NETFLIX PRZEDSTAWIA
FILM OPARTY NA HISTORYCZNYCH WYDARZENIACH
SZKOCJA, ROK 1304
GDY KRÓL ZMARŁ, NIE POZOSTAWIAJĄC NASTĘPCY,
LORDOWIE SZKOCJI ZAPROSILI
KRÓLA ANGLII, EDWARDA I, BY POMÓGŁ WYBRAĆ SUKCESORA.
TEN JEDNAK PRZEJĄŁ WŁADZĘ I ZACZĄŁ BRUTALNE RZĄDY.
SZKOCI WSZCZĘLI REBELIĘ POD WODZĄ WILLIAMA WALLACE'A
I WYBUCHŁA ZACIĘTA WALKA.
WALLACE ZOSTAŁ POKONANY POD FALKIRK I UKRYŁ SIĘ.
OPÓR ZOSTAŁ STŁUMIONY, A LORDOWIE SZKOCJI
ODDALI WŁADZĘ EDWARDOWI
PODCZAS OBLĘŻENIA STIRLING, OSTATNIEGO ZAMKU W RĘKACH SZKOTÓW.
Ślubuję wierność i lojalność Edwardowi, Królowi Anglii.
Nigdy więcej nie podniosę miecza przeciwko niemu ani jego następcom.
Tak mi dopomóż Bóg.
Zostań tam.
Sir Robercie, twój ojciec to stary i cenny przyjaciel.
Wielki wojownik, który uratował moje życie w Ziemi Świętej.
Walczyłeś mężnie przez osiem lat, ale nie zawsze po dobrej stronie.
Przyjmuję twe ślubowanie i twój hołd.
- Wszyscy? - Tak, panie.
Dobrze.
Moi lordowie Szkocji, każdy z was przysiągł mi wierność
jako prawowitemu władcy.
Ziemie skonfiskowane podczas tych walk zostaną wam teraz zwrócone.
Widzisz? Nie było tak źle.
Mam nadzieję, że widzicie bezsens tych lat oporu
i przyjmujecie winę za rozlew krwi, którego można było uniknąć.
Lord John Comyn, Lord Robert Bruce...
Wystąpcie.
Rozumiem, że obie rodziny mają silne roszczenia do szkockiej korony.
Jednakże żadna z nich nie otrzyma poparcia.
Anglia będzie nadal zarządzać
waszą prowincją i otrzymywać należne podatki.
Nasz namiestnik, Sir Aymer de Valence...
Panie.
...poprowadzi nową radę szkockiej administracji.
Obaj z dumą będziecie służyć pod jego opieką
i, jeśli jesteście mądrzy,
wykorzystacie tę okazję, by zażegnać różnice między sobą.
Podajcie sobie dłonie.
Bądźmy teraz tym, czym byliśmy onegdaj:
- przyjaciółmi! - Tak!
Muzyka! Pijcie! Świętujcie!
Rob!
Wasza Wysokość.
Niezapomniana uczta, panie.
Robert!
To musiało być dla ciebie bolesne.
Bywało gorzej, Wasza Wysokość.
Pamiętasz nasze lato w Westminster?
Gdy byłem małym chłopcem.
Nasze wyścigi, pojedynki na drewniane miecze...
Zawsze byłeś dobry we wszystkim.
Tylko dlatego, że byłem starszy.
Co byś powiedział teraz na pojedynek?
Jak za dawnych czasów?
I złamać moją przysięgę?
- Rozkaz był, by przyjść bez broni, panie. - Milcz.
Pięć funtów dla tego, kto wygra?
Podwójmy to.
Słyszałem, że lubujesz się w zakładach.
Piers, przynieś mu miecz.
To niefortunne, że masz te sentymentalne idee walki dla ludzi.
To zrozumiałe.
Oj!
- Niezbyt dobry początek, Bruce. - Uważaj, bracie.
Wręcz czarujący.
Tylko chciałem wygrać.
A więc,
William Wallace...
ostatni buntownik...
Bardzo szybko! Dobrze!
Kutas.
Ile musiałeś wypić?
Stanowczo za mało.
Zachowaj trzeźwość, Robert.
Mówią, że mieszka w lesie Selkirk.
Niektórzy uważają go za męczennika.
Inni – za szaleńca.
A co ty myślisz?
Myślę, że jest mężczyzną,
który kocha swój kraj bardziej niż swoje życie.
Dyplomatyczne.
Na szczęście...
wasza szkocka szlachta nie podziela tej żarliwości.
Inaczej musielibyśmy zabić was wszystkich.
James Douglas. Poczekaj.
Wasza Wysokość!
„Wasza Wysokość!”
- Czego? - Twój ojciec
chce cię niezwłocznie widzieć.
Zamknij się, wymoczku.
- Spóźniłeś się. - Wiesz, ile to dla mnie znaczy.
Proszę, raz użyj rozumu. Zostań tam.
- Dziękuję, biskupie. - Zobaczę, co da się zrobić.
To ty całą noc ściskałeś swój dzbanek!
Co ty robisz, do cholery?
Masz obowiązki. Mamy petentów.
Siadaj!
Kiedy dorośniesz?
Robert nalegał, byśmy się zmierzyli na miecze.
A ja dorosłem.
Po prostu nie za bardzo mnie lubisz.
Wybacz mi, panie,
przyszedł ostatni petent.
James Douglas.
Douglas?
Panie, jestem synem Williama Douglasa, który zmarł więziony w Tower of London.
Był zdradzieckim buntownikiem.
Nasze ziemie zostały oddane Richardowi de Clifford.
- Zdrajcy tracą ziemie. - To moja ojcowizna, panie.
- Słyszałeś mojego ojca. Wyjdź. - Masz jaja, przyznaję.
Wynoś się,
nim ci je usunę.
Zabraniam wymawiać przy mnie nazwisko Douglas.
Znam tego młodego człowieka. Ochrzciłem go.
Wybacz mi, panie, jego bezczelność.
Idź!
