‫«ترجمه از محسن»
‫نمیتونم اجازه بدم تنها بره.
‫خیلی دیر شده، تا الان احتمالا رسیده اونجا.
‫پس دنبالش میکنیم، کفون، رن و من میتونیم بهش برسیم.
‫حتی اگر اون سیبث رو بکشه، ‫به این فکر کرده که چطوری میخواد فرار کنه؟
‫اون نمیخواد فرار کنه.
‫- ما باید بریم. ‫- آره.
‫نه.
‫ما تمام جمعیت پنسا رو تو این تونل داریم؛
‫و اصلا نزدیک پایانش هم نیستیم.
‫اگر دوباره شروع به پرتاب خدای تندرش کنه،
‫این مکان به راحتی تبدیل به یک قبر بزرگ میشه.
‫یه زمانی برای جنگ وجود داشت، و اون زمان گذشته.
‫اما پدر من داره میجنگه.
‫خب، پس بیا امیدوار باشیم ‫که چراغ خاموش اینکارو بکنه.
‫یکی میخوای؟
‫نه ممنون.
‫برای خودم بیشتر میمونه.
‫خب، اصلا نقشه واقعی‌ای داریم؟
‫ملکه رو پیدا کن و بکشش.
‫این بیشتر شبیه هدفه تا نقشه.
‫اینجوری مردم رو میترسونی.
‫مردم همین الان هم از من میترسن.
‫آره فکر میکنم همینطوره.
‫- اما تو نه. ‫- خب به خودت نگیر
‫من فقط مثل بقیه از آدما نمیترسم.
‫اون وقت چرا؟
‫تو خیلی من گنده‌ای هم نیستی.
‫نه، در واقع من از همه کوچیکتر بودم،
‫ولی از همه باهوش‌تر بودم.
‫انقدری باهوش بودم که بدونم ‫راه‌های دیگه‌ای برای رسیدن به قدرت هست.
‫ایدو واس یه مرد گنده بود،
‫و به همین خاطر خیلی کوته فکر بود.
‫اون میخواست از آدمای بینا ‫برای رهبری اتش‌هاش استفاده کنه.
‫اون حتی به این فکر نکرد
‫که اونا میتونن کتاب‌های اجدادمون رو بخونن،
‫و به دانشی دست پیدا کنن که ‫ممکنه چهره جنگ رو تغییر بده.
‫من تمام زندگیم رو صرف پیدا کردن قدرتی کردم،
‫که ربطی به قدرت شمیر زنیت نداره،
‫و الان اینجام، روبروی تو نشستم.
‫توانایی اینو دارم که بدون ارتش شهرها رو نابود کنم.
‫این چیزیه که ایدو هیچوقت فکرش رو هم نمیکرد.
‫که یادم میندازه،
‫به نظرم باید تا الان یه خبری از ماگرا میشنیدیم.
‫چه زمانی فرض رو بر این ‫میکیریم که اون نقشه دیگه‌ای داره؟
‫ماگرا هیچ تصمیمی رو با عجله نمیگیره.
‫شکی نیست که خانواده‌اش در تلاشه ‫تا اونو متقاعد کنه که بجنگه؛
‫اما برداشت پیچیده‌اش از تقوا نمیتونه در مقابل
‫این فکر که زندگی خودش رو ‫برای مردمش فدا کنه مقاومت کنه.
‫اگر تو بگی.
‫ترومادا.
‫بله.
‫محض احتیاط، بمب‌های تو آماده‌ان؟
‫اونا همیشه آماده‌ان بانوی من.
‫من کسیم باید با اون روبره بشم نه اون.
‫فداکاری تو هیچ فایده‌ای برامون نداره.
‫و مردمت رو بی‌ملکه رها میکنه.
‫پس من باید شوهرم رو تسلیم کنم؟
‫اگر بهاش این باش، بله.
‫نه.
‫ماگرا، متمرکز بمون، متمرکز بمون.
