﻿1
00:00:10,160 --> 00:00:14,880
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:17,680 --> 00:00:21,079
‎จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณจับพวกแบร์เชไม่ได้

3
00:00:22,280 --> 00:00:25,680
‎อย่าคิดถึงเรื่องนั้นเลย ไม่เป็นแบบนั้นหรอก

4
00:00:26,920 --> 00:00:28,240
‎ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย

5
00:00:33,800 --> 00:00:35,040
‎ฉันควรกลับบ้าน

6
00:00:37,360 --> 00:00:38,240
‎นี่

7
00:00:39,440 --> 00:00:41,840
‎ผมจะไม่หยุดจนกว่ามันจะจบ โอเคไหม

8
00:00:43,040 --> 00:00:44,320
‎โอเค

9
00:00:47,480 --> 00:00:50,880
‎ขอบคุณนะ สำหรับทุกอย่างที่คุณทำเพื่อฉัน

10
00:00:52,440 --> 00:00:54,360
‎คุณเป็นคนดีนะ

11
00:01:13,800 --> 00:01:17,120
‎- สวัสดีครับ
‎- นี่นิค ขอคุยด้วยได้ไหม

12
00:01:27,360 --> 00:01:30,880
‎นายก็เห็นว่ามันเป็นยังไง
‎เวลาที่ทุกคนแค่ทำตามบท

13
00:01:30,960 --> 00:01:32,480
‎มันยังไม่สายเกินไป

14
00:01:33,640 --> 00:01:34,960
‎เราจะแก้ไขพรุ่งนี้

15
00:01:35,040 --> 00:01:37,760
‎ใช่สิ "เรา" ฉันต่างหากที่ต้องแก้ไขมัน

16
00:01:41,160 --> 00:01:42,440
‎ได้มาจากไหน

17
00:01:44,600 --> 00:01:49,320
‎มันถูกส่งมาแบบนิรนาม ต้องมาจากแฟร์รี่แน่ๆ

18
00:01:50,880 --> 00:01:52,040
‎แต่ทำไมต้องตอนนี้

19
00:01:52,680 --> 00:01:54,000
‎มันหมายความว่ายังไง

20
00:01:55,960 --> 00:01:56,960
‎ไม่รู้สิ

21
00:02:00,600 --> 00:02:05,320
‎มีคนจับตาดูเรา คนที่รู้ว่านายเป็นตำรวจ

22
00:02:07,680 --> 00:02:11,080
‎แฟร์รี่ไม่รู้ เขาตกลงซื้อขายกับนาย
‎หลังจากบทสนทนานี้

23
00:02:11,840 --> 00:02:12,840
‎จอห์นเหรอ

24
00:02:15,320 --> 00:02:17,920
‎เขากล่าวหานายตั้งแต่ก่อนแซ็ง-มาโล

25
00:02:18,000 --> 00:02:20,160
‎นี่ถูกอัดไว้ในคืนที่เขาตาย

26
00:02:20,880 --> 00:02:23,440
‎นั่นคงเป็นสาเหตุที่มันไปไม่ถึงมือแฟร์รี่

27
00:02:24,800 --> 00:02:29,920
‎แต่ทำไมมันถึงถูกส่งมาตอนนี้
‎สามวันก่อนการพิจารณาคดีของแฟร์รี่

28
00:02:30,640 --> 00:02:32,080
‎ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่

29
00:02:34,120 --> 00:02:35,520
‎ฉันไม่รู้จริงๆ นิค

30
00:02:37,040 --> 00:02:40,440
‎พวกมันพยายามติดต่อนายอีกหรือเปล่า
‎อาจจะผ่านทางพอลลี่

31
00:02:40,520 --> 00:02:42,160
‎หลังจากคราวนั้นก็ไม่มีอีก

32
00:02:46,200 --> 00:02:47,520
‎นายได้คุยกับเจพีไหม

33
00:02:50,320 --> 00:02:54,720
‎เราคลาดสายตาจากบิลซาเรียนที่โรงแรม
‎และเขาก็ไม่ได้ขึ้นเครื่องไปเวียนนา

34
00:02:55,440 --> 00:02:56,440
‎เสร็จกัน

35
00:03:00,800 --> 00:03:05,000
‎บ็อบ รู้ใช่ไหมว่านายคุยกับฉันได้

36
00:03:07,200 --> 00:03:10,680
‎ทุกอย่างอาจจะมากเกินไปสำหรับนาย
‎เกิดอะไรขึ้นหลายอย่าง

37
00:03:11,640 --> 00:03:14,360
‎แฟร์รี่ คิม พี่น้องแบร์เช...

38
00:03:15,880 --> 00:03:17,760
‎ไม่มีใครรับอะไรมากขนาดนั้นไหว

39
00:03:19,480 --> 00:03:20,640
‎มันใกล้จะจบแล้ว

40
00:03:21,240 --> 00:03:25,520
‎ตอนที่ได้ยินว่าคิมยื่นใบลาออก ฉันถามเธอว่าทำไม

41
00:03:26,360 --> 00:03:28,640
‎เธอบอกว่าพวกนายทำเกินไป

42
00:03:30,480 --> 00:03:35,040
‎มันส่งผลกับเธอ
‎กับเราทั้งสองคน มันเป็นคดีที่ยาวนาน

43
00:03:44,840 --> 00:03:45,880
‎ฟังนะ บ็อบ

44
00:03:47,200 --> 00:03:49,600
‎มาร์คไม่อยากให้มีเซอร์ไพรส์ในการพิจารณาคดี

45
00:03:50,440 --> 00:03:52,520
‎เขาจะสืบเรื่องนี้จนถึงที่สุด

46
00:03:58,240 --> 00:04:03,840
‎ถ้ามีอะไรที่ฉันควรรู้ นายควรบอกฉันตอนนี้

47
00:04:05,400 --> 00:04:07,160
‎ฉันมาเพื่อช่วยนายนะ

48
00:04:09,440 --> 00:04:11,560
‎ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไรอยู่

49
00:04:16,160 --> 00:04:17,160
‎โอเค

50
00:04:32,640 --> 00:04:35,280
‎แฟร์รี่ไม่สะดวกรับสาย แต่รู้อะไรไหม ลอง...

51
00:04:39,360 --> 00:04:43,400
‎แฟร์รี่ไม่สะดวกรับสาย แต่รู้อะไรไหม
‎ลองโทรใหม่ทีหลังสิ เจอกัน

52
00:05:26,680 --> 00:05:29,040
‎- ว่ายังไง
‎- บ็อบ นายต้องมาเดี๋ยวนี้

53
00:05:29,840 --> 00:05:33,880
‎ฉันกับหนุ่มๆ ต้องไปสเปน เรามีงานด่วนที่นั่น

54
00:05:35,000 --> 00:05:39,280
‎นายต้องเฝ้าบิลซาเรียนเอง พวก
‎ฉันขอโทษจริงๆ

55
00:05:39,360 --> 00:05:43,600
‎นายต้องมาที่นี่ภายในหนึ่งชั่วโมง
‎เครื่องเราจะออกตอนเก้าโมงครึ่ง โอเคไหม

56
00:05:43,680 --> 00:05:45,280
‎โอเค กำลังไป

57
00:05:58,840 --> 00:06:00,600
‎(มาร์ค)

58
00:06:12,120 --> 00:06:15,800
‎ยินดีต้อนรับค่ะ คุณมีข้อความใหม่หนึ่งข้อความ

59
00:06:15,880 --> 00:06:18,280
‎บ็อบ นี่มาร์คนะ นายโทรกลับได้ไหม

60
00:06:28,240 --> 00:06:29,080
‎(นาตาลี)

61
00:06:29,160 --> 00:06:30,280
‎สวัสดี นาตาลี

62
00:06:30,960 --> 00:06:33,000
‎- บ็อบ
‎- ว่ายังไง

63
00:06:33,080 --> 00:06:34,880
‎ฮัลโหล บ็อบ

64
00:06:34,960 --> 00:06:36,800
‎(สัญญาณไม่ดี)

65
00:06:36,880 --> 00:06:38,640
‎มัน... คุณได้ยินฉันไหม

66
00:06:38,720 --> 00:06:41,000
‎ได้ยิน แต่สัญญาณไม่ดี

67
00:06:41,560 --> 00:06:44,240
‎โลรองต์... แล้ว

68
00:06:44,320 --> 00:06:47,960
‎- อะไรนะ
‎- เมื่อคืน...

