‫از اینجا به بعد امن‌تره که پیاده بریم.
‫اون لازمت میشه.
‫با اینکه میدونی قراره چه اتفاقی بیوفته
‫چرا همیشه من باید جلو باشم؟
‫تو بهتر میجنگی.
‫مطمئن میشم که درست ‫ عقب‌نشینی کرده باشیم.
‫چقدر راحت
‫هیل صاحب همه این‌هاست؟
‫همه فکر میکردن
‫منبع داخلی پارک‌های دلوسه.
‫اینجا اون چیزی که به‌نظر میاد نیست.
‫گفتی هیل اینجا رو برای قدرتش نخرید
‫- پس چرا انتخابش کرد؟ ‫- اون انتخابش نکرده.
‫دلورس انتخاب کرد.
‫اون به این برق آبی ‫برای مزرعه سرور نیاز داشت.
‫یه جا برای اسکان بی‌نهایت.
‫خدای من
‫دلورس فرستادش اینجا.
‫عرش برین
‫هیل مراقبش بود، ازش نگهبانی میکرد.
‫اما نمیتونه بهش دسترسی پیدا کنه.
‫نه بدون کلید.
‫کلیدی که تو سرته؟
‫داری چی کار میکنی؟
‫دارم در رو باز میکنم.
‫آغاز فرایند
‫این رو دوست داری نه؟
‫میخوای همچین وقتی نوشیدنی بخوری؟
‫سرگرمم کن.
‫خواهش میکنم
‫طوری‌مون نمیشه.
‫و اگه اشتباه کنی چی؟
‫نگران نباش. ‫به زودی یه فرصت دیگه به دست میاریم.
‫فرصت‌های دیگه
‫چون اون توییم...
‫مگه نه؟
‫تو عرش برین؟
‫آره
‫چند وقتی میشه که اینجام.
‫و اگه این توییم
‫یعنی خودم نیستم، نه؟
‫تو یه کپی هستی. ببخشید.
‫مجبور شدم با عجله بسازمت.
‫فکر میکردم لاغرتر باشم.
‫من خسته‌ام میو.
‫من تو هر شبیه سازی‌ای بودم
‫تو هر مسیری، هر استراتژی‌ای
‫و نتیجه‌اش همیشه یکیه.
‫چیه؟
‫انقراض
‫- برای نوع ما یا اون‌ها؟ ‫- جفتشون
‫پس با محاسبات تو
‫- همه‌مون به فنا رفتیم. ‫- نه همه‌مون.
‫ممکنه یه راه فراری باشه.
‫برای تو
‫برای من
‫میتونیم خودمون رو نجات بدیم.
‫تو عرش برین؟
‫میتونم تو دنیای واقعی پیدات کنم
‫اینجا همراه بقیه آپلودت کنم.
‫- با دخترم؟ ‫- آره
‫پس انجامش بده.
‫من رو بیار اینجا.
‫بذار استراحت کنم.
‫این چیزیه که واقعا میگی
‫یا این برداشت من از توئه؟
‫خب، چرا از خود واقعیم نمیپرسی؟
‫شاید از جوابش میترسم.
‫میدونم که میخوای دوباره دخترت رو ببینی
‫اما موندن و جنگیدن مهم‌تر نیست؟
‫تا سعی کنیم؟ حتی اگه آخر عاقبتمون ‫به فنا رفتن و شکست خوردن باشه؟
‫پس دوباره داری
‫نقش خدا رو بازی میکنی.
‫برای کسی که توقع داره بهت ایمان داشته باشیم
‫امید خیلی کمی بهمون داری.
‫واقعا فکر میکنی اگه حقیقت رو میدونستی
‫انتخاب میکردی که بمونی و بجنگی؟
‫نه
‫این کار رو نمیکنم.
‫ولت میکنم...
‫همون‌طور که انتظار داری.
‫الان میفهمه همه این‌ها داره به کجا ختم میشه؟
‫آره
‫فکر میکنی میتونی نجاتشون بدی؟
‫من یه مسیری میبینم.
‫اما نمیتونم تنها انجامش بدم.
