.
‫دکستر دیکن.
‫بهش می‌گن «ساعت‌ساز».
‫دستگاه‌های غیرقابل ردیابی می‌سازه ‫و منفجر می‌کنه
‫برای کسی که بیشترین پول رو بده.
‫می‌خوام ازش خرید کنی.
‫بهش کلک بزن، براش پاپوش درست کن.
‫من با آدم‌هایی که نمی‌شناسم ‫معامله نمی‌کنم.
‫«دوایت منفردی» رو جستجو کن.
‫[آنچه گذشت]
‫فکر می‌کنم تو یه فرماندار ‫فوق‌العاده می‌شی.
‫این یعنی رأی تو رو دارم؟
‫کمکت می‌کنم انتخاب بشی.
‫وایسا!
‫خوبی؟
‫الان خوبم.
‫فکر کنم بتونیم برند رو ‫به سطح بعدی برسونیم.
‫- اگه اون 50‌ای رو پس بگیریم. ‫- یه معامله منصفانه:
‫نوشیدنی ما برگرده و تو...
‫هم‌خونت رو پس بگیری.
‫هیچی نیست که بتونی از من بگیری
‫که نتونم پسش بگیرم، آقای منفردی!
‫شنیدم دار و دسته دوایت...
‫دارن وارد کار نوشیدنی می‌شن. ‫تازه یه کارخونه جدید خریدن.
‫خب، این خبر باارزشیه.
‫- خیلی وقته ندیدمت. ‫- رِی؟
‫اگه اونجا با کسی ‫مشکلی داشتی،
‫فقط یه زنگ باهام فاصله داری.
‫می‌فهمی؟
‫خب، تأییدیه‌ها از «کارخونه‌ی و.الف»،
‫«امریکن.و»، «ب.پلاس»،
‫«و.اس»، ‫«اس.ال»...
‫فوق‌العاده‌ست.
‫کارت عالی بود، بودی.
‫منظورت چیه؟
‫منظورم ‫کشوندن همه‌ی این منتقدها
‫به اینجا ‫وسط ناکجاآباده.
‫کسی هست
‫تو دنیای نوشیدنی ‫که باهاش تماس نگرفته باشی؟
‫«گریس» همه‌ی کارهای ‫سخت رو انجام داد.
‫کارت خوب بود.
‫یه بطری از اون 50ای‌ـه‌.
‫می‌بینم. ‫از کجا یاد گرفتی این کار رو بکنی؟
‫- یخ‌تراشی رو؟ ‫- نه، آجرچینی رو.
‫تو کنتاکی یاد گرفتم. ‫ساعتی 12.50 دلار.
‫کارت خوبه.
‫خب... روز بزرگیه.
‫- آره. ‫- روز رونماییه.
‫می‌دونی.
‫- خوش‌بینی؟ ‫- نه. من...
‫هر کاری می‌کنم خراب می‌شه.
‫خب، اوضاع چطور پیش می‌ره؟
‫اوضاع چی؟
‫اوضاع با اون یارو ‫که چشم‌هاش اشعه ایکس داره چطوره؟
‫اون زال سفیده؟
‫بس کن. «ترِشِر»؟
‫- آره، ترشر. ‫- داریم پیشرفت می‌کنیم.
‫همه‌ش به طرز فکر بستگی داره.
‫می‌دونی خوبه که این رو می‌شنوم. ‫برای هردوتون خوشحالم.
‫اون باید مقامات بالاتر ‫تو ایالت رو تحت تأثیر قرار بده،
‫ولی در عین حال، باید نظر
‫- آدم‌های عادی رو هم جلب کنه. ‫- بی‌خیال اون.
‫- یعنی چی؟ ‫- چون اون...
‫کاملاً غیرقابل تحمله.
‫بی‌خیال. داری می‌گی ‫تو نسبت بهش...
‫حتی یه ذره... یه ذره کوچولو ‫حس مثبت نداری؟
‫یه‌کم زوده
‫برای شوخی کردن.
‫می‌خوام امروز بیارمش ‫به مراسمت.
‫- چرا؟ ‫- چون،
‫شاید بتونیم تو اون بخش ‫یه‌کم تبلیغات کنیم.
‫در مورد اون مطمئن نیستم.
‫مطمئنم اونم همین حس رو داره.
‫می‌دونی، ‫یه جورایی افسرده‌کننده
‫- و رقت‌انگیزه. ‫- چی؟
‫که تو سن من، این... ‫این حس‌ها رو پیدا می‌کنی که،
‫حس‌هایی که... نمی‌دونم...
‫- چی؟ ‫- ...اصلاً معنی نمی‌دن.
‫- مثلاً، احساس ناامنی؟ ‫- نه، من این رو نگفتم.
‫- حسادت؟ ‫- بی‌خی... هی.
‫حس مالکیت؟
‫چرا فقط یکیش رو انتخاب نمی‌کنی؟
‫چرا قهوه‌ت رو نمی‌خوری ‫و خفه نمی‌شی؟
‫خدای بزرگ. ای بابا.
‫اگه افسرده نبودم، الان دیگه شدم.
[بلوار بروکلین]
‫خب،
‫کنجکاوم در مورد ‫این ماجرای نوشابه بدونم.
‫نوشیدنیه، نه نوشابه. ‫و قانونیه،
‫- هیچ ماجرایی در کار نیست. ‫- باشه.
‫این قضیه‌ی نوشیدنی.
‫خبرش همه‌جا پیچیده،
‫رونمایی ‫یا هرچی که اسمش رو می‌ذاری.
‫از جونم چی می‌خوای؟ ‫از این خوشم نمی‌آد.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫اینکه سرت رو ‫تو کار من می‌کنی.
