.
[زامبی‌های مارول] [قسمت سوم]
‫می‌خوام براتون داستان این رو بگم ‫که چطور همه چیز رو درست کردیم.
[پنج سال قبل]
‫چطور از سنگ ذهن ‫و تکنولوژی واکاندا استفاده کردیم
‫تا تمام زامبی‌های روی سیاره رو درمان کنیم.
‫ولی نمی‌تونم.
‫چون این اتفاقی نبود که افتاد.
‫یه چیزی منتظر ما بود.
‫یه چیزی که در موردش بهمون هشدار داده شده بود
‫تانوس.
‫اون سنگ ذهن رو می‌خواست.
‫ولی بعد از اینکه تی‌چالا دید ‫داره با واکاندا چی کار می‌کنه،
‫دیگه حال و حوصله‌ی بخشش نداشت.
‫تانوس قدرت غیرقابل تصوری داشت،
‫ولی مغز آلوده‌اش نمی‌تونست روش تمرکز کنه.
‫تی‌چالا قبل از ما فهمید.
‫تانوسِ زامبی داشت یاد می‌گرفت.
‫طولی نمی‌کشید تا...
‫غیرقابل توقف بشه.
‫اوضاع داشت خراب می‌شد.
‫یعنی، تعدادمون کمتر بود.
‫و بعد دیگه نبود.
‫می‌دونید، ثور، اون یه حساب کتابی برای تسویه داشت
‫ولی اونم داستان اصلی نیست.
‫همه چیز ناامیدکننده به نظر می‌رسید.
‫تانوس شهر طلایی رو زیر و رو کرد،
‫و ویبرانیوم مذاب ‫در هسته راکتورش رو آشکار کرد.
‫شنیدم تی‌چالا گفت «واکاندا برای همیشه»، ‫آروم، انگار که...
‫انگار می‌دونست که این آخرین باره.
‫تی‌چالا دنیا رو نجات داد.
‫تک تک ما رو.
‫فکر می‌کردیم تموم شده.
‫نشده بود.
‫انرژی سنگ‌ها ‫در اطراف ما آزاد شد،
‫و تار و پود واقعیت رو در هم پیچید.
‫و بعد من درست به موقع برگشتم ‫تا ببینم که قراره بمیریم.
‫ولی نمردیم.
‫چیز بعدی که یادمه این بود که داشتیم ‫از یه پورتال جادویی سقوط می‌کردیم،
‫که توسط جادوگران مهربون ‫قمرتاج نجات پیدا کردیم.
‫درست مثل شما.
‫آقایون.
‫وقت قصه تمومه.
‫اون راه افتاده.
‫ملکه‌ی مُردگان نقشه‌هایی کشیده ‫تا قدرتش رو افزایش بده.
‫تقریباً قدرت کافی برای ‫لشکرکشی به پاریس رو جمع کرده.
‫و این بار، ‫با یه ارتش کنارش لشکرکشی می‌کنه.
‫درسته.
‫ما، می‌دونید، آماده‌ی جنگ هستیم؟
‫بله، ولی قرار نیست ‫تنهایی باهاشون روبه‌رو بشیم.
‫زمین صاف.
‫ممنونم.
‫آره. فکر کنم تا یه مدتی ‫دیگه کاری با قایق ندارم.
‫- باورم نمی‌شه هیچوقت حالم بد نشد. ‫- خوش به حالت.
‫باشه، قربان.
‫وایسا. تو همین الان بالا آوردی؟
‫- من معده حساسی دارم. ‫- ببخشید.
‫یالا، الکسی.
‫رسیدیم.
‫خرس کوچولوی من رفته.
‫من اینجا می‌مونم و این بطری رو تموم می‌کنم.
‫و وقتی تموم شد، ‫آب دریا رو می‌خورم.
‫و بعد می‌میرم.
‫و پیش خرس کوچولوم خواهم بود.
‫هی، در مورد اون‌هایی که از دست می‌دیم چی می‌گیم؟
‫بهشون احترام می‌ذاریم.
‫با هر نفسی که می‌کشیم.
‫حرف‌های حکیمانه‌ایه.
‫از یه مرد حکیم،
‫من.
