1
00:00:09,680 --> 00:00:13,920
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:59,240 --> 00:01:02,160
‎(ตำรวจ)

3
00:01:45,720 --> 00:01:49,200
‎(สองวันก่อน)

4
00:02:13,440 --> 00:02:14,320
‎สวัสดีค่ะ

5
00:02:16,280 --> 00:02:17,360
‎ไง นาตาลี

6
00:02:18,080 --> 00:02:19,040
‎ไง

7
00:02:19,880 --> 00:02:23,680
‎มีปัญหาอะไรหรือเปล่า
‎ก่อนหน้านี้ฉันติดต่อคุณไม่ได้

8
00:02:25,720 --> 00:02:26,880
‎ผมมีข่าวร้าย

9
00:02:28,880 --> 00:02:29,880
‎ฉันควรเตรียมตัวไหม

10
00:02:29,960 --> 00:02:33,400
‎ไม่ๆ คุณไม่ได้ตกอยู่ในอันตราย

11
00:02:35,320 --> 00:02:38,040
‎คุณอาจจะไม่ได้ข่าวจากผมสักพัก

12
00:02:38,120 --> 00:02:40,600
‎ทำไมล่ะ เกิดอะไรขึ้น

13
00:02:41,960 --> 00:02:43,280
‎เรื่องมันยาว

14
00:02:44,000 --> 00:02:47,240
‎สักวันผมจะอธิบายให้ฟัง
‎ผมแค่อยากให้คุณรู้จากผม

15
00:02:48,600 --> 00:02:50,360
‎ฉันพอจะช่วยอะไรคุณได้ไหม

16
00:02:51,760 --> 00:02:52,840
‎ไม่

17
00:02:53,800 --> 00:02:56,120
‎คุณแค่ทำแบบที่ทำอยู่ต่อไปก็พอ

18
00:02:57,040 --> 00:02:58,520
‎คุณทำได้ดีมากนะ

19
00:02:59,840 --> 00:03:01,800
‎แล้วนิคจะติดต่อไป

20
00:03:03,760 --> 00:03:05,160
‎ฉันจะได้เจอคุณอีกไหม

21
00:03:06,800 --> 00:03:07,920
‎ผมหวังว่าอย่างนั้น

22
00:03:12,760 --> 00:03:14,960
‎- นาตาลี ผมต้องวางสายแล้ว
‎- โอเค

23
00:03:15,760 --> 00:03:16,840
‎แล้วคุยกันทีหลังนะ

24
00:03:17,560 --> 00:03:19,480
‎- ผมขอโทษ
‎- ระวังตัวด้วย

25
00:03:19,560 --> 00:03:20,680
‎ผมจะระวัง

26
00:04:13,600 --> 00:04:14,640
‎ฉันฟังอยู่

27
00:04:16,280 --> 00:04:18,400
‎บางทีนายน่าจะอัดเสียงไว้

28
00:04:31,600 --> 00:04:32,560
‎โอเค

29
00:04:37,440 --> 00:04:38,880
‎ฉันโกหกเรื่องเจพี

30
00:04:41,480 --> 00:04:43,400
‎ที่เขาตกลงซื้อขายกับเรา...

31
00:04:44,680 --> 00:04:49,120
‎เป็นเพราะฉันสัญญากับเขาว่า
‎จะยกวิกเตอร์ บิลซาเรียนให้

32
00:04:51,120 --> 00:04:52,280
‎พระเจ้า บ็อบ

33
00:04:52,360 --> 00:04:55,000
‎ฉันลักพาตัวบิลซาเรียนจากโรงแรม

34
00:04:56,080 --> 00:04:57,560
‎ฉันจะได้เป็นฝ่ายคุมเกมต่อไป

35
00:04:58,240 --> 00:05:02,520
‎ฉันขังเขาไว้ในกระท่อมในอาร์เดน
‎เขาหนีไปเมื่อคืน

36
00:05:05,200 --> 00:05:06,560
‎พร้อมรถของฉัน

37
00:05:14,680 --> 00:05:17,600
‎บิลซาเรียนไม่ใช่ปัญหาใหญ่ที่สุดของเรา

38
00:05:21,080 --> 00:05:22,360
‎ยังมีเรื่องอื่นอีก

39
00:05:23,200 --> 00:05:24,760
‎เรื่องแฟร์รี่กับคลิปเสียงนั่น

40
00:05:33,120 --> 00:05:37,960
‎ตอนที่จอห์นจำนายได้ พวกเราเจอทางตัน

41
00:05:38,520 --> 00:05:41,920
‎ในช่วงเดียวกัน คิมพบว่าดาเนียลล์หลงรักเธอ

42
00:05:43,120 --> 00:05:44,880
‎ฉันบอกให้คิมใช้ประโยชน์จากมัน

43
00:05:45,800 --> 00:05:48,600
‎คิมต้องทำเกินไปจริงๆ

44
00:05:50,800 --> 00:05:53,040
‎พวกเราทำให้เธอสับสนมาก

45
00:05:54,160 --> 00:05:57,200
‎ในขณะเดียวกัน
‎ฉันพยายามตกลงกับพวกมัน

46
00:05:57,280 --> 00:05:59,480
‎แต่จอห์นรู้แล้วว่าเราเป็นตำรวจ

47
00:06:00,840 --> 00:06:04,480
‎เขาติดเครื่องดักฟังที่เสื้อโค้ตฉันได้ยังไงก็ไม่รู้

48
00:06:05,040 --> 00:06:06,800
‎เขาเผชิญหน้ากับฉัน

49
00:06:10,080 --> 00:06:11,000
‎ที่ท่าเรือ

50
00:06:13,520 --> 00:06:15,320
‎มันเป็นการป้องกันตัว นิค

51
00:06:15,960 --> 00:06:19,240
‎เขาถือมีดเข้ามาหาฉัน และเราตกลงไปในน้ำ

52
00:06:21,080 --> 00:06:22,400
‎เขาไม่โผล่ขึ้นมาอีก

53
00:06:23,560 --> 00:06:25,960
‎หลังจากนั้น เฮงก์ สวาบก็เจอพอลลี่

54
00:06:26,560 --> 00:06:29,400
‎เขาเอามือถือที่แฟร์รี่ใช้ติดต่อฉันให้เธอ

55
00:06:30,560 --> 00:06:32,440
‎หลังจากนั้น เขาก็คุมฉันอยู่หมัด

56
00:06:33,840 --> 00:06:35,840
‎ฉันบอกเขาเรื่องคิมกับดาเนียลล์

57
00:06:38,000 --> 00:06:40,920
‎ดังนั้นทนายของเขาจะใช้เรื่องนั้น
‎เพื่อปล่อยตัวเขา

58
00:06:53,360 --> 00:06:54,360
‎มีแค่นี้ใช่ไหม

59
00:07:05,680 --> 00:07:07,400
‎คลิปเสียงเต็มๆ อยู่ในนี้

60
00:07:17,200 --> 00:07:18,200
‎มือถือนาย

61
00:07:27,240 --> 00:07:30,560
‎นายจะอยู่ที่นี่จนกว่าฉันจะรู้ว่า
‎เราจะทำยังไงกับนาย

62
00:07:40,040 --> 00:07:41,200
‎มาทำอะไรที่นี่น่ะ

63
00:07:42,960 --> 00:07:44,280
‎หยุดนะ ไอ้สารเลว

64
00:08:02,360 --> 00:08:05,240
‎โอเค ไม่แย่เท่าที่คิดไว้

65
00:08:06,680 --> 00:08:08,200
‎เขาใช้มันไม่ได้หรอก

66
00:08:08,880 --> 00:08:12,320
‎มาร์ค ปัญหาไม่ได้อยู่ที่คลิปเสียงนี่

67
00:08:12,400 --> 00:08:16,960
‎ฉันรู้ แต่ตอนนี้มีแค่เราเท่านั้นที่รู้ว่า
‎บ็อบสารภาพอะไร

68
00:08:17,040 --> 00:08:19,560
‎คุณคงไม่คิดจะปกปิดเรื่องนี้หรอกนะ

69
00:08:19,640 --> 00:08:24,120
‎ไม่ๆ แต่เราต้องจดจ่อกับเป้าหมาย

70
00:08:25,760 --> 00:08:30,160
‎- เราจะปล่อยให้เบามันเป็นอิสระไม่ได้
‎- ผมคิดว่าตำรวจทุจริตก็แย่พอๆ กัน

71
00:08:32,640 --> 00:08:36,080
‎ฉันเข้าใจว่านายโกรธ ฉันก็เหมือนกัน เชื่อเถอะ

72
00:08:36,160 --> 00:08:38,120
‎บ็อบต้องได้รับโทษแน่

73
00:08:38,200 --> 00:08:41,720
‎แต่เราต้องมองตามความเป็นจริงและใช้เหตุผล

74
00:08:41,799 --> 00:08:45,280
‎แปลว่าใช่ คุณอยากปกปิดเรื่องนี้

75
00:08:56,720 --> 00:08:59,000
‎(เจพี)
‎(สายโทรเข้า)

76
00:09:08,560 --> 00:09:11,120
‎นี่คือกล่องข้อความของหมายเลขศูนย์...

