Dwór Fowlów Irlandia
Zarzuty te wstrząsnęły przywódcami wielu państw.
Niezwykle zuchwałe kradzieże.
Ukrywa artefakty warte setki milionów...
Raz za razem z muzeów znikały bezcenne eksponaty.
Straty mogą być nie do ustalenia.
Sytuację najtrafniej oddają słowa „medialne szaleństwo”.
- Trudno zignorować... - Zgromadził skarby dawnych cywilizacji.
Zarzucane mu czyny budzą powszechne oburzenie,
ponadto krążą rozmaite teorie spiskowe.
Tajemnicze kradzieże cechuje wiele podobieństw.
- Zebrał się tłum... - To on!
Uwaga. Jest samochód.
Tak, podjeżdża. Jest z nim młody Artemis Fowl.
Artemis, zaczekaj.
Za kradzieżami ma stać jeden człowiek.
Artemis Fowl.
Z ostatniej chwili...
w pobliżu posiadłości ujęto domniemanego wspólnika Fowla.
Pomocy.
Czy nieznany osobnik będzie ogniwem łączącym Fowla i liczne kradzieże?
Ustaliliśmy, że brytyjski wywiad...
niezwłocznie przesłucha podejrzanego.
To prawda?
Skomentujesz jakoś?
Jak to jest być synem kryminalisty?
Kompleks Wywiadowczy MI6, Czerwony Fort Ujście Tamizy, Londyn
Imię i nazwisko?
Mierzwa Grzebaczek.
Co robiłeś w okolicy Dworu Fowlów?
A to nie wolno
iść na spacer?
To nie był spacer.
Powiesz, co wydarzyło się w posiadłości,
albo dostaniesz dożywocie.
Zaraz, zaraz.
To nie mnie szukacie.
Ja jestem spec od tuneli.
Potrzebny wam mózg operacji.
Gość, który ukradł Aculosa.
Czym konkretnie jest Aculos?
Aculos.
Wciąż niezbadana broń o niewyobrażalnie wielkiej mocy.
Stek bzdur.
Nie wierzysz, ale ja to udowodnię.
Szczerze wątpię, Grzebaczek.
To się zdziwisz.
Dziwi mnie
nietypowa aktywność sejsmiczna na Dworze Fowlów
i brednie o rybaku, który widział wróżki.
A może rybak zobaczył coś zatajanego?
Wierutne bajki. Jesteś zwykłym złodziejem,
który ma konszachty z łebskim przestępcą.
Co wiesz o mężczyźnie, dla którego pracujesz?
O mężczyźnie?
Nie.
Tu nie chodzi o ojca.
Tu karty rozdaje syn.
Syn?
Radzę potraktować go poważnie.
Pozwól, że opowiem ci...
o nieograniczonej mocy magii.
Powiem ci,
jak to było z Artemisem Fowlem.
Wszystko zaczęło się w ojczyźnie najlepszych opowieści.
W stronach, gdzie magia i cuda nadal istnieją.
W najwspanialszym miejscu na Ziemi.
W Irlandii.
Domu Artemisa Fowla.
Artemis kochał Irlandię.
To morze, te tereny.
Szkołę? Trochę jakby mniej.
Szczerze, nie była mu potrzebna.
Jako siedmiolatek
pokonał szachowego mistrza Europy w pięciu ruchach.
Gdy miał 9 lat, wygrał konkurs na projekt budynku Opery Narodowej.
Jako 10-latek sklonował kozła i nazwał go Bruce.
Wybór niezwykły jak sam pomysłodawca.
I jak każda niezwykła jednostka
bardzo odstawał.
To co, Artemisie? Zaczniemy?
Oczywiście.
Podziwiasz mój fotel.
To rodzinna pamiątka.
Dziadek wylicytował go u Sotheby'ego.
Z okresu Wilhelma i Marii. Okres 1689-1702, jak pewnie wiesz.
Robi wrażenie.
Niegdyś stał w pałacu. Buckingham.
Ponoć królowa go uwielbiała.
Do rzeczy. Jest pewien problem.
Taki, że na każde z pytań odpowiem według klucza z książek.
Taki, że nie szanujesz ludzi na tyle, by uznać ich za równych sobie.
Niedorzeczne. Kilka osób niezwykle poważam.
Doprawdy? Kogo na ten przykład?
Alberta Einsteina.
Większość jego teorii ma sens.
A może przykład z własnego podwórka?
Ma pan gotowe odpowiedzi. Może pan mi powie?
Mogę.
Od czego chcesz zacząć?
Moja „biografia”. Dobrze mówię?
Zgadza się. Sporo wyjaśnia.
To znaczy?
Zaczniemy, naturalnie, od twojej matki.
Była cudowną kobietą, pozwolę sobie rzec,
i odeszła z tego świata za wcześnie.
Ale niestety zupełnie nie potrafiła nad tobą zapanować.
Dalej, rzecz jasna, jest twój ojciec.
Z nieznanych przyczyn często nieobecny w domu.
Porusza pan drażliwy temat.
Może w tym tkwi przyczyna twoich zachowań?
Nie.
A przy okazji, w pałacu lubią podróbki?
- Proszę? - Jest niezła. Przyznaję.
Zdradzają ją pinezki.
Wzór na główkach. Robota maszynowa.
Najwcześniej z końcówki XIX wieku.
Dziadek dał się nabrać.
Odpowiedziałeś atakiem, ale chyba wiem, w czym rzecz.
Przytłacza cię twoje dziedzictwo?
Nie.
To, że muszę znosić tę żenującą terapię.
Artemisie?
Za kogo ty się niby uważasz?!
Na szczęście nie był sam jak kołek.
Choć czasem mogło się tak zdawać.
Mimo że lubił spędzać czas we własnym towarzystwie,
gdy mógł, wybierał dom i chwile z tatą.
Artemis Fowl Senior...
handlował antykami i rzadkimi dziełami.
I znał każdą irlandzką legendę, którą podsunęłaby ci wyobraźnia.
Ale nie musiała podsuwać,
bo senior sam przekazywał synowi wszystko, co wiedział
na temat skrzatów, zjaw
i duszków, i goblinów.
Można by wręcz pomyśleć,
że Artemis Senior wierzył w legendy o Małym Ludzie.
Zaszczepiał w synu tę pasję przy każdej okazji,
kiedy nie był w rozjazdach.
Spędzając czas w domu,
z żelazną konsekwencją przekazywał Artemisowi
wszystko, co dotyczyło wróżek.