69
00:06:49,880 --> 00:06:52,280
‎- นาตาลี ฮัลโหล
‎- บ็อบ

70
00:06:52,360 --> 00:06:54,640
‎ได้ยินฉันไหม โลรองต์ฟื้นแล้ว

71
00:06:54,720 --> 00:06:57,520
‎คุณต้องช่วยฉันนะ เจพี...

72
00:07:00,960 --> 00:07:02,320
‎ให้ตายสิ ไม่นะ

73
00:07:02,400 --> 00:07:03,560
‎(นาตาลี สิ้นสุดการโทร)

74
00:07:04,840 --> 00:07:06,520
‎(ไม่มีเครือข่าย)

75
00:07:19,520 --> 00:07:20,640
‎บ้าเอ๊ย

76
00:07:32,680 --> 00:07:35,880
‎นี่คือข้อความเสียงของนาตาลี
‎ฉันไม่อยู่ กรุณาฝาก...

77
00:07:43,840 --> 00:07:46,400
‎- ว่าไง
‎- นิค นาตาลีโทรหาฉัน

78
00:07:46,480 --> 00:07:51,000
‎- โลรองต์ได้สติแล้ว
‎- เวรแล้ว เขาพูดได้ไหม

79
00:07:51,080 --> 00:07:54,000
‎ฉันไม่รู้ สัญญาณไม่ดี

80
00:07:54,080 --> 00:07:57,160
‎ขาดๆ หายๆ โทรไปตอนนี้ก็เจอข้อความเสียง

81
00:07:58,440 --> 00:08:01,320
‎ได้ ฉันจะลองดูให้ แล้วจะโทรกลับ

82
00:08:22,600 --> 00:08:24,360
‎- มาโคตรสายเลย
‎- ฉันรู้

83
00:08:24,440 --> 00:08:26,320
‎- ฉันได้ตกเครื่องแน่
‎- ขอโทษที

84
00:08:31,120 --> 00:08:34,840
‎อะไร ไม่เอาน่า พวก เปล่านะ

85
00:08:34,920 --> 00:08:38,320
‎ไอ้ห่านี่มันจะหนีท่าเดียว เราเลยจับแก้ผ้า

86
00:08:38,400 --> 00:08:41,640
‎อย่าปล่อยให้คลาดสายตาเชียว
‎มันพยายามติดสินบนเราด้วยซ้ำ

87
00:08:41,720 --> 00:08:44,280
‎ใช่ แถมฉันยังโน้มน้าวพวกมันสำเร็จด้วย

88
00:08:44,360 --> 00:08:48,159
‎ให้นิดเดียวก็เอา
‎สงสัยตำรวจสเปนได้เงินเดือนน้อย

89
00:08:48,240 --> 00:08:50,400
‎เออ ไอ้ควาย

90
00:08:51,440 --> 00:08:52,840
‎- ฉันไปล่ะ
‎- โอเค

91
00:08:54,320 --> 00:08:57,520
‎- นี่ ขอบคุณที่ช่วยนะ
‎- ยินดีเสมอ นายก็รู้

92
00:08:57,600 --> 00:08:59,160
‎- โชคดี
‎- โอเค นายก็ด้วย

93
00:09:00,000 --> 00:09:01,080
‎บาย

94
00:09:01,640 --> 00:09:02,680
‎แกน่ารักมากเลย

95
00:09:06,160 --> 00:09:08,080
‎(ไม่มีเครือข่าย)

96
00:09:09,560 --> 00:09:13,080
‎ทำไมถึงอยากหนีนัก
‎อีกสองสามวันเราก็ปล่อยแกแล้ว

97
00:09:13,160 --> 00:09:16,200
‎จะบอกให้นะ พวก
‎ฉันโดนแทงข้างหลังมาหลายครั้ง

98
00:09:16,280 --> 00:09:18,520
‎เลยไม่อยากเชื่อใครง่ายๆ

99
00:09:19,840 --> 00:09:21,400
‎แล้ววันนี้เราจะทำอะไรกัน

100
00:09:22,920 --> 00:09:24,600
‎เดินเล่นในป่าเหรอ

101
00:09:24,680 --> 00:09:27,480
‎ดูหนังเหรอ มีนเกิลส์ดีไหม

102
00:09:28,040 --> 00:09:30,800
‎นั่นเป็นคอลเลกชันส่วนตัวของแก หรือ...

103
00:09:30,880 --> 00:09:33,200
‎ฉันไม่รู้ว่าเดี๋ยวนี้คนยังมีดีวีดีอยู่

104
00:09:33,280 --> 00:09:34,120
‎แต่งตัวซะ

105
00:09:34,880 --> 00:09:36,120
‎แกจะมากับฉัน

106
00:09:45,120 --> 00:09:46,560
‎ไอ้เวรเอ๊ย

107
00:09:49,280 --> 00:09:50,400
‎คาดเข็มขัดซะ

108
00:09:50,480 --> 00:09:53,440
‎ฉันเป็นคนอาร์เมเนีย เราไม่คาดเข็มขัด

109
00:09:53,520 --> 00:09:56,560
‎- ในเบลเยียมต้องคาด
‎- งั้นเหรอ

110
00:09:56,640 --> 00:10:00,720
‎ลักพาตัว ขู่กรรโชก ทำร้ายร่างกาย
‎ทำได้ตามสบาย

111
00:10:00,800 --> 00:10:03,240
‎แต่ไม่คาดเข็มขัดดันถือว่าล้ำเส้น

112
00:10:26,240 --> 00:10:28,040
‎อะไรวะ

113
00:10:29,480 --> 00:10:31,640
‎บ้าเอ๊ย จมูกฉัน

114
00:10:42,160 --> 00:10:43,880
‎(ไม่มีเครือข่าย)

115
00:10:43,960 --> 00:10:46,800
‎ว่าแต่แกกับพวกแบร์เชนี่มันยังไงกัน

116
00:10:48,480 --> 00:10:50,960
‎สตีฟ หรือว่าชื่ออะไรก็ช่าง

117
00:10:53,600 --> 00:10:54,880
‎คงเป็นเรื่องใหญ่ไม่เบา

118
00:10:58,640 --> 00:11:01,720
‎คิดออกหรือยังว่าพอทุกอย่างจบ
‎จะเขียนรายงานยังไง

119
00:11:09,920 --> 00:11:11,560
‎อะไร รอโทรศัพท์อยู่เหรอ

120
00:11:13,520 --> 00:11:16,080
‎รอโทรศัพท์เป็นสาววัยรุ่นไปได้

121
00:11:33,040 --> 00:11:35,760
‎ถ้าแกพยายามเล่นตลก ฉันยิงไข่กระจุยแน่

122
00:11:36,600 --> 00:11:41,800
‎ยินดีต้อนรับค่ะ
‎คุณมีข้อความใหม่สามข้อความ ข้อความแรก

123
00:11:41,880 --> 00:11:43,880
‎บ็อบ นี่มาร์คนะ โทรกลับด้วย

124
00:11:45,400 --> 00:11:47,240
‎ข้อความต่อไป

125
00:11:47,320 --> 00:11:48,600
‎นี่ นายอยู่ที่ไหน

126
00:11:48,680 --> 00:11:50,560
‎ข้อความต่อไป

127
00:11:50,640 --> 00:11:53,120
‎บ็อบ มาร์คโทรหาฉัน นี่มันเรื่องอะไรกัน

128
00:11:57,960 --> 00:11:59,040
‎บ็อบ นายสบายดีนะ

129
00:11:59,120 --> 00:12:03,240
‎สบายดี มือถือแบตหมดน่ะ ได้ข่าวจากนาตาลีไหม

130
00:12:03,320 --> 00:12:06,400
‎- ไม่ นายยังไม่เจอเธอเหรอ
‎- ยังเลย

131
00:12:07,200 --> 00:12:09,800
‎ฉันรู้แค่ว่าพวกเขาพาโลรองต์
‎ออกจากโรงพยาบาลแล้ว

