.
‫«دیکن» کدوم گوریه؟
‫اون دیگه برای همیشه رفته.
‫ولی قبل از اینکه ریغ رحمت رو سر بکشه،
‫من همه چیز رو گرفتم.
‫قبل از اینکه این اطلاعات رو بهت بدم،
‫من مجوز فدرال پخش نوشیدنی می‌خوام.
‫- هی. ‫- خدای من، اون روحه؟
‫نکنه «رِیِ ساکت» حکم تیرم رو داده؟
‫آره داده.
‫و بهترین آدم رو اجیر کرده؟
‫همین‌طوره.
‫- فکر می‌کنی داره بازیت میده؟ ‫- نه.
‫داره بهمون یه فرصت میده.
‫چرا فرصت؟
‫چون حدود 20 سال پیش توی حبس
‫جونش رو نجات دادم.
‫«رِیِ ساکت»،
‫یه آدمکش نیویورکی فرستاده ‫تا کلکت رو بکنه.
‫بریم یه دید و بازدیدی داشته باشیم.
‫ما شش تا توزیع‌کننده رو از دست دادیم، ‫از جمله شرکت «نوشیدنی‌های برتر».
‫این امکان نداره لعنتی.
‫تو زندگیت رو پاش گذاشتی! ‫خونِ دل خوردی براش!
‫آقای دانمایر می‌خوان با شما صحبت کنن.
‫زود باش. راه بیفت.
‫خانم منفردی.
‫می‌تونی اصل و نَسَبت رو ‫مقصر این وضعیت بدونی.
‫خانواده می‌تونه تو رو به اوج برسونه
‫یا اینکه به پایین‌ترین ‫درجه‌ی بدبختی بکشونه.
‫ببندینش.
‫من پیشگو نیستم،
‫ولی، وای.
‫«ترشر» داره با اختلاف برنده می‌شه.
‫آمار قبلاً خوب بود، ولی پسر...
‫تا وقتی که سعی کردن منفجرش کنن.
‫آره.
‫ازم خواسته بمونم، ‫به کابینه‌ش ملحق بشم.
‫یه جورایی به عنوان... مشاور.
‫نیازی نیست خودت رو قاطی این ماجرا کنی.
‫مگه الانشم قاطی نیستم؟
‫ولی واقعاً لازم نیست ‫توی اون مسیر قدم بذاری.
‫خوبه که آدم بانفوذ داشته باشیم دوایت.
‫آره.
‫هر کی لایق‌تره ببره.
‫از طرف من از جوآن خداحافظی کن.
‫جوآن؟
‫جوآن؟ بیداری؟
‫جوآن.
‫لعنتی.
‫- هی، جوآن؟ ‫- جوآن؟
‫ماشینش اینجاست، ‫ولی جوآن رفته.
‫- همه جا رو گشتی؟ ‫- یه بار دیگه
‫می‌گردم، ‫ولی درها باز بود.
‫دوربین‌ها چی؟
‫بودی گفت از کار افتادن.
[تماس ناشناس]
‫دوایت.
‫جوآن، کدوم گوری هستی؟
‫هم‌خون یا نوشیدنی، آقای منفردی؟
‫کدومش برات مهم‌تره؟
‫پایه‌ی معامله هستی؟
‫یه مبادله‌ی پایاپای، ‫بی‌شباهت به همون پیشنهادی که
‫یه زمانی خودت بهم دادی نیست؟
‫می‌دونی که ‫نسخه‌ت رو می‌پیچم، آره؟
‫نه.
‫این ماجرا به احتمال زیاد ‫با مرگ تو تموم می‌شه،
‫که قبلاً بهت گفتم، ‫خودم میام تا تماشاش کنم.
‫ولی مرگ تو قراره یه پایانِ لعنتی و فراموش‌نشدنی باشه
[پادشاه تالسا]
[کافه‌ی برد تو باک]
‫خیلی‌خب، آقایون.
