‫آنچه در "عالیجناب" گذشت...
‫من وکیلشم ‫و فقط چون کسی می‌میره
‫یا تمام خانواده‌ش می‌میرن ‫از کارم دست نمی‌کشم.
‫یوجین؟
‫با اورژانس تماس می‌گیرم.
‫نه، نه، نه. ‫نمی‌تونم برم بیمارستان.
‫اونا منو می‌کشن.
‫یه قربانی تیراندازی دارم.
‫-همین الان رسیده. ‫-نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫پلیس بهش شلیک کرده.
‫برای یه کار دیگه ‫به کمکت نیاز دارم.
‫منو برگردون زندان ‫اما کارمون دیگه تمومه.
‫منم که بهت میگم کی تمومه.
‫من دیگه نیستم.
‫دیگه نمی‌تونم ‫شماها رو ببینم.
‫به خاطر رفتار باباست؟
‫حضور من توی زندگیت روالش رو
‫برات آسون‌تر نمی‌کنه.
‫باید یه راهی برای ‫آب کردن اینا پیدا کنیم.
‫مردن مشتریا محله رو بدنام می‌کنه.
‫پخشش می‌کنیم. ‫اینطوری اگه کسی هم بمیره
‫کسی نمی‌دونه موادش از اینجا بوده.
‫برادر کوچیکه من یکی از ‫بسته‌ها رو برداشته بود.
‫مرده.
‫وقتی فرصتش رو داشتم
‫باید بیشتر تلاش می‌کردم ‫که اون آشغالا رو بریزم برن.
‫تقصیر مو بزرگه‌ست.
‫بیشتر از افراد خودش ‫به اون باشگاه اهمیت میده.
‫تا ابد نمی‌تونه ‫از زیر این کار قسر در بره.
‫فقط ای کاش میشد ‫از ما هم به اندازه
‫اون زنیکه دلال مواد
‫خیابون نهم حمایت میشد.
‫نمیشه بی‌خیال اون ماجرا بشی؟
‫نمی‌خوام اون زنیکه
‫روبه‌روی هتلم باشه.
‫جویی اومد دم در هتل.
‫گفت یوجین جونز رو دیده.
‫فکر می‌کردم ‫شرش رو کم کردن.
‫یوجین جونز زنده‌ست.
‫چارلی! ما بدبخت شدیم!
‫"ما" کیه؟
‫دارم بهش دستبند می‌زنم.
‫این که بی‌هوشه.
‫مظنون یه تیراندازیه.
‫من وکیل این مرد جوونم.
‫دستش رو باز کن.
‫یوجین جونز! ‫اسم من یوجین جونزه!
‫این خانواده چه مرگشونه؟
‫دیگه توان تحمل هیچ ‫کدومتون رو ندارم.
‫و نمی‌خوام تو رو ‫توی خونه ببینم
‫مگه اینکه فیا به خونه ‫برگشته باشه.
‫یه مادر 17 ساله مجرد.
‫قراره کجا برم؟
‫مشخص شده
‫که رابین به این دلیل کشته شده
‫که داشته درباره پلیس‌های ‫فاسد تحقیق می‌کرده.
‫داشتم تلاش می‌کردم ‫بهش کمک کنم.
‫روحمم خبر نداشت که...
‫یعنی پشت پرده رو ندیدی؟
‫متاسفم مایکل.
‫منم همین‌طور.
‫اگه نگاه کنی ‫که کی توی زندگیته...
‫متوجه میشی که به جایی تعلق داری
‫حتی اگه جایی نباشه ‫که همیشه اونجا بودی.
‫آره.
‫خوش خوراکیا. آره.
‫هوم.
‫هوم، هوم، هوم. خواهش ‫می‌کنم یه کم دیگه بخور.
‫هوم.
‫-روکو چه پسر خوبیه. ‫-ممنون
‫-که بهش غذا میدین. ‫-زحمتی نیست.
‫گوشی من کجاست؟ ‫گوشی من کجاست؟
‫تو دستته مامان جون.
‫دارم عقلم رو از دست میدم.
‫نه، نه، نه. تو فقط... ‫بفرمائید.
‫فقط یه کم نگرانی.
‫یه لحظه بشین. ‫فقط نفس بکش. باشه؟
‫فقط باید قبل از امتحانت
‫یه کم غذا بخوی.
‫استیسی دیر میاد.
‫امروز هیچی درست پیش نمیره.
‫میدونی چیه، وقتی سر جلسه ‫نشستم که آزمون حقوق بدم
‫تمام مسیر تا حوزه ‫آزمون رو بالا میاوردم.
‫ببخشید.
‫-بدموقع گفتم. ‫-آره.
‫اما منظورم اینه که
‫تمام تخم مرغ و تست فرانسوی رو
‫که اون روز صبح رابین
‫برام درست کرده بود، ‫خالی کردم.
‫حتی یه کمم روی کفشم ریخت.
‫یه همین دلیل تمام مدت
‫که امتحان می‌دادم
‫نمی‌تونستم از کفشم چشم بردارم.
‫هدف داستان چی بود؟
‫آها. که بازم قبول شدم.
‫آره. نگران قبول شدن نیستم.
‫نگران... زندگیم.
‫یعنی سال اول دبیرستان که بودم
‫مشاورمون بهمون گفت بشینیم
‫و یه برنامه پنج ساله بریزیم.