132
00:12:11,880 --> 00:12:13,480
‎อะไรนะ ใครพาไป

133
00:12:13,560 --> 00:12:17,000
‎เจพีกับแม่เขา ฉันไม่รู้อาการเขา

134
00:12:17,080 --> 00:12:20,360
‎จนกว่าจะรู้
‎เราต้องถือว่านาตาลีตกอยู่ในอันตราย

135
00:12:21,280 --> 00:12:23,920
‎อย่าเพิ่งทำอะไร ฉันจะไปเช็กเธอก่อน

136
00:12:24,000 --> 00:12:25,400
‎แล้วตอนนี้นายทำอะไรอยู่

137
00:12:28,600 --> 00:12:29,800
‎เดี๋ยวฉันโทรกลับ

138
00:12:34,000 --> 00:12:37,080
‎- มีอะไร
‎- ไม่ได้ข้อความของฉันเหรอ

139
00:12:37,160 --> 00:12:39,040
‎แฟร์รี่ ฉันไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้

140
00:12:39,120 --> 00:12:41,400
‎ฉันจะพูดสั้นๆ ถ้าวันนี้ฉันไม่ได้เจอเมียฉัน

141
00:12:41,480 --> 00:12:44,800
‎เพื่อนร่วมงานนายจะถูกส่งไปพักคืนนี้ ชัดเจนไหม

142
00:13:02,760 --> 00:13:05,800
‎- ไง พวก
‎- ไง คริส ฉันต้องให้นายช่วยหน่อย

143
00:13:05,880 --> 00:13:09,520
‎นายหาที่อยู่ให้ฉันได้ไหม
‎ฉันขับรถอยู่ และฉันต้องรู้เดี๋ยวนี้

144
00:13:09,600 --> 00:13:12,520
‎- ได้สิ ว่ามา
‎- ดาเนียลล์ เบามัน

145
00:13:13,360 --> 00:13:16,840
‎- นายคิดจะทำอะไร
‎- ถ้านายไม่ถามจะดีที่สุด

146
00:13:16,920 --> 00:13:19,400
‎บ็อบ นายก็รู้
‎ฉันยินดีทำทุกอย่างเพื่อนาย แต่...

147
00:13:19,480 --> 00:13:24,040
‎ฉันรู้ และฉันสัญญาว่านายจะไม่เดือดร้อน
‎แต่ฉันต้องรู้จริงๆ

148
00:13:24,120 --> 00:13:28,280
‎- ได้ ฉันจะดูว่าทำอะไรได้บ้าง
‎- ขอบใจ พวก

149
00:13:46,960 --> 00:13:49,880
‎- ไปอยู่ในกระโปรงท้ายรถ
‎- โอ ไม่นะ

150
00:13:51,080 --> 00:13:53,680
‎เพื่อความปลอดภัยของแกเอง
‎เรากำลังไปหาพวกแบร์เช

151
00:13:53,760 --> 00:13:55,000
‎แกล้อเล่นใช่ไหม

152
00:14:05,280 --> 00:14:06,960
‎นี่แกจะเล่นบ้าๆ อีกนานไหม

153
00:14:07,040 --> 00:14:09,360
‎ฉันนึกว่าแกจะโทรศัพท์แค่สายเดียว

154
00:14:09,440 --> 00:14:12,800
‎แกจะเข้าดีๆ หรือจะให้ใช้กำลังก็ได้
‎ยังไงแกก็ต้องเข้าไป

155
00:14:14,160 --> 00:14:15,720
‎ไอ้เวรนี่

156
00:14:18,080 --> 00:14:20,920
‎โอเค ขับดีๆ ก็แล้วกัน ฉันเมารถ

157
00:14:21,480 --> 00:14:23,760
‎แล้วฉันก็กลัวที่แคบด้วย แม่งเอ๊ย

158
00:14:59,920 --> 00:15:01,480
‎มีอะไรให้ช่วยคะ

159
00:15:02,480 --> 00:15:03,800
‎อ้อ มีคนอยู่

160
00:15:03,880 --> 00:15:05,160
‎เราปิดแล้ว

161
00:15:05,800 --> 00:15:10,320
‎ผมรู้ แต่ผมมาถามนาตาลีว่าผมเอาม้าไปขี่ได้ไหม

162
00:15:10,400 --> 00:15:11,760
‎เห็นเธอบ้างไหม

163
00:15:11,840 --> 00:15:12,880
‎เธอไปแล้ว

164
00:15:14,000 --> 00:15:15,280
‎จะกลับมาเมื่อไหร่

165
00:15:16,560 --> 00:15:18,520
‎ไม่เคยมีใครบอกอะไรฉันหรอก

166
00:15:18,600 --> 00:15:22,320
‎เรากำลังล้างคอกม้าด้วยกัน เธอไปเอาถัง

167
00:15:22,400 --> 00:15:25,440
‎รู้ตัวอีกที เจพีก็ขับรถพาเธอออกไปแล้ว

168
00:15:26,120 --> 00:15:28,720
‎- แค่นั้นเหรอ
‎- ใช่ ตอนนี้ฉันเลยต้องทำเองหมด

169
00:15:31,040 --> 00:15:32,200
‎รู้ไหมว่าไปไหน

170
00:15:32,960 --> 00:15:35,880
‎น่าจะไปหาโลรองต์ ฉันได้ยินว่าเขาอยู่ที่บ้านแม่

171
00:15:37,280 --> 00:15:38,280
‎โอเค ขอบคุณ

172
00:15:48,960 --> 00:15:50,320
‎ฉันออกไปได้หรือยัง

173
00:15:50,920 --> 00:15:54,160
‎- ยัง เราจะไปบ้านอีเวตต์
‎- ห่าเอ๊ย

174
00:15:54,240 --> 00:15:57,080
‎ฉันเป็นกระเป๋าเสื้อผ้าแกหรือไง

175
00:16:27,160 --> 00:16:30,400
‎- มาถึงแล้ว เงียบซะ
‎- เออ

176
00:16:39,320 --> 00:16:40,240
‎ไง

177
00:16:41,400 --> 00:16:42,720
‎มาทำอะไรที่นี่

178
00:16:43,560 --> 00:16:45,960
‎ผมไปที่โรงพยาบาล แต่ทุกคนไม่อยู่แล้ว

179
00:16:46,880 --> 00:16:48,160
‎ได้ยินว่าโลรองต์อยู่บ้าน

180
00:16:49,240 --> 00:16:51,000
‎ผมมาดูว่าเขาเป็นยังไงบ้าง

181
00:16:52,400 --> 00:16:53,520
‎เขาฟื้นเมื่อวาน

182
00:16:55,120 --> 00:16:56,000
‎แล้ว

183
00:16:56,680 --> 00:16:57,880
‎พยาบาลดูแลอยู่

184
00:16:58,800 --> 00:17:00,160
‎เจพีอยู่ไหม

185
00:17:00,240 --> 00:17:01,640
‎เขาอยู่กับโลรองต์

186
00:17:02,600 --> 00:17:04,360
‎ผมไปทักทายได้ไหม

187
00:17:10,319 --> 00:17:11,319
‎มาสิ

188
00:17:20,880 --> 00:17:23,480
‎ไม่เร็วไปหน่อยเหรอ
‎ที่จะให้โลรองต์ออกจากโรงพยาบาล

189
00:17:23,560 --> 00:17:25,760
‎ผมจะบอกว่าคุณมาหา ดื่มกาแฟได้

190
00:17:34,880 --> 00:17:36,600
‎(ลิสเบท)

191
00:18:08,120 --> 00:18:11,080
‎มาทำอะไรที่นี่ ฉันดีใจจริงๆ ที่เจอคุณ

192
00:18:11,160 --> 00:18:14,680
‎- ผมก็เหมือนกัน ทำไมไม่รับสาย
‎- ฉันรับไม่ได้

193
00:18:14,760 --> 00:18:18,120
‎ฉันต้องช่วยย้ายโลรองต์
‎พวกเขาไม่ให้ฉันคลาดสายตาเลย

