มอร์เวนน่า
มอร์เวนน่าอยู่ไหน
รอข้าด้วย
- เบอร์ดี้ - ไปให้พ้น เพอร์กิ้น
ข้าเพิ่งอาบน้ำให้เมื่อ สองอาทิตย์ก่อนเอง เสียเปล่าจริงๆ
และการไปช่วยกันสร้างบ้าน มันไม่สมเป็นสุภาพสตรีเลย
มอร์เวนน่า ข้าปล่อยหมูไป และข้าจะไม่ละอายใจด้วย
หมูพวกนั้นจะถูกส่งไปฆ่า
ข้าจะไม่ยอมให้สัตว์ใด ต้องถูกจำขังเหมือนข้าหรอก
คุณหนูเป็นนักโทษที่กินดีที่สุดที่ข้ารู้จักเลย
ยังไงก็เถอะ ข้ามีเรื่องด่วนกว่านี้
เพอร์กิ้นบอกข้าว่าเด็กเกิดมายังไง
และข้าเกรงว่าข้าจะ สิ้นใจด้วยความขยะแขยง
ไม่ช้าก็เร็ว คุณหนูก็จะได้รู้
- คุณหนูอายุ 14 แล้ว - มอร์เวนน่า
จะให้ข้าสงบสติได้เหรอ หลังจากที่ได้รู้เรื่องนี้มา
ฝ่ายชายต้องเอาเหล็กแหลม ที่เผาไฟมาร้อนๆ
แทงยัดจมูกข้าจนกว้างพอที่จะ ยัดนิ้วโป้งของเขาเข้าไปได้
แล้วก็ใส่เมล็ดพันธุ์เข้าไปในสมองข้า
จนมันหล่นลงไปที่ท้อง
และมันจะฝังรากอยู่เก้าเดือน ก่อนที่จะคลอดออกมาจากก้นข้า ไม่ได้นะ
ไม่
ข้าจะฆ่าเพอร์กิ้นซะ
ข้าจะฆ่าเขา มอร์เวนน่า และเขาจะเลือดออกหนักกว่า
โดนข้าเอาหอกไปเสียบ...
ให้ตายสิ ข้านี่แหละ เบอร์ดี้
แคเธอรีน ชื่อเล่นเบอร์ดี้
ข้าเป็นลูกสาวของลอร์ดโรลโล
ลอร์ดโรลโล
อายุ 41 ปี มักจะหลงตัวเอง ขี้เมา และโลภตลอดเวลา (ข้าบอกเลย)
และท่านหญิงแอชลินน์
ท่านหญิงแอชลินน์
อายุ 36 ปี ฉลาดเฉลียว และใบหน้างดงาม (ใครๆ ก็บอก)
มอร์เวนน่า
เป็นนายของมอร์เวนน่า พี่เลี้ยงข้า
ไม่มีใครรู้อายุนาง ชอบทำอะไรลับๆ ล่อๆ ชอบตบตี และนอนกรน
เป็นน้องสาวของบาทหลวงเอ็ดเวิร์ด
บาทหลวงเอ็ดเวิร์ด
อายุ 21 ปี เฮฮากว่าบาทหลวงส่วนมาก
และเป็นน้องของโรเบิร์ตผู้น่ารังเกียจ
โรเบิร์ต อายุ 17 ปี นิสัยเสียและอัปลักษณ์
- เบอร์ดี้ อย่ามายุ่งกับข้า - พี่มันงี่เง่า
อืม
แห่งหมู่บ้านสโตนบริดจ์ มณฑลลิงคอล์น
ในประเทศอังกฤษ ที่พระเจ้าคอยคุ้มครอง
เบอร์ดี้
ใส่เสื้อผ้าซะ อย่าปฎิเสธ
กางเกงขาสั้น ถุงมือ และรองเท้า
สวมหมวกไว้กันฝนกันแดด
ทุกคนติดกระดุมซะ
และเป็นเพื่อนของเพอร์กิ้น เราเหมือนพี่น้องกัน
เพอร์กิ้น อายุ 14 ปี
นอนในกองฟาง วิ่งเร็ว ถึงแขนขาจะไม่ยาวนัก ตดเหม็น
แม้ว่าเขาจะเป็นแค่เด็กเลี้ยงแพะ เขาจิตใจดีและชาญฉลาด
ถึงแม้ว่าเขาจะตดบ่อยก็เถอะ
ถักสิ
วันที่ 14 สิงหาคม ข้าทำด้ายพันกันอีกแล้ว
ทรมานกันจริงๆ
ค่อยๆ ทำสิ
ข้ายอมเป็นอาหารให้มังกรดีกว่า มาพยายามถักด้ายแบบสุภาพสตรี
ไม่เอาน่า อย่างที่ข้าทำให้ดูไง
ไม่ใช่
- นี่ไง - ไม่ใช่
ข้าเป็นคนเจ้าเล่ห์มาก ขอบคุณพระเจ้า
แต่เด็กผู้หญิงส่วนมากก็เป็นงี้ ถึงจะไม่ค่อยมีใครยอมรับก็เถอะ
ข้ามีข่าวดีมากมาบอก
ข้าเจรจากับแม่ข้าแล้ว
แม่ยอมให้ข้าเลิกถักด้าย ซึ่งเป็น เรื่องน่ารำคาญเหนือสิ่งอื่นใด
ตราบใดที่ข้าเขียนบันทึกเรื่องประจำวัน ไปให้พี่ข้า บาทหลวงเอ็ดเวิร์ด
เขาบอกว่ามันจะช่วยให้ ข้าเป็นผู้ใหญ่และมีความรู้มากขึ้น
หนังสือข้าจะตามมา
หนังสือของแคเธอรีน นกน้อยแสนดีชื่อเล่นเบอร์ดี้
ด้ายถักสีทองสำหรับคุณหนูของข้า
เม็ก คนรีดนมวัวเป็นเพื่อนรักข้า
ตอนที่ข้าห้ามไม่ให้นาง ถอนสายบัวกับเรียกข้าว่าคุณหนูได้
เม็ก อายุ 18 ปี เต้นเก่ง หัวเราะเหมือนหมู
นี่ฟางเหรอ
ข้าซาบซึ้งที่ถักมาให้นะ สวยมาก
แปลว่า "พ่อข้าเป็นปิศาจ"
เป็นประโยคที่เด็ดสุดที่ได้เรียนมาเลย
เจ้าโชคดีจังที่พ่อตายแล้ว
เบอร์ดี้
ข้ายังไม่หายเศร้าเรื่องพ่อข้าเลยนะ
สิ่งที่ข้าชื่นชอบที่สุดคือ การหลีกเลี่ยงงานบ้าน
ไม่เอาน่า ใช่ ออกแรงกว่านี้อีกสิ
แต่อย่าออกแรงมากไปนะ
วิจารณ์ลีลาฟันดาบที่ห่วยแตกของพ่อข้า
อย่านะ ระวังดอกไม้ข้าด้วย ลูกเหยียบดอกไม้หมดแล้ว
เดินที่ทางเดินไม่เป็นหรือไง
- เดินที่ทางเดินสิ - ข้าไม่เห็นทางเดินนี่
ก่อกวนการสร้างบ้าน
ก่อเรื่องวุ่นๆ ที่หมู่บ้าน
เจ้าขโมยไก่ข้า
และแนบหูฟังผ่านประตูที่ข้าไม่ควรแอบฟัง
แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไง ฟีเนียส
เจ้าถูกจ้างมาเพื่อป้องกัน ไม่ให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นนี่
ตอบง่ายๆ ก็คือท่านไม่เคยสนใจฟังข้าเลย
ท่านใช้เงินอย่างสุรุ่ยสุร่าย และไม่รู้จักยั้งคิด
เหลวไหล ข้าไม่ได้ใช้เงินขนาดนั้นหรอก
ยกตัวอย่างรายจ่าย
ที่ไม่จำเป็นต่อการดำรงอยู่ของครอบครัวมาสิ
เอาจริงเหรอ
เสือข้ามาถึงแล้ว
มันตายแล้ว
การเดินทางจากไซบีเรีย มันแสนสาหัส นายท่าน
- อาจหลับอยู่ก็ได้ - ไม่หายใจแล้ว เจ้าโง่
ให้กินน้ำสักหน่อยไหม
จะให้ข้ากินแต่ขนมปังกับน้ำ แล้วนินทา ชาวบ้านไปวันๆ เหมือนพวกชาวบ้านเหรอ
- จะให้ข้าทำแบบนั้นเหรอ - ไป เงียบนะ
อย่านะ เจ้าหมา
ไปให้พ้น
ถ้าท่านหาคู่ครองกับตระกูลร่ำรวย
- ให้ลูกสาวคนเดียวของท่านได้ - คู่ครองที่ร่ำรวยเหรอ
เราก็จะมีโอกาสปลดหนี้ที่สั่งสมมาได้
- ให้เบอร์ดี้เหรอ - ขอรับ
- กับผู้ชายเหรอ - ขอรับ
ไม่ๆ ลูกสาวข้าน่าขยะแขยงจะตาย คงใกล้จะเป็นโรคเรื้อนแล้วละ
ไปให้พ้น ไปซะ
ท่านอาจไม่มีเงินทอง แต่ภรรยาท่านมียศถาบรรดาศักดิ์
- ท่านหญิงให้ยศกับท่าน... - นางไม่ได้ให้ยศข้า
ข้าสมควรได้รับยศนั่น
มีชายมากมายที่โง่พอที่จะยอมเอาเงินทอง
ไปแลกกับยศตำแหน่ง
ตอนนี้ เป็นหน้าที่ท่านที่ต้องหามาสักคนแล้ว
ไม่ ต้องมีทางอื่นสิ ใช่ไหม
นั่นมันลูกสาวข้านะ
และนี่คือคฤหาสน์หลังเดียวของท่าน
ขอตัวขอรับ
มีบางอย่างกำลังเกิดขึ้น
นี่
ข้ารู้สึกได้ว่าสายตาพ่อข้า ตามติดข้าไปทุกที่
พ่อมองข้าเป็นเหมือนกระทิง ที่ซื้อมาเพื่อเป็นแม่พันธุ์
ลูกอายุเท่าไหร่แล้วนะ
ข้าอายุ 14
แปลกใจนะที่ พ่อไม่ขอตรวจดูกีบเท้าข้าด้วย
- ฟันเจ้ายังอยู่ครบไหม - หลุดไปซี่เดียว
ลูกกินเก่งนะ
ผมลูกตอนสะอาดสีอะไร
ตอนสะอาดเหรอ
- สีฟ้ามั้ง - ดีมาก
- ดีใจที่ได้เจอลูกนะ - พ่อด้วย
ลูกไปหาเด็กเลี้ยงแพะเพื่อนลูกได้นะ
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
สิบสี่ นั่นมัน... ไม่เด็กเลย
ข้ากำลังจะตาย
เห็นชัดๆ เลย
เพอร์กิ้นบอกอะไรอีกล่ะ กูสซี่ย์
ให้ตายสิ เบอร์ดี้
ข้าต้องบอกลา และใช้ชีวิตต่อไปอย่างมีอารมณ์ขัน
ข้าจะตายอย่างกล้าหาญ มีพระเจ้าอยู่ในใจ
เก็บเข็มกลัดข้าไว้ให้น้องข้าในอนาคตนะ
เอาพระคัมภีร์ข้าไปให้เอ็ดเวิร์ด พี่ข้า
และฝากขอโทษที่ข้าทำ พุดดิ้งเลอะพระคัมภีร์
มอร์เวนน่า เลือดออกมาจากก้นข้า
จากก้นคุณหนูเหรอ
เจ้าประคุณเอ๋ย
เลือดออกมาจากอีกรูหนึ่ง เบอร์ดี้
รูไหนล่ะ
มันคือประจำเดือน
โลหิตแห่งความเป็นหญิง
คุณหนูจะได้ทำหน้าที่ อุ้มท้องให้ลูกๆ ของสามีได้ไง
งั้นข้าจะหนี ไปให้ไกลเลย
ข้าจะขโมยชุดเกราะ แล้วไปเป็นอัศวิน
ขโมยม้ากับรถม้า แล้วออกเดินทางตอนเที่ยงคืน...
จะแต่งตัวเป็นอัศวิน หรือเป็นสุภาพสตรี ยังไงเลือดก็ไหล
คุณหนูเป็นผู้หญิงแล้ว เบอร์ดี้
ผู้หญิงเหรอ
อย่างแรกเลย เราจะทำแผ่นรองกันก่อน
พันผ้าไว้ที่มือ ให้แน่นหนาเลยนะ
ใช้เป็นแผ่นรองไว้ในกางเกงใน
ถือไว้นะ
- นี่ของพ่อข้าเหรอ - เปล่า
- นี่คือกางเกงในคุณหนู - กางเกงในข้าเหรอ
และนี่... เอาแผ่นรองมาให้ข้า
แบบนี้นะ เข้าไปที่หว่างขา
มันจะซับเลือดไว้ ทำให้ไม่เปื้อนเสื้อผ้า
ทำได้หรือเปล่า
ข้าทำได้ มอร์เวนน่า
อย่าทำอย่างนั้น
- ระวังหน่อย - ข้าระวังแล้ว
เราจะเด็ดมินต์มานิดหน่อย เพราะมันจะช่วยเพิ่มรสชาติ
แดนดิไลออนด้วย แต่ไม่เอาดอกนะ จะช่วยแก้ปวด
อัลฟ์ เอาชุดชั้นในแม่มาสวมหัวเว็นดี้เหรอ
- สวัสดี - เพอร์กิ้น
เขาทำอะไรอีกน่ะ แต่งตัวให้สัตว์ในฟาร์มเหรอ
ลูกแกะควรราดด้วยซอสมินต์ ไม่ใช่ให้ใส่หมวก
สมุนไพรที่เราเก็บมา
เราจะเอามาชงชา ในถ้วยใบโปรดของคุณหนู
- มันเป็นถ้วยโปรดของข้า - ถ้วยใบโปรดคุณหนู ข้ารู้
คน จุ่ม แล้วก็จิบ แล้วจะหายปวดนะ
ทำอะไรน่ะ
การเคาะประตูเป็นเรื่องที่ควรจะทำนะ
แต่ก็ต้องยอมรับ ที่ร้านเหล้าที่ลูกชอบไป คงไม่ต้องเคาะประตู
ข้าไม่เคยไปร้านเหล้า ท่านแม่ พ่อโกหก
ข้าไม่ได้โกหก ที่รัก ข้าแค่หยอกเล่น มันต่างกันนะ
แต่พ่อเห็นลูกที่ร้านเหล้า เมื่อวันก่อนไม่ใช่เหรอ
สบถแล้วก็ดื่มเอล แล้วก็ตบตีกับพวกชาวบ้าน
- เรื่องใหญ่เลย ใช่ไหม - ท่านแม่
ตอนนี้ข้าก็ไม่อยากให้ใคร มาหยอกเล่นในห้องนี้นะ
- ข้าอยากจะพักผ่อน - ข้าขอหยอกเล่นอีกนะ ก่อนจะไป
พระสันตะปาปาพูดอะไรกับเจ้าหนูแก่
- อะไรล่ะ - อะไร
พระสันตะปาปาพูดอะไรกับเจ้าหนูแก่
ลูกพูดอะไรน่ะ
- ก็ที่จะหยอกเล่นไง - ลูกบ้าไปแล้วเหรอ
- พระสันตะปาปากับหนู - พระสันตะปาปาไหน
- หนูที่ไหนกัน - ท่านพ่อ
อ๋อ จริงด้วย
- ท่านแม่ - เบอร์ดี้
ข้ามีบางอย่างต้องบอกท่าน เรื่องนี้จริงจังมาก เพราะงั้น...