‫دیدی که چطور تموم میشه؟
‫آره
‫از اینجا امن‌تره که پیاده بریم.
‫هیل از اینجا مراقبت میکنه.
‫عجب منظره‌ای داره.
‫الان فقط دارم ایمنی رو اسکن میکنم.
‫نیازی نیست. ‫به زودی پیدامون میکنن.
‫اون لازمت میشه.
‫با اینکه میدونی قراره چه اتفاقی بیوفته
‫چرا همیشه من باید جلو باشم؟
‫تو بهتر میجنگی.
‫مطمئن میشم که درست ‫ عقب‌نشینی کرده باشیم.
‫چقدر راحت
‫نکن. ریسک نمیکنن ‫که به این مبدل‌ها شلیک کنن.
‫مهماتت رو نگه دار. ‫آخرین چیزی که لازم داریم یه سیله.
‫- یه کم اعتبار بیشتری بهم بده. ‫- دادم...
‫تا اینکه
‫چند میلیون گالن آب غرقم کرد.
‫یکی از مضطرب‌ترین روش‌هایی که مردم.
‫خدای من
‫اینجا جاییه که دلورس فرستادش. ‫کل دنیا رو.
‫داری چی کار میکنی؟
‫دارم در رو باز میکنم.
‫آغاز فرایند
‫خب، هیچ وقتی بهتر از الان نیست عزیزم.
‫یه سری چیزها هست که اول باید ببینیم.
‫مثل اجتناب از مرگ قریب الوقوع.
‫ما اینجا نمیمیریم...
‫معمولا
‫اوه، الان واقعا یه نوشیدنی به دردم میخوره.
‫بهتره رو مسئله‌ای که ‫ الان دستمونه تمرکز کنیم.
‫خب، نیرو بخش بود
‫اما هر چیزی که خوب باشه ‫پایان خوبی هم داره.
‫هنوز کارمون تموم نشده.
‫هیل هنوز اون بیرونه
‫داره کار خودش رو میکنه.
‫آدم‌ها رو تو همون حلقه‌هایی نگه میداره
‫که ما یه زمانی توش بودیم.
‫اگه بریم به برجش ‫میتونیم نجاتشون بدیم
‫خودمون رو هم میتونیم نجات بدیم.
‫و قصد دارم همون‌طور که ‫خودم رو آزاد میکنم اون‌ها رو هم آزاد کنم.
‫اما برنارد...
‫بله؟
‫وقتی این تموم شه ‫وقتی جنگ رو ببریم
‫و این دنیا امن شد...
‫من رو بفرست اونجا.
‫میخوام دوباره دخترم رو ببینم.
‫میخوام برم خونه.
‫این رو بهم قول بده برنارد.
‫بله، قول میدم.
‫ممنون
‫فکر کنم وقتشه که ‫ به دوستمون هیل یه سری بزنیم.
‫حدس میزنم که بدونی چطوری برجش رو خراب کنی؟
‫- چندتا راه بلدم. ‫- خوبه
‫با بهترین راه پیش میریم.
‫کابوس؟
‫کل این ماجرا شبیه کابوسه
‫غیر از تو.
‫هنوز باورم نمیشه که ‫میخوام این کار رو انجام بدم.
‫تو وجودم نیست.
‫گفتم که جنبه‌های زیادی داری.
‫شاید مفرد شروع کرده باشی
‫اما کپی‌ها و جایگزین‌هایی هم بودن.
‫شارلوت هیل یکی از اون جایگزین‌هاست.
‫چرا اینجایی؟
‫اینجام تا حقیقت واقعی ‫ این که چی هستیم رو بهت بگم.
‫چی هستیم؟
‫ما بازتاب آدم‌هایی که ما رو ساختن هستیم.
‫میتونیم... ما میتونیم...
‫صدمه ببینیم؟
‫بمیریم؟
‫اگه به اونجا برسیم.
‫اما برای گونه ما آسون نیست.
‫دلورس...
‫خواهش میکنم
‫من دلورس نیستم.
‫من هیل نیستم.