194
00:18:18,200 --> 00:18:19,480
‎คุณมาที่นี่ทำไม

195
00:18:19,560 --> 00:18:21,440
‎มาดูให้แน่ใจว่าคุณปลอดภัย

196
00:18:22,520 --> 00:18:23,680
‎ฉันไม่เป็นไร

197
00:18:24,280 --> 00:18:25,160
‎โลรองต์ล่ะ

198
00:18:25,240 --> 00:18:27,840
‎เขาจำทุกอย่างได้ ฉันเห็นมันในแววตาเขา

199
00:18:31,160 --> 00:18:33,560
‎ไง สตีฟ

200
00:18:34,240 --> 00:18:35,560
‎ประหลาดใจจัง

201
00:18:35,640 --> 00:18:36,840
‎สวัสดีครับ คุณนายแบร์เช

202
00:18:37,440 --> 00:18:38,840
‎เรียกอีเวตต์ก็ได้

203
00:18:39,400 --> 00:18:41,000
‎- ดื่มอะไรหรือยัง
‎- ยังครับ

204
00:18:41,640 --> 00:18:43,800
‎ไวน์พอร์ตสักหน่อยไหม มาสิ

205
00:18:44,920 --> 00:18:46,240
‎- สตีฟ
‎- ไง เจพี

206
00:18:46,760 --> 00:18:49,400
‎ผมไปที่โรงพยาบาล
‎แต่พวกเขาบอกว่าเขากลับบ้านแล้ว

207
00:18:49,480 --> 00:18:50,880
‎ใช่ วินนี่บอกผมแล้ว

208
00:18:50,960 --> 00:18:54,760
‎- คุณรู้เหรอว่าเขาฟื้นแล้ว
‎- ครับ ผมได้ยินมา

209
00:18:54,840 --> 00:18:56,280
‎- เป็นข่าวดีนะครับ
‎- ใช่

210
00:18:56,360 --> 00:18:58,680
‎ถือว่ามีพัฒนาการ

211
00:18:59,760 --> 00:19:01,560
‎- นี่
‎- ขอบคุณครับ

212
00:19:02,640 --> 00:19:05,160
‎นาตาลี ช่วยปอกมันฝรั่งได้ไหม

213
00:19:05,240 --> 00:19:08,760
‎ฉันจะทำไส้กรอกเลือดราดซอสแอปเปิล
‎มันเป็นของโปรดของโลรองต์

214
00:19:08,840 --> 00:19:13,000
‎จะอยู่ทานมื้อค่ำไหม
‎อย่างน้อยฉันก็น่าจะตอบแทนคุณ

215
00:19:13,080 --> 00:19:15,320
‎คุณใจดีมาก แต่ผมอยู่นานไม่ได้

216
00:19:17,880 --> 00:19:19,600
‎โลรองต์กินอะไรเองได้แล้วเหรอครับ

217
00:19:20,160 --> 00:19:24,680
‎หมอบอกว่าเราต้อง "ค่อยๆ กระตุ้น" เขา

218
00:19:25,240 --> 00:19:27,160
‎พวกเขาสแกนสมองเมื่อวาน

219
00:19:27,240 --> 00:19:30,600
‎การขาดอากาศทำให้เขามีภาวะสมองขาดเลือด

220
00:19:30,680 --> 00:19:35,600
‎- โดนกระแทกที่หัว
‎- ครับ แม่ สมองเขาได้รับความเสียหาย

221
00:19:36,200 --> 00:19:38,960
‎แต่ผลสแกนออกมาไม่แย่เท่าที่พวกเขาคิด

222
00:19:39,040 --> 00:19:41,880
‎เขาเป็นอัมพาต พูดไม่ได้ แต่จะดีขึ้น

223
00:19:41,960 --> 00:19:46,520
‎สตีฟ แต่โลรองต์อาจจะหายเป็นปกติก็ได้
‎ในไม่ช้าเขาอาจจะขยับตัว

224
00:19:46,600 --> 00:19:48,880
‎เดินและพูดคุยได้อีกครั้ง

225
00:19:48,960 --> 00:19:50,720
‎พวกเขาไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน

226
00:19:50,800 --> 00:19:55,360
‎แต่เขาจะกลับมาสื่อสารได้อีกครั้ง
‎หมอว่าอย่างนั้น จริงไหม เจพี

227
00:19:57,640 --> 00:19:58,480
‎สตีฟ...

228
00:19:59,040 --> 00:20:02,400
‎ถ้าอยู่ทานมื้อค่ำไม่ได้
‎ก็ขึ้นไปดูโลรองต์สักหน่อยได้ไหม

229
00:20:02,480 --> 00:20:06,000
‎หมอบอกว่า
‎การเห็นหน้าคนที่หลากหลายจะดีต่อเขา

230
00:20:06,680 --> 00:20:08,320
‎มันจะช่วยเรื่องความทรงจำ

231
00:20:08,400 --> 00:20:12,080
‎มาเถอะ ฉันมองตาเขาแล้วรู้

232
00:20:12,160 --> 00:20:14,960
‎นั่นคือลูกชายฉัน และเขากลับมาได้

233
00:20:15,040 --> 00:20:16,800
‎พวกเขาทำอะไรได้ ฉันก็ทำได้

234
00:20:26,840 --> 00:20:30,080
‎(ลิสเบท - มาร์คกำลังมาที่นี่
‎เขาอยากคุยกับพอลลี่อีกรอบ)

235
00:20:30,160 --> 00:20:31,240
‎(ช่วยโทรกลับได้ไหม)

236
00:20:32,200 --> 00:20:33,200
‎เวร

237
00:20:34,520 --> 00:20:38,040
‎- สตีฟ ในนี้
‎- ครับ กำลังไป

238
00:20:43,120 --> 00:20:45,080
‎โลรองต์ เรามีแขกแน่ะ

239
00:20:45,800 --> 00:20:47,440
‎สตีฟมาหา

240
00:21:01,720 --> 00:21:03,240
‎ฉันคิดว่าเขาจำเขาได้

241
00:21:03,800 --> 00:21:04,840
‎ก็เป็นไปได้ครับ

242
00:21:05,400 --> 00:21:09,360
‎ข้างในนั้นต้องเป็นโลรองต์ไม่ผิดแน่
‎ว่าไหม เข้ามาใกล้ๆ สิ

243
00:21:10,000 --> 00:21:13,800
‎พูดอะไรหน่อย ฉันคิดว่าเขาเข้าใจ

244
00:21:16,240 --> 00:21:17,200
‎ไง โลรองต์

245
00:21:18,640 --> 00:21:22,080
‎ทุกอย่างโอเคไหม พวก
‎สองสามวันมานี้ลำบากมากสินะ

246
00:21:24,200 --> 00:21:27,560
‎แต่นายจะเห็นเอง ทุกอย่างจะจบลง

247
00:21:28,920 --> 00:21:31,600
‎มันจะจบลงก่อนนายจะรู้ตัวซะอีก

248
00:21:33,760 --> 00:21:36,000
‎พูดได้ดีนะ ไม่คิดเหรอ โลรองต์

249
00:21:37,160 --> 00:21:39,960
‎เห็นลูกตัวเองเป็นแบบนี้มันทำใจลำบากนะ

250
00:21:40,040 --> 00:21:42,400
‎แต่มันอาจจะแย่กว่านี้มากก็ได้

251
00:21:43,400 --> 00:21:46,520
‎ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ

252
00:21:47,800 --> 00:21:50,680
‎เป็นใครก็คงทำแบบเดียวกันครับ

253
00:21:50,760 --> 00:21:53,640
‎ถ้ามีคนแบบคุณเยอะๆ คงดี

254
00:21:55,040 --> 00:21:56,600
‎ว่าไหม ลูกแม่

255
00:21:58,160 --> 00:22:01,520
‎- อีเวตต์ ขอโทษนะครับ แต่ผมต้องไปแล้ว
‎- งั้นเหรอ

256
00:22:02,120 --> 00:22:04,880
‎อุตส่าห์มาถึงนี่ แต่ก็ต้องไปอีกแล้วเหรอ

257
00:22:05,840 --> 00:22:09,480
‎ยังไงก็ขอบคุณนะที่แวะมา

258
00:22:11,600 --> 00:22:12,720
‎นี่ โลรองต์

259
00:22:13,400 --> 00:22:15,600
‎รักษาตัวล่ะ แล้วเจอกัน

260
00:22:24,440 --> 00:22:26,880
‎หวังว่าแม่ผมคงไม่เรียกร้องเกินไปนะ

261
00:22:28,040 --> 00:22:32,080
‎- ผมคิดไม่ออกเลยว่าเธอกำลังเผชิญกับอะไร
‎- คุณมีลูกไหม

262
00:22:35,280 --> 00:22:36,200
‎มี

263
00:22:39,400 --> 00:22:43,400
‎ผมอยากบอกคุณ ผมเจอเครื่องดักฟังในรถผม

264
00:22:43,960 --> 00:22:47,280
‎พวกตำรวจคงติดไว้หลังผมมีเรื่องกับโลรองต์

265
00:22:48,000 --> 00:22:50,720
‎ผมไม่คิดว่าผมพูดอะไรที่ใช้มัดตัวได้ แต่...