‫ول کردن دبیرستان برای زایمان
‫و شرکت تو آزمون ‫پیشرفت تحصیلی
‫همزمان با زندگی کردن پیش ‫مردی که به نحوی پدرشوهرمه
‫جزو برنامه نبود.
‫زندگی واقعی هرگز
‫با برنامه پنج‌ساله هماهنگ نمیشه.
‫و دستور مستقیم دارم از به نحوی...
‫مادربزرگ شوهرت ‫که همین جا بمونی.
‫شما دوتا سربار نیستین
‫نور چشمین.
‫ممنون.
‫برات قهوه می‌ریزم که ببری.
‫ممنون. روکو!
‫نگاش کن.
‫لعنتی، استیسی ‫تا 20 دقیقه دیگه نمیرسه.
‫مشکلی نیست. ‫بسپرش به من.
‫-جدی؟ مطمئنین؟ ‫-آره، آره، آره.
‫-بیا اینو بگیر و برو. برو، برو. ‫-باشه. ممنون. ممنون.
‫-ممنون. ممنون. ‫-خوب میشه. نگران نباش.
‫همه چیز تحت کنترله.
‫کی این کارو باهات کرده، ها؟
‫دلت برام تنگ شده؟
‫حالا دراز بکش آقا کوچولو.
‫هی.
‫بچه شیرینیه.
‫چی می‌خوای؟
‫شنیدم تو و نانسی
‫تجربه دلخراشی رو ‫پشت سر گذاشتین.
‫دیگه تموم شده. ‫فقط همین اهمیت داره.
‫خوبه.
‫پس ما می‌تونیم ‫سر کارمون برگردیم.
‫گفتم کارمون تمومه. ‫و جدی گفتم.
‫اینجا شرایط ‫خیلی خوبی داری، مگه نه؟
‫الان یه خانواده داری. ‫پدربزرگ شدی.
‫و برات خوشحالم ‫جدی میگم
‫اما کارمون تموم نشده.
‫من یه شاهد می‌خوام مایکل.
‫به کسی نیاز دارم که راهمو
‫به درون خانواده بکستر باز کنه.
‫کسی که از درونی‌ترین و ‫غیرقابل اعتراض‌ترین مسائل
‫خبر داره ‫و بهشون دسترسی داره.
‫بهم کمک کن ‫رای فیا بکستر رو بزنیم.
‫خدای من.
‫اون دوست فیاست.
‫اومده مراقب بچه باشه.
‫-باید بری. ‫-مایکل
‫فیا تنها عضو اون خانواده‌ست
‫که جنایتکار نیست.
‫برو بیرون.
‫مایکل خواهش می‌کنم ‫فقط بهم گوش کن.
‫-گوش کن. نه. ‫-خواهش می‌کنم فقط بهم گوش کن.
‫اون بهت اعتماد داره. ‫بهت قول میدم
‫این آخرین چیزیه که ازت می‌خوام.
‫و اینا آخرین باریه که
‫باهات صحبت می‌کنم.
‫گم شو!
‫آره.
‫قشنگه.
‫فقط واق واق می‌کنه، گاز نمی‌گیره.
‫نه.
‫اون زنیکه خوب بلده گاز بگیره.
[عالیجناب]
‫ملاقاتی داری.
‫حالت چطوره؟
‫برات چندتا کاغذ آوردم.
‫اجازه نمیدادن مداد بیارم. ‫زیادی تیزه.
‫ممنون.
‫ازشون خواستم به
‫یه دارالتادیب منتقلت کنن.
‫اما قاضی تمایلی نداره.
‫تو بخش بزرگسالان نیستی دیگه؟
‫خیلی خب. می‌خوام
‫با دفتر دادستانی ارتباط بگیرم
‫و ببینم چه انتظاری دارن.
‫منظورت چیه؟
‫با می‌خوام دادستان صحبت کنم
‫و حرفاش رو بشنوم.
‫به این شک دارم که به جای ‫این که دادگاه برگزار کنن
‫با هم به توافق رسیدن.
‫پس می‌خوای باهاشون معامله کنم؟
‫ازت می‌خوام با دقت ‫به یه عدد فکر کنی.
‫حاضری چه مدت پشت میله‌ها باشی؟
‫جرک.
‫شماها رو داخل می‌بینم. ‫سلام لی.
‫بالاخره آماده صحبت کردن شدی؟
‫متوجه شدم شاید بهتر باشه ‫مکالمه‌مون رو شروع کنیم.
‫-خوبه. ‫چطوره با هم یه قرار ملاقات بذاریم؟
‫چون دفتر ندارم و ‫نمی‌خوام پا تو دفتر تو بذارم
‫-پس بیا با هم حرف بزنیم. ‫-هوم.
‫موکلت آماده معامله شده؟
‫بستگی داره.
‫چطوره پیشنهاد مسخره‌ت رو بهم بگی
‫تا بتونیم اول همونو بذاریم کنار؟
‫خبر از پیشنهاد مسخره نیست.
‫یه حبس ابد بدون آزادی مشروط
‫انتظار موکلت رو می‌کشه.
‫اگه پامون به دادگاه باز بشه ‫دقیقاً همین گیرش میاد.
‫ادعای گناه‌کار بودن ‫برای قتل درجه دو می‌کنه
‫و 30 سال حبس می‌خوره.
