‫♪ یکی دیگه توی آینه بود ♪
‫♪ یه صدای دیگه که میخواست شنیده بشه ♪
‫♪ تو این دنیا ‫تو این دنیا ♪
‫♪ بیاسد شانس خودمون رو امتحان کنیم ♪
‫♪ و باهمدیگه تو این دنیا بدوییم ♪
‫♪ آزاد میدوییم ♪
‫♪ و هیچی مارو جدا نمیکنه ♪
‫♪ تو این دنیا ♪
‫چطوری هیچ وقت بهم نگفتی که خواهر دوقلو دارم؟
‫(زندگی های موازی - قسمت دوم)
‫یا اینکه من یه گرگینه ام؟
‫متغیر گرگی
‫چی؟
‫گرگینه ها واقعی نیستن.
‫متغیرها انتخاب میکنن که کی گرگ خودشون رو آزاد کنن.
‫ ماه مارو کنترل نمیکنه.
‫مدل های دیگه ی متغیرها هم هستن.
‫شیرها، خرس ها، حتی پرنده ها.
‫اون پدرمه؟
‫جاناتان لبورن.
‫فامیلی واقعی تو جکسون نیست، لبورنه.
‫باید بهت بگم مامان،
‫ الان شناسنامه ی الکی جز ده تا سوال اول من نیست.
‫من لیندا هستم.
‫آره، میدونم کی هستی.
‫میدونم که من و بابام رو ترک کردی
‫و حالا که تو دردسری برگشتی.
‫پیچیده تر از این حرفاست.
‫امیدوارم که ماجراجوییت تو ‫ دنیای آدم ها ارزشش رو داشته باشه.
‫تا جایی که به من مربوطه میتونید اونجا بمونید.
‫هرچقدر که بخوای میتونی از من عصبانی باشی
‫اما مادرت لیاقتش رو نداره.
‫این چیزیه که تو اون رویاها دیدم.
‫همش واقعیه، عشقم.
‫اژدهاها، جادوگرها، گرگ ها.
‫همه چیز رو توضیح میدیم
‫اما باید برگردیم به خونه.
‫این همه نزدیک به مرز امن نیست.
‫پس حالا دیگه قراره اینجا زندگی کنن؟
‫بعد از اینکه مارو ول کرد؟
‫عادلانه نیست. تو هیچی از ما نمیدونی.
‫خب، این تقصیر کیه؟
‫قطعا تقصیر میشا نیست.
‫سعی کن بفهمی چقدر براش سخته.
‫لازم نیست از من دفاع کنی، ‫خودم بلدم از خودم مراقبت کنم.
‫دیدار خانوادگی خوبیه.
‫ما یه خانواده ایم.
‫فردا میشا رو تو آکادمی ‫ موجودات ماورایی ثبت نام میکنیم.
‫و ازت توقع دارم که مراقبش باشی.
‫باورم نمیشه که باید این رو بپوشم.
‫انقدر نکش. میدونی، من اونارو دادم سفارشی بدوزن.
‫آره، ممنونم که قرض دادی. ‫برای بار بیستم.
‫چی؟
‫میشه حداقل سعی کنی باحال باشی؟
‫نه واقعا.
‫هنوز دارم مدرسه رو دید میزنم
‫که پر از خون آشام ها و گر...
‫متغیرها.
‫اون هدبند نیست، مگه نه؟
‫متغیر های خرگوشی. برای مده.
‫منم میتونم انجامش بدم.
‫اون کارو نکن؟
‫راستش یه جورایی بانمکه.
‫وقتی آماده بودی بهت یاد میدم چطور انجامش بدی.
‫جسا، چی کار کردی؟
‫طلسم تکرار بد پیش رفت؟
‫میدونی که چقدر غیر قانونیه؟
‫هرچند از موهات خوشم میاد. ‫باید واقعا امتحانش کنی.
‫سلام، من جی هستم.
‫من هم میشا هستم.
‫اون خواهر دوقلو ی منه.
‫انگار وقتی مامانم بابام رو ول کرد
‫دارایی هاشون رو هم نصف کردن.
‫میشا، این ها مکس، برکس و ترا هستن ‫و از قبل با جی آشنا شدی.
‫خون آشام، متغیر، جادوگر، پری.
‫سلام.
‫پس الان دیگه میای اینجا؟
‫- از امروز شروع میکنم. ‫- این خیلی زیاده.
‫میدونم، درسته؟
‫و پدرم میگه، اطراف رو بهش ‫ نشون بده، کمکش کن جا بیوفته.
