫- خیلی‌خب.
‫- هیچ چیز ممنوع نیست. ‫- هیچ چیز ممنوع نیست
‫- از جمله طبقه دوم. ‫- می‌تونی همین الان بری پایین.
‫- جناب رئیس جمهور با این موافقن؟ ‫- ایشون دیگه ‌اینجا زندگی نمی‌کنن.
‫اجاره ماهیانه‌اش رو نداده؟
‫آقای رئیس جمهور و دستیارشون ‫به کاخ بلیر نقل مکان کردند.
‫- کِی؟ ‫- یک هفته بعد از مهمانی شام.
‫چرا؟
‫اینجا احساس راحتی نمی‌کردند.
‫- 48 ساعت زمان کافی‌ایه؟ ‫- چی؟
‫سوالی گفتمش ولی درواقع یک سوال نیست.
‫- 48 ساعت وقت دارید. ‫- هیچ‌وقت نگفتی
‫اون‌ها بالأخره قراره یه روز ‫جلسات استماع رو برگزار کنند،
‫و من تا قبل از اون به یه جواب نیاز دارم. ‫اوضاع خطرناکه.
‫اوه و یک چیز دیگه
‫می‌شه حرف زدن درباره پرنده‌ها رو بس کنی؟
‫لطفاً بس کن.
‫کارآگاه کاپ؟
‫پرنده‌های احمق.
‫- از اول نگفت 48 ساعت. ‫- می‌تونم انجامش بدم.
‫بهش اعتماد داری؟ ‫من بهش اعتماد ندارم.
‫اون؟ معلومه که نه.
‫همیشه باید به آدمی که پیشنهاد ‫ملاقات میده، شک داشته باشی.
‫پدرخوانده؟ ‫دیالوگ پدرخوانده بود؟
‫- آره خودشه. ‫- دیالوگ کلمنزا؟
‫نه نه نه، اون یکی بود
‫- تسیو. ‫- خودشه تسیو!
‫تسیو توی خاکسپاری میره پیش ...‫مایکل و ازش می‌خواد با
‫- بارزینی ملاقات کنه. ‫- بارزینی آره خودشه!
‫من یه صدای کوبیدن خیلی بلند شنیدم.
‫جوری که کفش‌هاش داشتن در می‌اومدن ‫و جوری که شلوارش دور کمرش جمع شده بود
‫- همیشه فکر می‌کردم حرکتش دادن. ‫- از کجا؟
‫- جزمین هینی کجاست؟ ‫- من از کجا بدونم؟
‫- از وقتی پروازت نشسته پیش تو بودم. ‫- می‌تونی پیداش کنی؟
‫فکر کردم این دفعه همه چیز فرق کنه.
‫واقعاً؟
‫- اتاق 301 گوشه شمال شرقی. ‫- چرا از اونجا بوی رنگ حس کردم؟
‫ما اینجا هیچی کاری نکردیم، ‫ و این هم صد در صد رنگه.
‫این در با چسب بسته شده بود.
‫این یه دره، یه در فشاری.
‫اون سمت راهرو هم همینطوره؟
‫این متفاوته. یه راه‌پله‌ست.
‫یه راه‌پله مخفی.
‫راه‌پله کارکنان.
‫- به کجا می‌رسه؟ ‫- طبقه سوم.
‫- چه کسانی به طبقه سوم دسترسی دارن؟ ‫- تعدادشون بیشتر از چیزی‌ـه که فکر می‌کنی.
‫واقعاً آدم‌های زیادی توی این کاخن.
‫- من باهاش سوار آسانسور شدم. ‫- کجا پیاده شد؟
‫طبقه دوم.
‫در هر دو طبقه اتاق مهمان هست.
‫کایلی مینوگ یه مهمان بود.
‫تنها چیزی که درخواست کرد این بود ‫که اتاق خواب لینکن رو بهش بدیم.
‫می‌خوای همین الان بری به ‫اتاق لینکن؟
‫- بله. ‫- این یه صحنه جرمه.
‫اتاق خواب لینکن؟ فکر کردم این ‫یارو توی طبقه دوم مرده.
‫خون!
‫- کجا؟ ‫- توی اتاق خواب لینکن.
‫و این اتاق کنار اتاق لینکن چی؟
‫اتاق معاهداته.
‫هری هالینجر توی اتاق معاهدات، ‫با رئیس سازمان سیا...
‫والپول بینگ، جلسه داره.
‫- برو گم‌شو بیرون. ‫- در روز قبل از مراسم شام رسمی
‫- من یه نفر رو دیدم. ‫- توی طبقه دوم؟
‫اومد سمت من و گفت من باید از ‫اونجا برم بیرون.
‫چرا همچین چیزی گفت؟
‫توی اون راهرو چی دیدی؟
‫وقتی از اتاق پذیرایی اومدم بیرون، ‫به ته راهرو نگاه کردم
‫و دیدم اون داره یه جسد رو از ‫اتاق کار رئیس‌جمهور می‌کشه بیرون.
‫- چرا هیچ سرویس مخفی‌ای اونجا نبود؟ ‫- بهمون گفته شده بود که از اونجا دور بمونیم.
‫کی بهتون این رو گفت؟
‫- آقای مورگان. ‫- این یه دروغه.
‫- اون ساعت 9 و 22 دقیقه شب تماس گرفت. ‫- من به کسی زنگی نزدم.
‫- وقتی زنگ زد کجا بودی؟ ‫- طبقه دوم.
‫- و بعدش از اونجا رفتی؟ ‫- بله.
‫- چیز دیگه‌ای ندیدی یا نشنیدی؟ ‫- نه هیچی، به جز صدای سگ.
‫رفتم بالا، چیزی ندیدم. ‫برگشتم و صدای سگ قطع شد.
‫- این فرد رو می‌شناسی؟ ‫- نه.
‫- کار کی بود؟ فقط یه اسم بگو بهم. ‫- چی می‌شه اگه اون اسم...
‫کارآگاه کاپ؟
‫نمی‌دونستم قراره بیای. ‫دوباره برگشتی سر تحقیقات؟
‫- بله. ‫- خیلی‌خب.
‫خوبه عالیه.
‫هیچ‌وقت فکر نکردم خودش رو کشته باشه.
‫خب، حق با شماست.
‫چند ماه اخیر خیلی خیلی سخت بود.
‫بعد از اون شب، همه‌ی ما شوکه شده بودیم.
‫تمام سعی‌مون رو کردیم ‫ که به کارمون ادامه بدیم
‫داریم به جای مشخصی می‌ریم؟
‫بله.
‫بعد ما رو به جلسات استماع کشوندند. ‫هیچ‌وقت به کارهاشون اعتماد نداشتم.
‫احساس عجیبی دارم اینجا.
‫خب، جناب رئیس جمهور و آقای مورگان رفتن.
‫شاید قضیه همینه. شاید هم اینه که ‫من تاحالا به جز زمان‌هایی که مراسم شام بوده
‫یا یه جسد پیدا شده یا کلی استرالیایی اومدن، ‫به کاخ سفید نیومده بودم.
‫قطعاً ساکت‌تره. ‫لیلی تغییرات زیادی اینجا کرده.
‫- لیلی شوماخر؟ رئیس دفتر؟ ‫- بله.
‫چه تغییراتی؟
‫بیشتر شکل و شمایل کاخ رو.
‫یونیفرم‌های جدید برای ‫پیش‌خدمت‌ها و خدمتکارها
‫بعضی از اتاق‌ها رو بازسازی کرده. ‫از اتاق آبی شروع کرده.
‫- اتاق آبی چه‌ش بود؟ ‫- مثل اینکه همه چیزش.
‫وقتی با انجی هاگینز مصاحبه کردم اشاره ‫کرد که آقای وینتر یه دفتر روزمرگی داشت.
‫دفتر خاطراتش. اون همه چیز ‫ رو توی اون می‌نوشت.
‫آره.
‫- می‌دونی کجاست؟ ‫- نه نمی‌دونم.