- ท่านแม่ ไม่เป็นไรนะ - จ้ะ
เด็กในท้องเตะน่ะ
จะบอกอะไรนะ ลูกรัก
ตอนนี้คงไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม ข้าน่าจะรอจังหวะ... ไปตลอดกาล
- วันนี้มีแขวนคอที่รัทเธอร์ฟอร์ด - แขวนคอเหรอ
- และข้าก็คิดว่า... - ห้ามเด็ดขาด
- โรเบิร์ตไปดูการแขวนคอทุกครั้ง - โรเบิร์ตก็คือโรเบิร์ต ลูกไม่ใช่
แถมพวกไซด์บอตทอมก็จะมาถึงวันนี้
นี่เป็นวันโปรดของเดือนของลูก มานี่มา ลูก
มานอนพักผ่อนกับแม่ผู้เหนื่อยล้า
ดีใจที่ลูกมานอนใกล้ๆ ลูกรัก
แม่เหนื่อยจัง เหนื่อยตลอดเลย
จริงๆ ก็ไม่ได้เหนื่อยมาก แต่ว่า...
- อีกปีนึงเหรอ - อีกปีนึง
แม่มองเห็นแค่นั้น มากันแล้ว
วันนี้อาลิสจะมา นางเป็นเพื่อนซี้ข้า
- เห็นหรือเปล่า - เห็น
อาลิส อายุ 16 ปี เป็นหญิงสาว ที่สวยที่สุดในมณฑล และเป็นเพื่อนซี้ข้า
- ตาขวาลูกไม่ดี - ใช่
งั้นใช้ข้างซ้ายสิ
ช้าๆ นะ ค่อยๆ
ซุ่มซ่าม ตอนนี้ข้า...
และเมื่อข้าเห็นหน้านาง ข้าได้ยินเสียงนกร้องเพลง
ข้าเห็นริบบิ้นและดอกไม้
โธ่ อาลิส
ลอร์ดกิเดียน ไซด์บอตทอม อายุ 81 ปี
ชายที่แก่ที่สุดในเขตของเขา พ่อที่แก่ที่สุดในอังกฤษ
พระเจ้า ปวดกระดูกทุกชิ้นเลย
เขาสวมชุดเกราะนอน
ปวดใจด้วย
- เบอร์ดี้ ผมเจ้ายาวมากเลย - ข้ารู้
- ไม่ได้เรื่องเลย - เบอร์ดี้
เจ้าต้องเตือนข้าบ้างนะ
เพราะพอข้าเห็นสีหน้าเจ้า มันทำให้ข้า...
- สวัสดี โรเบิร์ต - ท่านหญิงไซด์บอตทอม
อาลิส ยินดีที่ได้เจอเสมอ
เจ้าดูหน้าแดงนะ
เจ้าก็เหมือนกันแหละ
อย่ามายุ่งกับพวกเราเลย
พวกเจ้าต้องการคนอารักขา รอบๆ สวนนี่ไหม อาจจะอันตรายก็ได้นะ
ไปให้พ้น พี่มันตัวซวย ไปให้พ้น
และดอกกุหลาบช่างงดงามมาก
- วิเศษมาก - ฤดูกาลนี้ ผีเสื้อมากมาย
ข้าเกลียดผีเสื้อ
มีคนขอแต่งงานมาห้าหรือหกคนแล้ว
เป็นคำขอที่จริงจังทั้งนั้น
เรามี... เก้า...
จดหมายบางฉบับ บรรจงเขียนมาอย่างพิถีพิถัน
แต่ถ้าข้าไม่สนว่า พวกเขาจะเป็นกวีหรือเปล่า
ข้าสนแต่ว่าพวกเขาจะมีปัญญา จ่ายเงินให้ลูกสาวข้าได้ไหม
จ่ายเป็นอิฐทองคำเลย
แน่นอนเลย
- ขอต้อนรับสู่สโตนบริดจ์ ท่านหญิงอาลิส - เจ้ามีขนมปังหวานด้วย
ใช่ เรามีขนมปังหวาน เคยมีขนมปังหวาน กับเค้กมากกว่านี้ด้วย
- แต่ตอนนี้เราจนแล้ว - เราไม่ได้จนนะ
แต่ไม่มีอะไรให้กินเลยที่คฤหาสน์ของเรา
เพราะท่านพ่อเนรเทศ คนทำขนมปังไปเมื่อเดือนก่อน
- ทำไมล่ะ - ท่านพ่อบอกว่าเขากับแม่เลี้ยงของข้า
ส่งสายตาเย้ายวนให้กัน
ขอบคุณๆ
ท่านหญิง ข้าสัญญาเลยว่าข้ายังกินมื้อค่ำได้
ข้าไม่สนหรอกว่า เจ้าจะกินได้หรือเปล่า อาลิส
เบเรนิซ เบเรนิซ
อย่าปลีกตัวออกมาจากกลุ่ม ตอนที่ข้ากำลังพูดสิ ข้า...
กำลังจะพูดเรื่องที่สำคัญมาก
ท่านหญิงเบเรนิซ ไซด์บอตทอม อายุ 25 ปี
ข้าไปไหนมาไหนตามใจต้องการ
นักเขียนที่อุทิศตนให้กับการแต่งกลอน นางเกลียดสามีของนางมาก
และข้าจะพูดสิ่งที่อยากพูดด้วย
พักนี้นางแต่งแต่กลอนเศร้าๆ
รู้ไหมว่าทำไมแม่เลี้ยงข้าถึงถูกส่งตัว จากกัสโคนีมาที่คฤหาสน์
กัสโคนีเหรอ
เดินทางมาทางเรือ แล้วก็รถม้า
ใช้เวลาหลายคืนเลย ไม่มีใครบอกนาง ว่านางกำลังจะไปไหน
แล้วพ่อข้าก็รอนางอยู่
พ่อส่งจดหมายไปขอภรรยา วันถัดจากที่แม่ข้าตาย
ผู้ชายนี่ไม่น่าไว้ใจจริงๆ
แต่ข้าอยากนั่งรถม้าไปกับเจ้านะ อาลิส
เราจะหนียังไงล่ะ
เราจะขโมยเกราะของอัศวิน หรือผ้าคลุมของบาทหลวง หรือ...
- ไม่รู้สิ - เราจะไปไหนดี
น้าจอร์จเขียนจดหมายถึงข้า เรื่องสงครามครูเสด
- งั้นเราน่าจะ... - น้าจอร์จเหรอ
น้าจอร์จ น้าจอร์จ
- เจ้าเอาแต่พูดเรื่องน้าจอร์จ - ใช่
เพราะเขากำลังจะมาถึงแล้ว อาลิส เจ้าก็รู้เขาเป็นน้าคนโปรดข้า
- เขาเป็นน้าคนเดียวของเจ้า - ใช่
โอ๊ย
เมื่อใกล้ถึงเวลาที่ต้องแต่งงาน เราถูก บังคับให้เรียนบทเรียนของสุภาพสตรี
ซึ่งเป็นสองคำที่ข้าชอบน้อยที่สุด เรียงกันในวลีที่แย่มากๆ
ค่อยๆ นะ สาวน้อย
สัมผัสที่อ่อนโยน จะบรรเลงเพลงที่นุ่มนวลออกมา
ซิสเตอร์คอร์เนเทียพยายามทำให้ข้า เล่นดนตรี เคร่งศาสนา และวางตัวสง่า
เพื่อชายที่จะมาขอข้าแต่งงาน
บทเรียนของเราตลกหรือไง ดูเหมือนจะมีเรื่องตลกนะ
เปล่าค่ะ
แต่นางจะได้รู้ว่านี่ไม่ใช่งานง่ายๆ
ขอพระเจ้าโปรดเมตตาเรา
ท่านคะ
ข้าอยากเจอเด็ก
เบอร์ดี้ ไปหาแม่เถอะ
แคเธอรีน ไม่เอาน่า คุณหนูต้องเข้านอนนะ
- ทำไมเขาถึงได้ไปเจอเด็ก - มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่จะได้เจอเด็กคนนี้
ข้าไม่มีวันชินชากับ การที่เด็กต้องคลอดออกมาตาย
และหัวใจข้าจะเจ็บปวด เพราะข้าอยากให้พวกเขาได้มีชีวิต
ข้ายังซ่อนผ้าของข้าต่อไป เพื่อที่พ่อของข้า
จะได้ไม่ส่งข้าไปเป็นภรรยา และเป็นแม่คน
และข้าจะซ่อนต่อไปเรื่อยๆ
ตลอดไป
ท่านแม่มักจะไปพบเอ็ดเวิร์ดที่โบสถ์
แต่ท่านแม่เสียเลือดไปเยอะ จากการคลอดเลยส่งตัวข้าไปแทน
เราจนเกินกว่าจะทำบุญเลี้ยงพายบาทหลวง
ข้าเลยมาแต่ตัว
ข้าคิดมาตลอดว่าเอ็ดเวิร์ดอยู่กับ พวกชายแก่สติไม่ดีที่กลัวพระเจ้า
และพวกชายแก่ที่พกพระคัมภีร์ติดตัวตลอด
เดี๋ยวนะ พวกนี้คือบาทหลวงเหรอ
ทำไมไม่มีใครบอกข้าเลย
ข้าสงสัยไปหมดแล้วว่าพระเจ้า ต้องการอะไร
- เอ็ดเวิร์ด - แคเธอรีน โทษทีนะ
เจ้ามาทำอะไรที่นี่
ข้าแค่มาเยี่ยมเพื่อนเก่า
อย่าไปลูบไล้พระเยซูนะ
แคเธอรีน
อย่ามองข้าแบบนั้น
สวัสดี สุภาพบุรุษทั้งหลาย
แคเธอรีน
ข้าจะรู้ได้ไงว่าสาวงามเป็นภัย ทางจิตวิญญาณต่อบาทหลวง
เจ้าเป็นภัยแต่กับตัวเอง
ท่านแม่ฟื้นตัวหรือยัง
ฟื้นตัวแล้ว แต่จิตใจยังไม่ฟื้น
ท่านพ่อไม่เอาไหนของเราก็ไม่ได้ช่วยเลย
รู้ไหมว่าข้าคิดว่าสิ่งที่แย่กว่า ความเจ็บปวดของท่านแม่คืออะไร
การที่ท่านต้องกังวลเกี่ยวกับพวกเราเสมอ
การเป็นแม่เป็นงานที่แย่มาก
เบอร์ดี้ อย่าเอาศาสดาผู้ถูกตรึง ของเราไปใช้เป็นดาบได้ไหม
ไม่มีอะไรสนุกๆ ที่ดีกว่านี้ให้ทำเหรอ
ดาบศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้สังหารพวกเพแกน หรืออะไรแบบนั้น
แถวนี้ไม่มีดาบเลย
ข้าไม่เชื่อ ถ้าข้าเป็นผู้ชาย พี่คงให้ข้าดูดาบแล้ว
ทุกคนให้ผู้ชายทำทุกอย่าง
น่าเบื่อมากเลย เอ็ดเวิร์ด
ความเบื่อหน่ายเป็นเรื่องของคนโง่เขลา
- เจ้าไม่ได้โง่เขลา ใช่ไหม - ไม่อยู่แล้ว
อ่านหนังสือเป็นไงบ้างล่ะ แล้วก็บันทึกที่ข้าให้เขียนด้วย
ข้าเขียนบันทึกทุกวัน แล้วก็อ่านพระคัมภีร์หลายรอบแล้ว
ข้าจำคำอธิษฐานสำคัญๆ ได้ขึ้นใจ
จริงๆ ข้ามีบางอย่างจะให้เจ้านะ
ของขวัญน่ะ
ดีจังเลย หนังสือ
พอเจ้าเริ่มสนใจแล้ว บางทีเจ้าน่าจะลองอ่านดูนะ
นี่คือ หนังสือแห่งนักบุญ แต่ละวันมีนักบุญที่แตกต่างกัน
สัญญานะว่าเจ้าจะอ่าน
แล้วก็อ่าน แล้วก็อ่านซ้ำอีก
และเขียนด้วย
การรับรู้เรื่องราวของตัวเอง จะเป็นหนทางรอดของเจ้า
สัญญานะ
บางทีข้าน่าจะเป็นนักบุญนะ
อันดับแรก ข้าเชื่อว่า นักบุญช่วยพี่เลี้ยงซักผ้า
ทำไมเอ็ดเวิร์ดถึงอยากให้ ข้าอ่านหนังสือเล่มนี้นะ
มีแต่คนแปลกหน้า กับความทุกข์ยากของพวกเขา
นักบุญก็คือพวกโง่ที่ข้าไม่มีวันจะได้เจอ
อย่างน้อย ข้าก็คงเชี่ยวชาญ เรื่องการตายอันน่าสยดสยองของพวกเขา
ซึ่งไม่ใช่เรื่องดีเลยที่อ่านแล้วข้าสะใจมาก
"การโยนออกนอกหน้าต่าง" คืออะไรเนี่ย
วันที่ 16 ตุลาคม ภารกิจสู่ความรุ่งโรจน์
ข้าไม่อยากเป็นสุภาพสตรี เป็นนักบุญแทนจะดีไหมนะ
เบอร์ดี้ ใส่รองเท้าด้วย ให้ตายเถอะ
ข้าใส่ไม่ได้
ถ้าข้าจะเป็นนักบุญ
ข้าต้องฝึกให้ชินกับความลำบาก
มีแผนสนุกๆ สำหรับบ่ายนี้อีกไหม
จริงๆ ก็มีนะ ข้าจะไม่กินขนมปังหวาน
และข้าจะนอน โดยเอาหวีวางไว้ใต้หลังด้วย
เพราะข้าจะเอา นักบุญแบลนดิน่าเป็นแบบอย่าง
นางถูกเผาบนตะแกรงร้อนๆ
โดนจับโยนใส่กระทิงป่า และมันก็ขวิดนางจนลอยขึ้นฟ้า
และถูกมีดแทงตาย
คุณหนูจะโดนมีดแทงแน่ ถ้าไม่ยอมใส่รองเท้า เบอร์ดี้
มอร์เวนน่า
ไม่อยากจะเชื่อว่าข้าต้องปั้นหน้า ทนอะไรแบบนี้ทุกๆ เดือน
ข้ายอมอาบน้ำด้วยกองอึหรือ สู้กับสิงโตเดือนละครั้งยังดีซะกว่า
สู้กับสิงโต
- ถ้าผิดเพราะอยากให้เรามีความสุขงั้นสิ - ผ่านมาตั้งนานและเพิ่งมาบอก...