‫انگار که کار خاصی نیست.
‫این خیلی ناعادلانه ست. ‫اون هم یونیفرم توئه؟
‫ممنونم که متوجه شدی.
‫ببخشید که مزاحم خوشیتون میشم
‫باید میشا رو ببرم به دفتر مدیر
‫تا ثبت نامش کنم.
‫چرا مامان نمیتونه من رو ببره؟
‫این طوری بهتره اگه من انجامش بدم.
‫بابا رهبر گله و رهبر شورای استراتفورده.
‫مردم بهش نه نمیگن.
‫میدونم که این تغییر زیادیه...
‫لطفا بهش یه فرصت بده میشا.
‫این گله داره باحال تر میشه.
‫میدونم، مگه نه؟ دوتا جسا.
‫نتونستم کل روز آنلاین بشم.
‫لازمه پسوورد داشته باشم؟
‫اون رو اینجا نداریم.
‫صبر کن؟ چی؟
‫وای فایی و آنتنی در مار نیست؟
‫طلسم پنهان سازی که شهر رو مخفی نگه میداره
‫با سیگنال بی سیم تداخل پیدا میکنه.
‫تا وقتی با مدیر صحبت میکنم همینجا صبر کن.
‫چجوری به دوستات پیام میدی؟
‫میتونی دوستات رو حضوری ببینی.
‫دوست های من اینجا زندگی نمیکنن.
‫درسته. متاسفم.
‫تا حالا به دختر دومت اشاره نکرده بودی.
‫اون با مادرش بیرون از مرز زندگی میکرد.
‫و لیندا چطوری داره با استراتفورد
‫بعد از این همه سال کنار میاد؟
‫باید برات خیلی سخت باشه.
‫جفتمون روی دخترها تمرکز کردیم.
‫البته.
‫میشا هنوز با قدرتش آشنا نشده.
‫من پول شهریه اش رو میدم.
‫قدرتی نداره؟ اونم تو شونزده سالگی؟
‫احتمالا عوارض جانبی زندگی با آدم هاست.
‫از دانش آموزهای سال بالایی ما
‫انتظار میره که خودشون شهریه اشون رو بدن.
‫اما فکر کنم بتونم استثنا قائل شم.
‫ممنونم.
‫- مدل موی عجیبیه. ‫- من؟
‫قطعا نیاز به تغییر داشتی، ‫اما این اشتباه بود.
‫الدا، میبینم که با دانش آموز جدیدمون آشنا شدی.
‫- جدید؟ ‫- دخترم، میشا.
‫من مدیر کریستوف هستم.
‫پدرت موقعیتت رو توضیح داده
‫و خوشحالیم که تو رو به صورت مشروط بپذیریم
‫تا قدرت هات نمایان بشن.
‫دخترم الدا میتونه کمکت کنه که جا بیوفتی.
‫سفیر حسن نیت باش عزیزم.
‫بله، پدر.
‫زودباش، اطراف رو نشونت میدم.
‫ممنونم، اما خوبم.
‫- چطور پیش میره؟ ‫- خوب، فکر کنم.
‫من دختر مدیر رو دیدم.
‫ما ازش متنفریم، نه؟
‫درسته؟ بدترینه.
‫- صندوق کجاست؟ ‫- چی؟
‫اینجا نیازی به پول نداری.
‫شهریه ات پولش رو میده. ‫میز ما زیر پنجره ست.
‫اونجا میبینمت.
‫سلام! تازه وارد.
‫جسای کمتر.
‫آره! تو.
‫برمیدارن و میرن ‫نه اینکه واستن و زل بزنن.
‫متاسفم.
‫میخوای چیزی برات بردارم؟
‫من نیازی به کمک تو ندارم.
‫خودت رو کنترل کن ‫مگه اینکه بخوای چیزی رو شروع کنی.
‫غر زدن بسه.
‫من فقط پیشنهاد کمک دادم.
‫به نظر میرسه که به کمک تو نیاز داره؟
‫اون یه...؟
‫هیچ غذایی نگرفتی؟
‫نه. تو روز اولش یه پری دریایی رو عصبانی کرد.
‫خوبه. استخونی هم شکست؟
‫نه.
‫درضمن، همین الان یه پری دریایی دیدم، این چطوره؟
‫به خودت نگیر
‫اون ها بیرون از دریا بد اخلاقن.
‫میتونی از مال من بخوری.
