.
‫[در حالی که این سریال بر اساس ‫رویدادهای واقعی ساخته شده
‫برخی بخش‌ها برای ‫اهداف نمایشی تغییر داده شده‌اند
‫و هیچ شخص یا نهاد حقیقی را ‫به تصویر نمی‌کشند]
‫[داروخانه‌ی نیسون]
‫سلام.
‫راب اینجاست؟
‫فکر کردم هردوتون باهم رفتین.
‫می‌شه پشت رو یه نگاهی بندازی؟
‫داره برای کیکم دیرم می‌کنه.
‫شاید...
‫اگه برگشت، ‫بهش بگو با آژانس بره خونه
‫قبل از اینکه پدرش ‫حسابش رو برسه.
‫باشه، خانم پیست. ‫بازم تولدتون مبارک.
‫ممنون، کیم. ‫ممنونم.
‫[‏‏11 دسامبر 1978] ‫[روز صفر]
‫راب اینجاست؟
‫داری چی می‌گی؟
‫مامان؟
‫چه خبر شده؟
‫نمی‌تونم پیداش کنم.
‫قربان، من قوانین رو می‌فهمم.
‫من تو جنگ کره بودم.
‫ما نمی‌تونیم 24 ساعت صبر کنیم.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫باهاتون تماس می‌گیرم.
‫بیا. این رو بو کن.
‫دختر خوب. خیلی‌خب.
‫کِری، تو «سزار» رو با ‫ماشین مامانت ببر.
‫شما شرق «وولف رود» تا ‫«آلگانکوئین» رو بگردین.
‫کنت، تو با «کلی» غرب رو بگرد.
‫منم کل جنوب رو تا ‫«اوهِیر» می‌گردم.
‫من چی؟ ‫من باید چی کار کنم؟
‫تو اینجا بمون.
‫شاید زنگ بزنه ‫یا برگرده خونه.
‫کنت، تو هر 40 دقیقه ‫به مامانت زنگ بزن.
‫کِری، هر 45 دقیقه. ‫منم 50 دقیقه. فهمیدین؟
‫- من پول خرد همرام نیست. ‫- فقط... زنگ بزن، من حساب می‌کنم.
‫یالا، دختر.
[شـیـطـانـی در لـبـاس مـبـدل]
‫[روز اول]
‫دبیرستان «مین وست» می‌ره؟
‫پسر منم همینطور. سال دوم؟
‫خب داشتین می‌گفتین، ‫اون تو داروخونه کار می‌کنه؟
‫آره. قفسه‌ها رو می‌چینه.
‫الیزابت رفته بود دنبالش
‫همون ساعتی که هر شب ‫همیشه می‌رفت،
‫و راب بهش گفته بود که باید ‫بره یه آقایی رو برای کار ببینه.
‫- کی؟ ‫- اسمی نگفت.
‫یه پیمانکاره. ‫کارش ساختمونیه.
‫و الیزابت به راب گفت
‫که تو فروشگاه ‫منتظرش می‌مونه.
‫توی ماشین.
‫من بهش گفتم ‫تو ماشین منتظر می‌مونم.
‫جزئیات مهمه، مگه نه؟
‫آره.
‫داخل، بیرون، می‌دونید...
‫همسرم ناراحته، ‫همونطور که می‌تونین تصور کنین.
‫اون که کار داره.
‫پس برای چی ‫داشته با این یارو قرار می‌ذاشته؟
‫امسال داره گواهینامه می‌گیره.
‫داره برای ماشین پول جمع می‌کنه.
‫ خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، گوش کنین، ‫ما پرونده رو داریم،
‫ولی بچه‌ها معمولاً پیداشون می‌شه.
‫اینجا «دس‌پلینز»ـه. ‫«مِی‌بری» نیست.
‫حدس می‌زنم شیطونیش گرفته. ‫رفته شیکاگو...
‫- نه، نه. ‫ - ...ملاقات... نه؟
‫- آقای پیست... ‫- قربان، اون هیچوقت این کار رو نمی‌کنه.
‫من چند ماهه که رئیس...
‫دایره‌ی جنایی شدم.
‫قبلش هم، ‫تو خیابون‌ها بودم.
‫هر پدر و مادری که میاد اینجا ‫یا اونقدر اهمیت می‌ده که بیاد،
‫ما همین جواب رو می‌شنویم.
‫این ماجرا به یکی از ‫این دو حالت ختم می‌شه.
‫یا، الف، ما به خاطر ‫یه کار احمقانه دستگیرشون می‌کنیم
‫یا، ب، خودشون ‫از در خونه میان تو
‫و تنبیه می‌شن.
‫باشه؟
‫اون شاگرد ممتازه.
‫دوتا نشان دیگه مونده بود ‫تا «عقاب پیشاهنگ» بشه.
‫پسر من هیچوقت مادرش رو
‫تو روز تولدش، تو یه پارکینگ ‫یخ‌زده منتظر نمی‌ذاره.
‫متوجه‌این؟
‫اگه راب گفته یه دقیقه دیگه برمی‌گرده،
‫یعنی حتماً برمی‌گشت.
‫شما قراره با اون،
‫اون پیمانکاره صحبت کنین، مگه نه؟
‫ما این پرونده رو بررسی می‌کنیم
‫و تصمیم می‌گیریم که ‫قدم‌های بعدی چی باشه.
‫پس لطفاً برین خونه ‫و یه‌کم بخوابین.
‫دیگه با سگ‌هاتون راه ‫نیفتین این‌ور و اون‌ور دنبالش.
‫ما از اینجا به بعد رو انجام می‌دیم.
‫هی. هی. بیا بریم.
‫کتونی ورزشیم رو پیدا نمی‌کنم.
‫کتونی؟ فقط یه لنگه‌اش رو داری؟
‫آره.
‫صبحونه‌ات رو بخور.
‫صبح به‌خیر.
‫به پسره بگو یه لنگه کفش ‫کوفتیش رو تو حیاط جا گذاشته.
‫نمی‌خواستی برش داری بیاری تو؟
‫اگه خم می‌شدم، ‫دیگه نمی‌تونستم بلند شم.
‫بله؟
‫چرا این روی میز منه؟
‫اگه خودت اینجا بودی، ‫می‌ذاشتمش تو دستت.