‫باید پیداش کنم.
‫لعنتی، من نمی‌دونم اصلاً ‫باید از کجا شروع کنم.
‫نمی‌تونم اینطوری کار کنم.
‫این تابلو رو دیدید؟ ‫چرا یه حصار ایرلندی اینجاست؟ نمی‌دونم.
‫من انجامش نمی‌دم. ‫من همچین کوفتی رو نمی‌پزم.
‫اون چیه؟ ‫حتی نمی‌تونم تشخیص بدم این چیه.
‫اون ترقوه یه گوزنی چیزی‌ـه؟
‫لیلی گفت این عکس‌ها رو ‫از توی اینترنت پیدا کرده.
‫- توی پینترست دیدن‌شون راحت‌تره. ‫- من پینترست ندارم.
‫این کاملاً غیرقابل قبوله.
‫این‌ها ربطی به غذا ندارن.
‫این یه تیکه سنگه.
‫این عکس یه سنگه!
‫برو توی پینترست. دیدنش راحت‌تره.
‫نمی‌فهمم چی داری می‌گی، ‫ولی داره آزارم میده.
‫- من انجامش نمی‌دم! نمی‌تونم انجامش بدم! ‫- یه مراسم افتتاحیه هتل توی زوریخ هست.
‫- هیچ کدوم از این‌ها غذا نیستن! ‫- من باهاشون تماس تصویری داشتم.
‫- چطور می‌تونم یه جنگل بپزم؟ ‫- و همچنین فیس‌تایم گرفتم باهاشون.
‫فکر کنم یه سری چیزها عوض نشدن.
‫اوه، اون‌ها هم تغییر کردن.
‫حالا، لیلی برای مارولا و دیدیر ‫تابلو و ویدیو آشپزی می‌فرسته.
‫صحبت‌های زیادی درباره عصاره استخوان و ‫شکر شده.
‫خیلی خوشحال نیستن.
‫اوه ببخشید، مطمئنی می‌دونی ‫داری کجا می‌ری کارآگاه کاپ؟
‫بله البته. دارم به دفترت میرم.
‫تقریباً همونجوریه که به خاطر میارم.
‫[اِی‌بی وینتر] ‫[دفتر رئیس تشریفات]
‫من
‫نتونستم تحمل کنم تمام ‫لوازم و وسایلش رو ببینم.
‫و خب درسته خیلی وحشتناکه، ‫ولی باید به اداره دفتر ادامه بدم.
‫- باید کارت رو انجام بدی. ‫- بله.
‫تو رئیس تشریفاتی.
‫[جزمین هینی] ‫[دفتر رئیس تشریفات]
‫- وقتی نقل مکان کردی اون رو اینجا پیدا نکردی؟ ‫- چی رو؟
‫- ژورنال وینتر. ‫- نه.
‫- ممکنه که توی گاو صندوقی چیزی گذاشته باشه؟ ‫- احتمالاً، نمی‌دونم کجاست.
‫کلیدهاش رو دارم. ‫چیزی هست که بتونیم امتحان کنیم؟
‫- این کلیدهای اون نیستن. ‫- چی؟
‫این‌ها رو از کجا آوردید؟
‫توی جیب آقای وینتر بودن.
‫این‌ها مال خودش نیستن.
‫آقای وینتر با خودش کلید حمل نمی‌کرد.
‫چندتا کلید داشت ولی همیشه ‫اینجا نگه‌شون می‌داشت.
‫لعنتی.
‫اشتباه کردن رو دوست ندارم.
‫- خوشبختانه زیاد اشتباه نمی‌کنی. ‫- خوش‌شانسی نیست.
‫می‌دونی این‌ها مال کی‌ان؟
‫بله
‫فکر کنم بدونم.
‫می‌خوایم باهات صحبت کنیم.
‫- الان؟ ‫- نه الان نه.
‫نیاز نیست الان باهاش صحبت کنیم. ‫اون‌ها اون‌ور خیابون زندگی نمی‌کنند؟
‫جناب رئیس جمهور و آقای مورگان ‫ به کاخ بلیر نقل مکان کردند.
‫- شاید برای دوش گرفتن بر می‌گردن. ‫- اینجا که اردوگاه نیست، می‌تونیم صبر کنیم.
‫- همین حالا! ‫- خدای من باشه.
‫لعنتی.
‫چرا لعنتی؟
‫چی؟
‫چرا گفتی "لعنتی"؟
‫چرا؟ چون حدس زدم اومدید اینجا ‫که درباره‌ای آقای وینتر صحبت کنید.
‫ما اینجا همه در تلاشیم که ‫این واقعه رو فراموش کنیم.
‫قتل رو فراموش کنید؟
‫- فکر می‌کردم آقای وینتر خودش رو کشته. ‫- واقعاً؟
‫تو نمی‌گی "لعنتی" چون نگرانی؟
‫- دارم سعی می‌کنم دلیل حرفت رو بفهمم. ‫- درسته.
‫نگفتم "لعنتی" چون نگران بودم.
‫خیلی‌خب متوجه شدم، ممنونم.
‫لعنتی!
‫حالا راستش رو بخوای لحنت ‫یه‌کم نگران بود درسته؟
‫کاملاً!
‫- این‌ها رو از کجا آوردی؟ ‫- دلت نمی‌خواد بدونی.
‫مال تو هستن؟
‫آقای گلر، من می‌خوام درباره شب ‫مراسم شام رسمی ازتون سوال بپرسم.
‫- قبلاً درباره‌اش ازم پرسیدی. ‫- بله درسته.
‫یادت نیست؟
‫بله یادمه.
‫و از "یادمه"
‫منظورم مثل آدم‌های عادی نیست ‫که می‌گن "یادمه"
‫و منظورشون اینه که "به طور کلی یادمه"
‫یا "یادمه. توی اتاق چینی‌ها بودیم" ‫نه اینطور نه.
‫وقتی من می‌گم "یادمه"
‫منظورم اینه که دقیقاً تک تک کلماتت رو یادمه
‫و حتی لحن گفتنت رو هم یادمه.
‫چیزی نیست که به من بگی ‫و من فراموش کنم.
‫موضوع این نیست که من یادمه یا نه
‫می‌خوام ببینم تو خودت یادته یا نه
‫و آیا چیزی که این بار بهم می‌گی دقیقاً ‫همونیه که دفعه پیش بهم گفتی یا نه.
‫من قرار نبود اون شب سر شیفت باشم.
‫ولی آقای وینتر به علت یه سری ‫کار لوله کشی باهام تماس گرفتن.
‫اون افتضاحه.
‫مشکل توی طبقه سوم بود. ‫توی اتاق تریپ مورگان.
‫پس اومدم سرکار، رفتم بالا، ‫و مشکل رو حل کردم.
‫وقتی از دستشویی اومدم بیرون، ‫تریپ نبودش.
‫رفتم طبقه پایین و تو سر و کله‌ات پیدا شد.
‫رابطه‌ات با اِی‌بی وینتر چطور بود؟
‫خوب بود. کارم رو انجام می‌دادم. ‫جفت‌مون مدت زیادی اینجا کار کردیم.
‫ما با هم مشکلی نداشتیم. ‫این رو هم بهت گفتم.
‫هیچ‌‌وقت مشکلی با اِی‌بی وینتر نداشتم. ‫هیچ‌وقت.
‫آره، ولی دروغ گفتی؟
‫از کجا می‌دونی دروغ گفتم؟
‫چون الان ازم پرسیدی.
‫این یه دروغه.
‫بروس...
‫خب من خیلی دوستش دارم، ‫ولی هیچ‌وقت با وینتر کنار نمی‌اومد.
‫بروس با رئیس تشریفات قبلی، ‫یعنی سم نیدلر خیلی دوست بود.
‫و اون و اِی‌بی وینتر ‫هیچ‌وقت با هم کنار نمی‌اومدن.
‫و وقتی مورگان‌ها اومدن...