‫از چی خوشت میاد؟ پیتزا؟
‫دنده؟ من دوتا پای دارم اگه با جیگر مشکلی نداری.
‫میتونم یه شکلات پروتئینی بگیرم؟ ‫شاید هم یه سیب؟
‫اون ها نوشابه ی انرژِی زا هستن؟
‫عاشقشونم! ‫چه طعمی گرفتی؟
‫- از اینا خوشت نمیاد. ‫- هموگلوبین هستن.
‫مکس لازمه که هر روز یه دوز مشخص بخوره وگرنه...
‫خب، گرسنگی اون رو کامل پوشش نمیده.
‫همه ی خون آشام ها همینن.
‫پس تو واقعا...
‫نه بدون اجازه.
‫این ها همه ی مواد مغذی ای که لازم دارم رو دارن.
‫بی ادبیه که بپرسم چطوری تو نور روز بیرونی؟
‫یه طلسم خاصه؟
‫آدم ها همه چیز رو اشتباه متوجه شدن.
‫فکر کنم برای جنبه های نمایشیه.
‫لازم نیست نگران نور روز باشم.
‫هرچند از سیر متنفرم.
‫اون رو یادم میمونه.
‫اگه بخوای میتونی از این ها بخوری.
‫مطمئنی؟ ممنونم.
‫خوشمزه ست. ‫غذای مخصوص پری هاست؟
‫نه. این شکلات نانایموئه. ‫من کانادایی هستم.
‫حتما اینجا برات خیلی عجیبه.
‫منظورم بعد از بزرگ شدن بیرون از مرزه.
‫یه جورایی، یعنی، من تو همه جور مدرسه ای بودم،
‫قبلا هیچ وقت یه پری دریایی رو عصبانی نکرده بودم،
‫اما همه ی مدرسه ها یه الدا دارن.
‫همیشه یکی هست که وقتی میگه موهات چقدر زشته
‫میخواد بگه من چقدر خوبم.
‫من از موهات خوشم میاد.
‫این یکی باید برات آسون باشه.
‫تکلیف شب عالیه. ‫فیلم آدم ها، برنامه های تلوزیونی آدم ها،
‫دوستان رو دیدی؟
‫اینجا سرویس اینترنتی دارید؟
‫فکر کردم جادو وای فای رو خراب کرده.
‫کابلیه. از نزدیک ترین شهر به اینجا سیم کشی شده.
‫اینجا تو صد سال پیش گیر کرده.
‫اگه ایرادی نداره خانم لبرون و خانم لبرون؟
‫متاسفم آقای مک کوری. ‫این خواهرم میشاست.
‫به تازگی از نیویورک اومده اینجا.
‫از نیویورک.
‫ترم پیش روی نیویورک کار کردیم.
‫باشه دانته، ادامه بده.
‫بله، پس برام سواله که کی
‫آواز میدون تیمز رو قطع کردن؟
‫ببخشید، چی؟
‫وقتی دریانوردها نیویورک رو ترک میکردن،
‫یه گروه آوازخونی میشدن. میدونی.
‫اما فیلم های اخیر چیزی از اون ندارن، پس...
‫... چرا و کی آواز خیابونی رو تعطیل کردن؟
‫- اونا رفتن به هالیوود. ‫- مثل تیم بیسبال
‫و بروکلین داجرز رو با هیپستر جایگزین کرد.
‫از کجا این هارو میارید؟
‫دست. لطفا؟
‫چیزی از دنیای آدم ها میدونید که
‫از فیلم ها و سریال ها نباشه؟
‫روزنامه های انسانی رو میخونم.
‫مال چه زمانی؟ 1955؟
‫دستاوردهای انسانی خیلی سریع میان و میرن.
‫چندتاشون فقط لیاقت توجه رو دارن.
‫ما آثار کلاسیک رو مطالعه میکنیم، ‫موزارت، شکسپیر، فرد آستیر
‫اختراع پرواز، شکافتن اتم،
‫نسخه ی انسان ها از جادو.
‫اما اون صد سال پیش بوده.
‫آخرین باری که به شهر انسان ها سر زدید کی بود؟
‫- چی؟ ‫- تا حالا این افتخار رو نداشتم.
‫پس چرا این کلاس رو درس میدید؟
‫تو اخراجی.
‫آقای مک کوری، اون اینجا تازه وارده.
‫نمیدونه.
‫- میشا، معذرت بخواه. ‫- برای چی؟
‫- برای اینکه حق با منه؟ ‫- چون بی ادبی.