- Nie ryzykuj! Nie dziś. - Nie może tego zrobić!
Oczernił moje imię.
Tak przeciągasz wielbłąda przez ucho igielne.
Panie, gotowe.
Dobrze.
Rob, muszę ci coś pokazać.
Przyjaciele, dołączcie.
Będzie przedstawienie.
Czy nie wystarczy upokorzeń?
Lord Oliphant chciał złożyć mu hołd dwa dni temu.
Edward odmówił przyjęcia.
Chce mieć pewność, że zrozumieliśmy.
Robert.
Każdy musi zrozumieć, że to ostateczna klęska.
Roznieć ogień grecki.
Budowa zajęła trzy miesiące, więc nie chcę tego marnować.
Moi panowie...
i panie...
przedstawiam wam...
„Wilka Wojny”.
Teraz możesz przyjąć hołd.
Tak, panie.
Gratulacje, moi panowie,
dziś jesteście po stronie zwycięzców.
Jestem z ciebie dumny.
Miałeś odwagę mi się przeciwstawić
i mądrość, by ustąpić.
Dobrze, że przyszedłeś z synem, Rob.
Sir Roger de Mowbray, zacięty rządca z północy,
pogromca Stirling! Dziękujemy!
Wreszcie, Sir Richard de Burgh,
dzielny marszałek, wierny sługa Korony.
Wasza Wysokość.
Dajemy rękę twojej córki, Elizabeth, mojej chrześnicy,
Sir Robertowi de Brus.
I niech to symbolizuje harmonijny związek naszych dwóch krajów.
Ojcowie mogą się pocałować.
Przestań ją opłakiwać, Robercie.
Intencje Edwarda są słuszne.
Ważne, że jesteśmy faworyzowani.
Ta rada z Valancem...
jest zwykłą formalnością.
Edward zaoferuje nam Koronę.
Prawie mi to obiecał.
Byłbyś lokajem.
Tak.
Ale również królem.
A po mnie ty: król Robert.
Mogliśmy się poddać albo dać się zaszczuć na śmierć.
- Wierzysz w pokój Edwarda, Angus? - Nie powiedziałem tego.
Czym jest pokój z mieczem na gardle? Walczymy...
Przysięgaliśmy na Boga, Aleksandrze.
Złamanie przysięgi odbierze nam honor.
Więc nic nie robimy, Euan? Jak tchórze?
- Nie o to chodzi... - Dość!
Ojciec...
podjął decyzję.
Musimy ją honorować.
Jego rodzina ma rozległe ziemie na północ i południe od granicy.
Mogłaś mieć mniej szczęścia.
Co z jego pierwszą żoną?
Zmarła, rodząc córkę.
Czy muszę nazywać ją matką?
Nie.
Zastanawiam się, czy polubi Jessie.
Nie ma wyboru.
Gotowa?
Podobno ma dwie nogi, dla odmiany.
- Podobno pachnie jak Jessie. - Cicho!
Włochacz jeden.
Robert.
Wasza Wysokość.
Mój ojciec przysyła pozdrowienia. Oczywiście znasz biskupa Lambertona.
- Biskupie. - Gratulacje, lordzie Bruce.
Lordzie.
Lordzie, moja córka, Elizabeth.
Moja pani.
Mój panie.
Witam.
Ty musisz być Marjorie.
Kto to ten przystojny kompan?
Nasz pies, Jessie, moja pani.
Mów mi Elizabeth.
Elizabeth?
Panie, twoje nowe posiadłości w Irlandii,
z których teraz zbierzesz czynsze.
Dziękuję, lordzie.
Co tu robisz?
Lord Bruce każe nam świętować tutaj.
Wracaj do kuchni.
Dobrze się bawisz?
Próbuję.
A ty?
Doceniam twoją szczerość.
Mój panie.
Czas na przejście do sypialni.
Proszę za mną.
Tak, Bruce! Do łóżka!
Czas rui!
To był jej pokój?
Tak.
Dziękuję, że byłaś tak silna dzisiaj.
To na pewno było trudne.
Śpij dobrze.
To było... szybkie.
Jakbyś dużo o tym wiedział, Seamus.
Co to za piosenka?
„Alouette Moi”.
Ładna.
Dziękuję.
Podatki od wełny i miodu. Proszę tędy.
Panie...
obiecałeś, że podatki zostaną zmniejszone, gdy skończą się wojny z Edwardem.
Wiem, Iain.
Niestety wciąż płacimy Edwardowi odszkodowanie za bunt.
- No tak. - Pani.
Kurczaczek. Jak się macie?
Tutaj bydło. Obok koni. Wszystko inne tu.
Kosze z tej strony.
Z drogi! W imię króla!
Odsuńcie się!
Ruszcie się!
Poradzę sobie, ojcze.
Otoczcie ich! Tak! Już!
Naszym obowiązkiem jest zapewnienie armii dla naszego króla, Edwarda.
Mówiłeś, że te zobowiązania to przeszłość!
Miałem taką nadzieję.
Nie ma jeszcze 14 lat, dranie!
Przestańcie!
Mój ojciec to Richard De Burgh, starszy marszałek w twojej armii.
Pewnie o nim słyszałeś?
Wiem, że woli dowodzić mężczyznom, nie dzieciom.
Daj mu odejść.
Puść go. Wystarczy ich.
To, co dzisiaj zrobiłaś, było...
odważne.
Coś jeszcze?
Nie.
Zatem dobranoc.
Dobr...
Marjorie!
Lord Valence musi dostać
te papiery poborowe od razu, panie.
Czy kiedykolwiek opowiadałem ci o czasie, gdy...
udałem się do Ziemi Świętej na wojnę?
Kupiłem małą małpkę na łańcuchu.
Nazwaliśmy ją Mojżesz.
Spędziliśmy z królem wiele godzin, ucząc Mojżesza...
W końcu... nauczył się jeździć konno.
Umiał nawet wypuszczać strzały z małego łuku,
który Edward zrobił własnoręcznie.
Tak.
Edward...
był moim przyjacielem.
