[تهیه شده در گروه شرکت های پیشتاز]
...عوضی ـه ...عوضی ـه، زودباش
...نه
خفه شو
!هی، بیا اینجا
، برگرد اینجا !راسوی کوچولو
!کثافت عوضی، بیا اینجا بینم
چرا ناله می‌کنی؟
.لباسات رو دربیار
چی؟ - !شنیدی چی گفت -
لباسای کوفتیت رو دربیار
چرا؟ - !درشون بیار دیگه -
!درشون میارم
بیخیال، کم ناله کن و مرد باش
زودباش، عجله کن .زانو بزن
ببین، ببین، روی خودشو خیس کرد
!عوضی کوچولوی کثافت
!زانو بزن
این‌کارا چیه، روی لطفاً این‌کار رو باهم نکن، روی
!لطفاً این‌کار رو باهام نکن
لطفاً، روی. متاسفم، روی
.لطفاً باهام این‌کار رو نکن
زودباش، روی، خلاصش کن دیگه
.خلاصش کن
لطفاً، خدایا، نه - خدا؟ -
وقتی ببینیش سلام من رو بهش می‌رسونی، باشه؟
...یه چی بهت بگم
.بیا بذاریمش به عهده خدا
!نه، روی، نکن! لطفاً، صبرکن
!نکن
!اوه، لعنتی خوش شانس
خرشانس
.سه هفته
.و بعدش پولمون رو تمام و کمال می‌خوایم
...بعدش فرصت دیگه‌ای وجود نداره
.بهانه‌ی دیگه‌ای نمیاری افتاد؟
.فهمیدم - .خوبه -
...حالا
...این رو بگیر
...به‌عنوان یه یادآور کوچولو ...زودباش بگیرش
.چقدر نزدیک بود که به فنا بری
.دفعه بعد، یکی می‌زنم وسطه کله‌ات خیلی‌خب؟
.پسر خوب
!عوضی خوش‌شانس
مراقبت کن رفیق
یادت نره برام نامه بنویسی، رفیق
.تا بعد بیلی جان
تا بعد، برادر
دنی، یه دقیقه وقت می‌خوام
آره
تامی، بیا اینجا
دیگه نمی‌خوام بشنوم که برگشتی اینجا، میفهمی چی می‌گم؟
آره، البته
ادی فرانک، آره؟ - آره، خود خودشم -
.چکش کن لطفاً
بابت همه چی ممنونم، اد
.واقعاً ممنونم
مراقب خودت باش، پسر
.می‌تونستی شارژش کنی
خیلی‌خب، اینجا رو امضا کن
نمی‌تونم بهت بگم که این چقدر بهم حال می‌ده
ادی فرانک، آزادی که بری
!خیلی ممنونم
.تا بعد
...نگران نباش
تخت رو برات گرم و نرم نگه می‌داریم، باشه؟
...نه رفیق، فقط یه پیری اینجاست که
حبس ابد داره .و اونم من نیستم
...اوه، و درضمن
فردا دیر نیایی سرکار، فهمیدی؟
گوش کن، دارم سربه‌سرت می‌ذارم
.مراقب اون خانواده باش، دنی
باشه
ایناهاش
چرا اینقدر طولش دادی؟ - !اوناهاش -
!یه ده سالی ـه که این بیرونم
به خونه خوش اومدی، داداش
.از دیدنت خیلی خوشحال شدم - .آره، منم همینطور، منم همینطور -
‫وزن کم کردی؟
‫تو هم اضافه کردی، مگه نه؟
‫پُرروی عوضی.
‫صورتت چی شده؟
‫اوه، هیچی.
‫با چندتا احمق اون شب تو کافه دعوا کردم.
‫وضع اون بدتر از من بود، باور کن!
‫خُب، ایناهاش، دخترِ پیر.
‫خُب، صحیح و سالم اینجاست، هان؟
‫البته.
‫راستش خیلی کم بهش دست زدم.
‫خیلی می‌ترسیدم مبادا اتفاقی بیفته.
‫ارزش عصبانی شدنت رو نداره، مگه نه؟
‫خودت این رو می‌دونی.
‫بفرما، خودت زحمتشو بکش.
‫راستش، ناراحت نمی‌شی اگه این‌کارو نکنم؟
‫بجنب پس، سوار سو،
‫قبل از اینکه نظرم عوض بشه و ‫بندازمت تو صندوق عقب.
‫اول می‌خوای کجا بری؟
‫به یکم هواخوری نیاز داریم. ‫می‌دونی که منظورم چیه؟
‫زیاد بزرگ نیست، می‌دونم.
‫ولی تا وقتی آپارتمان کافه رو حل کنیم ‫کارتو راه میندازه.
‫یکم از لباساتو اینجا تو کمد آویزون کردم.
‫و بقیه تو اون کیف ها هستن.
‫چندتا چیز دیگه هم واسه‌ات گرفتم.
‫امیدوارم دوسشون داشته باشی.
‫وسایلت رو زود بذار اینجا تا بریم، باشه؟
‫هی ...
‫خیلی خوبه که اینجایی داداش.
‫جدی می‌گم.
‫وقتی بشناسیش می‌بینی آدم خوبیه.
‫راستش من حتی ازش خوشم نمیومد ‫وقتی اولین کافه ملاقاتش کردم.
‫ظاهر غیردوستانه‌ای داره
‫ولی وقتی از اون بگذری...
‫مطمئنی این آدرس درسته؟
‫آره، 100 درصد.
‫چطور مگه؟می‌خوای چیکار کنی؟
‫نمی‌دونم، بیا انجامش بدیم.
‫خداروشکر.
‫اِدی!
‫- جِینی عزیزم. ‫- اوه!
‫چطوری؟خوبی؟
‫خیلی خوشحالم می‌بینمت عزیزم! اوه!
‫عالی به نظر می‌رسی.
‫خُب، جالبه، چون منم دقیقاً همین فکرو ‫در مورد تو می‌کردم.
‫چون من ایستادم اینجا
‫دارم تو این نور دوست داشتنی ‫ بهت نگاه می‌کنم.
‫و تو حتی یه ذره هم فرق نکردی
‫از آخرین کافهی که دیدمت.
‫باید این برادرتو دوست داشته باشی.
‫همیشه دروغگوی خوبی بوده.
‫اوه! خیلی خوبه که برگشتی اِد، جدی می‌گم.
‫- به خونه خوش اومدی پسر. ‫- ممنون جِین.
‫- خیلی‌خب عزیزم، نوشیدنی؟
‫فکر کردم گفتی یه دستی ‫ به سر و روی اینجا کشیدی؟
‫آره، 4 سال قبل این‌کارو کردم.
‫حتی یه رنگی هم به جِین زدم.
‫به هر حال وضع خوبی نداره، شان.
‫نهایت تلاشمو کردم.
‫یکم سخت بوده، به‌خصوص این چند سال
‫ما خوش شانسیم که هنوز ‫داریم به کارمون ادامه می‌دیم.
‫وضع آپارتمان اینجا چطوره؟
‫بعد از اینکه موتورخونه رو آب گرفت ‫همه جا نم کشید،
‫و همه چیز شروع به پوسیدگی کرد.
‫و بعدش برق هم رفت، ‫ماجرا همین بود.
‫یکی بعد از اون یکی اِد.
‫منم پول نداشتم.
‫خُب، الان اینجام، مگه نه؟
‫به هرحال، ببین، الان نگران نباش.
‫تو خونه‌ای!
‫ما باید جشن بگیریم، مگه نه؟ ‫بجنب.
‫آره، گوش کن، باید برم سریع دست به آب.
‫لطفاً بهم بگو دستشویی هنوز کار می‌کنه.
‫- آره، البته. ‫- یه لیوان بزرگ ماءالشعیر و کلی یخ و لیمو.
‫- میام پیشت. ‫- رو چشمم.
‫کتاکافهو از کجا میاوردی؟
‫اون مرد میومد پیشمون. ‫اون یه کتابخونه ی کوچولو داشت.
‫- واو! ‫- میخوندمشون.
‫- مجانی؟ ‫- آره، نیازی نبود بهش پول بدی.
‫قراره آخه به کی پول بدی؟
‫بجنب ریک، زودباش.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- چی؟
‫- خودت می‌دونی. ‫- چی؟
‫بس کن ریک، خودت می‌دونی.
