.
‫«ریِ ساکت» می‌خواد علیه تو بشم.
‫این قضیه خیلی گنده‌تر از اونه که نیویورک بی‌خیالش بشه
‫اون‌ها یه سهم گنده می‌خوان،
‫و اگه ندیم، به احتمال زیاد جنگ راه میفته.
‫[آنچه گذشت]
‫می‌خوام یکی از بازرس‌هات رو بفرستی
‫تا اون برنامه‌ی کثیف رو تعطیل کنه.
‫این موضوع گزارش می‌شه به...
‫لعنتی!
‫باید از شرّ جسد خلاص شیم.
‫نه، لازم نیست.
‫جاش می‌زنیم به عنوان یه حادثه‌ی حین کار.
‫این مرد عملاً چیزی که مال من بوده رو دزدیده.
‫- خدایا... ‫- کار ما تموم نشده!
‫- آره. ‫- از آزمون سربلند بیرون اومدی.
‫حالا همدیگه رو می‌بینیم.
‫برو سر قرار.
‫ناراحت که نیستی، هستی؟
‫شوخی کردم.
‫داری عجیب رفتار می‌کنی.
‫شاید داری با کسی حرف می‌زنی
‫که نباید بزنی.
‫چی داری می‌گی؟ من یه آدم‌فروش لعنتی‌ام؟!
‫من این کلمات رو نگفتم، تو گفتی.
‫دست‌هات رو فرمون، عوضی!
‫تکون نمی‌خوری.
‫تکون نمی‌خورم.
‫بیل چی می‌خواست؟
‫فکر می‌کنه دارم لوش میدم به فدرال‌ها.
‫دیوونه شده؟ چ... چرا باید همچین حرفی بزنه؟
‫اون‌ها من رو استخدام کردن.
‫- این دیگه چه معنی میده؟ ‫- خب، فدرال‌ها ازم می‌خوان
‫برم سراغ یه آدم خیلی عوضی.
‫- نه، ولی من... ‫- فقط، نه...
‫این تمام چیزی‌ـه که بهت می‌گم، جوآن.
‫خب، اهرم فشارشون چیه؟ اصلاً باورم نمی‌شه.
‫اگه کاری که ازم می‌خوان رو نکنم،
‫همه‌مون بدجوری سقوط می‌کنیم،
‫از جمله تو، چون اون‌ها همه‌چیز رو می‌دونن.
‫هر نقشه، هر جزئیات،
‫هر قتلی، اون‌ها همه‌اش رو می‌دونن.
‫و من باید این کار رو تموم کنم قبل از اینکه کس دیگه‌ای بفهمه
‫ببین، «بویلا کوا» برای همین اینجا بود.
‫داره سرک می‌کشه.
‫می‌دونی، ما فقط باید به کاری که می‌کنیم ادامه بدیم
‫باید به حرکت ادامه بدیم. برام مهم نیست
‫چی علیه ما کار می‌کنه.
‫ما باید علیه‌اش بجنگیم.
‫ما تسلیم نمی‌شیم. این فرصت
‫دیگه هیچوقت تکرار نمی‌شه. من می‌بینمش.
‫حسش می‌کنم، مزه‌اش می‌کنم.
‫ما موفق می‌شیم،
‫ولی باید به حرکت رو به جلو ادامه بدیم.
‫می‌دونی اون کلمه چیه؟
‫«شتاب».
‫به نظر میاد دارن باورش می‌کنن.
‫میچ، یه لحظه بیا.
‫بله؟
‫چرا من لعنتی باید جسد رو پیدا می‌کردم؟
‫چون تو از همه کمتر شک برانگیز بودی.
‫عالیه. خب، من اون تو داشتم دچار حمله‌ی عصبی می‌شدم
‫و یاد جسد جیمی میفتادم که تو بغلم بود.
‫ببین، بودی...
‫متأسفم که همچین حسی داشتی.
‫واقعاً. واقعاً متأسفم.
‫اگه باعث دلخوشیت می‌شه، همه‌اش برای یه هدف خوبه
‫بهتره که جواب بده.
‫امیدوارم جواب بده.
‫تو هم بزن پشتم.
‫آها.
[بسته شده توسط پلیس تالسا]
‫قربان؟
‫یه تصادف بوده.
‫چرا دارید اینجا رو می‌بندید؟
‫تصادف ناشی از چی؟
‫پلیس تالسا می‌گه جنایی نبوده،
‫اما تا وقتی که دلیل دقیقش رو کشف کنیم،
‫کسب و کار شما تعطیله.