มีความสุขเล็กๆ น้อยๆ
ทุกๆ ปีตลอดหกปีที่ผ่านมา เราเสียลูกไป
โรลโล ทำไมท่านไม่บอกข้าว่า เราไม่มีเงินให้ใช้จ่าย
ข้าแค่อยากเป็นคู่ชีวิตท่าน อยู่ข้างท่าน เป็นท่านหญิงแห่งคฤหาสน์นี้
เพราะท่านหญิงอยากมีสวน
ท่านหญิงต้องใช้ด้ายเงิน
ท่านหญิงต้องการแอปเปิลกับเนื้อย่าง
และข้าต้องคอยช่วย ไม่ให้ครอบครัวต้องถังแตก
และเบอร์ดี้เป็นสกุลเงินเดียวของเรา
เรามีปัญหาจริงๆ สินะ
เพอร์กิ้น
- ไง เบิร์ด - เจ้าคิดยังไงกับการจูบ
ยังไงนะ
อาจจะไม่น่าขยะแขยง แบบที่เราเคยคิดก็ได้นะ
พระเจ้า เหนียวเหนอะหนะ
มาเถอะ
- เจ้าต้องการอะไรกันแน่ - ข่าวดีจากเคนต์
ที่ซึ่งสภาพอากาศดีงาม ยิ่งกว่าผ้าไหมจากแคชเมียร์
ที่ปูไว้บนโต๊ะสำหรับ 20 คน
ขอถามหน่อย นายหญิงของพวกเจ้าอยู่ไหน
- นายหญิงของเราเหรอ - ใช่
ท่านหญิงแคเธอรีนแห่งคฤหาสน์แห่งนี้
สาวน้อยที่ข้าเดินทางมายาวนานเพื่อพบ
ท่านมีเจตนาอะไรกับนายหญิงของเรา
ถ้านางทั้งงามและสง่า อย่างที่ข้าได้ยินมา
ข้าคงจะแต่งงานกับนางทันที
แต่งงานกับนางเหรอ ท่านหญิงแคเธอรีนเนี่ยนะ
ใช่ ข้ามาเพื่อขอนางแต่งงาน
ท่านหญิงแคเธอรีนของเราเหรอ
- ต้องไม่ใช่ท่านหญิงแคเธอรีนแน่ - ท่านหญิงของเรา
ข้าหมายถึงท่านหญิงแคเธอรีน ของพวกเจ้าเนี่ยแหละ
ก็อย่างที่ข้าบอกไปแล้ว
ข้าเดินทางมาไกล
ข้าบาดเจ็บหลายครั้งเลย จากการเดินทางครั้งนี้
เพราะเฮอร์คิวลิสเนี่ย
- เจ้าช่วยบอกข้าที... - ไม่ ไม่ได้ค่ะท่าน
เรารู้จักนาง และท่านไม่น่ามาเลย
เราก็แค่สับสนว่า ทำไมท่านถึงเดินทางมาตั้งไกลเพื่อ...
คนแบบนั้น นางน่าเกลียดน่ากลัวมาก
- ทั้งฟัน ทั้งผม อ้วก ขี้มูก - แย่มาก
- มีคนบอกว่านางมีหูสามข้าง - ใช่เลย
- เคยเห็นหรือเปล่า - เคยสิ
- ตรงไหน - หลังคอ
- ใช้ได้หรือเปล่า - สำรองไว้
แล้วท่านหญิงแคเธอรีน ที่ข้าได้ยินมาอยู่ไหนล่ะ
ที่ผมสีเข้มดั่งมะเกลือและ สลวยเหมือนน้ำตก
ท่านหญิงแคเธอรีน ที่อวบอึ๋มเหมือนแนวหมู่เกาะ
หมู่เกาะเหรอ
หมู่เกาะคืออะไร
แนวเกาะเล็กๆ ที่เรียงกันน่ะ
- ท่านถูกหลอกอย่างทารุณ - ท่านถูกหลอก
- นั่นสิ ข้าคิดว่า... - หลอกกันได้ร้ายมาก
ข้าถูกหลอกอย่างทารุณ
ท่านควรรีบกลับไปก่อนที่ นางจะมาโชว์ใบหน้าอัปลักษณ์ของนาง
ข้าขอบคุณพวกเจ้านะ เจ้าดูดีมาก
ส่วนเจ้า ข้าคงต้องบอกว่า เจ้าดูไม่ค่อยมีมารยาทนะ
ขอบคุณมากค่ะท่าน
ข้าจะไม่แอบไปเอาเหยือกเอล มาให้เจ้า เบอร์ดี้ ไม่ต้องมาขอ
- ข้าอยากรู้ว่าเรื่องนี้หมายความว่าไง - เรื่องอะไร
มีชายคนหนึ่งมาถามหาข้า
- ฟังดูไม่น่าเป็นไปได้ - เขามาจากเคนต์
ใช่ๆ ดีเลย
- เจ้ารีบไปอาบน้ำจะดีกว่านะ - ข้าส่งเขากลับไปแล้ว
- เจ้าส่งเขากลับไปเหรอ - ส่งกลับไปแล้ว
ข้าจะไม่ยอมเจอคนที่มีเจตนาแบบเขา
- ไปที่ถนนนั่นแล้วพาเขากลับมาเลย - เกรงว่าเขาจะไปไกลแล้วละ
อันที่จริง เขาควบม้าเผ่นหนีเลย
ไม่นะ จริงสิ
อยู่ไหน... อยู่ไหน... ข้าอยากได้...
เอามือมา
สิ่งที่ผู้หญิงทำไม่ได้
เข้าร่วมสงครามครูเสด
ตัดผม
เป็นครูฝึกม้า
หัวเราะเสียงดัง
แต่งงานกับคนที่ชอบ
เป็นบาทหลวง
ดื่มในร้านเหล้า
ไปดูการแขวนคอ
เจ้าต้องทำตัวให้สมเป็น สุภาพสตรีเมื่อมีชายมาหาเจ้า
งั้นเราได้ไปอยู่ใน ห้องเก็บเหล้าของคูเปอร์แน่
- เข้าใจไหม - ข้าทนไม่ไหวแล้ว
เจ้ารู้ไหมว่า ลูกสาวเจ้าส่งผู้ชายดีๆ กลับไป
อย่าโกรธเรื่องชายคนนั้นเลย
บรรพบุรุษข้าเป็นกษัตริย์ ของอังกฤษเมื่อนานมาแล้ว
เขาเป็นแค่พ่อค้าขนแกะจากเคนต์
ที่รัก เรากินบรรพบุรุษของเจ้าไม่ได้
เอาบรรพบุรุษของเจ้าไปปลูกไม่ได้
ผู้ชายคนนั้น... รวยอย่างน่าทึ่ง
ลูกยังเด็กอยู่ ยังมีลูกไม่ได้ด้วยซ้ำ
- ใช่ ข้ามีลูกไม่ได้ - ให้เวลาลูกสักหน่อย
ให้เวลาสักหน่อย
อีกวันเดียวน้าจอร์จจะมา
หลังจากที่ชายคนหนึ่งนำหายนะมาบนหลังม้า
อีกคนจะนำความหวังจากสวรรค์มาให้
น้าข้าไม่เหมือนชายอื่นที่ข้ารู้จัก
ตาสีเขียวของเขาส่งประกายสุกใส
เสียงเขาเหมือนบทเพลง และเขามีฟันครบทุกซี่ด้วย
วันนี้เป็นไงบ้าง ที่รัก
ก็... ก็ดี
อย่าบอกว่าดีเลย โรเบิร์ต น่าเบื่อจะตาย
อย่าทำให้แม่เจ้าเบื่อ
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าลูกสาวคนเดียว ของพี่ข้าสูงเกือบเท่าไหล่ข้าแล้ว
น้าจอร์จ อายุ 28 ปี
น้องชายของแม่ที่ต่อสู้อย่างกล้าหาญ ในสงครามครูเสด เขาหล่อมาก
ตอนข้าจากไป เจ้ายังใส่ผ้าอ้อม ที่กลัดด้วยเข็มกลัดไม้อยู่เลย
คนป่าเถื่อนตัวจิ๋ว ตัวเท่าเห็ดพิษ
ท่านแม่บอกว่า ท่านไปที่แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์มา
ใส่ผ้าคลุมสีขาวที่มีรูปกางเขนสีแดง
และต่อสู้เพื่อพระเจ้าและพระคริสต์ และกษัตริย์ของเราอย่างกล้าหาญ
ข้าเกรงว่าความจริงจะไม่สวยงามแบบนั้น
ผ้าคลุมข้าเต็มไปด้วยโคลนและขวากหนาม
แต่มีแถวใช่ไหม
นักรบครูเสดต่อแถวจากเยรูซาเล็ม มาจนถึงลอนดอน ใช่ไหมล่ะ
มีแถวนะ
แถวผู้บาดเจ็บที่รอหาหมอ
ไม่ได้สนุกเลยนะ
- เอาไม้นั่นออกไปได้ไหม - ไม่ใช่ไม้นะ หมีต่างหาก
จากน้าจอร์จด้วย
- ของขวัญจากน้าจอร์จี้ - เงียบน่า
- จอร์จี้ - ไม่ใช่
เจ้าก็แค่อิจฉา เพราะไม่มีใคร เคยเอาของขวัญมาให้เจ้า
- ใช่ ก็จริง - โดยเฉพาะหมี
เหมือนของข้า จากจอร์จ
ใช่แล้ว ไม่มีของขวัญ ให้มอร์เวนน่าผู้น่าสงสาร
ไม่เอาน่า นอนได้แล้ว
พอได้แล้ว
ยังไม่พอหรอก
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
และอย่าเอาไอ้นั่นมาโดนตาข้านะ
ถ้าข้าเป็นวีรชนไม่ได้ ข้าจะรักวีรชนแทน
เขาจะบอกท่านพ่อว่า เขาจะขายลูกสาวแบบนี้ไม่ได้
และเขาจะต่อสู้เพื่อข้า
เขาหน้าเหมือนเทวทูตไมเคิลหรือเปล่า
ไม่
ไม่มีนักบุญรูปงามที่ตายแล้วคนไหน งดงามเท่าเขาหรอก
ข้าต้องเห็นด้วยตัวเองแล้ว
- ถ้าข้าแต่งงานนะ อาลิส - "ถ้า"
- ถ้านะ ข้าจะเลือกเขา
ไม่น่าเป็นน้าข้าเลย ถ้าเป็นลูกพี่ลูกน้องว่าไปอย่าง
- ข้าเสียใจด้วยนะ - รักแท้เอาชนะได้อยู่แล้ว
วันนี้ชาวบ้านจะช่วยกันสร้างบ้านด้วย
เบอร์ดี้ เราโดนเฆี่ยนได้นะ
เจ้าโดนเฆี่ยนด้วยเหรอ
พ่อข้าแค่เอาไม้ตีมือ แค่นั้นเอง
การสร้างบ้านไม่เหมาะกับผู้หญิง ที่มีผู้ชายมาขอแต่งงาน
ข้าเลยได้แต่มองชาวบ้าน สร้างบ้านจากบนเนินเขา
ตัวสะอาดไว้รอผู้ชาย แต่ใจข้าเต็มไปด้วยความโกรธ
ข้าจะไม่ได้เล่นกับโคลน และพลักเพอร์กิ้นลงพื้นอีก
ข้าจะไม่ได้เห็นคนถูกแขวนคอ หรือได้ทำอะไรสนุกๆ
แค่เพราะข้าเกิดมาให้เลือดออก
วันฮาโลวีน
ไม่ เกมนี้ห่วยแตก ข้าเล่นได้ไม่ได้เรื่อง
- เจ้ามันน่าสมเพช - หุบปากน่า
อืม ขอบคุณ
รับนะ อ้าว เจ้าไม่รับนี่
- ต้องสอนข้าบ้างแล้ว - ร้อนนะ ร้อนมากๆ
ไอ้เจ้า...