‫اوه، دوباره اون بدگمانی هاتو شروع نکن.
‫بدگمانی؟من بدگمان نیستم، هستم؟
‫چسبیده بودی بهش.
‫- با چشمای لعنتی خودم دیدم. ‫- این جزوی از نمایش ـه.
‫این جزوی از نمایش نیست، مگه نه؟ ‫تو قرار بود برقصی.
‫نه اینکه بری با مردم گرم بگیری
‫خودت شرایط رو می‌دونی.
‫اگه خوشت نمیاد، گم شو.
‫- سلام فرِد. ‫- خیلی‌خب رفیق.
‫رو به راهی رفیق؟ ‫چی می‌تونم برات بیارم؟
‫برامون یه بطری نوشیدنی و دوتا لیوان بیار.
‫داریم جشن می‌گیریم.
‫مارکی دیروز بی‌گناه اعلام شد، مگه نه پسر؟
‫- البته که شدم. ‫- واقعاً؟
‫تبریک می‌گم رفیق.
.‫خوبه که برگشتی پسر
‫نمی‌دونم بدون تو قرار بود چیکار کنم رفیق.
‫تو دست راست منی مرد.
‫صورتشونو دیدی تو دادگاه؟
‫هی، بهت گفتم که قراره قسر در برم.
‫این دیگه چیه رفیق؟
‫87.50 هستش ولی 85 تا ‫ حساب می‌کنم، باشه؟
‫بزن به حسابم نکبت.
‫آره، البته.
...این عوضی فکر کرده داری چیـ
‫هی، به این عوضی نشون می‌دم.
‫بجنب...
‫شان.
‫این مرد اهل لیورپول کیه؟
‫اون فرِدی بَنگشات هستش.
‫یکی از مشتری های همیشگیمونه.
‫اون با روی و جانی گَرت کار می‌کنه.
‫جِین، جِین، بجنب، موسیقی.
‫خیلی‌خب.
‫بفرما، برات یه هدیه‌ی کوچولو دارم.
‫قراره از این یکی خوشِت بیاد.
‫نه جِین. گوش کن، چیزی که من ‫ می‌خوام بهت بگم اینه که
‫- اینجا نوشته پولِ 10 بشکه‌ی تحویل داده شده، پرداخت شد. ‫- آره.
‫ولی اینجا یه قبض هست که می‌گه: ‫"این خیلی مهم ـه، نادیده نگیریدش"
‫- جِین!، جِین! ‫- "6 ماه دیر شده". پولش پرداخت نشده؟
‫نه. ‫آره، دارم میام، باشه.
‫- من می‌رم دستشویی. ‫- نه.
‫سلام میکی، چطوری؟
‫رو به راهی؟
‫مثل فضانورد ها اونجا ایستاده بودم...
‫بعد از اون همه خوردن ‫ هر 5 ثانیه یه‌کافه کاملاً حالم بد می‌شد.
‫لعنت بهت، مثل جارو می‌مونی لعنتی.
‫لعنتی، اِد.
‫- مشکل چیه؟ ‫- پس همه پول‌ها صرف این می‌شه؟
‫- صرف کشیدن اون چیز. ‫- داری چی می‌گی؟نه.
‫- می‌دونی که 15 هزار تا قرض داریم؟ ‫- آره، و بهت گفتم.
‫بهت گفتم تو مشکل افتادبم. ‫من هرکاری می‌کردم بدهی‌هامون صاف بشه.
‫این‌ها کاملاً چرت و پرت ـه. ‫من باور نمی‌کنم شان.
‫دلیل اینکه ما پولی نداریم و ‫به مشکل خوردیم.
‫اینه که تو صورت حساب هارو ‫ ندادی، واسه همینه.
‫- نه. ‫- اون یارو اونجا چقدر بهمون بدهکاره؟
‫- کدوم یارو؟ ‫- همون یارو فرِدی.
‫بهت که گفتم، اون واسه روی و تونی کار می‌کنه.
‫من اهمیتی نمی‌دم.
‫چقدر بدهکاره؟
‫- چقدر؟ ‫- حدود 800 تا.
‫اِد، اِد، نه.
‫نکن رفیق، اون کله گنده‌ست.
‫دستتو بکش شان.
‫تو اینطوری بودی، "رفیق، تویی!"
‫ببخشید دوستان.
‫ما قبلاً باهم آشنا نشدیم. من ادی‌ام.
‫برادر شان.
‫درواقع من صاحب اینجام.
‫برادر دوست داشتنیم شان انگار وقتی من اینجا نبودم یکم هواتون رو داشته
‫و، ببینین، من متنفرم از اینکه این رو بگم ‫ولی خبردار شدم
‫شما پول زیادی به کافه بدهکارین.
‫درسته؟
‫اوه، واقعاً؟ ‫چطور؟ اشکالی داره؟
‫خُب، شان بهتون لطف کرده، اون نباید ‫هیچوقت اجازه می‌داد قبضتون اینقدر زیاد بشه.
‫پس از الان و در آینده ‫قرار نیست حساب دفتری داشته باشیم.
مشکلی نداره؟
‫خوبه، مشکلی نیست.
‫مسئله اینه که، پولی که شما از صورتحسابتون ‫به کافه بدهکارید خیلی عقب افتاده.
‫باید امشب پرداخت بشه.
‫چیکار کنیم؟
‫ببین، باهام بیا به کافه
‫می‌تونیم حساب کتاب کنیم و ‫بعدش شما می‌تونین ...
‫خُب، یه عصر دوست داشتنی داشته باشین.
‫بذار یه چیزی بهت بگم
‫وقتی کارم تموم شد شاید بیام.
‫می‌بینی چه حالی دارم، هان؟
‫خواهش می‌کنم، ببین، من ازت ‫می‌خوام همین الان بیای اونجا لطفاً.
‫یا چی؟
‫دقیقاً.
‫پس چرا نمیری یه صحبتی با اون
‫برادر کوچولوی جاسوست اونجا بکنی، هان؟
‫قبل از اینکه صدمه ببینی.
‫و منم وقتی دلم خواست میام.
،وقتی رفتی سراغ اون کار دوتا بطری دیگه هم برامون بیار
‫آره، بزنشون به حسابمون.
‫برو عوضی، منتظر چی هستی؟
‫عوضی حروم‌لقمه، فکر می‌کنه کیه؟
‫مشکلت چیه عوضی؟
‫حرفامو متوجه نشدی؟
‫قراره بعد از این ماجرا بیان سراغمون، ‫خودت می‌دونی، مگه نه؟
‫ببین، من متاسفم رفیق. ‫من متاسفم.
‫واقعاً متاسفم. ‫من فقط ...
‫می‌دونی با کی درافتادی عوضی؟
‫من فقط کنترل خودمو از دست دادم.
متوجه نیستی اِد؟
‫اون‌ها واسه روی و جانی کار می‌کنن.
‫ببین، می‌دونم وقتی من نبودم ‫نهایت تلاشتو کردی
‫و دست تنها بودنت اصلاً آسون نبوده.
‫نگاهم کن.
‫ما قراره اونجارو عوض کنیم.
‫فهمیدی؟
‫آره.
‫صبر کن، صبرکن، آروم باش. ‫لعنتی.
‫دوستت دارم داداش.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫فکر می‌کنم خیلی خوب انجامش دادیم.
[شب بازگشایی مجدد] [جمعه این هفته]
‫اون موسیقی لعنتی رو زیاد کن اِد.
‫صدای موسیقی رو زیاد کن.
‫صدای موسیقی رو زیاد کن پسر.
‫- نظرت در مورد جای جدید چیه؟ ‫- آره، خوبه.
‫درسته، بذار ازت پذیرایی کنم. ‫این به حساب منه.
‫از طرف من به تو.
‫می‌تونی یکی دیگه از اون چیزها رو واسه‌ام حل کنی؟
‫آره، مثل قبلاً، آره؟
‫آره، 100 درصد، یکشنبه بهت گفتم. ‫آره، حتماً.
‫خوبه.
[کافه گرین‌من]
‫- رو به راهی؟ ‫- اون کیه؟
‫کی؟جِیسون؟
‫اوه، اوه، یه نفر که هفته پیش ‫یه لپ تاپ ازش خریدم.
‫فقط باید بقیه پولشو هم می‌دادم.