[پادشاه تالسا]
‫خوبی، عزیزم؟
‫ترجیح میدم یه بطری نوشیدنی جلوم باشه
‫تا اینکه مغزم رو جراحی کنن.
‫آره، بامزه بود.
‫می‌دونی، همه‌اش بحث شتابه.
‫خب، اون روز، یه روز خیلی موفق داشتیم،
‫اما اوضاع یه‌کم به هم ریخت.
‫پس حالا، باید دوباره شتاب بگیریم،
‫باید نوشیدنی‌ها رو راه بندازیم،
‫و باید جنس‌هامون رو خارج از سیستم تحویل بدیم
‫تا وقتی که مجوزمون رو پس بگیریم.
‫«خارج از سیستم» یعنی چی؟
‫به مشتری‌های خاص می‌فروشیم
‫که خیلی به کاغذبازی اهمیت نمیدن.
‫- درسته. ‫- مسیر قاچاق.
‫یه‌کم گیج شدم.
‫طوری پخشش می‌کنیم
‫که قدیما تو دوران ممنوعیت می‌کردن.
‫مال یه‌کم قبل از دوران منه.
‫آره، همینطوره، مگه اینکه ‫مثلاً 135 سالت باشه.
‫پس داریم جنس‌ها رو یواشکی جابه‌جا می‌کنیم.
‫درسته. درسته.
‫باید اون 50‌ای‌ها رو راهی کنیم
‫قبل از اینکه این بازرس‌ها و دانمایر بفهمن که نیست
‫و من چندتا آدم بانفوذ از زندگی قبلی‌ام سراغ دارم
‫اگه بفهمید چی می‌گم.
‫این‌ها گفتن محصول ما رو می‌گیرن
‫و پخشش می‌کنن و اسم ما رو سر زبون‌ها نگه می‌دارن
‫اما این پایدار نیست، ...تحویل دادن چندتا جعبه نوشیدنی
‫که در حال حاضر غیرقانونیه. برنامه‌ی بلندمدت چیه؟
‫تا وقتی اولین بارمون رو بفروشیم،
‫آماده می‌شیم که بریم سراغ نقشه‌ی دوم،
‫و این یعنی قراره با
‫برندهای دیگه هم کار کنیم، که حدود 8000 تا
‫برند مختلف هست،
‫تازه نوشیدنی‌های دیگه به کنار.
‫این قراره مدل کسب و کارمون باشه.
‫ما درآمدش رو برمی‌داریم،
‫و وارد پخش سراسری می‌شیم.
‫پول اصلی تو اون کاره.
‫اون برد نهایی ما خواهد بود.
‫خب، چرا همگی نمیرید؟
‫حالا باید شروع کنید به طراحی
‫مسیرها. میچ،
‫تو و کلیو، میرید سمت شریوپورت.
‫قراره اونجا
‫یه نفر به اسم «جانی ونزدی» رو ببینید.
‫اون از دوست‌های قدیمی‌مه، ولی یه‌کم دیوونه‌ست
‫یه‌کم عجیب و غریب. ولی پارتیش کلفته،
‫پس فقط باهاش راه بیاید.
‫- فهمیدم. ‫- عالیه.
‫عاشق این سفرهای جاده‌ای‌مون ام.
‫یه مشکلی پیش اومده.
‫چی؟
‫بویلاکوا گم شده.
‫دیشب اصلاً برنگشته خونه.
‫زنش قاطی کرده. «سالی داگز» تماس گرفت.
‫اون‌ها می‌دونن که تو کارخونه بوده.
‫نمی‌دونن بعدش کجا رفته.
‫زنش گفته وقتی زنگ زده، داشته میومده پیش تو.
‫ببین، کانزاس سیتی الان بدجوری زوم کرده رومون
‫دانمایر داره میاد سراغمون، و «ریِ ساکت» هم قراره
‫قضیه رو بفهمه. اوضاع می‌تونه خیلی خراب بشه.
‫آخه، کدوم احمقی انقدر دیوونه‌ست که حذفش کنه؟
‫می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
‫آره، چی می‌خوای بدونی؟
‫اومده بود پیش تو؟
‫آره، اومده بود.
‫نمی‌پرسم در مورد چی حرف زدید.