‫هلن شب‌کار بود.
‫تو سعی کن اون بچه‌ی ‫بی‌مصرف رو آماده کنی ببری مدرسه،
‫از در ببریش بیرون، و سروقت هم برسی.
‫منم بچه دارم. سروقت هم رسیدم.
‫جداً؟ اصلاً وقتی می‌رفتی ‫بیدار بودن؟
‫نه.
‫تو هیچ کاری نمی‌کنی. ‫دهنت رو ببند.
‫یه لطفی کن. ‫یه نگاه به این بنداز.
‫ آره. انداختم.
‫بچه گم شده. که چی؟
‫همین دیشب غیبش زده.
‫باشه. پس می‌خوای همین الان ‫پرتت کنم تو بخش مواد مخدر
‫یا می‌خوای صبر کنم ‫تا آخر روز؟
‫لازم نیست اینقدر ‫بدجنس باشی.
‫می‌خواستم بگم باشه.
‫در ضمن، خوشتیپ شدی.
‫می‌دونم.
‫کیم بایرز؟
‫بله، قربان؟
‫کارآگاه تووار هستم. ‫حالت چطوره؟
‫خوبم، قربان. شما چطورین؟
‫تو دیروز ‫با راب پیست کار می‌کردی؟
‫بله، قربان.
‫تو مظنون نیستی.
‫باشه.
‫مگه اینکه باشی؟
‫نه.
‫فرار کرده؟
‫رفته شهر؟ ‫اونجا دوستی، چیزی داره؟
‫چیزی در این مورد می‌دونی؟
‫نه. نه. اون این کار رو نمی‌کنه.
‫اینقدر مطمئنی؟
‫اون اینطوری نیست.
‫چطوریه؟
‫یه‌کم... بچه‌مثبته.
‫ولی بچه‌مثبتِ خوش‌تیپی‌ـه.
‫شما دوتا بهم علاقه‌ دارین؟
‫قبل از اینکه مادرش بیاد دنبالش،
‫قبل از اینکه غیبش بزنه، ‫چی شد؟
‫یه پیمانکار اومد اینجا. ‫کارتش رو دارم.
‫از کشو درش آوردم ‫محض اینکه شاید یکی بپرسه.
‫[شرکت پیمانکاری پی‌دی‌اِم]
‫پس اون اینجا بود؟
‫داشت یه چیزهایی رو برای ‫کاری که می‌خواست بکنه اندازه می‌گرفت.
‫راب می‌خواست باهاش ‫در مورد کار حرف بزنه،
‫واسه همین کاپشنش رو ازم ‫پس گرفت و رفت.
‫اون آخرین باری بود که دیدمش.
‫چرا کاپشنش دست تو بود؟
‫در. همه‌ش باز می‌شد.
‫داشتم یخ می‌زدم، ‫اونم قرضش داد به من.
‫تو با این یارو حرف زدی؟
‫چند ماه پیش اینجا ‫یه کاری انجام داد.
‫ولی با دخترها خیلی ‫خوب رفتار نمی‌کنه.
‫با دخترها خوب نیست.
‫نمی‌دونم. فقط یه حسه.
‫یه جورایی بدجنس بود.
‫نه فقط با من، ‫با همه‌ی دخترهایی که اینجا کار می‌کنن.
‫با پسرها خوب بود.
‫پلیس. دنبال جان گیسی می‌گردیم.
‫می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫رافائل تووار.
‫می‌خواین قطع کنین؟
‫یکی از فامیل‌هامون فوت کرده.
‫عموم.
‫متأسفم که این رو می‌شنوم.
‫آره. یه‌کم انتظارش رو داشتیم.
‫ولی خواهرم پشت خطه.
‫داریم سعی می‌کنیم ‫کارها رو ردیف کنیم.
‫خب، ما باید حرف بزنیم. ‫یه بچه گم شده.
‫گزارش شده آخرین بار با تو دیده شده.
‫یه ثانیه ‫صبر کن، کارن.
‫ام، آره،
‫من نمی‌دونم اون کیه.
‫- تو پیمانکاری «پی‌دی‌ام» رو می‌چرخونی؟ ‫- آره.
‫مخفف چیه؟
‫«پیمانکارِ در حدِ ماست‌مالی»؟
‫«پشتیبانیِ روزانه‌ی لهستانی»؟
‫نقاشی، دکوراسیون ‫و نگه‌داری.
‫تو دیشب داروخونه «نیسون» بودی
‫داشتی به این بچه پیشنهاد کار می‌دادی؟
‫من اونجا بودم ‫ولی، نه، این کار رو نکردم.
‫من اصلاً نمی‌دونم ‫این بچه کیه، ولی...
‫به خواهرت بگو بعداً ‫بهش زنگ می‌زنی. باید حرف بزنیم.
‫نشنیدی گفتم ‫یکی از فامیل‌هامون فوت کرده؟
‫شنیدم.
‫باید به کارهام برسم.
‫من به یه اظهارنامه احتیاج دارم.
‫البته. البته.
‫یعنی، من مشکلی ندارم.
‫خوشحال هم می‌شم کمکی کنم.
‫فقط می‌شه بهم ‫چند ساعت وقت بدین
‫تا این قضیه رو راست و ریس کنم ‫و بعدش... من در خدمت شما هستم؟
‫بیا کلانتری.
‫منتظرت می‌مونم
‫عالیه.
‫بازم تسلیت می‌گم.
‫ممنونم ازتون.
‫وقتی عکس رو نشونش دادم، [روز دوم]
‫گفت اصلاً بچه رو ندیده.
‫ولی از دست تو عصبانی شد.
‫کلافه شد. ‫منم داشتم بهش فشار میاوردم.
‫عموی مُرده؟ منم بودم شاید همینطور بودم.
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫فکر می‌کنم دو نفر گفتن ‫اون‌ها رو با هم دیدن.
‫نه.
‫دو نفر گفتن که راب پیست ‫گفته که با هم بودن.
‫هیچ‌کس اون‌ها رو ندیده.
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫اینکه من به اندازه‌ی کافی ‫پلیس مخفی بودم
‫و تو چشم‌هام نگاه کردن ‫و بهم دروغ گفتن.