‫راست می‌گی، کامالای کوچولو.
‫سفینه‌ات رو پیدا می‌کنیم.
‫خرس کوچولوی من بیهوده نمرد.
‫جذابه.
‫حداقل این‌ها مُردن.
‫تقریباً.
‫چندش.
‫اینجا نیو آزگارده؟
‫نه، اونجاست.
‫حال و هوای خوبی داره.
‫می‌شه یکی لطفاً...؟
‫من تازه حلقه‌هام رو تمیز کردم، پس...
‫آره، منم همینطور. واکس و همه چی زدم.
‫خدای من، شما آدم‌ها خیلی...
‫بذار حدس بزنم.
‫برای جشن اومدین؟
‫بگو آره. بگو آره.
‫بله.
‫دعوت‌نامه‌تون کجاست؟
‫دعوت‌نامه‌مون؟
‫بله. خب، می‌دونید، ما... ‫ما حتماً یکی گرفتیم.
‫تو کمکی نمی‌کنی.
‫ببینید، متأسفانه، ‫دعوت‌نامه ما...
‫گم شد.
‫- بله، بله، گم شد. ‫- تو دریا.
‫- بله، تو دریا. ‫- آره.
‫این اصلاً یعنی چی؟
‫من توسط احمق‌ها محاصره شدم.
‫اینجا به شما خوشامد گفته نمی‌شه.
‫هی، ثور اینجاست؟ می‌شه... ‫می‌شه باهاش حرف بزنیم؟
‫تو شنیدن مشکل داری؟
‫برید!
‫همین الان!
‫خواهش می‌کنم. ما... ما این همه ‫راه طولانی رو اومدیم، و...
‫و سرنوشت دنیا بهش بستگی داره.
‫باشه، این خیلی باحال بود.
‫می‌تونید برید، ‫یا می‌تونم نیزه‌م رو با دل و روده‌تون چرب کنم.
‫برای من فرقی نداره.
‫عاشقتم. ببخشید.
‫تو اصلاً نمی‌دونی داری با کی حرف می‌زنی.
‫مگه نه؟ به نظر من که ‫یه جمع بیخودی از آدم‌هاست.
‫اینجا پناهگاه جاودانه‌هاست، نه فانی‌ها.
‫کی گفت من فانی‌ام؟
‫تو با این ادعاها به خودت توهین می‌کنی.
‫قبل از اینکه همه‌تون رو تیکه تیکه کنم برید.
‫من اسطوره‌ی ماه، کانشو هستم.
‫آیا دنیا اینقدر تغییر کرده
‫که آزگاردی‌ها ‫دیگه جاودانگی من رو نمی‌شناسن؟
‫کانشو...
‫خدای من!
‫ای عوضی کله پرنده‌ای! ‫چطوری، رفیق؟
‫خیلی وقته ندیدمت...
‫ببخشید. اون داره با کی حرف می‌زنه؟
‫من اصلاً نمی‌دونم.
‫شاید دوست خیالیش واقعیه؟
‫آره، یعنی الان دیگه، چرا که نه؟
‫دلم برای قایقم تنگ شده.
‫باشه، کانشو. بله، بله. ‫یالا، دوست‌هات رو بیار.
‫دروازه رو باز کنید.
‫خواهش می‌کنم.
‫و به هیچی دست نزنید.
‫هی!
‫وای، این چقدر شبیه سیاه‌چال‌ها و اژدهایان‌ـه
‫من پالادین‌ام.
‫اوه! من بربرین‌ام.
‫نه، پسر. فقط جادوگر.
‫شما اینجا رو ساختین؟
‫ما به دنبال صلح به زمین اومدیم.
‫ولی به نوع شما زیادی بها دادیم.
‫ما فقط مرگ پیدا کردیم.
‫پس تو این صخره‌ها پناه گرفتیم،
‫و پناه هم بردیم.
‫پس این یه جورایی، ‫راه بی‌ادبانه‌ایه برای گفتن اینکه قایم شدین.
‫با تمام احترام، ‫البته، عالیجناب.
‫با احترام، ما از منظره‌ی رقت‌انگیز ‫شکست انسان قایم شدیم
‫چون حال‌گیری‌ـه.