‫پس چی داری می‌پرسی، گودی؟
‫ببین، می‌دونم می‌تونست اعصابت رو خرد کنه،
‫باشه؟
‫بحث بین‌تون بالا گرفت؟
‫نه، فقط حرف زدیم.
‫در مورد چی؟
‫فکر نکنم کار دانمایر باشه، می‌دونی؟
‫منطقی نیست.
‫اما نیویورک، این یه احتماله،
‫چون اون‌ها تماس گرفتن،
‫و شاید اونم با راه نیومدنش ‫بهشون توهین کرده.
‫نمی‌دونم.
‫فکر کنم وقتشه یه زنگ به «ریِ ساکت» بزنیم.
‫اطاعت می‌شه، رئیس.
‫بله.
‫رِی.
‫خودتی؟
‫آره.
‫آماده‌ای باهام حرف بزنی؟
‫خب، حالا می‌بینیم.
‫هوا چطوره؟
‫خوبه،
‫ولی ممکنه ابری بشه.
‫هوا باید آفتابی بمونه.
‫آره، خب، فکر می‌کنم این برای سلامتی همه بهتر باشه
‫یه سفر تفریحی پیشنهاد می‌کنم.
‫کجا؟
‫جایی که هردومون می‌شناسیم. «بابِلز».
‫راهمون خیلی طولانیه.
‫امیدوارم ارزشش رو داشته باشه.
‫آره، می‌تونه پیش‌بینی هوا رو عوض کنه.
‫اونجا می‌بینمت.
‫فکر می‌کنی باورش شد؟
‫آره، چیزی برای باور کردن وجود نداره.
‫این حرکت هوشمندانه‌ایه. تایسون.
‫بله؟
‫چرا نمیری خونه یه ساک کوچیک ببندی؟
‫کجا می‌ریم؟
‫هات اسپرینگز، آرکانزاس.
‫اون دیگه کدوم گوریه؟
‫من چی؟
‫آره، زرنگ. تو هم همینطور.
‫چقدر می‌شه با این ماشین قدیمی‌ها گاز داد؟
‫حسابی بهشون رسیدن.
‫شما رو سریع به اونجا می‌رسونن.
‫فکر کنم از نو هم بهترن.
‫منم موافقم.
‫پلاک موقت دارن. من که باشم می‌خرمش.
‫بذار یه چیز واضح رو بگم.
‫ما الان وسیله‌ی حمل و نقل داریم ‫و در عین حال... هیچ نوشیدنی‌ای نداریم.
‫بریم این مشکل رو حل کنیم؟
‫حواست باشه.
‫- بعد از ظهر به‌خیر. ‫- کدوم گوری فکر کردین
‫- دارین میرین؟ ‫- هی، کیفم رو تو جا گذاشتم.
‫«ما با هم خوب نیستیم»، آره جون خودت.
[تولیدات مانتگیو]
‫- این‌ها چی‌ان؟ ‫- پاستیل‌هام.
‫هر سفر جاده‌ای به خوراکی احتیاج داره.
‫ممنون.
‫و ظاهراً به یه بی‌سیم.
‫نقشه‌ات اینه که به همه‌چیز تو ماشین دست بزنی؟
‫بزن بریم.
‫این کار دیوونگیه. ‫می‌دونی که، مگه نه؟
‫آره، ولی لازمه.
[کارخانه‌ی مانتگیو]
‫ما امروز صبح نیروهای ایالتی رو ‫آماده‌باش نگه داشتیم، جرمایا،
‫آماده‌ی حمله. ‫همه چیز مثل ابریشم نرم پیش رفت.
‫کشته شدن بازرس نرم مثل ابریشم» نیست، سکرایدر»
‫اگه دیروز این قضیه رو ‫جمع کرده بودی،
‫امروز دیگه لازم نبود ‫این کارها رو بکنیم.
‫ما موفق شدیم یه ردیاب جی‌پی‌اِس
‫دیشب بیرون ماشینش نصب کنیم.
‫- کِی؟ ‫- وسط اون همه هرج و مرج.
‫خیلی خوبه.
‫من می‌خوام این ایتالیایی ‫انگشتر طلاییِ...
‫مثل یه ریشه‌ی خراب کنده بشه!
‫شنیدی چی گفتم؟!
‫بله، قربان.
‫متوقفش می‌کنیم.
‫می‌دونستی که ‫برادرش، جاشوا،
‫تو قندهار با افتخار خدمت کرد؟
‫و این بچه گستاخی به خرج میده ‫و میاد تو دفتر من
‫در حالی که لباس نظامی تنشه.