‫اون یه بچه‌ست.
‫-اون کسی که کشت هم بچه بود. ‫-ظاهراً.
‫باشه قبول، ظاهراً.
‫اما تو... خودت میدونی ‫کار خودش بوده.
‫من نمی‌دونم.
‫میدونم تو میگی ‫کار اون بوده
‫چون پلیسا میگن کار اون بوده.
‫همون پلیسایی که گفتن
‫جنازه‌ش رو پیدا کردن،
‫همون پلیسایی که ‫تلاش کردن اونو بکشن.
‫فقط اینو میدونم که افراد جبهه تو
‫هرگز نمی‌خواستن موکل من ‫پاش به دادگاه باز بشه.
‫خیال می‌کردم رئیست دنبال اصلاحاته.
‫منم خیال می‌کردم این روزا
‫فقط حقوق میراث و ملکی انجام میدی.
‫30 سال یعنی وقتی بیاد ‫بیرون هم سن الان من میشه.
‫هنوز کلی جا داری.
‫پیشنهادی داری که واقعاً ‫بتونم ببرم پیش موکلم؟
‫ظاهراً که نه.
‫اما دست رد ‫به قرار جایگزین نمی‌زنم.
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که موکلت
‫اطلاعاتی داره که می‌تونم
‫برای پیگرد قانونی افراد ‫رد بالای گروه دیزایر
‫-ازش استفاده کنم... ‫-اون عضو باند خلافکاری نیست.
‫بیخیال لی. ‫تمرکز جنگ بین
‫بکستر و دیزایر یک ساله ‫که روی این پسره.
‫همون شب دستگیریش
‫توی بوفا کافه رستوران دیده شده
‫که یه پوشش برای دیزایره
‫و آخرین محل سکونتش ‫تو نیواورلئانز
‫آپارتمال مو موروی کوچیک بوده.
‫بگو ببینم. مگه یه آدم باید بیشتر از این
‫چه کار کنه که عضو باند ‫خلافکاری در نظر گرفته بشه.
‫اگه جاسوسی فرد اشتباه رو بکنه
‫یه راهی پیدا می‌کنن ‫که تو زندان بهش برسن.
‫می‌تونیم سر یه تاسیسات ‫طولانی‌مدت توافق کنیم
‫که جاش رو امن و ‫دور از خطر نگه داره.
‫بیا فرض کنیم اطلاعاتی ‫داره که بهت پیشنهاد بده.
‫چقدر می‌تونی بیاریش پایین؟
‫کمتر از 30 سال. چطوره؟
‫چطوره ببینی چیزی میدونه یا نه
‫بعد با هم صحبت می‌کنیم.
‫الان، تک تک املاکمون
‫با همین سیستم ‫اداره میشن دیگه؟
‫-اوهوم. ‫-وارد هر کدوم از هتل‌ها
‫یا رستوران‌ها که بشی ‫چیزی که میبینی، همینه.
‫مشکل اینجاست که باید ‫در اون منطقه قرار بگیری
‫-که ببینیش. ‫-درسته.
‫اینو تغییر میدیم.
‫حالا که همه مکان‌ها وارد شدن
‫از هر جا که باشی میشه ‫روش نظارت داشت.
‫از هر کدوم از... ‫مکان‌ها؟
‫-اوهوم. روی تلفنتم هست. ‫-هه.
‫اگه هر نوع حمله یا نفوذی باشه
‫هشدارهای آنی ارسال میشه.
‫بلافاصله پس از رخداد ‫ازش باخبر میشیم.
‫آها. خیلی خوبه.
‫واقعاً آفرین، پسرم.
‫-صبح به خیر. ‫-خواهیم دید.
‫درباره باشگاه اون دست ‫خیابون چی کار می‌کنی؟
‫افتتاحیه باشکوهشون امشبه.
‫متوجهی ممکنه ‫چه ظاهری داشته باشه
‫چه افرادی رو به خودش جذب کنه؟
‫ممکنه مسلح باشن. ‫ممکنه خطرناک باشن.
‫امنیت رو دو برابر کنم؟
‫امنیت رو سه برابر کن. ‫مخصوصاً اینجا توی هتل.
‫-چند تا مرد رو بیرون دم در بذار. ‫-حتماً.
‫ممنون.
‫از فیا خبری نشد؟
‫تماسی که نگرفته.
‫هنوز داره با دزیاتو خاله خاله بازی می‌کنه.
‫هوم.
‫واقعاً که چه روز خوبیه.
‫این هزینه دوستمون ‫توی هیوستن رو میده.
‫هر چیزی خدا بخواد، رودریک.
‫کارت خوب بود راس.
‫کند بود اما بالاخره تموم شد.
‫البته که شد.
‫برنامه امشب چیه؟
‫محله شلوغ میشه.
‫هر نفری که داریم لازمن
‫میدونی، محض اینکع اون آهن‌پاره
‫بخواد دوباره ‫برای خوش‌آمدگویی برگرده.
‫اما قرار نیست خودمون رو ‫بی‌پناه نشون بذاریم.
‫خب؟ حالا راس
‫پول رو امن نگه میداری ‫و داخل خونه گیر میندازی.
‫بعد همراه من به ‫باشگاه جدید میای.
‫کریس چند نفر رو جور کن. ‫شماها همینجا تو بوفا می‌مونین.