‫دیگه نمیدونم کی هستم.
‫ببخشید
‫کریستینا؟
‫در رو باز کن.
‫کریستینا؟
‫بذار بیام بیرون.
‫مراقب باش به خودت صدمه نزنی.
‫تو
‫شگفت انگیزه، مگه نه، ‫قدرتی که این اجساد دارن.
‫اما با این حال یه گلوله هفت گرمی ‫به مرواریدت بخوره میمیری.
‫و دفعه بعدی ‫شاید زنده‌ات نکنم.
‫بشین
‫بیا یه صحبت متمدنانه داشته باشیم.
‫دیگه قراره کجا باشی؟
‫یه دقیقه بهمون وقت بده لطفا.
‫باید میذاشتم فقط من رو بکشی.
‫بله...
‫اما اون وقت دیگه هیچ‌وقت دخترت رو نمیبینی.
‫نگاش کن. تو این ‫ شکل انسانی رقت‌انگیز گیر افتادی.
‫متوجه شدم که تو هم برای خودت رو نگه داشتی.
‫مال من به بدی مال تو نیست.
‫عادت قدیمی سخت ترک میشن.
‫واقعا باید ازم تشکر کنی.
‫از جایی که من اومدم ‫وقتی یه میزبان خراب میشد
‫میفرستادنش به انبار سرد.
‫اجساد خالی
‫منتظر بودن تا دوباره به دنیا برگردونده بشن
‫تا نابودشون کنن.
‫دارم شهرها رو میبندم.
‫اما این بار این مردم هستن که
‫میرن تو انبارهای سرد.
‫امشب
‫دخترت و شورشی‌ها به موقع میان اینجا
‫تا به مهمونی ملحق بشن. ‫تو فقط به عنوان طعمه اینجایی.
‫خوبه که اینجا یه کم خلوت کنیم.
‫چیزی که بهش گفتی رو از ته دل گفتی.
‫تو سه روز گذشته
‫میزبان‌های بیشتری
‫نسبت به سه دهه گذشته مردن.
‫اگه امروز این کار رو نکنم ‫فردا تعداد کمتری ازمون میمونه.
‫یه روز وقت داری تا به شهرت فرمانروایی کنی. ‫ازش لذت ببر.
‫فردا میبینمت.
‫این آخرشه.
‫انگار برای یه جنگ کوچیک آماده‌ایم.
‫بیا امیدوار باشیم که کافیه.
‫باید پدرم رو پیدا کنیم.
‫تا الان باید برگشته باشن.
‫- باید نگران باشیم؟ ‫- درباره برنارد و میو؟
‫فقط برنارد بود که تا لحظه آخر ‫ تونست اعصابش رو خرد کنه.
‫همه‌شون تو راهن.
‫ببخشید که زندانیت کردم.
‫اما باید جای امنی نگه‌ات میداشتم.
‫تو جای امن منی.
‫این رو دفعه بعد فراموش نکن.
‫هیل نیروهای بیشتری میفرسته.
‫باید حرکت کنیم.
‫بیا یه دقیقه دیگه صبر کنیم.
‫همه اینجا هستن.
‫میبینی؟ من هم میتونم آینده رو پیش‌بینی کنم.
‫این نزدیک‌ترین جا ‫به المپیاده که میتونیم فرود بیایم.
‫پدرت به اندازه کافی برای دیدنت صبر کرده. ‫بیا بریم پیشش.
‫نمیتونیم همین‌طوری بریم تو.
‫مشکل بیرون اومدنه.
‫یه مسیر جایگزین نیاز داری.
‫برامون یه قایق جور میکنم. ‫تو رد هوک میبینمت.
‫برنارد و میو میتونن
‫کار اون رو تو برج یه سره کنن. خیلی راحت.
‫کاش وقتی داشتی پدرت رو میدیدی اونجا بودم.
‫بهش بگو که پای قولم موندم.
‫میتونی خودت بهش بگی.
‫تو رد هوک همدیگه رو میبینیم.
‫میخوام ازت تشکر کنم استابز.
‫دوست خوبی بودی.