ผู้คนมากมายกลัววันฮาโลวีน
กลัวคนตายกลับมาเยือนโลก
คนตายที่ข้ารู้จักมีแต่น้องๆ ตัวน้อยของข้า
ที่ตายก่อนได้เกิดมาด้วยซ้ำ
แล้วข้าจะกลัวพวกเขาได้ยังไง
ข้าอยากให้พวกเขาแวะมา
จะได้ช่วยบรรเทา ความเศร้าโศกของท่านแม่
- เบอร์ดี้ เบอร์ดี้ - อาลิส
- ชอบเขาข้าไหม - น่ารักจัง
- มอร์เวนน่าเย็บให้ - ดีจังเลย
- โทษที - จอร์จ
- ไง เบิร์ด มงกุฎสวยนะ - เขาต่างหาก
ข้าเห็นชายคนหนึ่งใส่ถุงมือ ที่มีกรงเล็บเหมือนปีศาจ ข้ากลัวเลย
ข้าซ่อนตัวหลังเล้าไก่ และสุภาพบุรุษคนนี้ก็มาเจอข้า
นี่น้าจอร์จของข้าเอง อาลิส
คนที่เจ้าพูดถึงบ่อยๆ น่ะเหรอ
ใช่ ต้องเป็นเขาแน่ๆ
เพราะเจ้าบอกว่าเขาทั้งจิตใจดี และหล่อด้วย
ข้าเองก็กลัวชายที่มีกรงเล็บนั่นเหมือนกัน นิ้วทั้งยาวทั้งน่ากลัวเลย
- ข้าเห็น... - เจ้าเห็นคนที่
มีก้อนเนื้อที่หน้าหรือเปล่า ก้อนสีแดงๆ น่ากลัว
เป็นชุดหรือเปล่า หรือนั่นของจริง
ให้ข้าอารักขาพาพวกเจ้ากลับห้องนะ
ไม่เอา ข้าอยากดูการแสดง แล้วก็การเต้นด้วย
ข้าตายแล้ว เบอร์ดี้ ตอนนี้ข้าเป็นผี
ที่ถูกส่งมาหลอกหลอนเจ้า จนกว่าชีวิตเจ้าจะหาไม่
เลิกเล่นงี่เง่าได้แล้ว เจ้าเด็กเลี้ยงแพะ
ข้าจะกลับไปที่ห้อง หากลอนเพราะๆ อ่าน
แล้วจะนอนหลับสงบๆ เข้าภวังค์ฝันหวาน
งั้นข้า... ปล่อยท่านไปกับเพื่อนๆ แล้วกัน
ท่านหญิงแคเธอรีน
พ่อข้าบอกว่าจะอยู่สองอาทิตย์ หรือทั้งเดือนเลยก็ได้
เขาน่าจะเขียนมาถามก่อนนะ
เจ้าจะรู้ได้ไงว่าข้าสะดวกหรือเปล่า
ข้ามีงานบ้านเยอะแยะ
ทำไมข้าถึงทำตัวไม่มีน้ำใจเลย
ข้ากระวนกระวายใจ
ข้าโทษพายปลาไหลนั่น
ไม่เอาน่า เจ้าตัวน้อย
ไม่ได้เป็นเพราะพายปลาไหลแน่นอน
แคเธอรีน
พ่อลูกเจอผ้าซับเลือดที่ลูกซ่อนเอาไว้
มันโผล่ออกมาจากร่องไม้
ไม่ใช่ของข้า
- แม่รู้ได้ยังไง - แคเธอรีน แม่เป็นแม่ลูกนะ
และเป็นท่านหญิงของคฤหาสน์นี้ ไม่มีอะไรที่แม่ไม่รู้ไม่เห็น
และแม่จะบอกให้เลยว่าจะซ่อนผ้า ไว้ลึกแค่ไหนก็เปล่าประโยชน์
แม่พยายามอย่างเต็มที่ที่จะปกป้องลูก
แต่พ่อลูกกำลังรอโอกาส ที่จะยกตัวลูกให้เป็นภรรยา
และหาเงินเข้าคฤหาสน์ และแม่ปฏิเสธต่อไปไม่ได้แล้ว
- ข้าไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเหรอ - ทุกอย่างมีเวลาของมัน
เหมือนฤดูกาล และนี่คือฤดูกาลของลูก ที่รัก
คนทรยศ คนโกหก
- ปีศาจร้ายขี้ขโมย ข้าเกลียดเจ้า - แคเธอรีน
- เบอร์ดี้ - พอได้แล้ว
- ไม่ หยุดเดี๋ยวนี้ - ข้าเกลียดเจ้าๆ
พอ พอได้แล้ว
ข้าตกใจจัง
ข้าไม่มีเพื่อนในโลกนี้เลย
ข้าทำตัวร้ายใส่เพอร์กิ้น
มอร์เวนน่าหักหลังข้า
น้าจอร์จที่นำความสดใสและความอัศจรรย์ มาสู่ชีวิตข้าก็ตกหลุมรักอาลิส ที่ไว้ใจไม่ได้
และตอนนี้ก็ถึงเวลาของข้าแล้ว
ข้าเหมือนลูกพีชสุกที่รอการเก็บเกี่ยว
แน่นอน เบอร์ดี้
จำไม่ได้เลย
วันที่ 25 พฤศจิกายน ข้ารู้สึกว่า ข้าไม่ได้เป็นเจ้าของร่างกายตัวเอง
พ่อคุณหนูบอกให้ข้าขัดตัว
ทุกๆ ส่วนเลย ก่อนที่แขกจะมา
ข้าจะยอมตายแทนโดนจับคลุมถุงชนไหมนะ
ไม่น่าใช่ทางเลือกที่ดีทั้งสองอย่าง และไม่ยุติธรรมเลยด้วย
จอห์นแห่งนอร์มังดี สินสอดของเจ้าอ้วนนั่น:
เหรียญทองมากมาย ทุ่งลาเวนเดอร์ วัวขนหยิก
- ผู้หญิงอยู่ไหนล่ะ - นางกำลังเสริมสวย
เพื่อท่าน
- ข้าชอบนะ การแสดง - ใช่เลย
- สำหรับข้าเหรอ - ใช่ บราโว่
ดีมากเลย
ผู้หญิงอยู่ไหน
- นางอยู่ไหน - ผู้หญิงคนนั้นอยู่ไหน
คนนี้นี่ไง
ข้าขออะไรอย่างได้ไหม
ลอร์ดรอล์ฟแห่งแซกโซนี เชื้อพระวงศ์เยอรมัน
ได้สิ ท่านหญิงแคเธอรีน
สินสอด: เงินเฟลมิชเต็มกระเป๋า แพะขนนิ่ม 300 ตัว ความรักชั่วนิรันดร์
ท่านจะพิสูจน์ความรักที่มีต่อข้า โดยการให้นกเกาะหน้าท่านได้ไหม
- ให้เกาะเหรอ แบบ... - แบบนี้
นี่จูนิเปอร์
นี่เบรดเบอร์รี
นี่เซอร์ นีลล์
ลอร์ด เทิร์ด
ไว้บนหัวข้าแบบนี้ได้เหรอ
สวัสดี
นั่นมันใกล้หน้าข้ามาก
ถ้าข้ายังคุยกับอาลิสอยู่ อาจจะไม่ต้องโดนทำโทษคนเดียว
แต่นางมีจอร์จแล้ว
และข้ามีแต่ฝ่ามือเจ็บๆ
ข้าอาจชอบอะไรเหมือนท่านนะ
ก็อดฟรีย์แห่งกลาเดนเมียร์ ลูกชายของขุนนางสักคน (ใครสนกัน)
สินสอด: ชีสที่บ่มมาอย่างดีเต็มห้องใต้ดิน หวีทับทิม รักแร้เหม็นๆ
งานอดิเรกน่ะ หรือความต้องการ ของวิญญาณท่าน
- ข้าเชื่อฟังพระเจ้า - เคร่งศาสนาสินะ
พระองค์ชอบบอกให้ข้าจัดตั้ง กองทัพผู้หญิง 5,000 คน
และชำแหละผู้ชายทุกคน และใช้เครื่องในเป็นเครื่องบรรณาการ
ปีศาจสองตน ไส้พุงหอยทาก
อวัยวะในหมวก
ไม่รู้จะอุทานสาปส่งผู้ชายเลวๆ พวกนี้ หรือพ่อเลวๆ ของข้ายังไงดี
ไม้กลองตด
ลูกสาวแสนสวยของเรา จะร้องเพลงให้ท่านฟัง
บัลทาซาร์แห่งดินแดนแผ่นดินต่ำ สินสอดพ่อค้าผ้าไหม: ผ้าไหมจำนวนมาก
ประพันธ์ขึ้นมาเองเลย
นางเป็นคนแต่งเอง
มีมังกรอยู่ในส้วมนอกบ้าน
มันมองมาที่ข้าด้วยความสมเพช
และบอกว่ามันอยากกิน...
คิ้วของข้า
อย่า อย่าแตะ
เขาคิ้วสูงมาก
อืม เอาละ
- ทำแบบนี้ไม่ได้นะ - ได้สิ
ไม่ได้นะ
เม็ก
ข้าขโมยกุญแจจากยามที่หลับอยู่
นี่ค่ะ ขอบขนมปังกับเนย
เม็ก ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าต้องต่อต้าน และเจ้าเป็นเพื่อนแท้ข้า
- ไม่หรอก ท่านหญิง - อย่ามาเรียกท่านหญิง
ห้ามเรียกท่านหญิง
ก็ได้ค่ะ ท่านหญิง
โทษที ข้าขอโทษ
เบอร์ดี้
เบอร์ดี้เฉยๆ พอ
วันคริสต์มาส
ตอนข้ายังเด็ก ท่านพ่อเคยมี รูปปั้นพระเยซูที่ฉี่ออกมาเป็นไวน์
ตอนนี้เราต้องตัด ส่วนเน่าๆ ของแคร์รอตทิ้ง
- แบบนี้เหรอ - ตะวันออก ทิศตะวันออก
- ตะวันออก - ทางตะวันออกของท่านหรือของข้า
ตกวันตกของเจ้า ตะวันออกของเจ้า ตะวันออกเฉียงเหนือ
- จะทำอะไรน่ะ - ข้าอยากให้รู้สึกเหมือนสวรรค์
ส่องแสงลงมาผ่านหน้าต่างไปที่เทียนนั่น
ไม่ต้องกลัว เพราะข้านำข่าวดีมา
- ให้กับเจ้า ศาสดาได้ถือกำเนิดแล้ว - เด็กเหรอ
เป็นไปไม่ได้
เพราะข้าเป็นสาวพรหมจรรย์ธรรมดาๆ
ทำไมถึงตลกนักล่ะ
ถ้านางเป็นสาวพรหมจรรย์ ข้าก็เป็นเจ้าหญิง
ข้าไม่เคยใกล้ชิดผู้ชาย
ไม่มีห้องในโรงแรม
โรงแรมห่วยแตกมาก
เราไปนอนในโรงนา...
เรื่องสำคัญ หาคำตอบว่า พรหมจรรย์คืออะไร
กับลูกของเราได้
เราต้องสรรเสริญเขาด้วย ของขวัญจากตะวันออก
ข้าน้ำตาคลอ บางทีข้าอาจจะ เป็นภูมิแพ้งานสังสรรค์
มารีย์บอกโยเซฟ ฝีปากนางนุ่มนวล
ยังไงซะ บันทึกก็มาแทนเพื่อนไม่ได้
โยเซฟเด็ดเชอร์รีมาให้ลูกข้า
เชอร์รีสำหรับโยเซฟกับมารีย์
กินเชอร์รีพวกนั้นนะ มารีย์
กินเชอร์รีพวกนั้นเลย
ข้าขอโทษ
กินเชอร์รีซะ มารีย์ ที่อยู่บนพื้น
เพอร์กิ้น ข้าขอโทษ
กำลังถึงตอนเด็ดของข้าเลย
ใช้ด้ายเส้นบางๆ นะ
บางมากๆ
จะโกรธข้าไปตลอดเหรอไง
ก็อาจจะนะ อาลิส
เราจะเรียนรู้ได้ดีที่สุด ตอนหุบปาก และเปิดหูฟังนะ
ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด
ยกเว้นขโมยชายที่ข้ารักหมดใจ ไปลับหลังข้า
สำหรับข้า เจ้ามันจอมหักหลังและขี้ขลาด
อาลิส ปากร้ายๆ ของข้ามันพูดไปเอง
ปากข้ามันร้าย ข้าห้ามมันพูดไม่ได้
- เบอร์ดี้ตัวร้าย แย่ๆ - เบอร์ดี้ เบอร์ดี้
ข้ากำลังจะแต่งงาน
- กับจอร์จเหรอ - ไม่ใช่
กับเด็กผู้ชายอายุแค่เก้าขวบ
จอร์จเลือกที่จะแต่งงานกับ แม่ม่ายแก่ ชื่อเอเทลฟรีทา
แถมเจ้าก็ไม่ยอมเป็นเพื่อนข้าแล้ว
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ข้าพูดไม่ออก
หัวใจข้าโดนปอกเปลือก และต้มเหมือนหัวผักกาด
จอร์จกำลังจะแต่งงาน
ท่านไม่ได้เปิดรับคนใหม่ที่คอนแวนต์ใช่ไหม
ไม่รับ
น่าเสียดายจัง
วันที่ 6 มกราคม ปี 1291 มาถึงแล้ว
และข้าต้องพบกับผลที่ตามมา จากอารมณ์ร้ายๆ ของข้า
ไม่มีเพื่อน ความเบื่อหน่าย แดนล้างบาป
ข้าเลยมีความตั้งใจใหม่
ข้าจะพยายามเป็นสุภาพสตรีให้ดีที่สุด
ข้าจะวางตัวและพูดจาให้สง่างาม เหมือนท่านแม่
เพื่อให้ท่านพ่อกับท่านแม่ แล้วก็พระเจ้ามีความสุข
ตอนนี้ข้าเป็นผู้หญิงแล้ว ข้าจะแต่งตัวเอง
- ใส่กลับด้านนะ - ไม่นะ ดูสิ
การไม่เชื่อฟังใครไม่ได้ช่วยอะไรข้าเลย
อะไรวะนั่น
แล้วใครจะต่อสู้กับโชคชะตา ที่เลี่ยงไม่ได้ได้ล่ะ
ฟังเสียงนกนะ เบิร์ด
ข้าไม่ยอมแต่งงาน และต้องเจอแต่กับความเจ็บปวด
ถ้าข้ายอมแต่ง บางทีอาจจะ...