77
00:09:32,320 --> 00:09:33,200
‎เป็นยังไงบ้าง

78
00:09:33,960 --> 00:09:37,080
‎เรากำลังทำการบำบัด
‎เพื่อกระตุ้นการไหลเวียนเลือดครับ

79
00:09:38,680 --> 00:09:41,640
‎- แต่คุณเห็นพัฒนาการบ้างไหม
‎- พระเจ้า...

80
00:09:43,920 --> 00:09:45,040
‎ไม่ครับ

81
00:09:49,560 --> 00:09:50,760
‎- กาแฟไหม
‎- ครับ

82
00:09:50,840 --> 00:09:52,040
‎ขอบคุณ

83
00:09:58,280 --> 00:10:00,040
‎ปกติเขาดูเหมือนอยู่ไกล แต่...

84
00:10:01,320 --> 00:10:04,560
‎บางครั้งผมก็เห็นแววตาเขา...

85
00:10:05,160 --> 00:10:06,920
‎เห็นว่าพี่ชายผมอยู่ในนั้น

86
00:10:09,360 --> 00:10:11,880
‎บางครั้งเขาก็ดูเหมือนจะตอบสนอง แต่...

87
00:10:13,160 --> 00:10:17,880
‎เราไม่รู้เลยว่าเขาคิดอะไรอยู่
‎สามารถรับรู้และเข้าใจได้แค่ไหน

88
00:10:19,200 --> 00:10:23,040
‎บอกตามตรงนะครับ ผมจะไม่คาดหวังสูงเกินไป

89
00:10:31,440 --> 00:10:34,840
‎เจพีโทรมา ถามได้ไหมว่าเขาต้องการอะไร

90
00:10:36,000 --> 00:10:37,080
‎เปิดลำโพงด้วย

91
00:10:37,680 --> 00:10:40,760
‎ไม่ว่าเขาต้องการอะไร นายจะไม่ไปไหนทั้งนั้น

92
00:10:49,000 --> 00:10:50,240
‎(สตีฟ)

93
00:10:51,280 --> 00:10:54,080
‎เชิญครับ ผมจะไปอุ่นอะไรกิน

94
00:10:56,200 --> 00:10:57,120
‎สวัสดี สตีฟ

95
00:10:57,960 --> 00:11:00,080
‎คุณโทรมา ผมติดประชุมอยู่

96
00:11:01,200 --> 00:11:05,160
‎มีข่าวดี สินค้ามาถึงแล้ว
‎พรุ่งนี้เรามาเจอกันและปิดงานได้

97
00:11:09,280 --> 00:11:11,960
‎โอเค เยี่ยม เอนรีโกต้องพอใจแน่

98
00:11:12,920 --> 00:11:16,880
‎ผมไม่แน่ใจว่าผมจะไปได้ไหม
‎แต่เราเตรียมการทุกอย่างแล้ว ดังนั้น...

99
00:11:16,960 --> 00:11:20,480
‎ไม่ๆ ถ้าคุณไม่ไป ข้อตกลงเป็นอันยกเลิก

100
00:11:20,560 --> 00:11:22,600
‎ผมไม่ชอบให้เปลี่ยนแปลงในนาทีสุดท้าย

101
00:11:23,920 --> 00:11:28,280
‎เจพี ผมเข้าใจ แต่ผมต้องไปฝรั่งเศสกับรูด

102
00:11:28,360 --> 00:11:31,800
‎นั่นมันปัญหาของคุณ ไม่ใช่ผม
‎ผมก็มีปัญหาของตัวเอง

103
00:11:31,880 --> 00:11:34,520
‎แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าผมจะผิดข้อตกลง

104
00:11:35,160 --> 00:11:37,880
‎อย่าหาเหตุให้ผมสงสัยคุณ สตีฟ

105
00:11:55,480 --> 00:11:57,680
‎กีโยม

106
00:12:09,880 --> 00:12:10,880
‎จะเอายังไงต่อ

107
00:12:11,600 --> 00:12:13,160
‎อาวุธอยู่ในประเทศแล้ว

108
00:12:13,760 --> 00:12:16,920
‎ทันทีที่เรารู้ว่ามันอยู่ที่ไหนก็ยกเลิกข้อตกลงได้

109
00:12:17,000 --> 00:12:19,600
‎แล้วเราก็จับพวกแบร์เชโดยไม่มีบ็อบ

110
00:12:20,320 --> 00:12:23,520
‎จะทำยังไง เราไม่มีเบอร์โทรให้ดักฟังด้วยซ้ำ

111
00:12:24,240 --> 00:12:26,040
‎เรามีคนอื่นอยู่ในนั้น

112
00:12:28,000 --> 00:12:31,120
‎คุณจะปล่อยให้ทั้งคดีขึ้นอยู่กับสาวเสิร์ฟเหรอ

113
00:12:31,840 --> 00:12:33,480
‎ถ้าไม่มีเธอ เราก็ไม่มีอะไรเลย

114
00:12:34,040 --> 00:12:37,360
‎เราต้องการแค่มือถือที่เจพีใช้ทำธุรกิจ

115
00:12:38,600 --> 00:12:40,480
‎เธอใกล้ชิดกับพวกนั้นตลอดเวลา

116
00:12:40,560 --> 00:12:42,400
‎นาตาลีทำได้

117
00:12:43,960 --> 00:12:47,240
‎บิลซาเรียนล่ะ มันจะย้อนมาเล่นงานเราไหม

118
00:12:48,360 --> 00:12:49,440
‎ผมคิดว่าไม่นะ

119
00:12:50,600 --> 00:12:53,280
‎มีคนเจอรถของบ็อบในโดร์นิก

120
00:12:53,360 --> 00:12:54,920
‎เขาหนีออกนอกประเทศไปแล้ว

121
00:12:55,880 --> 00:13:00,880
‎เขาเป็นคนฉลาด เขาจะปล่อยให้เราทำงาน
‎เรากำลังกำจัดคู่แข่งให้เขา

122
00:13:01,760 --> 00:13:03,160
‎ผมก็หวังอย่างนั้น เพื่อคุณ

123
00:13:03,720 --> 00:13:08,120
‎ผมไม่อยากให้บ็อบทำคดีนี้
‎แต่คุณบอกว่าควบคุมทุกอย่างได้

124
00:13:08,200 --> 00:13:11,200
‎ถ้างานนี้ล้มเหลว
‎บ็อบจะไม่ใช่คนเดียวที่ต้องรับผิดชอบ

125
00:13:11,280 --> 00:13:13,840
‎แพทริก เลิกเสแสร้งสักที

126
00:13:14,400 --> 00:13:18,120
‎คุณไม่เคยสนใจคดีนี้ คุณแค่อยากทำคะแนน

127
00:13:18,200 --> 00:13:22,280
‎พอทุกอย่างเริ่มยุ่งยาก คุณก็พยายามเอาตัวรอด

128
00:13:22,360 --> 00:13:26,080
‎ผมจะแก้ไขมันด้วยวิธีของผม ดังนั้นไสหัวไปซะ

129
00:13:32,480 --> 00:13:35,880
‎แม่จะเอาของที่ซื้อมา
‎ไปเก็บในบ้านคุณย่า ลูกรอในรถนะ

130
00:13:35,960 --> 00:13:37,680
‎เมื่อไหร่ผมจะได้เจอพ่อครับ

131
00:13:37,760 --> 00:13:40,320
‎หลังจากเขาดีขึ้นจ้ะ ลูกรัก

132
00:13:40,400 --> 00:13:42,880
‎นาตาลี เขาขยับแล้ว

133
00:13:44,840 --> 00:13:45,960
‎แจ็กสันมาด้วยหรือเปล่า

134
00:13:46,040 --> 00:13:48,400
‎- ผมอยู่นี่ครับ
‎- ค่ะ แต่เราจะอยู่ไม่นาน

135
00:13:48,480 --> 00:13:51,160
‎ฉันแค่แวะเอาของมาให้ เราจะไปที่อื่นต่อ

136
00:13:51,240 --> 00:13:54,960
‎- แต่เขาคงมาทักทายได้ใช่ไหม
‎- ได้ครับ

137
00:13:56,120 --> 00:13:58,000
‎ได้ แต่แค่แป๊บเดียวนะ

138
00:13:59,360 --> 00:14:01,880
‎เราไม่ได้ให้ที่ร้านหั่นขนมปังให้ครับ

139
00:14:06,000 --> 00:14:08,600
‎- สวัสดีค่ะ นาตาลีพูด
‎- นาตาลี นี่นิคนะ

140
00:14:08,680 --> 00:14:11,040
‎เราต้องเจอกัน มีเรื่องสำคัญ

141
00:14:41,760 --> 00:14:43,480
‎- สวัสดี
‎- ผมเอง

142
00:14:43,560 --> 00:14:45,760
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อยภายในครึ่งชั่วโมง

143
00:14:45,840 --> 00:14:49,480
‎ดี วินนี่จะจัดการเรื่องจ่ายเงิน...