Był moim towarzyszem broni.
Ale obawiam się, że popełniłem...
poważny błąd, ufając mu.
Ojcze?
Robercie, dopiero pochowałeś ojca.
Nadal jestem zobowiązany płacić podatki królowi.
BERWICK, GRANICA SZKOCJI
Świeże paszteciki!
- Pasztecik, sir? - Co masz, moja droga?
Paszteciki z dziczyzną, sir.
Bóg zapłać.
Z drogi!
To twoje, jegomościu? Zgubiłeś coś?
- Podatki od Carricka. - Dziękuję.
Co się dzieje?
Wallace! William Wallace!
Dranie!
Żołnierze! Do szeregu!
Rozejść się na rozkaz króla!
- Rozejść się! - Mordercy!
Zabili Wallace'a.
BANITA WILLIAM WALLACE
- Cofnąć się! - Dranie!
Zrobić miejsce w imię króla!
Ruszać się!
Do tyłu, dranie!
Ruchy!
Cofnąć się! Rozejść się!
Z drogi, na rozkaz króla!
- Odejdź, Robercie! - Robert!
- Walczcie! - Rozejść się!
Dranie!
Nie rób tego!
To za Wallace'a!
Zabić drania!
Musimy coś zrobić!
Są zbyt silni. Jest ich za dużo.
Wallace!
Musimy coś zrobić! Robert, musimy walczyć!
Nie teraz. Robert!
Wallace!
Do ataku, Robert!
Chodźmy!
- Wina, panie? - Dziękuję, Seamus.
Elizabeth, muszę porozmawiać z braćmi.
Mogę cię też wysłuchać.
Sam.
Seamus, Gayle, Drew.
Panie.
Dobranoc.
Złożyliśmy przysięgę na biblię króla Edwarda...
Będziemy musieli ją złamać.
Co się stało?
Wallace nie żyje.
Ludzie są wściekli.
Nie będzie pokoju.
- Co by powiedział ojciec? - Ojca nie ma. To jest moja decyzja.
Płynie w nas ta sama krew.
Jesteśmy rodziną.
Nie mogę tego zrobić bez was.
Musimy zebrać armię.
Musimy przekonać tylu lordów, ilu możemy.
Również Johna Comyna.
Przepraszam, że byłem nieprzyjemny... Chcę powiedzieć...
Wiem, że nie potrzebujesz mojej rady.
To prawda. Niewiele wiem o świecie.
Jednak młoda dama o mojej pozycji poświęca dużo czasu na czytanie,
by mieć własne zdanie i...
wyciągać własne wnioski o naturze władzy.
W porządku...
Władza to podejmowanie decyzji.
Nie pozwalanie sobie na bycie porwanym przez nurt historii.
To wybranie łodzi, wejście na pokład i wzniesienie żagli.
Wybieram ciebie, dokądkolwiek zmierzasz.
Wybieram ciebie,
mojego męża.
Dobranoc.
Nie podoba mi się to.
Nie możemy ufać Comynowi.
To święta ziemia, Angus.
Wciąż mi się to nie podoba.
Cóż, nalegał.
Byłem zaskoczony, widząc twój list.
„Pilnie pragnę z tobą omówić sprawę najbardziej delikatną”.
To trochę tajemnicze, prawda?
To było celowe.
Rozumiem.
A jeśli mam domniemać, że twym celem jest wznowienie rebelii, to...
już tego próbowaliśmy.
Przez osiem krwawych lat.
I przegraliśmy.
Bo się nie zjednoczyliśmy.
Nie, bo twoja rodzina była zbyt zajęta walką o koronę,
która nie należała do niej.
Mówisz, że zrzekasz się tego roszczenia?
Mówię, że musimy odłożyć ten spór i odzyskać kraj.
Potem zdecydujemy, kto nosi koronę.
My.
Nie Edward.
John, razem moglibyśmy zebrać 20 000 ludzi.
- To szansa na zwycięstwo. - To się nie uda.
Ludzie mają dość wojny i cierpienia.
Wallace był torturowany i poćwiartowany.
Ludzie rozpaczliwie pragną sprawiedliwości.
Wallace dostał to, na co zasłużył.
Nie był człowiekiem, był ideą.
Niszczycielską i niebezpieczną ideą.
Prawie tak niebezpieczną jak ta, którą proponujesz.
Wy, Bruce'owie, tacy jesteście.
- John... - Nie jesteś godny naszego kraju.
I przysięgam, że zrobię wszystko, abyś nie był królem.
A gdy wyjaśnię Edwardowi sens twojego listu do mnie,
umieści pętlę pod twoją głową,
a koronę Szkocji na mojej.
Chciał cię zdradzić. Nie miałeś wyjścia, Robercie.
Musimy powiedzieć Lambertonowi. Teraz jestem przeklęty.
Z Robertem mamy przynajmniej szansę.
Trzeba go ekskomunikować, czego papież z pewnością zażąda.
Co by nam to dało?
Jak się go wyrzekniemy, pozostaniemy na łasce Edwarda.
Przetrwanie szkockiego Kościoła będzie zagrożone.
Nikt temu nie przeczy, ale prosisz nas
o poparcie mordercy.
Odpowiedź jest jasna, czyż nie?
Wyspowiadasz się,
a ja rozgrzeszę cię za zabójstwo Johna Comyna.
Jeśli ślubujesz wspierać Kościół,
poprzemy twoją koronację na króla.
To trzeba zrobić szybko. W Scone.
Scone jest niebezpieczne. Leży obok garnizonu Anglików w Perth.
Dla ludzi to musi być Scone.
Potrzebujemy prawomocności,
szczególnie teraz.
Scone więc.
LONDYN, ANGLIA
BANITA WILLIAM WALLACE
Szkocja przyprawia mnie o mdłości.
Zabicie rywala na świętej ziemi.
To obłęd!
Wiedziałem, że go nienawidzi, ale nie sądziłem, że aż tak.
Ukoronują go, nim papież zdoła go ekskomunikować.
