‫سامانتا سان...!
‫چقدر برنزه شدی...
..‫بهت خوب ساخته هاوایی ها.
..‫کلی خوش گذشت. ‫سری بعدی باهم میریم..!
‫آره!
‫امشب دفعه دومه که ‫ازم درخواست شبانه میکنن..
‫عجب هفته شلوغی میشه..
.‫برو ببینم چیکار میکنی دیگه.
‫عمرا که دووم نمیاره...
..‫مخصوصا با این قیمت.
‫همینو میخوام..
‫داریم کجا میریم؟
‫بیا.
‫وای..
‫یا خدا...
‫بگو رسیدن..
‫تو.. برو داخل..
‫با اجازه..
‫آقای "آدلستین" اومدن..
‫مرسی از شما که...
‫دعوتمو قبول کردین..
‫منو میشناسی؟
‫شما "هیتوشی ایشیدا" هستین..
‫دست راست "کویچی تاناکا".
‫همینطور سردسته غیر رسمی ‫خانواده جنایتکار "چیهاراکای"...
‫بفرمایید بشینید..
‫معذرت میخوام..
‫با اجازتون..
‫بفرمایید.
‫ژاپنیم بلدم.
‫اما اینجا مهمان منی.
‫پس اجازه بده ادای احترامم رو بکنم.
‫خب...
‫شنیدم از رفقای نیروی پلیسی.
‫کی چنین حرفی زده؟
‫درست مثل شما..
‫مام خوب حواسمون ‫به منابعمون هست..
‫من خودمم با نیروی پلیس ‫رابطه دوستانه و خوبی دارم..
‫هر هفته..
‫یه سری میان دفترم..
‫براشون چای میریزم.
‫میشینیم باهم میخوریم..
‫اما این اواخر...
‫حتی به چاییشون لب نمیزنن..
‫میگن...
‫به گوششون رسیده...
‫که من دارم به یه پلیس زیرمیزی میدم
،‫میگن "اگر از شما چیزی قبول کنیم
‫اینطور بنظر میاد که...
‫"داری به ما رشوه میدی.."
‫تو همین حال، ‫افراد خودم...
‫شاهد این هستن که پلیسا ‫مهمون ‌نوازی منو رد میکنن..
‫پیش خودشونم فکر میکنن...
..‫من خبرچین پلیسم.
‫چرا باید همچین فکری کنن؟
‫یه نفر پشتم یه شایعه انداخته سر زبونا...
‫که اول از همه باعث شده نیروی پلیس فکر کنه...
..‫من دارم بهشون رشوه میدم.
‫دوما...
‫باعث شده آدمای خودم فکر کنن...
..‫که من خبرچین پلیسام.
‫جفتشم افتراست..
‫اما همچین تصوری...
‫انکار پذیر نیست...
‫بعد اگر این تصور هیچ تغییری نکنه... اونوقت چی؟
‫اونوقت خیلی زود...
‫آدمای من کاری میکنن ‫که خودم با دستای خودم...
..‫قبرمو بکَنم.
.‫بعدش بهم شلیک میکنن.
!!.‫بوم.
‫درست توی سرم..
‫خب انگار...
‫اوضاع بدجوری بهم ریخته شده.
‫یکی از افرادم بهم میگه..
‫دوستای پلیس شما ‫خیلی بانفوذن...
‫اگر بتونی راضیشون کنی...
‫که بگردن دنبال منبع این شایعه ها...
‫قدردانی بی اندازه خودمو نثارت میکنم..
‫مگه تو درباره من...
‫به رئیست چیا گفتی؟
‫تو اخبار دیدمت...
‫که بعد از شورش ‫با پلیسا حرف میزدی.
‫بهش گفتم میشناسمت..
‫لطف کردی واقعا..!
‫قابل نداشت...
‫داداش... من فقط یه روزنامه ‌نگارم!
‫برای همین اصلا ‫درست نیست ببینن...
‫دارم کاری برای یه یاکوزا انجام میدم..
‫اون اطلاعاتی که ایشیدا ‫میخوادو بهش میدی...
‫خودتم یه منبع جدید پیدا میکنی...
..‫این معامله دو سرش بُرد هست.
‫واقعا؟
چطور مگه؟
‫"بک استریت" دوست داری؟
‫بک استریت بهترین ‫گروهه موزیک دنیاست..
..‫ای وای پسر.
‫خیلی‌خب... اگر از این ‫سبک موزیک خوشت میاد،
‫برو کارای "انسینک" رو گوش کن..
‫- انسینک؟ ‫- آره.
‫انسینک که کپی‌ کاره...