Przygotowywał chłopca na dzień, który miał nadejść wcześniej,
niż się spodziewano.
Wiesz, jak te kamienie wróżek do nas trafiły?
Tysiące lat temu tu właśnie zawarto rozejm.
Po wojnie między ludźmi a rasą Tuatha De Danann
wódz ludzi i wódz wróżek...
Po prostu powiedz, kiedy lecisz.
Obsługa przygotowuje helikopter. Wybacz. Szybko wrócę.
To samo było ostatnio, zawsze tak mówisz.
Wiem, Arty.
Ale muszę załatwić bardzo ważną sprawę.
Rozumiem, że ci ciężko, ale naprawdę kończę projekt.
I jak opowieści, które kończą się tak...
No, że wywołują uśmiech...
moja też go wywoła.
I po tej opowieści zacznie się nowa.
I kto wie...
być może...
ta będzie twoja.
Nie jestem dzieckiem.
A wczoraj wierzyłeś w magię.
W gobliny, w trolle.
Wierzyłeś w opowieści o Wzgórzu Tara.
A wolałbym wierzyć...
że dotrzymasz słowa.
No dobrze.
Chodź do mnie.
Kocham cię, synu.
Bardziej niż myślisz.
To zabierz mnie ze sobą.
Tylko ty mi zostałeś.
Muszę dbać o twoje bezpieczeństwo.
Chodź.
I pamiętaj. Do mojego powrotu... Niech nic nie staje ci na drodze.
Niech wiatr nie wieje ci w oczy.
Niech słońce zawsze ogrzewa ci twarz.
Niech deszcz rosi twoje pola.
I póki nasze drogi się nie zejdą...
Niech towarzyszy ci przyjaciel.
Dobranoc.
Dobranoc, tato.
LEGENDY IRLANDZKIE
Co ty wygadujesz?
Poleciał w nocy, zgodnie z planem.
Jak to, nie przypłynął?
Znaleźli pusty jacht.
Był na liście pasażerów?
Za ile media zwęszą temat?
Nie wiem. Lepiej puść machinę w ruch.
Domowoj Butler.
Przyjaciel, mentor, ochroniarz.
Dziesięć lat trenował sztuki walki, siedem doskonalił obsługę broni,
sześć lat dźwigał ciężary na siłce w Kalifornii.
W żadnym razie nie waż się do niego mówić per Białasek.
Nieważne, że ma białe kudły.
Mów mu „Dom” albo „Domowoj”,
nawet „Spaślaku w garniaku”,
ale niech wypsnie ci się Białasek, to połamie ci kości.
Słońce się schowa.
Spodziewamy się chmur oraz przelotnych opadów,
zwłaszcza na zachodnim i północnym wybrzeżu.
A teraz temat dnia.
Organy ścigania wszystkich krajów szukają Artemisa Fowla Pierwszego.
Ekscentryczny i kontrowersyjny biznesmen zaginął,
a jego jacht, Gwiazdę Fowlów, znaleziono
na Morzu Południowochińskim.
Fowl dotąd znany był jako kolekcjoner i antykwariusz.
Tym bardziej szokuje odkrycie, że człowiek ten miałby stać
za najzuchwalszymi włamaniami ostatniej dekady,
takimi jak kradzież Kamienia z Rosetty
z Muzeum Brytyjskiego,
unikatowej XIV-wiecznej Harfy Briana Boru
i Księgi z Kells z Biblioteki Trinity College.
Na pokładzie jachtu nie znaleziono śladów walki,
a los jego właściciela jest nieznany.
Śledztwo w sprawie trwa.
Dopóki Fowl się nie znajdzie, świat będą nękać wątpliwości.
Tata.
- Artemis. - Gdzie on jest?
Nie wiemy. Nasi ludzie płyną do wraku.
Wszystkich nurtuje pytanie...
Artemis Fowl:
antykwariusz czy geniusz zbrodni?
Jak oni mogą?
Nie jest przestępcą. To mój tata.
Mój tata!
Tata!
Nie odbieraj.
- Artemis. - Tata.
Halo? Tata?
Halo?
Artemis Junior, jak mniemam?
Mam twojego ojca.
Co? Kto mówi?
To jakiś dowcip? Udowodnij, że tata tam jest.
Jak sobie życzysz.
Tato?
Artemis.
Synu, masz się nie mieszać.
Słyszałeś? Nie pomożesz mi.
Nie dasz rady.
Te legendy to prawda.
Twój ojciec mi coś ukradł i to ukrył.
Moi wrogowie nie pozwolą mi tego odzyskać. Dlatego posłużę się tobą.
Znajdź Aculosa albo nie zobaczysz ojca.
Artemis!
Co to jest Aculos?
Bystry z ciebie dzieciak.
Dowiesz się.
Masz trzy dni.
Powtórz, co mówili.
Słowo w słowo.
Ktokolwiek to był...
- Mężczyzna? - Nie wiem.
Mam znaleźć jakiegoś Aculosa.
Co to jest?
Przebierz się i wróć tu do mnie.
Miałeś to zobaczyć za jakiś czas.
Twój ojciec by mnie zabił, gdyby się dowiedział.
Pokazuję ci to, bo nie mam wyjścia.
Co to za miejsce?
Twój ojciec przechowuje tu owoce lat pracy.
Jak robił to jego ojciec, a przed nim dziad.
To nie tak, jak myślisz.
Wszystko to zdobyto w konkretnym celu.
Żeby utrzymać coś w tajemnicy.
Albo żeby nie wpadło w niepowołane ręce.
To artefakty z innego świata.
Nic nie rozumiem.
Nie mogłem mówić o interesach rodzinnych.
Te rzeczy przechodzą z pokolenia na pokolenie.
Twój ojciec chciał cię wtajemniczyć.
W odpowiednim czasie.
Ale wróżek nie ma.
To wszystko bujdy.
Rozejrzyj się.
Może te opowieści doprowadzą cię do taty?
Tylko od czego zacząć?
Nie widzę nic o Aculosie, a ty?
Też nie.
Katalogowałem te zbiory, ale o tym twój tata nie mówił.
A opowiadał o każdym odkryciu.
Dla siebie zachowywał tylko dziennik.
Więc trzeba go znaleźć.
Nawet nie wiem, gdzie szukać.
A może tata zostawił wskazówkę, od której masz zacząć?
Nie uczył mnie zaczynać,
ale nauczył mnie kończyć.
WIERSZE I BŁOGOSŁAWIEŃSTWA
- Kończyć? - Tak.
Czytał mi wiersz na dobranoc
i przed każdym wyjazdem.