‫این لحظه، همینجا...
‫احتمال زیاد لحظه‌ایه که به خاطرش متولد شدی.
‫♪ اجازه بده رودخونه جریان داشته باشه ♪
‫♪ اجازه بده تموم رویاپردازان ♪
‫♪ ملت رو بیدار کنن ♪
‫♪ بیا ♪
‫♪ به اورشلیم جدید ♪
‫♪ شهرهای نقره‌ای درحال برخیزیدن هستن ♪
‫♪ روشنایی صبحگاهی ♪
‫♪ خیابون‌هایی که اونا رو هدایت میکنه ♪
‫♪ و پری‌دریایی‌هایی که ♪
‫♪ اونا رو با یهآهنگ فرا میخونن ♪
‫♪ این درخواستی ♪
‫♪ برای گرفتن ♪
‫♪ لرزش و لرزیدن ♪
‫♪ اوه... ♪
‫♪ قلب من درد میکنه ♪
‫♪ داریم به لبه نزدیک میشیم ♪
‫♪ روی آب میدویم ♪
‫♪ از مه عبور میکنیم ♪
‫♪ پسران و دختران ♪
‫♪ اجازه بدید رودخونه جریان داشته باشه ♪
‫♪ اجازه بدید تموم رویاپردازان ♪
‫♪ ملت رو بیدار کنن ♪
‫♪ بیاید ♪
‫♪ به اورشلیم جدید ♪
‫این چادر اونه، میتونم بوش رو حس کنم.
‫پس خودش کجاست؟
‫- بانوی من. ‫- با من کار داشتی.
‫آیورا، بهش بگو چی میشنوی.
‫هیچی.
‫هیچی؟
‫نه صدایی، نه ابزاری.
‫نه صدای جلز و ولز تابه‌ای، ‫نه صدای آتش درون گودال‌ها.
‫نه صدای گریه‌ی نوزادی.
‫فقط صدای پای آروم کلی آدم.
‫آروم؟
‫آروم شده توسط زمین.
‫اونا زیر زمینن.
‫مخفی شدن.
‫نه، دارن راه میرن.
‫یه تونل.
‫اونا یه راهی برای بیرون اومدن پیدا کردن.
‫تو اونا رو آماده کردی؟
‫بله، بانوی من.
‫بمب بارونشون کن.
‫- بکششون! ‫- آتش!
‫آتش!
‫اوه، نه.
‫لعنتی.
‫بیا.
‫- اون خبر داره. ‫- آره.
‫به حرکت ادامه بدید!
‫گفتم به حرکت ادامه بدید!
‫خبری نشد؟
‫نه.
‫واینستید.
‫آتش!
‫10 درجه چرخش، با همون فاصله!
‫اعلامش کنید!
‫- آماده! ‫- آماده!
‫آتش!
‫وایستید!
‫- کفون؟ ‫- همینجا منتظر بمون.
‫کفون.
‫متوقفشون کردیم.
‫عالیه.
‫دوباره بزنیدشون.
‫کفون؟
‫بله؟
‫فرار کن! فرار کن!
‫کفون!
‫فکر میکنی کسی اون رو شنید بابا؟
‫- کی اونجاست؟ ‫- کاپیتان؟
‫اونا بین ما هستن!
‫- نقشه جدید؟ ‫- نقشه جدید.
‫بجنگ!
‫کفون!
‫کفون.
‫حالت خوبه؟
‫من خوبم، جاییم نشکسته.
‫- مطمئنی؟ ‫- ولفی حالش خوبه؟
‫آره.
‫ما نمیتونیم جلوتر از این بریم.
‫- نمیتونیم اینجا بمونیم. ‫- زنده به گور میشیم.
‫اون هنوز داره اون بالا بمب میندازه.
‫اگر به اونجا رسیدیم، ‫که روش مرگ‌مون رو انتخاب کنیم،
‫من ترجیح میدم حین مبارزه برای ‫زمین‌هامون بمیرم تا زیرش قایم بشم.