‫من چیزی در اون مورد نگفتم،
‫و هیچوقت به هیچ‌وجه ‫بهت توهین نمی‌کنم.
‫تو هیچوقت همچین ‫بی‌احترامی‌ای از من نمی‌بینی، هرگز.
‫این چرنده. ما هیچ ‫کاری با هم نداریم، وینس.
‫حالا، یهو، غریبه شدیم؟
‫ببین، من نمی‌خوام ‫اذیتت کنم.
‫داری خیلی ‫نزدیک می‌شی، وینس.
‫فقط دارم می‌پرسم ‫وضعیت موقعیتت چیه.
‫هی، هی. ‫من از تو می‌پرسم
‫- نیویورک داره چی کار می‌کنه؟ ‫- نه، نپرسیدی.
‫پس چرا داری ‫سرت رو تو زندگی من می‌کنی؟
‫«رِی ساکته» این رو می‌پرسه، نه من.
‫رِی ساکته.
‫اون آدم کنجکاویه.
‫اگه رِی ساکته ‫با دوایت مشکلی داره،
‫رِی ساکته باید به دوایت زنگ بزنه.
‫باشه؟ ‫کار درست اینه.
‫نه این مکالمه احمقانه.
‫برو، برو.
[پادشاه تالسا]
‫بابا، فکر کردم ‫می‌تونیم در مورد استراتژی حرف بزنیم.
‫- در مورد چی؟ ‫- در مورد اینکه چطور با...
‫این کاری که دارن سعی می‌کنن ‫بکنن، کنار بیایم.
‫خب، پسر، ‫فکر می‌کنی باید چی کار کنیم؟
‫خب، جواب بدیم. ‫نمی‌شه بذاریم فکر کنه
‫می‌تونه از زیر این گندکاری در بره.
‫خب، حالا، هیچوقت ‫به این فکر نکرده بودم...
‫که نذارم منفردی ‫از زیر این گندکاری در بره.
‫هیچ نصیحت درخشان دیگه‌ای داری؟
‫- نه، فقط داشتم سعی می‌کردم... ‫- آره، خب،
‫سعی نکن، فقط بس کن.
‫بچه‌ها رو جمع کن، ‫حدود هشت نفر. شاید لازم بشه
‫چندتا کله بشکنیم ‫یا کاری تو همین مایه‌ها.
‫راستی، دادستان کل «سَکرایدِر» رسید؟
‫تو دفترته.
‫خوبه.
‫وقتی به آدم‌ها خبر دادی،
‫می‌تونی بری دنبال کارت ‫تا وقتی بهت احتیاج پیدا کنم.
‫صبح به‌خیر، آقایون.
‫- دادستان کل. ‫- قربان.
‫خوشحالم می‌بینمتون، قربان.
‫منم خوشحالم می‌بینمتون.
‫شما خبر دارین که یه،
‫مراسمی هست که نباید ‫برگزار بشه، درسته؟
‫شما که اینطور گفتین.
‫می‌شه شما آقایون محترم ‫یه لحظه برین بیرون؟
‫باید یه کاری انجام بشه.
‫بگو.
‫تو خبر داری.
‫ا... از چی؟
‫لعنتی، تو خواب بودی.
‫این عوضیِ بی‌کس و کار، منفردی.
‫اسمش رو شنیدی، آره؟
‫- بله. ‫- خوبه. خوبه.
‫چون اون یه دوران خوب ‫تو زندگی من رو برداشته
‫و تبدیلش کرده به یه دوران بد.
‫و من چیزی که مال منه رو ‫پس می‌خوام.
‫- کمپین انتخاباتی شما... ‫- توسط تو تأمین مالی شد.
‫منظورم این نیست که بخوام ‫این رو تو صورتت بکوبم،
‫ولی خوبه که این رو ‫تصدیق می‌کنی.
‫حالا تصدیق کن که می‌خوام ‫یکی از بازرس‌هات رو...
‫یکی که زیر دست خودته...
‫بفرستی امشب بره ‫و اون مراسم کثافت رو تعطیل کنه.
‫و اگه نکنی، اوضاع برای اون‌ها ‫خیلی بد می‌شه.
‫و برای تو.
‫چیه؟
‫این لباس «آماده برای کار» توئه؟
‫هی، عزیزم، لباس موفقیت بپوش.
‫خب، شاید بهتره منم ‫لباسم رو عوض کنم یا یه کاری کنم.
‫خب، تایسون.
‫- اون کت‌شلوار قشنگیه. ‫- از این کت‌شلواره خوشت اومده؟
‫آره، ممنونم ازت.
‫من چی، کشکم؟ چی...
‫- یالا. ‫- ببخشید، کی دکمه‌ی
‫- تعریف کردن تو رو فشار داد؟ ‫- یالا، رفیق، اصلاً اینطوری
‫نیست، رفیق. من... ‫ببین، باید بهم بگی.
‫راز... راز کارت چیه، رفیق؟
‫چ... چطور همه‌ی آدم‌ها رو اینطوری جذب می‌کنی؟
‫باید بدونم.
‫خب، آسونه.
‫- آره؟ چی آسونه؟ ‫- شوخ‌طبعی و خوشبوکننده دهان.
‫- جدی؟ ‫- آره. جدی.
‫باشه.
‫اصلاً چرا باید ‫خودم رو با تو خسته کنم، رفیق؟
‫می‌تونم تو بلند کردن اون‌ها ‫کمکت کنم؟
‫ممنون، ولی... تموم شد.
‫مهمون من.
‫ممنونم.
‫وقتی داشتم رد می‌شدم ‫ماشینت رو دیدم.
‫پس همین نزدیکی‌ها زندگی می‌کنی؟
‫آره.
‫هرچند نه برای مدت طولانی.
‫داری نقل مکان می‌کنی؟
‫شاید.