‫شما با یه سفینه به زمین اومدین، درسته؟
‫بله.
‫آقای کانشو راست می‌گفت.
‫هنوز دارینش؟
‫تو بوی نوشیدنی میدی.
‫چیزی برات مونده؟ مال من رو جیره‌بندی کردن.
‫یه اتفاقی افتاد.
‫ببین، ما پرسیدیم چون اگه واقعاً ‫یه سفینه داشتیم، شاید می‌تونستیم اوضاع رو درست کنیم.
‫اوضاع رو برای کی درست کنیم؟
‫ما داریم خیلی خوب زنده می‌مونیم.
‫اون صدای موسیقی چیه؟
‫جشن.
‫- جشن؟ ‫- جشن؟
‫این چیه؟
‫جشن یعنی مهمونی!
‫این دیوارها به ما اجازه میدن ‫زندگیمون رو در صلح نسبی بگذرونیم.
‫و فرهنگ باستانی آزگاردی‌مون رو ابراز کنیم.
‫اونم در همین حد.
‫باشه. باشه. دمت گرم، آزگارد.
‫دمت گرم، آزگارد.
‫قیافه‌ات شبیه سگ جهنمی گرسنه‌ست.
‫هست. هست.
‫جشن جای ناراحتی نیست.
‫با ما بنشین و بخور.
‫بله. بیا شاد باش.
‫من به افتخار یلنا، ملینا، ‫و بیوه‌ها می‌خورم.
‫هی، اون ثوره؟
‫خدایا، اون اسطوره‌ی تندره؟
‫وای، روزهای بهتری هم داشته.
‫باید باهاش حرف بزنم اون می‌تونه بهمون کمک کنه
‫هی، کامالا، وایسا!
‫ببخشید!
‫ببخشید، ببخشید. ‫فقط باید با ثور حرف بزنم.
‫ثور؟ آقای اودینسان؟
‫ثور!
‫اون با کسی حرف نمی‌زنه.
‫- کامالا. ‫- می‌دونم این دیوونگی به نظر می‌رسه،
‫ولی ما یه دستگاه داریم.
‫یه فرستنده‌ست. و اگه بتونیم به ‫فضا برسونیمش، می‌تونیم همه چیز رو درست کنیم.
‫و اگه فقط بتونم به ثور نشونش بدم، ‫خواهش می‌کنم، اون می‌تونه بهمون کمک کنه.
‫نمی‌بینی که داغونه؟
‫هر جنگی که تو وجودش بود خیلی وقت پیش مُرد
‫خب، به نظر می‌رسه حداقل ‫داره به همه خوب غذا میده.
‫کار اون نیست. ‫ملکه سوکوویا اومده
‫تا نعمت پادشاهیش رو ‫با ما تقسیم کنه. امیدوارم.
‫سوکوویا ملکه‌ای نداره.
‫معلومه که داره. ‫اون این جشن رو برامون آورده.
‫واندا ماکسیموف.
‫واندا ماکسیموف؟
‫ولی اون ملکه‌ی مردگانه.
‫حیوانات دست‌آموزت رو کنترل کن، کانشو. ‫اون‌ها به مهمون ما توهین می‌کنن.
‫یه سوءتفاهمی پیش اومده.
‫این مسافران خسته گیج شدن.
‫بهشون رحم کن.
‫بیا، سر میز من بشین.
‫ما حرف‌های زیادی برای گفتن داریم.
‫من با تو هیچ جا نمیام.
‫تو فرزندانت رو دنبال ما فرستادی.
‫دوست‌هامون رو کشتی.
‫تو ملکه‌ی مردگانی.
‫من به نظرت مُرده میام؟
‫بشینید، بخورید.
‫- ما برای غذا اینجا نیومدیم. ‫- اوه.
‫ما فکر می‌کردیم... خب، همه فکر می‌کنن ‫تو یه زامبی شیطانی هستی.
‫من آلوده شده بودم. این درسته.
‫- چی؟ ‫- وایسا، چطور...
‫به مرور زمان، راهی پیدا کردم ‫تا قدرت‌هام رو متمرکز کنم و افکارم رو کنترل کنم
‫و همینطور خودم رو.