‫نه، بچه با اون بوده.
‫و فکر کنم باید برای ‫اون خونه حکم بازرسی بگیریم.
‫آره. آره، منم.
‫آره، هرچی پلیس شیکاگو ‫از این یارو داره می‌خوام.
‫و یه لطف فوری هم می‌خوام.
‫جی-اِی-سی-وای.
‫ممنونم، قربان.
‫اسم کوچیک، جان وین.
‫سلام. چطورین؟
‫ - آره. آره. ‫- سلام. اوضاع چطوره؟
‫مثل «روستر کاگبرن».
‫خوشحالم می‌بینمتون، آقایون.
‫ممنونم، افسر.
‫- آقای گیسی. ‫- سلام.
‫ممنون که اومدین.
‫ایشان ستوان ‫جو کازنزک هستن.
‫آقای گیسی.
‫آره. هر کمکی از دستم بربیاد، با کمال.
‫و «جان» صدام کنین. ‫آقا رو ول کنین.
‫من اصلاً نمی‌دونم ‫دارین راجع به کی حرف می‌زنین، خب؟
‫دیشب نتونستی بیای؟ ‫منتظرت بودم.
‫خدای من.
‫خانواده و بعدش هم تصادف ماشین.
‫باورتون می‌شه؟ ‫بد که میاد، پشت هم میاد.
‫همه‌چی ردیفه؟
‫آره. همه‌چی خوبه.
‫فقط غرورم یه‌کم ‫جریحه‌دار شد.
‫یخ‌زدگی جاده. ‫از جاده لیز خوردم.
‫یه یارو با وانت، من رو ‫کشید بیرون.
‫خب، گمون نکنم چیزی ‫از دیروز عوض شده باشه،
‫ولی چیزی که همه‌مون می‌خوایم ‫بفهمیم اینه که
‫چرا همه فکر می‌کنن ‫تو با این بچه ملاقات کردی.
‫درسته. آره.
‫منم همینطور.
‫خب، شاید اون داشته می‌گفته
‫که می‌خواسته با من ملاقات کنه
‫چون من یه تاجر هستم، درسته؟
‫موفقم.
‫کلی شغل و کارمند دارم.
‫بیشترشون بچه‌های دبیرستانی‌ان، آره؟
‫پلیس کار خودش رو می‌کنه.
‫آره.
‫دارم بهشون شانس می‌دم ‫یه مهارتی یاد بگیرن.
‫از دردسر دور نگه‌شون می‌دارم.
‫اون‌ها به من نگاه می‌کنن، ‫می‌بینن که می‌تونن چی بشن.
‫زندان ایالتی «آناموسا»؟
‫پلیس کار خودش رو می‌کنه.
‫خب اون، ‫اون یه سوءتفاهم بود.
‫ده سال حبس که سوءتفاهم نیست.
‫من بعد از 18 ماه اومدم بیرون
‫چون اون یه سوءتفاهم بود.
‫خیلی وقت پیش، حدودای تابستون 67،
‫آگوست، شایدم سپتامبر 67،
‫من آیووا بودم و برای ‫ریاست «جی‌سی» نامزد شده بودم.
‫«جی‌سی»؟
‫‫سازمان پرورش رهبران جدید.
‫کارآفرینی یاد می‌ده،
‫خدمات اجتماعی. ‫افتخار بزرگیه.
‫من رفیق بودم...
‫با این آقا، ‫دان وورهیس... پدر خانواده بود.
‫و ازش خواستم که ‫مدیر کمپینم بشه.
‫و تو اون ماجرایی که می‌گین،
‫من داشتم رانندگی می‌کردم، خب؟
‫داشتم کارهای روزمره‌ام رو می‌کردم.
‫و پسرش رو دیدم،
‫دان جونیور، ‫داشت مجانی دنبال ماشین می‌گشت.
‫منم سوارش کردم.
‫و اون شروع کرد ‫ازم در مورد فیلم پرسیدن.
‫چه نوع فیلمی؟
‫بی‌خیال.
‫می‌خوام خودت بگی.
‫من اومدم اینجا که کمک کنم،
‫ستوان، باشه؟
‫دیشب،
‫من در مورد فوت فامیلم گفتم ‫و اون بی‌ادبی کرد،
‫- درست مثل الان. ‫ - می‌دونم.
‫اینطوری می‌فهمیم که ‫می‌تونیم بهت اعتماد کنیم.
‫درسته.
‫فیلم‌های ممنوعه.
‫مثل یه احمق، ‫بردمش خونه.
‫یه‌کم نوشیدنی خوردم. ‫اون فیلم‌ها رو نشونش دادم.
‫بعدش زد به سرم.
‫خلاصه، بخوام ‫بحث رو کوتاه کنم،
‫چیزی که شد این بود که ‫یه‌ذره باهم مواد زدیم.
‫فکر کنم من تشویقش کردم.
‫و اونم به باباش گفت و من ‫دستگیر و محکوم شدم.
‫اذیت و آزار یه پسر زیر سن قانونی.
‫تو متأهل بودی، درسته؟
‫بله، بودم.
‫من زن و دوتا بچه داشتم،
‫و از اون موقع ندیدمشون.
‫و چرا اصلاً خودم رو ‫قاطی اون ماجرا کردم؟
‫خودت رو قاطی ماجرای راب پیست هم کردی؟
‫نه.
‫بر اساس سوابق گذشته‌ات، ‫ما حکم بازرسی
‫خونه‌ات رو گرفتیم.
‫قراره راب رو اون تو پیدا کنیم؟
‫نه، پیدا نمی‌کنین.
‫باشه.
‫می‌تونی کلیدها رو بهمون بدی ‫یا خودمون بیایم تو؟
‫مثلاً به روش قدیمی؟
‫نیازی نیست در رو بشکنین.
‫من اونجا می‌بینمتون.
‫نه. ما اینجا می‌مونیم ‫و یه‌کم دیگه گپ می‌زنیم.
‫کارآگاه «فنهولم» و ‫«آلبرشت»، اون‌ها کلیدها رو می‌گیرن.
‫فقط لطفاً کفش‌هاتون رو تمیز کنین.
‫پلیس.