144
00:14:50,160 --> 00:14:52,520
‎เมื่อนายพร้อม

145
00:14:54,120 --> 00:14:55,200
‎ดี

146
00:14:56,960 --> 00:14:58,720
‎คุกกี้อร่อยจังครับ คุณย่า

147
00:15:00,600 --> 00:15:02,400
‎เมื่อกี้คุณว่าโลรองต์ทำอะไรนะคะ

148
00:15:02,480 --> 00:15:06,000
‎เขาเริ่มขยับได้ กระดิกนิ้ว

149
00:15:06,560 --> 00:15:10,280
‎- จริงเหรอคะ
‎- ใช่ ฉันโทรไปบอกหมอ

150
00:15:10,360 --> 00:15:12,480
‎เขาตะลึงไปเลย

151
00:15:13,280 --> 00:15:17,440
‎เขาบอกว่า "เป็นข่าวดีจริงๆ ไม่คาดคิดเลย"

152
00:15:19,840 --> 00:15:25,120
‎นาตาลี เป็นอะไรไป
‎นี่เป็นเรื่องดีนะ ไม่คิดเหรอ

153
00:15:25,960 --> 00:15:29,920
‎ค่ะ เป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

154
00:15:30,480 --> 00:15:32,640
‎พอดีฉันขี้หลงขี้ลืมน่ะค่ะ

155
00:15:32,720 --> 00:15:36,040
‎ที่ร้านเพิ่งโทรมาบอกว่าฉันลืมกระเป๋าเงินไว้

156
00:15:36,120 --> 00:15:37,520
‎ฉันเลยต้องไปรับ

157
00:15:37,600 --> 00:15:40,760
‎- แล้วเราจะไปสวนสัตว์เปิดต่อ
‎- ต้องไปตอนนี้เลยเหรอ

158
00:15:40,840 --> 00:15:44,320
‎- ค่ะ มา วางของได้แล้ว
‎- ผมอยากอยู่ที่นี่

159
00:15:44,880 --> 00:15:46,760
‎ลูกรัก มาเถอะ

160
00:15:46,840 --> 00:15:50,200
‎แต่เขาไม่ได้เจอพ่อตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุนะ

161
00:15:50,760 --> 00:15:57,120
‎อีเวตต์ ฉันไม่แน่ใจว่าควรให้เขาเห็น
‎โลรองต์ในสภาพนี้นะคะ

162
00:15:57,200 --> 00:15:59,560
‎อย่าทำเหมือนเขาเป็นเด็กเล็กๆ สิ

163
00:16:00,160 --> 00:16:04,160
‎ถ้าเลี้ยงลูกให้ใจเสาะ
‎เขาก็จะโตไปเป็นคนใจเสาะ

164
00:16:04,240 --> 00:16:05,800
‎เขาโตแล้วนะ ไม่จริงเหรอ

165
00:16:06,960 --> 00:16:12,800
‎แต่พ่อของหลานกำลังป่วย
‎เขาต้องต่อสู้เพื่อให้หายดี แต่เขาจะดีขึ้น

166
00:16:13,680 --> 00:16:16,160
‎และรู้ไหมว่าอะไรจะทำให้เขาดีใจสุดๆ

167
00:16:16,960 --> 00:16:18,920
‎การได้เห็นหน้าหลานไง

168
00:16:19,640 --> 00:16:21,440
‎ย่าแน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์

169
00:16:22,320 --> 00:16:23,560
‎ผมอยากเจอพ่อครับ

170
00:16:25,600 --> 00:16:27,280
‎เธอไปเอากระเป๋าเงินเถอะ

171
00:16:28,080 --> 00:16:31,040
‎เราจะไปเยี่ยมคุณพ่อด้วยกันนะ

172
00:16:31,120 --> 00:16:33,480
‎- ครับ
‎- เอาละ เดี๋ยวแม่มานะ

173
00:16:34,160 --> 00:16:35,120
‎บายครับ

174
00:16:56,240 --> 00:16:59,480
‎- ไง
‎- เกิดอะไรขึ้น บ็อบเป็นอะไรไป

175
00:17:00,720 --> 00:17:01,560
‎"บ็อบ" เหรอ

176
00:17:01,640 --> 00:17:03,440
‎เขาโทรหาฉันเมื่อคืน เขาโอเคไหม

177
00:17:04,520 --> 00:17:06,840
‎ผมถอดสตีฟออกจากคดีแล้ว

178
00:17:08,600 --> 00:17:09,599
‎ทำไมล่ะ

179
00:17:10,480 --> 00:17:12,000
‎นั่นเป็นเรื่องระหว่างเขากับเรา

180
00:17:12,960 --> 00:17:14,520
‎เขาบอกอะไรคุณอีก

181
00:17:15,079 --> 00:17:20,119
‎เขาบอกแค่ชื่อตัว ฉันถามเอง
‎เพราะตอนนั้นฉันกำลังสติแตก

182
00:17:20,200 --> 00:17:22,400
‎ฉันผิดเอง อย่าโกรธเขาเลย

183
00:17:24,160 --> 00:17:27,720
‎ฟังนะ นาตาลี
‎อาวุธของพวกแบร์เชอยู่ในประเทศแล้ว

184
00:17:27,800 --> 00:17:31,599
‎ทันทีที่เรารู้ว่าพวกเขาเก็บมันไว้ที่ไหน
‎เราก็จับพวกเขาได้

185
00:17:32,760 --> 00:17:35,240
‎แต่เราต้องให้คุณช่วย

186
00:17:37,640 --> 00:17:39,080
‎คุณจะให้ฉันช่วยอะไร

187
00:17:39,160 --> 00:17:43,520
‎เราต้องการโทรศัพท์ที่เจพีใช้ทำธุรกิจ
‎เราจะได้ตามรอยมันได้

188
00:17:45,120 --> 00:17:48,440
‎- ฉันคิดว่าฉันรู้ว่าเครื่องไหน
‎- มีเบอร์ไหม

189
00:17:48,520 --> 00:17:51,800
‎ไม่ แต่ฉันได้ยินเขาคุยเป็นภาษารัสเซีย
‎เลยรู้ว่ามันหน้าตาเป็นยังไง

190
00:17:52,360 --> 00:17:55,560
‎เราต้องการเบอร์โทรศัพท์
‎หรือหมายเลขเครื่องบนซิมการ์ด

191
00:17:57,680 --> 00:17:59,200
‎หลังจากนั้นก็จบใช่ไหม

192
00:18:00,000 --> 00:18:01,160
‎ใช่

193
00:18:07,120 --> 00:18:10,600
‎นี่ สองนิ้วแล้วเหรอ เก่งมาก

194
00:18:11,520 --> 00:18:13,600
‎นายดูมีสติกว่าเดิมมาก พี่ชาย

195
00:18:19,720 --> 00:18:21,040
‎เป็นอะไรไป

196
00:18:21,680 --> 00:18:23,520
‎ผมคิดว่าคุณกดดันเขาเกินไป

197
00:18:24,400 --> 00:18:28,440
‎ไม่ๆ ผมคิดว่าเขาอยากบอกอะไร
‎มีอะไรจะบอกใช่ไหม