‫غول ها نمیتونن برن به شهر آدم ها.
‫اطرافت رو ببین، همه مثل تو شبیه آدم ها نیستن.
‫این همه حواس پرتی بسه. ‫جفتتون اخراجید.
‫اصلا قراره اینکه مایه ی خجالت باشی رو تمومش کنی؟
‫خوش شانسیم که برای تنبیه مارو نفرستادن.
‫متاسفم که بی ادب بودم. ‫خودم متوجهش نبودم.
‫اما اون درباره ی همه چیز اشتباه میکرد،
‫هیچی از دنیای آدم ها نمیدونه.
‫کی اهمیت میده؟ بذار اشتباه کنن. ‫وظیفه ی تو نیست که درستش کنی.
‫اون اتاق توئه.
‫بابا حسابی زحمت کشید ‫تا بتونه اتاق کناری من رو بگیره
‫تا بتونم مراقبت باشم.
‫خب، متاسفم که انقدر دردسر درست میکنم.
‫من نخواستم که بیام اینجا
‫و لازم نیست انقدر به روم بیاری که
‫فکر میکنی من یه بازنده ام.
‫و تو حداقل میتونی سعی کنی که جا بیوفتی.
‫جا بیوفتم؟ منظورت اینه که شبیه تو باشم؟
‫چون تو خیلی بی نقصی؟
‫- هیچ وقت این رو نگفتم. ‫- هیچ وقت لازم نبود بگی.
‫بیخیال.
‫نه
‫میتونی به جسا بگی که حالم خوبه
‫لازم نیست مراقب من باشه.
‫جسا مارو نفرستاد،
‫فقط میخواستیم مطمئن شیم که حالت خوبه.
‫متوجه شدیم که سر ناهار نیومدی.
‫باشه
‫مکس متوجه شد.
‫من به این آدم ها عادت ندارم
‫و تنها کسی که میخوام باهاش صحبت کنم
‫خیلی دوره.
‫دوست دارم تنها باشم.
‫موجودات ماورایی نمیتونن تنها باشن
‫مخصوصا متغیر های گرگی.
‫از وقتی ما همدیگه رو تو کلاس هفتم ‫ دیدیم با همدیگه صمیمیم هستیم.
‫و حالا هم تو یکی از مایی.
‫حتی اگه با جسا درحال جنگ باشم؟
‫برکس همیشه میره رو مخ من.
‫هنوز برادرمه. ‫گله همینطوریه.
‫من تاحالا هیچ گله ای نداشتم.
‫همیشه فقط من و مامانم بودیم.
‫مامانت چه شکلیه؟
‫جسا همیشه دربارش سوال داشت.
‫اون تنها کسیه که میتونم روش حساب کنم.
‫به نظر میاد که زندگی جسا اینجا بی نقصه.
‫یه خونه قشنگ، مدرسه ی خوب، ‫یه عالمه دوست.
‫اما حالا دلم براش میسوزه.
‫اون مامانمون رو نداشت.
‫این همونیه که فکر میکنم؟
‫همین هفته از موسکو آوردمش.
‫سال هاست که یکی از این ها نداشتم.
‫- ادامه بده. ‫- مدوویک.
‫نگران نباش، فقط مدت زیادی گذشته.
‫حالا سعی کن.
‫مدویک.
‫نمیدونم دیگه چقدر میتون تظاهر کنم
‫که ازت عصبانی ام.
‫اگه مردم دلیل اصلیش رو پیدا کنن،
‫همش دود میشه میره هوا.
‫شاید نباید میاوردیش اینجا.
‫اگه طلسم بشکنه
‫قدرت اون ها اینجارو مثل ‫ یه فانوس دریایی روشن میکنه.
‫به محض اینکه هارپی پیدامون کرد، باید کجا میرفتم؟
‫اگه میتونست من رو میکشت و میشارو میبرد.
‫این تنها جایی بود که میتونستم بیام
‫چه تو بخوای چه نخوای.
‫اینجا چی کار میکنی؟
‫میخواستم با مادرم صحبت کنم.
‫خب، خیلی بده چون من الان بابام رو میخوام.
‫میدونم که تو دنیای آدم ها برات سخت تر بوده،
‫اما هیچ وقت نمیذاشتی کمک کنم.
‫هرچی که میفرستادی میتونست به پیدا کردنمون کمک کنه.
‫فقط امیدوارم که همش ارزشش رو داشته باشه.