‫من موافقم.
‫منم همینطور.
‫- ژنرال. ‫- چیشده؟
‫- داخل اردوگاه جنگ شده. ‫- جادوگریاب‌ها؟
‫نه جادوگریاب‌ها و نه ترایونتی‌ها.
‫دوتا مردن، یکی‌شون خیلی بزرگه.
‫بابا واس.
‫اونا داخل اردوگاه نفوذ کردن.
‫هشدار رو به صدا در بیارید! ‫نفوذی داخل اردوگاهه!
‫نفوذی داخل اردوگاهه!
‫نفوذی! نفوذی داخل اردوگاهه!
‫خب لعنت بهش، بالاخره یه وقتی اتفاق میافتاد.
‫اونا از اینجا رد شدن، بیا بریم.
‫بابا، مردی؟
‫نه.
‫- منم همینطور. ‫- برو سراغ بمب‌ها.
‫ممنونم مدوکس.
‫میخوای بلند شی؟
‫یه لحظه صبر کن، این عوضی خیلی گنده‌ست.
‫ماگرا.
‫- چرا الا باید بیاد؟ ‫- حمله رو متوقف کن.
‫اون از شرایط تو تبعیت نکرده.
‫خواهر من همونقدر ساده‌ست که قابل پیش‌بینیه.
‫اون موفق نشده تا مردمش رو نجات بده.
‫حالا خودش رو فدا میکنه تا ‫اونایی که موندن رو نجات بده.
‫ما باید به حمله ادامه بدیم، ‫اونا هنوز یه ارتش دارن.
‫و تا چند لحظه‌ی دیگه، ‫میشه ارتش ما تا بهش دستور بدیم.
‫- چطور میتونی مطمئن باشی... ‫- ترومادا.
‫تو به من نزدیک شدی، و یه شهر ‫رو تا تسلیم شدن بمبارون کردی؛
‫به نظرم روز خوبی داشتی، خرابش نکن.
‫ایست!
‫ستوان ماس!
‫تمام سربازهای اضافه باید داخل ‫اردوگاه دنبال نفوذی‌ها بگردن!
‫بله قربان.
‫شنیدید چی گفت، پخش بشید.
‫ماگرا.
‫من خیلی خوشحالم ‫که تصمیم گرفتی دعوت من رو قبول کنی.
‫فقط متأسفم که کار به اینجا کشید.
‫واقعاً؟
‫میدونم که فکر میکنی من اشتباه میکنم، ‫اما مثل خودت،
‫من فقط در تلاشم کاری رو بکنم که فکر میکنم درسته.
‫با کشتن شهروندان بی‌گناه؟
‫تو هیچوقت از حق به جانب بودنت خسته نمیشی؟
‫- من ازت محافظت کردم. ‫- تو بهم خیانت کردی.
‫اون برای محافظت از بقیه بود.
‫و بازم برگشتیم سر خونه اول.
‫سیبث.
‫بذار یادت بندازم که تو وقتی جوون‌تر ‫بودی سعی کردی منو سرنگون کنی.
‫و الان دوباره اینکارو کردی.
‫و در هر دو مورد،
‫عواقب وخیم شورش‌های تو
‫به نظر یه جورایی شگفت‌زده‌ات میکنه.
‫دارم فکر میکنم که چی لازمه که تو متوجه بشی که تو،
‫ملکه نیستی و هیچوقت نمیشی.
‫من هیچوقت نمیخواستم ملکه بشم.
‫فکر نمیکنم هیچکدوم واقعاً اونو باور کنیم.
‫این برای تو کافی نبود که فرزند محبوب باشی.
‫تو باید هرچیزی که مال من بود رو به دست میاوردی.
‫اوه، این درمورد ما نیست.
‫- نیست؟ ‫- سیبث.
‫ما میتونیم اینو درست کنیم.
‫هنوز هم یه فرصت هست که ‫همه به چیزی که میخوان برسن.