‫-از خونه اصلی مراقبت کن. ‫-اینجا بمونم؟
‫باید برای هر چیزی ‫آماده باشیم.
‫فهمیدم.
‫-بابت تاخیر عذر می‌خوام قربان. ‫-اوه، نه.
‫-فرد گریسون. ‫-سلام
‫امروز چه کمکی ازم برمیاد؟
‫چند سال پیش ‫یه حساب باز کردم.
‫حساب 529 برای هزینه دانشگاه.
‫دوست دارم بدونم باهاش ‫چه کارایی می‌تونم بکنم.
‫البته. ‫ممکنه اسمتون رو بپرسم؟
‫مایکل دزیاتو...
‫اینجاست. ‫اکانت به شماست.
‫ذی‌نفعش آدام دزیاتو؟
‫درسته. خب...
‫قرار بود هزینه دانشگاهش رو بده
‫اما ... ‫خب برنامه دیگه این نیست.
‫خب یه حساب بیشتر از ‫فقط دانشگاه کاربرد داره.
‫می‌تونه برای انواع مختلفی از ‫هزینه‌های آموزشی استفاده بشه.
‫پس اگه آدام بخواد ‫به یه هنرستان بره
‫یا یه کامپیوتر جدید لازم داشته باشه
‫-یا بخواد خارج درس بخونه... ‫-نه، فقط...
‫آدام فوت کرده.
‫اوه، من...
‫خیلی متاسفم.
‫پس فقط دوست دارم بدونم ‫باهاش چه کارایی می‌تونم بکنم.
‫30 سال؟!
‫مذاکره من هنوز تموم نشده
‫اما نمی‌خوام ‫بهت امید واهی بدم.
‫کوفی حتی یه ماهم دووم نیاورد ‫و از من قوی‌تر بود.
‫دادستان گفت که...
‫ممکنه تمایل داشته باشه ‫که باهات یه معامله کنه
‫اگه اطلاعاتی داشته باشی ‫که بتونه ازش استفاده کنه.
‫اطلاعات درباره چی؟
‫دیزایر.
‫اوه، نه. نه، نه، نه. ‫من چنین کاری نمی‌کنم.
‫-میدونم. ‫-نه، میدونی اگه شستشون خبردار بشه
‫که خبرچینم چه بلایی سرم میاد؟
‫میدونم. میدونم!
‫میدونم. میدونم...
‫دیزایر بی دیزایر. ‫کارم تمومه.
‫شاید یه وکیل بهتر لازم داری.
‫چی، حالا تو هم می‌خوای ‫پشتم رو خالی کنی؟
‫نه، اما من... فقط دارم تلاش می‌کنم
‫ازت محافظت کنم.
‫پس تنهام نذار.
‫اما می‌ترسم که ‫اگه زیادی فشار بیارم
‫به آدمای اشتباهی فشار بیارم،
‫بعدش ممکنه اتفاق بدی بیفته.
‫ممنون.
‫دونتا، درسته؟
‫تا حالا اینجا ندیدمت.
‫خب، اینجا بودم.
‫می‌تونم اینجا بشینم؟
‫البته.
‫هنوزم توی گروه سوگواری ‫شرکت می‌کنی؟
‫هر هفته.
‫یه مدتی میشه که نرفتم.
‫بله جای خالیت به چشم میاد.
‫به گمونم باید عذرخواهی کنم.
‫متاسفم که گفتم پسرت ‫معتاد هروئین بوده.
‫پسرم معتاد هروئین بود.
‫خب، متاسفم بابت
‫اینکه تو لفافه گفتم که مرگش...
‫...اونقدری برات دردناک نبوده ‫که مرگ روکو برای من بوده. متاسفم.
‫ممنون.
‫با زن‌ها خیلی خوب کنار نمیام.
‫منو باش که خیال می‌کردم ‫دوستای خوبی میشیم.
‫احتمالاً تقصیر مادرمه.
‫حتی دربرابر دخترم، من نمی‌تو...
‫هیچ وقت نمی‌دونستم ‫چطوری باهاش صحبت کنم.
‫و بعدش...
‫من حتی دیگه نمیدونم با بقیه ‫اعضای خانواده‌م چطور صحبت کنم.
‫احساس می‌کنم دارم ‫خانواده‌م رو از دست میدم
‫دونه دونه‌شون رو.
‫اول روکو و بعد فیا.
‫گاهی احساس می‌کنم من...
‫یه مادرم که بچه‌ای نداره.
‫اما مادری نیستی ‫که بچه‌ای نداره.
‫من خیلی...
‫خیلی متاسفم. ‫قصد نداشتم بگم که...
‫ایرادی نداره. ‫متوجه منظورت هستم.
‫متوجه شدم که هیچ وقت ‫درباره همسرت خرف نمی‌زنی.
‫مطمئن نیستم حرفی ‫برای زدن مونده باشه.
‫عجب...
‫ازدواج من به خاطر ‫مرگ پسرم تموم شد.
‫می‌خواستم ‫یه مداخله ترتیب بدم اما...
‫همسرم نمی‌خواست قبول کنه ‫اوضاع چقدر بد شده.
‫تا زمانی که قبول کرد ‫دیگه خیلی دیر بود
‫و دیگه نمی‌تونستم به خاطرش ‫اونو ببخشم.
‫درسته.
‫همسر من موتوری رو خرید ‫که روکو سوار بهش مرد.
