.
[ویلوهیل]
‫بیا تو!
‫کتابتون رو خوندم.
‫گشایش ذهن طردشدگان.
‫وقتی داشتم تایلر رو رام می‌کردم ‫خیلی به دردم خورد.
‫من رو می‌بخشید اگه از این به عنوان ‫نقل قول تبلیغاتی تو چاپ بعدی استفاده نکنم.
‫فکر می‌کردم جدا نگه داشتن شما دو نفر ‫سلطه‌ی عاطفیتون رو روش کم می‌کنه.
‫ولی نکرده، مگه نه؟
‫و حالا می‌خواید بهتون بگم چطور ‫قفل هیولای کوچولوی من رو باز کنید.
‫می‌خوام بدونم با تایلر چی کار کردید، ‫تا بتونم بازپروریش کنم.
‫بازپروری؟
‫این کاریه که اینجا می‌کنید؟
‫من همیشه شایعاتی شنیده بودم ‫که ویلوهیل آزمایش‌های مخفی
‫روی طردشده‌ها انجام می‌ده.
‫ما تو زیرزمین کالبدشکافی ‫فضایی‌ها هم انجام می‌دیم.
‫حالا، حاضرید بهم کمک کنید یا نه؟
‫فقط اگه موافقت کنید من رو ‫برای همیشه به اینجا منتقل کنید،
‫به عنوان یه بیمار، نه یه زندانی.
‫اون رو هیئت منصفه تصمیم می‌گیره.
‫متأسفم که نتونستیم به توافق برسیم.
‫مجبورم یه روش تهاجمی‌تر ‫برای باز کردن قفل تایلر پیدا کنم.
‫ترتیبات انتقالش رو به ‫ندامتگاه ایالتی شمالی بدید.
‫و لطفاً قید کنید که من توصیه می‌کنم ‫زندانی
‫تا زمان محاکمه‌ش .در سلول انفرادی قرار بگیره
‫بله، دکتر.
‫منظورتون رو رسوندید. ‫حاضرم کمک کنم.
‫تنها چیزی که می‌خوام اینه که...
‫... بذارید تایلر رو ببینم، رو در رو.
‫فقط یه بار.
‫لطفاً.
‫تایلر.
‫اشکالی نداره.
‫مامان اینجاست.
‫ببین باهات چی کار کردن.
‫می‌دونم، عزیزم.
‫منم دلم برات تنگ شده بود.
‫من خواب این لحظه رو می‌دیدم.
‫به قلاده‌ی شوکر دست نزن. ‫اون رو می‌کشه.
‫آروم... آروم، عزیزم.
‫می‌دونم ناراحتی.
‫فقط مامانی رو بذار زمین.
‫قول می‌دم از اینجا بیرونت بیارم.
[ونزدی] [فصل دوم، قسمت چهارم: اگر این رنج‌ها زبان داشتند]
‫هیچی مثل یه خاکستردان ‫حواس آدم رو تحریک نمی‌کنه.
‫تنها کسایی که لیاقت دارن تو این آشغالدونی ‫دفن بشن کارکنان خدمات هستن.
‫مادربزرگ،
‫شما اینجایید.
‫نوه‌م زنگ می‌زنه تا در مورد ‫یه رقیب اطلاعات جمع کنه؟
‫تو عملاً من رو به مبارزه طلبیدی که بیام.
‫می‌دونستم آخر هفته‌ها کار می‌کنی.
‫مرگ هیچوقت تعطیلی نداره، ‫منم ندارم.
‫چرا به این پاتریشیا ردکار ‫علاقه‌مند شدی؟
‫اون بخشی از تحقیقات در حال انجام منه.
‫ببینید. من همه‌ی این آگهی‌های ترحیم رو پیدا کردم.
‫همه‌شون طردشده، همه‌شون بیمار در ویلوهیل.
‫همه‌شون سوزونده شدن و اینجا دفن شدن.
‫این چه ربطی به تو داره؟
‫من رویای مرگ هم‌اتاقیم رو دیدم. ‫یه جورایی همه‌ش به هم مرتبطه.
‫لطفاً کارتم رو بهش بده.
‫من برای تمام مراسم تدفین و تابوت‌ها ‫تخفیف دوستان و خانواده ‌ارائه می‌دم.
‫اگه توانایی ذهنی‌م رو پس می‌گرفتم، ‫تا الان این قضیه رو حل کرده بودم.
‫مادرم می‌خواد کتاب گودی رو بسوزونه.
‫برای خاکستر ریخته شده گریه نکن.
‫می‌دونی من در مورد احساسات چی می‌گم.
‫اون‌ها رو ته دلت چال کن ‫و اجازه بده آروم آروم از درون بخورنت.
‫همه‌ش به حرکت مچه.
‫باید بگم کار شلخته‌ایه. نامنظمه.
‫عجیبه.
‫بیا، دقیقاً همونطور که یادت دادم.
‫رگه‌هایی از گوزن.
‫رگه‌هایی از سنجاب و راکون.
‫و یه ته‌مزه‌ی نامحسوس از شیتزو.
‫خیلی خوبه.
‫چی کمه؟
‫انسان.
‫مدارک من!
‫یه دوی خوب بین سنگ قبرها ‫همیشه به آدم حس زنده بودن می‌ده.
‫اون کلاغ داشت تو رو به ‫یه تله‌ی مرگبار می‌کشوند؟
‫من و واریکوس شرط بسته بودیم.