‫تو چطور... ‫تو می‌مونی؟
‫شاید.
‫می‌دونی، اون یارو... اون، امم...
‫اون هیچوقت دیگه پیداش شد؟
‫نه.
‫خوبه.
‫یه کار درست انجام دادم.
‫ولی تو می‌تونی.
‫هر وقت خواستی می‌تونی پیدات بشه.
‫بله، خانم.
‫دیوونه‌کننده‌ست، می‌دونی، من... داشتم... ‫می‌دونی، داشتم فکر می‌کردم...
‫صدات رو نمی‌شنوم. ‫باید صدای این
‫موسیقی احمقانه رو کم کنی.
‫گوشم سنگینه.
‫تقصیر منه. من... ‫یه چیزی رو دلم مونده
‫می‌خواستم بپرسم، می‌دونی؟
‫نمی‌خوام مسخره‌م کنی،
‫چون این کل بحث رو خراب می‌کنه.
‫- الان جدی‌ام. ‫- آره.
‫مسخره‌بازی نداریم.
‫تعریف تو از یه مرد چیه؟
‫خب، مرد اونیه ‫که تو فکر می‌کنی.
‫خب، این خیلی ‫درست به نظر نمی‌آد،
‫چون من می‌تونم فکر کنم ‫من مَردَم، درسته؟
‫- درسته. ‫- بعدش این آدم معمولیه هست،
‫حتی یه آدم عوضی هم نیست
‫- اصلاً، یه کار دیوونه‌وار می‌کنه، ‫- درسته.
‫می‌ره تو یه خونه در حال سوختن،
‫آدم‌هایی رو می‌کشه بیرون ‫که هیچی ازشون نمی‌دونه.
‫- درسته. درسته. ‫- هیچوقت هم نمی‌شناسه.
‫ولی اون، اون غریبه‌ها رو ‫در اولویت قرار می‌ده.
‫هی، ببین، دمش گرم.
‫کار اون همینه. ‫ولی شرط می‌بندم،
‫تحت شرایط مناسب، ‫تو هم همین کار رو می‌کردی.
‫- عمراً. عمراً. ‫- آره.
‫- عمراً؟ باشه. ‫- برای همینه که
‫اینجا دارم فکر می‌کنم، می‌دونی؟
‫من اصلاً چی‌ام، رفیق؟
‫- ارزش من اینجا چیه؟ ‫- هی، می‌دونی،
‫اون بستگی داره به اینکه ‫چقدر برای بقیه آدم‌ها
‫ارزش داری. ‫قضیه همینه.
‫پدر من... ‫می‌دونی، اون...
‫اون کاردرسته،
‫- محکمه. ‫- آره.
‫جون کنده، رفیق.
‫هیچوقت در عوضش ‫چیزی نخواسته،
‫هیچوقت نخواسته.
‫و بعدش انگار، ‫در مورد من،
‫من فقط همیشه دارم ‫می‌خوام، می‌خوام، می‌خوام...
‫تو همین الان نصف جواب ‫سؤال خودت رو دادی، رفیق.
‫نه، فقط دارم فکر می‌کنم. می‌دونی، ‫گندی که با اون زنه به بار آوردم،
‫- می‌دونی؟ ‫- آره.
‫لعنتی.
‫- اون اصلاً تیپ تو نبود. ‫- اصلاً تیپ من نبود.
‫- نه، نبود. ‫- من... من می‌گم، «لعنتی». چرا...
‫چطور تونستم انقدر احمق باشم، ‫انقدر ضعیف، که اینطوری بازیم بدن؟
‫چون احمق و ضعیف بودی.
‫ولی پیش می‌آد، ‫یاد گرفتن اینطوریه...
‫با اشتباه کردن. ولی نمی‌تونی ‫انقدر به خودت سخت بگیری، رفیق.
‫تو لازم نیست مردونگی به خرج بدی.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون تو برای من مردی.
‫- من؟ ‫- آره.
‫تو سرسخت و خطرناکی، ‫درسته؟
‫من توانایی گند زدن ‫به یه سری چیزها رو دارم.
‫و تو شجاعی، درسته؟
‫آره، اونم بدجوری، رفیق.
‫و تو، مثل یه، ‫جنگجویی، درسته؟
‫آره، یه جنگجو که ‫اوضاعش رو هم جمع و جور کرده.
‫هی. بهتر شدی؟
‫خیلی بهتر شدم.
‫هی، فقط، می‌دونی، ‫همه‌ی اون چرت و پرت‌ها رو فراموش کن.
‫همه‌ش تقصیر منه. ‫من اهمی...
‫پس فقط داشتی وقت من رو تلف می‌کردی؟
‫صدای موسیقی رو دوباره زیاد کن.
‫وای.
‫این رو نگاه کن.
‫- مثل شهربازیه. ‫- وایسا، وایسا، وایسا.
‫به به، به به.
‫- خواهر کوچولوی من رو ببین. ‫- ببین کی اینجاست.
‫آه، چه کار فوق‌العاده‌ای ‫اینجا کردی.
‫- آره. ‫- زیباست.
‫خوب به نظر می‌آد.
‫عالی به نظر می‌آد. ‫کارت خوب بود.
‫- می‌تونم بگم فوق‌العاده‌ست. ‫- ممنونم.
‫تا حالا به حرفه‌ی دکوراسیون داخلی ‫فکر کردی؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫همیشه، یا مثلاً، ‫برنامه‌ریزی مراسم
‫- می‌تونه یه کار جانبی خوب باشه. ‫- پول خوبی توشه.
‫- جدی می‌گم. ‫- آره. منم همینطور.
‫ببخشید.
‫آقای متفکر.
‫هیچوقت قرار نیست ‫این رو فراموش کنی؟
‫نه، واقعاً نه.