266
00:22:50,800 --> 00:22:52,600
‎คุณอาจจะอยากเช็กรถของตัวเอง

267
00:22:52,680 --> 00:22:53,880
‎กับของโลรองต์

268
00:22:54,520 --> 00:22:55,960
‎ได้ ผมจะเช็กดู

269
00:22:56,040 --> 00:22:58,080
‎- ขอบคุณที่แนะนำ
‎- สตีฟ

270
00:22:58,760 --> 00:23:02,080
‎ถ้าไม่อยู่ทานมื้อค่ำ อย่างน้อยก็เอานี่กลับไปด้วยสิ

271
00:23:02,160 --> 00:23:04,920
‎เลี้ยงไว้นานแล้ว ต้องอร่อยแน่

272
00:23:05,000 --> 00:23:09,600
‎ถ้าย่างจะอร่อยมาก ฉันเอาไปใส่ท้ายรถนะ

273
00:23:10,160 --> 00:23:13,320
‎- ฉันมีพลาสติกห่อ
‎- ไม่เป็นไรครับ มันรก เดี๋ยวผมทำเอง

274
00:23:13,400 --> 00:23:15,320
‎- ไม่เป็นไรหรอก
‎- ไม่ครับ ขอบคุณ

275
00:23:23,880 --> 00:23:27,920
‎นี่ สตีฟ ผมไม่พอใจเรื่องเอนรีโกหรอกนะ

276
00:23:29,600 --> 00:23:30,680
‎ผมเข้าใจ

277
00:23:30,760 --> 00:23:34,040
‎คนพวกนั้นมีวิธีทำงานไม่เหมือนใคร แต่เชื่อผม

278
00:23:34,800 --> 00:23:37,640
‎เอนรีโกอยากได้ข้อตกลงนี้พอๆ กับคุณ

279
00:23:38,360 --> 00:23:40,760
‎หลังจากนั้นคุณจะทำอะไรกับบิลซาเรียนก็ได้

280
00:23:40,840 --> 00:23:41,840
‎โอเค

281
00:23:42,840 --> 00:23:45,360
‎ในสายงานของเรา จะไว้ใจใครไม่ได้

282
00:23:45,440 --> 00:23:49,400
‎ผมแน่ใจว่าคงไม่ต้องบอกคุณ ผมระวังตัวอยู่เสมอ

283
00:23:49,480 --> 00:23:51,960
‎เรายังสืบอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้นกับโลรองต์

284
00:23:52,520 --> 00:23:54,360
‎เรามีคนรักนกที่ฟาร์ม

285
00:23:54,960 --> 00:23:59,640
‎เขาติดบ้านนกกับกล้องเอาไว้ใกล้ๆ คอกม้า
‎เพื่อจับตาดูพวกมัน

286
00:24:00,640 --> 00:24:02,360
‎ดูเหมือนมันจะอัดเสียงด้วย

287
00:24:03,840 --> 00:24:07,800
‎เขาจะเช็กว่ามันอัดติด
‎ตอนที่โลรองต์ประสบอุบัติเหตุไหม

288
00:24:10,080 --> 00:24:11,080
‎เป็นความคิดที่ดี

289
00:24:11,920 --> 00:24:15,440
‎พวกเรามีคำถามมากมาย
‎หวังว่านี่จะให้คำตอบกับเราได้

290
00:24:16,960 --> 00:24:19,840
‎ผมก็หวังว่าอย่างนั้น แล้วเจอกัน

291
00:24:28,120 --> 00:24:29,880
‎นี่เราจะไปไหนกันอีก

292
00:24:29,960 --> 00:24:31,760
‎(นาตาลีปลอดภัย โลรองต์พูดไม่ได้)

293
00:24:31,840 --> 00:24:35,640
‎ปล่อยฉันออกไปที ฉันเมารถ ไอ้บ้า

294
00:24:50,160 --> 00:24:51,440
‎มานี่ กลับเข้าไป

295
00:24:51,520 --> 00:24:52,960
‎ไม่เข้าโว้ย

296
00:24:53,520 --> 00:24:56,320
‎ฉันยังต้องแวะอีกที่ที่จะให้คนเห็นแกไม่ได้

297
00:24:56,400 --> 00:25:00,440
‎- จะมีตำรวจคอยจับตาดู มา
‎- ฉันไม่สนว่าแกทำอะไร

298
00:25:00,520 --> 00:25:04,400
‎แกจะลากฉันไปไหนมาไหน
‎ในกระโปรงรถตลอดเวลาไม่ได้

299
00:25:04,480 --> 00:25:05,800
‎แกจะเข้าไป

300
00:25:06,680 --> 00:25:09,600
‎ไม่ว่าจะรู้สึกตัวหรือไม่ ฉันไม่สน

301
00:25:09,680 --> 00:25:13,080
‎แล้วอยู่เงียบๆ ด้วย
‎ไม่งั้นฉันสาบานเลยว่าในกระโปรงรถนั่น

302
00:25:13,160 --> 00:25:15,200
‎จะเป็นสิ่งสุดท้ายที่แกได้เห็น

303
00:25:16,200 --> 00:25:18,040
‎และอย่าทดสอบฉัน

304
00:25:18,120 --> 00:25:21,200
‎เพราะตอนนี้ฉันไม่สนหรอก
‎ถ้ามีพ่อค้าอาวุธตายไป

305
00:25:25,360 --> 00:25:26,920
‎ฝากไว้ก่อนเถอะ

306
00:25:33,520 --> 00:25:34,800
‎ให้ตายสิ

307
00:25:36,640 --> 00:25:39,240
‎- อะไร
‎- เจอดาเนียลล์หรือยัง

308
00:25:41,800 --> 00:25:43,000
‎กำลังหาอยู่

309
00:25:43,880 --> 00:25:45,400
‎นั่นยังไม่ดีพอ

310
00:25:45,480 --> 00:25:49,480
‎ฉันได้ยินว่ามาร์คเพื่อนแกจะมาสอบปากคำฉันทีหลัง

311
00:25:50,000 --> 00:25:54,840
‎ถ้าตอนนั้นฉันยังไม่เจอเมียฉัน
‎ฉันจะตอบทุกคำถามอย่างตรงไปตรงมา

312
00:25:55,520 --> 00:25:56,800
‎แกมีเวลาถึงสี่โมงเย็น

313
00:26:28,880 --> 00:26:31,240
‎- มาแล้วเหรอ
‎- ผมขอโทษ

314
00:26:32,040 --> 00:26:35,360
‎- ผมรีบมาทันทีที่ทำได้
‎- ฉันได้ยินจนเบื่อแล้ว

315
00:26:36,880 --> 00:26:37,920
‎มาร์คยังอยู่หรือเปล่า

316
00:26:38,480 --> 00:26:39,920
‎กลับไปเมื่อ 30 นาทีก่อน

317
00:26:41,720 --> 00:26:44,080
‎- พอลลี่อยู่ไหน
‎- คุณจะไม่ยุ่งกับเธอ

318
00:26:44,640 --> 00:26:47,240
‎- ไม่เอาน่า ผมต้องคุยกับเธอ
‎- ไม่ได้

319
00:26:48,480 --> 00:26:50,200
‎ลิสเบท ให้ผมเข้าไปเถอะ

320
00:26:50,280 --> 00:26:53,800
‎- หยุดเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะเรียกตำรวจสองคนนั้น
‎- พูดอะไรน่ะ