‫من الانم به چیزی میخوام رسیدم.
‫تو منو نمیشی.
‫ممکنه از من متنفر باشی، ‫ولی میدونم هنوز تهه دلت دوستم داری.
‫تو هیچوقت کمبود اعتماد به نفش نداشتی.
‫تو هنوز همون خواهری هستی ‫که من تمام زندگیم دوستش داشتم.
‫همون که موهای من رو میبافت.
‫همون که برام عروسک درست میکرد.
‫همون که وقتی هوا طوفانی میشد ‫منو میبرد پیش خودش.
‫خواهر من.
‫همونی که شبی که مامان ‫برد برام لالایی خوند تا بخوابم.
‫همون که هیچوقت صبرشو از دست نداد.
‫همون که هیچوقت دست من رو ول نکرد.
‫♪ ستاره‌ها بالای سر تو میدرخشن ♪
‫♪ نسیم شب انگار زمزمه میکنه ♪
‫♪ که دوستت دارم ♪
‫♪ پرندگان روی یک درخت چنار آواز میخونن ♪
‫♪ رویایی کوچیک از من ببین ♪
‫من بازم باید بکشمت.
‫راه دیگه‌ای وجود نداره.
‫میدونم، میدونم.
‫تموم شد، بانوی من؟
‫من بانوی تو نیستم!
‫بکشیدش.
‫- ماگرا! ‫- تاماکتی.
‫همه در حالت آماده باش!
‫- تاماکتی. ‫- درست کنارتم.
‫آماده! و!
‫- خب، یه جنگ میخواستی. ‫- بله میخواستم.
‫- کفون! ‫- اینجام.
‫حرکت کنید!
‫حمله رو ادامه بدید!
‫اون بمب‌ها رو شلیک کنید! ‫شهر لعنتی رو با خاک یکسان کنید!
‫ترومادا.
‫- ترومادا! ‫- بابا واس!
‫امیدوار بودم به تو برخورد کنم.
‫پدر!
‫جلوی اونا رو بگیرید!
‫بابا واس! هنوز اینجایی؟
‫- من از یه سوراخ دوبار گزیده نمیشم. ‫- ترومادا!
‫نه! نه! نه!
‫اوه، خدایا!
‫لعنتی!
‫بابا!
‫چقدر صدمه دیدی؟
‫من خوبم.
‫دنبال من نیا.
‫- کجا داری میری؟ ‫- تا تمومش کنم.
‫بابا نمیتونی بری، بدجور آسیب دیدی.
‫دنبال من نیا.
‫من باهات میمونم.
‫نه ازت میخوام که اینجا بمونی.
‫ازت میخوام مثل همیشه با تیرهات از من محافظت کنی.
‫حنیوا.
‫دوستت دارم.
‫منو ببین، دوستت دارم.
‫یادت باشه چی بهت یاد دادم.
‫من بابا واس هستم.
‫ماگرا.
‫بابا.
‫میبینمت.
‫بابا!
‫بابا.
‫الان هرروز صبح، از کنار ‫مغازه‌ها و خونه‌ها رد میشم؛
‫صدای خانواده‌های داخلشون رو میشنوم...
‫صحبت میکنن، میخوابن.
‫میخندن، گریه میکنن.
‫وقتی بهشون گوش میدم.
‫حس مادری رو دارم که نصفه شب ‫بیدار میشه تا ببینه بچه‌ش هنوز زنده‌ست.
‫میدونم که واقعاً به این خاطر بیرون نیومدم ‫که به صدای اونا گوش بدم،
‫من دنبال تو میگردم.
‫آخرین انعکاس تو که هنوز بین کوهستان پرسه میزنه.
‫تو پوچی عظیمی از خودت به جا گذاشتی..
‫که هرروز صبح منو بیدار ‫میکنه و مجبورم میکنه بیام بیرون.
‫تو هیچوقت اینو نمیخواستی.
‫من اینو میدونم.