‫ما داریم وارد جنگ می‌شیم،
‫ولی تا وقتی دقیقاً ندونیم با چی طرفیم ‫نمی‌تونیم تکون بخوریم.
‫من به چندتا نیروی انسانی واقعی ‫و چند تا بزن‌بهادرِ درست و حسابی نیاز دارم.
‫چندتایی توی شجره‌نامه‌مون دارم.
‫باید آماده باشیم، ‫پس اینم لیست...
‫سلاح‌هایی که لازم داریم.
‫ردیفش می‌کنم.
‫بریم تو کارش.
‫قهوه میل داری؟
‫شیر یا شکر می‌خوری؟
‫یا تلخ و تیره می‌خوری، ‫مثل رنگ لباس‌هات؟
‫من تا حالا روی زن دست بلند نکردم.
‫مامانم، بهم یاد داده
‫که مراعات جنس لطیف رو بکنم.
‫فقط پیرمردها رو ‫توی خونه‌شون آتیش می‌زنی؟
‫برادرت بود که اون موقعیت رو ایجاد کرد
‫که باعث اون اتفاق شد.
‫اون به روش خودش، آتیش رو روشن کرد.
‫من تحت فشار بودم.
‫برادرت هلم داد
‫و من رو به اینجا کشوند.
‫تو رو به اینجا کشوند.
‫فقط امضاش کن.
‫یه امضای ساده جلوی خشونت بیشتر رو می‌گیره.
‫تو کارخونه نوشیدنی‌سازی رو ‫به نام من می‌زنی،
‫و همه چی بخشیده می‌شه.
‫برادرت بهت اهمیت میده.
‫و، همین الان، منتظره،
‫و تا دندون مسلح شده.
‫بهتره پاش رو به این ماجرا باز نکنی، ‫خانم منفردی.
‫اسمت رو پای برگه‌ها بنویس.
‫می‌دونی چیه؟
‫تو حتی چیزی که جلوی چشمته رو نمی‌بینی.
‫و اون چیه؟
‫تو باختی.
‫باید این لعنتی رو درست کنیم.
‫پخش‌مون داره نابود می‌شه.
‫بهش می‌گم. خودم بهش می‌گم.
‫هی، باید باهاش حرف بزنم.
‫نوچ. الان نه.
‫حالا با کی جلسه داره؟
‫بسیار خب.
‫اوضاع چطوره؟
‫سلام. شما فِرد هستید؟
‫بله، قربان.
‫نیازی به قربان گفتن نیست. ‫بهم بگو «لی».
‫- باشه، لی. ‫- خب، دوایت گفت
‫می‌تونم بیام اینجا ‫و یه ماشین بردارم.
‫درسته؟
‫بله آقا. درسته.
‫هر چیزی توی پارکینگ ‫یا نمایشگاه.
‫- هر چیزی؟ ‫- بله آقا.
‫پلاک تمیز؟ مدارک؟
‫برای هر کدوم از ماشین‌ها، ‫ردیفه.
‫می‌دونی، داشتم فکر می‌کردم،
‫این یکی درست شبیه ‫کادیلاک جدید منه.
‫منم داشتم به همین فکر می‌کردم.
‫براتون سوییچ میارم.
‫ایول، دمت گرم.
‫باورم نمی‌شه همچین کاری کرده.
‫بسه؟
‫ممنونم.
‫تو باید من رو از اینجا ببری بیرون.
‫خب، رد کردنت از جلوی نگهبان‌ها ‫آسون نیست.
‫- آره، خب، زنگ بزن پلیس. ‫- پدرم نفوذ زیادی...
‫روی پلیس‌ها داره.
‫اون چی می‌خواد؟
‫که کارخونه نوشیدنی رو به نامش بزنم.
‫پس باید این کار رو بکنی.
‫منفردی گلخونه داره، ‫کافه داره.
‫منظورم اینه، نوشیدنی رو بی‌خیال شو، ‫و همه چی تموم می‌شه.
‫فرض کن به نامش زدم.