‫- راست می‌گم! ‫- من چیزی نگفتم.
‫نه، می‌دونم، نیازی نیست که بگی، می‌شناسمت.
‫به هرحال، بهتره من برگردم سر کار، هان؟
‫ خیلی شلوغه، مگه نه؟
‫سلام کلوئی.
‫الان دیگه اومدم خونه.
‫واسه همیشه.
‫فقط می‌خواستم بیام و ببینمت و ‫ باهات حرف بزنم، همین.
‫الان نمی‌تونم جواب بدم، پیام بذارین.
‫شان، وقتی پیام منو دیدی ‫هر چه زودتر باهام تماس بگیر.
‫ادی! ‫شنیدیم که اومدی خونه.
‫- مدت زیادی گذشته. ‫- روی، جان.
‫اوه، امیدوارم ناراحت نشده باشی، در باز بود.
‫نه، مشکلی نیست رفیق.
‫از تغییراتی که اینجا دادی ‫خوشم میاد.
‫خیلی مدرن به نظر می‌رسه.باحال ـه.
‫شرط می‌بندم خیلی واست ‫خرج برداشته.
‫نه، نه واقعاً. ‫بیشترشو منو شان انجام دادیم.
‫- عوضی ... ‫- یه دقیقه صبر کن.
‫فقط آروم باش و بذار توضیح بدم.
‫حرفامو بشنوید لطفاً.
‫ببین، جان، روی، بیاین یه نوشیدنی با من بخوریم، لطفاً بیاین، چی می‌خواین؟
‫نه، نگران نوشیدنی نباش اِد. ‫اشکالی نداره. فقط بشین. باشه؟
‫ببین، من یه بطری خیلی خوب ‫ این پشت دارم.
‫فقط بیا اینجا و بشین عوضی.
‫همین الان!
‫- اون کجاست؟ ‫- کی؟
‫خودت می‌دونی کی! ‫اون برادر مارموزت.
‫- حالا اون کجاست؟ ‫- شان؟ اون ربطی به این ماجرا نداره، قول می‌دم.
‫اوه، بیخود خودتو خسته نکن اِد، ‫اون کاملاً به این ماجرا ربط داره.
‫راست می‌گم روی، اون ربطی به ‫این ماجرا نداره، همش کار من بود.
‫من تنهایی اون‌هارو زدم. ‫نمی‌دونم چی شنیدین.
‫ولی شان حتی نمی‌خواست من درگیر بشم.
‫درمورد چی زِر می‌زنی؟ ‫کی رو زدی؟
‫خُب، فرِدی بنگشات و اون یکی یارو.
‫ببین روی، می‌دونم اون دوستت ـه.
‫ولی من بهت می‌گم که اون گستاخ و بی ادب بود.
‫ولی تو اون لحظه ‫اوضاع از کنترل خارج شد.
‫می‌دونی که چجوریه.
‫اون یه تیزی روم کشید و من ...
‫- منم کنترلمو از دست دادم. ‫- فرِدی بنگشات؟
‫لعنت بهش، اون حتماً حقش بوده.
‫نه، نه، ما واسه این اینجا نیستیم.
‫ما واسه یه چیز دیگه اینجا اومدیم.
‫کدوم چیز دیگه؟
‫اون نمی‌دونه، بهش نگفته.
‫- چی رو نگفته؟ ‫- اِد ...
‫برادرت تو دردسر بزرگی افتاده رفیق.
‫- چرا؟چیکار کرده؟ ‫- دورمون زده. این کاری‌ـه که انجام داده.
‫باید ازش بپرسی.
‫ولی سوال بزرگ اینه که،
‫هیچکس نمی‌دونه چه اتفاقی افتاده.
‫ولی شایعاتی وجود دارن که اصلاً خوب نیستن.
‫باشه، این شایعات چی هستن؟
‫خُب، که اون بین ما یه جاسوس‌ـه.
‫شانِ، هرگز و ابدا این‌کارو نمی‌کنه.
‫فقط این نیست.
‫بیا بگیم که اون چند نفر رو ناراحت کرده.
‫اون یه چیزهایی ازشون گرفته .و بهشون پس نداده
‫خُب، اون‌ها قرار نیست زیاد صبر کنن.
‫چقدر؟
‫زیاد.
‫و این همه خرجی که واسه کافه کرده،
‫زیاد خوب به نظر نمی‌رسه.
‫درواقع، این حتی اوضاع رو وخیم تر می‌کنه.
‫و این آدم‌ها، نمی‌تونن بذارن .این اتفاق بیفته
‫مهم نیست اون آدم کی باشه.
‫نقشی تو ماجرا داشته باشه یا نه.
‫همه ی افراد دور و برش تو دردسر میوفتن.
‫به حساب همه می‌رسن.
‫می‌فهمی؟
‫- آره. ‫- آره، خُب...
‫تو باید باهاش یه صحبت جدی داشته باشی.
‫چون نباید این قضیه ادامه ‫ پیدا کنه، باید متوقف بشه.
‫و این آدم‌ها احمق نیستن .خودت این رو می‌دونی
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫خوبه.
‫خُب، منتظر خبرتم.
‫شان! شان!
‫شان!
‫- مشکل چیه؟ ‫- بیا اینجا.
‫- چه غلط هایی داشتی می‌کردی؟ ‫- چطور مگه؟چیکار کردم؟
.‫چیکار کردی؟ من روی و جانی گرِت رو دیدم
‫چرا بهم نگفتی؟
‫می‌خواستم بگم.
‫فقط منتظر وقت مناسب بودم.
‫- نمی‌خواستم وارد این ماجرا بشی. ‫- وارد بشم؟
‫اون‌ها می‌خوان حسابمو برسن شان.
‫ببین، الان میام. ‫یه دقیقه می‌رم بیرون، باشه؟
‫بجنب.
‫من روی رو تو کافه می‌دیدم.
‫اون گفت اگه چیزی نیاز داشتم ‫می‌تونه با چند نفر آشنام کنه.
‫داریم در مورد کی حرف می‌زنیم، جانی؟
‫ یکی رو پیدا کردم که یکم ‫ از اون می‌خواست.
‫یه فرصت دیدم که بتونم ‫یکم پول دربیارم.
‫پس ما شروع به کار کردن با همدیگه کردیم.
‫و پول آسونی بود.
‫من جنس‌ ‌ها رو می‌گرفتم،
‫چند روز نگهشون میداشتم و بعد می‌دادم بره.
‫کار خیلی آسونی بود. ‫پول در قبال هیچی.
‫دفعه بعد رفتیم سراغ یه محموله‌ی بزرگ.
‫بزرگ‌ترین محموله‌مون بود.
‫- پس منم مخفیشون کردم. ‫- کجا گذاشتیش؟
‫گاراژِ پایینِ خونه یِ مامان و بابا.
‫همون جایی که همیشه میذاشتم.
‫دفعه ی بعد که اومدم برش دارم، نبود.
‫یکی اون‌هارو برداشته بود. ‫حتماً تعقیبم کردن.
‫دیگه کی جای اون‌هارو می‌دونست؟
‫هیچکس، حتی یه نفر هم خبر نداشت.
‫رفیق، تو بیشتر وقت ها عقلت سرجاش نیست،
‫نمی‌تونی به یاد بیاری.
‫- حتماً به یکی گفتی. ‫- نه، نگفتم.
‫و دلیل اینکه اینقدر مواد می‌زنم
‫- اینه که دارم از استرس میمیرم. ‫- بس کن.
‫راست می‌گم، قبل از اون حالم رو به راه بود.
‫این قضیه کاملاً منو داغون کرد.
‫همیشه دارم با ترس به اتفاق بدی که ‫ممکنه بیفته فکر می‌کنم.
‫هر دقیقه قراره یه گلوله بخوره پشت سرم.
‫اون یارو که باهاش کار می‌کردی چی؟
‫اون یارویی که مواد رو بهش می‌دادی.
‫فقط یه سری بچه بودن.
‫چی؟، همون بچه‌ای که اون شب اومده بود؟
‫جِیسون، از کجا می‌دونی اون‌ها بَرِش نداشتن؟
‫- نه، اون نبود. ‫- شان، تو که نمی‌دونی.
‫می‌دونم، می‌دونم کی مواد رو برداشته.
‫خُب بهم بگو، برام مهم نیست کی بوده.