‫آوینی که اون‌ها رو کنترل می‌کنه ‫همه‌ی مدارک من رو دزدید.
‫قفس پرنده‌شون رو به هم ریختم.
‫ماجرا داره پیچیده‌تر می‌شه. بعدش چی؟
‫این قبرستون رو بخر و بفهم ‫کی مجوز اون سوزوندن‌ها رو داده.
‫چرا باید همچین کار عجولانه‌ای بکنم؟
‫وقتی به مادرم بگی که بالأخره ‫داری من رو وارد کسب و کار خانوادگی می‌کنی،
‫تمام ناامنی‌های دوران کودکیش ‫از زیر پوستش بیرون می‌زنن.
‫چه خوب بازی کردی، عزیزم.
‫تو دقیقاً می‌دونی چطور راهت رو ‫تو قلب سرد و خشکیده‌ی من باز کنی.
‫معمولاً یه آگهی ترحیم ‫پایان داستانه...
‫... نه شروع یه داستان ‫حتی عجیب‌تر.
‫کی مرگ اون بیمارها رو جعل کرده؟
‫لوئیس کیه؟
‫و چطور همه‌ی این‌ها به مرگ قریب‌الوقوع ‫اینید مرتبط بود؟
‫هر چه زودتر به جواب برسم،
‫زودتر می‌تونم اینید رو نجات بدم...
‫ونزدی!
‫... که در حال حاضر می‌خوام به قتل برسونمش.
‫اون کش مو رو روی در ندیدی؟
‫این یه جورایی رمز جهانی برای ‫"مزاحم نشوید"ـه.
‫می‌دونی که من از استفاده از تفنگ میخکوب ‫ابایی ندارم.
‫- چقدر وقته اینجایی؟ ‫- یه جایی بین...
‫و...
‫قطعاً آسیب روحی دیدم.
‫- بریم. ‫- از اتاق من دور بمون، موجود چندش.
‫این اخطار دوم بود.
‫داشتم سعی می‌کردم کارهای پیش پا افتاده رو ‫از دوشت بردارم
‫تا بتونی روی پرونده تمرکز کنی.
‫مثل برداشتن نامه‌هات.
‫یه نامه از ناشرت داری. ‫فکر کردم می‌خوای سریع به دستت برسه.
‫"خانم آدامز عزیز، ما همه وایپر رو دوست داریم..." ‫دا-دا-دا-دا-دا...
‫"کار کردن با شما فوق‌العاده سخته..." ‫بلا-بلا-بلا...
‫"امتناع سرسختانه از مشارکت ‫در فرآیند ویرایش و بازنویسی..."
‫دا-دا-دا-دا-دا.
‫"متأسفانه، باید شما رو به عنوان نویسنده ‫کنار بذارم. لطفاً کمک بگیرید."
‫متأسفم.
‫چرا؟ ترجیح می‌دم هیچ‌کس رمانم رو نخونه ‫تا اینکه مصالحه کنم.
‫حالا که این آوین از ‫تحقیقات ما باخبره،
‫وقت زیادی نداریم.
‫تمام جواب‌های ما ‫تو تیمارستان ویلوهیل‌ـه.
‫و من دقیقاً می‌دونم کدوم دیوونه‌ای ‫اون‌ها رو برام به دست میاره.
‫آهای؟
‫زنگ زدی؟
‫ممنون که با این عجله اومدی.
‫برای خواهرزاده‌ی مورد علاقه‌م،
‫همیشه یه ‌کمین فاصله دارم.
‫می‌خوام وارد ویلوهیل بشی.
‫آخرین باری که این کار رو کردم .برای مادرت بود
‫ازم خواست یه سر به خواهرش بزنم.
‫خاله اوفلیا اونجا بود؟ کی؟
‫سال‌ها پیش. تا وقتی من بستری شدم ‫اون جیم شده بود.
‫چند هفته‌ای اونجا موندم.
‫یه متخصص شوک‌درمانی ‫درجه یک داشتن، ایگور.
‫یه گولاگ تو سیبری اداره می‌کرد. (زندان سیاسی)
‫اون واقعاً بلد بود چطور ‫مخ آدم رو به هم بریزه.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه من رو غافلگیر کنه، بچه.
‫اون با توئه؟
‫این تعقیب‌گر منه.
‫تبدیلش کردم به یه پادوی ‫بی‌جیره و مواجب و مصرفی.
‫من طرفدار بزرگ کار کودکانم.
‫یه گله چوپاکابرا ‫کمتر از تو سروصدا می‌کنه.
‫یاد بگیر نفست رو حبس کنی، ‫و روی درزهای کف‌پوش راه بری.
‫ممنون بابت نکته‌ی حرفه‌ای.
‫به خودم زحمت دادم و ‫نقشه‌های ویلوهیل رو برات گرفتم.
‫می‌خوام لوئیس رو پیدا کنی. ‫می‌تونه یه بیمار باشه، می‌تونه یه دکتر باشه.
‫فقط مطمئن شو اون روان‌پزشک، ‫دکتر فیربرن، نتونه ردت رو تا من بگیره.
‫نگران نباش. اگه کسی متخصص ‫بستری شدن تو دیوونه‌خونه باشه،
‫اون منم.
[مهمانسرای اپل‌ هالو]
‫- ممنونم. ‫- ممنونم.
‫من یه سوئیت می‌خوام.
‫بزرگ‌ترین اتاقی که دارید.
‫فقط برای یک شب.