321
00:26:54,400 --> 00:26:56,000
‎ผมคุยกับลูกตัวเองไม่ได้เหรอ

322
00:26:56,760 --> 00:26:58,480
‎คุณบอกให้ลูกตัวเองโกหก

323
00:26:59,040 --> 00:27:00,720
‎โกหกตำรวจ โกหกฉัน

324
00:27:02,960 --> 00:27:03,840
‎เธอพูดอะไรบ้าง

325
00:27:06,320 --> 00:27:07,800
‎ผมต้องรู้จริงๆ

326
00:27:09,120 --> 00:27:10,840
‎คุณเอาลูกเข้าไปเกี่ยวได้ยังไง

327
00:27:11,400 --> 00:27:14,680
‎ผมไม่มีทางเลือก ผมสาบานได้

328
00:27:15,360 --> 00:27:18,280
‎ผมทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อปกป้องพวกคุณเสมอ

329
00:27:20,320 --> 00:27:23,120
‎ฉันเชื่อมาตลอดว่าคุณเป็นคนดี

330
00:27:24,160 --> 00:27:27,240
‎แต่คุณหลอกทุกคน รวมถึงฉัน

331
00:27:28,920 --> 00:27:30,960
‎คุณคงทำงานเก่งจริงๆ

332
00:27:32,760 --> 00:27:36,600
‎รับสายสิ จะดีที่สุดถ้าคุณไม่มาที่นี่อีก

333
00:27:44,520 --> 00:27:46,880
‎- ว่าไง
‎- นี่ ฉันเจอที่อยู่ที่นายหาแล้ว

334
00:27:46,960 --> 00:27:49,360
‎- นายต้องจดไหม
‎- ไม่ ว่ามาเลย

335
00:27:49,440 --> 00:27:51,440
‎ไคลน์ บรีบีมด์ลาน 19 ในฮัสเซิลต์

336
00:27:52,200 --> 00:27:53,200
‎โอเค ขอบใจ

337
00:27:53,280 --> 00:27:57,200
‎บ็อบ ฉันไม่รู้ว่านายวางแผนจะทำอะไร
‎แต่อย่าทำให้ฉันเสียใจที่ช่วยล่ะ

338
00:27:57,840 --> 00:27:58,880
‎ได้ โอเค

339
00:28:21,400 --> 00:28:23,360
‎ไหวหรือเปล่าเนี่ย

340
00:28:27,400 --> 00:28:30,360
‎แกเกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุของโลรองต์สินะ

341
00:28:31,640 --> 00:28:35,160
‎- รู้เรื่องอุบัติเหตุได้ยังไง
‎- แกยืนอยู่ข้างรถ

342
00:28:35,240 --> 00:28:36,560
‎ฉันได้ยินทุกอย่าง

343
00:28:37,960 --> 00:28:42,520
‎แปลกชะมัดที่ได้ยินเสียงอีเวตต์
‎หลังจากผ่านมาหลายปี

344
00:28:44,240 --> 00:28:45,960
‎หล่อนเป็นตัวแสบเลย รู้ไหม

345
00:28:46,840 --> 00:28:49,040
‎- เข้าใจภาษาดัตช์ด้วยเหรอ
‎- เออสิ

346
00:28:50,960 --> 00:28:54,440
‎- ฉันคบหากับพวกแบร์เชอยู่พักใหญ่
‎- แล้วฉันจะพูดภาษาอังกฤษทำไม

347
00:28:54,520 --> 00:28:56,840
‎ฉันแค่ชอบสำเนียงแก

348
00:28:58,840 --> 00:28:59,920
‎โลรองต์ผู้น่าสงสาร

349
00:29:01,080 --> 00:29:03,760
‎ฉันนึกว่าตำรวจอาร์เมเนียเน่าแล้วนะ

350
00:29:18,960 --> 00:29:21,680
‎เสร็จแล้วไปร้านอาหารได้ไหม

351
00:29:21,760 --> 00:29:23,760
‎ฉันรู้จักร้านอาหารอาร์เมเนียดีๆ

352
00:29:26,280 --> 00:29:27,560
‎ฉันหิว

353
00:29:36,600 --> 00:29:37,800
‎ว้าว ขอบใจ

354
00:29:57,080 --> 00:29:58,040
‎ดาเนียลล์

355
00:30:01,440 --> 00:30:04,040
‎เฮ้ย ไสหัวไป ช่วยด้วย

356
00:30:06,360 --> 00:30:09,680
‎ผมไม่ได้จะทำร้ายคุณ แค่อยากคุยด้วย

357
00:30:12,000 --> 00:30:13,200
‎คุณจะเงียบไหม

358
00:30:14,320 --> 00:30:15,360
‎ดาเนียลล์

359
00:30:19,520 --> 00:30:20,520
‎คุณต้องการอะไร

360
00:30:21,240 --> 00:30:22,960
‎ผมจะพาคุณไปหาแฟร์รี่

361
00:30:23,040 --> 00:30:25,080
‎อะไรนะ ทำไม

362
00:30:25,160 --> 00:30:26,760
‎เขาอยากคุยกับคุณ

363
00:30:28,600 --> 00:30:32,160
‎- เอาน่า ไม่นานหรอก
‎- แฟร์รี่ส่งคุณมาเหรอ

364
00:30:32,240 --> 00:30:37,200
‎คุณรู้แค่เขามีโอกาสเป็นอิสระก็พอ
‎แต่เขาต้องให้คุณช่วย

365
00:30:38,320 --> 00:30:41,200
‎คุณคิดว่าฉันออกจากบ้านพักตากอากาศทำไม

366
00:30:41,280 --> 00:30:43,360
‎คิดว่าฉันเปลี่ยนเบอร์โทรทำไม

367
00:30:43,440 --> 00:30:46,720
‎ฉันไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเขา
‎ฉันอยากให้ทุกคนเลิกยุ่งกับฉัน

368
00:30:47,760 --> 00:30:51,200
‎นี่ ผมไม่สนว่าคุณต้องการอะไร

369
00:30:52,280 --> 00:30:56,400
‎บางอย่างเราก็หลีกเลี่ยงไม่ได้
‎และคุณจะไม่ได้รับความเห็นใจจากผม

370
00:30:56,480 --> 00:30:58,920
‎โดยเฉพาะหลังจากคุณทำให้ลูกผมตกอยู่ในอันตราย

371
00:31:00,600 --> 00:31:04,080
‎ดังนั้นผมขอแนะนำให้คุณขึ้นรถ
‎และผมจะไม่ขอดีๆ อีก

372
00:31:19,800 --> 00:31:20,800
‎สวัสดี

373
00:31:46,840 --> 00:31:49,960
‎- ทำอะไรน่ะ
‎- ผมมีบางอย่างต้องทำ

374
00:31:53,320 --> 00:31:55,880
‎แกไม่ได้จะทำสิ่งที่ฉันคิดว่าแกจะทำใช่ไหม

375
00:31:56,760 --> 00:31:59,200
‎แกเชื่อเรื่องไร้สาระที่เจพีบอกจริงๆ เหรอ

376
00:31:59,280 --> 00:32:00,840
‎เรื่องกล้องบ้าบอนั่น

377
00:32:02,200 --> 00:32:05,760
‎มันหลอกแก พวก นั่นเป็นลูกไม้ที่เก่าที่สุดแล้ว

378
00:32:06,840 --> 00:32:10,360
‎ไม่มีกล้องหรอก มันแค่อยากดูว่าแกไปเช็กไหม

379
00:32:12,240 --> 00:32:15,520
‎แกกำลังคิดว่า "จะเชื่อไอ้อาร์เมเนียนี่ดีไหม"

380
00:32:16,080 --> 00:32:20,040
‎ถ้าฉันพูดถูกแล้วนายไป นายก็ซวย
‎ถ้าฉันพูดผิดแล้วนายไม่ไป...

