.
[زامبی‌های مارول] [قسمت اول]
‫فقط منم که نگرانم اینجا هیچ زامبی‌ای نیست؟
‫شکارچی‌ها معمولاً وقتی غذاشون میره، اون‌ها هم میرن
‫عالیه.
‫ببینید چی پیدا کردم.
‫- هی! اون یه کوئین‌جت بود؟ ‫- کوئین‌جت.
‫مدل 36 ایکس‌تی.
‫خدایا، کارت درسته.
‫یالا. می‌ریم دنبالش.
‫- ممکنه کسی زنده مونده باشه؟ ‫- بعید می‌دونم.
‫ولی اون هواپیما باید پر از تجهیزات باشه.
‫خیلی‌خب، باید سریع باشیم. ‫اگه ما صداش رو شنیدیم، اون هم شنیده.
‫این تو هیچی نیست.
‫من زیاد مطمئن نیستم.
‫آها. ‫دارم یه سیگنال از کابین خلبان می‌گیرم.
‫یعنی، واقعاً مُرده؟
‫آره، اینطور به نظر می‌رسه.
‫یه چیزی تو شکمشه.
‫ممکنه مهم باشه؟
‫اونقدر مهم که قورتش بده؟ جدی می‌گی؟
‫آره، شاید می‌خواسته قایمش کنه.
‫یکی از ما باید درش بیاره.
‫و اون یه نفر من نیستم ‫چون آخرین کار چندش رو من انجام دادم.
‫باشه.
‫- سنگ، کاغذ، قیچی، برو! ‫- سنگ، کاغذ، قیچی، برو! دوباره.
‫- سنگ، کاغذ، قیچی، برو! ‫- سنگ، کاغذ، قیچی، برو!
‫سنگ، کاغذ، قیچی، برو!
‫- امکان نداره. ‫- باشه، فهمیدم.
‫- انگار با هم زندگی می‌کنیم. ‫- جدی می‌گم.
‫- باشه. ‫- یه دست دیگه؟
‫سنگ، کاغذ، قیچی، برو!
‫- چرا همیشه سر من میاد؟ ‫- افتاد به تو.
‫- نقشه کشیده بودی؟ ‫- من بهت ایمان دارم.
‫چی می‌بینی؟ چندشه؟
‫همه چی می‌بینم. خیلی بیشتر از چیزی که باید.
‫بوی بدی میده.
‫چی... وایسا، فکر کنم... ‫فکر کنم یه چیزی پیدا کردم.
‫این چیه؟
‫- بی‌خیال. ‫- آخه خیلی مُرده به نظر می‌رسیدی!
‫ری‌ری، قیافش شبیه مرده‌ها بود!
‫لعنتی، عجب چیزی بود.
‫چرا دفعه بعد تو دستت رو ‫تو دل و روده‌ی زامبی نمی‌کنی؟
‫عمراً.
‫فرایدی!
‫هاک‌آی.
‫هی!
‫با اشاره من.
‫برید.
‫فرایدی؟ ‫فرایدی، حالت خوبه؟
‫سیستم‌ها دچار بار اضافی شدن. ‫برای تعمیرات خاموشش می‌کنم.
‫هنوز کار می‌کنه.
‫لعنتی!
‫بجنب، بجنب، بجنب!
‫یالا، بریم! بریم!
‫کامالا، سپر!
‫عالیه، یه تیر خفن گیرم اومد.
‫وقت خوبیه که ازش استفاده کنی، نه؟
‫شوخی می‌کنی؟ ‫باید برای یه موقعیت خاص نگه‌ش دارم.
‫اجاق امشب حسابی داغه.
‫روز آفتابی‌ای بود. ‫مجبور نشدیم کندانسور رو روشن کنیم.
‫کاش پنل‌های خورشیدی غذا هم درست می‌کردن، ‫اون‌وقت هیچوقت مجبور نبودیم بریم بیرون.
‫شرمنده، مامانت فکر همه جاش رو کرده بود.