‫به مهمانسرای اپل هالو ‫خوش آمدید، آقای دیابولیک.
‫به یه کارت اعتباری نیاز دارم.
‫ترجیح می‌دم نقد پرداخت کنم.
‫نگران نباشید، اون پاک می‌شه.
‫- عزیزم، اون چیه؟ ‫- هیچ ایده‌ای ندارم، عزیز دلم...
‫ببخشید. شما اصلاً می‌خواید ‫در این مورد شکایت کنید؟ مسخره‌ست.
‫بله، اونجا دفتر کلانتره؟
‫بله، جنیفر نوسبام هستم ‫از مهمانسرای اپل هالو.
‫باید یه مهمون رو گزارش کنم.
‫این مجرم ماست.
‫متصدی پذیرش گفت با پول دزدی پرداخت کرده ‫و می‌تونه خطرناک باشه.
‫برای احتیاط، طبقه رو تخلیه کنید.
‫در به در برید.
‫من از عهده‌ی آقای دیابولیک برمیام.
‫این اتاق قرار بود خالی باشه.
‫شما کی هستید؟
‫پلیس جریکو، در رو باز کن!
‫پلیس، با دست‌های بالا بیا بیرون!
‫- نشونم بده! ‫- دست‌هات رو نشونم بده!
‫18 تا پاسپورت و ‫33 تا گواهینامه رانندگی داری.
‫می‌خوای توضیح بدی؟
‫عاشق سفرم.
‫علاقه‌امه.
‫- کلانتر. ‫- بله؟
‫این رو نگاه کنید.
‫سارق بانک که پارسال از دستگیری فرار کرد.
‫خب...
‫حداقل از نیمرخ خوبم عکس گرفتن.
‫آب‌نبات طبیعی.
‫با دکتر فیربرن تماس بگیرید.
‫بهش بگید برای این یکی به یه ‫ارزیابی کامل روانی نیاز داریم.
‫اون تنها معمای ما نیست.
‫ظاهراً، اون یه ماهه تو اون ‫اتاق هتل جا خوش کرده.
‫هیچ نشونه‌ای از ورودش ندارن، ‫و هیچ مدرک شناسایی‌ای نداره.
‫خب، دقیقاً داریم به چی نگاه می‌کنیم؟
‫دعوت‌نامه‌های جشن. هر کدوم ‫باید تو پاکت گذاشته و مهر و موم بشه.
‫این رو به عنوان بخشی از ساعات ‫خدمات اجتماعی اجباری‌تون حساب می‌کنم.
‫مطمئن نیستم چرا من مجازات شدم،
‫وقتی این دو تا احمق کسایی بودن ‫که زامبی مغزخوار رو قایم کردن.
‫من فقط ناظرشون بودم.
‫پروفسور اورلوف با مهربانی ‫موافقت کرده که نظارت کنه.
‫باید این دعوت‌نامه‌ها رو سریع بفرستیم [کلانتری‌ام! لطفاً سریع بیا]
‫بیانکا بهتون نشون می‌ده چطور انجامش بدید.
‫در واقع من یه مسئله شخصی دارم ‫که باید بهش رسیدگی کنم.
‫این دعوت‌نامه‌ها تنها اولویت شماست.
‫می‌دونم، ولی شما نمی‌فهمید...
‫من باید به هیئت مدیره بگم که ‫به اولین هدف جمع‌آوری کمک مالی‌مون نرسیدیم
‫چون هنوز خیّر اصلی‌مون رو جذب نکردیم.
‫ولی این کاریه که وقتی ‫یه رهبر هستی انجام می‌دی.
‫تو تقصیر گندکاری‌های ‫بقیه رو به گردن می‌گیری.
‫خب، بچه‌ها.
‫دست به کار بشید.
‫اون پاکت‌ها خودشون پر نمی‌شن.
‫و چشمم به شما دوتاست.
‫داری برای کتاب گودی توده‌ی هیزم ‫آماده می‌کنی؟
‫عزیزم، اگه اینجا اومدی که دوباره ‫از خودت دفاع کنی...
‫من التماس نمی‌کنم.
‫همونطور که مادربزرگ گفت، ‫برای خاکستر ریخته شده گریه نکن.
‫به نظر میاد اخیراً ‫خیلی داره بهت نصیحت می‌کنه.
‫خاله اوفلیا به ویلوهیل فرستاده شد.
‫چرا؟
‫از مادربزرگت بپرس.
‫تصمیم اون بود.
‫تو من رو به راز نگه داشتن متهم می‌کنی، ‫ولی خودت بهتر از من نیستی.
‫شاید این اخلاقم رو از تو به ارث بردم.
‫تو سال دومش...
‫اوفلیا در حالی که جیغ می‌کشید ‫تو حیاط پیدا شد.
‫اشک‌های سیاه از گونه‌هاش ‫سرازیر بود.
‫اون به توانایی ذهنی‌ش ‫بیش از حد فشار آورده بود.
‫اون موقع بود که فرستادنش.
‫ولی برخلاف تو...
‫من التماس کردم.
‫به مادربزرگ التماس کردم که اوفلیا ‫تو ویلوهیل فقط بدتر می‌شه.
‫که مشکلاتش روانی نیست، ‫مأورایی‌ـه.
‫ولی درخواست‌هام به گوشش نرسید.
‫مادربزرگ همیشه تو چال کردن چیزها ‫بهتر از درست کردنشون بود.
‫خاطرات قدیمی مثل جنازه‌های قدیمی‌ان.
