.
[آنچه گذشت]
مولد جریان الکترومغناطیس؟
ای.ام.پی از کجا گیر آوردی؟
ما فقط موشک‌‌های بومرنگی پیدا کردیم
به مسابقات من خوش اومدید
اینجا چه غلطی می‌کنی؟
بمون تا بفهمی
کشیش؟ - اون زنده‌ست؟ -
اون تو یه جسم کوچک به دنیا برگشته
!مایک - !استو -
‫فکر می‌کردم مُردی!
این رفیق جدیدمه، دیو
‫تو من رو ول کردی بمیرم ‫تا بفهمی چطور بهتر آدم بکشی؟
روهم‌رفته، آره
گریم! تو چطوری قسر در رفتی؟
یه دعوت‌نامه‌ی ویژه گرفتم
اول باید از دور مقدماتی جون سالم به‌در ببرید
یه بسته بردارید به شهر مسابقات تحویلش بدید
و نمیرید
بازی تمومه
چراغ کوچولو سبزه، زرد شده
چی‌کار کنیم؟ - نذاریم قرمز شه؟ -
استو، چی‌کار می‌کنی؟
!دور بعدی می‌کشیمش
!آخ! لعنتی
!بچه - برگرد -
!بیا این‌ور، وقت‌مون رفت! یالا
[اِولین]
[خروجی بعدی]
‫چوب لعنتی خیس.
‫خودت رو نشون بده!
‫خودت رو نشون بده ‫وگرنه شلیک می‌کنم!
‫نیازی نیست.
‫من... من با قصد دوستی اومدم.
‫غیرمسلحم، قول میدم.
‫تنهایی؟
‫فقط منم.
‫پس تو همون آدمی هستی که ‫اون چرت‌وپرت‌های کالیپسو رو می‌نویسه؟
‫اگه خیلی می‌خوای بدونی، ‫اون تابلوی شماره 327 هست.
‫یه نوشیدنی میل داری؟
‫یه طعم توت‌فرنگی مخصوص ‫خودت دارم، جناب...
‫جان.
‫چطوری ‫اون چوب رو آتیش زدی؟
‫یه کلکی‌ـه که پدرم یادم داده.
‫خب این یارو کالیپسو کیه؟
‫بی‌خیال.
‫مطمئنم... رفقای بسته‌رسونت
‫همه‌شون ازش حرف می‌زنن، مگه نه؟
‫نه.
‫به نظر یه مشت چرت‌وپرت میاد.
‫نه. نه، نه، نه، ‫اون... اون کاملاً واقعیه.
‫کالیپسو، ‫خودِ کالیپسو،
‫متحدکننده‌ی بزرگ
‫این ملت از هم پاشیده خواهد بود.
‫الان شبیه فروشنده‌ها حرف می‌زنی.
‫فقط یه معتقدم.
‫چیه؟ تو به هیچی اعتقاد نداری؟
‫اعتقاد به چی؟
‫من یه بسته‌رسون ‫تو دنیای بیرونم.
‫اعتقاد داشتن امید واهیه.
‫جان.
‫اعتقاد همه چیزه.
‫پس،
‫برای چی داری رانندگی می‌کنی؟
‫فرض کن ‫می‌تونی یه آرزو بکنی.
‫هرچیزی، ‫عمیق‌ترین خواسته‌ی قلبت.
‫چه آرزویی می‌کنی؟
‫باشه.
‫یه خونه، یه خانواده.
‫یه جایی که ماشینم رو ‫برای همیشه پارک کنم.
‫چیش خنده‌داره؟
‫آخه، دست بردار.
‫خودت رو نگاه کن.
‫تو ناخدای سرنوشت خودتی.
‫فقط در مقابل خودت ‫مسئولی، خودت و نه هیچ‌کس دیگه.
‫واقعاً حاضری این رو فدا کنی؟
‫چون، جان،
‫آدم‌های دیگه ‫می‌تونن تو رو پایین بکشن،
‫وادارت کنن علیه ‫منافع خودت عمل کنی.
‫تو الان آزادی،
‫اما آزادی رو تنهایی باید چشید.
‫آره خب، ‫من فکر می‌کنم اشتباه می‌کنی.
‫من چی می‌دونم؟
‫من فقط یه مرد با یه نردبونم.
‫خب تو چی؟
‫تو چه آرزویی می‌کردی؟
‫فکر کنم ‫آرزو می‌کردم دیده بشم.
‫مورد توجه قرار بگیرم.