‫و هرروز به چیزهایی که ازت گرفته شده فکر میکنم.
‫چیزهایی که من ازت گرفتم...
‫به خاطر این تاج و تختی که ‫حتی مطمئن نیستم لایقش باشم.
‫فرزندانت هم نبود تورو به اندازه من حس میکنن.
‫اما آینده اونا، همون که برای تضمینش جونت رو دادی،
‫با وعده‌های بی‌شماری در مقابلشونه.
‫دخترت راه مادرش رو دنبال کرده،
‫و با یه ترایونتی‌ ازدواج کرده.
‫دو زن بینا که راه‌شون رو تو این دنیا باز میکنن.
‫راحت نیست، و من نگران‌شونم.
‫اما من عشق رو وقتی حرف میزنن تو صداشون میشنوم.
‫و دلگرم میشم که میدونم حنیوای ‫ما همچین عشقی پیدا کرده.
‫کفون با پدر بودن خودش کنار اومده.
‫و من میدونم که پسر داشتن ‫یعنی حتی یک روز هم نمیگذره،
‫که به پدر خودش فکر نکنه.
‫من همه‌ش به این مکان وحشتناک کشیده میشم...
‫که خاک سوخته‌اش باقی‌مونده خواهرم ‫و شوهرم رو تو خودش نگه داشته.
‫به این فکر میکنم که چطور ممکنه که چیزی دوباره
‫تو این زمین سوخته و نابود شده رشد کنه.
‫من نمیدونم بعد از مرگ کجا میریم.
‫اما هرجا که هستی،
‫امبدوارم که بالاخره به آرامشی که
‫که این همه تو زندگیت براش تلاش کردی برسی؛
‫برای خودت و همه‌ی ما.
‫و ایمدوارم بتونی منو ببخشی.
‫هیچکس منکر دینی که ما به پایا...
‫بابت شکست ترومادا و نابودی سلاح‌هاش بدهکاریم نیست.
‫من خودم به سختی از حمله اون ‫بو دلت ما جون سالم به در بردم.
‫هرچند، ما نمیتونیم هیچ صلح‌نامه‌ای
‫با ملتی که به افراد بینا پناه میده امضا کنیم.
‫ما همگی به تازگی شاهد ‫قدرت نابودکننده بینایی بودیم.
‫موضع مردم ترایونتی اینه که...
‫بینایی خطر زیادی برای همه ما داره.
‫من موضع شما رو درک میکنم.
‫اما این بینایی نبود که بمب‌های ترومادا رو ساخت؛
‫بلکه سوء استفاده‌ی بی‌رحمانه‌ی ‫ترومادا ار بچه‎های بینا بود،
‫که باعث شد به دانش اجدامون دست پیدا کنه.
‫و اون دانشه که مخربه نه بینایی به تنهایی،
‫که لازمه غیرقانونی بشه.
‫بینایان همیشه دریچه‌ای برای ‫دسترسی به این دانش خواهند بود.
‫و همیشه افرادی ترومادا وجود خواهد داشت
‫که تصمیم به سوء استفاده از اونها میگیرن.
‫ما در کنار سه فرد بینا واستادیم،
‫که همه‌ی اونا نقش قابل توجهی در شکست ترومادا
‫- و از بین بردن بمب‌های اون داشتن. ‫- درسته.
‫و همونطور که قبلا گفتیم به اونا عفو عمومی میبخشیم.
‫چرا ما باید به عفو عمومی نیازی داشته باشیم؟
‫ما هیچ‌کار اشتباهی نکردیم.
‫در واقع اگر به خاطر ما نبود،
‫ترومادا و بمب‌هاش همین الان ‫داشتن شهر شما رو نابود میکرن.
‫حنیوا، الان زمان مناسبی نیست.
‫- نیست؟ پس زمان مناسب کیه؟ ‫- پرنسس!
‫نگرانم که یادتون رفته باشه ‫با کی دارید صحبت میکنید.