‫راب پیست، اینجایی؟
‫راب پیست،
‫تو در امانی.
‫اگه می‌تونی فریاد بزن.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫چیه؟ با دلقک‌ها مشکل داری؟
‫من با آدم‌هایی که عشقِ دلقک دارن مشکل دارم
‫تو اتاق زیر شیروونی رو بگرد.
‫من همین پایین می‌مونم.
‫اَلن؟
‫درست توی آشغال‌هاست.
‫تأیید کردیم که کیم اون رو گذاشته ‫تو کاپشن بچه
‫وقتی که قرضش گرفته بوده ‫و یادش رفته درش بیاره
‫وقتی پسش داده.
‫حکم اولیه ‫به اندازه کافی گسترده نبود.
‫باید برگردیم اونجا ‫و اونجا رو شخم بزنیم.
‫خب، من نمی‌تونم بدون ‫دلیل موجه یه حکم دیگه برات بگیرم.
‫خب، تو به این چی می‌گی پس؟
‫من به این می‌گم یه رسید ‫ظهور عکس.
‫خب، ما چیزهای ناجور پیدا کردیم. ‫دستبند پیدا کردیم.
‫نشان پلیس پیدا کردیم.
‫یه وسیله‌ی غیرقانونی هم پیدا کردیم.
‫تو خونه‌ی تو چقدر ‫چیزهای ناجور پیدا می‌شه؟
‫این؟ کلی.
‫من از اون وسیله‌ها ندارم، ‫عوضی.
‫من تمام عمرم ‫تو این شهر زندگی کردم،
‫هیچوقت چیزی شبیه ‫خونه‌ی این یارو ندیدم.
‫این چی؟
‫این مال گیسی نیست.
‫می‌تونه مال پسرخاله‌اش ‫یا خواهرزاده‌اش باشه.
‫کی می‌دونه؟
‫ببین، اگه از من می‌پرسی، ‫این کافیه.
‫ولی اگه از اون قاضی بپرسی ‫که همین الان بهمون حکم داده؟
‫کافی نیست.
‫اون دوتا روانیِ عوضی ‫پارسال اون زوج رو کشتن.
‫- یادتون میاد؟ ‫- آره.
‫تو صورتشون شلیک کردن.
‫یادتون میاد؟
‫- تو صورت. ‫- آره، ولی ولشون کردن.
‫آره.
‫به خاطر بازرسی و ‫توقیف غیرقانونی.
‫اگه بفهمیم این یارو پیست رو دزدیده،
‫اتهامات باید پابرجا بمونه.
‫من رو مقصر ندونین.
‫برین جورج واشنگتن کوفتی ‫یا یکی دیگه رو مقصر بدونین.
‫می‌تونم منم یه چیزی بگم؟
‫نه. اول دستت رو بگیر بالا.
‫ماجرای «آناموسا» رو داریم.
‫اون خرت‌وپرت‌های تو اتاق زیرشیروانی رو داریم.
‫چیزهای ناجور رو داریم، ‫از این جور مزخرفات، درسته؟
‫شاید این بچه‌ـه، پیست، ‫یه آدم ناجوریه،
‫درسته؟
‫اون... اوضاع از دستش در می‌ره.
‫اون، اون... ‫نمی‌دونه چطور بره خونه.
‫فرار می‌کنه.
‫داره برای پول اتوبوس ‫التماس می‌کنه.
‫ما هم اینجا نشستیم چرت‌وپرت می‌گیم.
‫می‌دونی، ‫تو این سناریو اونی که داره چرت‌وپرت می‌گه
‫تویی، درسته؟
‫چت شده تو؟
‫- چت شده تو؟ ‫- دهن‌تون رو ببندین،
‫هردوتون. ‫- من اینطور فکر نمی‌کنم.
‫اون بچه از اونجور ‫خانواده‌ها نیست.
‫ببینین، ما برای تعقیب کردن ‫گیسی به حکم احتیاج نداریم.
‫دوتا تیم بذارین براش.
‫یکی شب. این دوتا پخمه هم ‫در طول روز.
‫هی.
‫باشه.
‫ببینین، و مخفی هم نمونین، ‫باشه؟
‫بذارین بدونه که اونجایین، ‫بچسبین بهش، هرجا که می‌ره.
‫چرا؟
‫نمی‌دونم. ‫یه چیزی در موردش هست.
‫انگار که...
‫انگار که می‌خواد ‫محبوب باشه.
‫دیدین که، ‫خیلی آدم محترمیه، می‌دونید؟
‫دوتا پلیس دنبالش راه بیفتن؟
‫مردم شروع می‌کنن ‫به سؤال پرسیدن.
‫میره رو اعصابش.
‫نمی‌دونم. شاید،
‫شاید یه کار احمقانه‌ی کوفتی بکنه.
‫حرفی داری بزنی؟
‫فکر می‌کنید پلیس راست می‌گه؟
‫که اون فقط... فرار کرده؟
‫این به داداشت می‌خوره؟
‫نه.
‫تو می‌دونی اون کجاست؟
‫نه.
‫- داری لاپوشونی می‌کنی؟ ‫- نه.
‫- مامان، منظور ما همینه. ‫- منظورتون چیه؟
‫به نظر میاد پلیس ‫داره شما رو می‌پیچونه.
‫خب، دوست دارین ‫ما چی کار کنیم؟
‫دوست دارین همین‌طوری ‫الکی رانندگی کنیم؟
‫شاید.
‫باشه. شاید یه کاری بکنیم
‫غیر از اینکه فقط اینجا بشینیم
‫و شام بخوریم انگار نه انگار ‫هیچ اتفاقی افتاده.
‫شاید، کنت، ‫پلیس بیشتر...
‫از یه بچه‌ای که داره ‫چشم‌پزشکی می‌خونه حالیشه.
‫شاید.
‫- تو اجازه نداری بری. ‫- من 24 سالمه و اجازه هم نخواستم.
‫می‌بینمتون.
‫تو گفتی اون‌ها گفتن «معمولاً».
‫اون کارآگاهه.
‫تو گفتی اون گفت بچه‌های گم‌شده ‫«معمولاً» برمی‌گردن خونه.
‫وقتی برنگردن چی می‌شه؟
‫[روز سوم]
‫خیلی‌خب، آقایون.