‫میریم پی کارش و برمی‌گردونیمش.
‫در موردش فکر کن.
‫خُب، کاملاً مشخصه، مگه نه؟ ‫در موردش فکر کن.
‫همونایی بودن که اونو بهم دادن.
‫اون‌ها برام پاپوش دوختن اِد.
‫من اولین نفری نبودم که این‌کارو باهاش کردن.
‫منظورم اینه، این بازیشونه، مگه نه؟
‫دو روز بعد اون‌ها اومدن سراغم و گفتن که ‫شنیدن من دستگیر شدم.
‫و می‌خواستن بدونن که به پلیس چی گفتم. ‫همش مزخرف ـه.
‫هیچکس نمی‌دونست من مواد رو از اون‌ها می‌گیرم.
‫- به هیچکس نگفته بودم. ‫- ریکی چی؟
‫قسم به خاک مامان.
‫چقدر بدهکاری؟
‫دو کیلو ازشون گرفتم.
به سوالم جواب نمی‌دی شان، مگه نه؟
‫چقدر بهشون پول بدهکاری؟
‫80 تا.
‫80 هزار.
‫ببخشید اِد.
‫حالت چطوره؟ ‫من دنبال سالی می‌گردم.
‫- کی؟ ‫- سالی، صاحب اینجا.
.تا حالا اسمش رو نشنیدم
‫رئیسم شاید اونو بشناسه.
‫استیو.
‫- یکی اینجا می‌خواد تورو ببینه! ‫- اوه، باشه!
‫الان میاد.
‫ممنون.
‫سلام، می‌تونم کمکتون کنم؟
‫آره، اینجا مال دوستم بود
‫یه نفر به نام سالی بکمن. ‫هنوز این دور و بره؟
‫اوه، نه، نه، متاسفم؟
‫ما این مغازه رو 4 سال پیش ‫ از اون خریدیم.
‫بازنشست شد. ‫ظاهراً رفت خارج.
‫- خُب، چیکار می‌تونم واستون بکنم؟ ‫- می‌خواستم بدونم چقدر در قبال این بهم می‌دین؟
‫- واسه این. ‫- آره، آره، حتماً.
‫کوکی ـه.
‫آره ...
‫ سرویس و یکم ‫پولیش می‌خواد.
‫داخلش یکم خشک شده، ‫مدت زیادی روغن کاری نشده.
‫10 ساله رو مُچم نبوده.
‫اوه، باشه ...
‫نهایتا شاید بتونم 3500 تا بردارمش.
.‫این سخاوتمندانه‌ست
‫3500؟ ‫من 8000 تا پاش دادم.
‫آره، اون‌ها دیگه به اندازه‌ی سابق ارزش ندارن.
‫الان همه یکی ازشون داره.
‫- منحصر به‌فردیشون رفته. ‫- آره، آره. می‌دونم، می‌دونم.
‫من بیشتر دنبال 7 هزار مارک بودم.
‫امکان نداره واسه این 7 هزار تا بگیری.
‫بذار بهت بگم، نهایتش 4 هزار تا برمی‌دارم.
‫و احتمالاً نتونم بیش از این بدم.
‫4 هزار و دویست تا، و اونم فقط ‫به‌خاطر اینکه دوست سالی هستی.
‫پس برش دار. ‫ولی باید نقد باشه، حله؟
‫آره، آره، نقد. عالیه.
‫من می‌رم کاغذبازی هاشو انجام بدم.
.به خوبی داره قدیمی می‌شه ‫کارآموز ساعت سازی ـه.
‫- ساعت قشنگی ـه. ‫- آره، ساعت قشنگی بود.
‫- سلام. ‫- خُب، ایناهاش!
‫- سلام پسر، چطوری؟ ‫- خوبم.
‫بیا داخل.
‫شامِ خیلی دوست داشتنی‌ای بود.
‫قابلی نداشت.
‫دوست داشتنی نبود. ‫یه شام باورنکردنیِ لعنتی بود.
‫ببخشید! نباید ناسزا می‌گفتم. متاسفم.
‫- اوه، اون مشکلی نداره، قبلاً هم شنیده. ‫- دیگه انجامش نمی‌دم.
‫باور نمی‌کنی تو این ده سال اخیر ‫ چه چیزهایی می‌شنیدم.
‫خیلی‌خب، باشه، قابل درکه.
‫- خیلی ممنون. ‫- اوه، قابلت نداشت.
‫قابلتو نداره رفیق.
‫اون آپارتمانی که که توش زندگی می‌کردی رو یادته؟ ‫اون اتاق خواب کوچیک دلگیر...
‫آپارتمان دلگیر چیه دیگه!
‫داری بهم می‌گی تو هیچوقت تو یه آپارتمان دلگیر زندگی نکردی؟
‫البته که زندگی کردم رفیق.
‫اون یارویی که پایین ‫زندگی می‌کرد رو یادته؟
‫اسمش چی بود؟ ‫همون یارو کچله.
‫اوه، داری برمی‌گردی به جاده‌ی شرقی.
.‫آره! آره، همون گُنده‌ـه
‫- از همه بدش میومد. ‫- آره، بدش میومد.
‫- آره، اونو یادمه. ‫- این قراره نیست داستان خوبی باشه، مگه نه؟
‫نه نیست.نه، نه، نه، نه، ‫اسمش چی بود؟
‫آره، اسمش چی بود؟
‫- جک؟ ‫- نه، نه، نه، نه.
‫- بیگ جو. ‫- بیگ جو! ‫(جویِ گُنده)
‫- البته، همین بود. ‫- بیگ جو، آره.
‫- بیگ جو! ‫- یادته بهت گفتم ...
‫داشتم میرفتم بیرون. ‫داشتم میرفتم باشگاه.
‫وقتی می‌رم بیرون این یارو رو می‌بینم ...
‫درشت هیکل، بدنش پُر از تتو بود، ‫صلیب شکسته، تیشرت...
‫یه سفید پوست نژاد پرستِ ‫ دیوونه‌ی دو آتیشه.
‫ناخوشایند، اون یه آدم ناخوشایند بود.
‫- البته، تو یه نامزد دوست‌داشتنی هم داشتی، مگه نه؟ ‫- دومینیک!
‫- من عاشقش شدم.
‫به محض اینکه دیدمش.
‫- صورتشو ببین. ‫- می‌دونم!اونو برد به گذشته!
‫- ولی تو اونو دیدی، دختر دوست داشتنی‌ای بود. ‫- البته، اون دوست داشتنی بود.
‫نجیب، مهربون ...
‫ولی اون همراه با نامزد ‫دوست داشتنیش تو آپارتمان بود.
‫- یه دفعه شیشه اومد پایین. ‫- نه ...
‫چون بیگ جو کل پنجره‌هاشو خرد کرد.
‫کنترل خودمو از دست دادم، می‌خواستم بُکُشمش. ‫دختره هم اینطوری بود ...
‫"نه، نه، نه، نه، خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم، این‌کارو نکن.
‫به هرحال، یه چوب بیسبال ‫کنار صندلی راحتی داشتم.
‫- چوب بیسبال! ‫- اوه، تو وارد این بحث نشو.
‫وقت خوابه، می‌خوای به همه شب به‌خیر بگی؟
‫- آره، شب به‌خیر. ‫- بیا اینجا بگو شب به‌خیر.
‫- شب به‌خیر. ‫- شب به‌خیر رفیق.
‫- منو یادت نره، عمویِ پیری که مدت زیادی دور بوده. ‫- شب به‌خیر.
‫حالا یه چیزی رو به یاد داشته باش. ‫خوب بخواب ...
‫و نذار حشرات تخت گازت بگیرن.
‫اون بچه‌ی خوبیه.
‫ببین، چیزی که می‌گم اینه که ‫بین دوتامون باشه،
‫از زمانی بچگی تا الان ‫کارت خیلی عالی بوده.
‫- آره، بدک نبوده. ‫- آره، ما راه های متفاوتی رفتیم.
‫- ولی ببین الان چی داری. ‫- آره، ما وضعمون خوبه.
‫- باید احساس سربلندی کنی رفیق. ‫- می‌کنم
‫این خونه باورنکردنی ـه.
‫- وقتی ماشینو نگه داشتم، باورم نمی‌شد. ‫- زیباست.