„Niech nic nie staje ci na drodze.
Niech wiatr nie wieje ci w oczy.
Niech słońce zawsze ogrzewa ci twarz.
POEZJA IRLANDZKA
Niech deszcz rosi twoje pola.”
BŁOGOSŁAWIEŃSTWA
Kto to napisał?
Nie wiadomo.
BŁOGOSŁAWIEŃSTWO
W tym problem.
Po czym szukamy?
Po tytule „Błogosławieństwo”.
To dziennik.
Dziennik taty.
Pokaż ostatni wpis.
„Wyruszyła na łowy. Zabije mnie, byle go znaleźć.
Wie, co Wierzbun dał mi przed śmiercią.
Odkryli, że mamy Aculosa.”
To coś kazali ci znaleźć.
„Nie może wpaść w niepowołane ręce.
Należy go ukryć, nawet przed wróżkami.
Pora uwierzyć”.
Pora uwierzyć we wróżki?
Przecież one nie istnieją.
Chyba że?
PORA UWIERZYĆ
Jak się szybko okazało, jak najbardziej istnieją.
I żyją pod powierzchnią od tysiąca lat.
A ich miasta, skupione wokół jądra Ziemi, wcale nie są zmyślone.
O nie.
Istnieją – jak wy.
Są różnorodne, dziwne, piękne.
Panie i panowie,
witamy w tętniącej życiem metropolii, mieście zwanym Oazą.
W domu wróżek.
Witamy na stacji Oaza Główna.
Transportowiec kończy bieg.
Przypominamy o zabraniu bagażu przed opuszczeniem pokładu.
Kapitan Holly Nieduża. Dwie minuty do odprawy.
Wracamy do tematu dnia.
Mija drugi tydzień, a Aculosa ani śladu.
Niepokój narasta.
I choć SKR niezmiennie zapewnia, że szybko zwalczy kryzys,
wciąż nasuwają się wątpliwości.
Tak. Dziękuję.
Jest, najlepsza część opowieści.
Najlepsza, bo o mnie.
Rozglądajcie się, bracia.
My, krasnale, trzymamy się razem, nie?
- Spokojnie, wyciągnę nas. - Nie jesteś krasnal.
- Jak nie? Jestem. - Wcale nie.
Wielki krasnal.
Jak na krasnala to dużo gadasz.
Na Wzgórzu Wyjców cię uciszymy.
Tam głos mamy my, gobliny.
My mówimy, reszta robi.
Następny!
Uszanowanko.
Mierzwa Grzebaczek.
Nazwisko przez „rz”.
Podkop z włamaniem.
Recydywista. 400 lat.
To by się zgadzało.
Przestań. Dosyć tego.
Dosyć!
Następny. Ruszaj.
Kapitan Nieduża.
Miło cię widzieć.
Co znowu przeskrobałeś?
Podkop z włamaniem.
Wstaw się za mną. Jestem artystą.
Sztuk nielegalnych.
Nikt nie rozumie geniuszy.
Stworzylibyśmy niezły duet.
Ja otwieram sejfy, robię podkopy,
ty mnie osłaniasz, strzelając z pistolecików.
Taki masz plan?
Pomysł na życie. To twój?
Nie grzeb mi po kieszeniach.
Pomyśl o moich dzieciach.
- Nie masz! - Jeszcze.
Odprawić więźnia.
Nie idź jeszcze.
Jesteśmy tacy sami.
Ty się nazywasz Nieduża. Ja mam wzrostu niedużo.
Masz dużo za dużo.
To samo mu mówię.
To jawna dyskryminacja!
Ale mogę uznać, że ignorancja, bo bardzo cię kocham!
I dzięki za muzyczkę.
Ruszaj się.
Jestem zwykłym krasnalem.
Tutaj.
Wrzosiec Pałka.
Sąd rozpatrzył apelację?
Tak. Będziesz mógł dalej dowodzić.
Zarzuty wycofano.
Przekonałam Radę Wykonawczą, że warto cofnąć wyrok sądu wojskowego.
Komendant Bulwa nie miała nic do powiedzenia.
Kto ty jesteś?
Moja wróżka chrzestna?
Tak, i od teraz pracujesz dla mnie.
Młody Fowl szuka Aculosa i nikt nie ma prawa stanąć mu na drodze.
Będziesz moją wtyczką w siedzibie SKR.
Mam szpiegować?
Chyba że wolisz umrzeć.
SPECJALNY KORPUS ROZPOZNAWCZY DO ZADAŃ TAJEMNYCH
Cześć, Maleńka.
SKRZAT, baczność!
Szefowo. Co to za plotki?
Ucisz się.
Oglądasz wiadomości.
Nadal szukamy Aculosa.
Gryzoń, Wodorost, oddział B i C, potrójna służba nocna w śródmieściu.
Pokój między rasami naszego świata wisi na włosku.
Dopóki artefakt nie wróci na swoje miejsce,
jesteśmy narażeni na rozmaite ataki.
Ze strony ludzi, jak też wrogów z Niższej Krainy.
Siły zła spiskują i nie cofną się przed niczym,
żeby zdobyć Aculosa.
Więc zachowajcie czujność.
Obserwujcie, meldujcie.
Musimy odzyskać Aculosa, ochronić tajemnice wróżek.
Pokój zapewni nam wyłącznie dalsze życie w cieniu.
Pilnujcie się za wszelką cenę.
Kto zawali, wyląduje w celi na Wzgórzu Wyjców.
Są pytania?
Nie? Dobrze.
Do roboty.
Pani komendant.
O co chodzi?
Mam nowy trop w sprawie ojca. Był na Wzgórzu Tara.
- Zostajesz tutaj. - Ale...
To rozkaz. Nie prośba.
Tak jest.
Dam ci radę.
Masz 84 lata, jesteś młoda.
Przed tobą kawał życia.
Jeszcze się nalatasz na misje.
I będzie z ciebie dobra policjantka.
Tylko nie ulegaj emocjom.
Niech oni szukają Aculosa.
Po uprowadzeniu Seniora...
Wezwiemy wsparcie.
Domowoj zrozumiał, że to nie przelewki.
Wiedział, że musi ściągnąć wsparcie.
Kogoś zaufanego, kto jak on nada się do ochrony Dworu Fowlów.
Tylko jedna znana mu osoba miała w małym palcu techniki zwiadowcze,
brazylijskie jiu-jitsu i w pełni rozumiała 12-latków.
Bo też miała 12 lat.
Jego siostrzenica, Julia Butler.
Brak powiązań.