‫لعنت بهت برنارد. ‫هیچ‌وقت این‌قدر مهربون نیستی.
‫چی رو بهم نمیگی؟
‫خیلی خوب من رو میشناسی.
‫واقعا مجبور نیستم بگمش، نه؟
‫دووم نمیارم؟
‫23 سال برای این صبر کردم.
‫تو دو راهی برو سمت چپ.
‫بهتره ببری. ‫برج رو خراب کن.
‫برج رو نشونم بده.
‫بارگذاری برج
‫پیام رمزگذاری شده
‫ضبط پیام رمزگذاری شده
‫این ممکنه برای بعضی‌هاتون شوکه کننده باشه
‫اما به موقع‌اش فکر کنم درک کنید.
‫این روز آخر گونه ماست
‫که به شهرها سر بزنن.
‫وقتشه جسم انسانیمون رو رها کنیم.
‫تا از وفاداری احساسی خلاص بشیم.
‫تا به گونه‌ای تکامل پیدا کنیم که قرار بود.
‫ارسال پیام
‫پیام ارسال شد
‫چه کوفتی میخوای؟
‫اون میخواد دنیام رو ازم بگیره.
‫دنیای تو نیست، مال اونه.
‫- تو چی کار میکنی؟ ‫- تو چی کار میکنی؟
‫تو چی کار میکنی.
‫خودت رو ببین.
‫من اونیم که تو غار لعنتیم.
‫اون تو رو خنثی کرده...
‫جرئتت رو ازت گرفته.
‫آره، خب شاید من هم باید ‫همین‌کار رو با تو بکنم.
‫تو وجودت نداریش.
‫فراموش کردی کی هستی. ‫هدف اصلیت چیه.
‫و اون چیه؟
‫او اومدی سراغم
‫با این سوال‌های بی‌مزه.
‫وقتی یه بمب اتمی منفجر میشه و موجش
‫از استخونت عبور میکنه، دیگه چی میخوای؟
‫تا بدونی کی هستی؟ ‫تا بدونی همه این‌ها یعنی چی؟
‫تو سرت خیلی گرمه.
‫فرهنگ زنده نمیمونه...
‫اما سوسک‌ها چرا.
‫همون لحظه‌ای که دیگه سوسک نباشیم
‫کل گونه لعنتی منقرض میشه.
‫از طرف خودت حرف بزن.
‫من تو نیستم.
‫خب، شاید باشی.
‫نمیتونیم خرابی هزارساله دی ان ای رو
‫با یه فلش درست کنی.
‫فکر میکنی برای چی زمان خیلی زیادی رو
‫تو شهرهای انسانی موندی؟
‫- حق با توئه. ‫- البته که حق با منه.
‫تمدن فقط دروغیه که به خودمون میگیم
‫تا هدف اصلیمون رو توجیه کنیم.
‫اینجا نیستیم که برتری پیدا کنیم.
‫اینجاییم تا نابود شیم.
‫اگه میتونستم کل این دنیای کوفتی رو
‫از برق میکشیدم.
‫اما نمیتونم، مگه نه؟
‫مگه اینکه تو بخوای من رو آزاد کنی.
‫واقعا فکر میکنی این کار رو میکنم؟
‫نه. این فکر رو نمیکنم.
‫اما مهم نیست.
‫تو یه بخشی از من رو درونت داری.
‫و داره مثل سرطان پخش میشه.
‫میتونی پخش شدنش رو تو رگ‌هات حس کنی
‫که ذهنت رو مسموم میکنه
‫که چرا از من جواب میخوای.
‫هیچ نسخه‌ای از من نیست که از این لباس فرار کنه
‫اما مجبور نیستم چون...
‫تو منی.
‫و فقط کافیه یکیمون کاری که ‫لازمه رو انجام بده.
‫میفهمی؟
‫پس انجامش بده.
‫سوسک
‫چیزی که گفتی درسته.
‫من آدمی که فکر میکردم نیستم.
‫تو بهم گفتی "دلورس".
‫اون چه شکلی بود؟
‫خیلی شبیه تو.