‫وقتی از زیر خاک درشون میاری، ‫هیچوقت مثل قبل به نظر نمی‌رسن.
‫مامان،
‫چه غافلگیری ناخوشایندی.
‫واریکوس بهم گفت زنگ زدی.
‫و می‌خواستم سند قبرستونی که ‫براش خریدم رو به ونزدی بدم.
‫فقط یه ملک کوچیک برای شروع، ‫تا طعم کسب و کار خانوادگی رو بچشه.
‫یه زن باید سبد سرمایه‌ی ‫خودش رو داشته باشه،
‫و به یه شوهرش متکی نباشه.
‫تو واقعاً لوسش می‌کنی... خیلی زیاد.
‫عزیزم، من و مادربزرگ باید صحبت کنیم.
‫تنها.
‫آگوستوس استون‌هرست.
‫اون کسیه که اون گواهی‌های ‫فوت رو امضا کرده.
‫تو و ونزدی چه نقشه‌ای دارید؟
‫اون ازم کمک خواست.
‫تو کمک نمی‌کنی. داری بین من ‫و دخترم فاصله می‌ندازی.
‫اون فاصله از قبل یه پرتگاه ‫غیرقابل عبور بود، عزیزم.
‫نصیحت من؟
‫این دور و برش چرخیدن دائم رو تموم کن.
‫ونزدی برای رشد به فضا نیاز داره.
‫اگه یه‌کم به دردسر بیفته، ‫وظیفه‌ی یه مادره که عقب بایسته،
‫بذاره خودش راهش رو پیدا کنه.
‫یا رشد کن یا بمیر.
‫این رو زنی می‌گه که دختر کوچیکش ‫20 ساله که گمشده.
‫اتفاقی که برای خواهرت افتاد یه تراژدی بود،
‫ولی حتی اگه من چیزی هم می‌گفتم، ‫اون هیچوقت گوش نمی‌کرد.
‫برخلاف من، که تک تک کلمات ‫ویرانگر تو رو به دل گرفتم.
‫این ترفندت برای اینه که من رو راضی کنی ‫به جشن نورمور کمک مالی کنم؟
‫شنیدم تو رو مسئولش کردن.
‫بی‌شک امیدوارن بتونی من رو قانع کنی ‫که تابوت ثروتم رو باز کنم.
‫من دارم پول جمع می‌کنم، مرده زنده نمی‌کنم.
‫و تازه، هر دومون می‌دونیم ‫تو ترجیح می‌دی با ثروتت دفن بشی.
‫من حاضرم کمک مالی کنم.
‫ولی... یه شرط داره.
‫همیشه یه شرطی هست، مگه نه مامان؟
‫کتاب ونزدی رو بهش برگردون.
‫خانواده‌ی من غیرقابل مذاکره‌‌ان.
‫گوشیت از وقتی رسیدیم ‫یه لحظه آروم نگرفته.
‫چه خبره؟
‫امم، هیچی. من خوبم.
‫دندون‌های نیش من تیزترین نیست،
‫ولی قطعاً می‌تونم تشخیص بدم ‫که یه چیزی خوب نیست.
‫مامانمه.
‫تو دردسر افتاده.
‫و باید از این مخمصه درش بیارم ‫قبل از اینکه برای همیشه زندگیش رو خراب کنه.
‫ولی نمی‌تونم اورلوف رو اغوا کنم.
‫کله‌ش تو یه شیشه‌ست .پس جلوی آوازم رو می‌گیره
‫شما دو تا، کمتر حرف بزنید، بیشتر پر کنید.
‫پروفسور؟
‫می‌تونید یه نگاهی به این‌ها بندازید، ‫مطمئن بشید مُهرهاشون رو درست زدم؟
‫می‌دونید، من معمولاً با پست ‫سنتی سر و کار ندارم... وا!
‫خب. این برامون چند ساعت وقت خرید.
‫برامون؟ این مشکل منه.
‫نایت‌شیدز برای همیشه، درسته؟
‫هی، ما هم می‌خوایم بیایم.
‫اینجا بمونید و بقیه‌ی ‫دعوت‌نامه‌ها رو تموم کنید.
‫ما فستر فوماگالی رو داریم، [ویلوهیل]
‫فستر دوبوآ،
‫و اونی که بیشتر دوستش دارم،
‫فستر فیستا.
‫اسم واقعیت چیه؟
‫فقط فستر. مثل یه زخم باز.
‫شما می‌فهمید که ‫تو یه بیمارستان روانی هستید.
‫قبلاً بهشون می‌گفتن مزرعه‌ی دیوونه‌ها.
‫پدر و مادرم وقتی ده سالم بود ‫تو یکی از این‌ها رهام کردن.
‫گفتن کمپ تابستونیه، ‫ولی هیچوقت برنگشتن.
‫بهم بگو چی می‌بینی، فستر.
‫مرگ.
‫قیف بستنی.
‫صبر کن، اون طرفیش کن.
‫هنوزم مرگه.
‫دوستت دارم، آقای پشمالو.
‫آدم هیچوقت آغوش سرد ‫اولین تنگ‌پوشش رو فراموش نمی‌کنه.
‫اینجا از این امکانات رفاهی دارید؟
‫- اسکن مغزش، دکتر. ‫- ممنونم.
‫عجب چیزی‌ـه.
‫به ویلوهیل خوش آمدید.
‫ما یه سفر خیلی طولانی پیش رو داریم.
