.
‫باید کار اون نوشیدنی رو راه بندازیم،
‫و باید نوشیدنی‌هامون رو خارج از سیستم تحویل بدیم
‫تا وقتی مجدد مجوّزمون رو بگیریم.
‫همونطوری پخشش می‌کنیم که اون‌ها
‫تو دوران ممنوعیت انجام می‌دادن.
[آنچه گذشت]
‫- قربان، این کار دردسر داره. ‫- جمعش کن. تو جمعش کن.
‫- دردسر می‌شه! ‫- تو جمعش کن.
‫می‌خوای بهت افتخار کنم؟
‫آره.
‫پس باید تمومش کنی.
‫اون یارو... اون، ام... ‫دیگه پیداش نشد؟
‫- نه. ‫- خوبه.
‫یه کار درست انجام دادم.
‫بیا در مورد این قضیه‌ی نوشیدنی حرف بزنیم.
‫من سهم می‌خوام.
‫ببین، هر کوفتی رو برمی‌داری
‫که مال تو نیست، برمی‌داری و برمی‌داری
‫مثل یه حیوون گشنه.
‫اگه بخوام بیام سراغ تو ‫یا هر کس دیگه‌ای،
‫تموم شده‌ست، و این رو هیچوقت یادت نره.
‫بخواب!
‫آشغال عوضی.
‫- دیگه مُردی! ‫- اون برای من بود!
‫[تماس ناشناس]
‫همه‌ی اون‌ها برای من بود.
‫خب که چی می‌خوای بگی؟
‫- می‌دونستی قراره اینطور بشه؟ ‫- نه.
‫چرا باید تو رو تو همچین موقعیتی ‫قرار بدم؟
‫چه معنی‌ای می‌ده؟
‫هیچ معنی‌ای نمی‌ده. ‫پس بذار یه چیزی بهت بگم.
‫خیلی وقت بود که کسی
‫سعی نکرده بود خلاصم کنه.
‫تصادفی.
‫«تصادفی.»
‫می‌دونی، هرجوری هم بچرخونیش،
‫تهش به مرگ می‌رسه.
‫انتظار داری چی بگم؟
‫انتظار دارم خفه شی و گوش کنی.
‫من با تو نشستم
‫و سعی کردم حرف بزنم، ‫اون‌وقت تو چی کار می‌کنی؟
‫تو من رو متهم می‌کنی که... که... ‫اون مرتیکه اسمش‌چی‌بود رو خلاص کردم؟
‫اسمش رو می‌دونی، رِی.
‫ببین، برام مهم نیست اسمش چیه.
‫واقعیت اینه که،
‫تو اسم اون مرتیکه رو وسط کشیدی
‫و مذاکره رو به گند کشیدی.
‫‏80 درصد خواستن
‫وگرنه...؟
‫این مذاکره نیست.
‫ببین، اصلاً از من چی می‌خوای؟
‫می‌خوام کاری رو که شروع کردیم تموم کنیم.
‫می‌خوام تو رو هم شریک کنم تو این
‫- کار نوشیدنی، می‌دونی؟ ‫- من رو شریک کنی؟
‫یه‌جوری حرف می‌زنی انگار داری بهم ‫هدیه‌ی کریسمس می‌دی.
‫این کاریه که تو باید همینجوری انجام بدی.
‫هی، این تهش به نفع هردومونه.
‫آره؟ چطوری؟
‫ببین، من می‌خوام وارد کافه‌‌ها بشم،
‫هتل‌ها، خرده‌فروشی‌ها،
‫که یعنی به شمال شرق دسترسی می‌خوام.
‫و هر نفوذی که تو آتلانتیک سیتی، ‫لاس وگاس داری...
‫پس معامله‌ی خودمون چی؟
‫نمی‌تونم. اصلاً حرفش هم نزن.
‫بی‌خیال. اینقدر هست که ‫به همه‌مون برسه،
‫محض رضای خدا.
‫باید منطقی باشی.
‫تو عجب...
‫دل و جرأتی داری، ‫می‌دونستی؟
‫باشه، معامله رو می‌ندازیم ‫برای یه روز دیگه،
‫ولی بذار همین رو الان بهت بگم.
‫اون روز می‌رسه،
‫و خیلی زود هم می‌رسه، ‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫آره، می‌فهمم.
‫خوبه.
‫باشه.
‫کمکت می‌کنم.
‫چی گفت؟
‫چیز زیادی نگفت.
‫نه در مورد رقم حرف زد ‫نه شرایط و نه هیچی دیگه.
‫می‌خواد خلاصم کنه.
‫دیر و زود داره.
‫دانمایر هم دنبالته.
‫چه ماسک بزنن چه نه، ‫چه قیافه عوض کنن چه نه،
‫می‌دونیم کار اون‌ها بوده ‫تو «هات اسپرینگز».
‫خب نقشه‌ چیه؟
‫اولین کاری که باید بکنیم ‫اینه که اون پلمپ رو
‫از رو کارخونه برداریم. ‫اون در اولویته.
‫چطوری این کار رو کنیم؟
‫بعضی آدم‌ها باید گوشمالی بشن.