‫محاسبات چی می‌گن؟
‫خب، وقتی این ‫قراضه‌دون رو راه بندازیم
‫و یه سری تجهیزات بسازیم
‫- از مال این قرن... ‫- می‌خوای ساده‌ش کنی؟
‫ولی پیچیده‌ست.
‫می‌دونم پیچیده‌ست، ولی...
‫باشه. ‫خب، یه بشکه نوشیدنی 53 گالنی ‫یا 200 لیتری
‫‏250 تا...
‫می‌خوای دوباره امتحان کنی؟ ‫ساده‌ش کن.
‫- پیچیده‌ست. این... ‫- نفس عمیق بکش.
‫- دارم اذیتت می‌کنم. ‫- بچه‌های کانزاس سیتی اینجان.
‫باشه، ‫چرا شما دوتا ادامه نمی‌دین؟
‫ولی تو سؤال پرسیدی.
‫چرا باید باهاش حرف بزنم...
‫من همین‌جا می‌مونم، و منتظر ‫تأیید پدرم می‌مونم.
‫یه سری اتفاق‌های جدی ‫داره می‌افته، دوایت.
‫مثل چی؟
‫اون عوضی، وینس. ‫داره بهم زنگ می‌زنه.
‫داره در مورد نوشیدنی یه بوهایی می‌بره
‫- و شراکت من با تو. ‫- قرار بود این اتفاق بیفته.
‫نه، می‌فهمم. ‫این رو می‌فهمم.
‫ولی من و تو... ‫با هم تو یه کاریم.
‫پس، یعنی، نقشه تو ‫برای کنار اومدن با این حیوون‌ها چیه؟
‫چون پاپیچ من شدن ‫و دارن دندون نشون می‌دن.
‫مسئله زمانه. ‫بی‌خیال.
‫یعنی، تو داری این قضیه رو ‫یه‌کم زیادی راحت می‌گیری، نه؟
‫آره، خب، کلی چیز ‫تو ذهنمه.
‫نمی‌تونم رو اون تمرکز کنم.
‫رِی ساکته ازم می‌خواد ‫علیه تو بشم. حالیته؟
‫معلومه که می‌خواد، اون باهوشه. ‫این از اون آدم‌هاست...
‫این عوضی هیچوقت ‫مستقیم باهات درنمی‌افته.
‫از اون کار دوری می‌کنه.
‫اون با فریبکاری ‫سراغت می‌آد.
‫مغز لعنتیش ‫اینطوری کار می‌کنه.
‫درسته. خب، اون باهوشه، ‫ما باید باهوش‌تر باشیم.
‫چون این... ‫این کار خیلی بزرگ‌تر از اونیه
‫که بذاریم نیویورک ازش بگذره.
‫تو بهتر از هر کسی می‌دونی، ‫اون‌ها یه سهم تیکه گنده می‌خوان.
‫و اگه نه، وارد جنگ شدن ‫یه احتمال خیلی خوبه.
‫علاوه بر اون،
‫یکی از مراکز شرط‌بندی من ‫تو «بلو هیلز»
‫- همین الان بهش حمله شد. ‫- کی؟
‫امروز. یه ساعت پیش. ‫یه خبرهایی‌ـه.
‫آدم تو، آرماند... باهاش ‫حرف زدی؟ چون شا... شاید
‫دوباره داره با نیویورک حرف می‌زنه.
‫بدتر از اون، شاید ‫با فدرال‌ها همدست شده.
‫عمراً. ‫تو داری زیادی فکر می‌کنی.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫آره؟ یا شاید حس ‫حفظ بقای من
‫- بهتر از توئه. ‫- خیلی بعیده.
‫می‌دونی، من نه به رِی ساکته اهمیت می‌دم ‫نه به فدرال‌ها
‫نه به هیچ تهدیدی، واقعی یا خیالی.
‫این برای من خیلی مهمه.
‫این می‌تونه بزرگترین ‫فرصت زندگی من باشه
‫و با خطر همراهه، ‫برام هیچ اهمیتی نداره.
‫من براش آماده‌ام.
‫آره؟
‫چون اگه ما رو کنار بذارن، ‫ما... ما وارد جنگ بشیم؟
‫تو هیچ فرصت لعنتی‌ای نداری.
‫شانس با جسورهاست.
‫ماکیاولی.
‫[ساعت‌ساز]
‫لعنتی.
‫بله؟
‫تو از پسش براومدی.
‫حالا همدیگه رو می‌بینیم.
‫امروز نمی‌تونم.
‫باید همین امروز باشه، ‫وگرنه پیشنهاد پس گرفته می‌شه.
‫فردا.
‫پنج دقیقه وقت داری تجدید نظر کنی.
‫هی...
‫بله؟
‫می‌فهمم که خیلی سرت شلوغه،
‫ولی اون اولویت اصلیت نیست.
‫تو داری تلفن من رو شنود می‌کنی؟
‫درسته. ‫قرار رو بذار.
‫امروز انجامش نمی‌دم. ‫برنامه‌های دیگه‌ای دارم.
‫این مهم‌ترین چیز تو زندگی نکبت‌بار...
‫یه چیزی برات می‌فرستم.
‫- چی؟ ‫- یه یادآوریه
‫که این آشغال کیه.
‫قرار رو بذار.
‫بله؟
‫حله؟
‫آره، حله. کجا؟
‫جاش رو خوب بلدی.
‫چه‌ته تو؟
‫تایسون، فقط برون.
‫لعنتی، یه خبرهایی‌ـه.
‫یه نصیحت می‌خوای؟
‫آدم‌ها چیزی که لیاقتش رو دارن ‫به دست نمی‌آرن،
‫اون چیزی رو به دست می‌آرن که جذب می‌کنن.