‫قهوه داغ. ‫قهوه داغ آوردم.
‫بیا. تو این رو بگیر.
‫تو هم این رو بگیر.
‫دیشب بهتون ‫خوش گذشت، بچه‌ها؟
‫هی، آقا و خانمِ اعصاب‌خردکن ناراحتن.
‫می‌خوان وقتی رسیدیم ‫شما رو ببینن.
‫در مورد چی؟
‫اولش در مورد رنگ بود.
‫توش سُرب داره.
‫خطرناکه یا یه همچین چیزی.
‫خدایا.
‫همه‌اش مزخرفه.
‫مردم این روزها تو ‫همه‌چی توطئه می‌بینن،
‫مگه نه؟
‫یه حرکت مخصوص گیسی ‫بهشون بزنم؟
‫صبح عالی به‌خیر.
‫اَلن و مایک، درسته؟
‫صبح به‌خیر.
‫می‌دونین، ‫من چندتا چکش اضافه دارم،
‫اگه دوست دارین ‫با من چکش بزنین؟
‫امروز نه.
‫نه؟ شماها اینجا چی کار می‌کنین؟
‫دنبال راب پیست می‌گردیم.
‫آره. ولی شما تو خونه‌ی من بودین. ‫چیزی اونجا نبود، درسته؟
‫شما من رو تبرئه کردین.
‫اسمش رو بذار، وظیفه‌شناسی.
‫وظیفه‌شناسی.
‫شما رو باش.
‫تا کی قراره شماها ‫این کار رو ادامه بدین؟
‫تا وقتی حوصلمون سر بره، فکر کنم
‫یا اینکه می‌تونی بهمون بگی ‫اون کجاست.
‫من نمی‌دونم اون کجاست.
‫کاش می‌دونستم.
‫گمونم بازم همدیگه رو ‫خواهیم دید؟
‫هر طرف که نگاه کنی.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها.
‫دنبالم بیاین.
‫[روز چهارم]
‫[روز پنجم]
‫اون رو می‌بینی؟
‫همین رو می‌خواستم...
‫می‌دونم. دارم پخشش می‌کنم. ‫دارم پخشش می‌کنم. لعنتی.
‫[روز ششم]
‫ونِ کاری کجاست؟
‫اون‌ور شهر باید بریم ‫برای برآورد قیمت.
‫توقیف شده، ‫فکر کنم، اینطور گفتن.
‫- چی؟ ‫- پلیس اومد خونه‌ی من.
‫حکم داشتن و گفتن ‫دارن ون رو می‌برن.
‫و تو همین‌طوری گذاشتی ببرنش؟
‫آره، جان، گذاشتم.
‫حکم داشتن.
‫کار درستی کردی.
‫تو همیشه کار درستی می‌کنی.
‫ممنون که بهم گفتی.
‫این کی قراره تموم بشه؟
‫نمی‌دونم.
‫تلفن، سَم.
‫عزیزم، می‌شه اینجا کمکم کنی؟
‫کمکت کنم گلدونم رو بدزدی؟
‫دفتر کار یه‌کم صفا لازم داره.
‫اون پشت جا نمی‌شه.
‫وقتی آوردیمش خونه جا شد.
‫می‌دونی که گیاه‌ها رشد می‌کنن، درسته؟
‫می‌دونم.
‫دیدی؟
‫بهت گفتم.
‫الو.
‫سَم.
‫جان هستم.
‫ببخشید؟ جان کی؟
‫جان گیسی.
‫یه مدتی پیش تو مهمونی باربیکیوی ‫من همدیگه رو دیدیم.
‫آره، البته.
‫جان، چطوری؟
‫- یه مدتی گذشته. ‫- آره.
‫عالی. کار و بار عالیه.
‫شنیدم بچه‌ها عالی‌ان.
‫جز اینکه، همسر سابقم ‫قابل اعتماد نیست، می‌دونی.
‫- هیچ‌کدومشون. ‫- درسته.
‫اونجا بچه‌ی مریض دارین؟
‫آره. از کجا فهمیدی؟
‫صدای کارتون تو ‫روز مدرسه می‌شنوم.
‫دو دوتا چهارتا کردم، بچه مریضه.
‫آره. ‫مطمئنم منم بعدی‌ام.
‫هی، کار اتاق نوزاد ‫خوب در اومد؟
‫ببخشید؟
‫ازم خواستی براش قیمت بدم.
‫و بعدش، نمی‌دونم،
‫انگار با یکی ‫دیگه کار کردی.
‫آره، همینطوره.
‫خیلی وقت پیش.
‫خوب در اومد. ‫خیلی راضی هستیم.
‫هوم
‫وکالت تسخیری ‫چطور پیش می‌ره؟
‫دیگه تو کارش نیستم راستش.
‫من... تازه دفتر ‫وکالت خودم رو باز کردم.
‫می‌دونی، ‫تازه دارم راهش می‌ندازم.
‫خب، آفرین به تو.
‫آره. ‫ممنونم.
‫خب چه کمکی می‌تونم بهت بکنم، جان؟
‫درسته. گوش کن.
‫پلیس‌ها.
‫اون‌ها می‌تونن... می‌تونن همین‌طوری ‫تا هر وقت بخوان دنبالت کنن؟
‫خب، این یه سؤال منظور‌داره.
‫منظورت چیه؟ ‫دارن دنبالت می‌کنن؟
‫حدود یه هفته‌ست.
‫- یه هفته؟ ‫- آره.
‫فکر می‌کنن من ‫یه بچه‌ای رو درست قبل از اینکه
‫بزنه به چاک و غیبش بزنه دیدم.
‫- دیدی؟ ‫- نه.
‫و من هر کاری ‫از دستم برمیومده انجام دادم.
‫وقت گذاشتم، صحبت کردم، نظریه دادم.
‫یعنی، من کلیدهای ‫خونه‌ام رو بهشون دادم.
‫گفتم بگردینش.
‫ولی، حالا، من...
‫دوست‌هام، کارمندهام، ‫و آدم‌های کاملاً غریبه ازم...
‫همه‌ش سؤال می‌پرسن چون ‫اون‌ها همه‌ش با من‌ان.