Koronacja?
Myślisz, że miałby czelność?
Tak.
Pozwól mi się tym zająć.
Wiem, że uważasz mnie za nieudolnego, ojcze,
ale to ja mam być królem... pewnego dnia.
Niech to będzie próba.
Co chcesz zrobić, synu?
Wzniosę Smoka, ojcze.
Powiadomcie Valence'a.
Robert the Bruce ma zostać ogłoszony banitą.
Każdy, kto udzieli schronienia jemu lub komukolwiek z jego szeregów,
ma być stracony bez procesu.
Mój syn wzniesie Sztandar Smoka.
Kodeks rycerski odrzucony. Nie będzie prawa łaski.
Zabiją nas przez twoją lekkomyślność!
Nie jeśli się zjednoczymy.
Biskupi go rozgrzeszyli. Wy też możecie wybaczyć.
To nie takie proste.
- Dlaczego nie takie proste? - Obiecaliśmy ludowi pokój.
Nie powinniśmy byli się poddać.
Nie mieliśmy wyboru, bo nikt nas nie prowadził.
To może teraz mamy.
Comynowie i Balliolowie nigdy tego nie przełkną.
Balliolowie mieli swoją szansę.
- Pomyślcie, co tu robicie. - Czas na zmiany.
Malcolm.
Nie będzie mu wybaczone.
Robercie, jestem z tobą.
Ja też.
Szybciej. Jedźmy!
Musimy być ostrożni w drodze do Scone.
Teraz mamy wrogów wszędzie.
Przepraszam...
że cię w to wmieszałem.
Rozumiem.
Znam swoje obowiązki.
Dziękuję.
Będę z tobą cały czas.
Możemy go zabrać?
Nie. Przykro mi.
- Seamus się nim zajmie. - Proszę.
Jedźmy.
Stać! Niebezpieczeństwo!
Pełna gotowość.
Dokąd zmierzasz?
Stój.
Powiedziałem, stój.
Panie,
jestem James, syn Williama Douglasa z Douglasdale.
Widzę w tobie twojego ojca.
Przyszedłem oddać się pod twą opiekę.
Może być szpiegiem, lojalnym wobec Comyna lub nawet Edwarda.
Czego właściwie chcesz?
Chcę tego, co Edward ukradł mojemu ojcu i mnie.
Chcę odzyskać moją ziemię.
Chcę odzyskać dobre imię.
Daj mi to,
a będę ci wierny na wieki.
Zabiłem Johna Comyna przy ołtarzu.
Powinieneś wiedzieć, komu się oddajesz.
Jesteś dobrym człowiekiem?
Próbuję być.
To mi wystarczy.
Czyż nie jesteśmy szczęśliwcami?
Możesz ochraniać tyły.
Niech ten cios będzie ostatnim, którego nie oddajesz.
Następny.
Koronę noszoną przez szkockich króli zawłaszczył król Anglii.
Zabrał nasz stary kamień koronacyjny.
A jednak pozostaje w Szkocji trochę złota i tych, co je obrabiają.
Mamy koronę.
Mamy króla, który ją założy. Chwalmy Boga!
Koronuję cię,
Robercie Bruce, synu Roberta Bruce'a, syna Roberta Bruce'a,
synu Isabelli Huntingdon, córki Davida, hrabiego Huntingdon,
syna Henryka, hrabiego Huntingdon, syna Davida, króla Szkotów.
Niech Bóg błogosławi Króla Szkotów!
Wasza Wysokość.
Noszę tę koronę
jako symbol mojego obowiązku służenia Szkotom.
Mój tytuł to Król Szkotów.
Nie ziemi, lecz ludzi.
Na te łabędzie
przysięgam pomścić tę morderczą zniewagę Boga.
Niniejszym przysięgam wierność Robertowi Bruce'owi, Królowi Szkotów.
Dziękuję, lordzie.
Scranger, twe ręce są jak kamienie.
To są łapy. Mój ojciec był niedźwiedziem.
Ja też przysięgam moją dozgonną lojalność.
Ludzie Valence'a gromadzą się w Perth.
Teraz zaczyna się prawdziwa próba.
Tak...
Wasza Wysokość.
Mądrze, że się do nas przyłączyłeś.
Ten morderca nie jest moim królem.
Niczyim królem nie jest.
Książę i jego świta są już w drodze,
niezwiązani kajdanami kodeksu.
Wznoszą Sztandar Smoka.
Jako Król Szkotów przemawiam w imieniu mego narodu.
Żądam zwrotu naszego zamku w Perth.
Rozkazuję ci powrót do ojczyzny.
„Król Szkotów”...
Zamordowałeś mego szwagra
i uczyniłeś mą siostrę wdową.
Czekam na tę walkę.
Rozwiążmy ten konflikt, walcząc jeden na jednego.
Teraz.
Zgadzam się.
Ale dziś jest niedziela.
Wiem, że nie masz szacunku dla spraw świętych, ale ja mam.
A więc jutro.
Nie miało tak być, Robercie.
To bestia żądna krwi.
- Jesteś pewien, że to dobry pomysł? - Poradzę sobie.
A co, jeśli cię zabije?
Nie powinieneś czekać na księcia?
Książę spełnił swój cel, podnosząc Sztandar Smoka.
Jesteś pewien, że to dobry pomysł?
Król nakazał, że mamy czynić, co trzeba.
Mamy do czynienia z banitami.
Nie mają żadnych praw.
Znów grasz na pieniądze, Archibaldzie?
Masz ochotę na grę w kości, panie?
Może później. Obejdź się z nim łagodnie.
Ty dupku.
Masz je, Drew?
Tak, panie.
Zuch chłop.
Nie ma tu żadnych przyzwoitych pucharów.
- Ani przyzwoitego wina. - Fakt.
Niestety jesteśmy tylko Królem i Królową Maja.
A jutro pozbawi nas naszych koron.
Nie.
Mamy za dużo do zrobienia, by na to teraz pozwolić.
My?
My.