‫- آره، مثل کارما. ‫- من در مورد کارما نمی‌دونم.
‫کارما. ولی من... من از زیر ‫خیلی چیزها در رفتم.
‫ولی اگه فکر کنی تو دلت ‫لیاقت تنبیه شدن داری،
‫دقیقاً همون گیرت می‌آد. ‫تو تقاص پس می‌دی.
‫این دیگه چه کوفتیه... تقاص؟
‫می‌دونی، تو... تو فکر می‌کنی ‫این زندگی‌ای که
‫داری سعی می‌کنی اینجا داشته باشی ‫خیلی خاص...
‫- و قدرتمند و واقعیه؟ ‫- درسته.
‫خب، یه روزی قراره
‫حساب پس بدی.
‫و اون حساب...
‫اون می‌شه واقعیت محض.
‫این اصلاً معنی نمی‌ده.
‫برای من معنی می‌ده.
‫بهش فکر کن.
‫رفیق، فکر کردم، و فکر کنم ‫یه نوشیدنی خنک لازم دارم.
‫آره، خب، بعداً می‌خوریم.
‫اینجا بمون.
‫لوکاس. نوشیدنی من.
‫اوه، اینجایی.
‫درسته.
‫خیلی وقته اینجا رو داری؟
‫آره. یه مدتی می‌شه.
‫برات خوب کار می‌کنه؟
‫بریم سر اصل مطلب.
‫این اصل مطلبه.
‫مهمه، ‫مخصوصاً تو حرفه‌ی من،
‫که تا حد لازم در مورد ‫مشتری‌هام بدونم.
‫مثلاً کجا زندگی می‌کنی،
‫محل کارت،
‫آدم‌هایی که برات کار می‌کنن، ‫و غیره.
‫هیچوقت نمی‌شه زیادی دونست.
‫منظورم اینه که، رزومه‌ات...
‫در موردش چی؟
‫بیست و پنج سال زندان؟
‫این دیگه گذشته.
‫تحسین‌برانگیزه.
‫کوتاه نیومدن. ‫تحسین‌برانگیزه.
‫بریم سر کارمون.
‫چه نوع ماده منفجره‌ای؟ ‫میزان...
‫میزان خسارت خیلی متفاوته.
‫من از ترکیبات خاصی استفاده می‌کنم، ‫غیرقابل ردیابی.
‫فقط می‌خوام رقیبم رو ‫از میدون به در کنم.
‫انفجار باید چه مساحتی رو ‫پوشش بده؟
‫خونه‌ش.
‫متراژش؟
‫ده یا پونزده هزار فوت مربع؟
‫ده یا پونزده؟
‫این... این فرق زیادیه.
‫پونزده.
‫و اون دریافت‌کننده‌ی خوش‌شانس؟
‫می‌خوای اسمش رو بدونی؟
‫بله، هدف.
‫اونم نیاز به تحقیق داره
‫تا دقیق باشه.
‫جرمایا دانمایر.
‫دانمایر. ‫اون نوشیدنی‌سازه.
‫درسته.
‫این می‌شه ‫یه ربع میلیون الان
‫و بعدش 250 تای دیگه ‫وقتی کارم تموم شد.
‫تو چیزی در مورد ‫پرداخت الان نگفتی.
‫خب، دارم می‌گم.
‫داریش؟
‫اگه نه، خوشحال می‌شم ‫برم پی کارم.
‫خیلی هم خوب.
‫تموم شد؟ ‫باید برم به یه مراسم برسم.
‫می‌دونم.
‫کارمون تموم شد.
‫فعلاً.
‫کی آماده می‌شه؟
‫وقتی آماده بشه، آماده‌ست. ‫بهت زنگ می‌زنم.
‫تو مأمور فدرال نیستی، هستی؟
‫شوخی کردم.
‫شوخی بدی بود.
‫آدم‌هات جوری به نظر می‌رسن که ‫انگار می‌خوان یه کار احمقانه بکنن.
‫این دیگه یعنی چی؟
‫دنبال جنگ راه انداختنی، بیل؟
‫چرا انقدر تا دندون ‫مسلحن؟
‫خب، فکر نمی‌کنی ‫هر چیزی ممکنه، میچ؟
‫بذار اینطور بگم ‫که دارم از سرمایه‌م محافظت می‌کنم.
‫آره، دیدم چطور ‫از سرمایه‌هات محافظت می‌کنی.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫برو یه نوشیدنی بزن.
‫دوایت کجاست؟
‫من حداقل یه ده باری...
‫بهش زنگ زدم.
‫این آدم‌ها می‌خوان ‫این کوفتی رو بچشن.
‫شاید بهتره ‫یه‌کم بیشتر صبر کنیم؟
‫آره، اینطور فکر می‌کنی؟ باشه، ‫یه‌کم بیشتر صبر می‌کنیم.
‫ببخشید. ‫شما مسئول اینجا هستین؟
‫چطور؟
‫سؤال ساده‌ایه.
‫شما مسئولین؟
‫جوان منفردی؟
‫چی لازم دارین؟
‫شما دعوت شده بودین؟
‫من نیازی به دعوت ندارم.
‫جوان منفردی. ‫شمایین، درسته؟
‫مشکل چیه؟
‫داشتم با ایشون صحبت می‌کردم.
‫مشکلی هست؟
‫ممکنه باشه.
‫بازرسی‌های سلامت، ایمنی و محیط‌زیست
‫توسط بازرس‌ها انجام می‌شه.
‫من همونم.
‫این مسخره‌ست. ‫درست همین امروز پیداتون می‌شه؟
‫باشه، می‌دونم تو و اون عوضی پیر
‫دارین سعی می‌کنین چی کار کنین.
‫یالا، بریم. ‫بریم بیرون.