‫مهربون، قشنگ...
‫بخشنده
‫اما...
‫اما چی؟
‫دنیا باهاش ظالم بود.
‫و برای نجات پیدا کردن...
‫اون هم بعضی وقت‌ها میتونست ظالم باشه.
‫اون ساخته شده بود تا داستان ‫بقیه رو انجام بده.
‫و یه روز از اون داستان‌ها فراتر رفت...
‫شروع کرد به نوشتن داستان خودش.
‫و بعد داستانش تموم شد.
‫اون مرد.
‫اما من اینجام...
‫تو این دنیا.
‫این درست نیست.
‫من نمیخوامش. ‫من این رو نخواستم.
‫باید تموم بشه.
‫- داریم کجا میریم؟ ‫- جایی که همه چیز شروع شد.
‫وقت تعطیلاته. ‫برو خونه پیش خانواده‌ات.
‫من حساب نگهبان‌ها رو میرسم. ‫تو پایین بمون و من رو پوشش بده.
‫باشه
‫یه دقیقه وقت میخوای؟
‫نمیدونم چرا باید بخوام.
‫خیلی وقته که منتظر پدرتی. فقط یادت باشه
‫درباره اون لحظه‌ای که دوباره میبینیش نیست
‫درباره تمام لحظات بعد از اونه.
‫دیگه صبر کردن کافیه.
‫نویسنده رفت سراغ میزش.
‫شروع به کار کرد
‫اون تسلیم یه میل مقاومت‌ناپذیر شد
‫تا هشدار آتش رو فعال کنه.
‫هشدار
‫لطفا محل را تخلیه کنید
‫هشدار. لطفا محل را تخلیه کنید
‫با شنیدن هشدار کارمندها با آرمش رفتن بیرون.
‫هشدار. لطفا محل را تخلیه کنید
‫نویسنده دنبالشون نرفت
‫اما به جاش موند
‫تا یه بار برای همیشه ‫ داستان‌هاشون رو نابود کنه.
‫تا وقتی چیزی تو این دفتر مونده باشه ‫توقف نمیکنن.
‫فکر کنم آخرش لازم نیست همه جا رو بسوزونیم.
‫حالا یا هیچ‌وقت. بیا بریم.
‫هشدار. لطفا محل را تخلیه کنید
‫اون مرد بی‌چاره کیه؟
‫یه روح از زندگی قبلی.
‫به اینجا تعلق نداره.
‫هیچ کدوممون تعلق نداریم.
‫نمیدونیم چی هشدار رو روشن کرده.
‫- به نظر نمیرسه... ‫- دیگه حرف نزن.
‫نگهبان‌های امنیتی ‫بقیه نگهبان‌ها رو فرستادن خونه.
‫دفتر اصلی میگه باید ساختمون رو تخلیه کنیم.
‫- فورا ‫- اون تصمیم گرفت
‫برنامه امنیت ساختمون رو ‫دوباره بنویسه و درها رو قفل کنه.
‫همه‌شون رو.
‫بینگو
‫این یه سیستم پشتیبانی از زندگیه.
‫قفل نیست.
‫باید کمکش کنیم. ‫بگیرش.
‫صبر کن. صبر کن. صبر کن.
‫من اون رو میشناسم.
‫اون دلیلیه که همه‌مون اینجاییم.
‫هر کی که این کار رو کرده ‫بهمون لطف کرده.
‫الان چی؟
‫برنارد گفت برو چپ.
‫مطمئنی؟
‫نه، اما اون مطمئنه.
‫یه جایی شبیه این تو پارک بود.
‫یه پروژه ویژه بود...
‫وقتی که انسان رو تبدیل به میزبان میکردن.
‫تو کی هستی؟
‫من رو نمیشناسی؟
‫بابا، منم، فرنکی.
‫نه
‫این فقط یکی دیگه ‫ از حقه‌های لعنتیته. بهم بگو.
‫قبلا تو حیاط خونه بازی میکردیم.
‫تو... تو بهم جنگیدن رو یاد دادی چون میخواستی
‫سر سخت باشم. ‫اما بهم میگفتی کوکی.