Owce są na łące
A krowy są na polu
Tyś ciągle jeszcze w łożu
Dobry o poranku
Zręczny w nocy
Dobry o poranku
Tyś ciągle jeszcze w łożu
Dobry o poranku
Jeśli jutro zginę...
Nie. Nie mówmy o tym.
Jeśli jutro zginę,
należysz do Marjorie, ona do ciebie.
Rób, co trzeba.
Rozumiesz?
Co to było? Robert?
Zasadzka!
Na ziemię!
Chodźcie!
Marjorie, wstawaj.
Co się dzieje?
Już! Chodź!
Szybko! Na ziemię!
Marjorie, czekaj.
Na dół!
Neil! Teraz! Uciekajcie!
Zabierz je do koni, idź!
Strzał!
Marjorie, uciekaj! Chodź, musisz biec!
Konie! Przygotuj konie!
Piechota!
Ludzie Atholla, za mną!
Dranie!
Weź ich do Kildrummy. Lord Fraser to przyjaciel.
Dobrze. Ze mną są bezpieczni.
Chodźcie.
Lord Fraser zabierze was do Francji.
Weź mnie ze sobą.
Nie.
Spotkamy się tam, tak?
- Weź nas, proszę. - Odwagi! Kocham was.
- Puść, Marjorie. - Dbajcie o siebie.
- Marjorie. - Zabierz nas!
- Chodźcie. Szybko. - Przyjadę po was.
Tatusiu!
Szarża!
Bruce!
Zapamiętajcie nazwisko Douglas!
Douglas!
Do tyłu! Odwrót!
John!
Idźcie!
- Ruszać się! Zabierz go stąd! - Naprzód!
Bruce'a nie ma.
Zabij wszystkich więźniów.
Niech Szkoci zobaczą, co oznacza wierność ich nowemu „królowi”.
- Na kolana! - A co z Athollem? Jest hrabią.
Zabierz go do Londynu.
Valence, ty ścierwo.
Król powiesi go za zdradę.
Percy, roznieś wieści:
złoto dla tych, którzy nas doprowadzą do Bruce'a.
Może powinieneś przemówić do ludzi.
I co powiedzieć?
Zabierzmy ich na konie.
John, jesteś ranny. Duncan, chodź.
Dziękuję.
Możemy jechać do Islay, do mojego domu.
Jest na odludziu. Nikt cię nie będzie tam szukać.
Możemy pozyskać wyspiarzy. Uzupełnić szeregi.
Robert?
O czym myślisz?
Nie mamy wyboru, prawda?
Pięćdziesięciu mężczyzn przeciw najsilniejszej armii świata.
Robert!
Lord MacDougall.
Przyszedłeś dołączyć?
Dlaczego mielibyśmy to zrobić?
Koniec podatków dla Edwarda.
Koniec z ludźmi ginącymi na wojnach, których nie wszczęli.
Możemy zjednoczyć Szkocję.
Możemy ją odzyskać.
Masz tupet, Bruce, przyznaję.
Comyn był moim kuzynem.
Nie jesteś naszym królem.
Lordzie Fraser, wieziemy królową.
Wasza Wysokość...
Za mną.
Witamy w Kildrummy.
Wiesz, Marjorie, twoja matka dorastała tutaj.
Możesz mieć jej sypialnię.
Moja pani.
Spalić tych drani!
To za wspieranie Roberta Bruce'a!
Idąc na południe, wpadniemy na ludzi Valence'a.
Idąc na północ, wrócimy na ziemie MacDougalla.
Jeśli przepłyniemy jezioro,
po drugiej stronie wzgórza jest wybrzeże w kierunku Islay.
Wspaniały pomysł, Douglas, ale tu jest więcej dziur niż desek.
Ta łódź jest dobra.
Zostawiamy konie?
Nie potrzebujemy koni, ale ludzi.
Euan, zbieraj prowiant.
James, zaprowadź konie do lasu.
Alexander, za mną.
Tylu ludzi na łódź, ilu się da!
Hamish, John.
Konie do lasu!
Płyńmy.
Wrócimy po was.
Weź konie i chodź ze mną do lasu.
Dziękuję, Alex. Do zobaczenia.
Szkoda zachodu, wasza wysokość. Jest za mała.
Angus!
Popatrz! Ludzie MacDougalla!
Płyńcie do łodzi!
MacDougall!
- Do łodzi! - MacDougall!
MacDougall!
Bez litości!
Razem!
Gińcie, dranie Bruce'a!
- Do łodzi! - Szybko!
Na łódź!
Wchodźcie na łódź!
Na łódź!
Podaj mi rękę.
Chodź. Trzymam cię.
Dzięki, bracie.
Alex?
Nie!
Alex!
Nie!
Alex...
Euan, potrzebujemy miejsca! Potrzebujemy miejsca!
Wybacz, chłopcze.
Wejdź na pokład!
Bruce, wróć!
Wchodź!
- Wiosłować! - Wiosłować!
Dalej, wiosłować!
Valence.
Nie czekałeś na mnie.
Zaatakowałeś nocą, miałeś przewagę,
zaskoczyłeś ich, a jednak go straciłeś.
Bitwa była sukcesem.
Zmiażdżyliśmy ich.
Kilku udało się uciec.
Bruce'owi też!
Twoim i naszym celem...
było schwytanie go, a ty zawiodłeś!
Moi zwiadowcy go szukają, Wasza Wysokość.
Zaoferowaliśmy nagrodę.
Będzie nią twoja głowa, jeśli go nie odnajdą.
- Lord Buchan. - Wasza Wysokość.
Masz wieści o Bruce'u?
Nie, panie.
O jego żonie i dziecku.
Jechaliśmy konno wiele dni.
Nie jesteś zmęczona?
Nie.
Zbliżają się angielscy żołnierze. Jedziemy.
Dojdźcie do drzew. Wyślę konie i ludzi.
Lordzie Fraser!
Wiemy, że masz żonę i dziecko Bruce'a.
Przekaż je i oszczędź zamek.
Gotowi!