‫حتی در روز اسباب‌کشی، روزی ‫که خانواده رئیس‌جمهور جدید به کاخ اومدن،
‫خیلی افتضاح بود.
‫خیلی از افراد اون روز مشکل دارن. ‫ولی قایمش می‌کنن و لبخند می‌زنن.
‫البته به جز شیلا.
‫جناب رئیس جمهور و دستیارشون.
‫من بابتش عذرخواهی نمی‌کنم.
‫ولی بروس هم همینطور بود.
‫- چرا؟ ‫- گوش کن، روز نقل مکان.
‫اون شلوغ‌ترین روز ساله.
‫پر مشغله‌ترین روز هر چهارسال یک‌بار.
‫باعث می‌شه مراسم شام رسمی ‫شبیه یه تولد بچگونه به نظر بیاد.
‫روز اسباب‌کشی خیلی طاقت فرساست.
‫اقای نیدلر، رئیس تشریفات پیشین، ‫فرد انگیزه‌بخشی بود، خیلی پر جذبه بود.
‫کمک‌مون می‌کرد مرحله به مرحله ‫جلو می‌رفت، انگار که کار جفت‌تونه.
‫اِی‌بی؟ اینجوری بود که ‫"کار رو انجام بده، همین حالا"
‫و مورگان‌ها کارهای زیادی ازمون می‌خواستن.
‫همیشه می‌گفتن "این رو درست کن، ‫ اون رو تعمیر کن، این رو عوض کن."
‫اون روز خیلی دیوونه کننده بود.
‫بروس و اِی‌بی دعواشون شروع شد.
‫خب مهندس تویی، تو بهم بگو چرا.
‫اِی‌بی معمولاً هیچ‌وقت توی دید عموم ‫صداش رو بالا نمی‌برد.
‫- بذار ازت یه سوال بپرسم. ‫- من دارم کارم رو انجام میدم.
‫- و اون واقعاً سعی کرد داد نزنه. ‫- بیا اینجا.
‫- ولی اون‌ها بحث کردن. ‫- تو نمی‌تونی با من اینجوری حرف بزنی.
‫همه شنیدیمش.
‫می‌خوام چراغ‌ها درست شن. ‫- می‌دونم چی می‌خوای
‫یه لحظه صبر کنید، باشه؟ ‫چون اینطور نیست.
‫آره روز اسباب‌کشی خیلی دیوانه کننده بود. ‫همیشه همینطور بوده.
‫و مخصوصاً اون رو خیلی بد بود. ‫و بروس و اِی‌بی واقعاً دعواشون شد.
‫ولی بحث بین اِی‌بی و بروس؟ ‫بحث اصلی؟
‫درباره دوش‌ها بود.
‫دوش؟
‫آره دوش.
‫دوش رئیس‌جمهور. ‫فشار آب و دمای آب.
‫هر رئیس جمهوری عادت‌ها و ‫ حساسیت‌های خودش رو داره.
‫رونالد ریگن می‌خواست ‫آب‌نبات ژله‌ای همه جا باشه.
‫کلوین کولیج یه اسب برقی داشت ‫و روزی سه بار سوارش می‌شد.
‫حساسیت پری مورگان هم دوش حمومش بود.
‫می‌خواست آب داغ باشه. ‫داغِ داغ!
‫- داغ سوزنده! ‫- مثل لاوا!
‫و می‌خواست فشارش هم مثل شلنگ ‫آتش‌نشانی باشه.
‫آدم دیگه‌ای نیست که بره زیر اون دوش ‫و زنده بیرون بیاد.
‫حتی آقای مورگان فکر می‌کنه اون دیوانه‌ست.
‫تو دیوانه‌ای.
‫ولی این چیزی بود که جناب ‫رئیس جمهور می‌خواستن.
‫و اِی‌بی هم می‌خواست ‫حتماً این رو براش فراهم کنه.
‫برای ماه‌ها تنها کاری که بروس انجام ‫می‌داد، درست کردن اون دوش بود.
‫و هربار هم موفق نمی‌شد.
‫ضعیفه! ضعیفه! قطره قطره‌ست!
‫مثل مه می‌مونه! حتی شبیه مه هم نیست!
‫انگار دارم با یه کاسه سرم رو می‌شورم!
‫- فقط مشکل فشار نبود. ‫- سرده! سرده! سرده!
‫سرده! دارم یخ می‌زنم!
‫من هیپوترمی دارم! دکتر خبر کنید!
‫می‌دونی اگه پدرم بود درباره این چی می‌گفت؟
‫می‌گفت مشکلی نیست ‫چون پدرت روانی نیست.
‫می‌گفت "این مثل یه کاسه توالت
‫زیر سایه‌ی یه یخچال قطبی سرده!"
‫بروس به هتل‌ها و خونه‌های دیگه رفت
‫که آقای رئیس جمهور می‌گفت ‫تونستن کار درست رو انجام بدن.
‫و اون سیستم لوله‌کشی‌شون ‫رو برای ساعت‌ها بررسی کرد.
‫اون اداره خدمات عمومی رو هم درگیر کرد.
‫همچنین سرویس پارک ملی، مهندسان ارتش و ناسا.
‫اگه توی مریخ حموم‌ها اینجوری‌ان
‫هیچ‌کس حق نداره بره مریخ!
‫حقیقت اینه که، این خونه خیلی قدیمیه.
‫و چیزی که از بروس می‌خواستن، ‫غیر ممکن بود.
‫غیرممکن بود.
‫ولی با این حال... اون انجامش داد.
‫نمی‌دونیم چطوری.
‫هیچ‌کس نفهمید چطوری تونسته. ‫ولی به جواب رسیده بود.
‫و همه چیز تمام شد. ‫و جناب رئیس‌جمهور خیلی ممنون بودن.
‫بیا اینجا ببینم.
‫اوه خودشه!
‫قبول دارم کارش خیلی خوب بود.
‫ولی اِی‌بی مأموریت بعدی رو بهش داد.
‫بازم ممنونم!
‫ازت می‌خوام یه نگاه به ‫دما توی اتاق 321 هم بندازی.
‫اِی‌بی همچین آدمی بود.
‫می‌دونم از بروس ممنون بود.
‫ولی آدمی نبود که قدردانیش رو بیان کنه.
‫این باعث شد بروس داغون شه.
‫این رو باور دارم.
‫خود کار جدا، اینکه کسی از ‫کارش قدردانی نکرد هم جدا.
‫اون بدجوری داغون شد.
‫حموم بیش از یک ساله که مشکلی نداشت. ‫ولی اون هنوز هر روز چکش می‌کنه.
‫هر روز!
‫و چیزی که مهمه بدونید اینه
‫بروس رئیس جمهور رو مقصر ‫اتفاقات حمام نمی‌دونست.
‫واقعاً اینجور نبود.
‫اون اِی‌بی رو مقصر می‌دونه ‫که ازش محافظت نکرد.
‫وقتی شب مراسم شام بهش زنگ زدن که بیاد
‫انگار باز دوباره همه چیز ‫از اول اتفاق افتاده باشه
‫فقط قضیه اینجا بود که این دفعه ‫رئیس جمهور نبود.
‫تریپ مورگان بود.
‫که کمی ناخوش بود.
‫- خیلی حالش بد بود. ‫- لوله دستشویی گرفته.
‫- یه سری چیز دزدید. ‫- چندتا از این‌ها هم بردارم.
‫- و جوری رفتار می‌کرد که انگار درباره نمک خیلی حالیشه. ‫- من متخصص نوشیدنی هستم.
‫ولی هیچی نمی‌دونه. ...همیشه هم داره درباره
‫یه نمک دریایی دودی ایسلندی حرف می‌زنه.
‫- نمک. ‫- این نمک آبی پروسی هست.
‫- نمک! ‫- چرت و پرته! این یارو رو دیدی؟
‫هر چرت و پرتی که درباره نمک ‫می‌گه رو باور می‌کنید؟
‫من جدیداً یه تکنیک نفس‌گیری ‫چرخشی رو دارم امتحان می‌کنم.