‫فکر میکنم ایم شمایید که یادتون رفته.
‫جناب سفیر، من معذرت میخوام...
‫بینایی در حال بازگشت نیست! ‫همین الان هم اینجاست.
‫و اگر من جای شما بودم،
‫ممنون میشدم که ما بهتون پیشنهاد صلح دادیم،
‫چون به من اعتماد کنید، ‫نمیخواید که ما دشمن‌تون بشیم.
‫- این یه تهدید بود؟ ‫- البته که نه...
‫جناب سفیر، من معذرت میخوام، شما باید درک کنید
‫من و خواهرم تمام زندگیمون تحت تعقب بودیم.
‫فقط به خاطر اینکه چطور متولد شدیم.
‫فکر اینکه من یا هرکسی مثل من یه تهدید،
‫برای افراد نابینا به حساب میاد ‫فقط به دلیل خرافات و ترسه؛
‫و نه واقعیت چیزی که من هستم.
‫چون آدمی که من هستنم، ‫هیچ ربطی به توانایی دیدن من نداره.
‫من یک فرزندم.
‫من یک پدرم.
‫من از مردم پایا هستم.
‫ولی مهم‌تر از همه من شریک شما در صلح هستم.
‫پس خواهشاً، میشه ادامه بدیم؟
‫خیلی خب.
‫حنیوا.
‫تاک.
‫قبول کرد؟
‫اونا قبول کردن که در آینده بیشتر درموردش صحبت کنن.
‫اما برای الان؟
‫اون چاره‌ای نداره.
‫اون باید قلمرو رو در نظر بگیره، ‫ما تحمل یه جنگ دیگه رو نداریم.
‫اون قول داد از ما محافظت کنه.
‫اون یه قلمرو برای محافظت داره؛
‫و به عنوان شاهزاده و پرنسس ماهم همینطور.
‫تو که واقعا فکر نمیکنی قراره ‫اینجا پادشا بشی، مگه نه؟
‫یکی از ما جانشین مامان میشه.
‫مردم پایا هیچوقت نمیذارن یه بینا شاه بشه.
‫و حتی اگر بذارن، ترایونتی‌ها نمیذارن.
‫تو شنیدی اونجا چی گفتن.
‫شاه شدن رو فراموش کن کفون.
‫اونا حتی نمیخوان ما وجود داشته باشیم!
‫- چرا انقدر عصبانی‌ای؟ ‫- تو چرا نیستی؟
‫ما هیچوقت به اینجا تعلق پیدا نمیکنیم.
‫این دنیای ما نیست.
‫اینجا جاییه که خانواده من هست.
‫اینجا جاییه که من پسرم رو بزرگ میکنم.
‫پسرت همیشه تو دنیایی متفاوت از تو زندگی میکنه.
‫بچه‌هام هیچوقت منو نمیبخشن.
‫تو هزاران نفر رو نجات دادی از جمله اونا رو.
‫تو یه شروع کننده یه توافق ‫واقعی با ترایونتی‌ها بودی.
‫اما بینایی دوباره ممنوع شد.
‫وقتی من جوون بودم، پدرم ‫عادت داشت ماهی سالمون بگیره.
‫هر پاییز منو به رودخونه میاورد
‫و ماهی میگرفتیم.
‫چند روز اول معمولا چیزی نمیگرفتیم.
‫بعد یه روز، یدونه میگرفتیم.
‫دوتا.
‫به زور برای یه خانواده کافی بود.
‫اما به اندازه‌ای بود که بدونیم روز بعد بیشتر میشه.
‫پنج‌تا سالمون، ده‌تا سالمون.
‫یه کم بعد کل رودخونه با سالمون پر میشد.
‫بینایی داره برمیگرده.
‫من و تو با چندتا ماهی‌ای که خلاف ‫جریان شنا میکردن برخورد داشتیم.
‫بیشتر میشن.
‫بعضی از اونا بدون شک الانم اینجان.