‫خب، اون کل زندگیش ‫منتظر بود یه اتفاق بد بیفته.
‫فکر کنم حق با اون بود.
‫آره.
‫شاید فقط یه حسی بهش دست داده بود ‫مثل حسی که مادربزرگم داشت
‫که باعث شد اون النگو رو برام بفرسته.
‫هی، ری‌ری از همه ما زده جلو، زره رو ‫از بدن بی‌سر تونی استارک دزدیده.
‫لازمش نداشت.
‫- باحاله. ‫- به چی داریم نگاه می‌کنیم؟
‫یه فرستنده‌ست.
‫خیلی خفنه.
‫تقویت کننده‌های زیر فضایی ‫برای پخش بین کهکشانی،
‫که با فرکانسی نوسان می‌کنه ‫که تا حالا ندیده بودم.
‫ولی خیلی کوچیکه.
‫فکر نکنم اینطور باشه.
‫یعنی، الان کوچیکه، ‫ولی تو این اندازه ساخته نشده.
‫داره ایزوتوپ‌های کوانتومی از خودش ساطع می‌کنه، ‫پس به احتمال زیاد...
‫کوچیک شده.
‫چرا به من اشاره نکردی؟ ‫من... این رو می‌دونستم.
‫خب کی یه فرستنده زیرفضایی رو ‫به اندازه یه آبنبات کوچیک کرده؟
‫اجازه بده من بگم.
‫سیستم عاملش ‫یه کد سرهم‌بندی‌شده شیلده
‫با رمزگذاری کوانتومی ‫وابسته به مکان.
‫برای اینکه کامل هکش کنم به یکی از مادربردهاشون ‫نیاز دارم، ولی از روی فراداده‌ها،
‫این بخشی از چیزی به اسم ‫پروژه‌ی «آخرین امید» بوده،
‫یه تلاش مذبوحانه برای نجات سیاره ‫از طاعون زامبی‌ها.
‫بعضی‌ها فکر می‌کردن ‫این ماسماسک می‌تونه دنیا رو نجات بده؟
‫بعضی آدم‌های خیلی باهوش، آره.
‫باید این رو به یه پایگاه شیلد برسونیم.
‫فکر نکنم دیگه ‫از اون‌ها داشته باشن.
‫منم همین فکر رو می‌کردم.
‫شبکه‌ی شیلد از هم پاشیده، ‫ولی دارم یه سیگنال از اوهایو می‌گیرم.
‫تو به شبکه‌ی شیلد وصلی؟ ‫وایسا، چطوری؟
‫چون من، منم.
‫همینه. باید این وسیله رو به دست ‫آدم‌هایی برسونیم که می‌تونن ازش استفاده کنن.
‫منظورت اینه که از اینجا بریم؟
‫نه. ما هرچی که لازم داریم اینجا هست.
‫به جز هر نوع امیدی.
‫- امید رو نمی‌شه خورد. ‫- درسته.
‫خب، ازش هم نمی‌تونی قایم بشی. ‫این کاری نیست که انتقام‌جویان انجام بدن.
‫- آره، اونم درسته. ‫- انتقام‌جوی مورد علاقه‌ت سعی می‌کنه بخورتت
‫- هر دفعه که می‌ریم تو شهر. ‫- آره، دقیقاً همینطوره.
‫اگه حتی یه شانس کوچیک وجود داشته باشه
‫که اون فرستنده بتونه به مردم کمک کنه، ‫باید به جایی که باید بره، برسونیمش.
‫یعنی، یه جورایی حرفش منطقیه.
‫من شانس رسیدن ‫به اوهایو رو 5 درصد می‌بینم.
‫- پنج؟ ‫- اگه همه‌مون با هم باشیم، سه تامون؟
‫باشه، ده.
‫و اگه اون ماشین باحالی که هر شب ‫داری روش کار می‌کنی رو ببریم؟
‫«اوهورا» رو می‌گی؟
‫باشه، بیست.
‫و تیر خفن من رو فراموش نکن.