‫تنفس جعبه‌ای. یه لحظه وقت بدید بهم. ‫تریپ مورگان لعنتی!
‫آره دیگه، بروس عصبانی بود.
‫از دست تریپ عصبانی بود، ولی بیشتر از ‫اِی‌بی عصبانی بود که بهش گفته بیاد سر کار.
‫ما یه سری مشکلات داشتیم.
‫بله.
‫درسته تأیید می‌کنم. ‫ولی من نکشتمش.
‫تو شب مراسم شام رسمی، ‫طبقه دوم بودی؟
‫داری به خاطر حرف‌هایی که اون یارو توی ‫جلسه استماع زد از من این رو می‌پرسی؟
‫اون یه‌کم هیکلش گنده بود.
‫آره! خب من خودم به طور کلی ‫کنجکاوم، ولی آره.
‫- اون من نبودم. ‫- آره خب نمی‌دونم.
‫- به نظر میاد خودت بودی. ‫- نه نبودم.
‫ممکنه.
‫اگه می‌خوای درباره کسی تحقیق کنی ‫برو درباره اون یارو مهندس دیوانه تحقیق کن.
‫اون یارو دهنش رو راجع‌به وینتر نمی‌بست.
‫من فقط یه مهندسم.
‫من اون شب طبقه دوم بودم. ‫درسته.
‫- توی اتاق کار رئیس‌جمهور بودی؟ ‫- آره.
‫خیلی جالبه مگه نه؟
‫خیلی.
‫خب اونقدرها هم جالب نیست. ‫تریپ مورگان واقعاً لوله‌ها رو داغون کرده بود.
‫توی این خونه این به این معنی‌ـه ‫که یه چیز دیگه هم خراب می‌شه.
‫مخصوصاً اگه مربوط به تریپ باشه.
‫بذار یه چیزی بهت بگم، چند ماه پیش
‫اون عوضی 4 گالن نمک ریخت توی سینکش.
‫ریخت توی سینکش و همه لوله‌ها گرفت.
‫حتی اتاق هری هالینجر ‫ و دستشویی و اتاق موسیقی
‫و بعد هم از سقف طبقه دوم چکه کرد.
‫اون به اِی‌بی گفت ‫نه، نمک باعث گرفتگی نمی‌شه چون نمک دریاست
‫و آب راحت ازش رد می‌شه.
‫هیچ منطقی پشتش نبود.
‫ما یه خدمه 6 نفری داشتیم
‫که 2 هفته تلاش کردن ‫از لوله‌ها نمک دریا بکشن بیرون.
‫کاملاً از نمک پوشیده شده بودن، ‫و من فشار خون دارم.
‫واسه همین اون شب رفتم به اتاق معاهدات،
‫که درست زیر اتاق تریپـه،
‫که ببینم آیا دوباره باعث ‫خرابی سقف شده یا نه.
‫اطراف رو نگاه کردم و چیزی ندیدم.
‫و بعد رفتم اتاق بغلی توی اتاق کار رئیس‌جمهور
‫که دیوار به دیوار اتاق معاهداتـه.
‫اونجا هم اطراف رو نگاه کردم،
‫به دیوارها و سقف نگاه کردم که مطمئن شم.
‫چون نمی‌خواستم دوباره اتفاقات قبل تکرار شه.
‫اگه خرابکاری کرده می‌خواستم زودتر متوجه شم.
‫واسه همین رفتم اونجا.
‫آره خب واقعاً یه جورایی برام جالبه، تو چی؟
‫- آره! ‫- خیلی خیلی جالبه.
‫- کسی رو اونجا دیدی؟ ‫- کجا؟
‫توی اتاق کار رئیس‌جمهور. ‫و ببخشید یه لحظه صبر کن.
‫قبل از اینکه جواب بدی، ‫باید بگم هرکسی رو
‫چه زنده چه مرده، دیدی؟
‫خب برای مثال اگه یه جسد روی زمین
‫توی اتاق بود وقتی رفتی اونجا
‫باید جواب بدی "آره یه نفر رو دیدم"
‫متوجه شدم
‫آره یه نفر رو دیدم.
‫زنده یا مرده؟
‫زنده.
‫کی بود؟
‫کارآگاه کاپ.
‫عجب سوپرایزی!
‫برای ما هم سوپرایزه. اینجا چه خبره؟
‫این اتاق‌ها 100 ساله که اینجوری‌ان.
‫می‌خواستم یه چیز با استایل بهتر امتحان کنم.
‫خب این شبیه لابی یه هتلی‌ـه که ‫من دلم نمی‌خواد توش بمونم.
‫دقیقاً! ممنونم!
‫خب چه خبره؟ ‫شنیدم می‌خواستی با من حرف بزنی.
‫اتفاق دیگه‌ای افتاده؟
‫نه فقط برگشتیم سر پرونده حل نشده قدیمی.
‫اوه خوبه.
‫خب منظورم این نیست که خوبه.
‫واضحاً
‫می‌خواستم درباره شب مراسم ‫ شام باهات صحبت کنم.
‫البته.
‫آیا اون شب به طبقه دوم رفتی؟
‫من همه طبقات رفتم.
‫- از جمله طبقه دوم؟ ‫- بله البته.
‫- چرا؟ ‫- داشتم دنبال اِی‌بی می‌گشتم.
‫چون یک ساعتی بود که ندیده بودمش، ‫و سعی داشتم مراسم رو اداره کنم
‫و کلی اتفاق همزمان با هم افتاد ‫و من بهش نیاز داشتم.
‫و بعد کم‌کم نگران شدم. ‫همه جا دنبالش می‌گشتم.
‫راست می‌گه، حداقل 4 باری ‫ ازم درباره‌اش پرسید.
‫از جمله وقتی که داشتم ‫اطراف رو نشونت می‌دادم.
‫من هنوز اِی‌بی رو پیدا نکردم. ‫ندیدیش؟
‫توی زیرزمین دیدمش.
‫دوبار، درباره اِی‌بی می‌پرسید.
‫و لیلی شوماخر معمولاً به زیرزمین نمیاد.
‫- به نظر نگران می‌اومد. ‫- دلشوره داشت.
‫نه که هول کرده باشه، واقعاً نگران بود.
‫بهم گفت عجیبه. ‫انگاری که یه مشکلی هست.
‫اِی‌بی همینجوری غیبش نمی‌زنه.
‫نمی‌شناسمش.
‫اوه، خب شما اینجا چی کار می‌کنید؟
‫درباره قتل اِی‌بی تحقیق می‌کنیم.
‫- به خاطر نقاشی اینجا نیستید؟ ‫- کدوم نقاشی؟
‫هیچی، پس چرا هی درباره نقاشی ‫سوال می‌پرسید؟
‫وقتی طبقه دوم بودی کسی رو دیدی؟
‫بله راستش، دیدم. ‫یکی از افراد طبقه پایین.
‫فکر کنم لوله‌کشی مهندسی چیزی باشه.
‫اسمش رو نمی‌دونم.
‫- متأسفم. ‫- بروس.
‫- آره بروس، خیلی ممنون.
‫بروس! آره بروس ‫توی اتاق زرد ایستاده بود.
‫بهم گفت اونجاست که مطمئن شه ‫از طبقه سوم چیزی نشتی نداره.
‫- چرا این قضیه مهمه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫مظنونه؟
‫به خاطر جلسات استماع؟
‫خیلی‌خب اول از همه، اون جلسات استماع ‫خیلی دیوونه کننده بودن! من اونجا بودم.
‫لیلی شوماخر. ‫اون زن واقعاً دیوانه‌ست.
‫چرت و پرته!
‫گوش کن من مشکلی با داشتن کنگره ندارم؟ ‫فکر کنم چیز خوبی باشه.
‫ولی این چیزها، از کنترل خارج می‌شن.
‫درباره لیلی شوماخر چی می‌دونیم؟
‫می‌دونیم رئیس دفتره.