‫راستش من تو کافه زندگی می‌کنم، تو یه‌دونه... ‫تو یه اتاق زندگی می‌کنم.
‫تفاوتی با زندان نداره.
‫وضعت رو به راه می‌شه اِد.
‫خُب، بجنب. چی داری؟
‫- چیزی داری؟ ‫- مثلاً چی؟
‫این رو نگو. ‫یه چیزی داری.
‫می‌دونم، می‌تونم بفهمم.
‫ببین، هر چی که هست ‫من هستم.
‫من خسته شدم رفیق.
‫مایک، بهم گوش کن، اون روزا رفتن.
‫- رفیق. ‫- اون روزا تموم شدن.
‫گوش کن، این چیزها دیگه آزارم می‌ده.
‫اینجا داره منو دیوونه می‌کنه.
‫- هر چیزی. ‫- مایک.
‫- دزدی یا هر چیزی. ‫- مایک، گوش کن.
‫منو تو مثل دوتا دایناسور پیر هستیم. ‫ما دیگه حتی وجود نداریم، دیگه تموم شده.
‫دلیل اینکه من اینجام ...
‫دلیل اینکه اینجا هستم، اینه که ‫باید یکم ازت پول قرض بگیرم.
‫باشه، چقدر؟
‫می‌خوام بهم 20 هزار تا بدی.
‫تو منو می‌شناسی.
‫قراره پول دستم بیاد. ‫به محض اینه بیاد دستم،
‫- می‌دمش به تو. ‫- اِد، مشکلی نداره رفیق.
‫مشکلی نیست، حله.
‫این کمترین کاریه که می‌تونم انجام بدم، باشه؟
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، اشکالی نداره رفیق.
‫چی می‌تونم بگم؟
‫خوشحالم که می‌بینمت رفیق.
‫منم خوشحالم می‌بینمت. ‫زمان خیلی، خیلی، خیلی، خیلی زیادی گذشته.
‫یکم بیشتر بکش.
‫کلوئی.
‫داری تعقیبم می‌کنی یا همچین چیزی؟
‫چه مشکلی داری؟
‫خواهش می‌کنم، یه فرصت بهم بده ‫تا بیشتر باهات آشنا بشم.
‫- می‌خوام تو و فرانسیس رو بیشتر بشناسم. ‫- دیگه این اسم رو نگو.
‫اسمشو جوری نگو که می‌شناسیش.
‫داری چی می‌گی؟ ‫شما خانواده‌ی من هستین.
‫خانواده؟ ‫تو جزو خانواده نیستی.
‫اِدی، اعضای خانواده کنار هم ‫هستن، اون‌ها همدیگه‌رو حمایت می‌کنن.
‫تو به جز خودت کنار هیچکس نبودی ‫تا حمایتش کنی اِدی.
‫و تو بهم یکم زمان نمی‌دی تا ‫ وقتِ از دست رفته رو جبران بکنم؟
‫- نه، لعنت بهت اِدی! ‫- چرا؟
‫من تورو تو زندگیم نمی‌خوام.
‫تو پدر من نیستی، تو فقط یه غریبه‌ای، پس ‫برو و منو تنهام بذار.
‫- چه خبره اینجا؟ ‫- مشکلی نیست، مشکلی نیست.
‫- فقط آروم باش، آروم باش. ‫- منتظر چی هستی؟برو.
نمی‌خوای یکم عجله کنی رفیق؟
‫شنیدی چی گفت؟
‫- من متاسفم رفیق. ‫- متاسفی؟
‫برو گمشو دیگه رفیق.
‫ماشین لعنتیت رو برون.
‫- بجنب. ‫- کل محله‌ی لعنتی ...
‫- اون کدوم خری بود؟ ‫- نمی‌دونم، یه احمق.
‫گمشو طبقه ی بالا.
‫خوبین رفقا؟
‫فقط می‌خواستم به‌خاطر اینکه قبول کردید من رو ببینید تشکر کنم
‫مشکلی نیست.
‫ببین روی، من می‌خواستم که فقط اجازه بدی...
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- موردی نداره. ‫- موردی ندارم؟ البته که موردی ندارم.
‫فکر می‌کنین یه جورایی جاسوس هستم؟
‫- بس کن. ‫- فقط بگیر بشین، می‌شه؟
‫نمی‌دونم، نمی‌شه کاملاً مطمئن بود، مگه نه؟
‫ممکنه تو خانوادشون ارثی باشه. (جاسوسی)
‫خواهش می‌کنم، لطفاً بیخیال شو.
‫شان کجاست؟
‫شان اینجا نیست.
‫خُب این رو خودمون داریم می‌بینیم عوضی.
‫چرا نیست؟
‫چون من از طرفش اینجام.
‫خُب، اون یه مرد بالغ ـه.
‫اون باید قادر باشه با ‫مشکلات خودش روبه‌رو بشه
‫بدون اینکه برادر بزرگش گندکاریشو تمیز کنه.
‫اون برادرت یه آدم بی‌هدف، بُزدلِ عوضی ـه.
‫یه بی‌خاصیت تمام عیار لعنتی.
‫پولمون کجاست؟
‫25 هزار تا اینجاست.
‫این تمام چیزی هست که الان داریم.
‫وقتی کافه باز بشه و ‫به خوبی کارشو شروع کنه
‫می‌تونم بهت یکم بیشتر بدم.
‫تو همین یه ماه یا همین حدود ‫یه پاکت دیگه میارم.
‫ولی در حال حاضر
‫این تمام چیزیه که داریم و ‫این باید کارمونو راه بندازه.
‫حالا بذار یه چیزی رو روشن کنم
‫تو با اعتماد به نفس کامل میای اینجا
‫برادر پست فطرتت هم همراهت نیست و ‫بهمون 25 هزار تا پول می‌دی
‫و بهمون می‌گی که ‫روال کار همینه؟
‫فکر می‌کنی کدوم خری هستی؟
‫مثلاً یه شرور لعنتی یا همچین چیزی؟
‫ببین روی ...
‫حالا تو ببین.
‫من گفتم پولمونو می‌خوایم، کامل. ‫و کاملاً جدی بودم.
‫من هرکاری از دستم بیاد می‌کنم ‫حالا بهم یکم زمان بده.
‫شما هردوتون منو می‌شناسین، می‌دونین که من ‫حرفم سنده. و حتی فکرشو هم نمی‌کنم
‫- که سرتون کلاه بذارم. ‫- من اهمیتی نمی‌دم کی هستی.
‫یا چند بار دستگیر شدی.
‫یا شر به پا کردی، احمق عوضی.
‫ما پولمونو می‌خوایم.
‫و من هم نمی‌تونم چیزی که ندارم رو بهتون بدم.
‫خواهش می‌کنم رفیق، بس کن.
‫دستای لعنتیت رو ازم بکش.
‫خیلی‌خب جان، بسه.
‫بسه.
‫حالا، بهم با دقت گوش کن.
‫چون قرار نیست دوباره بگم.
‫من قراره اون 25 هزارتات رو ‫بردارم و به عنوان سود حسابش کنم.
‫و یه صد تای دیگه هفته بعد لازم دارم.
‫یا اونو می‌دی یا کافه رو می‌گیریم.
‫یا این یا اون یکی.
‫وگرنه ...
‫تو و برادر جاسوست
‫قراره باهمدیگه چال بشین.
‫می‌شنوی چی می‌گم؟
‫قسم به جون بچه هام.
‫باشه.
‫یه هفته.
‫حالا بلند شو.
‫اینم بپیچ دور دست لعنتیت.
‫داری همه جارو به خون میکشی.
‫خداحافظ.
‫اِد.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫اِد؟ اِد، رو به راهی رفیق؟ ‫داری کجا میری؟
‫من باید از اینجا برم شان، ‫باید برم آپارتمان.
‫- چی؟ حالا؟ این وقت شب؟ ‫- اینجا نمی‌تونم درست تصمیم بگیرم.
‫متاسفم داداش، ولی تقصیر اونه. ‫دهن لعنتی خودشو نمیبنده.
‫- گمشو! ‫- زنیکه لعنتی حال بهم زن!
‫بجنب، بذار ...
،‫چرا درمورد نامزد کلوئی جیسون، بهم نگفتی؟
‫هان؟ چرا درمورد نامزد کلوئی، جِیسون، ‫بهم نگفتی؟ دوست صمیمی جدیدت ـه؟
‫یادت رفت؟
‫دیگه در مورد چی بهم دروغ می‌گفتی؟
‫هیچی اِد، قسم می‌خورم.