‫بقیه هم میان.
‫هیچ قانون و دینی مانع‌شون نمیشه.
‫اینکه تصمیم بگیریم چطور داخل ‫مرز خودمون کنترلش کنیم به خودمون مربوطه.
‫ترایونتی‌ها موضع خودشون رو به وضوح مشخص کردن.
‫سیاستمدارها متنی رو دنبال ‫میکنن که هیچی ازش نمیدونن.
‫قطعا جنگی به خاطر بینایی راه میافته،
‫نه بین پایا و ترایونتی، بلکه بین شهرها.
‫بین خانواده‌ها.
‫بین دل‌های خودمون.
‫با این وجود طبیعت راه خودش رو میره،
‫همیشه اینکارو میکنه.
‫خب...
‫انگار تو باهاش کناراومدی.
‫تنها مزیت اینکه به اندازه من
‫تو زندگیت اشتباه کرده باشی اینه که
‫پذیرفتن تفکرات جدید راحت‌تره.
‫بوی مرگ میده.
‫فکر میکنم بابا همیشه ‫میدونست تو جنگ کشته میشه.
‫یه دفعه به من گفت،
‫مرگ همه دقیقا باید مثل زندگی به دست بیاد.
‫با نفس آخرش، اون یه ارتش کامل رو شکست داد.
‫و با این کار همه ما رو نجات داد.
‫من فکر میکنم اون واقعاً مرگش رو به دست آورد.
‫به نظر حسودیت شده.
‫شاید.
‫ولی تا زمانی که من هنوز روی این زمین راه میرم،
‫تمام تلاشم رو میکنم که تورو از دردسر دور نگه دارم.
‫من بدون تو از بین میرفتم تاماکتی.
‫چقدر برای هردومون ناراحت کننده‌ست.
‫دلم براش تنگ شده، تکاور.
‫بابا مرد بزرگی بود،
‫پس با عقل جور در میاد جایی که قبلا مال اون بود
‫یه گودال گنده باشه.
‫میدونی، بابا به خاطر تو مرد.
‫برای همه ما.
‫اما مهمه که به خاطر داشته باشی ‫اون فقط برات نمرد
‫بلکه به خاطرت زندگی کرد.
‫اگر اون الان اینجا بود، همینو میگفت.
‫شنیدم لو رسیده.
‫آره.
‫آره، ما فردا راه میافتیم به سمت خونه.
‫شما میتونید اینجا بمونید.
‫ممنونم...اما لو و من،
‫ما خیلی از شلوغی و مردم خوشمون نمیاد.
‫خب، میتونم بهتون اسب بدم.
‫نه.
‫آخرش گرگا اونو میخورن.
‫حنیوا!
‫شارلوت؟
‫حنیوا!
‫شارلوت!
‫سلام.
‫نمیدونستم برمیگردی یا نه.
‫نه برنگشتم، حداقل نه برای مدت طولانی.
‫فقط باید مطمئن میشدم که حالت خوبه.
‫بابت بابا خیلی متأسفم.
‫اما بعد شنیدم تو و رن ازدواج کردید،
‫خیلی براتون خوشحالم.
‫و من مطمئن نیستم اول باید ‫درمورد چیزهای غم‌انگیز صحبت کنم،
‫و بعد چیزهای شاد؟ یا اینکه برعکسش.
‫یا شاید اصلا نمیخوای درموردش صحبت کنی.
‫اوضاع با کامپوس چطوره؟ ‫شیوا و بچه‌ها چطورن؟
‫خب، بچه‌ها حالشون خوبه.
‫فکر نمیکنم شیوا خیلی از من خوشش بیاد.
‫ولی منم ازش خوشم نمیاد، ‫پس میدونی مشکلی نیست.
‫اوه، اون از من خواست که اینو بهت بدم.
‫اون گفت تو میدونی معنیش چیه.
‫اون برات آرزوی یه سفر ایمن داره.