‫- واقعاً؟ ‫- آره فکر کنم همینه؟
‫اوه، متوجه‌ام.
‫داری می‌گی "واقعاً" انگار حرف بیخودی زدم.
‫باشه فهمیدم.
‫خب گوش کن این تمام چیزی‌ـه که می‌دونم. این ‫تمام چیزی‌ـه که ما می‌دونیم، دیگه چی می‌دونیم؟
‫خب به من نگاه نکنید.
‫من فقط می‌دونم که اون دختر ‫لیلیان و والاس شوماخره.
‫شوماخرِ پدر یه تاجر بزرگـه.
‫اون در حال سفر بین لاس وگاس و ماکائو
‫و عمارت خانوادگی‌شون در ژوپیتر فلوریدا، ‫بزرگ شده.
‫اون توی اون خونه‌های وسیع بزرگ شده.
‫همه ساخت جدیدن و حتی بعضی‌ها ضدعفونی شدن.
‫اون بیشتر میلش به برند‌های لاکچری
‫مثل سیکس‌سنس و آمانه.
‫پدر و مادرش طرفدار حزب مخالف‌ان
‫ولی جز اهداکنندگان اصلی به مورگان‌ها بودند.
‫و به نظر بعضی‌ها حمایت‌های اون‌ها
‫نقش اساسی‌ای در برد پری داشت.
‫که دلیل خوبی برای انتصاب اون ‫به عنوان رئیس دفتر بود.
‫شغلی که اون براش تلاش می‌کرد.
‫اون اصلاً تمایل خودش برای بازسازی کاخ سفید
‫به عنوان یه ایده قایم نکرده بود.
‫اون یه سلبریتی معروف ‫و فردی اجتماعی و تأثیرگذاره.
‫اون حس خودبزرگ‌بینی زیادی داره.
‫اون نمی‌خواد فقط مثل لتیشا بالدریج باشه، ‫اون می‌خواد جکی باشه.
‫شوماخر با سوال‌های زیاد و بلندپروازی به ‫کاخ سفید اومد.
‫"خدمه همیشگی هستن درسته؟"
‫"می‌تونن اخراج شن؟"
‫"حتماً باید تور گذاشته بشه؟"
‫اون از "انجام دادن" خیلی استفاده می‌کنه.
‫"می‌تونیم یه چیزی مثل باغ ذن به جای ‫این رزها انجام بدیم؟"
‫" می‌تونیم یه مرکز سلامتی مثل ‫توی آمانرویان ترکیه انجام بدیم؟"
‫همه چیز دوباره داره بازنگری می‌شه.
‫تمام آداب و رسوم، تمام عناصر طراحی.
‫"اتاق قرمز! اتاق آبی! اتاق زرد!"
‫"چقدر از رنگ‌های اولیه استفاده می‌شه! "
‫در روزهای اول کارش پیشنهاد ‫یونیفرم جدید برای کارکن‌ها رو داد
‫و یک کتابچه از مدل‌ها رو برامون آورد.
‫که گلچینی از هتل‌های موردعلاقه‌ش ‫در سرتاسر جهان بود.
‫"عاشق استایل نیکولاس اوکول توی ‫رزوود لندن نشدی؟"
‫- بی‌خیال! ‫- این چه کوفتیه دیگه؟
‫خب شما این‌ور و اون‌ور می‌پلکید ‫و من تحقیقاتم رو ادامه میدم.
‫راستش همه‌اش توی این مجله بود.
‫توی گوشه کنار این کاخ از این‌ها هست.
‫متوجه نمی‌شم، زیاد جالب نیست برام.
‫- همیشه یه حس بدی ازش می‌گیرم. ‫- باید به خاطرش دستگیرش کنیم؟
‫بهش اعتماد ندارم.
‫هی این کلمه رو می‌گی، اعتماد. ‫تو نباید به هیچ‌کس اعتماد کنی.
‫چرا باید به کسی اعتماد کنی؟
‫تنها کسی که توی این دنیا بهش اعتماد دارم ‫ لری دوکسه، و اون الان سرم کلاه گذاشت.
‫آیا به نظرم لیلی توی این کار دست داشته؟ ‫نمی‌دونم.
‫همه می‌گن اون واقعاً سعی داشته ‫اِی‌بی رو پیدا کنه. خودم دیدمش.
‫یا اینکه یه بازیگر ماهره
‫و خب زیاد به نظر بازیگر خوبی نمیاد،
‫یا اینکه همین به تنهایی ‫باعث می‌شه مظنون نباشه.
‫ولی یه چیزی اذیتم می‌کنه.
‫- چرا اتاق زرد؟ ‫- منظورت چیه؟
‫خب چرا باید توی اتاق زرد ‫ دنبال آقای وینتر بگردی؟
‫من توی اتاق زرد دنبالش نمی‌گشتم.
‫من همه جا داشتم دنبالش می‌گشتم. ‫همه اتاق‌ها.
‫ولی دلیلی داشت که فکر کنی اون اونجاست؟
‫نه، ولی خب نمی‌دونستم کجاست.
‫متوجه نیستم سوالت چیه.
‫این برای هر اتاقی صدق می‌کنه.
‫نمی‌‌خوام این کار رو ادامه بدیم.
‫کدوم کار؟
‫- فکر می‌کردم اِی‌بی خودکشی کرده. ‫- اینطور نیست.
‫من دوبار رفتم به اتاق زرد که پیداش کنم.
‫بار اول تمام جاهای کاخ رو گشتم.
‫و بار دوم؟
‫بار دوم به خاطر چیزی بود که بار اول دیدم.
‫بار اول ایِ‌بی رو دیدم.
‫توی سالن بودم و دیدمش که ‫با یه نفر توی اتاق زرد بحث می‌کنه.
‫و خیلی پرتنش بود پس نخواستم ‫مزاحم شم.
‫پس رفتم،
‫ولی وقتی مدتی گذشت و نیومد پایین، ‫من برگشتم بالا.
‫همون‌جا بروس رو دیدم.
‫پس وقتی گفتی 1 ساعته که ندیدیش ‫داشتی دروغ می‌گفتی؟
‫- حقیقت نداشت. ‫- چرا دروغ گفتی؟
‫اون داشت با کی دعوا می‌کرد؟
‫نمی‌خوام پای کس دیگه‌ای به ‫این موضوع کشیده شه.
‫بهتره توی این موضوع از "کشیدن" ‫ استفاده نکنی.
‫- چی می‌خوای کارآگاه کاپ؟ ‫- که بدونم وینتر با کی بحث می‌کرد.
‫خب نمی‌خوام بهت بگم، پس...
‫- فکر کنم نیازه با پدرم تماس بگیرم. ‫- راحت باش می‌تونی از تلفن من استفاده کنی.
‫- این چیه...؟ ‫- می‌شه لطفاً از این استفاده نکنی؟ لطفاً!
‫- تو تلفن همراه نداری؟ ‫- نه.
‫چرا اینقدر روی این فرد تمرکز کردی؟
‫پس استرالیایی‌ها چی؟ هری هالینجر چی؟
‫دیدی که آقای وینتر با یه استرالیایی یا ‫هری هالینجر بحث کنه؟
‫اون آدم خوبیه.
‫خب پس نیاز نیست نگران چیزی باشه.
‫نمی‌دونم چرا همچین حرفی زده.
‫- حقیقت نداره؟ ‫- نه نداره.
‫- تو طبقه دوم نبودی؟ ‫- نه.
‫- هیچ‌وقت؟ ‫- اون شب نه.
‫- بین شما مشکلی پیش اومده بود؟ ‫- من و آقای وینتر؟ نه اصلاً.
‫السی و اِی‌بی؟
‫هیچ مشکلی نداشتن.
‫السی با کسی مشکلی نداره اصلاً.
‫چیزی که باید درباره ‫السی چایلی بدونید اینه که
‫اون نازنین‌ترین آدم کاخ سفیده.
‫اون تنها کسی‌ـه که نن کاکس باهاش حرف می‌زنه.