‫یه نفر یه شب مارو به هم معرفی کرد، ‫چون عملاً یه خانواد‌ایم.
‫و در نهایت هم باهم ‫ چندتا کار انجام دادیم.
‫ببین، فقط داشتیم بی سر و صدا ‫نگهش میداشتیم.
‫حتی کلوئی هم در موردش خبر نداشت.
‫پس منم فکر کردم ‫ بهترین کار اینه که چیزی نگم.
‫نمی‌خواستم باعث گندکاری بشم.
‫قول می‌دم!
‫ببین چه بلایی سرم آوردن شان.
‫ببین چه بلایی به خاطر تو سر من آوردن.
‫- من متاسفم. ‫- متاسف بودن اصلاً خوب نیست رفیق.
‫نمیفهمی؟ ‫ما به فنا رفتیم. اون‌ها کافه رو می‌خوان.
‫تمام اون تلاش های لعنتی که ‫ من و تو واسه اونجا کرده بودیم
‫همه‌ش نابود شد، از بین رفت.
‫- من متاسفم. ‫- دیگه بهم نگو متاسفم.
‫بگو متاسفم! بجنب، بگو.
‫جرئت داری بگو تا ببینی چه اتفاقی میفته.
‫- بگو. ‫- بس کن.
‫حالا باید یکم منو تنهام بذاری.
.‫چون الان نمی‌تونم دور و برم تحملت کنم.
‫- تو باعث همه ی این‌ها شدی. ‫- نه، فکر نمی‌کنم.
‫- آره، من اینطور فکر می‌کنم. ‫- خُب، من اینطور فکر نمی‌کنم.
‫چه غلطی کردی؟ ‫ اون چی می‌گفت؟
‫- کی کافه رو می‌خواد؟ ‫- هیچی، ربطی به تو نداره.
‫ربطی نداره؟ ‫من فکر می‌کنم داره، من اونجا کار می‌کنم.
‫گوش کن، فقط دور از این قضیه باش، خیلی‌خب؟ ‫برو و یکم مواد بزن.
‫- زنیکه‌ی عوضی لاغر معتاد. ‫- چرا بهم نگفتی؟
.‫ برو بمیر
‫بذار یه چیزی بهت بگم، شانس آوردی ‫من مرد نجیبی‌ام.
‫احمق...
‫تو عقلت سرجاش نیست؟ مگه نه؟
‫یا اینکه دفعه قبل حرفمو واضح نزدم؟
‫من صدقه‌ی تورو احتیاج ندارم.
‫لطفاً تنهام بذار.
‫باشه، باشه، باشه.
‫- لَب‌ت چی شده؟ ‫- ربطی به تو نداره.
‫کی این‌کارو کرده؟
‫تنهام بذار.
‫لعنتی ...
‫اوه نه، این یکی خیلی ناجوره.
.از لباسش هم رد شده
‫منو نگاه کن.
‫باید بگم شبیه توئه.
‫آره.
‫همه این رو می‌گن.
‫فکر کنم بیشتر شبیه مامان ـه.
‫می‌تونی اون دستمال بچه رو بدی؟
‫خیلی‌خب، بیا اینجا.
‫اوه، بدجور خرابکاری کردی، مگه نه؟
‫کی خرابکاری کرده؟
‫آره ...
‫این رو نگه دار.
‫می‌دونی چی باعث شد بتونم ‫محکومیتم رو بگذرونم؟
‫چی؟
‫این عکس.
‫این تنها عکس دونفری‌مون ـه.
‫اوه.
‫می‌دونم!
‫من هرگز نمی‌دونستم اون عکس وجود داره.
‫چی؟ چی؟
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫و واسه همین می‌خواستم داشته باشیش.
‫چون واسه‌ام خیلی ارزش داره.
‫پس چرا می‌دیش به من؟
‫اگه واسه‌ت خیلی ارزش داره ... ‫قرار نیست بمیری که؟
‫نه، البته که نمیمیرم.
‫فقط ...
‫فکر کردم که خوب باشه به عنوان ‫پیشنهادی واسه صلح، همراه با پول، بهت بدم.
‫- بهت که گفتم پولت رو نمی‌خوام. ‫- می‌دونم، می‌دونم نمی‌خوای.
‫باید یه چیزی رو بدونی.
‫من مادرت رو دوست داشتم.
‫و چه باور کنی چه نکنی، اون ‫عشق زندگیم بود.
‫- فقط دوتامون ... ‫- این‌هارو بهم نگو.
‫چرت و پرت تحویلم نده اِدی، باشه؟
‫من احمق نیستم.
‫تو فراموش کردی دیگه یه دختر کوچولو نیستم.
‫من همه چی رو می‌دونم.
‫همه چی رو می‌دونم، باشه؟
‫تو هیچوقت جز خودت به هیچکس اهمیت ندادی. ‫خودت هم این رو می‌دونی.
‫می‌دونی چی تقصیر تو بود؟
‫تقصیر تو بود مامان سرطان گرفت.
‫نه، نه، این رو قبول نمی‌کنم. ‫نمی‌تونی این رو گردن من بندازی.
‫- حقیقتـه، حقیقتـه. ‫- من متاسفم، قبول نمی‌کنم.
‫بعد از اینکه رفتی اصلاً مثل قبل نشد.
‫ببخشید، بعد از اینکه ترکمون کردی.
‫واسه چی؟
‫واسه چی؟، واسه یکی که نصف سن و سال تورو داشت؟
‫چندش آور ـه.
،‫محض کنجکاوی می‌پرسم
‫اون زنِ کوچولوت تا چند وقت ‫ بعد از اینکه افتادی زندان اومد دیدنت؟
‫6 ماه؟ یه سال؟
‫دقیقاً.
‫نهایتاً دو دقیقه‌ای بود
‫آره، کوچولوی خوشگلم.
‫بیا اینجا.
‫پس بهم بگو لَب‌ت چی شده؟
‫نمی‌خوام درباره‌اش حرف بزنم.
‫- کار جیسون بود؟ ‫- به تو ربطی نداره.
‫خیلی‌خُب، ببین، به این ‫سوالم صادفانه جواب بده.
‫- قبلاً هم از این کارا کرده؟ ‫- بس کن.
‫بس‌کن، باشه؟
‫من به کمکت نیاز ندارم ادی. ‫تو پدرم نیستی.
‫تو پدرم نیستی!
‫می‌تونم مراقب خودم باشم.
‫و قرار نیست دیگه این‌کارو بکنه، ‫چون قراره از این آشغالدونی برم.
‫مگه نه رفیق؟ ‫مگه نه رفیق؟
‫کلوئی، ببین، می‌دونم اشتباهاتی کردم، ‫می‌دونم کردم.
‫و می‌دونم که هرگز هرگز هرگز نمی‌تونم
‫- زمان از دست رفته رو جبران کنم. ‫- کوچولوی من.
‫ولی بهت می‌گم روزی نبوده
‫که در موردت فکر نکرده باشم.
‫هر روز بهت فکر کردم ‫ از وقتی که متولد شدی‌.
‫صادقانه می‌گم.
‫می‌تونم بغلش کنم؟ خواهش می‌کنم‌.
‫باشه. باشه. عزیزم، باشه.
‫- باید دستتو بذاری زیر سَرش. ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫گرفتمت، گرفتمت، گرفتمت ...
‫اوه، واسه پدربزرگ گریه نکن.
‫واسه پدر بزرگ گریه نکن، آره ...
‫اون خیلی خوشگله، مگه نه؟
‫اون خانومِ تویِ عکس رو می‌بینی؟
‫اون مادربزرگت ـه.
‫اون خیلی از دیدنت خوشحال می‌شد فرانسیس.
‫باورم نمی‌شه گرفتتش. داره پاره‌اش می‌کنه.
‫می‌دونی این یعنی چی؟ مگه نه؟
‫ یعنی اینکه، این عکس توئه.
.‫و این یه هدیه‌ست
‫از طرف پدربزرگت به تو.
‫با آب سرد حموم کردیم...
‫اون رفت واسم بیسکویت بگیره.
‫مرد، ما فقط اونجا تو طبیعت ...