- รู้สึกถึงสายลม... - ได้มีความสุข
ที่พัดโดนจมูกข้า
ท่านหญิงแคเธอรีน เจ้าชอบขี่ม้าหรือเปล่า
ข้าชอบ ชอบมากๆ เลย
บางทีเจ้ากับลูกข้าน่าจะไปขี่ม้าด้วยกัน
- ตอนเราอยู่ที่นี่นะ - ได้เลยค่ะ
ม้าจะเข้ากันได้หรือเปล่า
ข้าว่าน่าจะได้นะ
ม้า... ม้าข้าอารมณ์ดี พึ่งพาได้
เจ้าเกลียดการที่ต้องแต่งตัว เพื่องานแบบนี้ไหม
ฟัล์กน้อย ลูกชายของผู้อาวุโสฟัล์ก
ใช่ เกลียดมาก
สินสอด: ที่นาอันอุดมสมบูรณ์ ลูกสุนัขหกตัว เหงื่อออกตอนจับมือ
ชุดนี้แน่นมาก หายใจไม่ออก
ชุดเจ้าแน่นไหม
ไม่ ชุดนี้ไม่แย่เท่าไหร่
ดีจริงๆ ที่พวกท่านมาอยู่ที่นี่ในเย็นวันนี้
เพราะเรามีข่าวดีมาบอกว่า เรากำลังจะมีลูก
- อะไรนะ เรื่องใหญ่มากเลย - ใช่
- ข้ารักเด็ก - ท่านพ่อว่าไงนะ
ไม่ตื่นเต้นเหรอ แคเธอรีน
หมอตำแยบอกว่าครั้งนี้ ท่านแม่อาจเลือดออกจนตายได้
ไม่ใช่ตอนนี้ เบอร์ดี้
ไม่ใช่เวลาคุยเรื่องนี้นะ เบอร์ดี้
อยากฆ่าท่านแม่เหรอ
อยากพิสูจน์ความเป็นชาย ตัวเองมากขนาดนั้นเลยเหรอ
ยังไงเด็กคนนี้ก็ต้องตาย ตายกันหมดนั่นแหละ
- ลูกไม่ตายนี่ - ข้าไม่ตาย แต่คนอื่นตายหมด
- แคเธอรีน - แคเธอรีน มานี่
ทุกคนตายกันหมด
ข้าว่านางป่วยเป็นอะไรสักอย่าง นางมี...
- ข้าว่ามีฝีขึ้นนิดหน่อย - ไม่ ไม่ใช่ฝี
- ฝีเหรอ - ไม่ ในหมู่บ้านไม่มี
- เรากลับกันดีกว่า - ท่านไม่ต้องไปก็ได้
- ไม่ใช่ฝีเม็ดใหญ่อะไร - ไม่ใช่ฝีดาษด้วย
- ไม่ใช่ฝีดาษ - ก็แค่ฝีเล็กๆ
- สวัสดี - ข้าเกลียดเจ้า
ข้าว่าเราเข้ากันได้ดีซะอีก
ให้ข้าปลดทุกข์สงบๆ เถอะ
นิสัยใหม่ข้าอยู่ได้ไม่ยืด
แต่ความขบถของข้าจะอยู่ตลอดไป
จะทำอะไรน่ะ ให้ศีลจุ่มเหรอ สาดน้ำไปสิ สาดเลย
ไม่นะ ฟัล์กทั้งสอง กลับมา
ฟัล์ก
ทำไมถังนั่นเล็กจัง
เข้าใจอันตรายของเรื่องที่เจ้าก่อไหม แคเธอรีน
ลูกน่าจะทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดี ให้กับผู้อาศัยในบ้านนี้
แล้วก็ชาวบ้านของเรา ให้พวกเขาเห็นว่าสุภาพสตรีเป็นยังไง
แทนที่จะทำให้เราต้องอับอาย
อัปยศ
ข้าไม่ใช่สุภาพสตรีนี่ คงจะเสแสร้งไม่ได้หรอก
นั่งลง นั่งเลย
ตอนพ่อเด็กกว่าลูกปีนึง พ่อได้เมืองที่อยู่ในสภาพย่ำแย่เป็นมรดก
พ่อของพ่อพนันทุกอย่างไป อิฐทุกก้อน หน้าต่างทุกบาน
ทรายทุกเม็ด ทุกอย่าง
พ่อเลยต้องใช้เล่ห์เลี่ยม และกำลังทั้งหมด
เพื่อนำเมืองนี้กลับสู่ความเจริญรุ่งเรือง
เล่ห์เหลี่ยมและกำลังของพ่อเหรอ
แล้วก็มีคุณสมบัติอื่นๆ ด้วย
ข้าเลยเห็นคนเอา ผ้าทอของปู่ไปประมูลสินะ
หรือแก้วจากงานแต่งของแม่ที่ถูกห่อส่งไป
เพราะเล่ห์เหลี่ยมและกำลังของท่าน
พ่อเป็นพ่อของลูก
และถ้าพ่อบอกว่าลูกต้องแต่งงาน
ลูกก็ควรแต่งงาน
วันที่ 5 กุมภาพันธ์
จอร์จแต่งงานวันนี้
บางคนแต่งงานเพื่อความรัก
บางคนแต่งงานเพื่อเงิน บางคนก็เพื่อหน้าที่
และสำหรับบางคนอย่างจอร์จ ดูไม่รู้ว่าจะแต่งงานไปทำไม
มีใครคิดว่าชายและหญิงคู่นี้
ไม่ควรแต่งงานกันไหม
ในเมื่อไม่มีการคัดค้าน เจ้าจะรับชายคนนี้เป็นสามีหรือไม่
เอเทลฟรีทา โรส สปลินเตอร์แห่งเดวอน
อายุ 48 ปี แม่ม่ายผู้ชอบแกะสลัก
ใช้นิ้วกินน้ำตาล และรวยกว่าพ่อข้า
ข้ารับค่ะ
และเจ้าจะรับผู้หญิงคนนี้เป็นภรรยาหรือไม่
ข้า... รับ
ข้ารับ
บอกลูกสาวเจ้าด้วยว่าห้ามร้องไห้
- จะร้องไม่ร้องก็เรื่องของนาง - ตระกูลไซด์บอตทอมไม่ร้องไห้
เดี๋ยวก็ชิน
ลอร์ดซันเกิร์กแห่งดันเคิร์ก อายุ 9 ปี
นางมีชายหนุ่มดีๆ แล้ว
ชอบเล่นซ่อนหา นอนกลางวัน อาหารนุ่มๆ สามีใหม่ของอาลิส
เขาจะเติบโตเป็นผู้ชายดีๆ
นางมีผู้ชายอายุเก้าขวบ
อาเมน
แบบนั้นแหละ ดันเข้าไปๆ
- ดันอยู่ - ใส่ได้อยู่ ขอบคุณ
น้าลูกหล่อไหมล่ะ เบอร์ดี้
ให้ตายสิ
ข้าต้องเจอแต่เรื่องแย่ๆ หรือไงเนี่ย
ปากแบบนี้โจรสลัดยังอายเลยนะ
ข้าชอบหาคำสบถที่ดีที่สุด
"ให้ตายสิ" หรือ "นิ้วหัวแม่โป้งพระเจ้า"
หรือง่ายๆ แบบ "ซาตานกับลูกสมุน"
ข้าชอบ "ตายด้วยกระทะ"
เจ้าขายถุงมือเหรอ
มันเริ่มหนาวขึ้นเรื่อยๆ
ข้าเลยเดินทางไปเมืองต่างๆ หาคนที่มือเย็น
ข้าไม่มีเงินนะ
ข้าเป็นแค่คนรับใช้
คนรับใช้ในชุดหรู แต่ว่า...
ถ้าเจ้าไม่มีเงิน จูบข้าสักทีก็พอ
จูบ...
ตายด้วยกระทะ
ข้าจูบเจ้าไม่ได้
เพราะข้าไม่เคยจูบใครมาก่อนในชีวิต
และข้าโดนตีแน่ๆ
งั้นข้าจูบเจ้า และยอมรับโทษได้ไหม
แค่นั้นเองเหรอ
เนี่ยนะที่ทำให้จอร์จกับอาลิสโมโหนักหนา
เขาก็ดูพอใจดีนะ
- อะนี่ - ขอบคุณ
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์ คนขายถุงมือ
แปลกจัง
จะนับว่าเป็นจูบแรกของข้าได้ไหมนะ
ข้าก็อยากนับอยู่นะ
เพราะมันคงเป็นจูบเดียวที่ข้าได้เลือก
ข้าจ่ายค่างานเลี้ยงพวกนี้เองนะ รู้ไหม
สามีมีประโยชน์แค่นี้แหละ อย่างน้อยก็สามีที่ตายแล้ว
สะดวกมากเลยถ้าพวกเขาตาย...
ตอนที่รวยกว่าตอนเจอกันครั้งแรก แต่ก็ยังน่าเศร้าอยู่นะ
นี่เป็นงานเลี้ยงแรกของเรา ในรอบหลายเดือน
ตายแล้ว
เราไม่มีเงินเหลือแล้ว ไม่เหมือนท่าน
และคืนนี้มีอาหารเต็มไปหมดจนข้ากินไม่ลง
ความรักอาจทำให้ข้าป่วย
ใครพูดเรื่องความรักกัน
ข้าคิดว่าน้าจอร์จของเจ้ารักข้าไหมเหรอ
ไม่หรอก
แต่เขาจะปกป้องข้า แบบที่สามีปกป้องภรรยา
และข้าจะได้ยศของเขา
และข้าได้ยินว่าเขาใช้ดาบเก่งนะ
และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน เขาก็จะได้ที่ดินเป็นของตัวเอง
เป็นการแลกเปลี่ยนที่ยอดเยี่ยม
แถมเขาก็หล่อมากด้วย
ท่านไม่อยากรักใครสักคนจริงๆ เหรอ
ข้ามีเรื่องสำคัญกว่านั้น
เจ้าโชคดีนักนะ เจ้านกน้อย
ดูสิ เจ้ามีปีก
เจ้าต้องเรียนรู้วิธีควบคุมมัน
ไม่ใช่บินมั่วซั่ว จนตกลงพื้น
ข้าขอตัวก่อนนะ ป้าเอเทลฟรีทา
ได้อยู่แล้ว นกน้อยผู้น่ารัก
อย่าบินเข้าเล้าล่ะ
ลองทาร์ตสิ ผักปวยเล้ง
- คิดจะทำอะไรน่ะ - กินสักหน่อยสิ
เจ้าก็รู้ข้ามีแผลในกระเพาะ ขนาดเท่าก้นหมู
แป้งนิ่มนะ
คิดจะฆ่าข้าหรือไง หยุดได้แล้ว
ข้าขอให้เจ้าได้เจอสิ่งที่ปรารถนา
อะไรนะ
ข้าขอให้เจ้ามีความสุขนะ อาลิส
และข้าขอโทษที่เคยพูดไม่ดีไป
ตั้งแต่เราทะเลาะกัน ข้าเอาแต่คิดถึงเจ้าตลอด
และข้ามีเรื่องอยากเล่าเยอะมาก
อันที่จริง ข้าแค่จะบอกว่า
คนขายถุงมือ
อาลิส
นี่ อยากเห็นตุ๊กตาข้าไหม
มีผักกาดเป็นหัวน่ะ
เจ้าเป็นใคร
ข้าก็สามีนางไง
- จริงด้วย - เป็นสามี
ที่รูปงามมากๆ ด้วย
เงียบน่า
เงียบ
ถ้าตดอีกทีบ้านนี้พังแน่
พวกงี่เง่าดมตด
ใช่
ข้าเป็นคนที่รวยที่สุด อันดับเจ็ดของยอร์กเชอร์
และข้าต้องการแอ้มสาว
มานี่ ยัยตัวแสบ
ผู้ใหญ่ชอบว่าข้าทะลึ่ง
แต่พวกเขาเคยสังเกต เพื่อนขี้เมาของตัวเองกันบ้างไหม
มาสิ ขึ้นมา แบบนั้นแหละ
ชอบงานแต่งงานใช่ไหมล่ะ
ไม่ ข้าไม่ชอบ
แต่แปลกดีนะที่ข้าชอบผู้หญิง ที่พรากจอร์จไปจากเรา
บางครั้งชีวิตก็น่าประหลาดใจ เบิร์ด
ลาก่อน จอร์จี้
- อย่าเสียความเป็นตัวเองไปล่ะ - บาย จอร์จ
อ้วกนั่นก็เป็นอีกเรื่องที่น่าประหลาดใจ
เช้านี้เป็นไงบ้าง เบอร์ดี้
น่ารื่นรมย์อย่างไม่น่าเชื่อ
พ่อชอบผมลูกนะ
ผมเหมือนงูเลย
ทำไมไอ้งั่งเคราเฟิ้มนี่ถึงยังอยู่นี่ล่ะ
ลอร์ดเมอร์กอว์ ท่านรู้ไหมว่า แคเธอรีนคนนี้
ถักด้ายเก่งเป็นอันดับต้นๆ ของสโตนบริดจ์เลย
ข้าไม่สนใจเรื่องผ้ามากนัก
ข้าจะเปลื้องผ้าเต้นเลย ถ้ามันไม่บาป
ข้าทำจริงนะ
ท่านชอบทำอะไรล่ะ ท่านชอบ...