‫و بعد وقتی فیا ازمون عقب کشید،
‫منم مثل تو، ‫دنبال یه پاسخ خشن بودم
‫اما جیمی گفت نه.
‫میدونی، می‌ترسید اون کار ‫بیشتر دورش کنه.
‫و بازم در هر صورت ‫ما رو ترک کرد.
‫جینا...
‫نذار بین تو و بچه‌هات وایسه.
‫اونا تنها بچه‌هایی هستن
‫که تا پایان عمرت ‫می‌تونی داشته باشی.
‫اما همیشه میشه ‫یه همسر جدید پیدا کرد.
‫می‌تونم یه سوال ‫خصوصی ازت بپرسم؟
‫آره.
‫با توجه به نحوه فوت پسرت
‫اگه یه فروشنده هروئین اون ‫دست خیابون زندگی می‌کرد...
‫خونه‌ش رو خاکستر می‌کردم.
‫شاید من و تو ‫دوستای خوبی بشیم.
[کافه رستوران بوفا]
‫لعنت بهش.
‫به این زودی برگشتی؟
‫-با موکلم صحبت کردم. ‫-اوهوم.
‫به قتل درجه دو اقرار نمی‌کنه.
‫-سی سال یه عمره. ‫باشه پس.
‫دارم به قتل غیرعمد و ‫10 سال حبس فکر می‌کنم.
‫اگه رفتار خوبی داشته باشه ‫در عرض سه سال آزاد میشه.
‫شاید مجبور نباشه بزرگسالیش ‫رو پشت میله‌های زندان شروع کنه.
‫باشه. ببین، اگه انقدر ‫با هم اختلاف نظر داریم
‫چطوره همدیگه رو ‫تو جلسه دادگاه ببینیم؟
‫چطوری می‌تونی نسبت به این ‫موضوع انقدر سنگ‌دل باشی؟
‫لی، منم نمی‌خوام ببینم
‫اکثر زندگیش رو تو زندان بگذرونه.
‫واقعاً نمی‌خوام.
‫و قصد ندارم اینو به ‫شاهکار سابقه کاریم تبدیل کنم
‫اما یه بچه رو کشته.
‫من اطلاعات دارم.
‫چقدر رده بالا؟ ‫از مو کوچیکه؟
‫-مو بزرگه؟ ‫-از دیزایر نیست.
‫و اطلاعات یوجین نیست. ‫مال خودمه.
‫درباره مایکل دزیاتو.
‫اون که حبسش رو کشیده.
‫نه برای چیزایی که من میدونم.
‫نتیجه یه دادگاه رو دستکاری کرده.
‫میدونستی؟
‫به یه قاتل گناهکار ‫کمک کرده که آزاد بشه.
‫چرا داری اینو بهم میگی؟
‫چون اگه این اطلاعات درز کنه
‫هر پرونده‌ای که توی دادگاه اون
‫بررسی شده
‫هر محکومیتی که
‫مایکل دزیاتو قاضیش بوده
‫دوباره باز میشه و برای ‫تجدید نظر فرستاده میشه.
‫باید بدترین کابوس دادستانی باشه.
‫می‌تونی ثابت کنی؟
‫لزومی نداره ثابت کنم.
‫فقط باید این حرفا رو ‫ببرم پیش مطبوعات
‫که می‌برم.
‫پس، استراتژیت اینه
‫به ازای کاهش محکومیت موکلت
‫که از دفتر دادستانی اخاذی کنی؟
‫آره.
‫ممکنه برای این کار ‫پروانه وکالتت رو لغو کنن.
‫برات یه راز دیگه دارم.
‫دیگه نمی‌خوام وکیل باشم.
‫چرا این کار رو می‌کنی، لی؟
‫چون برادرش رو ناامید کردم.
‫با رئیسم صحبت می‌کنم
‫اما اگه پیشنهاد قتل غیرعمد بدم
‫این مذاکره تموم میشه.
‫و این حرفمو باور کن
‫که اگه سر این پرونده بهم ‫فشار بیاری دیگه چاره‌ای ندارم.
‫محکومیتش برای قتل خواهد بود
‫و به عنوان فرد بالغ ‫محاکمه میشه
‫برای ارتکاب به جرمی ‫که میدونیم انجام داده.
‫که حکمش حبس ابد ‫بدون آزادی مشروطه.
‫پس فراموش کن که ‫چقدر باید تو زندون بمونه.
‫اونجا میمیره.
‫خدایا چه بچه ساکتیه. ‫-میدونم.
‫بچه خوبی گیرم اومده.
‫اما هنوزم، نمی‌دونم ‫چطوری از پسش برمیای.
‫باعث نمیشه هول کنی ‫که با این سن کممون بچه داری؟
‫چرا گاهی اوقات.
‫وایسا که من...
‫-لازم نیست بهم پول بدی. ‫-استیسی...
‫جدی میگم، نیازی نیست.
‫باشه. ممنون.
‫-من باز می‌کنم. ‫-ممنون.
‫-فیا؟ ‫-بله؟
‫سلام فیا.
‫اسم من الیویاست. ‫می‌تونیم با هم صحبت کنیم؟
‫امشب دوازده نفر دیگه اضافه شدن.
‫و منم محض احتیاط تو هتل می‌مونم.
‫این نفرا اضافه داخلن یا خارج؟
‫بیرون. آره.