‫رفیق، مشکل این یارو چیه؟چیه؟
‫مشکل من؟
‫بلند شو منو بزن. ‫بجنب، بلندشو منو بزن.
‫- بلند شو! ‫- من متاسفم. نمی‌تونم.
‫حالا یادت باشه، اگه دوباره اون رو بزنی
‫هر جا باشی میکشمت، میفهمی؟
‫- میفهمی چی می‌گم؟ ‫- آره، آره، لطفاً نکن ...
‫مشکل تو چیه؟ ‫تو هم می‌خوای؟
‫به من ربطی نداره. ‫به من ربطی نداره رفیق.
‫پس گمشو.
‫- کاز، کاز، رو به راهی؟ ‫- خفه شو رفیق
ببخشید، من دارم دنبال لباس سفید واسه نقاشی می‌گردم؟
‫طبقه‌ی پایین سمت راست.
‫خیلی ممنون.
‫برو واسه‌ام بیارش آنی، می‌تونی؟
‫- چی؟تو خودت همین‌جایی. ‫- اوه، بجنب شاهزاده خانوم.
‫فقط یه لطفی واسه پدر پیرت بکن، باشه؟
.محض رضای خدا
‫ببین، بشقابتو بیار اینجا. ‫این بهتره، خودشه.
‫اوه روی، سر میز صحبت نکن.
‫نمی‌تونم عزیزم، متاسفم، مهمه.
.بله
‫ساعت 8.
‫آره، خودمو می‌رسونم.
‫روی و جانی هر لحظه ممکنه اینجا برسن.
‫- واسه چی؟ ‫- چرا خودت حدس نمی‌زنی شان؟
‫اون‌ها یا پول رو می‌خوان، ‫یا کافه رو، مگه نه؟!
‫- تو قراره بهشون کافه رو بدی. ‫- خُب، پولشونو داری؟
‫- البته که نه. ‫- خُب، چاره‌ای نداریم، مگه نه؟
‫ببین اد، هیچوقت نمی‌خواستم ...
‫ سر اون بحث نرو شان.
‫نه، بس کن. بس کن شان.
‫چون من هیچ حرف لعنتی که از ‫ دهنت بیرون میاد رو باور نمی‌کنم.
‫در واقع .‌‌..
‫درواقع، بعد از امشب، من ‫ فکر می‌کنم بهترین کار اینه
‫که همدیگه‌رو مدتی نبینیم.
‫و یه لطفی بهم بکن، باشه؟!
‫وقتی برسن اینجا، بذار من صحبت کنم، باشه؟
‫تو دهن لعنتیت رو باز نمی‌کنی. ‫بسته نگهش دار، جدی می‌گم.
‫نه حتی یه کلمه‌ی لعنتی، میفهمی؟
‫باشه.
‫بیاین داخل رفقا.
‫لعنت بهم جان، ببین کیه.
‫ خودشه، بلاخره تصمیم گرفته
‫- خودشو نشون بده. ‫- می‌تونم براتون نوشیدنی بیارم؟
‫نه واسه من، نه. ‫جان، تو چی؟!
‫نه، ما رو به راهیم، ممنون. ‫بیاین بریم سر بحثمون، می‌شه؟!
‫پس شروع کن، ما خیلی مشتاقیم.
‫خُب، حتماً می‌دونین که ‫ما پول رو جور نکردیم.
‫در غیر این صورت پولتونو می‌دادیم.
‫پس ما تصمیم گرفتیم که کافه ‫رو بهتون بدیم.
‫این‌ها هم کلیدها، مجوز و اسناد هستن.
‫ولی یه چیزی هست که می‌خوام بدونم.
‫راستش وقتی این ماجرا تموم بشه،
‫من و برادرم باید بتونیم مثل قبل ‫این دور و بر آزادانه بچرخیم.
‫من فقط نمی‌خوام کدورتی بین ما باشه.
‫آره، صد در صد.
‫و شخصاً، در مورد اتفاقاتی که ‫در ملاقات قبلیمون افتاد ناراحت بودم.
‫از کنترل خارج شد.
‫آره، تقریباً.
‫ببخشید، آره، قصد مزاح نداشتیم.
‫ولی ببین، جدی می‌گم، ‫بیاین قضیه رو تمومش کنیم.
‫و هیچ حس کدورت و ‫همچین چیزهایی بینمون نباشه.
‫و من عذرخواهی می‌کنم ‫به‌خاطر اتفاقاتی که افتاد.
‫تو حق‌ت نبود.
.حرکت ناجوانمردانه‌ای بود
‫آره، باید تو به جای اون اونجا بودی.
‫شانس آوردی برادرت اینجا ‫بود تا نجاتت بده شان.
‫تونستی قسر دربری.
‫ولی این رو می‌دونی، مگه نه؟
‫کوچولوی عوضی خوش شانس.
‫ولی اگه مشخص بشه جاسوس بودی
‫عواقبش رو می‌دونی، مگه نه؟
‫هان؟
‫اگه اون جاسوس بود، خودم کارشو تموم می‌کردم.
‫بیخیال روی، خودت می‌دونی اون جاسوس نیست. ‫بیا بازی رو تموم کنیم، باشه؟!
‫- ببخشید؟ ‫- خُب، همه‌مون می‌دونیم که چه بلایی سرش آوردی، مگه نه؟!
‫در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫ چرت و پرت تحویلم نده.
‫فکر می‌کنی اینقدر احمقم؟
‫این یه حقه‌ی قدیمی ـه.
‫واقعاً؟ چیه؟
‫یه ردیاب می‌ذاری تو مواد، میری برمیداریش، .تقصیر رو میندازی گردن طرف
‫دسته‌ی بچه های قُلدر.
‫نمی‌دونم چی می‌گی.
‫ببین روی، چیزی که می‌خواستی رو به دست آوردی.
‫حالا بهم یه لطفی بکن و ‫هوش من رو زیر سوال نبر.
‫من از زمان بچگی تو این کار بودم.
‫هر حقه‌ای به ذهنت برسه انجام دادم.
،‫پس من خیلی زیرک تر از اونی هستم
‫که اجازه بدم چندتا قلدرِ احمق ‫مثل شما دوتا منو دور بزنن.
‫پس بیا قضیه رو روشن کنیم، می‌شه؟
‫این دقیقاً چیزیه که هستین، مگه نه؟
‫چندتا پسر قلدر.
‫راستش شما حتی مردای واقعی هم نیستین.
‫تنها کاری که شما تا حالا کردین بالا کشیدن ‫پول مردمی هست که از راه درست پول درآوردن.
‫مردم فقط بهتون احترام میذارن ‫چون ازتون می‌ترسن.
‫و وقتی شما وارد یه اتاق می‌شین،
‫مردم واسه بیرون رفتن شما ‫لحظه شماری می‌کنن.
‫می‌دونی چرا؟
‫بهت می‌گم چرا.
‫چون شما منفورین.
‫همه ازتون بدشون میاد.
‫پُرروی عوضی.
‫تو کدوم خری هستی؟
‫لعنت بهم.
‫نه!
‫ریز ریزت می‌کنم.
‫لعنتی، اون‌ها مُردن.
‫لعنت بهم، اون‌ها مُردن.
‫قراره چیکار کنیم؟
‫اد، قراره چیکار کنیم؟
‫برگرد تو اتاق و ‫کیف ابزار رو بردار
‫و بیارشون دستشویی‌
‫شان!
‫کیف ابزار، دستشویی.
‫باورم نمی‌شه این اتفاق داره میفته.
‫شان.
‫خوب انجامش دادی.
‫در موردش فکر نکن، چون باید انجام می‌شد.
‫حالا بیا بریم خونه.
‫شان!
‫رو به راهی؟
‫چی شده عزیزم؟!
‫شان، شان، عزیزم، بهم بگو ...
‫شان، باهام حرف بزن، اشکالی نداره.
‫پلیس!
‫- اتاق امنه! ‫- امنه!
‫لعنتی.
‫رفیق خودکار داری بهم قرض بدی؟
‫اضطراریه.
‫آره.
‫ممنون.
‫خیلی ممنونم.
‫سلام؟
‫- منم. ‫- اوه، لعنتی، خدارو شکر رفیق، ممنون.
‫کجایی؟
‫نگران نباش، من جام امنه.
‫پلیس اینجا بود.