[پادشاه تالسا]
‫به نظر تو فکر فرو رفتی.
‫داری به چیزی ‫فکر می‌کنی؟
‫خب، تایسون...
‫اون دیگه راننده‌ت نیست؟
‫خب، بعضی‌ وقت‌ها.
‫آره. داره سعی می‌کنه ‫افق‌های دیدش رو گسترش بده.
‫گوش کن، اون می‌خواد یه ‫آدم پول‌ساز بشه.
‫قابل درکه.
‫حتماً. چرا که نه؟
‫و تو...
‫آقای خنده‌رو،
‫از شغلت راضی هستی؟
‫زیادی راضی‌ام.
‫- همینقدر نزدیک کافیه؟ ‫- آره، کافیه.
‫بزن بریم.
‫نه. وایسا، وایسا، وایسا. ‫تو اینجا بمون.
‫باید محتاط باشم.
‫- با اون کت و شلوار؟ ‫- آره.
‫هی، رئیس.
‫گیت فلزیاب دارن.
‫لعنتی.
‫- یالا، یالا. ‫- بیا.
‫ببین؟
‫باشه.
‫اوه، اوه.
‫می‌شه لطفاً بیاین ‫درست اینجا، قربان؟
‫برگردید لطفاً.
‫باید مال اون پلاک‌های برنجی باشه.
‫می‌شه سگک کمربندتون رو ‫بردارید، قربان؟
‫یه‌کم کوچیکه.
‫- آره. ‫- انگار حیوون خونگیه.
‫«مأمور قانون سال.»
‫آقای منفردی.
‫حالتون چطوره؟
‫هر چیزی که امروز ‫اینجا بحث بشه
‫کاملاً محرمانه ‫باقی می‌مونه.
‫همیشه.
‫جا زدن خجالت نداره
‫وقتی همه‌چی بر علیه‌ته.
‫این توهینه، ‫آقای دادستان کل؟
‫نه.
‫ببین...
‫جرمایا دانمایر... ‫یعنی، تو که ساده‌لوح نیستی.
‫خب، اون اینجا یه نیروی خفنه،
‫تو این حوالی.
‫خب، ام...
‫دوست داری چه پیامی رو ‫بهش برسونم؟
‫دوست دارم که به من...
‫خیلی با دقت گوش کنی.
‫تو سر قدرتی
‫به خاطر اون عوضی دیوونه.
‫اون عوضی دیوونه سر قدرته
‫به خاطر کسی که ‫تو عمارت فرمانداری نشسته.
‫ولی این زیاد طول نمی‌کشه.
‫طول نمی‌کشه؟
‫خب، این برای من خبر جدیدیه.
‫می‌دونی، ‫من برات یه مسیر می‌سازم.
‫یه مسیر که بر پایه‌ی اعتماده.
‫ولی به یه لطف کوچیک ‫احتیاج دارم.
‫می‌خوام که ‫دوست‌هات اون پایین‌تون
‫«کمیسیون اجرای قانون ‫نوشیدنی‌ها»
‫مجوّز نوشیدنی خواهرم رو ‫برگردونن،
‫که ازش گرفته شده
‫بدون هیچ دلیل واقعی‌ای.
‫و اگه این کار رو بکنی،
‫من بهت بدهکار می‌شم، ‫و این چیز خوبیه که داشته باشی،
‫یه برگ برنده‌ی خوب.
‫چون من می‌تونم کارهایی بکنم
‫که آدم‌های دیگه نمی‌تونن
‫یا اصلاً نمی‌خوان.
‫وقتشه که تشریف ببرید، قربان.
‫اولین باری ‫که من جایی می‌رسم،
‫سعی می‌کنم ‫مطلوب‌ترین چهره رو نشون بدم.
‫بار دوم...
‫نه چندان.
‫شما اصلاً نمی‌دونید ‫این مرد کیه.
‫دقیقاً می‌دونم اون کیه.
‫دقیقاً.
‫این خیلی قشنگه.
‫«مأمور قانون سال.»
‫روز خوش، آقای منفردی.
‫هنوز برای گفتنش یه‌کم زوده.
‫چیزی شده؟
‫با من حرف نمی‌زنه.
‫پدرم.
‫شانس آوردی من دارم باهات حرف می‌زنم.
‫بعد از کاری که ‫تو کارخونه کردی.
‫می‌دونم.
‫من کارهایی براش می‌کنم ‫که می‌دونم اشتباهن،
‫ولی بازم انجامشون می‌دم.
‫لعنتی.
‫یه کار دیگه‌ هم کردم ‫که خراب شد.
‫چی کار کردی؟
‫نمی‌خوام چیزی بگم ‫که تو رو فراری بده.
‫تو می‌دونی چه اتفاقی می‌افتاد
‫اگه اون‌ها می‌فهمیدن ‫من الان اینجا با توام؟
‫می‌دونم.
‫و متأسفم.
‫نه، من فقط...
‫من واقعاً از تو خوشم میاد.
‫و وقتی با توام، من...