‫آره. من رو همون 20 می‌مونم.
‫قبوله، پس شد 20. کی راه میفتیم؟
‫یالا! ‫«اوهورا» لیاقت اولین سفرش رو داره.
‫باشه. بزن بریم دنیا رو نجات بدیم.
‫آره! اولین سفر ‫یو اس اس اوهورا، عزیزم!
‫حرکت کن، شماره یک.
‫انتقام‌جو، به واسطه من،
‫هدیه‌ای از طرف ملکه‌ات.
‫دست او شو...
‫فرزند او شو.
‫من یه چیزی می‌بینم که سبزه.
‫- قسم می‌خورم اگه بازم بگی درخت... ‫- نه، معلومه که نه. یالا.
‫یه بوته بود.
‫یه بوته؟ معلومه که بوته‌ست. ‫معلومه. درسته.
‫باشه، نوبت منه.
‫من... من می‌بینم...
‫رفیق!
‫کار کی بود؟
‫من... من اصلاً نمی‌دونم.
‫جدا؟ هیچی؟
‫آره. بهش عادت نکن.
‫خب، ما قرار بود ‫از اون رشته کوه رد بشیم.
‫- اونجا باید کوه بیشتری وجود داشته باشه. ‫- آره.
‫به خدمات پارک اطلاع میدم.
‫خفه شو، کیت.
‫آره، از میان‌بُر می‌ریم.
‫خیلی‌خب، این عجیبه. ‫اینجا انگار هیچی نیست.
‫فکر می‌کنی کار زامبی‌ها بوده؟
‫خب، اگه یکیشون رو ببینم، ‫می‌زنم بغل و ازش می‌پرسم.
‫بد نبود، ری‌ری.
‫یه پایگاه شیلد ‫تو اوهایو چی کار می‌کنه اصلاً؟
‫قایم شده. کار شیلد همینه.
‫آره.
‫این طوفان یه جورایی قشنگه.
‫وای.
‫من قبلاً عاشق تماشای طوفان بودم، ‫وقتی تو اتاقم در امان بودم.
‫عجیبه. خیلی وقته احساس امنیت نکردم.
‫راست می‌گی. این حس خوبیه.
‫و فقط به خاطر این نیست ‫که عملاً تو یه تانک هستیم.
‫خواهش می‌کنم.
‫به خاطر اینه که دیگه قایم نشدیم.
‫اون ابرها دارن نزدیک‌تر می‌شن؟
‫آره، دارن میان.
‫این طبیعی نیست.
‫ابرها اینقدر سریع حرکت نمی‌کنن.
‫ری‌ری، سریع‌تر برو.
‫اون دیگه چه کوفتیه؟ مواظب باش!
‫- نزدیک بود! ‫- سریع‌تر برو! سریع‌تر برو!
‫- یالا! برو، برو، برو! ‫- هی!
‫جدی می‌گم، ‫فکر می‌کردم این ماشین قدرت داره.
‫مواظب باش!
‫- شماها... حالتون خوبه؟ ‫- آره.
‫فرایدی کجاست؟
‫فرایدی؟
‫فرایدی، گزارش بده.
‫یالا، بریم، بریم!
‫خدایا. خدایا.
‫خدایا! چه خبره؟
‫فکر کنم میان‌برمون ‫خوب‌تر از اونی بود که واقعی باشه.
‫فکر می‌کنی طوفان باعث شده ‫اون سوراخ تو کوه ایجاد بشه؟
‫فرضیه بدی نیست، کامالا.
‫نمی‌دونم این چیه، ‫ولی قطعاً طوفان نیست.
‫هی، شماها... هی، هی، اونجا! ‫اونجا، نگاه کنید، نگاه کنید.
‫شماها اون رو می‌بینید؟
‫اون‌ها آدمن؟
‫خدایا.
‫خدای من!
‫آماده باشید، بچه‌ها.
‫شروع شد.
‫نزدیک هم بمونید. موقعیت‌تون رو حفظ کنید.