‫فکر می‌کنی بابات ‫می‌ذاره من از اینجا برم؟
‫فکر می‌کنی دوایت می‌ذاره ‫قسر در بره؟
‫نه.
‫جو اینجا اونقدر سنگینه ‫که می‌شه با چاقو بُریدش.
‫لعنتی.
‫چه خبره؟
‫دانمایر خواهرم رو گرفته،
‫و نمی‌دونم کجا نگه‌ش داشته.
‫پیداش می‌کنیم.
‫خب لی، بابت نگرانیت ممنونم، ‫واقعاً ممنونم،
‫ولی این مشکل منه.
‫و تو، تو باید گورت رو ‫از تالسا گم کنی
‫قبل از اینکه رِی پیدات کنه، ‫که پیدات می‌کنه.
‫من می‌تونم گلیم خودم رو از آب بکشم بیرون.
‫فعلاً، من اینجام.
‫حله؟
‫هی. نگران به نظر میای رفیق.
‫همه چی درست می‌شه.
‫امیدوارم.
‫هوات رو دارم داداش.
‫ممنونم داداش.
‫- اسپنسر، همه جا هستی. ‫- سلام بودی.
‫باید مغازه رو بعد از ساعت کاری باز نگه داریم.
‫نمی‌دونم قراره چی پیش بیاد،
‫ولی اگه جوآن دنبال جای امن باشه، ‫ممکنه بیاد اینجا.
‫- درسته. ‫- باید چراغ رو روشن بذاریم.
‫باشه. حواسم هست. ‫من همین‌جا می‌مونم.
‫محض احتیاط.
‫آره.
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫اومدم کمک کنم.
‫آره؟ جوآن کجاست؟ ‫کدوم گوری بردیش؟
‫- صبر کن، بودی. ‫- من نبردمش.
‫گوش کن، ‫باید با منفردی حرف بزنم.
‫در مورد چی باید باهاش حرف بزنی؟
‫می‌دونم خواهرش کجاست.
‫من یه چیز رو می‌دونم.
‫تا وقتی یه چیزی ازت می‌خواد ‫آسیبی بهش نمی‌زنه.
‫پیداش می‌کنیم، ‫و نجاتش می‌دیم.
‫و بعدش، قراره یه درس حسابی
‫به اون عوضیِ آشغال بدیم.
‫آره.
‫لعنتی. ‫این کوچولوها دیگه کی‌ان؟
‫رئیس، این‌ها پسردایی‌های منن.
‫- بی‌خیال. ‫- لعنتی.
‫فکر می‌کردم فقط توی لوئیزیانا ‫درشت‌هیکل بار میان.
‫پسرا، این آدمِ من «ریکت جیرجیرک»ـه.
‫کاردرست‌ترین دلال اسلحه.
‫قراره هوامون رو داشته باشه.
‫معلومه که داره.
‫بسیار خب. ‫سلیقه‌تون چیه؟
‫این کالیبر 50 خوشگله.
‫ما که نمی‌خوایم جنگنده هوایی بزنیم.
‫ضدحال.
‫نارنجک دستی داری؟
‫- دارم. ‫- گاز اشک‌آور؟
‫- ده تا کپسول؟ ‫- موجوده.
‫عینک دید در شب؟
‫اون یکی رو فعلاً تموم کردم.
‫فقط چند دست لباس عملیاتی مشکی می‌گیریم،
‫- سایزهای مختلف، حله. ‫- ردیفه.
‫با این تجهیزات می‌تونیم به عراق حمله کنیم
‫نه، ما فقط می‌خوایم بریم شهربازی.
‫بیاید وسایل رو بار بزنیم.
‫خانم‌ها، آقایون. ‫اوضاع اوکلاهما سیتی چطوره؟ خوبه؟
‫ممنون. بزن قدش. ‫ممنون، ممنون، ممنون.
‫- ممنون. ‫- مارگارت.
‫فکر کنم الان دیگه می‌تونی اون متن سخنرانی ‫پذیرش شکست رو دور بندازی.