‫پلمپ «مانتگیو» رو زیر نظر بگیر.
‫کاری کن دائمی بشه.
‫می‌خوای لیاقت ‫اون لباس رو به دست بیاری، پسر؟
‫منفردی.
‫اون یه گوشه کز نمی‌کنه.
‫اون سفارش‌هایی داره که باید تحویل بده...
‫...و یه راهی پیدا می‌کنه.
‫آدم‌های ما مراقبش خواهند بود.
‫می‌خوای باعث افتخار من بشی؟
‫پس باید این قضیه رو تموم کنی، ‫یک بار برای همیشه.
‫هرکاری که لازم باشه.
‫به هر قیمتی.
‫چقدر دیگه تو راهیم؟
‫تقریباً، 625 کیلومتر دیگه مونده.
‫جدی می‌گم، باید پرواز می‌کردیم.
‫نه، من نمی‌خوام پرواز کنم
‫چون دوست دارم بتونم ‫راحت جابه‌جا بشم و بیام و برم.
‫می‌تونم یه لطفی ازت بخوام، ‫مثلاً، از شرّ این آهنگ خلاص شیم؟
‫واقعاً، داره دیوونه‌ام می‌کنه.
‫راحت باش. می‌تونی عوضش کنی.
‫من اصلاً این کوفتی رو نمی‌فهمم، ‫جدی می‌گم. باشه؟
‫می‌تونی عوضش کنی، رفیق.
‫باشه؟ حتماً. حتماً.
‫آره. این...
‫موسیقی قایق‌سواری. ‫همین رو بهش می‌گن؟
‫بهش می‌گن موسیقی خودکشی. ‫این رو بهش می‌گن.
‫با شنیدن این مزخرف ‫الان خودم رو از پنجره پرت می‌کنم بیرون.
‫- آره، دلمون برات تنگ می‌شه. ‫- معلومه که می‌شه.
‫خب، بزرگ‌مرد، بگو ببینم، ‫قضیه‌ی این یارو
‫«ریِ ساکت» چیه؟ اون...
‫چیزی که ما داریم رو می‌خواد، ‫می‌دونی، یا یه سهم گنده‌اش رو.
‫مگه خودش مال و اموال نداره؟
‫آره، اون‌ها همیشه ‫چیزی که تو داری رو می‌خوان.
‫می‌دونی، این ذات بشره. ‫طمع.
‫روند پیشرفت اینطوریه، پسرم.
‫- از این یارو می‌ترسی؟ ‫- یه‌کم.
‫- آره؟ ‫- ولی به خودش نگو.
‫عمراً.
‫محتاطم. یه‌کم محتاط.
‫نظرت در مورد سنجاق سینه‌ام چیه؟
‫قشنگه.
‫از یه تروریست گرفتمش.
‫داره میره جنوب شرقی تو جاده‌ی 270.
‫خوبه. خوبه.
‫هی، فقط به آدم‌هات بگو ‫نزدیک بمونن.
‫چقدر نزدیک؟
‫اونقدری نزدیک که، ‫اگه فرصتش رو پیدا کردن
‫که حذفشون کنن، ‫بتونن این کار رو بکنن.
‫شنیدید چی گفت.
‫قایق ساعت 3:15 حرکت می‌کنه.
‫خیلی‌خب. ما فقط ‫یه ساعت با سنت لوئیس فاصله داریم.
‫خیلی خوب داریم پیش می‌ریم.
‫بله، همینطوره.
‫واقعاً داری خودی نشون میدی.
‫ممنون. حسش می‌کنم.
‫خوبه. خب، بهت میاد.
‫داری سعی می‌کنی ازم تعریف کنی؟
‫گند زدم؟
‫- آره. ‫- تو این کار خوب نیستم.
‫واقعاً...
‫من... بازم... روش کار می‌کنم.
‫الو؟
‫بودی، آرتم.
‫بله، آرت. سلام.
‫هی، کسی از بچه‌های تو ‫بیل رو ندیده؟
‫من... یعنی، من نمی‌دونم.
‫دیشب برنگشت.
‫خب، اگه خبری شنیدم ‫بهت خبر میدم.
‫عجیب بود.
‫این بده.
‫شما نمی‌تونید من رو اینجا نگه دارید!
‫بذارید بیام بیرون!
‫من یه‌کم غذا می‌خوام!
‫یه نوشابه می‌خوام. یه چیزی.