‫باشه. کی هستن؟
‫پلیس دس‌پلینز.
‫اَلن فنهولم و ‫مایک آلبرشت.
‫می‌شناسیشون؟
‫آره.
‫با جو کازنزک کار می‌کنن.
‫آره. و،
‫و کارآگاه تووار.
‫خیلی‌خب. ‫خب، بذار، ام...
‫بذار بهش یه زنگ بزنم.
‫قرار بود برای این ‫ازم پول بگیری؟
‫خب، اول ببینیم ‫اون‌ها چی می‌گن.
‫جو.
‫- سَم. ‫- چه به موقع.
‫یا خدا.
‫تو همین‌طوری تو ماشینت ‫منتظر بودی من برسم؟
‫- آره. ‫- بذار حدس بزنم.
‫- اولین موکلت رو گرفتی؟ ‫- چیزی رسمی نیست.
‫فقط دارم بررسی می‌کنم.
‫- برای یه آشنا. ‫- آره. کی هست؟
‫جان وین گیسی.
‫یه هفته‌ست که دارین ‫دنبالش می‌کنین.
‫همکاری کرده؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫قراره متهمش کنی؟
‫هنوز تصمیم نگرفتم.
‫خب، وقتشه یا کاری بکنی ‫یا بی‌خیال شی، رفیق من.
‫وگرنه چی؟
‫بهش توصیه می‌کنم برای ‫مزاحمت شکایت مدنی کنه.
‫موفق باشی با اون کارت.
‫آدم‌هات رو نمی‌کشی کنار؟
‫نه.
‫[روز هفتم]
‫اوناهاش. اوناهاش. خودشه.
‫- اون ماشین؟ ‫- آره. یالا.
‫بریم اون تو.
‫ملک خصوصیه، رفیق.
‫مادرم عضوه.
‫هی. یالا. بیا به مامانم سلام کن.
‫سلام، مامان.
‫- مایک. چه غافلگیرکننده. ‫- خوشحالم می‌بینمتون.
‫- مایکی. ‫- عضو انجمن شهر.
‫یه‌کم دیگه میام پیشتون.
‫چندتا دردسرساز اینجا هستن ‫که باید بهشون رسیدگی کنم.
‫خب، خب، خب.
‫این روزها هر کسی رو ‫راه می‌دن اینجا؟
‫جان، ایشون پسرم، مایک،
‫و دوستش، اَل هستن.
‫این پسرته؟
‫آره.
‫وای. بچه‌ی خوشگلی داری‌ها، گلادیس.
‫چه صورت خوش‌عکسی.
‫شما دوتا همدیگه رو می‌شناسین؟
‫آره. ‫این‌ها محافظ‌های من‌ان.
‫بگین ببینم، شماها جای خوبی ‫برای کیک خوردن سراغ دارین؟
‫هوس کیک کردم.
‫خب، چه نوع کیکی می‌خوای؟
‫گلادیس، تعطیلاته، ‫پس باید کدو حلوایی باشه.
‫- یا گردوی آمریکایی. ‫- یا گردوی آمریکایی.
‫درسته. درسته.
‫کدو حلوایی من رو یاد مامانم می‌ندازه، ‫چون اون قدیما می‌پختشون
‫درست همین موقع از سال.
‫و، می‌دونید، بابام، ‫از سر کار میومد خونه...
‫مکانیک بود،
‫واسه همین وقتی میومد خونه ‫بوی عرق و بنزین می‌داد.
‫و مامانم رو می‌دید ‫و یه لبخند می‌زد
‫و اون هم می‌گفت، «خدایا.»
‫دماغش رو می‌گرفت و می‌گفت، ‫«دوش بگیر، بو می‌دی.»
‫و، می‌دونی، اون ‫ما بچه‌ها رو می‌بوسید و اون...
‫آشپزخونه رو بو می‌کشید، ‫می‌دونی، بوی کیک رو حس می‌کرد.
‫و می‌گفت، «این یعنی ‫عشق مادرانه.»
‫آخی، چه بامزه.
‫خب چند وقته که ‫عضو اینجایی، جان؟
‫می‌دونی، من، ‫قبلاً هیچوقت تو رو اینجا ندیده بودم.
‫اون محبوب‌ترین ‫غیرعضو اینجاست.
‫جداً؟
‫آره. یعنی، ‫همه‌ش من رو دعوت می‌کنن.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫چون من با همه ‫رفاقت دارم
‫از شهردار گرفته تا مافیا
‫و همه‌ی کله‌گنده‌های بین‌شون.
‫ام...
‫خبر رسیده اون بچه پیست ‫تو ویسکانسین‌ـه. مجانی سوار یه ماشینی شده رفته.
‫هیچ نظری داری کجاست، جان؟
‫یعنی، ‫ویسکانسین جای خیلی بزرگیه.
‫این رو می‌دونم، ‫چون اونجا ملک دارم.
‫آره. تو نوادا، مینه‌سوتا، ‫فلوریدا هم همینطور.
‫مالیاتش زیاد می‌شه.
‫خب، بابا بهم یاد داد، ‫سرمایه‌گذاری املاک از همه‌چیز بهتره.
‫بابات رو خیلی دوست داشتی؟
‫داشتم.
‫یعنی، آدم سختی بود.
‫راضی کردنش سخت بود.
‫کمربندش رو نمی‌تونست ‫روی شلوارش نگه داره،
‫ولی... ‫باباها الکی بدنام شدن، می‌دونید؟
‫اون‌ها دارن ما رو برای ‫دنیای واقعی آماده می‌کنن.
‫آره
‫اون‌ها سخت‌گیرن، ‫چون دنیای واقعی سخته.
‫[روز هشتم]
‫شما نمی‌تونین این کار رو بکنین.
‫خانم پیست، ‫لطفاً دیگه اونجا نرین.
‫ما می‌فهمیم.
‫ایشون می‌فهمن.
‫ولی اون یه مظنونه، درسته؟
‫یه حد و مرزی هست برای ‫چیزی که اجازه دارم به شما بگم.
‫چیزی که می‌تونم بگم اینه که ‫ما داشتیم دنبالش می‌کردیم.
‫آوردینش کلانتری؟
‫بله.