‫آرایش دلتا. برید!
‫- عملکرد جنگی بازیابی شد. ‫- آره!
‫دختر خودمه. بزن بریم!
‫- زامبی. ‫- منفی.
‫این موجود غیرارگانیکه ‫و به شدت آسیب دیده.
‫اون یه زامبیه.
‫- عمراً! ‫- بجنبید، بجنبید، بجنبید.
‫ببینیم این بچه چی تو چنته داره.
‫لعنتی.
‫کیت! نه! نه! نه!
‫کامالا، وایسا!
‫دلم نمی‌خواست اینطوری امتحانش کنم.
‫نه، نه، نه! خدایا!
‫فرایدی، این رو بگیر ‫و کامالا رو از اینجا ببر.
‫- ولی خانم ویلیامز... ‫- همین الان، فرایدی!
‫ری‌ری، لطفاً! نه!
‫خواهش می‌کنم، فرایدی، من رو برگردون.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم، خانم خان.
‫- برو سمت غرب، خودت رو به اوهایو برسون. ‫- وایسا، چی؟
‫الان دیگه با خودته.
‫کجا داری میری؟
‫من اولین صاحبم رو از دست دادم. ‫یکی دیگه رو از دست نمیدم.
‫خواهش می‌کنم من رو با خودت ببر.
‫اون‌ها به کمکم احتیاج دارن. فرایدی!
‫فرایدی، برگرد!
‫خدایا.
‫خدای من! بچه‌ها!
‫خدایا. خدایا.
‫خدای من! بچه‌ها!
‫هان؟
‫بچه‌ها؟
‫تو کی هستی؟ چی...
‫چی... تو چی هستی؟
‫از من چی می‌خوای؟
‫بهم می‌گن بلید.
‫می‌خوام برم مکزیک ‫و یه نوشیدنی بخورم،
‫ولی کانشو می‌خواست ‫که کل کشور رو بگردم
‫و به اون احمق‌هایی ‫که رفتن تو اون دره کمک کنم.
‫کیت... ری‌ری...
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم من رو برگردون. ‫اون‌ها به کمکم احتیاج دارن.
‫دوست‌هات مُردن. تو هم باید می‌مردی.
‫خفه شو! خفه شو! ‫این حرف رو نزن. من رو برگردون!
‫نه. اونجا دره‌ی اسطوره‌های شکسته‌ست.
‫اسطوره‌های شکسته؟
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫دو موجود با قدرت بی نهایت، ‫که هیچ‌کدوم نمی‌تونه اون یکی رو شکست بده،
‫فقط برای نابود کردن اون‌هایی که ‫اونقدر احمقن که توجه‌شون رو جلب کنن، دست نگه می‌دارن.
‫تو همه این‌ها رو از کجا می‌دونی؟
‫من نمی‌دونم، ولی کانشو می‌دونه،
‫همونطور که ارزش ‫اون وسیله‌ای که حمل می‌کنی رو می‌دونه.
‫دوست‌هام برای این مُردن.
‫اگه فکر می‌کنی می‌تونی همین‌طوری ‫ازم بگیریش، من...
‫کانشو دوست مسافر شبگرده.
‫ما تو رو به اوهایو می‌بریم.
‫به همین راحتی؟
‫به همین راحتی.
‫پس کانشو دوست خیالی توئه؟
‫دوستِ دوستم.
‫آواتارش تو طاعون از بین رفت. ‫حالا اون ابرنیرو از طریق من عمل می‌کنه.
‫پس تو، مثلاً، نیمه‌اسطوره‌ای؟
‫النگوی من جادوییه.
‫باحاله.
[به اوهایو خوش آمدید]
‫ما رسیدیم.
‫به زودی پیدامون می‌کنن.
‫پیدامون می‌کنن؟ شیلد؟
‫نه.
‫کارتون رو بگید.
‫کی این رو گفت؟
‫کارتون رو بگید!
‫ما دنبال موسسه‌ی نورث می‌گردیم.