198
00:18:31,000 --> 00:18:33,320
‎มีเหรอ เขาอยากบอกอะไรบางอย่าง

199
00:18:34,160 --> 00:18:36,720
‎เป็นอะไร ปวดเหรอ

200
00:18:38,440 --> 00:18:40,040
‎ถ้า "ไม่" กะพริบตาสองครั้ง

201
00:18:41,640 --> 00:18:42,600
‎หิวเหรอ

202
00:18:44,960 --> 00:18:48,320
‎อยากให้จัดท่านอนใหม่เหรอ ไม่เหรอ

203
00:18:52,840 --> 00:18:55,400
‎ให้ตายสิ อะไรล่ะ นายพยายามบอกอะไร

204
00:19:01,080 --> 00:19:02,640
‎ดูสิว่าใครมา

205
00:19:05,000 --> 00:19:06,160
‎เดี๋ยว ฉันช่วยเอง

206
00:19:11,080 --> 00:19:11,920
‎ไง แจ็กสัน

207
00:19:13,120 --> 00:19:16,360
‎คุณนายแบร์เช
‎ผมไม่แน่ใจว่านั่นเป็นความคิดที่ดี

208
00:19:16,440 --> 00:19:18,600
‎โลรองต์ถูกกระตุ้นมากเกินไป เขาต้องพัก

209
00:19:18,680 --> 00:19:20,120
‎ดูไปก่อนก็แล้วกัน

210
00:19:22,040 --> 00:19:22,920
‎ไปสิ

211
00:19:25,040 --> 00:19:26,000
‎สวัสดีครับ

212
00:19:27,600 --> 00:19:29,560
‎ให้เขาดูรูปที่หลานวาดสิ

213
00:19:31,320 --> 00:19:32,520
‎นี่ครับ

214
00:19:33,200 --> 00:19:35,360
‎รูปพวกเราขี่ม้าด้วยกัน

215
00:19:36,520 --> 00:19:39,840
‎- แล้วข้างบนนี่เขียนว่าอะไร
‎- "พ่อ"

216
00:19:48,200 --> 00:19:52,480
‎เอาละ เอาภาพไปไว้ตรงนั้นสิ
‎ตรงที่พ่อมองเห็น

217
00:20:22,120 --> 00:20:23,440
‎เราต้องคุยกัน

218
00:20:25,640 --> 00:20:27,560
‎การพิจารณาคดีของเบามันเริ่มพรุ่งนี้

219
00:20:29,160 --> 00:20:31,280
‎เราทั้งคู่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

220
00:20:32,720 --> 00:20:36,760
‎ทนายของแฟร์รี่จะขึ้นพูด
‎และบอกว่าเธอมีข้อมูลใหม่ที่พิสูจน์ได้ว่า

221
00:20:36,840 --> 00:20:39,200
‎สายสืบทำผิดจรรยาบรรณ

222
00:20:40,600 --> 00:20:43,160
‎ผู้พิพากษาจะมองอัยการ

223
00:20:43,240 --> 00:20:46,960
‎เขาจะไม่มีทางเลือกนอกจากตรวจสอบ
‎และนายจะถูกเรียกไปเป็นพยาน

224
00:20:53,760 --> 00:20:55,080
‎ฉันดีใจที่นายบอกเรา

225
00:20:56,320 --> 00:20:57,280
‎ดีใจจริงๆ

226
00:20:58,000 --> 00:21:01,160
‎มันแสดงว่านายก็ไม่อยากให้
‎เบามันเป็นอิสระ จริงไหม

227
00:21:03,720 --> 00:21:05,200
‎แน่นอน...

228
00:21:05,280 --> 00:21:08,440
‎นายทำแบบนั้นลงไปเพราะอยากจับเบามันเข้าคุก

229
00:21:10,760 --> 00:21:12,120
‎ดังนั้นมันง่ายมาก

230
00:21:12,200 --> 00:21:17,080
‎พรุ่งนี้นายจะปฏิเสธทุกอย่าง
‎จะมีแค่คำพูดของเบามันค้านกับคำพูดนาย

231
00:21:21,800 --> 00:21:24,480
‎- ครอบครัวผมล่ะ
‎- พวกเขาจะได้รับการคุ้มครอง นายก็รู้

232
00:21:24,560 --> 00:21:27,280
‎คุณจะให้พวกเขาอยู่ในเซฟเฮาส์ไปตลอดไม่ได้

233
00:21:27,360 --> 00:21:31,360
‎ฉันหมายถึงการคุ้มครองอย่างถาวร
‎ชื่อใหม่ ที่อยู่ใหม่...

234
00:21:31,960 --> 00:21:34,280
‎พวกเขาจะได้ไม่ต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดกลัวอีก

235
00:21:42,480 --> 00:21:47,600
‎ใช่ นั่นอาจจะเหมาะสำหรับฝึก
‎มากกว่าช้อน เบากว่ากันหน่อย

236
00:21:49,000 --> 00:21:51,160
‎ทุกก้าวมีความหมายครับ

237
00:22:09,600 --> 00:22:11,000
‎มาร์คอยากให้ฉันโกหก

238
00:22:12,680 --> 00:22:13,640
‎ฉันรู้

239
00:22:14,520 --> 00:22:16,440
‎ฉันก็คิดว่ามันจะดีที่สุด

240
00:22:19,040 --> 00:22:21,080
‎มันคงสะดวกดีใช่ไหม

241
00:22:21,960 --> 00:22:24,680
‎- ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นเพื่อเอาตัวรอด
‎- ดี

242
00:22:25,840 --> 00:22:28,000
‎เพราะนายเลือกทางนั้นไม่ได้แล้ว

243
00:22:31,480 --> 00:22:34,600
‎นิค ฉันขอโทษจริงๆ

244
00:22:35,640 --> 00:22:37,360
‎ฉันน่าจะมาหานายให้เร็วกว่านี้

245
00:22:41,160 --> 00:22:43,160
‎ฉันไม่รู้แล้วว่าควรเชื่ออะไร

246
00:22:52,960 --> 00:22:54,600
‎นายกำลังพูดความจริงหรือเปล่า

247
00:22:58,000 --> 00:23:00,040
‎ฉันรู้ว่าเป็นสายสืบมันเป็นยังไง

248
00:23:01,360 --> 00:23:04,040
‎และฉันรู้ว่ามันล่อใจแค่ไหน...

249
00:23:05,040 --> 00:23:09,640
‎ที่จะโกงเพื่อเอาชนะ
‎พวกอาชญากรที่ไม่ต้องทำตามกฎ

250
00:23:11,040 --> 00:23:12,600
‎แต่นายก็เห็นแล้วว่าเป็นยังไง

251
00:23:15,080 --> 00:23:20,800
‎ถ้านายโกหกอีกครั้งในศาล
‎ตอนอยู่ใต้คำสาบาน...

252
00:23:22,960 --> 00:23:24,080
‎มันจะจบตรงไหน

253
00:23:28,800 --> 00:23:30,080
‎แล้วแฟร์รี่ล่ะ

254
00:23:30,640 --> 00:23:34,120
‎เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับแฟร์รี่ มันเกี่ยวกับนาย

255
00:23:34,760 --> 00:23:40,080
‎คิดจริงๆ เหรอว่าถ้าพรุ่งนี้นายโกหก
‎มาร์คจะแสดงความยินดีกับนาย

256
00:23:40,760 --> 00:23:44,280
‎เขาจะแสร้งเป็นเพื่อนนาย
‎จนกว่าเขาจะได้สิ่งที่ต้องการ

257
00:23:44,360 --> 00:23:48,000
‎จากนั้นพวกเขาจะฝังนาย
‎ในหลุมลึกที่สุดเท่าที่จะหาได้

258
00:23:49,800 --> 00:23:51,160
‎ครอบครัว

259
00:23:51,720 --> 00:23:55,200
‎เพื่อนร่วมงาน ทุกคนจะหันหลังให้นาย

260
00:23:56,520 --> 00:23:57,880
‎นายจะไม่เหลือใครเลย

261
00:24:02,280 --> 00:24:07,000
‎แต่ถ้านายเลือกที่จะพูดความจริงพรุ่งนี้

262
00:24:08,120 --> 00:24:12,280
‎นายจะสามารถสบตากับตัวเอง
‎และทุกคนที่นายห่วงใย

263
00:24:12,360 --> 00:24:14,080
‎ได้อีกครั้ง

264
00:24:14,880 --> 00:24:16,520
‎และเริ่มต้นใหม่

265
00:24:18,600 --> 00:24:21,720
‎และฉันจะอยู่ข้างนาย ในฐานะเพื่อน

266
00:24:23,960 --> 00:24:25,760
‎ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง

267
00:24:28,440 --> 00:24:29,920
‎แล้วพวกแบร์เชล่ะ

268
00:24:35,480 --> 00:24:39,280
‎ตราบใดที่โลรองต์พูดไม่ได้ เราก็ไม่เป็นไร

269
00:24:41,960 --> 00:24:45,880
‎ผมจ่ายเงินให้พวกยูเครนแล้ว
‎ของทุกอย่างพร้อมส่ง

270
00:24:48,200 --> 00:24:49,400
‎ได้ข่าวจากสตีฟบ้างไหม

271
00:24:50,680 --> 00:24:53,200
‎- ไม่เลย
‎- มันสำคัญกับพวกเขาไม่ใช่เหรอ

272
00:24:55,400 --> 00:24:56,800
‎คุณคิดอะไรอยู่

273
00:24:58,400 --> 00:24:59,320
‎ไม่มีอะไร

274
00:24:59,800 --> 00:25:01,240
‎คุณข้องใจหรือเปล่า

275
00:25:02,720 --> 00:25:06,720
‎- ถ้าสังหรณ์ใจไม่ดีก็ยกเลิก
‎- ทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว

276
00:25:07,360 --> 00:25:08,320
‎เจพี...