Artemis.
Zapominasz o podstawowych sprawach.
- Jedz. - Nie mam czasu.
Siedzisz 12 godzin.
Nigdzie w domu go nie widać,
a przecież musi tu być.
Nie odpuścisz, co?
W życiu. Już wiem, w czym problem.
Ktoś ma go znaleźć za mnie.
A jak wezwać tego tajemniczego poszukiwacza Aculosów?
Przez wróżki! Pomogą nam.
Tak po prostu?
Jak się je przyciśnie.
I wiesz, gdzie ich szukać?
W swoim dzienniku ojciec wspomina o wróżce,
która co jakiś czas zjawia się przy dębie na Wzgórzu Tara.
To nasza szansa. Świata wróżek sami nie znajdziemy.
A ich książki... Nie dość, że w obcym języku,
to zaszyfrowane.
Proste, że zaszyfrowane.
A szyfruje ten gość. Ogierek.
Geniusz komputerowy i centaur.
Ogierek!
Nie proś o przejażdżkę.
- Witaj. - Ja do dziś żałuję.
Pani komendant.
O co chodzi?
Jest problem.
Jeden z naszych wyszedł na powierzchnię.
Elf? Krasnal? Goblin?
Trudno stwierdzić. Ktoś duży.
Pewnie uciekł tunelem głębinowym.
I dalej przez uskok lub drzemiący wulkan.
Wyślij kogoś, niech określi rasę.
Wszyscy czynni funkcjonariusze są w centrum, szukają Aculosa.
- Nieduża. - Tak jest.
- Lecisz tam. - Tak jest.
- Określ rasę, zamelduj, nie wkraczaj. - Tak jest.
- Jasne? - Jak słońce.
- To sio. - Dziękuję.
Pani komendant.
Dwie minuty do startu.
Na płycie zostaje tylko obsługa kapsuły.
To najszybsza trasa na powierzchnię, więc słuchaj uważnie.
Kapsułę pcha 200 tys. ton płynnej lawy
i rozpędza ją do 1000 km/h.
Tak że nie wysiadaj, dopóki nie dam znać.
Inaczej będzie...
- Żegnaj. Prochy same się rozsypią. - Nie ekscytuj się tak.
Co ja poradzę? Uwielbiam naukę.
Ogierek?
Ojej.
Start kapsuły za 30 sekund. Odliczanie.
Nie wyłączaj tarczy.
- Pełna niewidzialność. - Rozkaz.
Wybuch magmy za 12, 11...
Wypatrzona wróżka
byłaby dla nas gwoździem do trumny.
Witaj, Bulwa.
Nie mam teraz czasu.
Po powierzchni pałęta się uciekinier.
Nie zwróć śniadania. Będzie mocno trząść.
Lepszych nie ma?
Posyłamy córkę zdrajcy Wierzbuna Niedużego?
Nie dorastasz mu do pięt.
Nieduży użył magii, żeby wykraść Aculosa, który to, hasłowo przypomnę,
jest najważniejszym artefaktem Ludu.
Ukradł go twoim służbom.
Naraził wszystkich obywateli i zniknął.
Na mój gust to zdrada.
Wyjdź, zanim cię wywalę.
Członkowie Rady cię obserwują.
Jestem ich oczami i uszami. I wszystko widzę.
Kontynuuj.
Tu cię wyrzucę.
Lecę! Tak!
Jestem na pozycji.
Jakieś nowiny ze Wzgórza Tara?
- Tak. Zmarzłem. - Przyjąłem.
Przy tym dębie ojciec widział wróżkę, ale żeby plan wypalił,
trzeba ją schwytać.
A co to za plan?
Obserwuj.
Zaufaj mi.
Przyjąłem.
Leć na wschód, do Martina Franca.
Nieduża, masz schwytać uciekiniera i czekać na Odzysk.
Zrozumiano?
Tak jest.
ZNISZCZONY SPRZĘT
POŁAMANE DRZEWA MARTWA KROWA
Dolatuję do Martina Franca.
Zbieg namierzony.
To dorosły troll.
Spróbuj się z kimś własnego wzrostu!
Zatrzymajcie czas, zanim dzikus kogoś pożre.
Na pewno? Potrzebna jest zgoda Rady.
Biorę za to odpowiedzialność. Już!
Leci emiter Pola czasowego!
Nie waż się użyć magii.
Słyszałaś?
Ranił ją.
Szybciej.
Lecz się.
Wiej. Już.
Ładuję Pole czasowe.
Ustawić tryb paraliżu wewnętrznego.
Zostaw ich.
Odpalaj.
Odzysk.
Wywieźcie dzikusa, gdzie jego miejsce,
i wymażcie pamięć wszystkim, którzy widzieli wróżkę lub trolla.
SKRZAT, wycofujemy się.
Dobra robota. Natychmiast wracaj do domu.
Tak jest.
To rozkaz.
Zdarzenie wymazane. Przywracamy bieg czasu.
Co za dziwne wesele.
Żebyś wiedziała.
Pani komendant, Holly chyba wraca okrężną drogą.
Nieduża.
A ty dokąd?
Oczyścić tatę z zarzutów!
Zabiorę jej odznakę.
- Bez przesady. - Milcz tam, bo i tobie zabiorę.
Nastał trudny czas.
Straciłem kumpla,
a wkrótce Artemis usłyszy plotki na temat kradzieży.
Czy udźwignie prawdę?
Że siły zła zagrażają światom ludzi i wróżek?
Wierzbun miał rację, nie było wyjścia.
Chcieli przejąć Aculosa.
Niegodziwcy zyskaliby dostęp do najpotężniejszych czarów.
Mogliby teleportować armie. Zabijać.
Wysłanniczka sił zła jest coraz bliżej.
Poluje na mnie potężna wróżka.
Może i najpotężniejsza.
I zła do szpiku.
Zwą ją Opal Koboi.
WYBRZEŻE IRLANDII
Zbliżasz się do Wzgórza Tara.
Współrzędne 1-8-3-8-7.
Nieduża, natychmiast wracaj!
Brak łączności.
Dom. To wróżka.
One istnieją.
Ojciec mówił prawdę.
WIERZBUN NIEDUŻY
Przeładuj. Szybko!
Strzelaj.
Mamy ją.
Zniknęła z mapy. Wcięło audio i podgląd.
Dosadnie ją ostrzegałam.
Może ją uprowadzono?
Podaj ostatnie współrzędne.
Lądowała na Wzgórzu Tara w Irlandii.
Przejrzałem mapy.