‫دیدن میشا بعد از این همه سال،
‫اینکه ببینم جفت دخترامون قوی و در امنیت هستن،
‫اینه که ارزش همه ی فداکاری هارو داره.
‫همه ی سال هایی که باهمدیگه از دست دادیم.
‫انقدر هر جایی که من میخوام برم، نباش.
‫ببخشید، ولی من اول رسیدم اینجا.
‫این هنوز هم خونه ی تو نیست.
‫چی؟
‫کل زندگیم داشتی بهم دروغ میگفتی
‫و اون هم به تو دروغ میگفته.
‫انقدرا هم راحت نیست.
‫تو بهم گفتی اون مارو ترک کرده
‫بهم گفتی میخواست دنیارو بگرده
‫بیشتر از این که بخواد یه مادر باشه.
‫اما هیچکدومشن درست نبود.
‫من هیچ وقت از عاشق جفتتون بودن دست نکشیدم.
‫باید ازش متنفر باشی.
‫اگه هنوز عاشق همدیگه اید، ‫پس چرا باهم نیستید؟
‫چرا هممون باهم نیستیم؟
‫چون شما ها نشان اژدهارو دارید.
‫نشان اژدها؟ ‫اون چیه؟
‫تو هر نسلی
‫چندتا موجود ماورایی
‫با نشان شاه اژدها متولد میشن.
‫تو واقعا این رو باور نمیکنی.
‫این تو تاریخ ماست.
‫برای نجات جامعه
‫این نشون شده ها تو صومعه هایی که ‫در مقابل سحر و جادو محافظت میشن، نگهداری میشن.
‫از نفرین امن نگهشون میداره
‫و بقیه ی مارو از دست اون ها ایمن نگه میداره.
‫فقط به خاطر یه نشون تولد؟ ‫این دیگه خیلی بده.
‫وقتی شما دوتا به دنیا اومدید، ‫وقتی ما نشونه هارو دیدیم
‫باید شمارو تحویل قانون میدادیم.
‫اون ها شمارو از ما دور میکردن،
‫دیگه هیچ وقت نمیدیدمتون.
‫دوباره دارن دروغ میکن، نشونی در کار نیست.
‫ما از جادوگر های قدرتمندی کمک گرفتیم
‫تا نشون جفتتون رو بپوشونن
‫و قدرت شمارو سرکوب کنن
‫تا بتونید به عنوان آدم زندگی کنید.
‫مادرت خونه و هرکسی که عاشقش بود رو
‫ول کرد.
‫هیچ وقت نباید میفهمیدید.
‫میتونستم زندگی ای داشته باشم که ندونم کی هستم
‫یا از کجا اومدم.
‫برای امنیت خودتون.
‫اگه کسی بفهمه
‫کل خانوادمون میتونه بره زندان.
‫نمیتونی به کسی بگی، نه به دوستات
‫نه به فرن، به هیچ کس.
‫فقط باید جوری تظاهر کنی که
‫انگار همه چیز عادیه.
‫انگار همه چیز عادیه؟ ‫چطوری باید این کارو بکنیم؟
‫هیچی اینجا عادی نیست، ‫پس من خیلی از تو جلوترم.
‫باور نمیشه که باید از دوستام
‫راز نگه دارم.
‫من به ترا همه چیز رو میگم.
‫حس میکنم انگار که کل زندگیم وارونه شده.
‫دوباره، از تو خیلی جلوترم.
‫کل زندگیمون درباره ی نشان اژدها یاد گرفتیم.
‫نشان اژدها روی پوستمون
‫صومعه ها اون هارو امن نگه میدارن.
‫شاه اژدها همشون رو نفرین کرده
‫وقتی اون برخیزه، ما شکست میخوریم.
‫تبلیغات خوبیه.
‫اگه نفرین شده بودم، خودم نمیفهمیدم؟
‫حس متفاوتی نداشتم؟
‫یا اینکه همش مزخرفه
‫و آرمان شهر موجودات ماورایی تو هم
‫مثل دنیای آدم ها به درد نمیخوره.
‫اصلا این نشون اژدها چه شکلی هست؟
‫تاحالا ندیدم. ‫فکر کنم شبیه یه اژدها.
‫یه لحظه صبر کن.
‫مثل این؟
‫اون من و برکسیم. ‫اون هم بچه ایه که دیدیم.
‫و در؟
‫نمیدونم.
‫اون بچه داشت برای جونش فرار میکرد.
‫کریستوف اون رو برد اون تو ‫و این کل چیزیه که میدونیم.