Nie ma ich tutaj, Wasza Królewska Wysokość.
Strzał!
Nie musisz nas palić.
Otworzę bramę.
Neil, gdzie jest Robert?
Wasza Wysokość, nie wiem.
Gdzie jego żona i córka?
Wyjechali do Turnberry we wtorek.
Wyjechali do Turnberry we wtorek?
Elizabeth!
Gdzie jest twój brat?
Przysięgam, nie wiem.
- Przysięgam, że nie... wiem. - Nie!
- Wujek Neil! - Przysięgam!
Zmusiłeś mnie, Neil.
Wasza Wysokość, przysięgam! Nie wiem!
Co robicie?
- Błagam! Przysięgam. - Wujek Neil!
Nie!
Patrz na mnie!
Nie!
Nie! Przestańcie!
Neil, nie!
Gdzie jest twój mąż?
Nie wiemy.
Proszę, zmiłuj się. Twój ojciec jest tyranem, ale ty nie.
Uważasz mnie za słabego?
Współczucie nie jest słabością.
Mam wszystkie cechy mojego ojca oprócz jednej:
litości.
Fraser,
wydajesz się być...
rozsądnym człowiekiem.
Gdzie jest Bruce?
Naprawdę nie wiem.
Powieście ich obu.
By wszyscy zobaczyli, co się stanie z poplecznikami Bruce'a.
Zabierzcie kobiety do Anglii, przejmijcie wszystkie jego ziemie.
Zabierzcie mu wszystko.
Nie!
Do zobaczenia.
Lordzie Mackinnon.
Słyszałem, że uczyniłeś się królem,
a książę przetrząsa Szkocję, szukając cię.
Przybyłem prosić o wsparcie.
Ja i moi ludzie walczyliśmy z Wallace'em w Falkirk.
Gdzie ty byłeś wtedy?
Wygrana nie była możliwa. Wiesz to.
Jak mogę podążać za kimś, kto nigdy nie wygrał otwartej bitwy?
Mówiono, że ledwo uciekłeś żywcem z Methven.
Wpadliśmy w zasadzkę w środku nocy.
Ilu masz mężczyzn?
Czterdziestu.
Ciągle zbieram ludzi.
Życzę wam szczęścia, naprawdę.
Proszę, Laughlan!
Znam cię od przeszło 25 lat.
Proszę, daj nam trochę swoich ludzi!
- Przyszliśmy tu po twoją pomoc. - Angus! Skończyłeś?
Ufam, że z czasem zmienisz zdanie.
I będę czekać.
Jedziemy.
Jak dobrze was znów widzieć!
Hamish, jak się masz?
Jak się masz?
Kochanie!
Gdzie ty, do diabła, byłeś?
Cztery miesiące to nie trzy tygodnie.
Wiele się działo, kochanie.
Angus!
Więc może później.
Czy to Robert?
Nasz nowy król.
Tak.
Witam, Wasza Wysokość.
Dobrze cię znów widzieć, Aine.
Chodź! Ogrzejemy cię i nakarmimy.
Jeden człowiek, by obalić konia.
I jeden, aby usunąć rycerza.
A potem go zabić.
Słabe miejsca pod pachami,
szyja... Wstajesz. I pachwina.
Znów zbliżysz się do mojej córki, odetnę je i użyję jako przynęty.
Jasne?
Co robisz, ty draniu?
- Skopię ci cholerną dupę. - Słodki jesteś!
Myślisz, że to zabawne?
Kto następny?
Dzięki Bogu.
Mam wziąć dziewczynkę do klasztoru na naukę religii.
Tylko dziewczynkę.
Czy to nie wspaniałe?
Siostry chcą się tobą opiekować.
Będą o ciebie bardzo dbać.
Chodź, dziecko.
Pójdziesz z nami?
Nie.
Nie, ale...
wkrótce wszyscy znów będziemy w domu. Na pewno.
A ojciec?
Chodź.
- Chodź, Marjorie. - Nie.
Proszę, nie utrudniaj tego.
Nie, nie chcę iść.
- Nie. - Marjorie,
zobaczymy się wkrótce. Obiecuję.
- Kocham cię. - Nie...
- Kocham cię. - Chcę wrócić.
Będzie dobrze.
Puść mnie! Nie, Elizabeth! Puść mnie!
Wasza Wysokość.
To... druga córka Angusa.
Przyszedł. Może być ciekawie.
Kildrummy upadło.
Mężczyźni zostali wybici.
Twój brat został powieszony i wybebeszony.
A moja żona? Moja córka?
Obie żyją. Są wzięte do niewoli.
Musimy wracać.
Chciałeś zostać królem. Więc teraz jesteś królem.
To cena, którą płacisz.
Wygramy tylko, jeśli przeżyjesz.
Myślisz o zemście?
Znam to uczucie.
Rozdziera duszę.
Ale może też być bronią.
Koniec z kodeksem rycerskim.
Teraz walczymy jak wilki.
To Iain. Otwórz bramę.
Znasz go?
Tak.
Chodź, James.
Spokojnie!
Lordzie Bruce.
Wasza Wysokość.
Iain.
Spóźniłeś się.
Gdzie byłeś?
Przepraszam... Koło odpadło. Wieki zajęła naprawa.
No cóż, chodź!
Rozładujmy to, nim nas wybebeszą.
Ani kroku!
Przy bramie!
Co tam masz?
Owsiankę.
W takim razie skosztuję.
Przynieś mi miskę.
Do usług.
Za mną!
Giń, draniu!
Na schody! Za mną!
Do broni!
Seamus, wszystko dobrze?
Wasza Wysokość, dobrze mieć cię w domu.
Nie możemy zostać. Znajdą nas.
Wszyscy idziecie z nami.
Bierzemy, co się da i podkładamy ogień.
Nic nie zostawiamy wrogom.
Spalić wszystko!
Tak będziemy robić.
Podróżujemy w ukryciu.
Uderzamy znienacka.
Przejmujemy ziemię, zamek po zamku.