‫باشه، مسیر رو دنبال کنید.
‫نگران نباشید، اون‌ها گاز نمی‌گیرن.
‫- من بهشون اعتماد ندارم. ‫- مشتت رو بیار پایین. نیازی نیست.
[بستن صف‌ها]
‫چطور این کار رو می‌کنی؟
‫یه عامل عصبی ‫که برای کنترل انسان‌ها ساخته شده.
‫روی زامبی‌ها حتی بهتر هم جواب میده.
‫اون‌ها برای خونه‌ی ما پوشش ایجاد می‌کنن.
‫اون قبلاً حیوون داشت.
‫زامبی‌ها خوردنشون.
‫چرا شنل پوشیدی و چشم‌هات می‌درخشه؟
‫من آواتار کانشو هستم، ‫اسطوره‌ی ماه مصریان.
‫ببخشید که پرسیدم.
‫ما مهمون خونگرم زیاد نداریم.
‫چی شما رو به اینجا کشونده؟
‫خب ما این رو ‫تو یه کوئین‌جت سقوط کرده تو نیویورک پیدا کردیم.
‫می‌دونیم که بخشی از یه نقشه‌ی ‫شیلد برای متوقف کردن طاعونه،
‫ولی بدون یه مادربرد شیلد ‫نمی‌تونیم بفهمیم واقعاً چی کار می‌کنه.
‫هی...
‫ما یه مادربرد شیلد داریم.
‫آره...
‫آره، برای همین اینجاییم.
‫می‌شه لطفاً به ما کمک کنید؟
‫این دستگاه یه فرکانس زیرفضایی ‫رمزگذاری شده منتشر می‌کنه
‫که به طور خاص برای تماس ‫با یه مقام بین کهکشانی
‫به نام «سپاه نووا» طراحی شده.
‫پس ری‌ری راست می‌گفت.
‫چرا به فضایی‌ها زنگ بزنیم؟
‫شیلد معتقد بود که اون‌ها تکنولوژی ‫لازم برای درمان دنیای ما رو دارن.
‫عالیه. روشنش کن. بریم دنیا رو نجات بدیم.
‫آره. آره. ایده‌ی خوبیه...
‫نمی‌تونیم.
‫عواقب رویدادهای واکاندا ‫باعث پراکندگی سیگنال‌ها تو جوّ ما شده.
‫هیچ موج رادیویی‌ای نه خارج می‌شه و نه وارد.
‫پخش باید از خارج از جوّ ما انجام بشه.
‫- چی، مثلاً فضا؟ ‫- دقیقاً. نقشه همین بود.
‫ولی درست قبل از اینکه بتونن مستقر بشن، ‫پایگاهشون توسط یه گله زامبی تسخیر شد.
‫حتماً با ذرات پیم کوچیکش کردن ‫تا بتونن قاچاقی بیارنش بیرون.
‫باید خیلی مستأصل بوده باشن.
‫آره. اونقدر مستأصل ‫که بعدش قورتش دادن.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫فقط بهم اعتماد کن.
‫ببین، چیزی که مهمه اینه ‫که کیت و ری‌ری درست می‌گفتن،
‫- و این دستگاه می‌تونه همه چیز رو تغییر بده. ‫- اگه بتونیم از جو خارجش کنیم.
‫فضای خارج از جو.
‫هه. باید آسون باشه.
‫من فقط باید برای این دختر ‫و دوست عجیبش یه موشک بسازم.
‫این مسخره‌ست.
‫شاید آقای کانشو بتونه ببرتش فضا.
‫می‌تونی بری فضا، آقای کانشو؟
‫هیس.
‫ساکت. ما رو پیدا کردن.
‫چی؟
‫کی ما رو پیدا کرده؟
‫گله زامبی‌ها.
‫فقط یه نفره. ‫گله‌ای در کار نیست.
‫تو به یه زامبی می‌گی گله؟
‫نه، من متوجه چشم‌های قرمزش شدم.