‫با اعتماد به نفس باش کال، نه مغرور.
‫خب، به پیشنهادم فکر کردی؟
‫مگه پیشنهاد بود؟
‫آخه بیشتر شبیه دستور بود.
‫می‌تونی هر کوفتی که می‌خوای صداش کنی.
‫ولی وقتی برنده بشیم، ‫می‌خوام سریع حرکت کنم.
‫من پیشنهاد دادم کمکت کنم انتخاب بشی
‫- در عوضِ مزرعه‌م. ‫- و من گفتم وقتی برنده شدم،
‫سهامم رو بهت می‌فروشم، به قیمت مفت.
‫- بگو چرا. ‫- چرا؟ چی چرا؟
‫چرا بهم شغل پیشنهاد دادی؟
‫داری شوخی می‌کنی؟ ‫مارگارت، دور و برت رو نگاه کن.
‫- ببین کجاییم. ‫- آره، آره، آره.
‫من توی اوکلاهما آشنا دارم.
‫من کمک کردم به اینجا برسی.
‫ولی اگه بهت ملحق بشم،
‫من عروسک خیمه‌شب‌بازی نیستم.
‫باشه، شاید زیاده‌روی کرده باشم.
‫- و... ‫- و؟
‫می‌خوام توی تصمیمات سیاسی ‫نظر بدم.
‫می‌خوام توی جایگاهت سهم داشته باشم.
‫مارگارت، می‌تونی هر کوفتی که می‌خوای ‫داشته باشی.
‫بهت قول میدم.
‫تو کمکم کردی به اینجا برسم.
‫چرا باید کار دیگه‌ای بکنم؟
‫و من دوایت رو برات راضی نمی‌کنم.
‫فکر کنم بتونیم کلاً دوایت رو ‫از تصویر حذف کنیم.
‫خب، جوابت مثبته؟
‫وقتی رأی‌گیری تموم شد باهام حرف بزن.
‫وقتی رأی‌گیری تموم شه، ‫من فرماندار کال ترشرِ لعنتی‌ام.
‫می‌خوای دعا کنی؟
‫خدای مهربان، این غذا را ‫برای استفاده‌ی ما برکت بده
‫به نام مسیح. آمین.
‫سال‌هاست که یه...
‫زن سر سفره باهام ننشسته.
‫همسرم اگه بود، خیلی ناامید می‌شد.
‫از آدم‌ربایی؟
‫از چیزی که بهش تبدیل شدم.
‫شکستم، اشتباهاتم.
‫اون فوت کرد
‫درست قبل از اینکه پسرم جاشوا ‫برای جنگ اعزام بشه.
‫پسرم مثل یه قهرمان مُرد.
‫اون من رو مقصر...
‫فداکاریِ پسرش می‌دونست، اما...
‫فداکاری لازمه‌ی...
‫تزکیه نفس، و تمامیت خانواده‌ست.
‫دوایت چی؟ ‫آیا اون واقعاً تا حالا فداکاری کرده؟
‫اون 25 سال از عمرش رو فدا کرد.
‫خب، اون به خاطر ‫خانواده‌ی خلافکارش بود،
‫نه هم‌خونش، نه تو.
‫اون مردیه که وجدان نداره، ‫هیچ پشیمونی‌ای نداره.
‫تو چی، جرمایا؟
‫تو پشیمونی داری؟
‫بابت چیزی؟
‫جوآن طعمه‌ست.
‫واضح و روشنه.
‫پس باید بفهمیم ‫داریم وارد چی می‌شیم.
‫چند تا آدم، چند تا اسلحه.
‫چون نمی‌تونیم...
‫بذاریم این عوضی‌ها ‫آتیش‌بارون‌مون کنن.
‫اونجوری تبدیل به ‫سیبل تمرینی می‌شیم.
‫باید نفر به نفر باهاشون روبه‌رو بشیم.
‫این‌ها کارکشته‌ان. ‫سرباز مستقر کردن.
‫- وقتش نیست. ‫- مهمه.