- Jedyne domostwo w pobliżu to... - Dwór Fowlów.
Kojarzy pani?
Postaw wszystkich na nogi.
Zarządzam wspólną akcję ratunkową.
- Wszystkich? - Wszystkie siły.
Wróżka zaginęła w świecie ludzi.
Jeśli ją zobaczą, będzie po nas.
Niedobrze.
Forma już nie ta?
Zwiał ci troll? Porwali ci wróżkę?
Co jeszcze?
Jak się wyda, marnie skończysz.
Stul czterolistną koniczynę i wynocha.
Niefajnie!
- Wolno patrzeć im w oczy? - Nie.
Wróżki uczy się telekinezy, hipnozy i mesmeryzacji.
Zgadza się.
Więc?
Jak się bronimy?
Wkładamy lustrzane okulary,
wtedy wróżka nas nie zmanipuluje.
Dobrze.
A co wyróżnia krasnale?
To eksperci od podkopów, włamań i kradzieży.
Dlaczego?
Uwielbiają skarby, nie potrafią się im oprzeć.
Gdzie jestem?
Szacun!
Znasz nasz język.
Jasne, że znam.
Pewnie zgłodniałaś.
Nie wiem, co jedzą wróżki. Pomyślałam, że sałatki.
Ujdzie.
Na pewno masz piękne oczy.
Chciałabym je zobaczyć.
Nic z tego.
Zabezpieczamy się.
- Ktoś ty? Czego chcesz? - Pomożesz nam.
- Kto tu dowodzi? - Ja.
Jesteś dzieckiem.
Witamy u Fowlów, Nieduża.
- Znasz mnie? - Masz nadruk na hełmie.
Ale po gnomicku.
Prawda. Naczytałem się o was.
Słucham?
Przyszedłem zaprosić cię do mojego domu.
Zaprosić? Zestrzeliłeś mnie!
Od teraz robisz, co każę.
- Wolę tu siedzieć do śmierci. - Jeśli tego chcesz.
Nie ujdzie ci to na sucho. Wróżki po mnie przyjdą.
Właśnie na to liczę.
To nie koniec.
Mam uwierzyć, że aż tak zaryzykował?
Chłopak uprowadził wróżkę. Zastanów się.
Ludzie dowiadują się o świecie czarodziejskich istot
głęboko pod ziemią.
Większość boi się glutenu. Co by zrobili na widok goblinów?
Artemis chciał odnaleźć Aculosa, żeby ocalić ojca.
I w końcu jego plan stał się realny.
Miał pierwszy element.
Przynętę.
Ale kto sieje wiatr, zbiera burzę.
I przyszłość naszych światów była w rękach młodego Artemisa Fowla.
Artemis. Dom.
Normalnie koniec świata.
To robota wróżek. Przygotowują Pole czasowe.
Słucham?
Jakby czasową próżnię.
Sięgają po to, żeby ludzie nie widzieli ich działań.
Czytałem o tym w dzienniku ojca.
Imponujące.
Einstein i Hawking mieli rację.
Czasoprzestrzeń się zagina.
Wszystko może się zdarzyć.
Wszystko jest możliwe.
Dopóki pole działa, są świetne warunki do ataku.
Właśnie.
Twoi przyjaciele lecą.
- Chętnie ich poznam. - Nawet ich nie zobaczysz.
Twój plan nie wypali. Wróżki nie negocjują.
Nie wygracie!
A to się okaże.
Bajer.
Niesamowite.
En garde!
Już nie żyjesz.
I ten drugi też.
Ogierek, aktywuj Pole czasowe.
Tylko teren wokół.
Posiadłości nie ruszaj.
Pogadam z dzieciakiem.
Anteny odbiorcze rozstawione.
Pole czasowe aktywne.
Szczęsnego dzionka.
Lecą po nią.
Myślisz, że się uda?
Bo ja wiem?
Włożę garnitur.
- Wyślij grupę szturmową. - Tak jest.
Macie ich schwytać. I nie zróbcie nikomu krzywdy.
Chcemy ich nastraszyć. Nie pozabijać.
Są mi potrzebni.
- Boisz się? - Odrobinę.
Lepiej się bać niż umrzeć. Jeśli jest wybór.
Też prawda.
Jeśli jest wybór.
- Tak walczą? - Bez broni?
Ich dwóch na nas tylu?
Strzelaj!
Zdjąć ich, mają broń Niedużej!
Za tobą!
Nie!
Rozwal emiter pola!
Strzelaj!
Pole czasowe się rozpada!
Ile mamy czasu?
Mogę je załatać, ale i tak padnie.
Źle to wygląda. Radzę działać szybko.
Przyślijcie negocjatora.
Macie pięć minut.
Nie.
No proszę. Twój cwany synalek porwał wróżkę.
Odziedziczył talent do efektownych zagrań.
Dlaczego to robisz?
Dlaczego? To oczywiste.
Mszczę się.
Za wszystkie wojny, które rozpętaliście.
Za traktowanie nas z góry.
Za drwiny. Prześladowania. Za spychanie Małego Ludu na margines.
Za to, że kiedy zniknęliśmy, zrobiliście z nas postaci z głupich bajek.
Żeby mieć z kogo się śmiać. Mieć kim straszyć dzieci.
Nie wygrasz. Nie doceniasz wróżek i ludzi.
Nasze rasy nie będą się przyjaźnić.
Nie potrafią koegzystować.
Zdobędę Aculosa i wyjdę spod ziemi,
moja armia zaleje powierzchnię i zostanę władcą obu światów.
Państwo po państwie wybiję całą ludzkość.
Na koniec oddam wróżkom, to co im należne,
a wy ugniecie przed nami karku.
Mówili, że oszalałam.
Nie chcieli mnie słuchać.
Ale wiesz co?
Teraz posłuchają.
Nazywam się komendant Bulwa.
Zapraszam w moje progi.
Nie ma tak łatwo.
Wchodzę negocjować.
Które z was to szef?
Ja.
Masz dziesięć lat.
Dwanaście. A pani ile?
Jeśli musisz wiedzieć,
w maju skończę 803 lata.
Jak się nazywasz?
Artemis Fowl.
To wiele wyjaśnia.
Od wieków użeramy się z waszą rodziną.
Gdzie ten nędzny złodziej, twój ojciec?
Nie to powinno was martwić.
Słuchaj uważnie, Fowl.
Uwolnisz kapitan Niedużą albo zniszczę ten dom i wszystkich w środku.
A ja opowiem o was całemu światu.
Nie masz jak. Pole czasowe działa.