‫ولی چیزی ازش نداریم که ‫نگه‌ش داریم.
‫چند وقته که ‫دنبالش می‌کنین؟
‫هفت روز گذشته.
‫و دستگیرش نکردین؟
‫اگه... هفت روزه...؟
‫اگه اون بدونه راب کجاست، چی؟
‫ما باید این کار رو درست انجام بدیم.
‫حیاتیه که ما ‫این کار رو درست انجام بدیم.
‫پسر من اون بیرونه.
‫می‌فهمم خانم پیست.
‫- الیزابت، لطفاً. ‫- نه، این رو نگو.
‫تو نمی‌فهمی. تو نمی‌فهمی.
‫- اون، اون بیرونه. به ما احتیاج داره. ‫- بس کن.
‫ما صبور بودیم. ‫شما غیب‌تون زد.
‫شما، زنگ نزدین بهمون. ‫نیومدین اینجا.
‫فقط حالا که من یه کاری کردم، ‫حالا میاین؟
‫من چندتا جواب درست حسابی می‌خوام!
‫باشه.
‫معذرت می‌خوام
‫نیازی به معذرت‌خواهی نیست
‫ما فقط به زمان احتیاج داریم.
‫من دارم از شما زمان بیشتری می‌خوام.
‫و بهتون قول می‌دم، ‫در تماس خواهم بود.
‫راب ترسیده و تنهاست.
‫بچه‌ها می‌خواین مواد بخرین؟
‫می‌دونیم که ‫اون تو یه چیزهایی داری.
‫ماهی سرخ‌کرده چطوره؟
‫چندتا نوشیدنی؟
‫یالا. بیاین تو. گرم شین.
‫اگه نه بگین توهینه.
‫می‌دونم ممکن به نظر نمیاد،
‫ولی می‌شه 400 نفر رو ‫تو حیاط من جا داد.
‫این خلاف مقرراته.
‫به حرفش گوش کن.
‫سال دیگه زنگ نزنی ‫بازرس آتش‌نشانی بیاد سراغم،
‫باشه؟
‫ولی همیشه مهمونی‌های تم‌داره، درسته؟
‫ام، یه بار مدل هاوایی برگزار کردیم.
‫و چند سال پیش،
‫ جشن ‏200اُمین سالگرد استقلال آمریکا ‫واقعاً توپ بود.
‫ام، باشه. ‫باید این رو ببینید.
‫این رو نگاه کند.
‫درست گرفتمش؟
‫- ها؟ ها؟ ‫- هی
‫- چطوره؟ ‫- آره
‫«پل ریویر» به گرد پام هم نمی‌رسه، درسته؟ (عضو سازمان پسران آزادی، اهل ایالات متحده)
‫انگلیسی‌ها دارن میان!
‫آره، باید کل ماجرا ‫رو می‌دیدید البته.
‫واقعاً عجب چیزی بود.
‫کلاه‌گیس، اون کلاه‌گیس سفیده، ‫می‌دونی؟
‫- درسته. ‫- و اون تور
‫و اون کت بلنده.
‫هی، شماها خانم ‫روزالین کارتر رو می‌شناسین؟
‫آره، حتماً، جان. ‫من بانوی اول رو می‌شناسم.
‫جداً؟ از کجا؟
‫فقط از اخبار ‫و این چیزها.
‫باشه.
‫منطقیه. ‫آره. نه. من دیدمش.
‫اصلاً نباید این رو بگم.
‫من شخصاً بهش خوشامد گفتم.
‫من براش یه مراسم گرفتم.
‫نه، آره. ‫آره، یه عکس از خودمون دارم.
‫اوناهاش. ‫ببینید، ببینید، رو یخچال.
‫جایگاه افتخار.
‫- اوه، آره ‫- آره
‫شماها وقتی اینجا بودین ‫آثار هنریم رو دیدین؟
‫خوشتون اومد؟ ‫خیلی خوبه؟
‫نظرتون در مورد دلقک‌هام چیه؟
‫- فکر کنم تعدادشون زیاده. ‫- زیادن، آره.
‫آره. خب، آره،
‫من علاقه‌ی بی‌نهایتی بهشون دارم ‫چون خودم دلقک‌بازی می‌کنم.
‫این چه معنی‌ای می‌ده؟
‫خب.
‫بوپ. بوپ. بوپ. ‫بوپ. بوپ.
‫بوپ. بوپ. بوپ. بوپ.
‫ووپ. ووپ.
‫بلوپ، بلوپ، بلوپ، بلوپ.
‫پوگو دلقکه در خدمت شماست.
‫- مشتاق دیدار. ‫- جمع کن بابا!
‫باشه. باشه.
‫خودم ساختمش.
‫به خاطر اینکه لهستانی‌ام
‫و همه‌ش در حرکتم، «پو- گو». (پولند: لهستان - گو: در حال حرکت)
‫- آره، آره. ‫- آره. تو رژه‌ها شرکت می‌کنم،
‫‏10، 15 تا رژه، خیریه‌ها.
‫یه بار تو یه نمایش گربه شرکت کردم ‫برای معاون «برسلر».
‫شرکت بستنی‌سازی، ‫می‌شناسیدش، 33 طعم؟
‫- آره. ‫- آره، آره.
‫آره. آره. ‫از دلقک‌بازی لذت می‌برم.
‫یعنی، پولی توش نیست ‫ولی به نظرم آرامش‌بخشه.
‫می‌دونید، می‌تونم فقط ‫به بچگی برگردم.
‫و کارهایی هست ‫که می‌تونی بکنی
‫که به عنوان یه آدم عادی نمی‌کنی، ‫می‌دونید؟
‫می‌تونی کنار رفیقت بشینی
‫و، می‌دونی، بوق، بوق، ‫یه شوخی‌ای هم بکنی.
‫باشه.
‫آره.
‫اون‌ها نمی‌تونن چیزی بگن ‫چون تو یه دلقکی.
‫تو یه دلقکی.
‫برای بچه‌های معلول، بچه‌های مریض کار می‌کنم
‫- وای قیافه‌شون رو که می‌بینی. ‫- آره.
‫انگار براشون خودِ صبح کریسمسه، می‌دونید.
‫آره، بهترین حسه.