‫آره، فکر کنم ‫از این خیلی خوشم بیاد.
‫از نوشیدنی‌ها لذت ببر!
‫این چه کوفتیه؟
‫هی!
[کالیپسو واقعیـه]
[فلز در هم تنیده]
[مکاویش]
‫پس کجاست؟!
‫دیدمش.
‫ایول!
‫گم‌شو، عوضی!
‫یالا! ‫یالا!
‫بزن بریم دیگه!
‫لعنتی!
‫هی! آشوب!
‫موشک‌ها دارن ‫بسته رو ردیابی می‌کنن.
‫آره، چه عجب فهمیدی!
‫باشه، تو برو جلو، ‫ما هوای پشت سرت رو داریم.
‫باشه، هرچی!
‫نمی‌خوای یه کاری بکنی؟!
‫از اون چیزِ میخ‌دار خوشم نمیاد!
‫لعنتی!
‫کریستا، واقعاً ‫به اون ای‌ام‌پی نیاز دارم.
‫دارم میام.
‫اولین نفر که از خط رد شد. ‫آره خودشه!
‫خوبه که می‌بینم ‫دست‌هات رو کثیف کردی، رِیون.
‫وقتش بود.
‫جای باحالیه.
‫من اگه جای تو بودم، ‫اینجا پارک نمی‌کردم.
‫- آره عزیزم. ‫- ایول!
‫آره.
‫ایول! ‫بزن بریم، بزن بریم!
‫من یه‌کم بیشتر دور می‌زنم.
‫تازه سَروَر کشیش‌مون رو ‫برای چرت بعدازظهرش خوابوندیم.
‫لعنتی! فرانجمین، سریع، ‫شیشه شیر رو دربیار.
‫تموم شد ‫و خیلی خسته‌ام.
‫لعنتی! پس پستونکش رو بیار!
‫گریم هنوز اون بیرونه. دور بزن.
‫فرمون رو ول کن، استو.
‫لعنتی!
‫بیا این هم برای تو.
‫از یه طرف، ‫خیلی عصبانی‌ام.
‫اما از طرف دیگه، ‫اون حرکت خیلی هرج‌ومرج‌طلبانه‌ای بود.
‫و ما چی هستیم، ‫اگه مأمورهای آشوب نباشیم؟
‫اما اگه دوباره ‫سد راهم بشی،
‫نابودت می‌کنم.
‫لعنتی.
‫نمی‌تونم از دستش خلاص شم! ‫شرّش رو کم کن!
‫فکر کردی دارم چی کار می‌کنم؟
‫کمک از راه رسید!
‫ایول!
‫برو! کاپیتان موشکی با منه!
‫وقتشه ‫این مهمونی رو تموم کنم.
‫نه! یالا، یالا.
‫آشغال! ‫خودم انجامش میدم.
‫همینه. ‫فرار کن، ترسوی...
‫بازی تمومه.
‫با این می‌رم.
‫هی! اون چه کوفتی بود اونجا؟
‫من ازت کمک نخواستم.
‫خب، دیگه انتظار نداشته باش ‫پرواز کنیم بیایم
‫و دوباره نجاتت بدیم.
‫خودتی و خودت.
‫من فقط برای یه دلیل ‫و فقط یه دلیل اینجام.
‫باشه.
‫به نظر میاد همین چند نفر موندن.
‫صبر کن! ‫یه راننده‌ی دیگه هم هست.
‫یالا، یالا، یالا.
‫دال‌فیس. ‫جواب بده، دال‌فیس.
‫کریستا.
‫همه حضور دارن؟
‫عالیه.
‫تبریک می‌گم، ‫به همگی،
‫و به «فلز در هم تنیده» ‫خوش اومدید.
‫- جان، خیلی متأسفم. ‫- آره.
‫لازم نیست نگران من باشی. ‫من خوبم.
‫اینطور نیست که اون اولین ‫کسی باشه که می‌شناسم و مرده.
‫تست صدا، تست صدا.
‫الو؟ سلام به همگی. ‫هم... همه صدای من رو دارن؟
‫خب. دست‌تون رو بالا ببرید ‫اگه صدام رو می‌شنوید.
‫عالیه، عالیه. ممنونم.
‫به مرحله‌ی مقدماتی خوش اومدید.
‫اگه از پنجره‌تون بیرون رو نگاه کنید، ‫«شهر مسابقات» رو می‌بینید.