‫اما تو از کجا خبر داری؟
‫بعضی وقت ها یه خواب هایی میبینم.
‫این جارو ببین! روی دستش
‫یه نشون اژدها این شکلیه؟
‫پس کل این مدت به همدیگه ‫متصل بودیم
‫و خودمون خبر نداشتیم؟
‫دیگه چی دیدی؟
‫چندتا اژدها، بیشتر گرگ.
‫بیشتر وقت ها تو گرگ بودی.
‫من تاحالا تو رو ندیدم.
‫باید بفهمیم چه بلایی سر اون بچه اومده.
‫اگه ما هم مثل اون نشان اژدهارو داریم
‫پس اون تو گله ی ماست.
‫باید ازش مراقبت کنیم.
‫هنوز هیچی درباره ی اون بچه ای که
‫تو جنگل دیدیم نمیدونیم.
‫اما میدونیم که اون دری که کریستوف تو هوا بازش کرد
‫جادوی خیلی زیادی لازم داره.
‫میخوام بدونم کجا رفت.
‫و فقط یه جا هست که برای ‫فهمیدنش میتونم بهش فکر کنم.
‫دفتر مدیر؟
‫میدونی چقدر خوب ازش محافظت میشه؟
‫راه پله بعد از آخرین زنگ قفل میشه.
‫دیوار طلسم شده تا نشه ازش بالا رفت.
‫و یه محافظی هست که جلوی پرواز رو میگیره.
‫از کجا میدونی...؟
‫- بیخیالش. ‫- اما یه راه برای بالا رفتن هست.
‫- خطوط تایت ‫- البته، خطوط تایت.
‫حالا بذار ببینم.
‫تک تک جاهای محوطه با خطوط تایت به هم متصله.
‫هر دانش آموزی که اینجاست
‫به سیستم برق مدرسه کمک میکنه.
‫غیر از میسا. ‫اون هنوز قدرتش رو نداره.
‫ترا میتونه خطوط رو معلوم کنه
‫و یه پری میتونه از جادوی طبیعی خودش
‫برای سوار امواج شدن استفاده کنه.
‫- درخدمت تو. ‫- من هستم.
‫ببخشید برکس، خطوط تایت ظریفن و تو...
‫برکسی.
‫تو وظیفه ی هوایی رو داری. ‫به مکس برای مراقبت کمک کن.
‫دید شب...
‫فعال شد.
‫میشا، تو با ترا هستی.
‫آماده ای؟
‫اون عجیب بود...
‫اون...
‫فکر نکنم تاحالا بدون اینکه تو دردسر باشم
‫اومده باشم به این اتاق.
‫اون موج رو به بالا رو حس کردی؟
‫بیشتر از اون که فکر میکردم تو شبکه قدرت هست.
‫میشه بعدا دربارش صحبت کنیم؟
‫باید بفهمیم کریستوف بچه رو کجا برد.
‫فقط یه راه هست که بفهمی اون در به کجا میره.
‫از این توکن ها برای رفتن به هاب استفاده میکنیم
‫و اون در رو پیدا میکنیم.
‫و وقتی پیداش کردیم،
‫خودمون ازش رد میشیم.
‫عجله کن.
‫فکر کنم حالمون خوبه.
‫خیلی نزدیک بود.
‫باورم نمیشه ازش در رفتیم.
‫با من بمون خواهر.
‫این فقط شروعشه.
‫♪ هدر دادن لحظه ها ‫هدر دادن دقیقه ها ♪
‫♪ توی زندگی ای که در حال حرکت بودی ♪
‫♪ تمام روز میتونم یه خلائی رو تو خودم حس کنم ♪
‫♪ اون تو بودی و زمان میگذشت ♪
‫♪ چون ما تو فاصله گم شده بودیم ♪
‫♪ توی گذشته، تموم نشدنی به نظر میومد ♪
‫♪ آره، حس میکردیم که اون یکی گمشده ♪
‫♪ و اگه برای شکستن ما بیان ♪
‫♪ کنار همدیگه وایمیستیم ♪
‫♪ حالا میدونم چرا ♪
‫♪ همیشه میدونستم ♪
‫♪ که تو گمشدی ♪
‫♪ یه زندگی. که میتونیم بگیم برای ماست ♪
‫♪ یه زندگی. که میتونیم بهش بگیم خونه امون ♪
‫♪ یه زندگی، یه زندگی، که میتونیم بگیم برای ماست ♪