‫بهشون چی گفتی شان؟
‫هیچی.
‫پس چرا دنبال من می‌گردن؟
‫نگفتم.
‫کجایی؟ میام دیدنت، باشه؟
‫واسه چی؟
‫گفتنش پشت تلفن امن نیست.
‫باید این رو حل کنیم، مگه نه؟!
‫چی رو حل کنیم؟
‫می‌دونی، در مورد دیشب.
‫اِد.
‫من هنوز اینجام.
‫از تو انتظارم بیشتر بود شانی.
‫چیزی نداریم که حلش کنیم.
‫ زندگی خوبی داشته باشی داداش.
.قطع کرد
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫- چی بهش گفتی؟ ‫- هیچی، خودت شنیدی.
‫نه، شنیدم، ولی یه چیزی گفتی.
‫- نه ، نگفتم ... ‫- آره، تو بهش خبر دادی.
‫و هیچ خبری بهش ندادم.
‫شنیدی چی گفتم.
‫این توافقمون نبود.
‫اگه ببینم بهش هشدار دادی
‫کارت تمومه شان.
‫دوباره پخشش کن، می‌خوام دوباره بشنوم
‫اون یه جاسوسه مایک.
‫باورم نمی‌شه اون‌ها راست می‌گفتن.
‫برادر خودم خائن ـه.
‫خیلی متاسفم این رو می‌شنوم رفیق.
‫من می‌دونستم که نمی‌تونی ‫ به یه معتاد اعتماد کنی.
‫نمی‌شه به یه معتاد اعتماد کرد.
‫می‌دونی چه اتفاقی میفته وقتی مردم درگیر ‫مواد می‌شن؟ عوض می‌شن.
‫چیزی هست که باید بدونم؟
‫تو مهربونی، نگران نباش، ‫تنها چیزی که اون می‌دونه اینه که
یه ون سفید رنگ ازت گرفتم ‫فقط همین، قسم می‌خورم.
‫اشکالی نداره، اثبات کردنش سخته، ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫- همبرگر و چیپس‌ت رو گرفتم، خوبه؟ ‫- آره، خوبه.
‫الان با جیمی حرف زدم.
‫می‌تونه فردا شب تورو از اینجا ببره.
‫- این‌کارو مُفتی انجام نمی‌ده. ‫- چقدر؟
‫پنج، شش هزار حداقل.
‫پنج، شش هزار.
‫من می‌تونم یکم کمک کنم.
‫نه، نه مایک، تو همین الان هم ‫به اندازه‌ی کافی کمکم کردی.
.مسئله دیگه فقط من نیستم
‫یه کار نیمه تموم دادم.
‫خوشت میاد، کار آسونی ـه.
‫راستش خودم می‌خواستم انجامش بدم.
‫ ولی همه چی مهیا شده و ‫آماده‌ی انجام ـه.
‫خوبه، من هستم.
‫چیه؟
‫درسته، همینه.
‫- پسره کیه؟ ‫- نمی‌دونم
‫کلی آدم اونجاست اِد، منم باهات میام.
‫نه، نه، نه، فقط طبق نقشه عمل کن.
‫درسته، یکیتون کتری رو بذاره رو گاز.
‫تام، فکر کردم گفتی اینجارو جارو کشیدی.
‫- کشیدم. ‫- اوه، آره، با چی این‌کارو کردی، با قلم؟
‫هرکی نزدیک زنگ هشدار بره میمیره.
‫- تو، کیف لعنتی رو بردار و پُرش کن. ‫- باشه.
‫- حرکت کن، حرکت کن. ‫- باشه، آره.باشه.
‫شما کنار بایستید، روتونو برگردونین.
‫برگردین.
‫آره، من پُرش می‌کنم، من پُرش می‌کنم ‫من پُرش می‌کنم.
‫من این‌کارو می‌کنم.
‫حالا بهتون هشدار می‌دم.
‫هر کی بیاد دنبالم میمیره.
‫تامی، داری چیکار می‌کنی؟
‫- تو به پام شلیک کردی. ‫- گفتم که کنار بمون.
‫لارا، به پلیس زنگ بزن، ‫همینطوری اینجا واینستا.
‫فقط به پلیس زنگ بزن.
‫مشکلی نیست، مشکلی نیست ...
‫ببخشید رفیق، باید حرکت می‌کردم.
‫باشه، کِی باید اونجا باشیم؟
‫آره، نباید مشکلی باشه.
‫اون الان اینجا با منه.
‫خُب، بذار برم، ‫باهاش حرف می‌زنم.
‫خیلی‌خب، خداحافظ رفیق.
‫چی گفت؟
‫ما باید بریم فولک‌استون.
‫قایق ساعت دو میره‌.
‫اون منتظرمون نمی‌مونه، باید الان بریم.
‫من اول باید یه جایی توقف کنم.
‫وضعیت ناجوره رفیق.
‫نمی‌تونیم که همینطوری هر جایی آفتابی بشیم.
‫- اوضاع ناجوره. ‫- می‌دونم.
‫- داریم میریم تو خطر. ‫- آره، می‌دونم.
‫ولی یه چیزی هست که باید انجام بدم.
‫اول باید یه جا بایستم.
‫و همین، بهت قول می‌دم.
‫خواهش می‌کنم مایک.
‫کجا؟
‫تا جایی که بتونم زود برمی‌گردم.
‫این گوشه منتظرت می‌مونم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫تو رو به راهی؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫تو دردسر افتادی؟
‫- با پلیس؟ ‫- آره.
‫خدای من، من خیلی احمق‌ام.
‫باید می‌دونستم.
‫باید می‌دونستم هیچوقت عوض نمی‌شی.
‫کلوئی‌...
‫کلوئی، قسم می‌خورم.
‫چاره‌ای نداشتم، باید انجام می‌شد.
‫چه کاری باید انجام می‌شد؟
‫خودت قراره دیر یا زود بفهمی.
‫پس منو تو دردسر انداختی؟
‫دوباره.
‫تو یه فاجعه‌ی متحرکی، اد.
‫به هر چیزی دست می‌زنی نابود می‌شه.
‫فکر نمی‌کنی خودم از این خبر دارم؟
‫فکر می‌کنی خودم از این خبر ندارم؟
‫ولی من سعی کردم کلوئی.
‫من سعی کردم، ولی زندگی بهم اجازه نمی‌ده.
‫خُب حالا چی؟
‫من باید برم‌.
‫- خیلی‌خب پس برو. ‫- فقط می‌خواستم بگم ...
‫منتظر چی هستی؟برو.
‫فقط می‌خواستم ازت خداحافظی کنم، همین.
‫فقط می‌خواستم رو در رو بگم.
‫اینکه بیشتر از هر چیزی دوستت دارم.
‫و اینکه متاسفم.
‫- من متاسفم. ‫- مزخرفه.
‫می‌خواستم این رو بهت بدم.
‫این دیگه چه آشعالیه؟
‫- یه هدیه‌ست. ‫- نمی‌خوامش.
‫- لطفاً قبولش کن، لطفاً قبولش کن. ‫- نمی‌خوامش.
‫صدقه‌ی تورو نمی‌خوام، نمی‌خوامش.
‫بگیر بفروشش ‫هرکاری می‌خوای بکن.
‫از پول استفاده کن تا از اون ‫ آپارتمان بیرون بیای.
‫خواهش می‌کنم.
‫ازش استفاده کن و یه جای ‫بهتر واسه خودت و فرانسیس اجاره کن.
‫بگیرش.
‫می‌تونم یه لحظه بغلش کنم؟
‫باید یه لحظه بغلش کنم.
‫فقط واسه یه لحظه.
‫تو باید حواست به...
‫پدربزرگت دوستت داره، می‌دونی؟
‫پدربزرگت همیشه تورو دوست خواهد داشت.
‫و قراره دوباره همدیگه‌رو ببینیم.
‫قول می‌دم.
‫باهات در تماس خواهم بود، قول می‌دم.
‫زیاد امیدوار نیستم اِدی.
‫دوستت دارم کلوئی.
‫البته که دوستم داری.
‫لعنتی، باید زودتر میومدی.
‫متاسفم رفیق.
‫برو، برو، برو.
‫- مری، چه‌خبر شده؟ ‫- فکر کنم اونجا تیر اندازی شده.
‫می‌تونی مراقب فرانسیس باشی؟