ผู้ชายเราทำอะไรกันนะ ที่วิ่งไล่ตาม... กับสัตว์น่ะ
- ที่ใช้ลูกศรน่ะเหรอ - ตกปลา
- ล่าสัตว์เหรอ - ข้าล่าสัตว์เป็น
สู้บนหลังม้า ไล่ล่า
- สิ่งที่ผู้ชายชอบทำ - ปีนต้นไม้
- เอาละ โรเบิร์ต - ปีนต้นไม้ แล้วฉี่บนนั้น
แล้วท่านชอบทำอะไรล่ะ
ข้าสะสมหนังสัตว์เลื้อยคลานหายาก
และข้าชอบเล่นเกมปริศนา
คืนละนิดพอ ต้องไม่มากเกินไป
ยกเว้นเรื่องบนเตียงนะ
พระเจ้า
เรื่องบนเตียงคืออะไรเหรอ
- ตลกดีนะ - เรื่องที่พูดกับท่านแม่หรือเปล่า
- อาจจะรู้ ใช่ - จริงเหรอ
เข้ามา
มีอะไรเหรอ ท่านพ่อ
ลูกรักของพ่อ
สาวผมดำของพ่อ
ลูกสาวที่รัก
ลูกสาวที่รักเหรอ
ข้าไม่แน่ใจว่าท่านพูดถึงใคร
ท่านหญิงแห่งลิทโกว์ เจ้าบ่าวลูกรออยู่
ตอนนี้เล่นตลกอะไรไม่ได้แล้วนะ
เกมจบแล้ว
และลูกต้องเดินหน้าต่อไป
ให้สมบทบาท
แขกน่ะเหรอ
ชายที่เขาเรียกกันว่าไอ้เคราเฟิ้ม
- คือคู่หมั้นข้าเหรอ - แคเธอรีน ให้เกียรติเขาหน่อย
เขาคือลอร์ดจอห์น เมอร์กอว์ที่แปด
เขาคือผู้เข้ามาสู่ขอคนสุดท้าย ดีที่เขาร่ำรวยที่สุดด้วย
ชัดเจนไหม
เขาไม่ใช่คน
เขาเป็นอสูรที่อยู่ในถ้ำ
ฆาตกรยังไม่ควร ต้องโดนทำโทษขนาดนี้เลย
ไม่ได้... เป็นแบบนี้ไม่ได้
ยิ้มไว้
โชคดีที่ข้าถนัดเรื่อง การชิงไหวชิงพริบกับชายที่เข้ามาสู่ขอ
แคเธอรีนไม่ค่อยพูด ในบางครั้ง ใช่ไหม ที่รัก
นางพูดเมื่อนางต้องการ
และนางมักจะสนุกสนานร่าเริงเสมอ
ท่านหญิงแอชลินน์ ข้าคงได้แต่คิดว่า
ท่านยินดีมากแค่ไหน ตอนที่สามีท่านแต่งงานกับท่านใหม่ๆ
ท่านทั้งกล้าหาญ ขี้เล่น
แต่ก็ตั้งใจทำหน้าที่อย่างยิ่ง
เป็นผู้หญิงแบบที่ข้าชอบเลย
ผู้หญิงที่ข้าทนไม่ได้คือพวกชอบร้องไห้
ไม่ไหวจริงๆ ข้าเป็นบ้าแน่
- มาแล้ว - วิเศษ
พวกชอบร้องไห้
ข้าร้องไห้เก่งตั้งแต่เกิดมาแล้ว
ไม่นะ
ไม่นะ ท่านพ่อ ท่านไม่ได้ฆ่าเจมีนี่ใช่ไหม
- ท่านไม่ได้ฆ่าเจมีนี่ใช่ไหม - โธ่ เบอร์ดี้
- เจมีนี่เป็นเพื่อนคนเดียวของข้า - โธ่เอ๊ย เบอร์ดี้
เจมีนี่
ใครคือเจมีนี่กัน
ท่านหญิงแคเธอรีนจะบอกว่า หมูนั่นเป็นเพื่อนของเจ้าเหรอ
เร่าร้อน
- พระเจ้า - คุณพระ โรลโล หยุดเรื่องนี้ที
ข้าควบคุมมันไม่ได้
เซอร์จอห์น เฮนรี เมอร์กอว์ ฉายาไอ้เคราเฟิ้ม
เอาสิ กินมันเลย
คนขายข้าวสาลี เจ้าของที่ดิน อสูรอัปลักษณ์ที่มีจุดตามตัว
สินสอด: โคตรรวย
ข้าชอบเจ้านะ
ไปให้พ้น
ปล่อยให้ม้าเข้าคฤหาสน์ไม่ได้
ใครน่ะ
ข้าเอง แคเธอรีน
แพศยาแสนน่ารักของท่าน
เจ้ากล้าดียังไง มาเรียกว่าที่เมียข้าว่าแพศยา
ข้าขอโทษ ข้าพูดจาไม่เหมาะสม
ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะได้เห็นชุดชั้นในข้า
ก่อนวันแต่งงานของเรา ท่านหญิงแคเธอรีน
ทำไมต้องพูดจาเป็นทางการด้วยล่ะท่าน
เรารู้อยู่แล้วว่าอีกไม่นาน ของของท่านก็คือของของข้า
ของของข้าก็คือของของท่าน
ใช่แล้ว
ถูกต้องเลย
ถูกเผง และจริง...
มีเสียงมากไปในห้องนี้
ใช่ เสียงข้าคือปัญหา
ข้าได้ยินว่าข้อท่านปวด ข้าเลยเตรียม สมุนไพรต้นตำรับของสโตนบริดจ์
มาให้ท่านด้วยตัวเอง
รสชาติดีและมีประโยชน์
ใช้ทาศอก เข่า ข้อเท้า
และปล่อยมันซึมซับเข้ากระดูก
น้ำใจเจ้าช่างเหลือล้นมากกว่า ใบหน้าที่งดงามอีก สาวน้อย
น้ำใจงาม และรูปงาม ถอนสายบัวด้วย เพียบพร้อมทุกอย่าง
ขอบคุณ
- ลาก่อนนะคะ ท่านทั้งหลาย - ลาก่อน ท่านหญิง
บาย
ผลงานชิ้นเอกข้าเลย
ข้ารู้สึกได้ถึงอิสรภาพ
ให้ตายสิ ไม่ธรรมดาเลยนะ
เอาน่า อีกที อีกทีนึง
เพอร์กิ้นเหมือนเป็นพี่น้องข้าจริงๆ
เราสะสางเรื่องของเราได้ด้วยการงัดข้อ
ซึ่งข้าชนะอย่างใสสะอาด
เจ้าทำได้ เอาเลย
- พระเจ้า - เม็ก
ว่าไง เบอร์ดี้
เขาล้มแล้ว
พรหมจรรย์คืออะไรเหรอ
สาวพรหมจรรย์เหรอ
คือว่า...
เจ้ารู้ใช่ไหมว่า ผู้ชายมีดาบอยู่ข้างล่างนั่น
ผู้หญิงมีกล่อง
เมื่อเจ้าไม่อยากเป็น สาวพรหมจรรย์อีกแล้ว
เจ้าก็ขอให้ฝ่ายชายเอาดาบใส่กล่องเจ้า
ใส่เข้าๆ ออกๆ
และมันจะมีเสียงกระทบกัน แล้วก็เสร็จ
ข้าคิดว่าสาวพรหมจรรย์ คือพระเจ้าทำให้ท้องซะอีก
ไม่ มีสาวพรหมจรรย์แบบนั้นคนเดียว
นั่นคือความหมายของสาวพรหมจรรย์
ข้าไม่รู้เลยว่าถามอะไรไป
ท่านหญิงแคเธอรีน
ท่านหญิงแคเธอรีน ข้าคุยด้วยได้ไหม
เจ้าคือเหตุผลที่ทำให้ข้าตัวเหม็นเหมือนอึ
ก็เหมาะแล้วนี่
เจ้าคิดว่าฉลาดนักละสิ ถึงได้ทำอะไรโง่ๆ แบบนั้น
แต่สิ่งที่เจ้าไม่รู้ คือข้าชอบการไล่ล่า
พรุ่งนี้ ข้าจะเอาสินสอดไปให้พ่อเจ้า
ทองคำมากมาย
แต่นี่สำหรับเจ้า
เอาไปสิ
พอเจ้าใช้เหรียญเงินแรก ซื้ออะไรสวยๆ งามๆ
จำไว้ว่า
เจ้าได้ตอบตกลงข้าแล้ว
เขาจะไม่ได้แต่งงานกับข้า เพราะข้าจะไม่ใช้เงินเขา
ข้าแค่เก็บไว้ด้วยความโกรธ
- เบอร์ดี้ กลับมานี่ - กลับมา
เบอร์ดี้ กลับมา
- หยุดนะ ฟังพ่อ - เฆี่ยนข้าสิ อยากทำแบบนั้นใช่ไหม
วางมือลงได้แล้ว เขาขอลูกแต่งงานแล้ว
และลูกต้องไปเก็บข้าวของเดี๋ยวนี้
- ลูกต้องไปจากที่นี่ - ไม่
- เบอร์ดี้ ต้องไปสิ - พ่อไล่ข้าไปไม่ได้นะ
- ฟังพ่อนะ พ่อเหนื่อยแล้ว - เข้าก็เหนื่อย
- เจ้าต้องทำตามที่ข้าบอก - ข้าอยากเจอน้อง
- อีกหลายเดือนกว่าแม่จะคลอด - พ่อต้องให้ข้าเจอน้องนะ
ได้โปรดเถอะ ท่านพ่อ ให้ข้าเจอน้องนะ
ก็ได้ เจ้าเจอน้องได้ แต่พอถึงตอนนั้น...
- ตอนที่... - โรเบิร์ต หุบปาก
พอน้องคลอดออกมาแล้ว
ลูกต้องไปจากที่นี่ทันที
เพอร์กิ้น เพอร์กิ้น เพอร์กิ้น
- ทำไมถึงร้องแบบนั้น - เพอร์กิ้น เราต้องแต่งงานกันนะ
สภาพแบบนี้คงเป็นเจ้าสาวที่น่าเศร้านะ
เราแค่ต้องแต่งงานกันที่หมู่บ้านพรุ่งนี้
มีแค่มอร์เวนน่ากับเม็ก แล้วก็พวกหมูก็พอ
และข้าจะเป็นท่านหญิงเพอร์กิ้น และพวกแพะจะเป็นลูกของเรา
เบอร์ดี้ ข้าไม่อยากแต่งงานกับเจ้า
เจ้าต้องแต่งงานกับข้า
ชีวิตของข้ากำลังเสี่ยง และถ้าเจ้าปฏิเสธข้า
แล้วชีวิตข้าล่ะ แผนของข้าล่ะ
เจ้าเคยถามบ้างไหมว่าตอนกลางคืน ข้าฝันถึงอะไรบ้าง
ไม่เคย
ถ้าข้าสวยเหมือนอาลิส เจ้าคงแต่งด้วยแล้ว
- ไม่เกี่ยวว่าจะสวยไม่สวย - แล้วมีเหตุผลอะไรล่ะ
ข้าไม่รู้
ข้าแค่ไม่อยากแต่งงานกับเจ้า หรืออาลิส หรือเม็ก หรือมอร์เวนน่า
หรือผู้หญิงอื่นที่พระเจ้า สร้างขึ้นมาบนโลกนี้
เจ้าอยากแต่งงานกับผู้ชายแทนเหรอไง
เพอร์กิ้น
เราต้องหนีนะ
เราต้องหนีไปให้ไกล และไม่กลับมาอีก
นั่นคือทางออกทุกปัญหาของเจ้า เบอร์ดี้
เจ้าไม่รู้หรือไง
เจ้าอยากไปร่วมสงครามครูเสด แต่เจ้าเป็นผู้หญิง
ข้าอยากเป็นนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่
แต่ข้าอ่านหนังสือไม่ออกด้วยซ้ำ
เราเลือกสิ่งที่เราทำไม่ได้หรอก ชีวิตไม่สนใจพวกเรา
เราต้องอยู่แบบนี้จนกว่าจะตาย
ใส่เข็มขัด กลัดหัวเข็มขัด
จับปลายเข็มขัด รัดให้เข้าที่
หมวกไว้กันแดดฝน
ติดกระดุม ทุกคน
- นางเตะเหมือนลูกม้าเลย - นางเหรอ
น้องสาวข้า
เอ็ดเวิร์ดกับโรเบิร์ตมีกันและกัน
ข้าโดดเดี่ยว
ข้าก็อยากได้ลูกสาว
แต่นางจะสมบูรณ์แบบ เหมือนลูกสาวคนแรกข้าไหม
ลูกซนเหมือนที่พระเจ้าหวังไว้เลย
ทำไมคอแม่ตรงนี้ถึงนูนขึ้นมา
เวลาผิวโดนไฟก็จะเป็นแบบนี้แหละ เบิร์ด
แม่ไปโดนไฟเหรอ
เบอร์ดี้ มีคนเอาไฟมาจี้แม่ต่างหาก
แม่ถึงบอกลูกให้เชื่อฟังไง
แม่เองก็เคยดื้อรั้น
พ่อของแม่ก็เลยใช้เหล็กร้อนทำโทษ
เพราะงั้น เวลาลูกพยายาม เปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ ในโลก
แม่อยู่ข้างลูกนะ แต่แม่ก็กลัวแทนลูก
กลัวลูกต้องเจ็บ แม่ทนไม่ไหวหรอก
แม่ยอมให้ลูกแต่งงาน ดีกว่าต้องโดนไฟลวก
มีพ่อที่แย่กว่าพ่อของลูกนะ
แล้วสามีล่ะ ท่านแม่ ผู้ชายที่ข้าอยากแต่งงานด้วย
แม่เชื่อว่าเขาจะปกป้องลูก
และเขาจะเห็นความดีในสายตาลูก
และมันจะนำความดีในตัวเขาออกมา
ลูกต้องเชื่อแบบนั้น
- เข้ามาได้ - ท่านแม่ ข้ามีเรื่องปรึกษา
แต่ข้าจะรอจนกว่า แม่จะกำจัดหมัดนั่นออกจากเตียงนะ
เลิกล้อกันเล่นเป็นเด็กๆ
แล้วทำตัวให้เหมือนครอบครัว ตอนที่เรายังทำได้เถอะ
จะดีต่อหัวใจแม่มากเลย
ว่าไง โรเบิร์ต
ข้าได้ข่าวมาจากกลอสเตอร์เชอร์
- กลอสเตอร์เชอร์เหรอ - อาลิสเหรอ
ใช่ เด็กที่เป็นสามีนางตายแล้ว
- ตายเหรอ - ไข้น่ะ
"นกน้อย ทุกคนร่ำไห้ แต่ข้าร้องไห้ ด้วยความสุข เพราะข้าจะกลับบ้านแล้ว"
นั้นจดหมายของข้านะ เอามา
ชีวิตช่างโหดร้ายนัก ลูกรัก
นางบอกว่าพวกเขาฝัง ตุ๊กตาผักกาดไว้ข้างๆ เขา
เบอร์ดี้
ท่านแม่ แม่คิดว่า... คิดว่าข้า...