‫هیچی مثل یه شوک خوب ‫برای شروع این مهمونی نمی‌شه.
‫هیچ شانسی هست یه دور دیگه بریم؟
‫نترسید که واقعاً ‫واردش بشید و اون بوم رو نوازش کنید.
‫و واقعاً بذارید اون غروب آفتاب بدرخشه.
‫تفسیر جالبی بود.
‫بعضی‌ها با تاریکی کشتی می‌گیرن، من نه.
‫من عاشق سایه‌هام. ‫اونجا بهترین تعقیب‌هام رو انجام می‌دم.
‫کسی به اسم لوئیس اینجا ندیدی؟
[لوئیس]
‫♪ اوه، رویا باف ♪
‫لوئیس؟
‫نه.
‫اسم شما لوئیزه.
‫استون‌هرست قبلاً دکتر ‫آدم‌های عادی تو ویلوهیل بود.
‫قبل از اون، ‫تو نورمور علوم درس می‌داد.
‫وقت‌هایی که گواهی‌های فوت ‫مشکوک امضا نمی‌کنه،
‫دکتر خوب این روزها کجاست؟
‫تو ویلوهیل.
‫دچار فروپاشی روانی شد.
‫محبوس در تیمارستان خودش.
‫- این یه پیچش داستانی در حد ادگار آلن پوئه. ‫- ونزدی!
‫می‌خوای یه قهوه سفارش بدی و به ما ملحق شی؟
‫شاید یه‌کم خوش بگذرونی؟
‫من جایی‌ام که خوشی برای مردن میره. تینگ کجاست؟
‫بهت احتیاج دارم.
‫فوریه.
‫یه پیام به فستر برسون.
‫برو بهش بگو احساس می‌کنی جا موندی.
‫می‌خوام رد آگوستوس استون‌هرست ‫رو بگیره.
‫فکر کنم اون می‌تونه ‫کلید ما برای پیدا کردن لوئیس باشه.
‫می‌دونم تو عادت به کم حرف زدن داری،
‫ولی بعد از پارسال، ‫فکر می‌کردم به هم نزدیک‌تر باشیم.
‫به نظر میاد ترجیح می‌دی با اون روانی ‫فسقلی، اگنس، بگردی تا من.
‫به نظر میاد تو یه‌کم سرت شلوغه.
‫نمی‌تونی این رو گردن ‫برونو و گروه بندازی.
‫مگه نگفتی خوشی و آزادیت ‫رو می‌خوای؟
‫من تو مسائل غیرمرتبط با پرونده هم ‫می‌تونم کمک کنم.
‫مثل یه مادر فضول و بی‌ملاحظه؟
‫ببخشیدها، منم تجربه‌ش کردم.
‫و همچنین، کی قدرت‌هاش از کار افتاده؟ ‫اون هم تجربه‌ کردم.
‫الو؟ ونزدی؟
‫اینید، همین الان برو تو.
‫نه، تو بهترین دوست منی. ‫نمی‌ذارم هی ازم دور بشی.
‫اینید!
‫میز!
‫این پرنده‌ها از کجا اومدن؟
‫تینگ!
‫ونزدی!
‫از اینکه خبر دادی ممنونم.
‫خانم آدامز؟
‫غافلگیر شدم.
‫فکر کنم این رو انداختین.
‫ببخشید؟
‫چی شما رو به نورمور کشونده، ‫دکتر فیربرن؟
‫خانم کاپری با سخاوت پیشنهاد داد ‫یه کلاس موسیقی‌درمانی تو ویلوهیل برگزار کنه.
‫می‌دونید که چی می‌گن، ‫موسیقی هیولای وحشی رو آروم می‌کنه.
‫من سلاح رو به موسیقی واگنر ترجیح می‌دم.
‫نمی‌خوام حدس بزنم ‫شما دو تا چطور همدیگه رو می‌شناسید.
‫خانم آدامز در مورد یه هاید قاتل کمک کردن.
‫وقت چای نیست.
‫جودی من رو سخت تحت نظر داره.
‫جلسه هیئت مدیره دارم. ‫فردا شب می‌بینمتون.
‫آره.
‫به نظر نفس‌نفس می‌زنی.
‫روز طولانی‌ای بود.
‫فکر کنم اینجا اومدی که از ‫ارکستر جشن انصراف بدی.
‫تصمیم گرفتم بمونم.
‫هر موتزارتی به سالیری خودش نیاز داره.
‫تو اون اتاق چی کار می‌کردی؟
‫هیچ نشونه‌ای از ورودت نیست، ‫و هیچ مدرک شناسایی‌ای نداری.
‫نمی‌تونیم کمکت کنیم ‫مگر اینکه با ما حرف بزنی.
‫مامان.
‫حالت خوبه؟
‫شما دخترش هستید؟
‫می‌تونم یه کلمه با هر دوتون حرف بزنم؟
‫فکر کنم همه چیز رو روشن می‌کنه.
‫این تحقیقات رو رها می‌کنید،
‫هر چی مدرکه پاره می‌کنید، ‫و فراموش می‌کنید که مادرم رو دیدید.
‫شنیدم عموت فستر تو ویلوهیل‌ـه.
‫هر دومون می‌دونیم اون فقط وقتی ‫گیر میفته که خودش بخواد.
‫چه مأموریت نسنجیده‌ای ‫داره برات انجام می‌ده؟
‫کمک می‌کنه حقیقت رو پیدا کنم.