‫-حواسشون به ورودی‌هاست. ‫-خوبه.
‫محتاط بودن که منطقی نیست.
‫این جا آخرین جاییه که ‫می‌خوایم تصادفی درش رخ بده.
‫آره متوجه شدم.
‫برای محافظت اینجان، ‫نه برای مجادله.
‫پوشش یه مرد
‫کلی از شخصیتش تعریف می‌کنه.
‫انتخاب لباس‌های اخیرت ‫ستودنیه.
‫حرفه‌ای به نظر میای. ‫هوم.
‫مثل کسی که قراره جدی گرفته بشه.
‫اما این کراوات...
‫ازش خوشت نمیاد؟
‫نه، فعلاً خوبه.
‫تو جوونی و مسئولیت مردهای
‫خیلی بزرگتر از خودت ‫رو به دوش داری.
‫-خودت کراوات نمی‌بندی. ‫-اوهوم.
‫اکثر مردها چون مجبورن ‫کراوات می‌بندن. درسته؟
‫نبود کراوات به مردم می‌فهمونه
‫که تو به کسی جواب پس نمیدی.
‫به هیچ کس، پسرم.
‫خوب به نظر میای.
‫ممنون بابا.
‫شکر خدا.
‫-من میرم ببینم چه خبره. ‫-باشه
‫-خدا جون. ‫-تمومش کن.
‫هنوز لباس نپوشیدم.
‫احساس می‌کنم خیلی داغونم.
‫نمیدونستم هنوزم نگران میشی.
‫آره. هنوزم وقتی پای
‫اجراهای بزرگ وسطه هول می‌کنم.
‫هوم.
‫در ضمن میدونم این ‫چقدر برای تو مهمه.
‫می‌خوام عالی یپش بره.
‫تو بی‌نظیری.
‫چه خبره؟
‫فقط تو نیستی ‫که نگران میشه.
‫-چه ناز. ‫-هوم.
‫اوه، نه خیر.
‫شرمنده کلی آرایش کردم.
‫اما...
‫بعد از برنامه
‫تمام قد در خدمتم.
‫برای چه مدت؟
‫هر چقدر که بخوای؟
‫پس تا ابد.
‫تا ابد.
‫آره.
‫آماده‌ای؟
‫بیا بریم یه سر ‫به همسایه‌هامون بزنیم.
‫مامان.
‫لعنتی.
‫مامان.
‫بابا گفت نباید باهاشون برخورد کنیم.
‫آها. بابات گفته؟
‫مامان.
‫هی، هی.
‫صف این طرفه.
‫اومدم مالک جدید رو ببینم.
‫عالیه. ‫برو تو صف.
‫بی‌خیال مامان. ‫بیا بریم.
‫آره مامان. ‫برو.
‫-هی، هی. ‫-به من دست نزن!
‫دستت رو ازش بکش.
‫هی، هی، هی. ‫اینجا چه خبره؟
‫چیزی نیست.
‫بسپرش به من.
‫خانم بکستر، خواهش می‌کنم ‫عذرخواهی صادقانه ما رو
‫بابت سوءتفاهمی که پیش اومد ‫قبول کنین.
‫اگه می‌دونستیم قصد ‫دارین بهمون سر بزنین
‫اسمتون رو برای ایشون ‫وارد لیست مهمون‌ها می‌کردیم.
‫خواهش می‌کنم بفرمائید داخل.
‫پنج دقیقه.
‫آقای بکستر.
‫به باشگاه دزی بوله خوش اومدین.
‫به محله ما خوش اومدین.
‫انقدر نمیشه به سرمایه‌گزاری ‫روی کافه‌ها اعتماد کرد
‫که گفتم بهتره هر چی زودتر ‫بهتون سر بزنم.
‫-فقط محض احتیاط. ‫-هوم.
‫قصد داریم یه مدت مهمونتون باشیم.
‫براتون یه هدیه آوردم.
‫چه برند خوبیه.
‫فکر کردم از تغییر ‫نوشیدنی ارزون به این
‫خوشتون میاد.
‫خب، حتماً کلاس اینجا رو ‫بالاتر می‌بره، نه؟
‫هوم.
‫فکر می‌کردم یه نوشیدنی ‫500 دلاری چنین مزه‌ای بده.
‫هوم.
‫نباید هم‌قطارامون رو فراموش کنیم.
‫امیدوارم از امشب لذت ببرین.
‫قصد داریم ببریم.
‫مامان. مامان.
‫این چه کاری بود؟
‫کارلو، میدونم تایید پدرت ‫چقدر برات اهمیت داره
‫و می‌خوام تاییدت کنه
‫اما این رو یادت بمونه.
‫تو رو... من به دنیا آوردم.
‫خانم‌ها و آقایون
‫اجازه بدین ورودتون به دزی بوله
‫خوش آمد بگم.
‫حالا زمانش رسیده که صحنه‌مون رو
‫با افسانه محلی، بانوی خوش‌صدا،
‫پر کنیم، جنل زیبا.
‫[کافه رستوران بوفا]
‫همه گورتون رو از اینجا گم کنین!
‫برین! ‫راه بیفتین!
‫برین، برین!
‫راه بیفتین!
‫برو، برو، برو!
‫عجیب‌ترین مورد درباره ‫خانواده همینه مگه نه؟
‫اونا رو بهتر از هر کسی می‌شناسیم
‫اما بازم گاهی ‫اصلاً اونا رو نمی‌شناسیم.