‫بذارید از اینجا بیام بیرون!
‫چقدر تا شریوپورت راهه؟
‫حدود دو ساعت دیگه.
‫فکر می‌کنی می‌شه همه‌ی این‌ها رو ‫جمع و جور کرد؟
‫فکر می‌کنم.
‫کاش منم این حس رو داشتم.
‫ایمان کورکورانه.
‫بهش همچین ایمانی داری؟
‫آره.
‫لعنتی. خیلی از آزادیم ‫از زندان نگذشته بود،
‫و بذار بهت بگم، ‫قیافه‌ام دیدنی بود.
‫بعد از پنج سال تو اون خراب‌شده
‫و اون غذای افتضاح... گندش بزنن...
‫وزنم به زور به 63 کیلو می‌رسید ‫و اونم دلار آخرم بود.
‫خلاصه، به پدرم رو انداختم ‫برای یه ‌ذره از حقوق بازنشستگیش،
‫و همه‌اش رو ریختم تو یه کافه ‫که اسمش رو گذاشتم
‫به اسم همون هیولایی ‫که کمرم رو شکسته بود.
‫بعد، یه روز، ‫از شانس خوبم،
‫دوایت منفردی اومد تو.
‫ما یه لحظه‌ی «آدم حسابی، ‫آدم حسابی رو پیدا می‌کنه» داشتیم، می‌دونی؟
‫انگار که اون مرد رو می‌شناختم.
‫نمی‌دونم چرا، ولی... ‫بهش اعتماد کردم.
‫- این نادره. ‫- هست.
‫و دست بر قضا، ‫تو سه سوت... لعنتی...
‫اون کافه‌ی داغون «بِرِد-تو-باک» رو
‫تبدیل کرد به یه ‫کافه‌ی درست و حسابی.
‫یه تیم جمع کرد، ‫یه مشت آدم
‫که من هیچوقت نمی‌شناختم، ‫هیچوقت نمی‌دیدمشون،
‫حتی تو خوابم.
‫و یه جوری، کلئو، کار گرفت.
‫و هنوزم داره کار می‌کنه.
‫کارهای خدا عجیب و غریبه.
‫- همینه که هست. ‫- همینه که هست.
‫لعنتی.
‫«پاگنده»، اون کامیونی که ‫دنبالمونه رو می‌بینی؟
‫من می‌بینمشون، ‫ولی اون‌ها من رو نمی‌بینن.
‫خوبه. بزن بریم.
‫احمق‌های عوضی.
‫خوراکی.
‫بزن بریم.
[سوپرمارکت]
‫چیزی می‌خوای؟
‫نه، من خوبم. ‫یه چیزی برای «پاگنده» بگیر.
‫می‌دونی، داشتم پول جمع می‌کردم.
‫خب؟
‫داشتم فکر می‌کردم ‫یه شعبه مثل این بخرم.
‫هی، این شعبه‌ها ‫سالی 10، 20 هزار بار
‫مورد دستبرد قرار می‌گیرن.
‫واقعاً تو زندگیت ‫به همچین چیزی احتیاج داری؟
‫- راستش، نه. بی‌خیالش. ‫- خب پس.
‫- «پاگنده». این خوبه؟ ‫- خوبه.
‫- کارت درسته. ‫- غول.
‫موقع کار خوابیدی، رفیق.
‫اینطوری هیچوقت ‫حقوقت زیاد نمی‌شه.
‫گواهینامه و مدارک ماشین.
‫بله، قربان.
‫- اون مدارک رو بده به من. ‫- بله.
‫رابرت ترمین.
‫بله.
‫شما حداقل ‫‏40 کیلومتر در ساعت
‫بالاتر از حد مجاز سرعت داشتید.
‫متوجه نشدم.
‫- شدی. ‫- اگه شما می‌گید.
‫من می‌گم. لطفاً ‫از ماشین پیاده شید.
‫خانم... شما هم همینطور.
‫چرا؟
‫لطفاً نذارید ‫دوباره تکرار کنم.
‫یالا.
‫لطفاً بیاین این طرف ‫وایسید.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫کول دانمایر ازم خواست ‫بهت «سلام» برسونم.
[کول]
‫گزارش پیشرفت؟
‫میچ کلر و اون دختره رو گرفتن.
‫خب، این خوبه.
‫دارن 50‌ای‌ها رو از ایالت خارج می‌کنن.