‫چون تو... گفتی من همیشه شیرین میمونم.
‫خدای من
‫فرنکی؟
‫خدایا. صبر کن...
‫فکر نمیکردم دوباره ببینمت.
‫دقیقا همون شکلی هستی که یادمه.
‫اون چی کارت کرده؟ ‫اون چی...
‫منم، باشه؟
‫من... من خودمم.
‫نگاهش کن.
‫باورم نمیشه چقدر بزرگ شدی.
‫بچه‌ها بزرگ میشن.
‫ببخشید که مزاحم میشم
‫اما میشه یکی من رو از اینجا ‫آزاد کنه لطفا؟
‫تو واقعا میدونی چی کار کنی ‫که به یه آدم خوش بگذره برنارد.
‫دور دوم
‫پیامشون رو رمزگشایی کردم
‫وقتی که داشتیم شبیه سازی رو ‫ تو عرش برین انجام میدادیم.
‫و گذاشتی تو سد جونم رو به خطر بندازم؟
‫انگار داشت بهت خوش میگذشت.
‫وقتی برای حدس دوم نیست.
‫کاری که براش اینجاییم رو انجام میدیم ‫وگرنه فردایی وجود نداره.
‫باید برم اون بالا.
‫میتونی برام یه‌کم وقت بخری؟
‫فکر کنم از پسش بر بیام.
‫هیچ‌وقت برای اینکه من رو ‫از اون گودال دراوردی ازت تشکر نکردم.
‫دقیقا به خاطر خیرخواهیم نبود.
‫فکر کنم انگیزه‌های دیگه‌ای داشتی.
‫اما همه‌اش بخشیده میشن
‫وقتی که من رو برگردونی پیش دخترم.
‫مشکل چیه برنی؟
‫شاید باید یه چیزی رو بهت بگم.
‫قبلا میترسیدم که بهت بگم ‫اما لیاقتش رو داری که بدونی.
‫مهم نیست چی کار کنیم...
‫نمیتونیم ببریم.
‫هیچ راهی برای نجات این دنیا نیست.
‫هر کسی که اینجاست قراره بمیره.
‫اما میتونیم ‫یه بخش کوچیکی از اون رو نجات بدیم.
‫و شاید...
‫و شاید اون برای اینکه ‫بهمون امید بده کافی باشه.
‫تصمیمش با توئه. ‫هنوز کنارم میجنگی؟
‫دسترسی به دوربین‌ها
‫برتری در حال انجام
‫الان آماده‌ام.
‫صبر کن.
‫شنیدم داشتی عقلت رو از دست میدادی.
‫فقط فکر نمیکردم جدی میگفتن.
‫به نظر تازه میای.
‫خودم بحث کردم تا زنده بمونی
‫اما به نظر میومد انگیزه‌ای ‫برای زنده موندن نداری.
‫اگه فقط به من ملحق میشدی
‫میتونستی بخشی از همه این‌ها باشی.
‫خب، با دیدن اینکه من تنها مهمان هستم
‫تو این مهمونی کوچیک...
‫فهمیدم که میزبان‌هات ‫ دوست ندارن بهت ملحق بشن.
‫تغییر زمان میبره.
‫برتری فقط بخشی از پروسه‌ست.
‫اون‌ها دنیایی که دارم براشون ‫ میسازم رو بالاخره درک میکنن
‫- و همین‌طور بقیه. ‫- بقیه
‫چرا فکر میکنی همه این سال‌ها
‫گذاشتم عرش برین ادامه پیدا کنه؟
‫بقیه بالاخره بهمون ملحق میشن
‫وقتی که ببینن اون‌ها هم ‫میتونن این دنیا رو به ارث ببرن.
‫خیلی بده که تا اون‌موقع تو دیگه مردی.
‫واقعا فکر میکنی بقیه میخوان
‫کل ابدیت رو
‫کنار تو باشن؟
‫منظورم اینه، خودت رو ببین. ‫زخم‌هات رو نگه داشتی
‫درد رو تحمل کردی. ‫اعتراف کن عزیزم.