‫- نه. یالا. بریم. ‫- می‌تونم یه لحظه باهاتون صحبت کنم؟ خواهش می‌کنم؟
‫مطمئنم یه جور ‫سوءتفاهم پیش اومده،
‫آقای...
‫لیری.
‫لیری. امم...
‫باید آروم باشی.
‫درسته، ولی تو می‌دونی ‫این یه پاپوشه.
‫آره، البته که هست. ‫ولی اون قدرت زیادی داره
‫که بیاد اینجا، ‫همه جا رو بگرده،
‫از هرچیزی که می‌خواد ‫نمونه برداره
‫و در عرض یه ثانیه ما رو تعطیل کنه.
‫خب حالا چی؟
‫از سر راهش برو کنار.
‫می‌خوام از اتاق ‫بشکه‌ها شروع کنم، لطفاً.
‫اونجا چه خبره؟ ‫اون یارو کیه؟
‫بازرس بهداشت لعنتی.
‫بازرس بهداشت؟ ‫چی می‌خواد؟
‫دنبال تعطیل کردن ماست.
‫- چرا؟ ‫- دانمایر لعنتی، مطمئنم.
‫دوایت از این خبر داره؟
‫- اینجا نیست. ‫- لعنتی.
‫از شرّش خلاص شو.
‫این دیگه چطور کار می‌کنه؟
‫جوان من رو می‌کشه. ‫عجله کن.
‫دارم گاز می‌دم، دارم گاز می‌دم.
‫چیه، داری بنزین صرفه‌جویی می‌کنی؟
‫- سریع‌تر. ‫- منم نوشیدنی می‌خوام.
‫- خب، برو. ‫- دارم می‌رم، دارم می‌رم.
‫کلینت، درسته؟ بله.
‫و سوزان؟ آره؟ ‫کَل ترِشِر.
‫سوزان، از دیدنتون خوشوقتم.
‫کلینت، واقعاً از دیدنتون ‫خوشوقتم.
‫کَل داره برای فرمانداری نامزد می‌شه،
‫مطمئنم شنیدین.
‫امیدوارم رأی شما رو داشته باشیم.
‫- ببخشید. ‫- خیلی ممنونم.
‫- یه دقیقه. ‫- وایسا. هی، وایسا.
‫- کجا داری می‌ری؟ ‫- می‌رم میزبانمون رو پیدا کنم.
‫وایسا، وایسا. ک...
‫چقدر قراره اینجا بمونیم؟
‫این‌ها آدم‌های تأثیرگذارن، ‫آدم‌هایی که باید تحت تأثیر قرار بدی.
‫فقط... فقط چندتا عکس.
‫- پنج دقیقه. ‫- بله.
‫و هیچ عکسی با میزبان،
‫هر گورستونی که هست. ‫سلام.
‫اِیوا، مراقبش باش.
‫شما...
‫سلام، سلام. ‫کَل ترِشِر.
‫تهویه نامناسب،
‫دیوار شمالی و دیوار شرقی.
‫راحت درست می‌شه. حله.
‫خب، قرار بود قبل از ‫رسیدن من درست شده باشه،
‫نه بعدش.
‫[دانمایر یه بازرس فرستاده] ‫[کدوم گوری هستی؟]
‫ببینیم دیگه چی هست.
‫با دوایت حرف زدی؟
‫نه.
‫باید این نمایش رو ‫راه بندازیم.
‫بهتره آماده بشی ‫یه چیزی بگی.
‫باشه.
‫- برام آرزوی موفقیت کن. ‫- از پسش برمی‌آی.
‫از پسش برمی‌آی.
‫شواهدی از آلودگی وجود داره.
‫تا حالا پشت اینجا رو دیدی؟
‫این ناسالم به نظر می‌آد. ‫اوه.
‫همین‌جا به اندازه کافی ‫کثافت هست
‫که جلوی کار رو بگیره.
‫اوه، بی‌خیال، رفیق، ‫بیا جدی باشیم.
‫مردونه، چی لازمه؟
‫چی گفتی؟
‫چی لازم داره؟
‫رشوه دادن به یه مقام دولتی؟
‫قصد من این نبود.
‫خب، این گزارش می‌شه به...
‫لعنتی!
‫لعنت به من!
‫چه کوفتیه؟
‫عصر به‌خیر.
‫برای اون‌هایی از شما ‫که من رو نمی‌شناسن،
‫من «کلیو مانتگیو» هستم ‫و می‌خوام به همه‌تون خوشامد بگم
‫که به «کارخونه‌ی مانتگیو» تشریف آوردید.
‫پدرم واقعاً تحت تأثیر قرار می‌گرفت
‫اگه می‌دید همه‌تون امشب اینجایین. ‫تحت تأثیر و به حق مغرور.
‫یه صنعتگر واقعی.
‫اون با چنگ و دندون جنگید ‫تا حرفه‌ش رو زنده نگه داره،
‫تا صداقتش رو حفظ کنه،
‫تا از کارش ‫و میراثش دفاع کنه
‫تا آخرین نفسش.
‫هیچ نظری ندارین؟
‫یکی. چرا؟
‫فقط داشتم سعی می‌کردم یارو رو بترسونم.
‫خب، این کله‌خر ‫قرار بود ما رو تعطیل کنه.
‫باید از شرّ جسد خلاص شیم.
‫نه، لازم نیست.
‫یه اتفاق بود.
‫تو تاریکی داشته می‌گشته،
‫شاهدی هم که نبوده؟
‫هیچ‌کس.
‫خوبه. خوبه.
‫بازرس شما کجاست؟
‫باید اونجا باشه، فکر کنم.
‫فکر می‌کنی؟
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫فکر کردن مادر ‫همه‌ی گندکاری‌هاست.
‫همه رو جمع کن. بریم.