‫چی می‌خوای بگی، کول؟
‫حس می‌کنم ‫همه‌چیز قراره درست بشه.
‫و نمی‌خوام ‫خرابش کنم.
‫هی، باید یه سؤالی ‫ازت بپرسم، رفیق.
‫اولین کاسبیت چی بود؟
‫روزنامه‌ی دزدی.
‫تو قطار خط اِف می‌فروختمشون. ‫فکر کنم هشت سالم بود.
‫نه، رفیق، نه.
‫دارم به عنوان ‫یه مرد بالغ حرف می‌زنم.
‫مثلاً، چی کار کردی
‫وقتی اولین بار ‫خواستی وارد این کار بشی؟
‫از یه یارو که کفش‌فروشی داشت ‫تلکه گرفتم.
‫پول راحت.
‫تلکه گرفتی...
‫عجب آدم بی‌رحمی ‫بودی تو.
‫هی، ببین، رفیق، ‫علم موشک که نیست.
‫خب؟ همه‌ش عرضه و تقاضاست.
‫مردم چی تقاضا دارن، ‫و تو چطور می‌تونی عرضه‌ش کنی؟
‫- همینه. ‫- آره.
‫می‌تونی پلیس بشی.
‫گم شو بابا، رفیق.
‫نه. لعنتی. چه خبره؟
‫پلیس قلابی.
‫- پلیس قلابی. ‫- درسته؟
‫از آدم بدها می‌دزدی ‫و می‌دی به آدم خوب‌ها.
‫مثل رابین هودِ لعنتی.
‫از این خوشم اومد.
‫من می‌ریختم تو یه پاتوق،
‫لختشون می‌کردم، همه‌چیشون رو می‌بردم.
‫نمی‌تونستن زنگ بزنن.
‫- نمی‌تونستن گزارش بدن. ‫- چی؟
‫معامله‌گر واقعی... ‫کله‌گنده‌های واقعی و این‌ها؟
‫اون قدیما آره. ولی تو ‫به هم‌سن و سالای خودت رو بچسب،
‫این بچه‌های کالج.
‫تو نخِ چی‌ان؟
‫این بچه‌ها ‫خیلی دیوونه‌ان، رفیق.
‫می‌دونی، اون‌ها اهل خرت و پرت، ‫قرص و کوفت و زهر مارن...
‫نمی‌دونم، رفیق. یه مدتی ‫از دوران دانشگاه من گذشته،
‫- راستش رو بخوای. ‫- اونجا بازارش هست.
‫- خوبه، پس... ‫- هست، آره.
‫اونجا بازارش هست.
‫اینم از ارتباطِ دانشجویی کوچیک من.
‫تو یه چیزی دستگیرت شده. ‫هی، اسپنسر.
‫یه پیشنهاد ‫کاری کوچیک برات دارم.
‫- جداً؟ ‫- آره، جداً.
‫بیا اینجا. بذار باهات صحبت کنم.
‫- سلام. ‫- سلام، مارگارت.
‫تو کسی رو تو ‫دفتر دادستان کل می‌شناسی؟
‫از لحاظ اجتماعی می‌شناسمش.
‫- زنش رو می‌شناسم. ‫- لعنتی، واقعاً؟
‫کسی هست که تو نشناسی؟ ‫من به یه لطف سیاسی احتیاج دارم.
‫آره.
‫خب، چی به من می‌رسه؟
‫در مورد من ‫چه فکری می‌کنی؟
‫من هوای تو رو دارم، ‫تو هوای من رو.
‫مگه ما همین الان ‫این کار رو مجانی انجام نمی‌دیم؟
‫فکر کنم حق با توئه.
‫باشه، همین‌جا بزن کنار.
‫این انجمن، ‫جنس اکثر دانشگاه رو تأمین می‌کنه
‫- و بیشتر تالسا رو. ‫- مطمئنی؟
‫صد درصد. ‫من باهاشون مهمونی می‌رم.
‫بچه‌مایه‌دارها.
‫عوضی‌های پولدار ‫که عاشق خوشگذرونی‌ان.
‫همین‌جاست.
‫امیدوارکننده به نظر میاد.
‫یالا، بزنیم بریم تو.
‫آروم باش، کابوی. ‫باید اول شناسایی کنیم.
‫داری چی می‌گی تو؟
‫من... آبروم پیش دوایت ‫در خطره، داداش.
‫یالا، رفیق، ‫وقت ندارم برای این
‫مزخرفاتِ «این چیزی‌ـه که ‫رئیس می‌خواد».
‫وقتی می‌خوای یه اتاق رو رنگ کنی،
‫- باید... ‫- خدایا...
‫- ...اول زیرکار رو آماده کنی. ‫- باز این شروع کرد
‫با این حرف‌هاش.
‫- چطوره من انجامش بدم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫چه تجربه‌ای داری...
‫تو وارد شدن به خونه‌های انجمن؟
‫بیشتر از هر کسی که اینجاست.
‫باشه.
‫پس فردا.
‫فردا؟ چطور همین الان نه؟
‫آروم. باید نشان‌ها رو جور کنم.