277
00:25:08,920 --> 00:25:12,120
‎บางทีสตีฟอาจจะถอนตัว
‎เพราะเขารู้บางอย่างที่เราไม่รู้

278
00:25:12,200 --> 00:25:15,720
‎บิลซาเรียน หมอนี่คุ้มกับความเสี่ยงจริงๆ เหรอ

279
00:25:15,800 --> 00:25:17,200
‎บิลซาเรียนคือความเสี่ยง

280
00:25:18,000 --> 00:25:20,520
‎ครั้งนี้ฉันจะไม่ปล่อยให้มันหลุดมือไปได้

281
00:25:40,240 --> 00:25:41,680
‎อยากได้สักชิ้นไหม

282
00:25:42,520 --> 00:25:44,800
‎- แซนด์วิชน่ะ
‎- ไม่ ขอบใจ

283
00:25:49,840 --> 00:25:52,320
‎เดี๋ยวนะ ขอฉันเช็ดสักหน่อย

284
00:25:53,560 --> 00:25:55,000
‎เลอะเทอะไปหมด

285
00:25:59,640 --> 00:26:02,560
‎ให้ตายสิ นังโง่

286
00:26:02,640 --> 00:26:04,920
‎- ขอโทษที ฉันไม่ได้ตั้งใจ
‎- ให้ตายสิ

287
00:26:05,440 --> 00:26:07,760
‎ตายแล้ว โดนโทรศัพท์หรือเปล่า

288
00:26:07,840 --> 00:26:10,400
‎- ฉันเช็ดให้
‎- ไม่ต้อง ฉันเช็ดเอง

289
00:26:10,480 --> 00:26:14,160
‎- ต้องระวังไม่ให้มันซึมเข้าไปนะ
‎- ใจเย็นๆ อะไรของเธอเนี่ย

290
00:26:14,240 --> 00:26:18,040
‎ไม่ ฉันแค่... ให้ฉันซักกางเกงให้ไหม

291
00:26:18,120 --> 00:26:19,320
‎พอเลย

292
00:26:21,720 --> 00:26:24,680
‎ไม่เป็นไร มันเกิดขึ้นได้

293
00:26:37,640 --> 00:26:41,000
‎เปิดประตูได้ไหม
‎ฉันจะไปหากางเกงสะอาดๆ สวม

294
00:26:43,760 --> 00:26:46,480
‎ยอมให้ดวงอาทิตย์เข้าสู่หัวใจ

295
00:26:47,800 --> 00:26:48,800
‎สวัสดี นาตาลี

296
00:26:48,880 --> 00:26:50,840
‎พวกเรามีเซอร์ไพรส์ให้โลรองต์

297
00:26:52,040 --> 00:26:54,000
‎- วิลลี่ ซอมเมอร์ส
‎- สวัสดีค่ะ

298
00:26:54,840 --> 00:26:57,920
‎พวกเราเข้าไปได้ไหม
‎หรือว่าต้องยืนอยู่ข้างนอกนี่

299
00:26:58,000 --> 00:27:00,080
‎- เข้ามาสิ
‎- ดีเลย

300
00:27:00,640 --> 00:27:05,440
‎- อะไรกันเนี่ย
‎- สวัสดีค่ะ คุณนาย จำพวกเราได้ไหม

301
00:27:05,520 --> 00:27:09,120
‎พวกเราเป็นเพื่อนของโลรองต์
‎เรามาเยี่ยมเขาค่ะ

302
00:27:09,920 --> 00:27:10,920
‎สวัสดีครับ คุณนาย

303
00:27:11,480 --> 00:27:12,960
‎สวัสดี วิลลี่ ซอมเมอร์ส

304
00:27:13,040 --> 00:27:15,160
‎- ขอโทษนะคะ ขอตัวก่อน
‎- ไปเถอะ

305
00:27:16,200 --> 00:27:20,200
‎เอาละ พวกคุณมีน้ำใจมากที่มา
‎แต่ก็น่าจะโทรบอกกันก่อน

306
00:27:20,760 --> 00:27:23,040
‎เราจะกดดันโลรองต์เกินไปไม่ได้

307
00:27:23,120 --> 00:27:27,080
‎ค่ะ แต่วิลลี่มาแล้ว จะกลับมาทีหลังก็ไม่ได้

308
00:27:28,360 --> 00:27:30,120
‎ก็ได้ แค่แป๊บเดียวนะ

309
00:28:11,280 --> 00:28:15,440
‎- ฉันแค่จะซักกางเกงให้คุณ
‎- บอกแล้วไงว่าฉันทำเอง

310
00:28:16,000 --> 00:28:18,080
‎ก็ใช่ แต่ฉันไม่รังเกียจ เจพี

311
00:28:18,920 --> 00:28:20,200
‎ทำไมดูเครียดๆ

312
00:28:23,440 --> 00:28:25,520
‎ต้องแปลกใจด้วยเหรอ

313
00:28:26,200 --> 00:28:29,400
‎คราวก่อนที่ฉันอยู่ในห้องกับคุณสองคน
‎คุณบีบคอฉัน

314
00:28:40,800 --> 00:28:44,080
‎ยอมให้ดวงอาทิตย์เข้าสู่หัวใจ

315
00:28:44,160 --> 00:28:46,760
‎เพราะมันเปล่งแสงให้ทุกคน

316
00:28:46,840 --> 00:28:49,040
‎จงมีความสุขกับชีวิต

317
00:28:50,480 --> 00:28:52,960
‎เพราะมันช่างสั้นนัก

318
00:28:55,240 --> 00:28:57,920
‎ยอมให้ดวงอาทิตย์เข้าสู่หัวใจ

319
00:28:58,560 --> 00:29:03,440
‎เพราะมันเปล่งแสงให้ทุกคน จงมีความสุขกับชีวิต

320
00:29:04,440 --> 00:29:07,160
‎เพราะมันช่างสั้นนัก

321
00:29:17,440 --> 00:29:20,440
‎ไง เพื่อน มันซึ้งจริงๆ ว่าไหม

322
00:29:22,720 --> 00:29:24,800
‎เรารู้ว่าคุณจะชอบ

323
00:29:26,760 --> 00:29:29,560
‎รอนนี่รู้จักวิลลี่ตั้งแต่สมัยแสดงด้วยกัน

324
00:29:30,680 --> 00:29:34,520
‎เขามาได้ก็เพราะรอนนี่ เพื่อคุณโดยเฉพาะ

325
00:29:35,960 --> 00:29:36,960
‎เพราะดีใช่ไหมล่ะ

326
00:29:37,600 --> 00:29:38,720
‎น่าสงสารนะ

327
00:29:40,120 --> 00:29:44,480
‎มันคงเลวร้ายมาก
‎ถูกขังอยู่ในร่างกายตัวเองแบบนั้น

328
00:29:45,200 --> 00:29:47,520
‎เหมือนสิงโตในกรงจริงๆ

329
00:29:50,360 --> 00:29:52,760
‎บทกวีแห่งชีวิต จริงไหม

330
00:29:58,840 --> 00:30:02,400
‎ดูเหมือนเขาจะมองปากกานั่นซ้ำๆ นะ

331
00:30:03,360 --> 00:30:04,760
‎- ว่าไหม
‎- เขาอาจจะอยาก...