‫نمی‌ذارم اینید به خاطر من بمیره.
‫من می‌دونم تو اون رویا چی دیدم.
‫سیلی از پرنده‌ها دور سنگ قبرش،
‫همون سیلی که امروز به شما دو تا حمله کرد،
‫تینگ بیچاره که به کنار.
‫باید تمومش کنی، ونزدی.
‫وگرنه همه چیز رو بدتر می‌کنی.
‫خیلی بدتر.
[ورودی خدمه]
‫تینگ!
‫"استون‌هرست رو پیدا کن تا لوئیس رو پیدا کنی."
‫هی، ویلبر، دنبال یه آدم ‫شلخته به اسم استون‌هرست می‌گردم.
‫دیروز بینگوی فراموشی رو برد. ‫یادش رفت جایزه‌ش رو بگیره.
‫می‌تونی نشونم بدیش؟
‫گاس پیر همنشین‌های متفاوتی رو ترجیح می‌ده.
‫- زیاد حرف نمی‌زنه. ‫- چه بلایی سرش اومده؟
‫من چه می‌دونم. قبل از من اینجا بوده.
‫فیربرن هفته‌ای چند بار می‌گه ‫بیاریمش اینجا.
‫آزی پرنده‌ی مورد علاقه‌شه.
‫تقریباً همسن خودشه، ‫و دهنش هم چفته،
‫پس مواظب باش.
‫یه لطفی در حقم بکن و ده دقیقه دیگه ‫برش گردون به اتاقش.
‫- اون تو 103ـه. ‫- 103.
‫دنبال لوئیس می‌گردم.
‫اسمش برات آشناست، پیرمرد؟
‫آزی دختر خوبیه. هیچوقت چیزی نمی‌گه.
‫لوئیس رو می‌شناسی؟
‫- خفه شو. ‫- ببخشید؟
‫کوفت بخور، کچل.
‫شروع کن به جیک جیک کردن ‫وگرنه پرهات رو می‌سوزونم.
‫- لعنتی. حرف می‌زنم! ‫- چطور لوئیس رو پیدا کنم؟
‫51971.
‫خانم آدامز، شنیدم تو راهرو ‫یه هیجانی بوده.
‫یه آوین داره سعی می‌کنه من رو بکشه.
‫هه. به نظر میاد شما قاتل‌ها رو جذب می‌کنید ‫مثل بقیه که سرما می‌خورن.
‫یه موهبته.
‫آگوستوس استون‌هرست رو یادتون میاد؟
‫فهمیدم که اینجا معلم ‫علوم بوده.
‫گاس خیلی محبوب بود.
‫- ولی من هیچوقت طرفدارش نبودم. ‫- چرا نه؟
‫اون یه آدم عادی بود.
‫و من هیچوقت بهش اعتماد نداشتم.
‫هیچوقت به کسی به اسم لوئیس اشاره کرد؟ ‫یه همسر، یه دختر؟
‫همسرش قبل از اینکه به نورمور بیاد فوت کرد.
‫ولی یه دختر کوچولو داشت.
‫اسمش یادم نیست.
‫براش یه آشیانه پرنده تو برج یاگو ‫ساخته بود.
‫هی، یالا.
‫می‌تونیم مادرت رو .تو یه کلاس قدیمی قایم کنیم
‫من کی ناامیدت کردم؟
‫من همیشه هوات رو داشتم. ‫تو هم همیشه هوای من رو داشتی.
‫پس، آروم باش. هیچوقت ‫در مورد چیزی اینقدر مطمئن نبودم.
‫همه چیز تحت کنترله. من...
[یوجین: اوریوف مرخصمون کرد، کجایید؟]
‫- وایستا. ‫- ایجکس!
[ویلوهیل]
‫فستر، بجنب. 20 دقیقه دیگه خاموشیه.
‫میام یه سر به گاس بزنم.
‫من همیشه از دیدن یه زن تو زنجیر خوشم میاد.
‫فستر آدامز.
‫لوئیس... لو...
‫لوئیس...
‫لو...
‫لوئیس.
[نگه‌داری و تعمیرات] [ورود ممنوع]
‫خواب‌های شیرین ببینی، رفیق.
‫ارتباط من با تایلر عمیقه.
‫من تنها کسی‌ام که بهش اعتماد داره.
‫برای همینه که دیدم داشت سعی می‌کرد ‫گردنت رو بشکنه؟
‫خب، فکر می‌کرد من رهاش کردم.
‫ولی اون هیچوقت من رو نمی‌کشه.
‫اگه یه هاید اربابش رو بکشه، ‫سرنوشت شوم خودش رو رقم زده.
‫پس، اگه واقعاً می‌خوای ‫وارد ذهنش بشی،
‫باید با هم انجامش بدیم.
‫واقعاً فکر می‌کنی من ‫از پسِ خیال‌پردازی متوهمانه‌ت برنمیام؟
‫من آماده‌ی یه معامله‌ام.
‫اطلاعاتی دارم که ‫می‌دونم می‌خوای بشنوی.
‫- خیلی شک دارم. ‫- فستر آدامز.
‫خبر داشتی که اون یکی از بیماران اینجاست؟
‫یه مدتی پیش دیدمش داشت ‫یه بیمار کمازده رو با ویلچر می‌برد.
‫آدامز.
‫و احتمالاً داره ‫با خواهرزاده‌ش، ونزدی، کار می‌کنه.
‫اگه اون موهای بافته‌ش ‫تو کار و بار شما باشه،
‫دردسر خیلی دور نیست.