‫درسته.
‫همه اینجا با بقیه مشکل دارن. ‫همه.
‫به جز السی. اون همه رو تحمل می‌کنه.
‫وینتر از السی به عنوان معیاری ‫برای ارزیابی بقیه استفاده می‌کنه.
‫اگه می‌شنید چیز بدی درباره ‫السی گفتی،
‫می‌دونست که آدم خوبی برای اینجا ‫کار کردن نیستی.
‫مشکلش چیه؟ درست نمی‌گم؟
‫اوه، واسه همین اخراج شد!
‫ولی چیز دیگه‌ای درباره السی چایلی هست
‫اون خیلی سرسخته، اگه بدونی ‫چه چیزهایی توی زندگیش پشت سر گذاشته...
‫من یه سری‌هاش رو می‌دونستم، ‫نه همه‌اش رو.
‫اگه تو بودی یه هفته از تخت خوابت ‫بیرون نمی‌اومدی.
‫اون شکست ناپذیر بود.
‫این چیزی‌ـه که اون رو شگفت‌انگیزتر می‌کنه.
‫وینتر خیلی دوستش داشت.
‫نمی‌تونم بگم دوستش داشت، ‫اون بهش احترام می‌ذاشت.
‫اون خیلی عجیب بود. اِ‌ی‌بی می‌خواست ‫همگی مثل خودش کار رو جدی بگیرن.
‫و اون واقعاً همین کار رو کرد.
‫اون واقعاً آدم مهربونیه. ‫برای همه.
‫آره باشه، اون دوستش داشت.
‫نمی‌دونم باید چی بگم.
‫متوجه نمی‌شم.
‫شاید من رو با کس دیگه‌ای اشتباه گرفته.
‫یه پرنده هست به اسم، چرخ‌ریسک. ‫شنیدی اسمش رو؟
‫نه.
‫انواع مختلفی چرخ‌ریسک وجود داره.
‫ولی چرخ‌ریسک‌های کوهستانی ‫خیلی جالب‌ان.
‫یه پرنده کوچیکه. ‫نیم اونس بیشتر وزن نداره.
‫ولی با این حال، یکی از ‫شگفت‌انگیزترین قدرت‌ها رو
‫بین حیوانات روی زمین داره.
‫چرخ‌ریسک‌های کوهستانی قابلیت این رو دارن
‫که توی زمستون‌های سرد دووم بیارن،
‫اون هم به خاطر حافظه‌شون.
‫حافظه خیلی خوبی دارن.
‫یک چرخ‌ریسک کوهستانی می‌تونه بین ‫ 60، 70 تا 80 هزار دانه توی پاییز قایم کنه.
‫و وقتی زمستون میاد، پیداشون می‌کنن.
‫تمامشون رو.
‫80 هزار دانه. ‫که توی منطقه وسیعی پراکنده شدن.
‫حافظه فوق‌العاده‌ای دارن.
‫چیزی که توی حرفه من این رو ‫جالب می‌کنه،
‫اینه که افراد زیادی فکر می‌کنن ‫ حافظه چرخ‌ریسک رو دارن.
‫یک تکبر کاملاً، غیرقابل‌باور و بی‌پایه،
...‫درباره اینکه قابلیت به یاد آوردن جای
‫مخفی کردن چیزهایی که براشون مهمه رو دارن.
‫منظورم فقط چیزهای مادی نیست، ‫حتی اون هم جالبه.
‫کیف پول گمشده، کلیدها، جوراب‌ها.
‫منظورم چیزهایی‌ـه که فکر می‌کنیم ‫درون‌مون قایم کردیم
‫که دیگران نمی‌تونن ببینن
‫که فکر می‌کنیم می‌تونیم بهش ‫برگردیم و یادآوریش کنیم.
‫و یهو اون‌ها رو از دست می‌دیم.
‫و کاملاً فراموش می‌کنیم که ‫ما اون‌ها رو مخفی کردیم.
‫شب مراسم،
‫ازت پرسیدم که آیا توی طبقه سوم بودی؟ ‫یادته چی گفتی؟
‫نه فکر نکنم یادت باشه.
‫من چیزی توی طبقه دوم ندیدم، نه.
‫طبقه دوم.
‫گفتی طبقه دوم. ‫می‌دونستم جواب عجیبی بود.
‫من درباره طبقه دوم نپرسیدم. ‫حالا می‌دونم چرا.
‫یه اشتباه بود که یه دروغ رو پنهان می‌کرد.
‫اگه این رو یادت می‌بود، ‫الان اینجا به مشکل بر نمی‌خوردی.
‫ولی حالا می‌دونم تو نمی‌خواستی ‫اون شب درباره طبقه دوم حرف بزنی.
‫حالا هم نمی‌خوای درباره طبقه دوم حرف بزنی.
‫چون یه اتفاق بد توی طبقه دوم افتاد.
‫یه اتفاق شرورانه. ‫درسته السی؟
‫یه زمانی در طول شب
‫زمان دقیقش رو نمی‌دونم
‫سرپرستم خانم ویل
‫ازم خواست که اتاق لینکن رو برای ‫مهمون ویژه‌مون خانم مینوگ تمیز کنم.
‫پس رفتم طبقه بالا و داشتم آماده‌اش می‌کردم
‫که مأمور راش اومد داخل و ‫ بهم گفت اونجا رو ترک کنم.
‫- مأمور سرویس مخفی راش؟ ‫- بله درسته.
‫اون گفت هیچ‌کس نمی‌تونه توی طبقه دوم باشه، ‫پس من رفتم.
‫برگشتم طبقه سوم.
‫چند دقیقه بعد از طرف آقای وینتر ‫یه تماس دریافت کردم
‫که ازم خواست به اتاق زرد برم.
‫لحظه‌ای که وارد اتاق شدم
‫حسش متفاوت بود.
‫هیچ‌وقت اینطور ندیده بودمش ‫می‌تونست سخت‌گیر باشه،
‫خیلی سخت‌گیر باشه!
‫همیشه با من مهربون بود.
‫ولی اون شب...
‫ازم خواست در اتاق رو ببندم و ازم ‫درباره اتاق لینکن پرسید.
‫می‌خواست بدونه چرا آماده نشده.
‫سعی کردم بهش بگم مأمور راش چی گفته
‫ولی داشت سرم داد می‌زد.
‫بهم گفت دارم دروغ می‌گم.
‫دوباره.
‫دوباره؟ منظورت از دوباره چیه؟
‫- امروز یه تماس دریافت کردم السی. ‫- یه تماس؟
‫که می‌گفت تو وقتی استخدام شدی ‫به من دروغ گفتی.
‫چی؟ منظورت چیه؟ ‫نمی‌فهمم.
‫وقتی برای این کار اسم‌نویسی کردی ‫ازت پرسیده شد
‫که قبلاً دستگیر شدی یا اتهامی داشتی.
‫نه، نه، نه
‫یه دروغ خیلی مهم.
‫که می‌تونه برای تو و کاخ سفید ‫ عواقب زیادی داشته باشه.
‫آقای وینتر، نه. من نمی‌تونم باور کنم. ‫چرا این اتفاق داره میوفته؟
‫- این اتفاق مربوط به سال‌ها پیشه. ‫- حقیقت داره؟
‫حقیقت داره؟
‫ازت می‌خوام بری کارت توی ‫اتاق لینکن رو تموم کنی.
‫و بعد ازت می‌خوام بری خونه.
‫و صبح به دیدنم بیای.
‫نه، آقای وینتر لطفاً. ‫لطفاً ازتون خواهش می‌کنم.
‫یا اینکه همین الان بری خونه. ‫و صبح هم به دیدنم نیای.
‫درباره چی حرف می‌زد؟
‫- توی رزومه‌ات چه دروغی دادی؟ ‫- مهم نیست ربطی به این موضوع نداره.
‫به نظر مربوط میاد.
‫من درباره این حرف نمی‌زنم.