332
00:30:06,920 --> 00:30:11,120
‎อยากได้ลายเซ็นของวิลลี่เหรอ
‎โลรองต์ ใช่ไหม

333
00:30:13,200 --> 00:30:15,680
‎วิลลี่คะ เขาอยากได้ลายเซ็น

334
00:30:16,360 --> 00:30:20,200
‎- ไม่มีปัญหา
‎- เราจะขอให้นะ โอเคไหม นี่

335
00:30:22,640 --> 00:30:23,600
‎นั่นแหละ

336
00:30:27,560 --> 00:30:28,960
‎อยากได้ปากกาคืนไหม

337
00:30:34,120 --> 00:30:35,800
‎จากวิลลี่ ให้คุณคนเดียวเลยนะ

338
00:30:36,800 --> 00:30:39,760
‎ดีไหม นี่ปากกาของคุณ

339
00:30:40,560 --> 00:30:43,400
‎นั่นแหละ ดีขึ้นไหม

340
00:30:52,240 --> 00:30:56,360
‎อยากเขียนเหรอ มีกระดาษอีกแผ่นไหมคะ

341
00:30:58,560 --> 00:30:59,560
‎ขอบคุณค่ะ

342
00:31:00,640 --> 00:31:03,440
‎นี่ ลองเขียนอะไรดู

343
00:31:13,960 --> 00:31:17,920
‎- เห็นไหม เขาพยายามเขียนอะไร
‎- จริงด้วย

344
00:31:21,760 --> 00:31:24,560
‎นี่ ทุกคน ฉันคิดว่าควรกลับกันได้แล้ว

345
00:31:24,640 --> 00:31:27,160
‎- เขาต้องพักผ่อนจริงๆ
‎- เธอพูดถูกครับ

346
00:31:29,680 --> 00:31:32,480
‎- เขาบอกว่าไม่อยากพัก
‎- แต่ว่า...

347
00:31:32,560 --> 00:31:37,080
‎- ดูสิ เหมือนตัว "เอส" เลย
‎- ใช่

348
00:31:40,160 --> 00:31:42,120
‎จะขอเพลงหรือเปล่า

349
00:31:42,200 --> 00:31:44,560
‎วิลลี่ คุณมีเพลงที่ขึ้นต้นด้วย "เอส" ไหม

350
00:31:44,640 --> 00:31:46,320
‎ก็แค่เขียนมั่วๆ

351
00:31:46,400 --> 00:31:47,560
‎เขาต้องพักผ่อน

352
00:31:49,520 --> 00:31:51,120
‎อะไรเนี่ย พวกเธอทำอะไรน่ะ

353
00:31:51,200 --> 00:31:52,640
‎คุณโอเคไหม หัวหน้า

354
00:31:52,720 --> 00:31:54,840
‎- เป็นเพราะเราเหรอ
‎- ไม่นะ เราไม่ได้...

355
00:31:54,920 --> 00:31:56,400
‎เขากระวนกระวายมาก

356
00:31:56,480 --> 00:31:59,240
‎- ให้ยาระงับประสาทได้ไหมคะ
‎- เตรียมอยู่ครับ

357
00:31:59,320 --> 00:32:03,640
‎- เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‎- เขาตื่นเต้นเกินไป

358
00:32:04,200 --> 00:32:06,400
‎- ขอโทษนะ แต่ได้เวลา...
‎- ใช่

359
00:32:06,480 --> 00:32:08,320
‎วิลลี่ เราไปกันดีกว่า

360
00:32:11,200 --> 00:32:12,200
‎หายไวๆ นะ

361
00:32:12,840 --> 00:32:15,800
‎- หัวหน้า
‎- เข้มแข็งไว้นะ โลรองต์

362
00:32:43,160 --> 00:32:44,080
‎นิคพูด

363
00:32:44,800 --> 00:32:47,400
‎- เป็นยังไงคะ ได้เรื่องไหม
‎- ครับ เราได้ที่อยู่แล้ว

364
00:32:48,040 --> 00:32:49,400
‎ขอบคุณมาก นาตาลี

365
00:33:03,720 --> 00:33:05,160
‎เร็ว เปิดประตูเลย

366
00:33:44,440 --> 00:33:45,840
‎เวรเอ๊ย

367
00:33:49,600 --> 00:33:51,520
‎เราจะไปถึงศาลใน 30 นาที

368
00:33:52,320 --> 00:33:55,440
‎รถไม่ค่อยเยอะ ไม่น่าไปสายมาก

369
00:33:57,360 --> 00:33:59,960
‎- ที่นั่นจะมีนักข่าวเยอะ
‎- เพื่อนร่วมงาน

370
00:34:01,400 --> 00:34:04,240
‎ขอคุยกับเขาหน่อยได้ไหม แค่สองนาที

371
00:34:05,160 --> 00:34:06,480
‎- สองนาที
‎- ขอบคุณ

372
00:34:10,520 --> 00:34:11,920
‎นิครู้หรือเปล่าว่าคุณมาที่นี่

373
00:34:13,199 --> 00:34:16,199
‎คุณต้องคิดให้ดีว่าจะพูดอะไร

374
00:34:16,920 --> 00:34:20,440
‎ผมจะบอกพวกเขาว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ผมไม่อยากโกหกอีกต่อไปแล้ว

375
00:34:22,760 --> 00:34:25,040
‎นิคได้บอกความคืบหน้าคดีแบร์เชไหม

376
00:34:26,560 --> 00:34:27,840
‎ดูไม่ค่อยดีเท่าไร

377
00:34:28,560 --> 00:34:32,679
‎เราเดิมพันทุกอย่างกับอาวุธพวกนั้น
‎แต่เราช้าเกินไป มันถูกย้ายไปแล้ว

378
00:34:34,440 --> 00:34:38,080
‎ต้องมีการซื้อขายเกิดขึ้น
‎และเราต้องมีคุณถึงจะทำได้

379
00:34:38,159 --> 00:34:41,000
‎ถ้าคุณพูดความจริงในศาล เราจะใช้คุณไม่ได้อีก

380
00:34:41,560 --> 00:34:46,440
‎นอกจากจะทำลายชื่อเสียงของคิม
‎คุณยังทำลายโอกาสแก้แค้นให้เธอด้วย

381
00:34:47,840 --> 00:34:50,920
‎ผมรู้ว่ามีอะไรเป็นเดิมพัน
‎แต่ผมทำแบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว

382
00:34:52,120 --> 00:34:54,960
‎และผมคิดว่าคิมคงอยากให้ผมพูดความจริง

383
00:34:55,040 --> 00:34:57,080
‎บ็อบ ใช้เวลาคิดให้ดีๆ นะ

384
00:34:59,679 --> 00:35:00,920
‎เสียใจด้วย แพทริก

385
00:35:01,000 --> 00:35:03,800
‎ต้องให้ผมเตือนไหมว่า
‎เรายังมีคนอื่นอยู่กับพวกแบร์เช

386
00:35:09,000 --> 00:35:12,800
‎- อย่าลากนาตาลีมาเกี่ยว
‎- ผมเปล่า พวกคุณต่างหาก

387
00:35:13,400 --> 00:35:18,160
‎นาตาลีเป็นผู้บริสุทธิ์ เธอมีลูก
‎เธอทำทุกอย่างที่เราขอให้เธอทำ

388
00:35:18,240 --> 00:35:21,160
‎เราบอกว่าเธอจะได้ตัวตนใหม่
‎หลังจากเราจับพวกแบร์เช

389
00:35:21,240 --> 00:35:23,200
‎ไอ้สารเลว

390
00:35:23,280 --> 00:35:27,000
‎คุณก่อเรื่องเอง อย่ามาโอดครวญตอนนี้

391
00:35:28,840 --> 00:35:30,120
‎คุณเป็นคนตัดสินใจ บ็อบ

392
00:35:33,080 --> 00:35:37,080
‎บ็อบ เราต้องไปแล้ว

393
00:36:42,480 --> 00:36:43,640
‎ทุกอย่างพร้อมแล้ว

394
00:36:43,720 --> 00:36:45,080
‎เหมือนเคย

395
00:36:46,600 --> 00:36:48,600
‎เราจะฟังอยู่ในห้องพิจารณาคดี

396
00:36:50,480 --> 00:36:53,680
‎สุภาพบุรุษคนนี้จะดูให้แน่ใจว่า
‎นายทำตามกระบวนการอย่างถูกต้อง

397
00:36:55,320 --> 00:36:56,360
‎โชคดี

398
00:37:04,640 --> 00:37:06,360
‎ฉันอยู่ข้างนาย โอเคไหม

399
00:37:17,440 --> 00:37:21,840
‎ท่านสุภาพบุรษและสุภาพสตรี
‎ผมขอเปิดการพิจารณาคดีอีกครั้ง