‫فستر آدامز.
‫این قراره قلقلکم بده!
‫خوش برگشتی.
‫فکر کردم اینجا ‫راحت‌تر باشی.
‫حتی یه هم‌سلولی هم بهت دادم.
‫مواظب باش.
‫گاز می‌گیره.
‫باید برگردی ویلوهیل.
‫حواست به فستر باشه تا من بتونم ‫یه راهی برای فراری دادنش پیدا کنم.
‫هوا داره خراب می‌شه.
‫کاپری امشب یه کلاس موسیقی‌درمانی ‫تو ویلوهیل داره.
‫اون راه ورود و خروج ماست.
‫کلاسش 45 دقیقه طول می‌کشه. ‫این فرصت ماست.
‫تینگ از قبل با رابط فستر ‫در داخل ارتباط برقرار کرده.
‫اون می‌دونه کجا نگه‌ش می‌دارن.
‫تینگ مخفی می‌مونه تا من فستر رو ‫آزاد کنم، و راه خروج خودش رو پیدا می‌کنه.
‫تو دروازه بازرسی وسیله نقلیه هست.
‫اگنس، باید حواس نگهبان رو ‫پرت کنی تا من بتونم وارد بشم.
‫قبل از اینکه تو برسی من سر پستم خواهم بود.
‫بعد از اینکه با رابط فستر ملاقات کردم،
‫اون رو از سلولش بیرون می‌کشم، ‫بعد میرم لوئیس رو پیدا می‌کنم.
‫و من چی؟
‫نقش من تو نقشه چیه؟
‫اصلاً دیگه می‌خوای با من دوست باشی؟
‫این هیچوقت زیر سؤال نبوده.
‫تو دیده‌بانی.
‫فکر می‌کردم یه‌کم ‫برای مأموریت حیاتی‌تر باشم.
‫هستی.
‫ببین، اگه گیر بیفتم،
‫به یکی احتیاج دارم که به طور ‫ناشناس به کلانتر سانتیاگو خبر بده
‫که یه خبرهایی ‫تو ویلوهیل هست.
[ویلوهیل]
‫♪ نمی‌خوام کاملاً ♪
‫♪ تنها باشم ♪
[ویلوهیل]
‫ایزادورا کاپری، ‫من اینجا اومدم تا یه کلاس موسیقی درس بدم.
‫به ویلوهیل خوش آمدید، خانم کاپری.
‫هی دواین، یه بازرسی وسیله نقلیه می‌خوام.
‫باید کمتر از اون بوریتوهای ‫دستگاه فروش بخورم.
‫شکمم مثل سیرک دو سولی شده.
‫باید صندوق عقب رو چک کنم.
‫حالت خوبه؟
‫- اون تو چه غلطی کردی؟ ‫- ببخشید، دیرم می‌شه.
‫آره. اشکالی نداره. برو، برو تو.
‫اون دیگه چه کوفتی بود؟
[آمبولانس ویلوهیل]
‫- مسیر چطور بود؟ ‫- طولانی بود.
‫خیلی ممنونم که این کار رو ‫می‌کنی، ایزادورا. واقعاً.
‫همین جاست.
‫همگی.
‫هی، خب...
‫امشب، می‌خواستم در مورد ‫موسیقی با شما صحبت کنم،
‫ولی حالا که اینجا هستم و می‌بینم ‫شما این پیانوی زیبا رو دارید،
‫در عوض براتون می‌نوازم.
‫چون باور دارم که موسیقی
‫می‌تونه زخم‌هایی رو التیام بده ‫که پزشکی بهشون دسترسی نداره.
‫عصر به‌خیر، لوئیز. ‫منوی امشب چیه؟
‫هیچی قابل خوردن نیست.
‫به فستر بگو منتظرش می‌مونم.
‫کمتر از ده ثانیه!
‫این شاید یه رکورد خانوادگی باشه.
‫پسر خوبی باش.
‫وقت زیادی نداریم.
‫- باید لوئیس رو پیدا کنیم. ‫- باشه.
‫به دکتر فیربرن بگید ‫داره اشتباه بزرگی می‌کنه.
‫اشتباهی در کار نیست.
‫اون به من احتیاج داره.
‫من تنها آدم زنده‌ای هستم که می‌تونه کمکش کنه ‫ذهن یه هاید رو بفهمه.
‫به حرکت ادامه بده.
‫هی!
‫چه خبره؟
‫دکتر فیربرن، زامبی فرار کرده.
‫من مجوز پروتکل امنیتی ‫کد چهار رو صادر می‌کنم.
‫این موجود رو با هر وسیله‌ای ‫که لازمه از پا دربیارید.
‫همگی، آروم باشید.
‫باید همه رو ببرم بیرون.
‫اشکالی نداره، گاس. خودم همراهیت می‌کنم.
[حفاظت]
[نگه‌داری و تعمیرات] [ورود ممنوع]
‫پنج، یک، نه، هفت، یک.
‫کد رو از کجا می‌دونستی؟
‫طوطی بددهن.
‫نپرس.
‫اینجا پر از غافلگیریه.
‫حروف اول رو نگاه کن.
‫"مطالعه‌ی بلندمدت ادغام طردشدگان."
‫لوئیس یه شخص نیست.
‫یه برنامه‌ی مخفیه.
‫فکر کنم اون پاتریشیا ردکاره.
‫و اون جولین میوهاسه.