‫باید برای من مهم باشه که «بانی و کلاید»ِ داغونِ اوکلاهاما
‫دارن چندتا جعبه نوشیدنی جابه‌جا می‌کنن؟
‫نه، قربان.
‫چی برای من مهمه؟
‫دوایت منفردی.
‫کی قراره جلوش رو بگیری؟
‫هنوز فرصتش رو پیدا نکردم.
‫پسر، دیگه خیلی وقته گذشته
‫که یه علاقه‌ی شخصی تو کارت نشون بدی.
‫باید منفردی رو پیدا کنی و کارش رو تموم کنی.
‫- چطوری؟ ‫- سلام. رزرو به نام کیه؟
‫انریکو کاروسو.
‫خیلی خوشبختم از دیدارتون، آقای کاروسو.
‫ببین، من فقط یکی دو روز اینجا می‌مونم.
‫این باید هزینه‌ها رو پوشش بده و یه‌کم هم برای خودت
‫ممنونم.
‫می‌تونیم یه شماره تلفن داشته باشیم؟
‫نه، نمی‌تونی، ولی می‌تونی کلید رو بهم بدی.
‫آره، حتماً.
‫بفرمایید، قربان. از اقامت‌تون لذت ببرید.
‫- ممنون. ‫- متشکرم.
‫اون رو بده من.
‫چرا انقدر یواش راه میری؟
‫یالا، پسر. این چه مدل راه رفتنیه؟
‫کمرت درد می‌کنه، یا چی؟
‫این مدل راه رفتن گنگستری منه. ‫حالا این کاروسو کیه؟
‫کاروسو کیه؟
‫شاید بزرگترین خواننده‌ی اپرای ایتالیایی که تاحالا وجود داشته
‫پسر، تو باید افق‌ دیدت رو گسترش بدی.
‫مرد، افق دید من همین الانشم گسترده‌ست،
‫- اگه بفهمی چی می‌گم. آره. ‫- تو خواب ببینی.
‫خب، قرار کجاست؟
‫طبقه‌ی پایین.
‫چه حسی در موردش داری؟
‫به چندتا عامل بستگی داره.
‫آره، مثلاً چی؟ چه عامل‌هایی؟
‫چقدر قراره دروغ بگه،
‫و اینکه آیا حقیقت تصادفاً از دهنش در میره یا نه؟
‫یعنی، من چندتا عکس از یارو دیدم.
‫می‌دونی، یه‌کم داغون به نظر میاد، یه‌کم ضعیف
‫- ضعیف؟ ‫- آره.
‫می‌دونی، چیزی که یه نفر به نظر میاد ‫و چیزی که واقعاً هست،
‫دنیاها با هم فرق دارن.
‫این باندبازی، می‌دونی، ‫دیگه مثل قدیما نیست،
‫ولی اون بیشتر از 26 ساله که داره ‫این خراب‌شده رو می‌چرخونه.
‫و تو با آدم خوبی بودن ‫به اینجا نمی‌رسی.
‫و بیشتر دشمن‌هاش...
‫بی‌سر و صدا سر از سیمان درآوردن.
‫واسه همینه اون اسم روشه؟
‫خب اگه هیچ‌کس ‫نمی‌خواد باهاش در بیفته،
‫چرا تو می‌خوای باهاش در بیفتی؟
‫- تو آینه داری؟ ‫- آره، خب؟
‫خب، باید از چیزی که ‫بهت زل زده خوشت بیاد.
‫بذار اون راه رفتنت رو ‫دوباره ببینم.
‫از این راه رفتن خوشت میاد؟
‫آره.
‫ببینیم اینجا چی داریم.
‫اوه.
‫این به نظر جنس قاچاق میاد.
‫مجوز فروش داری؟
‫پیشنهاد می‌کنم روراست باشی.
‫چندتا سلاح دیگه هم هست، ‫زیر اون جعبه.
‫- کلیدها. ‫- کلیدها.
‫پیداش کردم.
‫بریکر 1- 9. ‫اینجا سرهنگ کیف صحبت می‌کنه.
‫پلیسی هست که گوش به زنگ باشه؟
‫خبری نیست، ‫سرهنگ. موقعیتت کجاست؟
‫داریم از «شهر گاوها» رد می‌شیم. تمام.
‫آره، صدات واضح و بلنده.
‫ممنون بابت اطلاعات.
‫تمام و بدرود.
‫معنیش چی بود؟
‫معنیش این بود که ‫کسی دنبالمون نیست.