‫ولی، فقط اگه حالم خوب باشه
‫چون اگه حالم بد باشه، ‫برام بده که دلقک باشم.
‫جدی می‌گم.
‫چون بعضی از اون بچه‌ها
‫می‌تونن واقعاً بچه‌های ‫تخسی باشن، می‌دونید؟
‫- می‌دونید؟ ‫- آره.
‫و به جای اینکه لپشون رو بکشی،
‫فقط دلت می‌خواد یه کتک ‫حسابی بهشون بزنی، درسته؟
‫- آره. ‫- حس می‌کنم.
‫ولی وقتی دلقک‌بازی می‌کنی،
‫می‌تونی آدمی که واقعاً هستی
‫و احساساتت رو پنهان کنی
‫فقط پشت یه نقاب از عشق،
‫و خوشحالی، و شادی قایم می‌شی.
‫ولی...
‫من فکر می‌کنم که دلقک‌ها ‫می‌تونن از هر کاری قسر در برن.
‫چون هیچ‌کس انتظارش رو نداره.
‫لعنتی.
‫اون‌ها می‌تونن یکی رو بکشن ‫و قسر در برن...
‫چون هیچ‌کس به یه دلقک شک نمی‌کنه.
‫باید از دستشویی‌تون استفاده کنم.
‫گندش بزنن.
‫آره. ما، ما باید بریم.
‫چی؟
‫چرا اینقدر زود می‌رین؟
‫ممنون بابت شام، جان.
‫جواب بده.
‫الو. منزل تووار.
‫بابا، آقای فنهولمه.
‫بده‌اش به من.
‫اَل.
‫بالأخره یه کار
‫احمقانه کرد.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫وایسا، وایسا.
‫اون کوفتی رو همین الان خاموش کن.
‫دوباره بگو؟
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫آره، آره. ادامه بده.
‫اون ما رو دعوت کرد تو،
‫یهویی، ‫برای غذا، نوشیدنی، می‌دونی؟
‫یه چیزی اون تو درست نیست.
‫یه بویی میاد.
‫داری چی می‌گی؟
‫به اندازه کافی تصادف ماشین،
‫صحنه جرم و سردخونه دیدم.
‫یه جسد تو اون خونه‌ی کوفتیه.
‫[روز نهم]
‫سَم.
‫لعنتی. داری می‌ری بیرون؟
‫نمی‌خوام نگهت دارم. ‫- سلام، جان.
‫آره، نه، ‫ممنون که سر زدی.
‫من، می‌خواستم بهت زنگ بزنم. ‫تقصیر من بود.
‫آره. مشکلی نیست.
‫این رو برای پسرت آوردم.
‫خیلی لطف داری، جان. ‫ممنون.
‫خب، می‌دونی، ‫واقعاً مزخرفه مریض بودن.
‫آره. راستش، ‫سَمی، پسرم،
‫ اون الان بیمارستانه.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫تبش زد بالا.
‫و، مِری الان اونجاست.
‫و نوزاد‌مون پیش مامانمه.
‫و...
‫من الان دارم ‫می‌رم بیمارستان، پس...
‫لعنتی.
‫- ولی، ام... ‫- خیلی متأسفم.
‫آره، ممنونم. ممنون.
‫ولی، به خاطر همینه
‫که من بهت زنگ نزدم. پس...
‫آها
‫اگه فردا وقت پیدا کنی ‫که برگردی،
‫من مدارک رو آماده می‌کنم ‫که امضا کنی، باشه؟
‫برای چی؟
‫نامه‌ی توقف و انصراف، جان.
‫علیه پلیس دس‌پلینز.
‫- درسته. ‫- شرّشون رو از سرت کم کنه.
‫آره. من فکر می‌کنم ‫تو واقعاً پرونده‌ی محکمی داری، پس...
‫آره. آره.
‫این خوبه، سَم.
‫ممنون. خیلی خوب به نظر میاد.
‫فردا میام ‫و همه‌چی رو امضا می‌کنم.
‫ولی، ام، فقط یه دقیقه وقت داری؟
‫جان، من، من تازه بهت گفتم، ‫پسرم بیمارستانه، باشه؟
‫- آره. شنیدم. ‫- خب...
‫ولی من داشتم فکر می‌کردم، باشه؟
‫ام، فقط داشتم فکر می‌کردم.
‫این، این ممکنه روی ‫پرونده‌ی ما تأثیر بذاره، سَم.
‫فکر کنم می‌دونم ‫چرا دارن دنبالم می‌کنن.
‫باشه.
‫باشه، جان.
‫فکر می‌کنن من یه کاری ‫با اون بچه‌ـه راب کردم
‫چون فکر کنم فهمیدن
‫که من آوردمش خونه‌ام.
‫فکر کردم گفتی ‫نمی‌شناسیش.
‫آره، این رو گفتم، ‫ولی، یعنی...
‫من، من دیدمش...
‫و آوردمش خونه‌ام.
‫و حالا که تو ‫وکیل من شدی و این حرف‌ها،
‫فقط می‌خوام رفع ابهام کنم.
‫[روز دهم]
‫صبح به‌خیر.
‫اَلن. مایک.
‫همه‌چی ردیفه؟
‫تمام شب اینجا بوده.
‫شماها قراره یه مدتی ‫اینجا باشین؟
‫- هرجا اون بره ما هم می‌ریم. ‫- هی، ببین، سَم.
‫ما فقط داریم سعی می‌کنیم ‫کار درست رو بکنیم.
‫یه حکم دیگه گرفتیم.
‫یه‌کم دیگه می‌ریم سراغ ‫خونه‌اش، باشه؟
‫گوش کنید...
‫اگه سعی کرد بره...
‫بزنید لاستیک‌هاش رو بترکونید.
‫داری چه چرت‌وپرتی می‌گی؟
‫اون تو چی شد؟
‫نمی‌تونم. باید برگردم...
‫برگردم دفتر قبل از اینکه ‫کسی برگرده.
‫لعنتی.
‫وای.
‫کازنزک رو برام بگیر.
‫لعنتی.
‫آره، یارو از کنترل خارج شده. ‫می‌خواین چی کار کنیم؟
‫بگیرینش.
‫باشه.
‫یکی یه بیل کوفتی بهم بده!