‫هنوز دارم ‫رو اسمش کار می‌کنم.
‫خب، بگذریم.
‫مسابقه‌ی من ‫اینجوری برگزار می‌شه.
‫شما تو چندین راند ‫رقابت می‌کنید،
‫که هر کدوم منحصر به فرد و ‫مرگبارتر از قبلی‌ـه.
‫اگه زنده بمونید، ‫صعود می‌کنید.
‫آخرین راننده‌ای که ‫پشت فرمون باقی بمونه
‫آرزوش برآورده می‌شه.
‫شماها تا غروب آفتاب ‫دووم نمیارید، گریمپلتون‌ها.
‫می‌دونم هنوز یه‌کم ‫از مرحله‌ی انتخابی تنش وجود داره،
‫اما من یه قانون ‫خیلی مهم دارم.
‫هیچ کشتنی خارج ‫از یه راند رسمی انجام نمی‌شه.
‫چی؟!
‫اگه این کار رو بکنید... ‫اگه این کار رو بکنید،
‫از مسابقه‌ی من حذف می‌شید.
‫این خیلی مزخرفه!
‫شما دیگه بیرون از دیوارها نیستید.
‫اینجا قوانین خودش رو داره، ‫اما مزایایی هم داره.
‫اول از همه، من براتون
‫اقامتگاه‌های دلپذیری فراهم کردم.
[دبیرستان جف کمپل]
‫عالیه. دبیرستان. دوباره.
‫اولین توقف ‫در مرحله‌ی مقدماتی، پزشکی.
‏390
‫اسم؟
‫شیرینی‌دوست.
‫- اسم وسیله نقلیه؟ ‫- اون هم شیرینی‌دوست.
‫باشه.
‫‏31 درجه.
‫به نظر بالا میاد.
‫به یه نمونه ادرار هم نیاز داریم.
‫اوه، این لیوان خیلی کوچیکه، دکتر.
‫بهتره از اینجا بری،
‫چون قراره حسابی معذب شی.
‫استو، بیا اینجا.
‫اومدم.
‫من مسئول کمربندشم.
‫ممنون، استو.
‫مالاریا، زیکا، دنگی، لایم، البته،
‫ولی اون یکی رو ‫که همه دارن.
‫و این‌ها بیماری‌هایی هستن ‫که می‌دونم دارم.
‫یه نگاه دیگه.
‫نه.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫وسایل نقلیه باید همیشه ‫تو تعمیرگاه نگه‌داری بشن،
‫اما می‌تونید هرچقدر خواستید ‫تعمیر و ارتقا انجام بدید
‫بین راندها ‫هر چقدر که دوست دارید.
‫کافه‌تریای ما روزی ‫سه وعده غذا سرو می‌کنه.
‫یه باشگاه 24 ساعته بازه،
‫و شما آزادید هر وقت خواستید ‫تو محوطه بگردید.
‫و حالا چیزی که همه منتظرش بودن.
‫تخصیص اتاق‌ها.
‫- یوهو، مطالعات اجتماعی! ‫- مطالعات اجتماعی!
‫اتاق علوم.
‫استو، ما خوره درس شدیم!
‫باید سازنده‌ام را بکشم.
‫این منم در نقش یه ربات.
‫آره، علوم!
‫به نظر میاد اینجا قراره خیلی سرد بشه،
‫پس احتمالاً باید یه پیرهنی بپوشی.
‫عمراً.
‫از من خوشش میاد.
‫چطوری، هم‌اتاقی؟
‫یا خدا.
‫داری من رو مسخره می‌کنی؟ ‫با توجه به گذشته‌مون،
‫فکر می‌کردم حداقل ‫یه اتاق تکی بهم میدی.
‫متأسفانه، ‫تنها اتاق یک‌نفره‌ی ما رزرو شده
‫برای اون بچه و خونواده‌ش.
‫منظورت چیه که تخت پارک ‫بچه رو یادت رفته؟!
‫اگه از هم‌اتاقیت ‫ناراضی هستی،
‫می‌تونی خیلی راحت ‫تو راند بعدی بکشیش.
‫این واقعاً مشکل من نیست، رِیون.
‫تو اصلاً قرار نبود اینجا باشی.
‫آره خب، برنامه‌ها عوض می‌شن.
‫نه، برنامه‌ها عوض نمی‌شن.
‫وگرنه بهش نمی‌گفتن برنامه.
‫تو یه راننده انتخاب کردی، ‫و از دستش دادی.