‫بک استریت اصالت داره..
‫عجب شاهکاریه این موسیقی..
‫تو به این میگی شاهکار؟
‫انسینک جرأت نداره ‫یه آهنگ درباره...
‫کارای خصوصی زن و مرد بخونه...
‫چه کاری؟
‫همین... کارای خصوصی دیگه..
‫یعنی چی؟
‫♫ همونجوری دوسش دارم ♫
‫گرفتی؟
‫آها... نه بابا! ‫آهنگش درباره این که میگی نیست..
‫- تو دل متنش نهفته... ..‫- باور کن اشتباه فهمیدی.
‫اصلا این نیست داستانش..
‫- سکوت کن مردک خارجی... ‫- به خدا قسم این نیست..
‫اصلا تورو چه به این چیزا؟
‫دیدی وقت نشد بابت ‫شام اون شب تشکر کنم؟
‫- نوش جونت... ‫- بذار منم تورو مهمونت کنم...
‫دفاع شخصی دوست داری؟
‫بیا باشگاه جودو خودمون...
‫یه "آیکی جوجوتسوی" ‫سبک سنتی بهت یاد بدیم..
‫باشه! میام.
‫کاتاگیری سان!
‫چشمو گذاشتم رو هم ‫دیدم نشسته روبه روم میگه...
‫که الان به یه مشکل برخورده،
‫چون پلیسا حاضر نمیشن ‫چایی که تعارف میکنه رو بخورن..
‫چون فکر میکنه یه نفر ..‫داره پشتش حرف درمیاره.
‫که با این کاراش ‫خبرچینِ پلیس جلوه کنه...
‫اینم گفت که؛
‫اگه این شایعاتو ریشه ‌کن نکنه،
‫تهش سرشو به باد میده.
‫- راست میگه. ‫- اگه سرش به باد بره چی میشه؟
‫اگر ایشیدا بمیره.. ‫توزوا جاشو میگیره!
‫خیلی وقته که داره آماده ‌سازی ‫جانشینی خودشو میکنه.
‫مثلا با اون کافه ‫توی کابوکیچو دیگه؟
‫درکنار خیلی چیزای دیگه..
‫مثلا چیا؟
‫بهت یه پرونده ‌ای دادم...
‫روش کار کردی؟
.‫دارم روش کار میکنم.
‫امروز حتما روش کار میکنم.
‫پس بیشتر روش کار کن.
‫من دارم میگردم ببینم کیه داره ‫واسه ایشیدا حرف درمیاره...
..‫- ولی یه کلمه هم دربارش نمینویسی‌ ها. ‫- درموردش چیزی نمینویسم!
‫نیازی نیست هربار تکرارش کنی...
..‫عه.
‫جیک؟ چیشد؟
‫- گفتیم دیگه کشتنت... ‫- عه!...
‫- خیلی نگرانت شدیم.. ‫- عه! ممنون..
‫خیلی بهم لطف دارین. ‫اما حال من خوبه.
‫راستی شما اون آهنگ ‫گروهه بک استریت رو شنیدین؟
‫"همونجوری دوستش دارم"
‫منظورش همون جوریه؟
‫یعنی.. میدونی؟
‫آره دیگه! مشخصه..
‫همه میدونن.
‫- حالا چیشد؟ .‫- بعدا برات میگم.
‫باشه.. برگشتنی میخرم..
‫قول دادم دیگه.. میخرم...
‫باشه دیگه، باید قطع کنم... ‫خداحافظ.
‫چیه؟
‫ببین خودم میدونم قرار بود...
‫درمورده آتیش‌ سوزی ‫شینجوکو بنویسم...
‫اما اون کسی که تو ‫کابوکیچو خودشو سوزوند...
‫با اون یارو که ‫اطراف شهر چاقو خورده بود..
‫جفتشون به یه شرکت وام‌ دهی بدهکار بودن...
‫کلی آدم تو توکیو ‫تا خرخره توی بدهی و قرضن.
‫- پس بیخیالش شو. ‫- حرفم تموم نشده.
‫اونی که چاقو خورد،
‫قبل از اینکه بکُشنش، ‫با یه وکیل صحبت کرده بود،
‫که برای شکایت از اون شرکت ‫ازش مشاوره ی قانونی بگیره...
‫مگه نگفتی یه یاکوزای معمولی کُشتتش؟
‫طبق آمار منابع من ممکنه...
‫اونقدرام تصادفی نبوده باشه...
‫یارو که چاقو خورده بود، داشت ‫پا روی دُمشون میذاشت،
‫همه رو سوال جواب میکرد....
‫اینم یه بخشی از ‫اطلاعاتیه که پیدا کرد...