‫تو اینجا چی کار می‌کنی، اسپنسر؟
‫این رو فقط خودت باید بشنوی.
‫خب بگو.
‫چه غلطی ‫داری اینجا می‌کنی؟
‫تمومش کن. تمومش کن.
‫اسلحه رو بیار پایین. ‫اسلحه رو بیار پایین.
‫یعنی چی بیارم پایین؟
‫این عوضی سعی کرد من رو بکشه،
‫مونتاگ رو زنده زنده سوزوند.
‫چه غلطی ‫داری اینجا می‌کنی؟
‫همه آروم باشن.
‫پسرِ بدترین دشمنِ لعنتیِ من
‫اینجا چی کار می‌کنه؟
‫- می‌خواد کمک کنه. ‫- اون حرف بزنه، نه تو، باشه؟
‫می‌دونی، ‫اصلاً ولش کن.
‫دارم کل‌کل می‌کنم با خودم که ‫مخت رو بپاشم روی این میز
‫به جای اینکه به حرف‌هات گوش بدم.
‫ببین، اصلاً نمی‌دونم ‫کی هستی،
‫ولی تو یه عوضی خیلی خوش‌شانسی.
‫اون قیافه رو می‌بینی؟
‫اون قیافه معمولاً معنیش اینه که
‫جنازه‌ت باید الان توی تابوت باشه.
‫می‌خوام کمک کنم.
‫من با خواهرتون حرف زدم.
‫حالش خوبه، فعلاً.
‫دیگه از دنبال کردن بابام ‫خسته شدم،
‫از انجام کارهای کثیفش.
‫اسپنسر، این وضعیت ‫خیلی ناجوره.
‫کول کمک کرد ‫خیلی‌ها نجات پیدا کنن،
‫و مارگارت، ‫توی انفجار هتل.
‫اون بود که بهمون هشدار داد.
‫ببین، تو می‌دونی
‫من تو چشم‌های
‫یه عالمه عوضی دروغگو نگاه کردم
‫قبل از اینکه با فشار دادن ماشه ‫جون‌شون رو بگیرم.
‫بله، درسته.
‫این پسر،
‫داره راست می‌گه.
‫می‌خواد جبران کنه.
‫مگه نه پسرم؟
‫بله قربان.
‫یکی یه کاغذ و قلم به من بده.
‫هی.
‫چند نفر اونجا دارن؟
‫- حدود 20 تا. ‫- چقدر سلاح؟
‫یه زرادخانه لعنتی توی ‫ساختمونِ بغلِ خونه دارن.
‫بسیار خب.
‫قراره یه نقشه دقیق از خونه‌ای
‫که توش زندگی می‌کنی برام بکشی...
‫هر اتاق، هر گوشه، ‫هر خروجی، هر ورودی،
‫وجب به وجبش رو.
‫و بهم می‌گی ‫خواهرم توی کدوم اتاقه.
‫شروع کن به نوشتن.
‫انتظار داری برادرت ‫کِی واکنش نشون بده؟
‫شاید نشون نده.
‫الان مثلاً شوخی بود؟
‫اون هر کاری بخواد می‌کنه.
‫فکر نکنم ‫متوجه جدیتِ...
‫این قضیه باشی، خانم منفردی.
‫این یه شوخی لعنتی نیست!
‫اما من خیلی افتخار می‌کنم
‫به چیزی که ‫همه با هم به دست آوردیم.
‫برای اون‌هایی که ‫از من حمایت کردن،
‫از صمیم قلبم ممنونم.
‫و برای اون‌هایی که نکردن،
‫فقط می‌خوام یه چیزی رو بدونید.
‫من اینجام تا برای تک‌تک شماها ‫کار کنم و بجنگم.
‫خدا همه‌تون رو حفظ کنه، ‫و خدا اوکلاهما رو حفظ کنه!
‫لی، چرا تو سمت چپ رو ‫نمی‌گیری؟
‫خواهرم مشخصاً ‫این طرفه،
‫سمت راست، ‫پس من میرم اونجا.