‫اون با شماست؟
‫اون فرزند ملکه‌ست.
‫کدوم ملکه؟
‫ملکه‌ی مردگان.
‫واندا ماکسیموف.
‫اون... اون انتقام‌جو؟
‫چیزی که ما دنبالشیم اینجاست.
‫کاپیتان آمریکا.
‫بالأخره، نبردی که ‫تا ابد در موردش خواهند سرود.
‫هی، بابا، نگاه کن، گله اونجاست.
‫فکر کنم این رو می‌خوان.
‫- آماده باش! ‫- بله، دخترانم.
‫نبرد اینجاست.
‫نبرد همین حالاست!
[نیزه‌ها]
‫آیا از سرزمین خوانده‌ی خود محافظت خواهیم کرد؟
‫بله!
‫آیا زامبی‌ها گوشت شریف ما را خواهند چشید؟
‫نه!
‫آیا مردگان متحرک استخوان‌های صالح ما را خواهند جوید؟
‫نه!
‫آیا گوشت پوسیده آن‌ها ‫خانه مقدس ما را لکه‌دار خواهد کرد؟
‫- عمراً! ‫- نه!
‫آیا ما این نفرین‌شدگان را ‫به قبرهای تنهایشان باز می‌گردانیم؟
‫- حتماً همین کار رو می‌کنیم. ‫- بله!
‫صبر کنید.
‫- آیا آن‌ها را گرسنه به تاریکی باز می‌گردانیم؟ ‫- بله!
‫صبر کنید.
‫امشب، شب سقوط ما نیست!
‫حالا!
‫بوم، بوم، بوم!
‫بوم، بوم!
‫رفیق، تموم شد؟ ‫ما... ما همین الان بردیم؟
‫هنوز نه.
‫بخش 94 شکسته شد. اون‌ها رو پشت بومن.
‫داریم می‌ریم.
[خروج]
‫کاپیتان تو کانال‌هاست.
‫سرنوشت من فرا رسیده.
‫اون به سمت من، همتای خودش، کشیده شده.
‫سعی می‌کنه غافلگیرم کنه.
‫صدات رو می‌شنوم.
‫نصفه دیگه‌ت کجاست؟
‫بسم الله.
‫هان؟
‫نذار اون هیولا به پایگاه برسه.
‫عجب دیوونه بازی‌ایه! گاز گرفتن تقلبه.
‫من اینجا دارم جلوی یه محاصره رو می‌گیرم.
‫کمک می‌خوای؟
‫برو به... جهنم!
‫انجامش دادم.
‫این سرود باشکوهی خواهد بود.
‫هیچ‌کس در مورد اون سرودی نخواهد خواند.
[علائم حیاتی]
‫دخترiا زمین گیر شدن. نقشه 42 رو اجرا کنید.
‫بجنگید و عقب‌نشینی کنید.
‫بزن بریم.
‫- ملینا. ‫- از دختره محافظت کن.
‫آینده تو دست‌های اونه.
‫خرس زمستونی من!
‫نه!
‫نه، خرس زمستونی من، نه.
‫یالا.
‫یالا، یالا.
‫بجنب!
‫یالا!
‫مُرده‌ها،
‫تو رو دنبال می‌کنن؟
‫نه، اون‌ها علم رو دنبال می‌کنن.
‫با کسانی که ملکه را دنبال می‌کنند، آشنا شو.
‫- بخواب. ‫- چی؟
‫بخواب.
‫هی! پس اینطوریه که این کار رو می‌کنی.
‫وای!
‫وقت رفتنه.
‫مامان؟ مامان!
‫ما با هر نفسی که می‌کشیم بهش احترام می‌ذاریم
‫نه. ما با پس گرفتن این سیاره ‫از دست مرده‌ها بهش احترام می‌ذاریم.
‫دستگاه تو،
‫ما می‌بریمش به فضا.
‫ممنونم.
‫ولی ما سفینه نداریم.
‫من می‌دونم کجا یکی پیدا کنیم.