‫وقتی اتاق زرد رو ترک کردی ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫رفتم ته راهرو کنار کمد پارچه‌های لینن ‫که کنار اتاق لینکن بود.
‫سعی کردم خودم رو آروم کنم.
‫خب؟
‫و بعد اون اومد پشت سرم.
‫کی؟ آقای وینتر؟
‫نه.
‫السی؟
‫درسته.
‫من توی راهرو به السی چایلی برخوردم.
‫تازه از اتاق تریپ بیرون اومده بودم ‫که دیدم کنار کمد ایستاده.
‫درباره بحثش با وینتر بهم گفت. ‫خیلی عصبانی بود.
‫هی سرش رو تکون می‌داد
‫و به ته راهرو نگاه می‌کرد و می‌گفت "من..."
‫- "من می‌کشمش." ‫- می‌کشمش.
‫"می‌کشمش."
‫درسته، این رو گفتم. ولی ‫منظورم آقای وینتر نبود.
‫داشتم درباره همسر سابقم حرف می‌زدم.
‫می‌خواستم اون رو بکشم.
‫اون این رو نگفت.
‫که اون روز با آقای وینتر تماس گرفته.
‫امروز یه تماس دریافت کردم.
‫کار خودش بوده. ‫من همون لحظه فهمیدم کار خودش بوده، شنیدمش.
‫اون می‌خواست من شغلم رو از دست بدم. ‫می‌خواست زندگیم رو نابود کنه.
‫می‌خواستم واقعاً بکشمش.
‫ولی اون کار رو نکردم.
‫بروس دچار سوءتفاهم شده.
‫بعد از اینکه این رو گفت ‫تنها رهاش کردم.
‫نمی‌دونستم باید چی کار کنم. ‫بهم گفت از اونجا برم.
‫- تنهام بذار باشه؟ ‫- خیلی‌خب.
‫پس رفتم سمت غربی راهرو
‫کنار آسانسور، و خب
‫فهمیدم چیزی که گفت خیلی عجیب غریب بود.
‫پس برگشتم.
‫و وقتی وارد راهرو شدم،
‫دیدم السی با یه جا شمعی...
‫از اتاق زرد دوید بیرون.
‫و وقتی داخل اتاق رو نگاه کردم...
‫وینتر مرده بود.
‫بروس وقتی من هنوز ‫کنار کمد بودم رهام کرد.
‫یه چند دقیقه‌ای اونجا بودم.
‫و سعی می‌کردم بفهمم باید چی کار کنم.
‫خیلی عصبانی و ناراحت بودم.
‫وسایلم رو برداشتم و می‌خواستم ‫برم به اتاق لینکن
‫ولی فهمیدم که باید سعی کنم ‫دوباره با آقای وینتر حرف بزنم.
‫پس برگشتم به اتاق زرد.
‫و اونجا بود که دیدمش.
‫آقای وینتر مرده بود.
‫به نظر من کی اِی‌بی وینتر رو کشته؟
‫السی چایلی.
‫بروس گلر.
‫بهم گفت کار خودشه.
‫بعداً اومد پیشم و بهم گفت ‫"موضوع رو حل کردم"
‫از اون موقع به بعد باهاش حرف نزدم.
‫هری می‌خواد از روی چمن‌ها بری کنار.
‫همچنین نمی‌فهمه چرا اینقدر پرنده اینجا هست.
‫موضوع رو حل کردم.
‫با هری حرف زدی؟ ‫یا از شرّ پرنده‌ها خلاص شدی؟
‫موضوع رو حل کردم. ‫این چیزی‌ـه که السی گفت بروس گفته.
‫اوه اینطوره؟
‫عجیبه. به نظر میاد اون وینتر رو ‫به خاطر اون کشته.
‫شاید همینطوره.
‫- چرا باید بکشه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- اون دو اصلاً همدیگه رو می‌شناسن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ولی می‌دونم لیلی شوماخر امسال ‫ولنتینو پوشید و به مراسم مت‌گالا رفت.
‫هیچی راجع بهشون نمی‌دونم. ‫می‌دونم بروس یه پسر داره.
‫می‌دونم السی ازدواج کرده. ‫یا شایدم قبلاً ازدواج کرده بود.
‫- باید دنبال چی بگردم؟ ‫- پرنده.
‫اوه خدایا!
‫نه، رئیس، چطور این رو ندیده بودم؟
‫چند ساله عاشقشی؟
‫یه سال، شاید بیشتر.
‫516 روز.
‫500... 515 روز.
‫نه ببخشید 516 روز.
‫قبل از اون اصلاً نمی‌شناختمش.
‫ما سال‌ها اینجا کار کرده بودیم
‫ولی این کاخ خیلی بزرگه ‫و ما هرکدوم زندگی خودمون رو داشتیم.
‫و خب این هم مثل بقیه داستان‌هاست. ‫وارد اتاق استراحت شدم.
‫یه صبح خیلی سخت رو توی خونه داشتم.
‫و یه ساندویچ رو باز کردم ‫ولی افتاد روی زمین.
‫و من برش داشتم و پرتش کردم ‫توی سطل آشغال.
‫اصلاً نفهمیدم توی اتاقه.
‫شاید حدود نیم ساعت بعد، ‫وقتی توی اتاق رخت‌شویی بودم،
‫یه آقایی که به ندرت دیده بودمش ‫با یه بشقاب اومد سراغم.
‫اون رفته بود طبقه بالا و ‫مارولا اون رو درست کرده بود.
‫بعدها بهم گفت که اون‌ها همدیگه رو می‌شناسن.
‫و همه‌اش همین بود.
‫دادش دستم و رفت.
‫چیزی بعد از اون عوض نشد.
‫کار کردن حس دیگه‌ای داشت.
‫با هم حرف می‌زدیم. و گاهی اگه برنامه‌مون ‫ به هم می‌خورد با هم غذا می‌خوردیم.
‫خیلی درباره بچه‌هامون حرف می‌زدیم.
‫اگه می‌دونستم کاری توی طبقه‌ای که اون ‫کار می‌کنه هست،
‫زود می‌رفتم انجامش بدم.
‫هر دومون این کار رو می‌کردیم.
‫اون از شیرینی‌پزی ماکار رون می‌دزدید
‫و اطراف خونه برای من می‌ذاشت‌شون.
‫هیچ‌کس نمی‌دونست.
‫ما می‌دونستیم.
‫بعضی‌هامون می‌دونستیم.
‫راحت می‌شد فهمید.
‫ولی گوش کن، اون ازدواج کرده بود، ‫ این رو می‌دونستم.
‫و خب قانونی چیزی درباره این نبود.
‫- درسته. ‫- ولی می‌دونستم اِی‌بی خوشش نمیومد.
‫درسته.
‫ما درباره‌اش حرف نمی‌زدیم. ‫طفره می‌رفتیم ازش.
‫نزدیک‌ترین باری که درباره‌اش تقریباً ‫حرف زدیم، چهارم مارس بود.
‫چهارم مارس؟
‫همه اون صحنه روز چهارم مارس رو یادشونه.
‫تمام واشنگتن درحال تخلیه بودن.
‫اون‌ها در حال انتقال رئیس جمهور با ‫مارین وان به یه مکان نامعلوم بودن.
‫خیلی ترسناک بود، آشوب بود.
‫آرامش خودتون رو حفظ کنید!
‫- از کدوم سمت باید بریم؟ ‫- اون سمت، لطفاً اون سمتی برید.
‫آره سخت نیست، آروم باش.
‫چیزی که خیلی‌ها نمی‌دونند اینه که ‫خیلی از ماها رو جا گذاشتن.
‫گیر افتاده بودیم و ‫ مجبور بودیم همین‌جا بمونیم.
‫یا به موقع نرفتیم بیرون ‫یه بهمون گفتن همین‌جا بمونید.
‫شاید حدود 12تا بودیم.
‫من، رالی، دیدیر، جزمین، اِی‌بی
‫مأمور تراسک
‫روزالین چیس، مسئول موزه.