Nie wydostaniesz się.
Tylko przez 27 minut.
Pani komendant, oto moje warunki.
Dostarczycie Aculosa, wtedy puszczę kapitan Niedużą.
Że co proszę?
Słyszała pani. Aculosa.
W tym waszym garncu.
Spod tęczy, jak sądzę.
Ostrzegam. Nie płacimy okupów.
Nie płaciliśmy i nie zaczniemy.
Proponuję to przemyśleć.
Macie 15 minut.
A gdybyście chcieli zrobić nalot,
dopóki żyję, wróżki nie mają wstępu do domu.
Wszystko prawda. Dopóki żyjesz.
Co to za dzieciak?
Niejaki Artemis Fowl Junior.
Cisza tam.
Nie wolno zadać pytania retorycznego?
Dowie się, że nie mamy Aculosa. Nalot odpada, prawo nam zabrania.
O krasnalach nic nie powiedział.
Mówiłem, żeby nie lekceważyć dzieciaka?
Już tłumaczę dlaczego.
Kolejny pionek wylądował na planszy.
Wiedząc, że wróżki nie wejdą,
Artemis sprowokował je do wysłania
prawdziwego bohatera tej historii.
Znaczy, moim skromnym zdaniem.
Ściągnąć Mierzwę Grzebaczka.
Młody wpadł na piekielnie sprytny plan.
Chciał mnie sprowadzić, bo znał prawdę o krasnalach.
Ciągnie nas do skarbów, dlatego znów trafiłem do przytulnej celi.
Była to moja trzecia odsiadka na Wzgórzu, najgorszym mamrze w Oazie.
Za pierwszym razem męczyłem się 164 lata.
Tym razem jednak miałem muzyczkę. Dzięki uprzejmości Holly Niedużej.
1984 rok, Foreigner!
Prawdziwy klasyk.
Dla tych, co lubią ludzką muzę.
Ale ty to chyba wolisz glam rocka.
- Na co się gapisz? - Na twoje oczy.
Zastanawiam się, jakie myśli skrywa...
ta para zasłoniętych okien.
Ponoć lubisz żreć ziemię.
Nie wiem, czy „lubię” to dobre słowo.
Kopię tunele, bo muszę. Taka dola krasnala.
I lepiej cię wtedy nie zachodzić od tyłu?
Zrobiło się niezręcznie.
Ze mnie się śmiejesz?
Z ciebie? Nie.
Kopiowałem ich zachowanie.
Ja się nie śmieję.
Tak, to widać.
Straże.
Mają mało rąk do pracy.
Cześć.
A ogień też lubisz?
Nie. Niezbyt.
Wiesz, żaden krasnal nie lubi ognia.
Ostrożnie.
Bo wszyscy pójdziemy z dymem.
My nie.
Nasza skóra jest w pełni ogniotrwała.
Racja. Zapomniałem.
Skórę macie ogniotrwałą...
a co z mózgami?
Grzebaczek!
Komendant Bulwa wzywa.
Świetne wyczucie czasu.
Żegnam panów.
Rozmawiałem z twoją szefową. Chyba się zrozumieliśmy.
Jak to się niby skończy?
Po mojej myśli.
I co to znaczy?
Uwolnię ojca.
Tu wcale nie chodzi o twojego ojca.
Znam ten uśmiech.
Myślisz, że wszystkich przechytrzyłeś. Smark w garniturze i okularach.
Ty się dobrze bawisz.
Myślisz, że to gra.
Gra?
Mojego ojca porwano.
A mój nie żyje.
Mogę ci zaufać?
Tak.
Jak zginął?
Poleciał na Wzgórze Tara.
Dał się podejść jednej z naszych.
Zginął za to, że ukradł artefakt, Aculosa.
Czytałem o nim w dzienniku ojca.
I o kimś, kto przysiągł go chronić.
Miał na imię Wierzbun.
Wierzbun Nieduży to mój ojciec.
Wiedział, jak niebezpieczny może być Aculos.
Tworzy portale między światami.
Jest niczym klucz do każdych drzwi.
Więc go ukrył.
I dlatego niektórzy uznali go za przestępcę.
To samo mówią o moim tacie.
Ale wiesz, że to nieprawda.
Boli!
Artemis, jeszcze jeden gość.
Stabilność pola spadła do 60%.
Zrozumiałam.
Pilnuj szczelności.
Mierzwa.
Jednorazowa propozycja.
Skrócenie wyroku o 50 lat
w zamian za tunel do Dworu Fowlów i wydostanie Niedużej.
Pani komendant...
a może mógłbym mówić...
Nie znam pani imienia.
Niech zgadnę. Britney.
Strzeliłem w trybuny?
Wygląda mi to tak, że macie spory problem.
Ale?
Mówił ktoś, że wygląda pani jak David Bowie?
Gdyby był wróżką?
Czyli w zasadzie jest pani Davidem Bowiem.
Ludzie się dowiedzą, że był jednym z nas?
Ale do rzeczy...
50 lat mnie w ogóle nie urządza.
Nie dam ci tego, czego chcesz.
Niech pani spróbuje.
Proszę.
Ja tylko chcę być mały.
Normalny, jak każdy krasnal.
Nie chcę być odrzutkiem.
Wy macie tyle czarów, że się uszami wylewa.
A ja co mam?
Zbędny metr czy metr dwadzieścia.
A mnie właśnie wielkiego krasnala trzeba.
Wielkiego, szybkiego, głodnego fachowca, który zrobi mi podkop pod dom.
Wybieraj.
Wydostajesz Niedużą albo wracasz za kratki.
Słyszy nas pani?
Chrypimy na siebie jak dwa hipopotamy z zapaleniem krtani.
Przestępca?
Tak pani o mnie myśli?
Nie jestem podrzędnym przestępcą.
Zasadniczo głównie param się działalnością przestępczą,
ale jestem też artystą.
Grzebiesz mi po kieszeni.
Wyrok skrócony o stówę i cela jedynka.
Cela jedynka i 55 w dół.
- 75. - 60.
- 74. - Stoi. Warta!
Dobrze mnie słychać?
Głośno i wyraźnie.
Krasnalus Giganticus.
Do wszystkich...
cofnąć się.
Wrzućmy coś na ząb.
Wszedłem.
Wszędzie to poznam.
Mierzwa Grzebaczek.
Mierzwa...
Przełączę kamerę na rentgen.
W porządku. Rób swoje.
Może lekko zakłuć.
- Ty pomiocie... - Wybacz.
Właśnie, czym byli twoi rodzice?