400
00:37:21,920 --> 00:37:26,160
‎ทุกฝ่ายพร้อมฟังคำให้การของสายสืบ

401
00:37:26,240 --> 00:37:29,720
‎ผู้เป็นที่รู้จักในรายงานของตำรวจ
‎ในนามปีเตอร์ โบการ์ต

402
00:37:31,680 --> 00:37:36,800
‎ผมอยากขอให้พยานยกมือข้างขวา
‎และกล่าวตามผม

403
00:37:36,880 --> 00:37:41,520
‎"ข้าพเจ้าสาบานว่าจะพูดความจริง
‎และพูดแต่ความจริงเท่านั้น"

404
00:37:42,800 --> 00:37:46,960
‎พรุ่งนี้นายจะปฏิเสธทุกอย่าง
‎จะมีแค่คำพูดของเบามันค้านกับคำพูดนาย

405
00:37:47,040 --> 00:37:49,080
‎แค่ "พ่อขอโทษ" มันยังไม่ดีพอค่ะ พ่อ

406
00:37:49,160 --> 00:37:52,120
‎จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณจับพวกแบร์เชไม่ได้

407
00:37:52,880 --> 00:37:55,960
‎ฉันเชื่อมาตลอดว่าคุณเป็นคนดี

408
00:37:56,040 --> 00:37:57,640
‎แต่คุณหลอกทุกคน

409
00:37:57,720 --> 00:38:01,280
‎นายจะสามารถสบตากับตัวเอง
‎และทุกคนที่นายห่วงใย

410
00:38:01,360 --> 00:38:03,160
‎ได้อีกครั้ง

411
00:38:15,760 --> 00:38:19,080
‎ข้าพเจ้าสาบานว่าจะพูดความจริง
‎และพูดแต่ความจริงเท่านั้น

412
00:38:19,160 --> 00:38:20,720
‎- โดนัลด์ ดั๊ก
‎- พยาน...

413
00:38:21,320 --> 00:38:23,880
‎มีการยื่นคำให้การใหม่

414
00:38:23,960 --> 00:38:29,480
‎ซึ่งเสนอว่าผู้แทรกซึม
‎ใช้วิธีการที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย

415
00:38:29,560 --> 00:38:31,360
‎กับจำเลยและภรรยาของเขา

416
00:38:32,160 --> 00:38:36,200
‎เมื่อคำนึงถึงความร้ายแรงของข้อร้องเรียน
‎และรายละเอียดในคำให้การ

417
00:38:36,280 --> 00:38:38,880
‎ผมจะอนุญาตให้มีการสอบปากคำคุณ

418
00:38:38,960 --> 00:38:42,080
‎เพื่อให้ได้คำตัดสินในประเด็นนี้

419
00:38:42,760 --> 00:38:44,720
‎เพราะเราเสียเวลามามากพอแล้ว

420
00:38:44,800 --> 00:38:51,600
‎ผมจะอนุญาตให้ฝ่ายจำเลยสอบถามพยานโดยตรง

421
00:38:51,680 --> 00:38:54,640
‎ขอบคุณค่ะ ท่านผู้พิพากษา คุณโบการ์ต...

422
00:38:55,320 --> 00:38:59,240
‎มีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่สายสืบ

423
00:38:59,320 --> 00:39:03,000
‎ช่วยอธิบายเป็นคำพูดของตัวเองได้ไหมคะ
‎ว่างานของคุณมีหน้าที่อะไรบ้าง

424
00:39:04,720 --> 00:39:07,280
‎ก็แล้วแต่คดีครับ

425
00:39:07,360 --> 00:39:12,200
‎ในคดีนี้ เราได้รับมอบหมายให้ติดต่อกับเป้าหมาย

426
00:39:12,280 --> 00:39:14,960
‎และสานสัมพันธ์กับเขา

427
00:39:15,040 --> 00:39:18,240
‎และทำความเข้าใจว่าองค์กรของเขาทำงานยังไง

428
00:39:18,320 --> 00:39:21,880
‎โดยมีเป้าหมายสูงสุดคือทำข้อตกลงซื้อขายกับเขา

429
00:39:21,960 --> 00:39:26,800
‎- เป้าหมายคือลูกความของฉัน คุณเบามัน
‎- ใช่ครับ

430
00:39:27,840 --> 00:39:31,160
‎คุณนิยามคำว่า "สานสัมพันธ์" ยังไงคะ

431
00:39:34,800 --> 00:39:35,920
‎มิตรภาพ

432
00:39:37,520 --> 00:39:40,960
‎มิตรภาพเหรอคะ ในลักษณะไหนคะ

433
00:39:42,800 --> 00:39:47,960
‎เรื่องทั่วๆ ไปครับ
‎กินบาร์บีคิว ไปร้านอาหาร ดูฟุตบอล

434
00:39:48,040 --> 00:39:50,600
‎ทำให้เราเข้ากันได้

435
00:39:50,680 --> 00:39:53,920
‎แล้วนั่นรวมถึงการหลับนอน
‎กับภรรยาของเป้าหมายหรือเปล่าคะ

436
00:39:56,160 --> 00:39:57,920
‎ไม่ครับ ไม่ใช่เลย

437
00:39:59,800 --> 00:40:01,640
‎แล้วเพื่อนร่วมงานของคุณ อนุกล่ะคะ

438
00:40:18,600 --> 00:40:19,520
‎พยาน

439
00:40:22,760 --> 00:40:23,800
‎พยาน

440
00:40:31,360 --> 00:40:32,240
‎ไม่ครับ

441
00:40:36,280 --> 00:40:37,320
‎ไม่เหรอคะ

442
00:40:40,360 --> 00:40:44,800
‎แต่คุณนายเบามันยืนยันเช่นนั้นในคำให้การ

443
00:40:46,080 --> 00:40:49,480
‎และข้อความที่พวกเธอส่งหากัน
‎ก็ดูจะสนับสนุนเรื่องนั้น

444
00:40:50,200 --> 00:40:52,600
‎"ฉันนอนไม่หลับเลย อยากคุยกับคุณไปเรื่อยๆ"

445
00:40:53,400 --> 00:40:55,800
‎"ฉันหยุดคิดถึงสิ่งที่คุณพูดไม่ได้"

446
00:40:56,520 --> 00:40:59,480
‎"ฉันไม่เคยรู้สึกเหมือนที่รู้สึกเมื่อคืนมาก่อน"

447
00:40:59,560 --> 00:41:01,320
‎เป็นต้น

448
00:41:03,600 --> 00:41:04,880
‎ผมไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน

449
00:41:05,880 --> 00:41:09,680
‎ผมรู้ว่าคุณนายเบามัน
‎สนิทกับเพื่อนร่วมงานของผม และ...

450
00:41:10,760 --> 00:41:14,880
‎เป็นไปได้ว่าคุณนายเบามัน
‎คิดกับเธอเกินกว่าเพื่อน

451
00:41:16,000 --> 00:41:18,640
‎แต่ว่าพวกเราเป็นมืออาชีพเสมอ

452
00:41:19,760 --> 00:41:22,720
‎ต้องให้ฉันเตือนไหมคะว่าคุณอยู่ใต้คำสาบาน

453
00:41:22,800 --> 00:41:25,200
‎ทนายจำเลย นั่นคงไม่จำเป็นหรอก

454
00:41:28,560 --> 00:41:31,760
‎จริงหรือเปล่าคะที่ผู้หญิงทั้งสองคน
‎อยู่ด้วยกันตามลำพังบ่อยๆ

455
00:41:32,320 --> 00:41:33,560
‎ครับ เป็นบางครั้ง

456
00:41:34,160 --> 00:41:37,080
‎แสดงว่ามันอาจเกิดขึ้นโดยที่คุณไม่ทราบ

457
00:41:38,040 --> 00:41:40,480
‎อาจจะครับ ผมยอมรับหรือปฏิเสธไม่ได้

458
00:41:41,520 --> 00:41:44,080
‎จากคำให้การของคุณนายเบามัน

459
00:41:44,160 --> 00:41:49,120
‎เธอหลับนอนกับเพื่อนร่วมงานของคุณระหว่าง
‎เดินทางไปแซ็ง-มาโลในวันที่ 5 ธันวาคม

460
00:41:49,200 --> 00:41:50,760
‎คุณทราบเรื่องนั้นหรือเปล่าคะ

461
00:41:53,760 --> 00:41:55,040
‎เป็นไปไม่ได้ครับ

462
00:41:55,120 --> 00:41:57,760
‎เพื่อนร่วมงานของผมอยู่กับผมตลอดการเดินทาง

463
00:41:57,840 --> 00:42:01,880
‎และตอนที่ไม่ได้อยู่กับผม
‎เธอก็รายงานภารกิจกับผู้ประสานงานของเรา