‫و باید بدونم ‫چند نفر اون تو هستن،
‫چطور وارد زیرزمین بشم
‫و اینکه سگ نگهبان دارن یا نه.
‫اون آخریه خیلی، ‫خیلی مهمه.
‫- مارگارت. ‫- سلام.
‫- یه مدتی گذشته، نه؟ ‫- می‌دونم.
‫خیلی خوشحالم که می‌بینمت.
‫منم از دیدنت خوشحالم، آنا.
‫و ممنونم که ‫این همه راه اومدی اینجا.
‫خودم دوست داشتم بیام
‫من عاشق اینجام.
‫همین آدم‌هایی که می‌بینی ‫ارزشش رو داره.
‫ممنونم.
‫خیلی از آدم‌ها اینجا می‌پلکن... اوه...
‫انگار که آدم مهمی هستن.
‫خب، بیشترشون هستن.
‫حداقل تو تالسا.
‫شوهر جان هی می‌گه ‫که قراره درخواست بدیم
‫برای عضویت، ‫ولی همونطور که می‌گن،
‫اگه برای هر قول الکی ‫یه سکه داشتم...
‫خب، گرونه.
‫- این رو قبول دارم. ‫- آره.
‫خب، اون الان یه خدمتگزار مردمه،
‫پس دیگه از مزایا و پاداش‌های ‫شرکت حقوقی خبری نیست.
‫آره، ولی، آنا... ‫دادستان کل؟
‫یالا. این یه سکوی پرتابه ‫به سمت مقام بالاتر، مگه نه؟
‫آره. شاید.
‫خب، نمی‌دونم.
‫مقام بالاتر، نظارت دقیق‌تر.
‫تو از کانون توجه خوشت نمیاد.
‫نه، راستش با اون مشکلی ندارم.
‫فقط...
‫می‌دونی، چیزهای دیگه‌ست.
‫می‌خوای یه نوشیدنی بخوریم؟
‫چون من یکی که لازم دارم.
‫یا دو تا.
‫و، آنا...
‫هرچی امروز حرف بزنیم،
‫تو که من رو می‌شناسی.
‫من خودِ صندوق اسرارم.
‫سلام.
‫تو ازدواجش مشکل داره،
‫و داره برام توضیح می‌ده.
‫با جزئیات.
‫خب، بذار بشنویم.
‫خوبه.
‫می‌دونی، ‫تو توی این کار خیلی خوبی.
‫فکر کنم ذاتاً ‫یه جاسوس خوبی می‌شدی.
‫ترشر خیلی بهت مدیونه.
‫منم همینطور.
‫خودشه.
‫...از اکلاهمایی‌های واقعی حمایت کنید...
‫نمی‌دونستم اینجا ‫کارتون هم دارید.
‫- برات آب بیارم؟ ‫- نه، خوبم. ممنون.
‫باشه، بذار سریع انجامش بدیم.
‫گوش کن، می‌تونستیم بیام
‫- خونه‌ی خودت. ‫- آره.
‫اونجا قشنگ قاطی بقیه می‌شدی.
‫ببین،
‫من به دانمایر ‫و اون عروسک خیمه‌شب‌بازیش
‫اصلاً اعتماد ندارم.
‫ما داریم می‌ریم بالا، ‫و اون‌ها دارن کفری می‌شن.
‫رفتم دادستان کل رو ببینم. ‫معامله‌ی من رو قبول نکرد.
‫اون می‌فهمه که ‫این مشکل خودشه، مگه نه؟
‫دوایت، بهت گفتم: ‫کاسبی مدل سیسیلی
‫اینجا جواب نمی‌ده.
‫تو فرهنگ سیاسی ‫تالسا رو نمی‌شناسی.
‫اون‌ها فقط دوست دارن ‫با آدم‌های خودشون کار کنن.
‫فکر کردی من اینجا چی کار می‌کنم؟
‫آخه چرا باید قایق رو سوراخ کرد؟ ‫ها؟
‫می‌تونی به محض اینکه انتخاب شدم، ‫حساب من رو برسی.
‫می‌تونی باور کنی ‫این یارو چقدر بی‌ادبه؟
‫بذار یه چیزی رو توضیح بدم. ‫یادته...
‫یه صحبتی داشتیم که ‫از همون‌جایی که ول کردیم، ادامه می‌دیم؟
‫دقیقاً. دوایت،
‫آمار نظرسنجیم رفته بالا.
‫میزان محبوبیتم بین رأی‌دهنده‌های ‫احتمالی دو برابر شده.
‫من شانس واقعی دارم تو این قضیه، ‫پس چرا باید همه‌ش رو به خطر بندازم
‫تا به نفع تو ‫پیش یه دادستان کل شیرین‌کاری کنم؟
‫- مارگارت. ‫- پس به نفع خودت انجامش بده.
‫ربطش بده به خودت.
‫رابطه ساختن.
‫رابط...
‫اون آدم دانمایره، ‫و هردوتون این رو می‌دونید.
‫آره، ولی آدم فرماندار هم هست.