Niszczymy ich krok po kroku.
To nie po rycersku, ale mi się podoba.
Spalcie wszystko i weźcie, co możecie!
Ruszamy!
Ziemia mojego ojca to tylko jeden dzień jazdy.
Wiele by dla mnie znaczyło, gdybym mógł to zrobić sam.
Potrzebuję tylko dwóch, trzech ludzi.
Weź pięciu.
I bądź czujny.
Już straciłem dwóch braci. Nie zniosę utraty kolejnego.
Wszyscy na zewnątrz!
Powodzenia!
To na Niedzielę Palmową.
Douglas!
Widziałem raz, z tego właśnie okna,
jak moja matka i ojciec stoją na tym dziedzińcu.
I mój ojciec szepnął coś do ucha mojej matki.
Nie wiem co, ale musiało być zabawnie, bo ona...
nie mogła przestać się śmiać.
Zwykłem pić tę wodę.
Zatruj ją. Wrzuć drani do studni.
Gdzie jest ten chuj Clifford?
Dołączył do Valence'a, panie.
No cóż, wkrótce go zobaczę.
Przyjaciele, nie bójcie się. Dołączcie do mnie.
Nie!
Chodźcie,
ucztujmy w Niedzielę Palmową.
Przygotowane dla waszych wrogów...
teraz jest wasze.
Jak wszystko w zamku mojej rodziny.
Służę Robertowi Bruce, Królowi Szkotów!
Dołączcie, by uwolnić naszą ziemię!
Zamek Sir Richarda w Szkocji również upadł.
Ten, kto go zajął, może być szalony.
Słyszano krzyki, to samo słowo w kółko...
Douglas.
Twierdził, że walczy dla Roberta Bruce'a.
Banici ograbiają swoje własne zamki.
Czym głośniej o wyczynach Bruce'a, tym większe ma poparcie wśród ludzi.
Oczywiście wciąż jest szlachta lojalna wobec korony.
Tego ranka...
obudziłem się...
dokonałem ablucji,
a następnie przeszedłem z komnaty do wielkiej sali.
Po drodze potknąłem się.
Bez powodu, po prostu...
straciłem równowagę.
Czasami tracę równowagę.
Zwłaszcza rano, gdy ciało jeszcze się budzi.
Miałem nadzieję, że się zestarzeję i nie umrę na polu bitwy.
A teraz widzę niebezpieczeństwo w śmierci z przyczyn naturalnych.
To leżeć w sypialni
i myśleć o wszystkich rzeczach, których się nie zrobiło.
Nie obawiaj się, ojcze, nie zawiedziemy cię ponownie.
Udało ci się uwięzić kilka kobiet.
Ci panowie z Francji uwięzieni w lochu chcą do nas dołączyć.
Czy to prawda?
Jesteś Królem Szkotów?
Na pewno nim jest, bezczelni gówniarze.
Hej.
Idź powiedzieć kolegom, że odzyskamy nasz kraj.
Tak, panie. Chodź, Arturze.
To naprawdę król?
- Robert... - Tak.
Mam więcej ludzi.
- Drew! - Wasza Wysokość.
- Wróciłeś! - Znaleźliśmy ich na drodze.
Myśleliśmy, żeś martwy!
Próbowali złapać nas w zasadzkę!
Mam coś dla ciebie, panie.
Zabrałem ją z Methven.
Wstań.
Będzie pod twoją pieczą.
Dokonałeś wspaniałej rzeczy.
Życie za nią oddam.
Dobrze, że jesteś.
Wszystko w porządku.
Wszystko dobrze, Elizabeth.
Jesteś tu.
Już dobrze.
Elizabeth.
Uspokój się. Bądź silna. Spójrz na mnie.
Spójrz na mnie.
Znam cię całe życie.
Mój ojciec daje ci tę szansę,
bo jesteś jego chrześnicą. Rozumiesz?
- Jesteśmy wdzięczni... - Dziękuję.
Elizabeth, masz zrezygnować z tytułu królowej,
a małżeństwo będzie unieważnione.
Co...
Podpisz.
To żałosne zjednoczenie było farsą.
Będzie dobrze.
Robisz to, co należy. Nie płacz.
No już.
Robert wkrótce zginie, a ty wrócisz do domu, do rodziny.
Jeśli wkrótce będzie martwy, to po co...
po co mam go porzucać?
Nadal ci się wymyka,
nieprawdaż?
Dlaczego się ze mnie wyśmiewasz?
Byłem miły!
Dałem ci szansę na uwolnienie!
Teraz to podpisz!
- Elizabeth, proszę! - Panie, proszę!
Weź pióro w dłoń. Podpisuj.
- Podpisz. - Podpisz.
Nie mogę.
Gwardia.
- Nie. Mój lordzie... - Elizabeth...
Nie!
Przestańcie!
Opuść ją.
Zaczekajcie!
Czas wyjść z ukrycia.
Ich armia. Nasza armia.
Tak.
Zniszczą nas.
Nie mamy szans przeciwko ich kawalerii.
Angus ma rację.
Jeśli stawimy im czoło
na otwartym polu bitwy, uderzą prosto na nas.
Pozwól im.
Będziemy gotowi.
Będziemy jak pająk i jego sieć.
Lepiej poczekać.
- Zbierzmy siły. - Nie.
Koniec ucieczki, dość ukrywania się.
Sprowokujemy ich, by ich zwabić.
Najazd na zamek hrabiego Hereforda w Loch Maven przez Roberta Bruce'a
i pięćdziesięciu mężczyzn.
Naprzód.
Dobrze.
Król!
Stop!
Jeśli umrę, masz ugotować moje ciało i brać moje kości
na każdą bitwę...
ze Szkotami, aż głowa Roberta Bruce'a będzie na angielskim kolcu.
Rozumiesz?
Z ochotą, ojcze.
Obiecaj mi.
Obiecuję.
Wiesz...
nigdy nie umiałem sobie wyobrazić ciebie na czele armii...
prowadzącego konia do walki przy dźwięku bębnów,
ryzykującego życie na cześć korony angielskiej...