‫من، پاگنده و پسرخاله‌ها، ‫ما جلو رو می‌گیریم.
‫شما پسرها مسئول ‫نارنجک‌های انفجاری
‫و دودزاهای اِم-203 هستید. ‫حله؟
‫حله. ‫دو تا ارتشی، یه تفنگدار دریایی.
‫ایول.
‫شماها لباس عملیاتی تیره دارید؟
‫ما نیازی به ‫لباس عملیاتی کوفتی نداریم.
‫خب، چیزی که پوشیدن ‫به اندازه کافی تیره‌ست.
‫بی‌خیال. کار رو راه میندازه.
‫پس امشب انجامش می‌دیم؟
‫آره، ساعت 3 صبح می‌ریم تو.
‫پس، برید لباستون رو عوض کنید، ‫برگردید اینجا
‫و بیاید فقط استراتژی، ‫استراتژی، استراتژی رو مرور کنیم.
‫لعنتی.
‫هی، گوش کن. ‫می‌خوام تو اینجا بمونی.
‫من سرباز این جنگم.
‫نه، تو «کاپو» هستی.
‫یه چیزی سر من بیاد، ‫کی می‌خواد اینجا رو بگردونه؟
‫درسته؟
‫گرفتم.
‫اون کار جیگر می‌خواست.
‫یا شایدم من پسرِ بی‌عرضه‌ای هستم؟
‫تو مرد خوبی هستی،
‫و کارهای بدی انجام دادی،
‫ولی اون پدرت بود که ‫نفرتش رو از طریق تو خالی می‌کرد.
‫حتی یه روز خوب یادم نمیاد.
‫هی، می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
‫آره، البته.
‫تا حالا همچین کاری کردی؟
‫- نه، نه واقعاً. ‫- نه؟
‫نه. چرا؟
‫می‌خواستم یه‌کم راهنمایی بگیرم.
‫چیز خاصی برات ندارم، راستش...
‫من معمولاً آدم‌ها رو ‫تکی تکی نفله می‌کنم.
‫ولی مشتاق این یکی‌ام. ‫تو چطور ژنرال؟
‫تایسون، چراغ‌ها لطفاً.
‫آره، حله.
‫خیلی‌خب. می‌دونید چی کار کنید. ‫می‌دونید چی کار کنید.
‫برید، برید، برید.
‫می‌دونم برادرت ‫داره میاد سراغت.
‫من براش آماده‌ام.
‫اون می‌میره، مگه اینکه تو...
‫امضاش کنی.
‫چه خبره؟!
‫ها! ‫این دیگه زیادی آسون بود لامصب.
‫این طرف رفیق.
‫فرشته‌ی نجات رسید.
‫لعنتی.
‫جوآن؟
‫بیا. ‫بیا. بیا اینجا.
‫گرفتمت. بیا. بیا.
‫گرفتمت. هوات رو دارم.
‫بسیار خب. برو پشت سر من.
‫- تقریباً رسیدیم. ‫- دوایت؟
‫میچ. ‫بگیرش، ببرش تو هوای آزاد.
‫حالش خوب می‌شه.
‫- گرفتمش. ‫- گرفتیش؟
‫آره. ردیفه.
‫من میرم دنبال دانمایر.
‫کسی دنبالم نیاد.
‫حله!
‫آخ.
‫بدوید. زود باشید.
‫یه‌کم دیگه.
‫دیگه کافیه.
‫اون خرس عروسکی گنده ردیف بالا رو ‫بدین به من لطفاً.
‫چون آدم مذهبی‌ای هستی،
‫شاید از این داستان خوشت بیاد.
‫یه جونوری هست به اسم ‫«سوسمار عیسی».
‫و بهش می‌گن ‫سوسمار عیسی
‫چون می‌تونه روی آب بدوه.
‫با پنجه‌های بزرگش ضربه می‌زنه
‫و یه بالشتک می‌سازه، ‫مثل حباب.