‫تواناییم برای شکل دادن به واقعیت رو ‫دوباره به دست آوردم، پس انجامش دادم.
‫خودت رو درمان کردی؟
‫بله.
‫همونطور که موهبت‌های من می‌تونستن این دنیا رو درمان کنن
‫اگه فقط قدرت انجام این کار ‫از من گرفته نمی‌شد.
‫گرفته نمی‌شد؟
‫توسط کی؟
‫رویداد واکاندا ‫انرژی‌های بی‌نهایتی رو آزاد کرد،
‫به اندازه‌ای که این دنیا رو دوباره شکل بده، ‫ولی یکی اون رو برای خودش دزدید.
‫اون رو احتکار می‌کنن.
‫خواب من.
‫بله. تو اون رو تو خواب دیدی.
‫قدرتش رو حس کردی.
‫من به تنهایی نمی‌تونم شکستش بدم.
‫من به یه ارتش احتیاج دارم.
‫سربازانی با قدرت اسطوره‌ها.
‫خائن. خائن!
‫ثور، بیدار شو!
‫ما بهت احتیاج داریم!
‫چی کار کردی؟
‫متأسفم.
‫چاره دیگه‌ای نداشتم.
‫نه، نه، نه. نه!
‫- خدای من. ‫- الکسی کجاست؟
‫نه!
‫من کلی انگشت خوردم.
‫نه.
‫کامالا، نترس. با من بیا.
‫با هم می‌تونیم این رو درست کنیم.
‫دروغگو! تو ملکه‌ی مردگانی!
‫تو... تو فرستنده رو می‌خوای!
‫نه، کامالا خان.
‫من فرستنده رو نمی‌خوام.
‫من...
‫...تو رو می‌خوام!
‫هی، در مورد غذای زامبی‌ها خبری ندادی؟
‫کانشو همه چیز رو به من نمی‌گه.
‫از آشنایی با همه‌تون عمیقاً متأسفم.
‫خدای من!
‫ممنون، رفیق.
‫نه. نه!
‫ثور!
‫دث دیلر!
‫همیشه وقتی بهت احتیاج دارم ‫هستی، رفیق.
‫دث دیلر!
‫نه!
‫نه.
‫نه!
‫نه! ثور، برو کنار!
‫هی! هی! اون کارش تمومه. ‫تمومه. باید بریم.
‫باشه، فقط به من نگاه کن. ‫می‌دونی سفینه کجاست، درسته؟
‫- درسته؟ ‫- آره. آره!
‫- بجنب! ‫- برو، برو، برو!
‫یالا! زود باش، زود باش!
‫مهمونی تمومه، بچه‌ها! ‫حرکت کنید!
‫نمی‌تونی از سرنوشتت فرار کنی، فرزندم.
‫یالا، حرکت کنید!
‫- یالا، الکسی. تقریباً رسیدیم. ‫- باشه، باشه. من خوبم.
‫لعنتی، این زامبی‌ها خیلی قوی‌ان!
‫- کیتی، بجنب! ‫- حله!
‫هی، یکی بلده ‫اون سفینه رو برونه، درسته؟
‫الان خیلی مهم می‌شه.
‫به حرکت ادامه بدید! به حرکت ادامه بدید!
‫اومدن!
‫الکسی! الکسی، حالت خوبه؟
‫نه، نه! من رو ول کنید!
‫الکسی، باید همین الان بریم.
‫من رو ول کنید!
‫الکسی!
‫نه.
‫الکسی.
‫متأسفم.
‫یادت رو گرامی می‌دارم.
‫- چه خبره؟ ‫- چرا وایسادیم؟
‫- نمی‌دونم. ‫- بزن بریم!
‫- گاز بده! ‫- دارم میدم!
‫دوباره! محکم‌تر!
‫- بیشتر! ‫- دارم سعی می‌کنم!
‫برو، برو، برو!
‫- وایسا! ‫- داریم عقب می‌ریم!
‫- می‌دونم! ‫- چی کار کردی؟
‫- وقتمون تموم شده! ‫- سرعت نور!
‫همه خفه شید!
‫نه.