‫فیا.
‫خانواده بکستر یه رد ‫از خودشون باقی گذاشتن
‫از قربانی‌ها و زندگی‌های نابودشده
‫و جنازه آدما.
‫پس چرا اونا رو دستگیر نمی‌کنی؟
‫دوست دارم بکنم.
‫جدی میگم.
‫اما بین چیزی که میدونم
‫و چیزی که میتونم ‫ثابت کنم تفاوت هست.
‫حتی اگه همه اینا ‫حقیقت داشته باشه
‫و به نظر میاد ‫خودتم ندونی که داره یا نه
‫هیچ ارتباطی به من نداره.
‫این خونه که اینجاست
‫به خانواده کوفی جونز ‫تعلق داشته.
‫این خانواده...
‫به قتل رسیدن.
‫خونه‌شون
‫منفجر شده.
‫نشت گاز بوده.
‫بی‌خیال فیا.
‫کوفی جونز روکو بکستر رو می‌کشه
‫و کارلو بکستر کوفی جونز رو می‌کشه.
‫و چند روز بعد خانواده جونز ‫کشته میشن
‫اونم توسط خانواده بکستر.
‫و این چه ارتباطی به تو داره؟
‫یوجین جونز
‫سعی کرد برادرت رو بکشه
‫خطا زد و به جاش ‫پدر بچه تو رو کشت
‫و بابت این اتفاق واقعاً متاسفم.
‫اما جنایتکاری در چنین مواردی همینه.
‫همه جا از خودش ‫قربانی به جا میذاره.
‫ازم چی می‌خوای؟
‫می‌خوام فرد قوی و دلسوزی باشی
‫که واقعاً هستی.
‫ازت می‌خوام کارهای اشتباه ‫خانواده‌ت رو جبران کنی.
‫ازت می‌خوام
‫منو وارد خانواده بکستر بکنی.
‫جاسوسی خانواده خودمو نمی‌کنم.
‫مهم نیست که میگی ‫چه کارایی کردن.
‫کارایی که قراره بکنن چی؟
‫هوم؟
‫این موضوع درباره گذشته‌ست.
‫اما پرونده‌ای که دستمه درباره ‫کاراییه که الان دارن انجام میدن.
‫و کارایی که در آینده ‫قصد انجامشون رو دارن.
‫فیا.
‫می‌دونم تو شبیه ‫باقی خانواده‌ت نیستی.
‫اما اگه انتخاب کنی که ‫الان کاری نکنی...
‫باید از خودت بپرسی ‫باهاشون چه تفاوتی داری؟
‫خیال کردی داری ‫چه غلطی می‌کنی؟
‫سلام. من دستیار ‫دادستان ایالات متحده‌م.
‫و اینجام
‫تا با خانم بکستر
‫درباره خانواده‌ش صحبت کنم. ‫شما کی هستین؟
‫من وکیلشم.
‫خب. از ملاقاتتون ‫خیلی خوشوقتم آقای...
‫دزیاتو.
‫آقای دزیاتو. باشه. ‫خب، چطوره بشینین؟
‫ببینین، این دختر زیر سن قانونیه.
‫دیگه نمی‌تونین بدون حضور من ‫باهاش صحبت کنین.
‫وقت رفتنه.
‫فیا.
‫هنوزم به تو بستگی داره.
‫می‌تونی بهم کمک کنی
‫که جلوی دردهای زیادی رو بگیرم.
‫خودم راه خروج رو بلدم. ممنون.
‫کلی بند و بساط داری خانم جون.
‫می‌خوام ببرمت خونه.
‫آره خب، یه کم دیرتر ‫خوشحال شو.
‫من اینطوری کار نمی‌کنم.
‫-یکی بهمون زده. ‫-یعنی که چی...
‫-منظورت چیه؟ کجا؟ ‫-کافه بوفا و محل پخش.
‫-همه جا. ‫-پسرا رو جمع کن.
‫تو خونه می‌بینمت.
‫مونیک. هی. ‫همراهشون نرو.
‫-بذار به کارشون برسن. ‫-تو خونه می‌بینمت.
‫کار کریس بوده.
‫لعنت بهت جی.
‫چرا برنگشتی خونه؟!
‫جی.
‫ببخشید جی.
‫شوخیت گرفته؟
‫ببخشید.
‫جی. جی!
‫جواب داد؟
‫-آره خوابید. ‫-خوبه.
‫خوب، چه فکری می‌کنی؟
‫فکر می‌کنم ماه دیگه همین موقع
‫دیپلمم رو گرفتم ‫و خانواده‌م گوشه زندانن.
‫اون دستیار دادستان
‫دقیقاً بهت چی گفت؟
‫منظورم اینه که فقط گفت که...
‫هر چیزی که تا حالا ‫درباره خانواده‌م شنیدم
‫احتمالاً حقیقت داره.
‫و اینکه به همون کارای ‫شومشون ادامه میدن
‫تا وقتی که یکی جلوشون رو بگیره.
‫فکر می‌کنی داشت ‫حقیقت رو می‌گفت؟
‫فکر می‌کنم هر چیزی ‫که مجبور بود می‌گفت.
‫واقعاً وکیل من هستین؟
‫نه. نه.
‫پروانه وکالتم باطل شده.