‫خب، فکر کنم قراره بری جایی.
‫تو با ما میای؟
‫این دفعه نه.
‫اما ممنون که پرسیدی.
‫پس کی از من محافظت کنه؟
‫الان دیگه برای اون رن رو داری.
‫و اونم تو رو داره.
‫به من تو کامپوس نیاز دارن.
‫بچه‌های جرمالارل سرمون رو گرم نگه میدارن...
‫حس میکنم اتفاقات بیشتری تو راهه.
‫اونا خوش شانسن که تو رو دارن.
‫آه، اینو بهشون بگو.
‫عوضی‌های کوچولو.
‫اون بیرون مراقب خودت باش.
‫توام همینطور.
‫ممنونم.
‫باعث افتخارم بود.
‫من گریه نمیکنم.
‫بعدا میای پیدام کنی؟
‫اونی که بیناست تویی.
‫تو بیا پیدام کن.
‫مطمئنی که نمیخوای خداحافظی کنی؟
‫خوب پیش نمیره.
‫دوباره میبینمشون.
‫داره سرد میشه.
‫زمستون به زودی به اینجا میرسه.
‫تقریباً یکسال گذشته و هنوز خبری از حنیوا نشده.
‫ممکنه یه کم طول بکشه تا خبری ازش بشه.
‫تا حالا شده به آلکنی فکر کنی؟
‫هرروز.
‫فقط ما چهارتا، همیشه کنار هم.
‫مطمئنم بعضی وقتا سرد میشد اما،
‫تو ذهن من همیشه گرمه.
‫فکر میکردم وقتی که ملکه بشم،
‫میتونم اینو به خودمون بدم.
‫اما همون موقع که برای پیدا ‫کردن جاده لوندر راهی شدیم،
‫دیگه هیچوقت قرار نبود اون خانواده بشیم.
‫نه.
‫اما ما هنوز یه خانواده‌ایم.
‫تو خیلی خوب شورا رو کنترل کردی.
‫اعتمادشون رو جلب کردی.
‫شاید...تو متولد شدی که اینکارو بکنی.
‫خب، حنیوا میگه که قلمرو ‫هیچوقت یه شاه بینا رو نمیپذیره.
‫نظر خودت چیه؟
‫میدونم پدر چی میگفت، اون میگفت:
‫«مثل یه مرد کور فکر کن، چشمات بهت خیانت میکنن.»
‫فکر میکنم چشمام به من خیانت کردن.
‫و باز هم میکنن.
‫منظورت چیه؟
‫مادر من ملکه‌ست.
‫پدر من در حال تلاش برای نجات این قلمرو کشته شد.
‫اگر قبلا مردم من نبودن، الان هستن.
‫من نمیتونم به مردم و پسرم کامل خدمت کنم،
‫اگر دید من از دنیا با اون فرق کنه.
‫منظورم اینه که، به نظرم به اندازه کافی دیدم.
‫من میخوام تو دنیای پسرم زندگی کنم.
‫من میخوام چیزی که اون میشنوه، ‫حس میکنه و بو میکنه رو لمس کنم.
‫کفون.
‫هیچ راه برگشتی نیست.
‫باید کاملا مطمئن باشی.
‫من مطمئنم.
‫تو تونستی خودتو برسونی.
‫شما ما رو میشناسید؟
‫نه، البته هنوز نه.
‫اما خیلی خوشحالم که پیدامون کردید.
‫مطمئنم همونطور که میتونید تصور کنید،
‫هرکس که اینجاست زندگیش ‫رو مثل شما پشت سر گذاشته.
‫من میکلا هستم، و شما؟
‫حنیوا.
‫رن.
‫حنیوا و رن خوش اومدید.
‫خب، فقط اونجا واینستید؛
‫بیاید پایین و با بقیه آشنا بشید.
‫خوش اومدید.
‫سلام.
‫سلام از دیدن‌تون خوشحالم.
‫سلام.
‫«ترجمه از محسن»