‫و اگه بتونی دادستان کل رو ‫از فرماندار جدا کنی،
‫که فکر می‌کنم می‌تونی،
‫شاید حتی کاری کنی ‫که از تو حمایت کنه...
‫...این یه شاهکار می‌شه.
‫و آره، ‫آمارت داره بهتر می‌شه،
‫ولی یه حرکت اینطوری ‫می‌تونه کارت رو تموم کنه.
‫یه برد برای خودت.
‫رفیق، باید تا تنور داغه ‫بچسبونی،
‫- درست نمی‌گم؟ ‫- درسته.
‫یه جلسه برات می‌ذارم.
‫اصلاً، یه جلسه ‫تو خونه‌ی من بذار.
‫- ممکنه برات شانس بیاره. ‫- تو خونه‌ی تو؟
‫یعنی، جذاب‌ترین جا ‫برای جلب نظر یه نفر نیست.
‫فکر کنم «بِرد تو باک» عالیه.
‫حس و حال درست رو ایجاد می‌کنه.
‫آره.
‫کال ترشر، میلیاردر، ‫ولی همچنین...
‫مردمی.
‫دیگه داری زیاده‌روی می‌کنی.
‫نه.
‫کار من همینه، کال.
‫هی، دست بده.
‫قبل از اینکه بشکنمش.
‫فکر می‌کنی اون تو حالش خوبه؟
‫آره، چی می‌شه مگه، مجبورش می‌کنن ‫مواد بزنه؟
‫- نشان‌ها رو آوردی، درسته؟ ‫- البته.
‫لعنتی.
‫این‌ها رو از کجا آوردی، داداش؟
‫- یه فروشنده‌ی با انگیزه می‌شناسم. ‫- دمت گرم.
‫بدجوری واقعی‌ان.
‫معلومه که هستن.
‫داره میاد، همین‌جاست.
‫چه خبر؟
‫شش نفر تو سالن اصلی ‫دارن ایکس‌باکس بازی می‌کنن.
‫یه دوتاشون به نظر بالا بودن، ‫اون دوتای دیگه هم خیلی داغون بودن.
‫زیرزمین بعد از آشپزخونه ‫سمت چپه.
‫- سگ ندارن. ‫- خوبه.
‫- بالأخره آماده‌ای انجامش بدیم؟ ‫- آره.
‫- بزن بریم. ‫- بزن بریم.
‫- من می‌خوام باهاتون بیام. ‫- چـ... چی؟ عمراً.
‫تو کارت رو کردی. این مال ماست.
‫آماده‌ای؟
‫آره خداییش.
‫رو شماره سه. یک، دو، سه.
‫- پلیس! دست‌هاتون رو نشونم بدید! ‫- دست‌های لعنتی‌تون بالا!
‫دست‌ها بالا! دست‌ها بالا!
‫- دست‌های لعنتی‌تون بالا! ‫- قشنگ بود. خیلی باورپذیر.
‫آره، خوشت اومد؟ ‫بشین رو زانوهای لعنتی‌ت!
‫تکون نخورید.
‫بشین رو زانوهای لعنتی‌ت.
‫بی‌پیرهن، دست‌های ‫لعنتی‌ت بالا!
‫و رو زانوهات!
‫- با بست ببندشون! ‫- تکون نخور.
‫- تایسون؟
‫بـ... بن هستم. ما... ‫جرم‌شناسی 101، سال اول؟
‫لعنتی، تو الان پلیسی؟
‫عوضی، پاشو.
‫پاشو!
‫جنس‌های قاچاق کجاست؟
‫- خیلی‌خب. ‫- همه‌ش همینه؟
‫- همه‌ش؟ ‫- همینه.
‫خوشحالم با هم ‫همکلاسی بودیم، رفیق.
‫امروز بهت رحم می‌کنم.
‫تو زندان نمیفتی.
‫یعنی... ما، مثلاً، ‫بازداشتیم؟
‫شما حقوق ما رو نخوندید ‫یا هیچی.
‫گوش کن، عوضی.
‫تو نمی‌خوای سر از ‫زندان در بیاری.
‫هیکل لاغرت روز اول ‫داغون می‌شه.
‫هی، شاید بتونیم به یه جور
‫- توافقی برسیم. ‫- بزن بریم، بزن بریم.
‫می‌دونی، که تو و رفقات ‫پاتون به سیستم باز نشه؟
‫حله، حله.
‫حله.
‫- سهم من چقدره؟ ‫- به این زودی؟
‫ببین، از جسارتت خوشم میاد،
‫ولی، اینطوری ‫کار نمی‌کنه.
‫این، مثلاً، هزارتا بسته‌ست.
‫هی، اسپنس، ‫اسم اون کافه‌ای
‫که توش کار می‌کنی چی بود؟
‫- تُف بود؟ ‫- عرق.
‫- «عرق». درسته. ‫- قراره حسابی عرق بریزی
‫- تا همه‌ش رو بفروشی. ‫- عالیه.
‫ولی سهم واسطه‌گری من چی می‌شه؟
‫آروم باش. یه جوری با هم کنار میایم.
‫باشه، ببین.
‫من 50 درصد پول نقد رو برمی‌دارم.