‫و این من رو یاد تو می‌ندازه ‫چون تو فکر می‌کنی
‫می‌تونی روی آب راه بری.
‫تا اینکه...
‫یه اشتباه می‌کنی
‫و اون حباب رو می‌ترکونی
‫و زیرِ سطح غرق می‌شی
‫جایی که یه شکارچی منتظره
‫تا تیکه پاره‌ت کنه.
‫یادت میاد وقتی هم رو دیدیم
‫سرِ مراسم تدفینِ دوستت ‫که زنده زنده سوخته بود؟
‫و من گفتم،
‫«سوختنِ انگشت هم دردناکه.
‫تصور کن کلِ بدنت داره می‌سوزه.»
‫حالا می‌فهمی.
[کافه‌ی برد تو باک]
‫اول از همه،
‫فقط می‌خوام بگم که،
‫خیلی متأسفم که نشد
‫همه رو اینجا خوبِ خوب بشناسم،
‫ولی ما با هم یه آتیش‌بازیِ حسابی راه انداختیم
‫واسه همین من هیچ‌وقت ‫شماها رو فراموش نمی‌کنم.
‫و، رفیقِ من.
‫دمت گرم.
‫دیدن کاری که اینجا کردی ‫باعث شد دلم بخواد برگردم
‫به نیواورلئان و شاید...
‫یه چیزِ جدید شروع کنم.
‫- همینه. ‫- یعنی، لعنتی،
‫اگه ژنرال می‌تونه انجامش بده، ‫چقدر می‌تونه سخت باشه؟
‫هر کسی می‌تونه انجامش بده.
‫پس، اگه گذرتون به ‫نیواورلئان افتاد، یه ندا بدید.
‫- حتماً. ‫- به افتخارش. به افتخارش.
‫- خوش باشید. ‫- خوش باشید.
‫- دوستت دارم رفیق. ‫- دوستت دارم رفیق.
‫خیلی‌خب. می‌بینمتون.
‫باشه.
‫بس کنید، بس کنید.
‫مراقب خودت باش داداش. قربانت.
‫چرا نمی‌ری بالا و ‫نشون‌شون بدی کار چطوریه؟
‫کی، من؟
‫گمونم بتونم ‫یه چشمه بیام.
‫آره، آره.
‫اوه اوه
‫چرا تو ‫نمی‌ری بالا بخونی؟
‫می‌خوای همه ‫مشتری‌هامون رو بپرونی؟
‫من الان برمی‌گردم. ‫باید برم.
‫فقط حواست بهشون باشه.
‫این مالِ منه؟
‫چیزی که می‌خوام رو داری؟
‫مجبور شدم از کله‌گنده‌ها ‫خواهش کنم.
‫اون مجوز پایه‌ی فدراله،
‫برچسب تأیید شده و «مجوز تی‌تی‌بی»...
‫اداره مالیات و تجارتِ نوشیدنی.
‫یه بدهیِ سنگین بهم داری.
‫جنازه کجاست؟
‫واقعاً مهمه؟
‫تا وقتی که کسِ دیگه‌ای ‫نتونه پیداش کنه.
‫پیدا نمی‌کنن.
‫باشه.
‫وقتی بهت نیاز داشتم، ‫میام سراغت.
‫خب... نبودم، کسی دلش برام تنگ نشد؟
‫گمونم من.
‫♪ باد چرخ‌زنان می‌رقصه، انگار یه مار تو آسمونه ♪
‫♪ رفیق، نذار یه روز دیگه همین‌جوری بگذره ♪
‫♪ از ترس اینکه دلت یه وقت نشکنه ♪
‫♪ اون‌قدر زُل می‌زنی که دیگه تصویر رو نمی‌بینی ♪
‫♪ یه عدد با یه شگرد جادویی ♪
‫♪ آجرهای طلا رو پرت می‌کنی تو پنجره‌ی یه پولدار ♪
‫♪ وقتی درست نمی‌شه واقعاً درد داره ♪
[پایان فصل سوم]