ลูกทำได้ดีมากที่ไม่ยอมสิ้นหวังที่จะตามหารัก
มีอะไรกันเนี่ย
ข้าไม่ชอบเลยเวลาคนอื่นเก็บความลับ
เบอร์ดี้ พี่ชายลูกหวังมานานแล้ว ว่าเขาอยากขออาลิสแต่งงาน
- อาลิส - อาลิส
อาลิส ใช่
โรเบิร์ตนั่นน่ะเหรอ
- กับอาลิสของข้า - ไม่ๆ
นางไม่ใช่แค่อาลิสของเจ้านะ
นางเป็นอาลิสของข้าด้วยเหมือนกัน นางเป็นอาลิสของทุกคน
ข้าหมายถึง... นางเหมือนพระเยซู เข้าใจไหม
เหมือนฤดูใบไม้ผลิ และเหมือนพระเยซู จริงๆ เพราะนางยอมเสียสละทุกอย่าง
นางผมยาว และสะอาดมาก
และข้าคงมีความสุขมาก ถ้าข้าได้ขอนางแต่งงาน
และถ้านางตอบตกลง
และข้าคงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
แตกต่าง เหมือนได้เกิดใหม่
และข้าจะมีความสุขมากๆ นางไม่มีอะไรเหมือนเจ้าเลย
ข้าคงไม่รู้ทุกเรื่องสินะ
นึกว่าถ้าแอบสอดแนม หลอกคน จะไม่ต้องเจอเรื่องประหลาดใจซะอีก
แต่ยังไงก็มีอยู่ดี
บางครั้งก็มาในรูปแบบความรักที่คาดไม่ถึง
วันนี้เป็นวันดี เพราะข้าจะไปหาอาลิส และยินดีกับข่าวนี้
เพราะว่าในที่สุด พวกเราก็ได้เป็นพี่น้องกัน
ข้าเอาของหมักดองจากในครัว มาเป็นของขวัญต้อนรับเข้าครอบครัว
และหวีสำหรับผมสวยๆ ของนาง
ข้าเคยเห็นมอร์เวนน่าจ้องคนขับรถม้านี่
ตอนเขาล้างเลือดจาก แผลพองที่น่องของเขา
นางเรียกเขาว่า "เสือทอง" เวลาที่ไม่มีใครได้ยิน
ลองนึกภาพชีวิตชาวบ้านดูสิ ช่างเรียบง่าย เปี่ยมไปด้วยความรัก
ช่าง... ไม่มีฟัน
- เบอร์ดี้ - อาลิส
ขอบคุณนะ
อาลิส ทำไมเจ้าถึง มายืนบนถนนเหมือนวัวเลย
มีเรื่องด่วนอะไร
อาลิส เกิดอะไรขึ้น วันนี้เป็นวันดีนะ
เจ้าจะได้แต่งงาน เราจะเป็นพี่น้องกัน ทำไมต้องร้องไห้ล่ะ
แคเธอรีน ช่วยบอกท่านพ่อขี้เมาของเจ้าด้วย
ว่าข้อเสนอของเขามันดูหมิ่นกันมาก
นางไม่ใช่สุนัขล่าสัตว์ของท่านนะ
ที่ท่านใช้ทองซื้อมาน่ะ นาง... เป็นเด็กผู้หญิง เหมือนข้าแต่ก่อน
หุบปาก หุบปากไป เบเรนิซ
- เราเบื่อจะฟังเสียงเจ้าเต็มที - ข้าก็เบื่อเสียงท่านเหมือนกัน
ได้โปรดเถอะ เลิกตะโกนหน่อยได้ไหม
มีคนขึ้นเสียงกันเยอะเลย
ข้าพูดเสมอ พูดจาอ่อนโยนเหมือนเนย ไม่ใช่มีด
แล้วเจ้าเป็นใครกัน
ลูกสาวข้าเป็นสาวพรหมจรรย์ ได้รับการตรวจยืนยันแล้ว
และเรียกราคาสินสอดได้
มากกว่าสองเท่าของจำนวน ที่พ่อเจ้าเสนอมา
สาวพรหมจรรย์ราคาดีกว่าสินะ
อาลิส พวกเขาจ่ายมากขึ้นสำหรับ...
พวกผู้ชายอย่างท่านไม่ใช่พระเจ้านะ พวกท่านไม่...
ไม่มีสิทธิ์มาตัดสินว่าเราเป็นใคร ต้องไปไหน หรือราคาเท่าไหร่
เหมือนเราเป็นสิ่งของ เราไม่ใช่สิ่งของ เราเป็นคน
และเราคิดได้ เราได้ยิน เรารู้สึก
และท่านเพิ่งทำ เพื่อนที่ดีที่สุดของข้าหัวใจสลาย
ลูกสาวของท่านเอง เพราะความโลภของท่าน
อวดดีนัก มันจะต่างอะไรกัน
ก็แค่เปลี่ยนนายของหญิงสาว จากพ่อไปเป็นสามี
- ออกเดินทางได้ไหม - ไปไหนล่ะ
รัทเทอร์ฟอร์ด
ข้าเสียใจด้วยนะ อาลิส ข้าอยากช่วยเจ้าเหนือสิ่งอื่นใด
- จริงนะ - ลาก่อน เบอร์ดี้
เบอร์ดี้
- เบอร์ดี้ - ท่านเห็นไหม
เจ้าเข้ามาได้แล้ว เข้ามา กลับไปที่ห้องเลยนะ
ดูเหมือนข้าจะไม่เหลือลูกไม้อะไรแล้ว
ยกเว้นแผนนี้
เบอร์ดี้
ข้าโน้มน้าวให้พ่อเสือทอง เอาเสื้อผ้ามาให้ข้า
ข้าจะได้หนีไปที่ที่เดียว
ที่เห็นข้าเป็นมากกว่าเงินทอง
- ชุดสวยนะ - หมุนตัวหน่อย
น้าจอร์จคือวีรชน และเขาคงแนะนำ วิธีให้ข้าเป็นวีรชนได้เช่นกัน
ไม่ใช่แค่ในความฝัน แต่ในชีวิตจริง
- ข้าไม่มีอะไรให้เจ้าหรอก ไอ้หนู - ไม่ น้าจอร์จ
ข้าเอง แคเธอรีน
ไม่ๆ ต้องปอกก่อนนะ
- แบบนี้เหรอ - ใช่
ทีนี้ก็ดมดู
อร่อยนะ
อร่อยมาก
ข้าเคยกินส้มครั้งแรกตอนที่ ท่านพ่อกลับมาจากประเทศมัวร์
ข้าอยากไปประเทศมัวร์บ้างจัง
เจ้าอยากไปทุกที่ที่พ่อเจ้าไม่อยู่
น้องข้าใกล้จะคลอดแล้ว
และข้าต้องแต่งงานกับไอ้เคราเฟิ้ม
แห่งลิทโกว์น่ะเหรอ
- ใช่ - เบอร์ดี้
ข้ารู้ว่าเจ้าจะแต่งกับคนสำคัญ แต่ไม่คิดว่าจะเป็นคนแบบนั้น
ท่านเมอร์กอว์มีบ้านสวยหรู ท่านจะดูแลเจ้าเป็นอย่างดี
เขาเป็นเจ้าของเมืองเล็กๆ สามแห่ง
และเขตกักกันโรคเรื้อนด้วย
เจ้าน่าจะดูแลสวนพฤกษชาติได้นะ
จอร์จเองก็ทำสวนนะ ต่อให้พระเจ้าเองก็คงชอบ
อย่าเรียกว่าสวนเลย ที่รัก ก็แค่ที่ให้ข้าสูบไปป์สงบๆ น่ะ
มีแต่อีกาเท่านั้นที่ชอบสวนของข้า
พวกนกกาชอบจอร์จมาก
ที่รัก ข้าต้องไปแล้ว
แต่ข้าเพิ่งมาถึงเองนะ
พักนี้ข้าเหนื่อยง่าย เบิร์ด
หลังข้างอ ท้องก็ป่อง
ตอนเช้าข้าจะไปส่งเจ้าที่สโตนบริดจ์
น้าจอร์จ
ท่านส่งข้าเข้านอนได้ไหม
เอาละ เป่าเทียนซะนะ
ไม่ ข้าอยากให้ท่านเล่านิทาน
นะคะ
ข้าไม่มีเรื่องอะไรให้เล่าเลย
ท่านเดินทางมารอบโลก
ท่านเห็นทะเลมาแล้ว ท่านต้องมีเรื่องเล่าสิ
แต่ข้าไม่ได้เขียนบันทึกไว้ เหมือนเจ้านะ เบิร์ด
เรื่องราวของข้าเลยละลาย หายไปหมดเหมือนหิมะ
ตอนที่ข้าพยายามเอากลับมาบ้าน
น้าจอร์จ
ท่านเป็นวีรชน ทำไมท่าน ถึงไม่พยายามช่วยข้าล่ะ
ช่วยเจ้าเหรอ
จากไอ้เคราเฟิ้ม
จากอนาคต
คืองี้นะ เบิร์ด
ข้าไม่ใช่วีรชน
เจ้าให้อภัยข้าได้ไหม สาวน้อย
วีรชนมีแต่ในนิทาน
แม้แต่นักบุญยังต้องตายถึงจะหลุดพ้น
นั่นก็ฟังดูไม่สนุกเลยนะ ว่าไหม
อาจจะ
ท่านรักเอเทลฟรีทาหรือเปล่า
ก็รักเท่าที่รักเป็น
ท่านรักข้าไหม
รักสุดๆ เลย
ราตรีสวัสดิ์
เบอร์ดี้ เบอร์ดี้ เบอร์ดี้
ตื่นๆ ตื่นได้แล้ว
เราต้องไปให้อาหารนกฮูก
นกฮูกเหรอ
- เรามีนกฮูก - ท่านมี...
- มีนกฮูกด้วยเหรอ - ใช่
ข้าเลี้ยงนก แต่นกข้าตัวเล็กมาก ไม่ใหญ่แบบนี้เลย
พวกนี้เป็นยิ่งกว่านกนะ พวกมัน...
- พวกมันคือสัตว์ของพระเจ้า ใช่ - พวกมันช่างงดงาม
พระเจ้าก็สร้างข้ามาเหมือนกัน
เจ้าด้วยหรือเปล่า
ใช่สิ
ไอ้เคราเฟิ้มนั่น
มันไม่ยุติธรรมเลย
เจ้าพูดถูก เบอร์ดี้
มันไม่ยุติธรรม
- เจ้าไม่ควรต้องแต่งกับเขา - ใช่ ไม่ควรเลย
- หรือต้องเป็นสุภาพสตรี - ข้าไม่ชอบเป็นสุภาพสตรี
เราน่าจะหนีกันไปได้นะ
- เราเหรอ - ใช่
ข้ารวย เจ้ายังเด็ก ร่วมมือกันเราทำได้ทุกอย่าง
- ไปอาระเบียกันเถอะ - อาระเบียเหรอ
ลิ้มรสส้มจากต้นเลย
เคยเห็นสิงโตไหม
- ไม่เคย - สุลต่านล่ะ
เจ้าสังหารสุลต่าน และขโมยทองมาได้เลย
- ใช่ - ใช่เลย
- ใช่ - แน่นอน
เบอร์ดี้
เบอร์ดี้ เบอร์ดี้
อะไร
ข้าคงคิดถึงมอร์เวนน่า พี่เลี้ยงข้า
เด็กโง่เอ๊ย เจ้าแก่เกินกว่าจะมีพี่เลี้ยงนะ
และข้าจะคิดถึงเพอร์กิ้น เพื่อนรักของข้า
เพื่อนเหรอ ใครต้องการเพื่อนกัน ถ้าเราได้ออกไปผจญภัย
อย่างน้อยถ้าข้าอยู่ลิทโกว์ ข้าก็ยังกลับบ้านได้
- แต่... - ข้าไปหาแม่ได้
ข้านอนบนเตียงข้าเองได้ช่วงคริสต์มาส
ถ้าเราออกผจญภัยครั้งใหญ่ ข้าจะไม่ได้เจออาลิสอีก
และไม่ได้เห็นน้องข้าเติบโต
พวกเขาคงคิดถึงข้า ใช่ไหม
- ใช่ - คิดถึงสิ
พวกเขาคงคิดถึงข้า เบอร์ดี้
น้าจอร์จ ครั้งหน้าถ้ามีชาวบ้าน มาเคาะประตูบ้านท่าน
ท่านช่วยเอาอาหารให้เขากินหน่อยนะ
ลาก่อน เบอร์ดี้
ลาก่อน น้าจอร์จ
เบอร์ดี้
เจ้านี่มันร้ายจริงๆ
พวกเรากลัวกันมาก
เสือทองโผล่มากลางดึกเมื่อคืน ใส่เสื้อคลุมคุณหนู
มอร์เวนน่า อย่าร้องไห้นะ
- อย่าร้องไห้ - เบอร์ดี้
ตอนเจ้าร้องไห้ เจ้าหน้าบวมเหมือนเนื้อย่างเลย
เบิร์ดของข้า
ส่วนแม่ของเจ้าน่ะ...
เบ่งอีก ท่านหญิงแอชลินน์
รวบรวมแรงเข้า
- แม่คะ - หัวออกมาแล้วเหรอ
ท่านแม่ นี่เบอร์ดี้นะ ข้ากลับมาแล้ว
ท่านแม่ ข้ากลับมาแล้ว
ออกมา ตอนนี้ท่านไม่ได้ยินเจ้าหรอก
ท่านแม่ ข้าสัญญาว่า ข้าจะทำตัวแบบที่ท่านต้องการ
หัวออกมาแล้ว
ยังใหญ่เกินกว่าที่จะออกมาได้
- ทำอะไรไม่ได้หรอก - ข้าทำได้
คุณพ่อ ท่านต้องให้ศีลเดี๋ยวนี้ ให้พรทั้งแม่กับลูก
- พระบิดา ผู้ทรงสถิตในสวรรค์... - หยุดนะ
- ขอพระนามของพระองค์... - หยุดนะ
- ขอให้แผ่นดินของพระองค์... - ข้าทำได้
ในสวรรค์เป็นอย่างไร ก็ให้เป็นไปอย่างนั้นบนโลก
โปรดประทานอาหารประจำวัน และขอทรงอภัยแก่บาปของเรา
พวกเจ้าจะยอมแพ้กันแล้วเหรอ
เราลองทำทุกอย่างแล้ว เด็กติดอยู่ในตัวท่านหญิง...
ไม่ๆ พวกไม่มีศรัทธา
ไม่มีศรัทธากันเลย ทุกคนเลย
- ในนาม... - หุบปาก
หมอตำแย พวกเจ้าต้องอยู่ที่นี่และไม่นอน
จนกว่าลูกเราจะคลอดอย่างปลอดภัย
ข้าจะไม่เสียลูกไปอีก เข้าใจไหม
และข้าจะไม่ยอมเสีย ภรรยาแสนดีของข้าไป
เข้าใจไหม
- เข้าใจไหม - ค่ะท่าน
ขอบคุณ เราไม่ต้องการท่าน ออกไปและอย่ากลับมาอีก
ไปเอาน้ำเดือดมา และเอาผ้ามาอีก
- เอาเนยมาด้วย - ที่รัก
ที่รัก ภรรยาแสนงามและกล้าหาญของข้า
มองข้าสิ เจ้าแข็งแกร่งมาก
ถ้าเรารอดไปได้ ก็แล้วไป
แต่ถ้าไม่ ข้าขออะไรอย่าง
ท่านต้องช่วยลูกของเรา หาที่ของพวกเขาเจอในโลกนี้
ไม่ใช่แค่ที่ไหนก็ได้ แต่ต้องเป็นที่ของพวกเขาจริงๆ
ฟังข้านะ มองข้าสิ มองข้า
มองข้าสิ เราคือทุกอย่างของข้า
ทุกสิ่งที่ข้าเป็นได้ เจ้าเป็นอยู่แล้ว เจ้าแข็งแกร่งมาก
เจ้าฉลาดมาก
เจ้าทรงพลังมาก
เจ้าขี้หงุดหงิดตอนเช้า
เจ้าช่าง...