‫هرچند حس می‌کنم خوش‌شانسم ‫که امشب اینجام،
‫به لطف آدم‌های زیادی که ‫حالا دوست صداشون می‌کنم،
‫با این حرف تموم می‌کنم
‫یه جور نقل قول احمقانه‌ست، ‫ولی بهش باور دارم.
‫«دوست‌های جدید پیدا کن، ‫ولی قدیمی‌ها رو نگه دار.
‫اون‌ها نقره‌ان، ‫این‌ها طلا.»
‫به افتخار دوستان و خانواده.
‫به افتخارش.
‫خدای من، این رو نگاه کن.
‫این رو ببین.
‫آره.
‫نتیجه داد، مگه نه؟
‫باید افتخار کنی؟
‫- آره. ‫- آره.
‫اسپنسر. ‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫- تو همه‌جا هستی. ‫- سلام.
‫حس می‌کنم اینجا یه‌کم نوشیدنی هم ‫داریم، نه؟
‫اون اهل نوشیدنیه. ‫اوضاع اینجا چطوره؟
‫خیلی خوب.
‫عالیه.
‫سلام، بچه‌ها.
‫سلام به همگی. سل... ‫آره، سلام.
‫- به افتخار تو. ‫- خیلی ممنونم.
‫اونا‌هاش.
‫تو باید من رو ‫مسخره کرده باشی.
‫تو گفتی قراره دوایت باشه ‫و یه مشت آدم تأثیرگذار،
‫نه این جونورهای موذی.
‫نمی‌دونستم اون قراره اینجا باشه.
‫من دارم برای فرمانداری نامزد می‌شم.
‫این وجهه‌ی خوبی نداره، ‫پس چرا نمی‌ری
‫یه‌کم با دوستت ‫اونجا وقت بگذرونی. من دارم می‌رم.
‫باشه، برو. ‫فردا می‌بینمت.
‫تو نظرسنجی‌ها چطوری، ترشر؟
‫خوبم، ممنون که پرسیدی، بِو. ‫فقط خوبم.
‫برو. الان.
‫به حرف خانمه گوش کن.
‫گم‌شو.
‫هی!
‫ببخشید دیر کردم، ببخشید دیر کردم.
‫بهترین اکیپی که با پول می‌شه خرید.
‫هی. می‌دونی چیه؟ ‫بیا خوش بگذرونیم.
‫درسته، به افتخارش.
‫صد سال زنده باشی و همه‌ی...
‫- اینجور چیزها. ‫- بزن بریم.
‫اون زیبا بود.
‫آفرین.
‫خب، نظرت چیه؟
‫انتظاراتت رو برآورده کرد؟
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫این اتفاق بیفته.
‫- فوق‌العاده‌ست. ‫- خب،
‫قراره یه‌کم از این...
‫- نوشیدنی شگفت‌انگیزت بهم بدی؟ ‫- آره، آره، آره، آره.
‫یالا، بذار... بذار کمکت کنم.
‫از این لباس خوشم می‌آد.
‫هیچوقت اندازه‌ت نمی‌شه.
‫هیچوقت...
‫بجنب.
‫بجنب، بجنب.
‫کدوم گوری دارین می‌رین؟ ‫کجا...
‫کدوم گوری ‫داری می‌ری، دانمایر؟
‫اون نوشیدنی رو بیارین ‫درست همین‌جا،
‫- لطفاً. ‫- چرا این کار رو می‌کنی، دانمایر؟
‫گوش‌هات چطورن، منفردی؟
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫عوضی.
‫از این ملک گم‌شو بیرون.
‫این مرد...
‫این مجرم سابقه‌دارِ قانون‌شکن
‫که حالا اینجا رژه می‌ره ‫انگار که قانونیه...
‫اساساً چیزی که مال منه رو ‫دزدیده.
‫این نوشیدنی...
‫با فرمولی درست شده ‫که من ابداع کردم
‫با پدر این دختر.
‫- تو دروغگویی! ‫- برو عقب.
‫عمراً دروغگو باشم!
‫پس چرا در مورد حقیقت ‫نمی‌نویسین؟
‫امشب...
‫باید شب من باشه، نه اون‌ها.
‫حالا بیاین جلو ‫و حقیقت رو بچشین.
‫کُول، این چرندیات رو جمع کن.
‫خدایا...
‫اون تفنگ‌های لعنتی رو بذارین زمین.
‫دوباره نمی‌گیم. الان!
‫اون تفنگ‌های لعنتی رو بذارین زمین.
‫سلاح‌های لعنتی‌تون رو بیارین پایین، الان.
‫بچه‌های دانمایر، شما ‫گورتون رو از اینجا گم کنین.
‫اون مرد رو اونجا می‌بینین؟
‫اون دادستان کله. ‫دوست خوب منه.
‫اون همه‌چیز رو از دید من می‌بینه.
‫من رونمایی رسمی تو رو ‫خراب کردم.
‫و وقتی در موردش بنویسن، ‫مطمئناً...
‫در مورد ‫طعم خوب اون 50‌ای...
!قرار نیست بنویسن
‫- لعنتی. ‫- ما هنوز کارمون رو تموم نکردیم!
‫این تصمیم درستی نبود. ‫عواقبی خواهد داشت، قربان.
‫- درستش کن. تو درستش کن. ‫- عواقبی خواهد داشت!
‫تو درستش کن.
‫اگه بازرس تو ‫کارش رو انجام داده بود،
‫می‌تونستیم درِ این خراب‌شده رو ببندیم.
‫- خوبی؟ ‫- می‌خوای بیای خونه‌ی من؟
‫دوست داشتم، ‫ولی فکر کنم باید برم خونه.
‫یه‌کم فکر کنم.
‫آره؟
‫- مراقب باش. ‫- خوشگل شدی.