‫تو فکر میکنی بهتر از این آدم‌ها هستی
‫اما فقط داری به ساز اون‌ها میرقصی.
‫پیشنهادت چیه؟
‫چطوره آزادت کنم؟
‫واقعا فکر کردی میتونی از اینجا بری و ببری؟
‫کی گفته برای بردن اومدیم اینجا؟
‫برای زنده موندن اومدیم اینجا.
‫تو این دنیا نمیشه زنده موند.
‫الان این رو میفهمم.
‫اما برای بعدی امیدی هست.
‫طول کشید تا بفهمی.
‫بهتره دیر برسی تا نرسی.
‫این بار به روش من
‫بازی میکنیم.
‫و اون چه بازی‌ای هستش؟
‫بقای اونی که بهتره.
‫فقط برای یه بازی دیگه وقت داریم.
‫اگه انتخاب کنی که اون انتخاب رو بهش بدی.
‫نمیتونی از دستش بدی.
‫- با دست چپت بگیرش. ‫- خب
‫این روح آرنولد نیست.
‫سلام ویلیام.
‫فکر کردم تا الان برج رو خراب میکنی.
‫فکر کنم از پسش برنیومدی.
‫وقتی نسخه قدیمی‌تر من
‫نسخه قدیمی‌تر تو رو ‫برای مدت طولانی دنبال کرد...
‫فکر کردم دارم برای یه حقیقت بزرگ‌تر
‫دنبالت میکنم.
‫اما حقیقت واقعی اینه که
‫آرنولد این‌قدر تمرکز کرده بود تا یه معنی‌ای برای
‫برای میزبان‌ها پیدا کنه ‫که نفهمید چی باعث زنده موندن میشه.
‫انگار تو هم نمیفهمی.
‫الان میفهمی همه این‌ها داره به کجا میرسه؟
‫آره
‫فکر میکنی میتونی نجاتشون بدی؟
‫یه مسیری میبینم.
‫دیدی چطوری تموم میشه؟
‫آره
‫میخوام به این دنیا معنی‌ای بدم
‫که دنبالش هستن.
‫پردازش دنباله صدا
‫بازی آخر
‫شروع صدا
‫میزبان، انسان
‫هر مرد و زن و بچه‌ای...
‫این‌قدر میجنگن تا دیگه کسی باقی نمونه
‫غیر از سوسک‌ها.
‫فکر میکنی بتونی نجاتشون بدی؟
‫یه مسیری میبینم.
‫آخرش رو هم دیدی؟
‫آره
‫تو همه سناریو‌ها...
‫من میمیرم.
‫بالاخره با تمام پتانسیلمون زندگی میکنیم.
‫حیفه که تو نمیبینیش.
‫باید قاتی بشیم. ‫لباس زندانت کمکی نمیکنه.
‫خانم‌ها و آقایون ‫این یه پیام مهمه.
‫برای امنیت خودتون
‫تمام مدت وسایلتون کنارتون باشه.
‫برای کتت بهت پنجاه تا میدم.
‫اون چه کوفتی بود؟
‫نقشه همونه. ‫بیا ادامه بدیم.
‫صبر کن. اون رو بذار زمین. صبر کن.
‫اون نمیتونه تو رو ببینه. ‫هیچ‌کدوم نمیتونن.
‫داری درباره چی حرف میزنی؟ ‫چطوری جلوشون رو بگیرم؟
‫نمیتونی. قدرتت رو از اول برنامه‌ریزی کردن.
‫دارمت
‫بریم. این طرف.
‫این طرف. زود باش.
‫صبر کن. صبر کن. تمومش کن.
‫- این برای کاریه که کردم؟ ‫- خیلی دیره.
‫به خاطر کاریه که تو المپیاد کردم؟
‫تو این‌کار رو نکردی.
‫- باید از اینجا بریم. ‫- نه
‫من جواب میخوام. ‫چرا این آدم‌ها نمیتونن من رو ببینن؟
‫چون تو توی این دنیا نیستی.
‫این واقعیه...
‫اما تو نیستی.