เจ้าอยู่ใกล้พระเจ้า โดยที่ไม่ต้องเอ่ยนามพระองค์เลย
ข้าอยากทำให้เจ้าหัวเราะ และทำให้เจ้าปลอดภัย
และข้าจะไม่อยู่ในโลกที่หลานๆ เรา
ไม่มีโอกาสทำให้เจ้าหัวเราะ ตอนที่พวกเขากลิ้งบนพื้นหญ้าข้างหน้าเรา
ตอนเราแก่เฒ่า เจ้าลองอีกทีนะ
ถ้าเจ้าพยายาม ข้าก็จะพยายามด้วย
อย่าอยู่เฉยๆ สิ
พาหมอมา พาหมอมาเลย พาหมอมาสองคน
พามาสามคนเลย เอาเชือกมา
เจ้าแข็งแกร่งมาก
จับไว้แน่นๆ
- ใช่ - ไม่
เอาสิ ที่รัก
ข้ารู้
น้องของเราเกิดเมื่อค่ำคืนก่อน
เด็กผู้หญิงตัวน้อย น่ารัก ผอมแห้ง
สองคนเลยละ
ถึงพ่อข้าจะอยากได้ลูกชาย แต่ท่านก็ดีใจเหลือเกิน
ซึ่งทำให้ข้าพูดสิ่งที่ประหลาด ที่สุดที่ข้าเคยพูด
ขอบคุณนะ ท่านพ่อ
ผู้สร้างปาฏิหาริย์ ที่ไม่น่าเป็นไปได้ที่สุดที่ข้ารู้จัก
เราจะตั้งชื่อน้องๆ ว่าเอเลนอร์ กับแมรี่-แคเธอรีน
สมเกียรติและน่ารัก
ข้าอยากมีเวลามากกว่านี้ เพื่อสอนอุบายต่างๆ ให้น้องๆ จัง
ชอบดาวไหม
พยายามหนี
ข้าใช้เวลาทั้งชีวิตพยายามหนี
วันที่ 10 มิถุนายน
ข้ารู้สึกว่ามีบางอย่างเปลี่ยนแปลงในตัวข้า
และเพียงเพราะข้าไม่อาจมีความสุขได้
ไม่ได้แปลว่าข้าไม่อยาก ให้คนอื่นมีความสุข
ข้าได้รู้ว่าความสุขจะส่งต่อให้คนอื่น
ข้าอยากช่วยอาลิส
และข้าว่าข้ามีหนทาง ถึงแม้จะต้องยอมเสียสละก็เถอะ
นั่นมัน... เหรียญเหรอ
- ใช่ เศษเล็กเศษน้อย - อะไรนะ ให้ข้าเหรอ
มัน... พอหรือเปล่า
ใช่สิ เจ้างั่ง ข้านับแล้ว
วิเศษมาก ข้าจะได้ซื้อเสือคืนมา
- ใช่ ครบแล้ว - เดี๋ยวนะ
- โรเบิร์ต ข้าล้อเล่น - ท่านล้อเล่นเหรอ
ถ้างั้นก็จะต้องจัดงานแต่งแล้ว
เอาละ แปลว่า ข้าจะได้เป็นสามีนางใช่ไหม
ก็ยังไม่ใช่ตอนนี้
- ไม่ ต้องเป็นสิ ข้าเป็นสามีนาง งั้น... - เอาละ
เจ้าทำดีมากเลย เป็นครั้งแรกที่เจ้าทำอะไรให้ข้า
เยี่ยมเลย ท่านพ่อ
ข้าทำเพื่ออาลิสพอๆ กับทำเพื่อพี่ข้า
น่าจะทำเพื่อนางมากกว่า ตอนนี้นางปลอดภัยแล้วละ
ข้าอาจไม่ได้อยู่ใกล้ๆ นาง แต่ก็ได้รู้ว่านางจะอยู่บ้านข้า
นอนในห้องในบ้านข้า
คอยระวังให้เพอร์กิ้น และได้สัมผัสสิ่งที่อาจเป็นความรัก
เราจัดงานแต่งงานระหว่าง อาลิสของข้า และโรเบิร์ตของนาง
อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่ข้าจะ ได้เฉลิมฉลอง ข้าควรจะสนุกกับมัน
มาสิ เบอร์ดี้
- เอาเลย อาลิส - เบอร์ดี้
เอาละนะ
รักนะ โรเบิร์ต
คืนสุดท้ายบนเตียงของข้า
แล้วก็ต้องเจอไอ้เคราเฟิ้ม
ข้าจะคิดถึงพวกเจ้าทั้งคู่เลย
อย่าร้องนะ อย่าร้อง
พับผ่าสิ ข้าจะร้องไห้
ลาก่อน เบอร์ดี้
ข้ารักคุณหนูนะ เบอร์ดี้
เบอร์ดี้
อย่าให้ไอ้แก่ตัวเหม็นนั่น ทำเรื่องที่เราคุยกันไว้นะ
ไม่หรอก
บางครั้งในฐานะหัวหน้าครอบครัว เราต้องตัดสินใจที่ยากลำบาก
เหมือนข้าจะเป็นไข้ละอองฟางอีกแล้ว ข้าเป็นทุกปี
ข้าเชื่อว่าเจ้าคงเตรียมสมุนไพรดีๆ ให้สามีเจ้าได้นะ
สุขภาพข้าไม่เคยดีเลย แคเธอรีน
แต่ข้าก็รับมือกับปัญหาได้โดย
ทำตัวสงบๆ สม่ำเสมอ
ใช่
แล้วก็อาบน้ำเย็นเป็นประจำ และให้คนรับใช้
ปัดฝุ่นใต้ตู้เสื้อผ้า เพื่อกำจัดสิ่งสกปรกที่พื้น
- หยุดๆ - ท่านเองเหรอ
ใช่แล้ว ข้าเปลี่ยนใจแล้ว
โทษทีนะ ข้าเป็นภูมิแพ้ เลยได้ยินไม่ชัด
ข้าเปลี่ยน... เราเปลี่ยนใจแล้ว
ข้าเปลี่ยนใจ ลูกสาวข้า จะอยู่กับเราก่อนในตอนนี้
พูดตรงๆ นะท่าน ข้าคงต้อง ตกนรกหมกไหม้ ถ้าให้ลูกสาว
ต้องอยู่กับชายที่
ไม่มีอะไรน่าสนใจอย่างท่าน
นางจะตายด้วยความเบื่อหน่าย แถมท่านยังหน้าเหมือนหมี
ที่พยายามผสมพันธุ์กับ ช่างตีเหล็กในท้องถิ่น ไม่ได้หรอก
- ลงมาจากรถม้า เบอร์ดี้ - อย่านะ
ท่านใช้สินสอดที่ข้าให้ไปแล้วนะ
ข้าไม่รู้ว่าเราต้องคุยอะไรกันอีก
ข้าจะจูงมือลูกสาวข้า เดินย้อนกลับไปทางนั้น
ถ้าท่านอยากได้ท่านหญิงแคเธอรีน
ก็ต้องมาดวลดาบกับข้า
ก็ยุติธรรมดี
ดวลดาบ นั่นคือสิ่งที่เราต้องทำ
ขอคิดก่อนนะ จริงสิ ดวลดาบ
พ่อข้าจะสู้กับหมอนี่จริงๆ เหรอ
ทั้งๆ ที่พ่อข้าไม่มีทักษะการใช้ดาบ แต่จะดวลดาบเพื่อช่วยข้า
ลูกสาวที่เขารำคาญ ไม่ให้แต่งงานเนี่ยนะ
โรเบิร์ต เอาอุปกรณ์ดวลดาบข้ามา
- ได้เลย - เอเตียน ดาบข้า
ได้เลยขอรับท่าน
เราจะดวลดาบกัน ทุกคน
- ดวลดาบ - จนตายไปข้าง หรือ...
- ใช่ - ใช่เลย
แต่ถ้าเจ้ารอดไปได้ด้วยปาฏิหาริย์
ข้าสัญญาเลยว่าเจ้าจะต้อง บาดเจ็บจนชีวิตเปลี่ยน
ขอบคุณ
ถ้าข้า ลอร์ดรอลโลแห่งสโตนบริดจ์ ชนะการดวลครั้งนี้
เจ้าจะต้องคืนท่านหญิงมาให้ข้า
และถ้าข้า เซอร์เมอร์กอว์
แห่งเมืองมากมายที่ข้าคงพูดไม่จบ ชนะการดวล
ข้าจะพาเจ้าสาวไปกับข้า
- ใครสักคนบอกให้เริ่มด้วยสิ - เริ่ม
เอาเลย ท่านพ่อ
ท่านพ่อ พ่อ
โรลโล
ท่านพ่อ
ไม่เป็นไร โรเบิร์ต
ข้ากลัวเกินกว่าจะพูดออกมา
แต่ถ้าข้าพูดออกมาได้ ข้าจะบอก ให้ท่านอย่าเสียเลือดเพื่อข้า
ท่านมีแม่กับน้องๆ ต้องดูแล
ระวังตัวนะ ท่านพ่อ
จัดการมัน เอาเลย
เสร็จแน่
หลังข้าไม่ไหวแล้ว
หลังข้า หลังข้าไม่ไหวแล้ว
กระดูกสันหลังข้าไม่แข็งแรง
ส่งเสียงดังไปหมดแล้ว
- หยุดก่อน หยุด - ไม่นะ ไม่ๆ
เราไม่มีกฎที่จะหยุดพัก เมื่อมีปัญหาเกี่ยวกับกระดูกสันหลัง
ใช่
เจ้าแพ้แล้วละ เพื่อนเอ๋ย
นี่ไม่ใช่ความพ่ายแพ้
ข้าบาดเจ็บ และถอนตัว
เราจะไปเดี๋ยวนี้
ท่านแม่
เอาท่านหญิงของเราคืนมาก่อน
- เบอร์ดี้ - เอาท่านหญิงของเราคืนมา
เอาเบอร์ดี้คืนมา
เบอร์ดี้ เบอร์ดี้
เอาท่านหญิงของเราคืนมา
ข้าคงได้หัวใจของพ่อข้ามาบ้าง
ข้าน่าจะใส่ไว้ในหีบนี่นะ
บาย จูนิเปอร์
ข้าคงไม่มีวันเข้าใจอย่างแท้จริง ว่าพ่อข้าทำอะไรเพื่อข้าไปบ้าง
หรือสิ่งที่พ่อคนอื่นๆ ควรทำเพื่อลูกสาว
ลาก่อน เบรดเบอร์รี
แต่แทบไม่เคยทำ แต่ทำช้าก็ดีกว่าไม่ทำเลย
ลาก่อน เซอร์ นีลล์
ข้าอยากช่วยผู้หญิงทุกคนบนโลกได้จัง
แต่ตอนนี้ แค่ข้าเองก่อน
ลาก่อน ลอร์ด เทิร์ด
ตัวโปรดข้าเลย
อย่าบอกเบรดเบอร์รีนะ
และข้ารู้ว่าท่านพ่อคงไม่ได้ให้อภัยข้า
แค่ช่วยข้าไม่ให้ต้องเจอกับ การแต่งงานที่ต่ำทรามที่สุดเท่านั้น
แต่ถึงแม้ข้าจะซาบซึ้งในสิ่งที่ท่านพ่อทำ ข้าก็ไม่ได้ยอมแพ้เช่นกัน
ในทุ่งนี้ ข้าเคยโมโห และเคยฝัน และมาแอบเจอกับอาลิส
ร้องไห้เรื่องน้าจอร์จ เรื่องโชคชะตา
ที่ข้าเปลี่ยนแปลงได้นิดหน่อย
นี่คือโรงเลี้ยงแพะที่ข้าเจอเพอร์กิ้น ตอนที่ข้ายังเด็ก
ตอนที่ข้าหนีไม่ให้มอร์เวนน่าตี
และตรงนี้กลิ่นขนมปังแรงมาก
จนทำให้ข้าอยากกินโลกทั้งใบ ราวกับว่าทุกอย่างเป็นขนมปัง
และสักวัน ข้าจะพาน้องๆ ข้า ไปที่เขาบนหมู่บ้าน
และข้าจะบอกว่า "วิ่งเลย สาวน้อย ดึงกระโปรงขึ้นให้ทุกคนเห็น"
นี่คือตอนจบของ หนังสือของแคเธอรีน ชื่อเล่นนกน้อย หรือเบอร์ดี้
แห่งหมู่บ้านสโตนบริดจ์ มณฑลลิงคอล์น
ในประเทศอังกฤษ ที่พระเจ้าคอยคุ้มครอง
พ่อเสือทอง
ข้ารอคอย และฝันถึง ช่วงเวลานี้มานานแล้ว
ตัวอักษรรวมกันเป็นคำ คำรวมกันเป็น...
หลายคำมากขึ้น
สักวันหนึ่งบันทึกนี้จะตกเป็นของน้องๆ ข้า
พวกเจ้าทั้งสองจะได้เห็นว่า ข้ารับมือกับการโตเป็นผู้หญิงยังไง
ถึงจะไม่มีอะไรมาก แต่ก็เป็นเรื่องของข้า
สำหรับตอนนี้ ขึ้นอยู่กับพี่นะ เอ็ดเวิร์ด
การเขียนบันทึกนี่ทำให้ข้า มีความรู้มากขึ้น หรือซนขึ้นกันแน่
- โอเค มานี่ - โอเค จะเริ่มแล้วนะ
สิ่งที่ผู้หญิงทำได้:
วิ่งในทุ่งหญ้า คิดคำสบถใหม่ๆ
แก้ปัญหา
ยืนฉี่
เรื่องนั้นก็ยากนิดหน่อยนะ
และสู้ต่อไป
ไม่ว่าจะมีใครขี่ม้ามา
มาฉลองให้เหมือนปี 1299 กันเถอะ
คำบรรยายโดย ฐานิต พันธุ์เจริญ
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