Mamy gościa.
Kto to?
Stoi w galerii portretów.
Na oko bardzo, bardzo...
duży krasnal.
Otwieranie drzwi
Tak.
Zgodnie z planem.
Jak ktoś ma mnie rolować, to tylko najlepsi.
Nie dajcie się zwieść, ten dzieciak to mistrz świata.
Dom wskaże ci cel.
Co my tu mamy?
TXTL 5000.
Odkrył sejf.
Niech go otworzy.
Właśnie o to mi chodzi.
Znów się spotykamy.
Przysłali krasnala.
Potrzebna mi pomoc.
Słuchaj, wypuszczę cię,
ale żadnego kontrolowania umysłu.
W życiu nie chciałabym tam zaglądać.
I...
Bingo!
Jaka kapryśna.
Wyrobiłaś się.
I ja też.
Nie tylko ty coś otwierasz.
Przy okazji, jeśli uciekniesz, powiem o was światu.
Jesteś moim gościem.
Zaprosiłem cię. Zasady są jasne.
Tak, ale czy możesz mi ufać?
Teraz już możesz.
Jesteśmy kwita.
Znajdźmy krasnala.
Osiem zapadek z czujnikami przechyłu.
Ty diablico.
Niemożliwe.
Matko tunelska!
Cofnij się.
A więc istnieje. Jest doskonały.
To Aculos.
Najpotężniejszy artefakt w świecie wróżek.
Nie.
Umrzesz, jeśli go użyjesz.
Ty lub inny człowiek.
Nie muszę go używać.
Będzie moją kartą przetargową.
Wróżki nie mogą się dowiedzieć, że go mamy.
Przykro mi, człowieku,
ale już wiedzą.
Czyżby coś się ruszyło?
Odnaleźli Aculosa.
Tak jak myślałam.
Na Dworze Fowlów.
Wiesz, co robić.
To ryzykowne.
Bulwa ma ze sobą całą armię.
Układ jest prosty.
Jeśli chcesz przeżyć i być kimś w moim nowym wspaniałym świecie,
natychmiast się tym zajmiesz.
Pani komendant!
Pole czasowe jest niestabilne.
Nie wytrzyma.
Jeden przepadł!
Komendant Bulwa...
Z upoważnienia Rady odwołuję cię z funkcji głównodowodzącej.
Popełniasz błąd.
Błędem było, że tak długo zwlekałem.
Stawką jest Aculos, reguły się zmieniły.
Pora sięgnąć po środki nadzwyczajne.
Zobaczysz, jak się dowodzi.
Skończ to!
To był błąd.
Naprawdę duży błąd.
To załatwi sprawę.
Poznajesz naszego nowego rekruta?
Napoiliśmy go eliksirem z pokrzywy i sokiem z os.
Wszystkim, co mogło trolla uczulić.
Będzie dwa razy silniejszy i dziesięć razy wścieklejszy.
D'arvit!
Nie brzmi to za dobrze.
Ruszaj!
Biegiem. Gazu.
Szybciej!
Bogowie.
Co to jest?
Istota, która zjada ludzi w 2,97 sekundy,
a wróżki w mniej niż jedną.
Szykujcie się.
Będzie jatka.
Oddaj mi broń.
Zakłócić magię w domu.
A Nieduża? Bez magii zginie.
Jej ojciec użył magii przeciw nam. Nie zaryzykuję. Rób, co każę.
Trolli nie przerabiałem. Na co mam uważać?
Na kły.
Dobrze wiedzieć.
Magia domu została zakłócona.
Wszystko w porządku?
Jasne.
Pomocy. Zawisłam. Zdejmij mnie.
Ja go odciągnę.
Pomóż. Zawisłam.
Mierzwa, pomóż.
Julia, uważaj!
Załatwię go. Julia, uciekaj.
Chodu.
Napchaj się, oblechu!
Pomóż!
Szybko!
Próbuję!
Mam cię.
Artemis!
Nie! Nie!
Mierzwa!
Przydałaby się pomoc.
Uff.
Cześć.
Dobra.
Pozwól, że to odłożę.
Artemis, wiej!
Czekam na tarasie!
Julia. Skacz!
Holly!
Dom!
Holly!
Dom!
Puszczaj!
D'arvit!
Artemis! Skacz!
Pomóż mi.
Próbuję. Staram się.
Julia, wiej!
Dom!
Ciągnij.
Holly, uważaj.
Idę po broń.
Artemis!
Dom! Nie!
Kurczę.
Szybko!
Wezwij pomoc. Sprawdź telefony.
No już!
Domowoj? Dom?
Pole czasowe się rozpada.
Dłużej go nie podtrzymam.
Wessało następnego!
Pomóż mu.
Nie mogę. Zablokowali mi magię.
Artemis...
nie mam jak mu pomóc.
Wytrzymaj, stary.
W kendo...
to tak zwane kiri oroshi.
- „Cios ostateczny”. - Nie.
Świetnie się tam spisałeś.
Naprawdę. Butlerowie będą z ciebie dumni.
Żegnaj, przyjacielu.
Niech nic nie staje ci na drodze.
Niech wiatr nie wieje ci w oczy.
Niech słońce zawsze ogrzewa ci twarz.
Niech deszcz rosi twoje pola.
I póki nasze drogi się nie zejdą,
niech towarzyszy ci przyjaciel.
Brak ruchu w domu. Pięć minut i wchodzimy.
Mogę przywrócić magię Niedużej?
Prośba odrzucona.
Można by ją uratować.
Zdradziła. Tak jak jej ojciec.
Jest jedną z nas!
Pani komendant.
Nie bez powodu zostałeś kapitanem.
Ani mi się waż.
Oddział!
Zdjąć blokadę!
Wytrzymaj.
Artemis, uważaj.
No już.
Zdrowiej, Domowoj.
Żyjesz.
Holly cię uleczyła.
Nie spłakałem się?
Odrobinę.
Pole czasowe zaraz się rozpadnie.
SKR, ewakuować się.
Mierzwa!
Aculos. Masz go jeszcze?
Jasne.
Tutaj.
To dobrze.
Mam plan.
To koniec.
Konwergencja osiągnęła maksimum. Czasoprzestrzeń się zagina.
Zacznie was zniekształcać, rozciągać i zasysać.
Dla własnego dobra uciekać i wracać do bazy.
Pole czasowe wybuchnie!
Kapitan Nieduża!
Zabieraj się stamtąd.
Zostaw ludzi. Ratuj się!
Artemis, co tam się dzieje?
Kryć się!
Uwaga!