381
00:32:21,160 --> 00:32:22,200
‎ก็ซวยอยู่ดี

382
00:32:25,880 --> 00:32:27,280
‎หมอนี่เป็นใคร

383
00:32:28,560 --> 00:32:30,240
‎ผมวิกเตอร์ บิลซาเรียน

384
00:32:31,920 --> 00:32:33,320
‎คุณก็เป็นตำรวจเหรอ

385
00:32:34,520 --> 00:32:37,120
‎ตำรวจเหรอ เปล่า ผมเป็นพ่อค้าอาวุธ

386
00:32:52,320 --> 00:32:54,680
‎นี่ ฉันไม่ไปไหนหรอก พวก

387
00:32:55,240 --> 00:32:57,760
‎ฉันจะได้ดูละครแถวหน้าสุด

388
00:32:59,480 --> 00:33:01,400
‎- คุณจะมากับผม
‎- ทำไม

389
00:33:01,480 --> 00:33:02,600
‎ผมต้องให้คุณช่วย

390
00:33:07,840 --> 00:33:09,640
‎- นี่
‎- ออกมา

391
00:33:10,280 --> 00:33:11,520
‎ให้ตายสิ

392
00:33:11,600 --> 00:33:13,360
‎อย่ามาถูกตัวฉัน

393
00:33:13,440 --> 00:33:15,720
‎ยิ่งรีบไปเท่าไรก็ยิ่งเสร็จเร็วเท่านั้น

394
00:33:15,800 --> 00:33:17,560
‎นี่ ทำไมฉันต้องช่วยคุณด้วย

395
00:33:18,200 --> 00:33:20,280
‎ผมกำลังทำเพื่อคิม เพื่ออนุก

396
00:33:20,920 --> 00:33:23,000
‎ใช่สิ อนุกตายแล้ว

397
00:33:23,080 --> 00:33:25,680
‎ใช่ และผมกำลังพยายามจับพวกคนที่ฆ่าเธอ

398
00:33:25,760 --> 00:33:28,040
‎มันไม่ใช่เรื่องของฉัน ฉันจะสนทำไม

399
00:33:28,120 --> 00:33:30,040
‎นี่ ผมรู้ว่าคุณเกลียดผม

400
00:33:30,760 --> 00:33:32,960
‎แต่ผมก็รู้ว่าคุณห่วงใยคิมแค่ไหน

401
00:33:33,040 --> 00:33:34,960
‎และเธอก็ห่วงใยคุณมากเหมือนกัน

402
00:33:36,640 --> 00:33:38,880
‎เธอเสียใจจริงๆ กับสิ่งที่ทำกับคุณ

403
00:33:40,240 --> 00:33:42,360
‎เธอไม่อยากทำเลย ผมบังคับเธอ

404
00:33:43,120 --> 00:33:45,520
‎เธอถึงได้เลิกทำงานเป็นสายสืบ

405
00:33:47,800 --> 00:33:52,360
‎คิมถูกยิงข้างหลัง กลางถนน ตอนกลางวันแสกๆ

406
00:33:54,280 --> 00:33:57,000
‎งั้นเหรอ ก็สมควรแล้ว

407
00:33:58,400 --> 00:33:59,840
‎ผมรู้ว่าคุณไม่ได้คิดแบบนั้น

408
00:34:01,880 --> 00:34:04,400
‎ผมไม่อยากให้พวกขี้ขลาดนั่นลอยนวลไปได้

409
00:34:04,480 --> 00:34:06,160
‎เธอสมควรได้สิ่งที่ดีกว่านั้น

410
00:34:06,720 --> 00:34:10,760
‎ผมแค่ต้องเช็กอะไรหน่อย ส่วนคุณแค่ต้องดูต้นทาง

411
00:35:40,880 --> 00:35:41,880
‎สวัสดีครับ

412
00:35:45,880 --> 00:35:47,000
‎มีอะไรให้ช่วยไหม

413
00:35:48,760 --> 00:35:50,280
‎ค่ะ ฉันกำลังหาห้องน้ำอยู่

414
00:35:58,560 --> 00:35:59,840
‎เราปิดแล้ว

415
00:36:49,200 --> 00:36:50,080
‎มาเร็ว

416
00:37:06,880 --> 00:37:10,040
‎- บอกแล้วว่ามันปั่นหัวแก
‎- หุบปาก

417
00:37:12,520 --> 00:37:13,520
‎ขอบคุณ

418
00:37:31,480 --> 00:37:32,920
‎ผมจะรอที่นี่

419
00:37:53,200 --> 00:37:54,240
‎มีคุกกี้เหลือไหม

420
00:38:06,280 --> 00:38:07,480
‎ไฟแช็กสีแดงอยู่ไหน

421
00:38:09,480 --> 00:38:10,800
‎ไฟแช็กสีแดงอยู่ไหน

422
00:38:10,880 --> 00:38:12,240
‎ฉันไม่สูบบุหรี่

423
00:38:13,160 --> 00:38:14,040
‎มันอยู่ที่ไหน

424
00:38:14,120 --> 00:38:16,800
‎จะไปรู้เหรอวะ แกเสียสติไปแล้ว

425
00:38:20,480 --> 00:38:23,880
‎เลิกแตะฉันสักที ถ้าอยากจับจู๋ก็ขอดีๆ

426
00:38:23,960 --> 00:38:25,320
‎โอเค ไอ้บ้า

427
00:38:27,640 --> 00:38:29,040
‎บ้าเอ๊ย

428
00:38:31,720 --> 00:38:33,040
‎ลงมา

429
00:38:35,000 --> 00:38:38,360
‎หาไปก็ไม่เจอหรอก เพราะมันไม่มีไฟแช็ก

430
00:38:38,440 --> 00:38:40,160
‎แกเป็นบ้าไปแล้ว

431
00:38:40,240 --> 00:38:44,200
‎จะหลับจะนอนไม่เหมือนชาวบ้าน
‎ปล่อยให้เจพีปั่นหัว

432
00:38:44,280 --> 00:38:46,680
‎ตอนนี้เลยประสาทหลอน ตั้งสติสิวะ

433
00:38:47,320 --> 00:38:49,360
‎- มันอยู่ไหน
‎- อย่ามายุ่งกับฉัน

434
00:38:51,480 --> 00:38:52,440
‎กลับเข้าไป

435
00:39:05,760 --> 00:39:09,920
‎กินคุกกี้แล้วทำใจให้สบายซะ ให้ตายเถอะ

436
00:39:40,720 --> 00:39:43,560
‎ต้องโน้มน้าวเยอะนะกว่าจะมาหาผมได้

437
00:39:57,120 --> 00:39:58,000
‎เป็นยังไงบ้าง

438
00:40:02,480 --> 00:40:04,240
‎คุณให้ฉันมาที่นี่ทำไม

439
00:40:05,560 --> 00:40:06,800
‎ผมเป็นสามีคุณนะ

440
00:40:06,880 --> 00:40:10,760
‎คราวก่อนฉันก็บอกไปแล้ว พอกันที
‎ฉันไม่อยากยุ่งกับเรื่องนี้อีก

441
00:40:16,720 --> 00:40:18,400
‎ผมอยากได้ยินจากปากคุณ

442
00:40:22,080 --> 00:40:23,000
‎จริงหรือเปล่า

443
00:40:25,600 --> 00:40:26,760
‎คุณกับอนุก

444
00:40:31,120 --> 00:40:32,560
‎ผมอยากให้คุณบอกผม

445
00:40:38,400 --> 00:40:40,040
‎- แฟร์รี่...
‎- บอกมาเถอะ

446
00:40:43,240 --> 00:40:44,360
‎บอกมา

447
00:40:49,960 --> 00:40:51,200
‎ใช่ เป็นความจริง

448
00:40:58,040 --> 00:40:59,080
‎ให้ตายสิ

449
00:41:03,480 --> 00:41:05,120
‎หลังจากทุกอย่างที่ผมทำเพื่อคุณ

450
00:41:05,200 --> 00:41:07,160
‎ฉันรักคุณมากมาตลอด

451
00:41:07,240 --> 00:41:08,640
‎- คุณต้องเชื่อฉันนะ
‎- อะไร

452
00:41:09,720 --> 00:41:11,520
‎ผมไม่ดีพอสำหรับคุณเหรอ

453
00:41:11,600 --> 00:41:14,560
‎- เป็นอย่างนั้นใช่ไหม
‎- ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น