‫اینکه خودت وارد مسابقه بشی
‫چیزی نبود که ‫در موردش صحبت کرده باشیم.
‫من رهبر قدرتمندترین شهر
‫در ساحل غربی‌ام.
‫اگه بخوام خودم رانندگی کنم، ‫همین کار رو می‌کنم.
‫تو می‌تونی بازی خودت رو بکنی، ‫اما من به آرزوم می‌رسم،
‫مهم نیست به چه قیمتی.
‫فقط این رو بدون که اینجا ‫تو شهر من،
‫تو هم یه غریبه‌ای ‫درست مثل بقیه.
‫و، رِیو، ‫دارم بهت هشدار میدم،
‫با مسابقه‌ی من در نیفت.
‫یه چیزی اونجا رو صورتته.
‫ما رو ببین، رفیق! ‫یه سقف بالا سرمونه.
‫یعنی مگه از این ‫بهتر هم می‌شه؟
‫بهتر از هم‌اتاقی شدن ‫با بهترین رفیقم؟
‫عمراً.
‫هی، مایک،
‫اینجا تو رو یاد مدرسه‌ی جونیپر نمی‌ندازه؟
‫آره، خیلی... عجیبه.
‫- ما اونجا می‌رفتیم. ‫- متوجه شدم.
‫آره، کلی خاطره برام زنده شد.
‫رفیق، یادت میاد ‫وقتی آهنگ «اون پسر مال منه» رو
‫تو نمایش استعدادیابی ‫زمستون اجرا کردیم؟
‫آره، تو قسمت‌های ‫«برندی» رو ترکوندی.
‫خب، یه «برندی» فقط ‫به اندازه‌ی «مونیکا»ش خوبه.
‫استو، باید ‫تکونی به خودت بدی.
‫این قلعه‌ی بالشتی ‫خود به خود ساخته نمی‌شه.
‫می‌دونی، هی،
‫بریم اتاق رو پاکسازی کنیم،
‫تا همه‌ی انرژی‌های منفی ‫از بین بره، هان؟
‫- آره، آره. ‫- حس خوبی میده، نه؟
‫هان؟ ‫می‌بینمت، استوارت.
‫مطمئنیم که می‌خوایم ‫از شر تشک‌ها خلاص شیم؟
‫خیلی نرم هستن.
‫بی‌خیال، تخت مال بچه‌مثبت‌هاست.
‫به علاوه، با قلعه‌ی بالشتی، ‫می‌تونی یه رمز عبور داشته باشی.
‫رمزش اینه «مِکا لِکا های مِکا هاینی هو».
‫می‌دونم الان چه حسی داری.
‫خیلی مزخرفه، ‫و عادلانه نیست.
‫باورم نمی‌شه ‫که اون اینجا نیست.
‫اما خواهرت یه جنگجو بود.
‫اون به این مبارزه ‫بیشتر از هر کسی ایمان داشت.
‫فقط...
‫قرار نبود اینجوری بشه.
‫قرار بود ‫اون اینجا باشه،
‫و این کار رو با ما انجام بده.
‫من می‌خواستم وارد این مسابقه بشم
‫تا هیچ‌کس دیگه‌ای مجبور نباشه بمیره.
‫اما می‌دونی خواهرت بهم چی گفت؟
‫وقتی یه عروسک می‌میره،
‫یکی دیگه ماسک رو برمی‌داره.
‫ما نمی‌تونیم اجازه بدیم ‫هیچی سد راهمون بشه،
‫نه غم و اندوه،
‫نه اون بچه.
‫ما باید برنده بشیم
‫برای آدم‌های بیرون،
‫برای اون.
‫حق با توئه.
‫راننده‌های من،
‫لطفاً به کافه‌تریا مراجعه کنید.
‫خب، لازم نیست زیاد منتظر بمونیم.
‫حداقل اون حرکت ‫عجیب غریب رو...
‫نه، ایناهاش.
‫ایول! نوشیدنی!
‫یکی می‌تونه کمک کنه من ‫یه ساندویچ کوفتی بردارم؟
‫هی، استو.
‫می‌دونم داری ‫سعی می‌کنی چه غلطی بکنی.
‫رفتارت با مایک رو دیدم،
‫و ازش خوشم نمیاد.
‫عاشقشم، دیوونه.
‫می‌خوای جزو ‫دار و دسته‌ی ما بشی؟
‫آره. خب حدس بزن چی؟ ‫جا داریم، داداش.