‫درسته.
‫خب، الان نزدیکترین چیز به وکیلین.
‫توصیه‌ای برام دارین؟
‫به نظرم نباید خودتو ‫توی این کارا دخالت بدی.
‫فکر می‌کنم باید از هر آشوبی که
‫خانواده‌ت درست کردن دور بمونی.
‫حتی اگه جاشون تو زندان باشه؟
‫فیا
‫از دخالت کردن تو ‫عاقبت خوشی نداره.
‫تو یه مادر 17 ساله‌ای.
‫کارت مبارزه با جرم و جنایت نیست.
‫کارت اینه که
‫با مراقبت از خودت ‫از بچه‌ت مراقبت کنی.
‫بیا.
‫این چیه؟
‫پس‌انداز دانشگاه آدامه.
‫تو رو ذی‌نفع اموالش کردم.
‫نمی‌تونم اینو قبول کنم.
‫مال خودته.
‫قراره باهاش چی کار کنم؟
‫چطوره یه برنامه پنج ساله نو بچینی؟
‫نمی‌دونم باید از کجا شروع کنم.
‫به نظرم تو و روکو باید
‫تا جایی که می‌تونین ‫از این شهر دور بشین.
‫صبح به خیر.
‫فکر کردم می‌تونم ‫تو رو اینجا پیدا کنم.
‫خیلی متاسفم جیمی.
‫شبی که روکو فوت کرد...
‫همون لحظه میدونستم ‫من و تو از پسش برنمیایم.
‫ببین، این.. ‫بهترین دوره زندگیمون نبوده.
‫و عزیزم، مطمئنم که من...
‫تقصیر منه.
‫راستش درباره‌ش ‫یه کم مطالعه داشتم.
‫زوج‌ها می‌تونن چندین سال ‫کشمکش داشته باشن
‫تا بعد از فوت بچه‌شون ‫دوباره با هم آشتی کنن.
‫درد می‌تونه برای مدت طولانی ‫افراد رو از هم دور نگه داره.
‫اما من جایی نمیرم.
‫من تو رو مجبور کردم
‫تا کارهایی بکنی...
‫تا به زور
‫انتقام بگیری.
‫بلکه دردش قابل تحمل‌تر بشه.
‫اما کمکی نکرد. ‫هیچ کدوم از...
‫هیچ کدوم از اون کارا ‫شرایط رو بهتر نکرد.
‫و هرگز نمی‌تونیم این ‫حقیقت بنیادی رو تغییر بدیم.
‫که تقصیر توئه
‫که روکو مرده.
‫و من هرگز دوباره
‫دوستت نخواهم داشت.
‫خوبی؟
‫دیشب نتونستم بخوابم.
‫اتفاقی افتاد؟
‫مشکل از اینجاست.
‫آره.
‫دوباره با دادستان صحبت کردم.
‫فکر کنم بتونم به قتل ‫غیرعمد راضیش کنم.
‫جدی؟ چطوری؟
‫من چیزایی میدونم
‫که می‌خوام آشکار کنم.
‫-درباره چی میدونی؟ ‫-چیزایی که باعث میشن
‫مشکلات زیادی برای ‫افراد قدرتمند ایجاد بشه.
‫تنها راهی بود که میتونستم ‫به معامله قانعش کنم.
‫قتل غیرعمد. باشه اما ‫چقدر بهش حکم میدن؟
‫10 سال.
‫میدونم اما
‫جرم اولته.
‫و با رفتار خوب توی زندان
‫چند سال دیگه میای بیرون.
‫و اگه معامله رو قبول کنم ‫باید اقرار به گناهکاری کنم.
‫درسته.
‫و باید بگم من اون بچه رو کشتم.
‫می‌تونم داستان رو از زاویه ‫دید خودم تعریف کنم؟
‫فقط می‌خوام تا وقتی جوونی ‫همه اینا برات تموم بشه.
‫خب، اگه تمام دنیا فکر کنن
‫یه آدم بی‌سروپام که ‫توی هتل تیراندازی کرده،
‫چطوری برام تموم میشه؟
‫این بهترین معامله‌ست ‫که نصیبت میشه.
‫معامله نمی‌خوام.
‫می‌خوام دادگاهم برگزار بشه.
‫موکلت کجاست؟
‫اون با خانواده‌ش ارتباطی نداره.
‫خب، من که فکر می‌کنم می‌تونه
‫برای پرونده من خیلی باارزش باشه.
‫زندگیش رو نابود می‌کنی.
‫خب، چه بهم کمک کنه و چه نکنه
‫تو مسیر زندگیش ‫جنبش بزرگی رخ میده.
‫این وسط نوه من چی میشه؟
‫بهم کمک کن قانعش کنم، ترتیبی میدیم
‫که ازشون مراقبت بشه ‫اما زمانم داره تموم میشه.
‫برای من زندگی ‫افراد زیادی تو خطره
‫که بخوام به خاطر ‫اون دوتا کنار بکشم.
‫و ای کاش شرایط متفاوت بود
‫اما فیا تنها عضو خانواده ‫بکستره که ممکنه همکاری کنه.
‫و کسی دیگه نیست که بتونه ‫منو انقدر بهشون نزدیک کنه.
‫من می‌تونم.
‫دست از سر روکو و فیا بردار
‫و من جیمی بکستر رو ‫برات گیر میندازم.