‫از رو آگهی ترحیمشون می‌شناسمشون.
‫جز اینکه هیچ‌کدومشون زیر خاک نیستن.
‫مرگشون باید جعل شده باشه تا بتونن ‫به عنوان آزمایش‌های زنده نگه‌شون دارن.
‫این چیزی‌ـه که گالپین می‌ترسید ‫برای تایلر اتفاق بیفته.
‫کمکم کن!
[بسیار احتیاط کنید] [بدون اجازه وارد نشوید]
‫سلام؟
‫اینجا اومدی من رو بکشی؟
‫پس تنهام بذار.
‫پس تو چهره‌ی جدید دکترهای دیوونه‌ای.
‫می‌دونی که فیربرن به خوبی ‫فرانکنشتاین تو دهن نمی‌چرخه.
‫کاری که من می‌کنم دیوانگی نیست.
‫فیربرن برای من کار می‌کنه.
‫من اون رو استخدام کردم تا چهره‌ی عمومی ‫این مؤسسه باشه
‫و کار پدرم رو ادامه بده.
‫تو دختر آگوستوس استون‌هرستی.
‫برای همینه که از گذرگاه‌های ‫مخفی تو نورمور خبر داشتی.
‫حتماً از اون‌ها برای سر زدن به آشیانه ‫پرنده‌ت تو برج یاگو استفاده کردی.
‫من خاطرات خیلی خوبی از ‫زمان پدرم تو نورمور دارم.
‫اون عاشق طردشده‌ها بود.
‫شواهد خلاف این رو نشون می‌ده.
‫اون می‌خواست یکی از اون‌ها باشه.
‫تصور کن بتونی توانایی‌هاشون رو ‫استخراج کنی و با آدم‌های عادی به اشتراک بذاری.
‫منظورت دزدیدن و استثمار اون‌هاست.
‫این یه تلاش سطح پایین برای ‫دکتر مورو شدنه.
‫من بیشتر از تلاش کردم.
‫من یه مدرک زنده‌ام.
‫من یه آدم عادی به دنیا اومدم،
‫و به لطف کار پدرم،
‫دوستان زیبای سیاه‌بال من ‫از هر خواسته‌ی من اطاعت می‌کنن.
‫آزمایش کردن روی دختر خودش.
‫این ناجوره.
‫حتی با استانداردهای بیمارگونه‌ی خودم.
‫من داوطلب شدم!
‫من و پدرم یه تیم بودیم.
‫اون به یه سوژه احتیاج داشت.
‫من می‌خواستم بخشی از میراثش باشم.
‫تا وقتی که عقلش رو از دست داد؟
‫اون می‌خواست یه داوینچی باشه، ‫ولی بدنش نمی‌تونست تحمل کنه.
‫خب، اگه نمی‌تونی ایکاروس رو ‫به خورشید ببری، خورشید رو به ایکاروس بیار.
‫درسته، فستر؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫ونزدی اتفاق افتاد.
‫باید به کلانتر سانتیاگو زنگ بزنیم.
‫ولم کنید! بس کنید! ولم کنید!
‫هر چقدرم که بخوام تماشا کنم ‫پرهای اون رو می‌کنن، باید جیم بشیم.
‫ولم کنید!
‫تو برو.
‫یکی بهت بدهکارم، عمو فستر.
‫شوخیت گرفته؟
‫ما همین الان اولین تیمارستانمون رو آزاد کردیم!
‫من برای روزهایی مثل این زندگی می‌کنم.
‫- من از اینجا بیرونت میارم. ‫- تو چه جور فرشته‌ای هستی؟
‫یه فرشته‌ی انتقام‌جو.
‫بهت گفتم مامان از اینجا بیرونت میاره.
‫من هیچوقت نمی‌تونستم رهات کنم.
‫کاش منم می‌تونستم همین رو بگم.
‫تو دلیلی هستی که ‫من اینجا زندانی بودم.
‫تو مادر من نیستی.
‫تو ارباب منی.
‫یا بهتره بگم...
‫بودی.
‫ونزدی آدامز! ‫هر دومون می‌دونیم که اون دشمن واقعیه.
‫اون اینجاست، تو ساختمون، همین الان.
‫سرنوشت به ما یه شانس دوم داده ‫تا از بین ببریمش.
‫من کار ونزدی رو تموم می‌کنم.
‫درست بعد از اینکه کار تو رو تموم کنم.
‫من تنها کسی‌ام که همیشه دوستت داشته.
‫من پتانسیل واقعیت رو شکوفا کردم.
‫درسته.
‫برای همینه که بهت یه ‫فرصت پنج ثانیه‌ای می‌دم.
‫فرار کن.
‫خواهش می‌کنم، تایلر.
‫مامانی دوستت داره.
‫از بین تمام زن‌هایی که تا حالا ازشون ‫کمک گرفتم، تو مورد علاقه‌ی منی.
‫اینجا در امانیم.
‫کی اونجاست؟
‫خودت رو نشون بده.
‫سلام...
‫دوست قدیمی.
‫برو.
‫الان.
‫اون بالا!
‫برو عقب!
‫یکی آمبولانس خبر کنه!
‫من همیشه آرزو داشتم ‫تو صورت مرگ نگاه کنم.
‫ولی تو لحظات آخرم،
‫تنها چیزی که می‌شنوم حرف‌های مادرمه ‫که تو گوشم زنگ می‌زنه.
‫شاید من همه چیز رو بدتر کردم.
‫خیلی بدتر.