‫قرص‌ها... مال شما دوتا. ‫من کاری بهش ندارم.
‫اگه دوایت بفهمه، ‫تیکه تیکه‌م می‌کنه.
‫هی، اسپنس، باید بدونم:
‫واقعاً می‌تونی ‫این کوفتی‌ها رو سریع بفروشی؟
‫من همه‌ی متصدی‌های کافه ‫و دی‌جی‌های شهر رو می‌شناسم.
‫هر کافه‌ و مهمونی‌ای رو.
‫می‌تونم این‌ها رو ‫ده دقیقه‌ای آب کنم.
‫- باشه. ‫- ولی 50 درصد کل فروش رو می‌خوام.
‫- روال کار اینه. ‫- هی.
‫‏50 در... تو چه جور ‫کلاس اقتصادی میری؟
‫تو ماشین منتظر بمون، کایل.
‫چاله نُه. برنده نُه.
‫داره میاد.
‫باشه. فعلاً.
‫خیلی خوشحالم که تونستی بیای.
‫وقتی یه تماس ‫از یه خانواده‌ی اصیل اکلاهمایی
‫مثل ترشرها می‌گیری،
‫تنها جواب اینه: ‫«کجا و چه ساعتی؟»
‫خب، ممنونم ‫که بهم افتخار دادی.
‫حالا، من به ملاقات اعتراضی ندارم.
‫به مکانش اعتراض دارم.
‫خب، کمپین ما داره ‫رو دور میفته،
‫و فکر می‌کنم بخش زیادیش به این دلیله
‫که دارم با اکلاهمایی‌های ‫واقعی معاشرت می‌کنم.
‫آدم‌های خوبی مثل این‌ها.
‫آقایون.
‫چیزی میل دارید؟
‫من...
‫یه «نوشیدنی رژیمی» می‌خوام، لطفاً.
‫یه نوشیدنی «مخصوص» با یه تیکه لیمو.
‫دو تا از همون.
‫الان آماده می‌شه.
‫امیدوارم تو رو به ‫راه بد نکشیده باشم.
‫نه بابا، یه‌کم نوشیدنی تو روز ‫کسی رو نکشته.
‫می‌دونی، من داشتم
‫مسیر شغلیت رو ‫با تحسین دنبال می‌کردم.
‫واقعاً؟ خبر نداشتم.
‫حتماً.
‫یعنی، کاری که تو ‫با اون اعضای خلافکار
‫تو اکلاهما سیتی کردی، ‫یه جورایی
‫عدالت به سبک قدیم بود، ‫که با دست محکم اجرا شد.
‫همه‌ش در خدمت ‫مردم خوب اکلاهما.
‫خب، خدا رو شکر.
‫من پول زیادی ‫پای این کمپین ریختم.
‫قصد دارم ببرم.
‫گرِیس.
‫موضوع سر داشتن قدرت ‫برای انجام کارهاست.
‫آروم برو.
‫...تغییر واقعی ایجاد کنیم.
‫برای همینه که می‌خوام تو ‫توی تیم ما باشی.
‫بپر بالا. یالا.
‫چرا از مزایای ‫کمک‌های مالی من بهره نبری؟
‫و تنها کاری که در عوض باید بکنی
‫- اینه که از من حمایت کنی. ‫- ببین، من...
‫من شرمنده‌م و باعث افتخاره، ‫ولی نه.
‫اگه از این نزدیک‌تر بود، ‫تو دی‌ان‌اِی یارو بود.
‫- ...نظرت رو عوض کنی؟ ‫- من آدمی نیستم...
‫خودشه.
‫ما معمولاً همچین ‫مهمون‌های محترمی
‫اینجا تو «بِرد تو باک» نداریم.
‫مالکین دوست دارن این لطف رو ‫در حقتون بکنن،
‫در صورتی که بخواید لذت ببرید ‫از...
‫- هر کدوم از گزینه‌های بازیمون. ‫- وای.
‫خب، ممنونم، خانم جوان.
‫عوضی.
‫- یالا، کال. ‫- نه، نه. نه.
‫نه، با تو نبودم. داشتم ‫به یکی دیگه فکر می‌کردم.
‫می‌دونی چیه؟
‫- بیا اصلاً بحث رو عوض کنیم. ‫- قشنگ بود.
‫چرا پول‌های کافه رو ‫خرج نکنیم،
‫و بی‌خیالش شیم؟
‫کدورتی که نیست.
‫اصلاً و ابداً.
‫باورنکردنیه.
‫«گرِیس» شگفت‌انگیز.
‫حالا، حالا، حالا، ‫این رو یادت نره.
‫چشم قربان.
‫آها.
‫کامل تو تله افتاد.
‫یارو انگار اسباب‌بازی کوکیه.
‫لعنتی.
‫اون خودشه؟
‫آره.
‫بزن بریم.
‫نه، من این رو ردیف می‌کنم. ‫با من.
‫مطمئنی؟ ‫آدم‌هاش باهاشن.
‫آره، می‌دونم. ‫ولی اینجا کاری نمی‌کنه.