‫به نظرت عجیب نیست؟
‫دقیق‌تر بگو.
‫اینکه آرت در مورد ‫بویلاکوا بهمون زنگ زد.
‫یعنی، حتماً اوضاع بدتر از چیزی‌ـه ‫که اون بروز میده،
‫بدتر از چیزی که دوایت بروز میده.
‫نمی‌دونم، فقط... حس بدی دارم.
‫آره، خب، من از وقتی دوایت رو دیدم ‫حس بدی داشتم،
‫ولی اون پول درمیاره، ‫و ما هم پول درمیاریم.
‫همکاری با اون خیلی سودآوره.
‫آره، ولی ما تو خطریم. ‫یعنی، برات مهم نیست؟
‫آره. برام مهمه. ‫فقط بهش عادت کردم.
‫پسر، این خیلی غم‌انگیزه.
‫فکر می‌کنی این کلکش سر می‌گیره؟
‫این کلک نیست.
‫این یه حرکت خیلی شجاعانه‌‌ست
‫که می‌تونه زندگی رو عوض کنه، ‫و من پایه‌ام.
‫دستور ما این بود که بیایم ‫به «کادو پاریش».
‫انتظار اینجا رو نداشتم.
[کلیسای تطهیری]
‫به ما گفته بودن بیایم اینجا.
‫بله. حال دوایت چطوره؟ ‫ما خیلی وقته هم رو می‌شناسیم.
‫- شما تو کار پخش هستید؟ ‫- بله.
‫می‌دونم به اینجا نمی‌خوره، ولی، ‫قطعاً هستم، سال‌هاست.
‫این بیرون وسط ناکجاآباد؟
‫ما کانال‌های قانونی رو دور می‌زنیم
‫و محصول شما رو ‫به دست‌های مناسب می‌رسونیم.
‫اجازه بدید آدم‌های من خالی کردن بار رو انجام بدن
‫شما دوتا قبل از اینکه راه بیفتید ‫چیزی میل دارید؟
‫نمی‌فهمم این سیستم چطور ‫قراره کار کنه.
‫فقط کار می‌کنه.
‫وقتی برگشتین از دوایت بپرسین، باشه؟
‫چه عطر خوبی.
‫ادکلن، شکم‌گنده.
‫یواش برو. زود رسیدیم.
‫- نگه دار. ‫- چی شده، رئیس؟
‫حدود یه دقیقه وقت داریم.
‫ساعتت عقبه. ‫باید درستش کنی.
‫رزرو برای کاروسو و پاواروتی.
‫از این طرف.
‫اوناهاش.
‫رِی.
‫چطوری؟
‫خب، پرواز چطور بود؟
‫آره، پرواز خوبی بود.
‫خیلی وقت بود سوار هواپیما نشده بودم.
‫- مال تو چطور بود؟ ‫- ما رانندگی کردیم.
‫رانندگی کردید؟ واسه چی آخه؟
‫- تا بتونم سلاح‌هام رو بیارم. ‫- چی، این شوخیه؟
‫شوخیه.
‫وینس اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫چیه، ازش خوشت نمیاد؟
‫- راستش رو بگم؟ ‫- آره.
‫اون فقط یه تیکه گوشته که راه میره.
‫ای خدا.
‫خب، می‌دونی، از وقتی چیکی به ما پشت کرد...
‫...اون یه جورایی عاقل شده. ‫آدم دیگه‌ای شده.
‫آدم دیگه‌ای شده؟ ‫تاحالا اسم کنفوسیوس رو شنیدی؟
‫- آره، شنیدم. ‫- بذار بهت بگم چی گفته.
‫عاقل‌ترین آدم‌ها و ‫احمق‌ترین آدم‌ها هیچوقت عوض نمی‌شن.
‫پس حدس می‌زنم من عاقل‌ترینم.
‫آره.
‫دوایت. چطوری؟
‫می‌گذرونم.
‫خوب به نظر میای. ‫موهات سفیدتر شده.
‫و دهن تو گشادتر شده.
‫- برو اونجا بشین. ‫- آره، برو.
‫بذار کله‌ات یه هوایی بخوره.
‫بهتره سراغ نوشیدنی‌های غلیظ نری.
‫گم شو بابا، وینس.
‫خب همونطور که می‌گفتم،
‫وینس به کار احتیاج داشت، ‫منم بهش کار دادم.