‫باشه؟ ‫به افتخارش، رفیق.
‫هَرولد یه ساندویچ جدید می‌خواد.
‫اون یکی هنوز دورِ نونش رو داشت.
‫همه‌شون دور نون دارن.
‫خوبه که می‌بینم همه‌تون جا افتادید.
‫می‌بینم که نوشیدنی‌های ‫بعد از مسابقه حسابی طرفدار پیدا کرده.
‫ساندویچ‌ها واقعاً خیلی خوبن.
‫یه مدل کره بادوم‌زمینی دارن،
‫و یه مدل پنیری هم دارن،
‫و کرم سیب‌زمینی هم دارن،
‫و یه مدل هم دارن که ‫شبیه نون تُست فرانسویه.
‫باشه.
‫حالا می‌رسیم به بخش جالب ماجرا.
‫یکی یکی، شماها ‫فراخوانده می‌شید تا آرزوتون رو بگید.
‫هر ماشین یک آرزو.
‫اگه برنده بشید، ‫من برآورده‌ش می‌کنم،
‫بدون هیچ سوالی.
‫پس الان با دقت فکر کنید.
‫بیشتر از همه چی می‌خواید؟
‫چه چیزی ارزشش رو داره
‫که همه چیز رو براش به خطر بندازی؟
‫بامزه بود.
‫قیافه‌هاتون رو ببینید، ‫چقدر جدی.
‫البته انتخاب سنگینی‌ـه.
‫پس با دقت فکر کنید.
‫فراست‌بایت، لطفاً وارد شو.
‫فقط یه دره.
‫ایول! ‫بزن، بزن، بزن، بزن!
‫خوشحالم که تو «بلک فیلدز» نکشتمت.
‫تمام این سال‌ها، ‫فقط باید می‌نشستی و منتظر می‌موندی،
‫و فکر می‌کردی که ‫کی آخرش می‌رسه.
‫خب، انتظار تموم شد. ‫تمومش کن!
‫ما برای این ‫اینجا نیستیم.
‫می‌خوای الان بکشیش؟
‫فکر کنم کاملاً واضحه، استو.
‫خب، باشه، برو انجامش بده،
‫اما هیچ‌کس ‫ازش خبردار نمی‌شه،
‫چون از مسابقه حذف می‌شیم.
‫و یکی از این عوضی‌های دیگه برنده می‌شه،
‫و همه اسم اون رو می‌فهمن، ‫نه اسم تو رو.
‫تو فقط اون دلقک احمقی می‌شی ‫که هیچوقت به آخرش نرسید.
‫نکته‌ی خیلی خوبیه. استو.
‫آقای گریم، لطفاً وارد شید.
‫تو از ما بزرگ‌تر و قوی‌تری.
‫اما هزاران روح در درون ماست،
‫و ما هیچوقت خسته نمی‌شیم.
‫اما تو، مارکوس،
‫تو خسته به نظر میای.
‫ادا و اصول.
‫رِیون، بیا جلو.
‫باشه.
‫و در آخر دو نفر موندن،
‫جان و کوایت.
‫خوبی؟
‫آره.
‫اینجا دیگه چه کوفتیه؟
‫آرزو می‌کنم همه‌ی دیوارها ‫فرو بریزن...
‫تو تمام شهرها، همه جا.
[خروج]
‫فکر کنم همین بود، دیگه.
‫ماسک.
‫امکان نداره!
‫بهش به چشم ‫یه هدیه‌ی تولد نگاه کن.
‫تولدمه؟
‫چند هفته پیش بود. ‫پنجم دسامبر.
‫اما، می‌دونی، ‫فکر کردم می‌تونیم جشن بگیریم،
‫محض احتیاط اگه این ‫آخرین تولدت باشه.
‫ممنونم.
‫تا وقتی امتحانش نکردی ‫ازم تشکر نکن.
‫من به دوختن ‫لباس مردونه عادت ندارم.
‫من نگران اون نیستم.
‫من تقریباً تو هر لباسی خوش‌تیپم.
‫وای.
‫می‌خوام ازت تشکر کنم که ‫روز تولدم رو بهم برگردوندی.
‫حس عجیبی‌ـه، ‫چیزی رو پس بگیری
‫که نمی‌دونستی گمش کردی.
‫خواهش می‌کنم، ‫جان.
‫اون رو بپوش. ‫یه مسابقه برای بردن داریم.
[خروج]
‫آرزو می‌کنم... کریستا به زندگی برگرده.