‫اون می‌خواست بمونه. ‫پافشاری می‌کرد.
‫انجی، من و بروس.
‫اولش وقتی فهمیدیم حملات ‫تموم شدن،
‫و فکر می‌کردیم که همه‌مون ‫ فقط منتظریم تا آزاد شیم.
‫همه‌اش یه حس آخرزمانی داشت.
‫حس خوبی بود.
‫اونجا بود که انجی و اِی‌بی شروع به ‫تخته‌نرد بازی کردن.
‫من دیدم افرادی با هم حرف می‌زنن ‫و کار می‌کنن
‫که هیچ‌وقت قبلاً با هم کار نکرده بودن.
‫اواخر غروب، شنیدیم یه حمله دیگه ‫قراره بیاد.
‫همه به شدت ترسیده بودن.
‫واقعاً فکر می‌کردیم قراره بمیریم.
‫رفتم طبقه سوم.
‫توی راهرو دراز کشیدم.
‫نمی‌دونم، شب عجیبی بود.
‫حس کردی کارهایی باید بکنی ‫که هیچ‌وقت انجام ندادی.
‫نمی‌دونی که آیا یه روز دیگه میاد یا نه.
‫اونقدر ترسناک بود.
‫خیلی ترسناک.
‫السی از سولاریوم بیرون اومد.
‫نمی‌دونستم اونجاست.
‫اون من رو دید و بدون اینکه چیزی بگه
‫کنار من موند.
‫هر دوی ما داشتیم به بچه‌هامون ‫فکر می‌کردیم.
‫آنتن تلفن نبود. ‫بهشون دسترسی نداشتیم.
‫بهم دلگرمی داد.
‫همیشه می‌خواستم برم ایتالیا.
‫رُم.
‫همیشه امیدوار بودم حداقل یه بار برم.
‫وقتی بچه بودم روی دیوار کنار تختم...
‫یه تقویم قدیمی داشتم
‫که عکس رُم روش داشت.
‫سال‌ها به خاطر عکس‌هاش نگه‌ش داشتم.
‫گاهی قبل از خاموش کردن چرغ خوابم ‫ورق می‌زدمش.
‫پیاتسا ناوونا
‫میدان پوپولو
‫قلعه سنت آنجلو
‫عاشق گفتن این کلمات بودم.
‫بابام گفت ما رو می‌بره اونجا.
‫خیلی احمقانه بود ‫چون ما هیچ پولی نداشتیم.
‫ما حتی سوار هواپیما هم نشده بودیم.
‫و اون مریض بود.
‫ولی من همیشه فکر می‌کردم ‫یه روز می‌ریم.
‫مطمئن بودم.
‫هر بار در رو باز می‌کرد،
‫فکر می‌کردم قراره همین خبر رو بهم بده.
‫می‌دونی چی غمگینش می‌کنه؟
‫همیشه یه کیف آماده سفر زیر تختم داشتم
‫چون می‌خواستم آماده باشم.
‫واقعاً نمی‌خوام قبل از رفتن به رُم بمیرم.
‫واقعاً نمی‌خوام.
‫عکس ماه جولای بود.
‫عاشق اون عکس بودم.
‫اون سعی نکرد آرومم کنه.
‫بهم نگفت من بهش می‌رسم.
‫بهم دروغ نگفت.
‫حرفی نزد.
‫کارهای روی مخی که مردها انجام ‫میدن که باعث شن تو...
‫چیزی رو حس نکنی، انجام نداد.
‫اون فقط یه جورایی...
‫بهم آرامش داد.
‫دوست داشتنی‌ترین کاری بود
‫که کسی تا به حال برام انجام داده بود.
‫می‌شه برام یه‌کم نوشیدنی بیاری؟
‫ممنونم.
‫ما همه نجات پیدا کردیم
‫و بعد از 2 هفته، من یه بسته ‫توی کمدم پیدا کردم.
‫سقف پنتئون بود.
‫همیشه می‌پوشیدمش.
‫فقط سر کار.
‫تا اون روز.
‫مراسم شام رسمی.
‫کی مال خودش رو بهش دادی؟
‫همون روز.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫تو امشب شیفت نیستی.
‫امشب کار می‌کنم.
‫- اوه نه، چه اتفاقی افتاده؟ ‫- اون بهم زنگ زد، بالا یه مشکلی هست.
‫- تریپ؟ ‫- تریپ.
‫متأسفم.
‫خوشحالم که دیدمت.
‫من هم همینطور.
‫یه چیزی برات دارم.
‫شوخی می‌کنی؟
‫نه!
‫خب
‫مثل اون نیست
‫ولی خب برای خودش یه چیزی‌ـه.
‫السی...
‫چشم‌هات رو ببند.
‫خیلی‌خب.
‫گفتم شاید بتونیم یه روز بریم. ‫با همدیگه.
‫حالا که دیگه مجردم.
‫- از کجا آوردیشون؟ ‫- از جیب آقای وینتر.
‫- می‌دونی این‌ها مال کی هستن؟ ‫- لعنتی
‫اوه خدایا!
‫چطور ندیدمش؟
‫چند وقته عاشقشی؟
‫گزینه اول: السی داره دروغ می‌گه. ‫وقتی گفت اون رو می‌کشه
‫اون رو می‌کشمش!
‫منظورش وینتر بوده چون ‫نمی‌خواسته شغلش رو از دست بده.
‫و همین کار رو هم کرد. ‫برگشت توی اتاق
‫با یه جا شمعی زد توی سرش ‫و از اونجا رفت، بروس هم این رو دید.
‫گزینه دوم: بروس داره دروغ می‌گه
‫وقتی گفت می‌خواد اون رو بکشه، ‫اون فکر می‌کرد منظورش وینتره
‫شاید اینطور بوده شایدم نبوده. ‫ولی اون خودش هم از دست وینتر عصبانی بوده
‫و می‌خواست از کسی که دوستش داره ‫محافظت کنه
‫پس وقتی السی کنار کمده، ‫بروس میره توی اتاق
‫وینتر رو می‌کشه، از اونجا می‌زنه بیرون
‫و بعد برمی‌گرده که تمیزکاری کنه.
‫و منظورش از "موضوع رو حل کردم" همین بوده.
‫گزینه سوم: هر دو نفرشون دارن دروغ می‌گن.
‫- این چطور ممکنه؟ ‫- نمی‌دونم ولی می‌تونه یه گزینه باشه.
‫گزینه چهارم اینه که هر دو نفر دارن ‫حقیقت رو می‌گن.
‫این که پیچیده‌تره.
‫موافقم، ولی گزینه‌ها این‌ها هستن.
‫ولی فکر می‌کنی این اتفاق اینجا افتاد؟
‫حالا درباره‌اش دیگه مطمئنم.
‫و به نظرت بقیه بی‌گناه‌ان؟
‫دهنت رو بسته نگه دار.
‫اگه اینجا نیستش، ‫من رو اخراج نمی‌کنه.
‫می‌کشمت!
‫جوری که من می‌گم سرو می‌شه!
‫معلومه که نه!
‫می‌خوای تنها باشی؟
‫خب من می‌رم بیرون دیگه
‫از این طرف.
‫می‌رم توی سالن.
‫خداحافظ.
‫شب خوش. شب خوش؟ ‫کل شب رو می‌خوای فکر کنی؟
‫خیلی‌خب.
‫خب به هر حال
‫من...
‫می‌رم دیگه.
‫- توی اتاق کار رئیس‌جمهور بودی؟ ‫- رفتم طبقه پایین که چک کنم آب هست یا نه.
‫اون توی اتاق زرد بود ‫بهم گفت اونجاست.
‫- چرا اتاق زرد؟ ‫- از آقای وینتر یه تماس دریافت کردم.
‫یه اتفاق بد افتاده، خیلی بد.
‫- برگشتم به اتاق زرد ‫- از اتاق زرد رفتم بیرون.
‫- اقای وینتر مرده بود. ‫- وینتر مرده بود.