‫پس، اون الان با منه. ‫مشکلی باهاش نداری؟
‫چیه، جدیداً آدم‌های ‫عقب‌مونده استخدام می‌کنی؟
‫آره، مشکلی نیست.
‫یکی بهم گفت
‫اینجا یه موزه گنگستری هست. ‫راسته؟
‫راسته.
‫خب، شاید ما رو هم اونجا راه بدن.
‫باید مُرده باشی تا بری تو.
‫پس تو می‌تونی اول بری.
‫نوشیدنی.
‫خب چی شد، قراره اینجا ‫یه چیزی بخوریم یا نه؟
‫آره، شاید بعداً.
‫- بعداً؟ ‫- آره.
‫نمی‌خوام بیشتر از چیزی که لازمه ‫اینجا بمونم.
‫- دلم تنگ می‌شه. ‫- دلت تنگ می‌شه؟
‫آره، دلم تنگ می‌شه. می‌دونی، ‫اینکه بخشی از شهر باشی،
‫تمام ریشه‌هات اونجا باشه،
‫بخشی از خیابون‌هایی باشی ‫که اساساً تو رو ساختن،
‫ولی تو دیگه‌ این چیزها رو ‫باور نداری، مگه نه؟
‫آدم‌ها عوض می‌شن، رِی.
‫می‌تونم کمک‌تون کنم، آقایون؟
‫من یه نوشیدنی ترکیبی می‌خوام، لطفاً.
‫عزیزم، فقط یه سودا برام بیار، می‌شه؟
‫بیا در مورد این قضیه‌ی ‫نوشیدنی حرف بزنیم.
‫آره، بزن بریم.
‫شنیدم رقم‌های خیلی ‫درشتی توش هست.
‫احتمالش هست.
‫احتمالش؟
‫من سهم می‌خوام.
‫برای اینکه صلح برقرار بمونه؟
‫- درسته؟ ‫- آره، که صلح برقرار بمونه.
‫می‌دونی که من شریک دارم.
‫- گور باباشون. ‫- گور باباشون؟
‫آره، برن به درک.
‫من 80 درصد می‌خوام.
‫‏80؟ فکر می‌کنی این درسته، رِی؟
‫هی، تو گند زدی، ‫نتیجه‌اش هم همینه.
‫می‌خوام بدونم با بویلاکوا چی کار کردی.
‫- چی؟ ‫- شنیدی چی گفتم.
‫- من یه سوال ازت پرسیدم. ‫- تو نمی پرسی،
‫تو داری بهم میگی.
‫اصلاً کی به اون احمق اهمیت میده؟
‫سعی کردی بکشونیش سمت خودت.
‫تو و اون رفیق عوضیت که اونجاست.
‫آره، تو. تو این کار رو کردی، ‫ولی اون غیبش زد.
‫چه بلایی سرش اومد؟ ببین، هر کوفتی رو تو برمیداری
‫که مال تو نیست، برمی‌داری و برمی‌داری، مثل یه حیوون
‫دوباره ازت می‌پرسم. کجاست؟
‫کجاست؟ یا...
‫این یه پیغامه
‫که نفر بعدی منم که قراره غیبم بزنه؟
‫می‌دونی، اون دهنت یه روز به کشتنت میده.
‫هیچوقت به من نگو چی کار کردم یا چی کار نکردم
‫دستت رو به من نزن.
‫بذار یه چیز دیگه هم بهت بگم.
‫اگه بخوام سراغ تو یا هرکس دیگه‌ای بیام، انجام می‌شه
‫و هیچوقت این رو یادت نره.
‫فکر کنم اینجا عقلت رو از دست دادی.
‫بذار یه چیزی بهت بگم...
‫بخوابید!
‫برگرد عقب!
‫عوضی. الان دیگه مُردی!
‫اون برای من بود!
[غذاخوری فینچر]
‫خیلی ممنون.
‫می‌دونی، داغونم.
‫همه‌اش ارزشش رو داشت؟
‫خدایا، امیدوارم.
‫تالسا هیچوقت برای من خوب تموم نمی‌شه، میچ.
‫خیلی چیزها من رو به اینجا می‌کشونه، ولی...
‫نمی‌دونم چقدر دیگه برای این کارها توان داشته باشم
[کافه‌ی برد تو باک]
‫آرماند رو پیدا کردن. تو یه مسافرخونه‌ی داغون خودکشی کرده
‫همه‌جا پر بطری بوده.
‫اگه چیز دیگه‌ای شنیدم، بهت خبر میدم.
[تماس ناشناس]