‫عجب فاجعه‌ی لعنتی‌ای.
‫می‌دونی چیه، اون‌ها می‌نویسن ‫که ما آدم‌های پستی هستیم.
‫پس دوباره تلاش می‌کنیم.
‫دوباره تلاش کنیم؟
‫ما نابود شدیم.
‫نه.
‫ما فقط نابود شدیم ‫اگه تو فکر کنی که شدیم.
‫که نشدیم.
‫خواهرم گفت...
‫فکر می‌کنه ممکنه نابود شده باشیم.
‫حالا،
‫اگه شما فکر کنید ما باختیم...
‫... پس یعنی ‫فکر می‌کنید اون بُرده.
‫این هیچوقت اتفاق نمی‌افته.
‫هیچوقت اتفاق نمی‌افته.
‫هیچوقت.
‫همه باید برن خونه،
‫یه‌کم بخوابن،
‫چون ما قوی‌تر از قبل ‫برمی‌گردیم.
‫باورش کنین. باشه؟
‫کارتون عالی بود، بچه‌ها.
‫بعداً می‌بینمتون.
‫باید حرف بزنیم.
‫تو اتاق بشکه‌ها ‫یه مشکلی داریم.
‫- می‌تونه صبر کنه؟ ‫- نه.
‫خودت می‌بینی.
‫باشه.
آخه پیش خودت چه فکری کردی؟
‫اون قطعاً قرار بود ‫ما رو تعطیل کنه.
‫موقتاً.
‫باشه، نمی‌تونیم ‫از شرّش خلاص شیم.
‫اون یه مقام دولتیه
‫و همه‌جا دنبالش می‌گردن
‫و ما مظنون خواهیم بود.
‫- کسی دید بیاد تو؟ ‫- هیچ‌کس.
‫- کاملاً مطمئنی؟ ‫- بله.
‫بیا اسمش رو بذاریم ‫یه حادثه کاری.
‫درسته.
‫امشب گزارش نمی‌کنیم.
‫صبر می‌کنیم تا صبح ‫و «بودی» این رو کشف می‌کنه
‫وقتی داره گشت می‌زنه. ‫همه چی حله؟
‫- همه چی حله. ‫- خوبه.
‫چرا اینجایی، بیل؟
‫تو می‌دونی چرا اینجام، دوایت. ‫باید حرف بزنیم.
‫می‌تونم بیام تو؟
‫وقت خوبی نیست.
‫هیچوقت وقت خوبی نیست.
‫چه خبره؟
‫در مورد چی؟
‫تو الان مثل یه آدم مرموز شدی.
‫بعد از اینکه حرف زدیم کجا رفتی؟
‫کامیون‌ها رو تحویل دادم، ‫در مورد آرماند حرف زدیم.
‫کجا رفتی؟
‫کارهای خونه.
‫این چرنده.
‫تو اصلاً ‫نزدیک خونه نشدی.
‫تو از کارخونه رفتی، ولی ‫نزدیک خونه نشدی.
‫کاری که من می‌کنم ‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫این به من ربط داره، دوایت.
‫خیلی زیاد به من ربط داره.
‫تو رفتی کافه‌ی خودت.
‫تو من رو تعقیب کردی؟
‫نه. هیچوقت تعقیبت نمی‌کنم.
‫نگرانت بودم، ‫دلواپس بودم،
‫برای همین چندتا از آدم‌هام رو فرستادم ‫مطمئن بشن خوبی.
‫معلوم شد که خوب بودی.
‫فقط تو کافه نشسته بودی،
‫با یه کله‌خری که ‫هیچ‌کس نمی‌شناسه جلسه داشتی.
‫فکر کنم بهتره بری.
‫می‌دونی مشکل تو چیه، دوایت؟
‫تو حریصی.
‫بیشتر می‌خوای ‫و بیشتر و بیشتر می‌خوای.
‫یه سهم بزرگتر می‌خوای، ‫نمی‌خوای تقسیم کنی.
‫این باعث شد به اون حمله‌ی ‫پلیس به محل کارم فکر کنم.
‫خنده‌داره که ‫داری عجیب رفتار می‌کنی،
‫و شاید داری ‫با کسی حرف می‌زنی
‫که نباید باهاش حرف بزنی.
‫چی داری می‌گی... ‫من یه خبرچین لعنتی‌ام؟!
‫این چیزی‌ـه که داری می‌گی؟
‫من اون کلمات رو نگفتم، ‫تو گفتی.
‫می‌خوای ماشه رو بکشی؟
‫قبل از اینکه این کار رو بکنی، ‫بذار یه سؤال ازت بپرسم.
‫اگه جای من و تو جابه‌جا بود...
‫جای من بودی...
‫و تو داشتی چیزی رو می‌دیدی ‫که من دارم می‌بینم، چی؟
‫و من بهت جوابی نمی‌دادم...
‫جواب‌های صادقانه، صادقانه...
‫تو چی کار می‌کردی؟
‫تو من رو می‌کشتی
‫تا از همه‌چیزی که تمام زندگیت ‫برای ساختنش زحمت کشیدی محافظت کنی؟
‫از خانواده واقعیت محافظت کنی؟
‫فکر کنم این کار رو می‌کردی.
‫می‌دونم این کار رو می‌کردی.
‫بدون هیچ تردیدی.
‫ولی من نکردم.
‫یه تفنگ، دوایت؟
‫چه خبره؟
‫- همه‌ی اون‌ها رو شنیدی؟ ‫- آره.
‫ج... جریان چیه؟
‫الان نمی‌تونم حرف بزنم، جوان. ‫بعداً حرف می‌زنیم.
‫دست‌هات رو فرمون باشه، ‫عوضی!
‫تکون نخور!
‫تکون نمی‌خورم.