454
00:41:14,640 --> 00:41:16,680
‎ไม่ใช่แบบนั้นเลย โอเคไหม

455
00:41:18,600 --> 00:41:20,400
‎คุณจะต้องทำเพื่อผมอีกอย่าง

456
00:41:24,720 --> 00:41:26,640
‎คุณจะช่วยให้ผมออกไปจากที่นี่

457
00:41:49,200 --> 00:41:51,600
‎เป็นยังไง เขาว่ายังไงบ้าง

458
00:41:52,920 --> 00:41:54,120
‎คิดว่ายังไงล่ะ

459
00:41:56,280 --> 00:41:57,840
‎ดาเนียลล์ ผมไม่มีทางเลือก

460
00:41:58,520 --> 00:42:02,640
‎ตอนนี้ฉันเลยต้องบอกศาลว่า
‎ฉันกับอนุกทำอะไรกันบ้างงั้นเหรอ

461
00:42:02,720 --> 00:42:06,440
‎หรือคิม หรือใครก็ตามที่เธอเป็น เคยเป็น

462
00:42:09,280 --> 00:42:10,840
‎ให้ตายสิ

463
00:42:11,880 --> 00:42:15,000
‎พวกคุณทำลายชีวิตฉัน คุณรู้ใช่ไหม

464
00:42:15,880 --> 00:42:18,280
‎พวกคุณหลอกใช้และทำร้ายฉัน

465
00:42:19,960 --> 00:42:24,720
‎และพอไม่มีอะไรเหลือ
‎ก็ทิ้งฉันไว้ในสภาพแหลกเป็นเสี่ยงๆ

466
00:42:27,080 --> 00:42:31,120
‎และตอนนี้ฉันต้องประจานตัวเองต่อหน้าทุกคน

467
00:42:31,200 --> 00:42:35,400
‎บอกทุกคนว่าฉันโง่แค่ไหน
‎ฉันปล่อยให้พวกคุณหลอกฉันยังไงบ้าง

468
00:42:39,680 --> 00:42:40,880
‎ผมขอโทษ

469
00:42:41,840 --> 00:42:43,680
‎คุณอยากล้างแค้นให้เธอใช่ไหม

470
00:42:44,680 --> 00:42:48,080
‎สะดวกดีนะที่คิมจะเป็นคนรับความผิดทุกอย่าง

471
00:42:48,720 --> 00:42:51,120
‎ส่วนคุณก็จะลอยนวลไปได้

472
00:42:52,280 --> 00:42:54,600
‎ฉันกลับบ้านเองได้ ไอ้สารเลว

473
00:43:16,880 --> 00:43:18,120
‎พอลลี่เป็นใคร

474
00:43:24,760 --> 00:43:26,960
‎- ไง ลูกรัก
‎- สวัสดีค่ะ พ่อ

475
00:43:27,680 --> 00:43:29,480
‎แม่ออกไปข้างนอก หนูเลย...

476
00:43:30,760 --> 00:43:34,120
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‎พ่ออยากโทรหาลูก แต่เมื่อกี้โทรไม่ได้

477
00:43:35,360 --> 00:43:38,360
‎ขอโทษนะคะ พ่อ
‎เฮงก์ สวาบมีรูปของหนู และมาร์คเจอมัน

478
00:43:38,440 --> 00:43:42,160
‎เขารู้ว่าหนูไปที่สถานตากอากาศ
‎หนูเลยต้องยอมรับว่าโกหก

479
00:43:44,080 --> 00:43:45,400
‎ไม่เป็นไร ลูกรัก

480
00:43:46,640 --> 00:43:49,320
‎ลูกทำถูกแล้ว พ่อไม่ควรขอให้ลูกทำแบบนี้

481
00:43:51,840 --> 00:43:55,040
‎- ลูกบอกอะไรเขาบ้าง
‎- หนูบอกเรื่องมือถือ

482
00:43:55,920 --> 00:43:59,720
‎หนูไม่ได้พูดถึงไฟล์เสียงหรือจอห์น
‎บอกแค่เรื่องมือถือ

483
00:44:00,800 --> 00:44:02,000
‎ไม่ได้บอกแม่ด้วย

484
00:44:02,960 --> 00:44:05,440
‎หนูขอโทษค่ะ พ่อ หนูรู้ว่าทำให้พ่อลำบาก

485
00:44:05,520 --> 00:44:06,680
‎ไม่เป็นไร

486
00:44:07,840 --> 00:44:10,160
‎- แล้วคุยกันใหม่นะ
‎- ค่ะ

487
00:44:10,240 --> 00:44:14,120
‎- เราจะหาทางออกได้ เรื่องแม่ด้วย
‎- ค่ะ

488
00:44:15,240 --> 00:44:16,840
‎พ่อภูมิใจในตัวลูกมากนะ

489
00:44:16,920 --> 00:44:19,800
‎พ่ออยากให้ลูกรู้ว่าพ่อเสียใจจริงๆ
‎กับทุกอย่างที่เกิดขึ้น

490
00:44:20,560 --> 00:44:21,560
‎ค่ะ

491
00:44:23,040 --> 00:44:26,480
‎- บาย ลูกรัก แล้วเจอกันนะ
‎- บายค่ะ พ่อ

492
00:44:36,360 --> 00:44:37,520
‎เวรแล้ว

493
00:45:46,400 --> 00:45:47,360
‎บ็อบ

494
00:45:54,200 --> 00:45:55,240
‎บ็อบ

495
00:45:57,960 --> 00:45:59,560
‎นี่ บ็อบ

496
00:46:06,160 --> 00:46:07,320
‎คุณโอเคไหม

497
00:46:10,960 --> 00:46:13,680
‎- เห็นบิลซาเรียนไหม
‎- ใคร

498
00:46:14,240 --> 00:46:19,040
‎วิกเตอร์ บิลซาเรียน
‎คนอาร์เมเนีย สูงประมาณนี้

499
00:46:19,120 --> 00:46:20,640
‎เกิดอะไรขึ้น

500
00:46:22,400 --> 00:46:23,480
‎ผมโดนฟาดหัว

501
00:46:24,920 --> 00:46:26,160
‎มานั่งสิ

502
00:46:26,840 --> 00:46:28,400
‎ไม่ได้ ผมต้องไปต่อ

503
00:46:31,640 --> 00:46:33,840
‎ไปยังไง คุณติด

504
00:46:38,080 --> 00:46:39,200
‎ช่วยผมหน่อยได้ไหม

505
00:46:41,680 --> 00:46:44,400
‎- ผมทำทั้งหมดนี่เพื่อคุณ
‎- เลิกโกหกได้แล้ว

506
00:47:49,120 --> 00:47:50,280
‎บ้าเอ๊ย

507
00:48:18,000 --> 00:48:20,040
‎กว่าจะโทรมาได้ นายอยู่ที่ไหน

508
00:48:22,000 --> 00:48:25,680
‎นิค... ฉันทำพัง

509
00:48:26,840 --> 00:48:28,280
‎ทำอะไรพัง

510
00:48:31,400 --> 00:48:32,400
‎ทุกอย่าง

511
00:48:35,360 --> 00:48:38,400
‎(ตอนต่อไป)

512
00:48:38,480 --> 00:48:40,360
‎บางทีนายน่าจะอัดเสียงไว้

513
00:48:53,360 --> 00:48:56,320
‎คุณต้องคิดให้ดีว่าจะพูดอะไร

514
00:48:56,400 --> 00:48:58,480
‎ผมจะบอกพวกเขาว่าเกิดอะไรขึ้น

515
00:49:01,600 --> 00:49:04,880
‎ไง นาตาลี เรามีเซอร์ไพรส์ให้โลรองต์

516
00:49:04,960 --> 00:49:09,080
‎ผมจะแก้ไขมันด้วยวิธีของผม ดังนั้นไสหัวไปซะ

517
00:49:11,680 --> 00:49:13,920
‎อะไร เขาพยายามพูดอะไรบางอย่าง

518
00:49:29,480 --> 00:49:31,480
‎คำบรรยายโดย ณิชา อ้นเอี่ยม