Uciekamy stąd!
Musimy uciekać...
Spikniemy się pod ziemią!
Mierzwa, wiej!
Do wszystkich!
Kryjcie się!
Holly, ostatnia szansa.
Nie ocalisz go.
Uciekaj stamtąd.
A teraz... ostatnia faza planu.
- Pola nie ma, wróżek też. - Wygraliśmy?
Nie. Nie oddam Aculosa. Jest zbyt potężny.
Na co czekasz? Użyj go i uwolnij ojca.
- Nie mogę. - Nie rozumiem.
Jego moc nie jest dla ludzi.
Daje magię wróżkom. Potrzebują go jak my słońca.
Spróbuj.
Chciałem, ale nie mogę. Żaden człowiek tego nie przeżyje.
Czas ucieka.
- To zbyt niebezpieczne. - Właśnie. W moich rękach to gadżet.
Ale nie w moich.
Spóźniłaś się.
Wiesz, że łamię wszystkie prawa wróżek?
- Przecież to lubisz. - Ten, co nie lubi.
Proponuję wymianę.
Aculos za mojego ojca.
Na pewno mnie nie wykiwasz?
Mój ojciec mawia, że przyjaciel ma prawdę w oczach.
Przyjaźnimy się?
Artemisie Fowl?
Tak.
Dozgonna przyjaźń.
Pośpieszmy się.
Czas minął.
Nastoletni geniusz, Artemis Fowl,
zawiódł kochanego ojca.
Pozdrów ode mnie Wierzbuna.
Nie wiem, czy zadziała.
Spróbuj.
Szanuj po wieki.
Największy to z darów.
Jam jest twe źródło uroków i czarów.
Ja dam ci zgłębić sztuk wróżek arkana.
Gdy przepadnę, magia zostanie zabrana.
Giń, Fowl!
Zadziałało?
Sprowadziłaś tatę?
Nie wiem.
Niemożliwe. Proszę.
Tato!
Artemis...
Tak mi przykro.
To koniec.
Straciłem go, tak?
Artemis!
Słyszałeś?
Tato!
Tata!
Artemis.
Nie!
Jak?
Jak mnie uratowałeś?
Dzięki twoim opowieściom.
I z pomocą przyjaciółki.
Tato...
to kapitan Holly Nieduża,
córka Wierzbuna Niedużego.
Twój ojciec był świetnym facetem i wiernym przyjacielem.
Przyniósł mi Aculosa, bo są w waszym świecie tacy,
którzy chcieli go dla siebie.
Czyli próbował go chronić?
Tak.
Tak. Jak najbardziej.
I ochronił.
Oddając życie.
Twój ojciec był bohaterem.
Tak jak ty.
Zostawił mi tę listę.
Zawiera nazwiska, których nawet nie wymówię.
To wspólnicy Opal. Porwała mnie, kiedy ich szukaliśmy.
Weź ich pod lupę.
Współczuję straty ojca.
Dziękuję.
- Dobrze cię widzieć. - Nie spłaczę się.
Wytrzymam.
Aculos znów jest bezpieczny i mamy dane wrogów.
Wszystko to dzięki tobie.
Ciekawy dzionek.
Tak, to prawda.
Zduś w sobie ciągoty do wyskoków...
a będzie z ciebie dobra policjantka.
Dziękuję.
Niższa Kraina potrzebuje takich jak ty.
Nasz świat nigdy nie był aż tak zagrożony.
Nie jest bez wad.
Ale jest nasz, daje nadzieję i warto o niego walczyć.
Zajmiesz się tropieniem podejrzanych z listy ojca.
Ja?
A rozmawiam z kimś jeszcze?
Z nikim. Tylko ze mną.
To sio.
Ja ich...
Nie pożałuje pani. Nie zawiodę.
- Leć. - Idę.
Wchodzę, tato.
- Świetna robota! - Brawo!
W porządku...
zaczynamy.
Społeczność wciąż dochodzi do siebie po tych szokujących wiadomościach.
Fowlowie mieszkają w tym domu od pokoleń i są znani w okolicy.
Tym większe było zaskoczenie, że Artemis Fowl,
opisywany przez sąsiadów jako cichy...
Wzbudziliśmy niemałe zainteresowanie.
Nie za dobrze.
Mówisz o mediach?
Kazałem się tym zająć.
Tak podejrzewałem.
To dla ciebie.
Tylko odstawiaj auto czyste, dobrze?
Dokąd teraz?
Lecimy to skończyć.
- A jestem gotowy? - Nie mam wątpliwości.
Muszę wykonać telefon.
Przeliczyłaś się, Opal.
Nie doceniłaś mojego ojca.
Ani Wierzbuna. Ani pozostałych.
A teraz...
to my idziemy po ciebie.
Sądzisz, że mnie pokonasz?
Nie masz bladego pojęcia, z jakimi siłami zadzierasz, chłopcze.
Tobie się wydaje, że kto ty jesteś?
Artemis Fowl...
geniusz zbrodni.
Zachwycające zakończenie niezwykłej bajeczki.
Wróćmy do sprawy. Złodzieja skażemy i ty nam pomożesz albo tu zgnijesz.
Nie wierzysz, że tak było?
Uwierzyłem tylko w to, że można cię przekupić.
Mam propozycję. Pomóż ująć Fowla Seniora,
wtedy wyjdziesz.
A może ja wam złożę propozycję?
Ja stąd wyjdę, a wy raz na zawsze odczepicie się od Fowlów.
Dlaczego mielibyśmy na nią przystać?
Żeby nadal spokojnie spać.
Mieć pewność, że bajki opowiadane dzieciom
będą wyłącznie wyobrażeniem,
a nie żywym koszmarem.
A jak spotkacie Fowlów, podziękujcie im, że nas chronią.
I strzegą pokoju.
Nie zapominajcie o tym.
Artemis ustawił to aresztowanie. Mam wam coś pokazać.
Uznał, że wtedy mi uwierzycie.
Przysłać strażników.
Chyba nie jesteś wrażliwy?
Zamknąć wyjścia!
Natychmiast zablokować!
Lokalizator.
Młody zaprojektował.
Klaśnij, jeśli uwierzyłeś we wróżki.
Mój transport!
Blokada!
Wracaj, parszywy krasnalu!
Krasnalus Giganticus!
Leć normalnie, wsiądę.
Gotowy od razu popracować?
Bałem się, że nie spytasz.
Mamy zaległą sprawę.
Kocham tę robotę!
W porządku.
Lecimy.
Tekst - Jakub Kowalczyk