‫پاگنده.
‫این‌ها رو نگاه کن.
‫شماها گم شدید؟
‫تو دادستان کل من رو ‫ملاقات می‌کنی،
‫فکر می‌کنی ‫اون به من زنگ نمی‌زنه؟
‫انتظارش رو داشتم.
‫پس داری برام تله می‌ذاری.
‫عصبانیتم رو تحریک می‌کنی.
‫می‌دونی ‫یه کتاب باستانی هست
‫به اسم «هنر جنگ»؟
‫یه رساله‌ی نظامیه
‫که تو قرن پنجم یا ششم ‫قبل از میلاد نوشته شده.
‫مطمئنم تو باهاش ‫آشنا نیستی.
‫هیچ‌کدومتون؟
‫این چه ربطی ‫به چه کوفتی داره؟
‫همه ربطی بهش داره،
‫چون همه‌ش در مورد دشمنته:
‫شناختنشون، نقاط قوتشون، ‫نقاط ضعفشون.
‫ولی اینم می‌گه،
‫«برای دشمن لعنتی‌ت ‫یه پل طلایی بساز
‫تا بتونن فرار کنن
‫و آبروشون حفظ بشه.»
‫یه راه فرار می‌خوای، منفردی؟
‫درخواستش کن.
‫من برات یه پل ساختم، دانمایر.
‫ازش استفاده کن.
‫عجب جرأتی.
‫تو هیچ راهی ‫برای تولید یا توزیع نداری،
‫و نخواهی داشت.
‫قانون دست منه.
‫و فرماندار.
‫فعلاً.
‫می‌دونی، نکته‌ی ‫آدم‌ها اینه...
‫...یه شبه عوض می‌شن.
‫آدم‌ها عوض نمی‌شن.
‫و اگه بشن، خب...
‫از آدم‌های من دور بمون.
‫وگرنه بعدی تویی که چال می‌شی.
‫از پل استفاده کن، دانمایر.
‫- هی! ‫- جفت چهار!
‫آره، عزیزم. جفت چهار.
‫خوبه. من کل شب چهار می‌خوام.
‫خب نقشه‌ی بلندمدتت چیه؟
‫که... ‫...یه پولی در بیارم.
‫به طور حرفه‌ای.
‫دنبال یه معاون فرماندار ‫می‌گردم
‫که بتونم بهش اعتماد کنم.
‫وای. تو پشت این میزها ‫خیلی واردی.
‫به زنم نگو.
‫من تو راز نگه داشتن ‫خیلی خوبم.
‫بله، قربان!
‫من اهل ریسکم.
‫ولی نه سر پول.
‫تو رو آدم‌ها ریسک می‌کنی.
‫همینطوره.
‫سعی می‌کنم حرکت بعدیشون رو ‫حدس بزنم.
‫آره؟
‫تو می‌دونی حرکت بعدی من
‫- قراره چی باشه؟ ‫- آره، البته.
‫«البته»؟
‫باید حواسمون جمع باشه، باشه؟
‫چی؟ حواسم هست! ‫منظورت چی بود؟
‫خب، تو خیلی تابلویی،
‫بیا روراست باشیم.
‫گرِیس.
‫وقتشه شانسش رو عوض کنیم.
‫ایول.
‫بدجور رو دور شانسیم، کال.
‫هی. می‌دونی، تو...
‫شاید بهتر باشه تا جلو هستی ‫بکشی کنار.
‫نه، دارم با پول کافه ‫بازی می‌کنم.
‫دیلر.
‫هیچ ضرری توش نیست.
‫لعنتی. خب...
‫- آره. لعنتی. ‫- آره.
‫نمی‌شه همه‌ رو برد.
‫باشه.
‫بیا برگردیم.
‫دو باخت، تاس باخت.
‫وای پسر.
‫- ببین، می‌دونی، شاید... ‫- حال و هوا رو عوض نکن، کال.
‫یه میدنایت نشونم بده. ‫نشونم بده...
‫کُلت 45، هرچی... ‫هرچی، هرچی جز «بیگ رد».
‫- ای... عوضی! ‫- سه، تاس باخت.
‫باورنکردنیه.
‫سه، باخت سه. ‫تاس باخته.
‫آقای سک‌رایدر، بر اساس ‫جایگاهتون تو جامعه،
‫شما از قبل برای صد هزار تا تأیید شدید.
‫چی؟
‫پس مثل اینکه من...
‫- ...این دور و بر نفوذ دارم. ‫- یه نفر که داره.
‫چقدر از اون ‫خط اعتباری رو می‌خواید
‫استفاده کنید، قربان؟
‫ام...
‫هم... همه‌ش.
‫اوه.
‫بزن بریم، رفقا.
‫اوضاع قراره بدجوری قاطی بشه!
‫آه، لعنتی.
‫اوه، باورش سخته.
‫حالا این یارو می‌خواد من رو مقصر بدونه.
‫اون اهل ریسکه، کال.
‫نمی‌تونی سرزنش کنی بابت رذیلتش.
‫گوش کن، اون به‌خاطر من ‫نمیومد اینجا.