‫کامالا، امیدی که دنبالشی ‫این پایین با منه.
‫هیچ راه نجاتی در ستاره‌ها نیست.
‫نه.
‫خواهش می‌کنم، باید گوش بدی.
‫ما می‌تونیم دنیا رو درمان کنیم.
‫امم، بچه‌ها، یه اتفاقی داره میفته.
‫هان؟
‫پادشاه من.
‫- ثور! ‫- خودشه.
‫- آره! ‫- حالا شد اسطوره‌ی تندر.
‫- هوو هوو! ‫- یالا، ثور.
‫- دمت گرم! ‫- ما یه انتقام‌جو تو جمع داریم، بچه‌ها!
‫چی کار می‌کنید؟
‫برید، حالا!
‫وایسا! چی؟ تو با ما نمیای؟
‫تو آخرین انتقام‌جویی. ما بهت احتیاج داریم.
‫نه، کوچولو.
‫حالا دیگه تو انتقام‌جویی.
‫حالا، برو!
‫نه!
‫ابزارها حالشون خوب نیست.
‫این به خاطر عواقب ‫رویداد واکانداست.
‫خب، ما الان بالاش هستیم.
‫خوبه.
‫این یعنی بالأخره می‌تونیم از این استفاده کنیم
‫این خیلی کوچیکه.
‫آره، یکی کوچیکش کرده تا امن بمونه.
‫و، امم، چی کار می‌کنه؟
‫خب، ظاهراً، ‫با فرکانسی نوسان می‌کنه
‫که سپاه نووا برای ‫ارتباطاتشون استفاده می‌کنن.
‫پس اندازه مهم نیست.
شانس آوردی
‫من می‌تونم ارتباطات رو ‫با همون فرکانس همگام‌سازی کنم.
‫وایسا، پس می‌تونیم باهاشون تماس بگیریم؟
‫درسته.
‫موفق شدیم!
‫نه، کامالا، تو موفق شدی.
‫به خاطر تو، ما فرصتی داریم ‫تا این سیاره رو نجات بدیم.
‫بدون همه شما نمی‌تونستم انجامش بدم.
‫ما خیلی چیزها رو پشت سر گذاشتیم و...
‫نمی‌دونم، شاید... ‫شاید ارزشش رو داشت.
‫یالا، این افتخار با تو.
‫برو.
‫نمی‌دونم کدوم دکمه رو بزنم.
‫اون زرده.
‫- این زرده؟ ‫- نه، نه، نه.
‫- اون یکی اونجا؟ ‫- اون یکی زرده.
‫باشه.
‫و نجات دنیا...
‫برو!
‫امم...
‫فکر می‌کنی چقدر طول می‌کشه ‫تا جواب بگیریم؟
‫نمی‌دونم.
‫آدم‌های سپاه نووا چقدر دورن؟
‫اون‌هان.
‫اون‌ها... اون‌ها جواب دادن.
‫واقعاً جواب دادن.
‫بچه‌ها، ما موفق شدیم.
‫- این درست نیست. ‫- چی؟
‫حتی سریع‌ترین سیگنال هم هفته‌ها طول می‌کشه ‫تا به کهکشان بیرونی برسه.
‫نه. اون‌ها از قبل اینجا بودن.
‫اگه از قبل اینجا بودن، ‫داشتن چی کار می‌کردن؟
‫توجه، سفینه. به دنیای خود برگردید!
‫اینجا توسط سپاه نووا قرنطینه شده است.
‫قرنطینه؟
‫دنیای شما محکوم اعلام شده است.
‫هرگونه تلاش برای فرار از این سیاره ‫با سوزانده شدن مواجه خواهد شد.
‫سپاه نووا می‌دونست، ‫و برای کمک نیومدن.
‫به سطح برگردید یا نابود شوید.
‫شما ده ثانیه برای اطاعت وقت دارید.
‫اون‌ها هیچوقت قرار نبود به ما کمک کنن.
‫- اون‌ها اومدن تا مطمئن بشن هیچ‌کس فرار نمی‌کنه. ‫- خدایا!
‫پنج ثانیه.
‫چه خبره؟
‫چهار، سه...
‫- نه. ‫- ...دو، یک...