Nig...
Czy pamiętasz, ojcze,
kiedy byłem chłopcem...
a ty mnie biłeś?
Nigdy nie płakałem, bo wiedziałem, że to cię przerażało.
Ta myśl, że jestem silniejszy od ciebie.
A prawda jest taka...
że jestem.
Zawsze byłem.
I wkrótce świat się o tym dowie.
Możesz być pewien.
Pochować go tu.
Nie powinniśmy uszanować jego woli?
Nie.
Masz uszanować moją.
Naprzód do Szkocji!
Wygląda na to, że masz swoją bitwę, Robercie.
Wracaj do domu!
Nadchodzą Anglicy!
Zajęliby naszą ziemię...
ale jej nie znają.
Tutaj. To jest to miejsce.
Dobra długość?
Tak, powinno wystarczyć.
Zabierz je i wyostrz.
Moja matka mówi, że musisz to zwrócić.
Obiecuję, że zwrócę.
Mam córkę w twoim wieku. Polubiłaby cię.
Gdzie jest?
Chciałbym to wiedzieć.
Czasem nazywają mnie James
A czasem mówią mi John
Gdy jestem na trakcie królewskim
Młodym Danielem mnie zwą
Śpiewam didy-i-o, śpiewaj fal-a-do
Przyszli, by walczyć.
On tu jest?
Zejdźcie tam.
Potrzebujemy pomocy.
No już.
Witajcie.
Pewnie chcecie kaszanki, chłopcy?
Z drogi!
Stać!
Ta rękawica należy do Roberta Bruce'a, Króla Szkotów.
Widzisz to wzgórze?
To Loudoun Hill.
Będziemy tam walczyć jutro.
Ci ludzie...
Lepiej będzie, jeśli ta bitwa zakończy się szybko.
Tak będzie.
Mamy trzytysięczną kawalerię.
Tak. Moja jej część ma jeden cel...
człowieka, którego ty nie schwytałeś.
Ilu nas jest?
Jakieś pięćset.
Nie możemy się z nimi równać,
więc nawet nie spróbujemy.
Zostawimy konie w tyle
i użyjemy ziemi na naszą korzyść.
Wszystkimi siłami ochraniamy środek
i wypieramy ich na flanki.
Proste.
Jak Bóg da, to wystarczy.
Wasza Wysokość.
Wybacz mi.
Nie powinienem był w ciebie wątpić.
Ilu masz mężczyzn?
Czterdziestu.
Jesteś tu teraz.
Tylko to się liczy.
Dziękuję.
Dołącz do nas.
Wiesz, że król Edward nie przeżył podróży?
Tak. Jego syn może być bardziej niebezpiecznym wrogiem.
Posil się.
Pamiętajcie!
Ludzie, z którymi dziś walczymy,
przysięgli wierność bezbożnemu mordercy!
Miejcie jasność: jego celem będzie zajęcie naszej Anglii!
Mógłbym mówić o Bogu,
ale jego nie ma tam, dokąd my zmierzamy.
Mógłbym mówić o honorze,
ale jesteście tutaj,
więc wiecie o nim bardzo dużo.
Jesteście ludźmi,
ale dzisiaj...
dzisiaj jesteśmy bestiami.
Czy walczysz dla Boga, o honor, dla kraju, dla rodziny,
dla siebie, nie obchodzi mnie to, dopóki walczysz!
To wasz dzień!
Czekać na mój rozkaz!
Czekać!
Teraz! Do ataku!
Dzidy!
Atak! Teraz!
To pułapka!
- Łucznicy! - Strzał!
Inną drogą!
Naprzód!
Mają środek!
Ustawcie szeregi! Flanki!
Za mną!
Flanki!
Co on robi?
Valence!
Bagna! Przechodźcie! Naprzód!
Uwaga na bagna!
No chodź!
Clifford!
Wiesz, kim jestem?
Znasz moje pieprzone imię?
Douglas.
Tak!
Strzał!
Bruce!
Ty draniu!
Szarża!
Znajdźcie Bruce'a!
Omijajcie bagna!
Utknęli!
Zachować szyk!
Twardy grunt jest tu!
Nie!
Dobrze! Zmiażdżyć ich!
Odwrót! Nie wygramy!
Odwrót!
Do tyłu! Ratujcie się!
Odwrót!
- Bitwa przegrana! - Odwrót!
Robert!
Pomocy!
Zabić go, Wasza Wysokość?
Pomocy!
Pomóż mi!
Pomocy!
BITWA POD LOUDOUN HILL BYŁA PUNKTEM ZWROTNYM W WALCE ROBERTA
O ODZYSKANIE KRÓLESTWA SZKOCJI.
JAMES ODZYSKAŁ SWOJĄ RODZINNĄ ZIEMIĘ.
ZNANY JAKO CZARNY DOUGLAS BYŁ POSTRACHEM SWOICH WROGÓW.
ANGUS DALEJ WALCZYŁ U BOKU SWEGO KRÓLA.
JEGO RODZINA OTRZYMAŁA WE WŁADANIE WYSPY.
KSIĄŻĘ WALII ZOSTAŁ UKORONOWANY JAKO EDWARD II, KRÓL ANGLII.
ZOSTAŁ ZABITY PRZEZ WŁASNĄ SZLACHTĘ.
ELIZABETH ZWOLNIONO Z NIEWOLI PO WYMIANIE WIĘŹNIÓW.
WRAZ Z ROBERTEM ZAŁOŻYLI RODZINĘ.
300 LAT PÓŹNIEJ POTOMEK ROBERTA, JAKUB VI, ODZIEDZICZYŁ KORONĘ ANGIELSKĄ,
ZOSTAJĄC KRÓLEM SZKOCJI I ANGLII.
Gdzie jest Marjorie?
Czeka na ciebie.
Witaj w domu, Wasza Wysokość.
Przywiozłem ci coś.
Moja Królowa.
Napisy: Anna Izabela Wiśniewska