464
00:42:01,960 --> 00:42:07,360
‎ถ้าอย่างนั้นทำไมคำให้การของคุณนายเบามัน
‎ถึงมีรายละเอียดมากนักล่ะคะ

465
00:42:08,040 --> 00:42:12,560
‎ผมได้แต่เดาว่าเธอคงกุเรื่องทั้งหมด
‎เพื่อชะลอการพิจารณาคดี

466
00:42:12,640 --> 00:42:15,080
‎โกหก ยอมรับมาสิวะ ให้ตายสิ

467
00:42:15,160 --> 00:42:16,480
‎- คุณเบามัน...
‎- ใจเย็นๆ

468
00:42:16,560 --> 00:42:19,160
‎สงบสติอารมณ์ด้วย ไม่งั้นผมจะเชิญคุณออกไป

469
00:42:19,240 --> 00:42:20,360
‎ครับๆ

470
00:42:21,280 --> 00:42:24,120
‎เอาละ ผมคิดว่าเราฟังมาพอแล้ว

471
00:42:24,640 --> 00:42:28,960
‎อัยการ คำให้การนี้
‎เปลี่ยนแปลงข้อเรียกร้องของคุณไหม

472
00:42:29,680 --> 00:42:31,000
‎ไม่ครับ ท่านผู้พิพากษา

473
00:42:32,720 --> 00:42:34,320
‎ขอบคุณสำหรับคำให้การ

474
00:42:34,400 --> 00:42:37,120
‎เราจะพักการพิจารณาคดีจนถึงเวลา 14.00 น.

475
00:42:37,800 --> 00:42:40,720
‎แกไม่รอดแน่ คอยดูเถอะ

476
00:43:11,640 --> 00:43:12,480
‎นิค...

477
00:43:41,600 --> 00:43:44,040
‎- นายทำถูกแล้ว
‎- ครอบครัวผมล่ะ

478
00:43:44,120 --> 00:43:45,600
‎พวกเขาจะถูกพาไปยังที่ปลอดภัย

479
00:43:45,680 --> 00:43:48,760
‎คุณต้องโทรหาเจพีเดี๋ยวนี้แล้วนัดพบกับเขา

480
00:43:58,280 --> 00:43:59,120
‎สวัสดี

481
00:43:59,760 --> 00:44:02,680
‎ผมคุยกับเอนรีโกแล้ว เราพร้อมแล้ว

482
00:44:03,400 --> 00:44:07,720
‎- พรุ่งนี้ผมก็ไปด้วยได้
‎- โอเค กี่โมง

483
00:44:09,080 --> 00:44:10,520
‎ยิ่งเร็วก็ยิ่งดี

484
00:44:12,160 --> 00:44:15,640
‎ผมจะโทรไปตอนแปดโมง
‎อย่าลืมพาบิลซาเรียนมาด้วย

485
00:44:15,720 --> 00:44:16,920
‎อย่าเล่นตุกติก

486
00:45:16,680 --> 00:45:18,000
‎(ลิสเบท)

487
00:45:21,000 --> 00:45:23,280
‎เลขหมายที่ท่านเรียกยังไม่เปิดให้บริการ

488
00:45:29,440 --> 00:45:30,280
‎(พอลลี่)

489
00:45:31,240 --> 00:45:33,840
‎เลขหมายที่ท่านเรียกยังไม่เปิดให้บริการ

490
00:46:11,680 --> 00:46:12,520
‎ไง

491
00:46:14,080 --> 00:46:15,000
‎ไง

492
00:46:18,960 --> 00:46:20,240
‎ขอบคุณนะที่มาวันนี้

493
00:46:27,280 --> 00:46:29,440
‎คุณจะเป็นยังไงต่อไป

494
00:46:32,080 --> 00:46:36,880
‎ไม่ต้องเป็นห่วง ผมจะสู้กลับ
‎ผมไม่ปล่อยให้พวกมันเล่นงานผมหรอก

495
00:46:38,840 --> 00:46:41,080
‎พวกมันได้เจอผมอีกแน่

496
00:46:43,200 --> 00:46:44,600
‎ฉันอยากให้คุณรู้ไว้

497
00:46:46,120 --> 00:46:48,040
‎ฉันรักคุณมาตลอด

498
00:46:49,720 --> 00:46:50,880
‎พูดจริงๆ

499
00:46:57,600 --> 00:46:59,640
‎ขอบคุณนะสำหรับสิ่งที่คุณทำ

500
00:47:01,440 --> 00:47:03,240
‎ผมรู้ว่ามันยากสำหรับคุณ

501
00:47:06,640 --> 00:47:09,200
‎และผมอยากให้คุณรู้ไว้ ดาน ฟังให้ดีนะ

502
00:47:13,760 --> 00:47:15,640
‎ผมทำใจได้แล้ว

503
00:47:20,360 --> 00:47:23,480
‎คุณจะเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิตของผมเสมอ

504
00:47:23,560 --> 00:47:25,080
‎ผมจะดูแลคุณตลอดไป

505
00:47:26,000 --> 00:47:28,720
‎คุณจะไม่ขาดเหลืออะไรเลย โอเคไหม

506
00:47:31,680 --> 00:47:32,720
‎ขอโทษนะ

507
00:47:40,560 --> 00:47:41,520
‎ฉันขอโทษ

508
00:47:42,600 --> 00:47:45,160
‎คุณไม่ต้องขอโทษผมหรอก

509
00:47:46,680 --> 00:47:47,720
‎ฉันขอโทษ

510
00:47:51,800 --> 00:47:53,160
‎ฉันรักคุณนะ

511
00:47:55,080 --> 00:47:56,520
‎ผมก็รักคุณ

512
00:48:13,520 --> 00:48:14,800
‎ฉันมีข่าวดี

513
00:48:16,400 --> 00:48:18,720
‎ฉันคุยกับสตีฟแล้ว เราจะทำตามข้อตกลง

514
00:48:20,080 --> 00:48:21,480
‎ข้อตกลงของนาย

515
00:48:24,520 --> 00:48:28,400
‎นายพูดถูก ฉันน่าจะฟังนายให้เร็วกว่านี้

516
00:48:32,600 --> 00:48:34,280
‎นายจะผ่านมันไปได้ พวก

517
00:48:35,280 --> 00:48:36,800
‎นายแกร่ง ฉันรู้

518
00:48:37,760 --> 00:48:41,640
‎และฉันจะทำให้เรามีเงินมากเสียจนไม่มีวันใช้หมด

519
00:48:42,800 --> 00:48:44,960
‎"ไม่" เหรอ หมายความว่ายังไง "ไม่"

520
00:48:49,440 --> 00:48:50,760
‎อยากบอกอะไรงั้นเหรอ

521
00:48:58,760 --> 00:49:00,200
‎รูปนั่นมีอะไรเหรอ

522
00:49:09,200 --> 00:49:10,520
‎มันมีอะไร

523
00:49:13,920 --> 00:49:14,880
‎นาตาลีเหรอ

524
00:49:19,600 --> 00:49:21,000
‎เกี่ยวกับอุบัติเหตุเหรอ

525
00:49:26,360 --> 00:49:27,840
‎สตีฟเกี่ยวข้องด้วยหรือเปล่า

526
00:49:35,760 --> 00:49:37,080
‎โลรองต์ สตีฟเป็นตำรวจเหรอ

527
00:49:48,080 --> 00:49:51,120
‎(ตอนต่อไป)

528
00:49:51,200 --> 00:49:55,200
‎นายเป็นน้องฉัน พวกมันทำอะไรนาย
‎ก็เหมือนทำกับฉัน เข้าใจไหม

529
00:50:07,920 --> 00:50:10,600
‎เกิดการต่อสู้ขึ้นที่นี่ นาตาลีหายตัวไป

530
00:50:10,680 --> 00:50:12,400
‎ฉันเตือนเธอแล้ว

531
00:50:12,480 --> 00:50:14,720
‎ถ้าไม่อยู่ข้างเราก็เป็นศัตรูกับเรา

532
00:50:14,800 --> 00:50:16,320
‎ได้โปรด

533
00:50:20,440 --> 00:50:23,200
‎ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ฉันจะตามหาแก

534
00:50:26,920 --> 00:50:28,920
‎คำบรรยายโดย ณิชา อ้นเอี่ยม