‫فقط به یه هل از طرف تو احتیاج داشت.
‫یه هل؟
‫تو تمام مدت ‫تو این بازی بودی؟
‫یه اطلاعات کوچولو ‫از زنش داشتم، پس... آره.
‫ببین، فرماندار، من اون رو ‫تو مشتم می‌گیرم.
‫این یعنی اون ‫تو مشت توئه.
‫برد-برد.
‫دیگه هیچوقت ‫اینطوری من رو بازی نده.
‫هیچ‌کدومتون.
‫با این یارو مشکلی ‫پیش میاد؟
‫- آروم می‌شه. ‫- آره.
‫روانیِ لعنتی.
‫قرص آرام‌بخش بخور.
‫سعی داشتم بهت زنگ بزنم.
‫معلومه.
‫می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
‫واقعاً کنجکاوم.
‫چرا تو انقدر شکست می‌خوری؟
‫من کاری که می‌خوای رو می‌کنم.
‫اگه موفقیت ‫درِ یه طویله‌ی بزرگ بود،
‫تو نمی‌تونستی با یه تفنگ ساچمه‌زنی ‫بهش بزنی.
‫جدی...
‫...مامانت تو بچگی ‫می‌زد تو سرت
‫یا یه چیز دیگه‌ای ‫داره اتفاق میفته؟
‫شاید تو فقط می‌خوای ‫آبروریزی کنی یا...
‫میراث خانواده رو خراب کنی.
‫میراث خانواده؟
‫خودمم.
‫وقتی تو بری، من تنها چیزی‌ام که ‫از این خانواده باقی می‌مونه.
‫ولی تو بیشتر به این کوفتی که ‫درست می‌کنی اهمیت می‌دی
‫تا به پسر خودت.
‫شاید تو فقط ‫یه تازه به دوران رسیده‌‌ای...
‫که ادعای سرسختی می‌کنی.
‫مگه اینکه اون ماهیچه‌ها دارن ‫روی یه...
‫...روح معیوب رو می‌پوشونن.
‫همینه؟
‫تو «هات اسپرینگز» گند زدی.
‫آدم خوب‌ها، ‫واقعاً جوون می‌میرن.
‫نوشیدنی‌ها مهمون کافه.
‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫دارم جمع می‌زنم.
‫تو صد هزار دلار به کافه ‫بدهکاری.
‫من خودِ کافه‌ام.
‫فکر می‌کردم اینجا ‫مال بومی‌های آمریکاییه.
‫همینطوره. من فقط کارهای اجراییش رو می‌کنم.
‫اون تاس‌ها دستکاری شده بودن؟
‫تنها چیزی که دستکاری شده، تویی.
‫من همچین پولی ندارم.
‫می‌دونی چیه؟
‫حاضرم از بدهیت بگذرم.
‫گیرش...
‫گیرش چیه؟
‫گیرش اینه:
‫تو می‌ذاری من ازت محافظت کنم
‫در برابر آدم‌هایی که وقتی ‫افتادی و بی‌پولی بهت لگد می‌زنن.
‫من هوات رو دارم.
‫اگه...
‫تو هم هوای من رو داشته باشی.
‫یه بسته براتون رسیده، قربان.
‫تیک تاک می‌کنه؟
‫نه.
‫شوخی بود، عزیزم.
[هنرِ جنگ - سان تزو]
[!تو باختی]
‫اجازه بده بهت زنگ بزنم. ‫هی، جرمایا.
‫بـ... بفرما بشین.
‫تو مجوّز منفردی رو برگردوندی.
‫اون یه... تصادف تراژیک بود، ‫جرمایا، یه تصادف.
‫کارخونه تبرئه شد.
‫هیچ دلیلی نبود ‫که پلمپ بمونه.
‫همیشه یه دلیلی هست.
‫همیشه یه دلیلی هست ‫وقتی من یه دلیل کوفتی بخوام.
‫چقدر بهت می‌ده؟
‫- چقدر بهت می‌ده؟ ‫- یه پاپاسی هم نداده.
‫یه چیز رو راست می‌گه.
‫آدم‌های مزخرفی مثل تو ‫همیشه فروشی‌ان.
‫تو همین الانشم تو جیب اونی.
‫من فقط به مردم خوب ‫اکلاهما خدمت می‌کنم.
‫تو فقط به من خدمت می‌کنی.
‫تو به من خدمت می‌کنی!
‫خب...
‫من الان محافظ‌های قوی‌تری ‫ازت دارم، جرمایا.
‫مردان باشرف.
‫چی گفتی؟
‫دوایت منفردی مرامی داره ‫که تو نداری.
‫تو...
‫کمک! حراست!
‫جیغ بکش!
‫مثل خوکی که هستی جیغ بکش!
‫متأسفم بابت این، آقای دانمایر.
‫من فقط دارم کارم رو می‌کنم.
‫اصلاً بهش فکر نکن.
‫من معتقدم موانع ضروری‌ان.
‫به آدم دیدگاه می‌دن.
‫و یه شانس برای دیدن مسیر ‫رستگاری با چشم‌های بازتر.