‫ارزششو داره که ‫دنبالشو بگیریم.. نه؟
‫رفتم پیش زن اون کسی که خودشو سوزوند..
‫جیک! ناسلامتی اسم دارنا.
‫خانم "ساتومورا" بود.
‫برام چندتا از پیام‌هایی که...
‫براشون گذاشته بودن پخش کرد، ‫داشتن به شوهرش میگفتن...
‫که بره خودشو بُکُشه...
‫پس یعنی اونقدرام غیرمستقیم نبوده...
‫چند هفته پیش یه مقاله ‌ای چاپ کردیم.
‫درمورده یه خودکشی تو ماچیا.
‫اینجا نوشته که...
‫"قربانی ماجرا.."
‫"بدهی ‌هایی به یک ‫شرکت وام‌ دهی داشته.."
‫"که از جانب آنها تهدیدش میکردن.."
‫- عجب. ‫- چیه؟
‫چه حافظه خوبی دارین.
‫یکم بیشتر ماهی بخور... ‫برای مغزت خوبه.
‫- آهان.. ‫- حالا گوش بده..
‫"بنا به گفته ‌های شوهرش..."
‫"نزول ‌خوران هر روز ‫با او تماس گرفته..."
‫"و او را به خودکشی تشویق میکردند..."
‫کوری ‌هیرا! شینوهارا!
‫- بله؟ ‫- بله؟
‫برین دفتر حقوقی و نشونی ‫این شرکتو پیدا کنین،
‫از اسم مدیرعاملش گرفته ..‫تا هرچی که تونستین.
‫چشم..
‫قرار نیست بیای جیک؟
‫اومدم.
‫همینه...
‫راستی ممنونم که ‫اینارو قرض دادی.
‫این هفته مرخصی داری؟
‫میخواستم بیرون از محیط کار ‫بهت یه چیزی بهت بگم...
‫اوه اوه... چه مرموز..
‫مرموزانه که نیست..
‫فقط یه فرصته.
‫باشه.
‫- بهم زنگ بزن. ‫- باشه.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫- شب همگی بخیر. ‫- شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫- فردا میبینمت. ‫- خداحافظ.
‫منو خر فرض کردی؟
‫میدونم چی تو اون سرته. ‫میخوای کلوپ خودتو راه بندازی...
‫که دخترای منو بدزدی؟
‫تو این شهر هیچکس بدون اجازه من...
‫آبم نمی‌خوره آشغال خانوم.
‫خیلی‌خب.. من که نمیدونم ‫کی بهت خبر رسونده!
‫ولی چرند گفته.
‫اینجا کلی پول درمیارم. ‫مالیاتم که نمیدم...
‫دردسرم برام نداره... ‫مگه دیوونم بندازمش دور؟
‫حالا میشه برم؟
‫ای مالی پدرسوخته...
‫با کار و کاسبی من در بیفت ‫تا زندگیتو سیاه کنم...
‫عوضی..
‫خیلی...
‫آدم خوش‌ ذوقی بود.
‫مثل اینکه ایشون ‫خیلی تو بدهی و قرض بودن،
‫اونقدر که نتونستن ‫بدهیاشون رو پرداخت کنن...
‫ولی آخه...
‫هیون سوک برای پول...
‫لایق همچین مرگی بود؟
‫نه! نه...
‫همکارم قصد بی ‌احترامی نداشتن.
‫میخواییم کسایی که رو ‫همسرتون فشار گذاشتن پیدا کنیم...
‫که تقاصشو پس بدن.
‫شمام کُره‌ای هستین؟
‫پدربزرگ و مادربزرگم ‫اهل جینهه بودن..
‫جینهه...
‫شکوفه ‌های گیلاس اون جا خیلی معروفن...
‫آره! خیلی قشنگن...
‫همسره منم...
‫اهل جینهه بود.
‫هروقت فرصت میکردیم ‫میرفتیم اونجا...
‫بذارید کمکتون کنیم...
‫اونا...
‫اونا اومدن توی خونه خودمون.
‫اگر میشه به ژاپنی بگین..
‫اونا...
‫رفتن جلوی سالن زیبایی ‫که همسرم توش کار میکرد.
‫خیلی خجالت میکشید...
‫خیلیم میترسید.
‫یه لحظه اجازه بدین.
‫کُره ‌ایم بلدی؟
‫گوشات تیزه.
‫گمونم باهم تیم خوبی میشیم.
‫حالا زود فامیل نشو..
‫اخطاریه پرداخته.
‫یه هفته قبل از خودکشی ‫هیون سوک رسیده بود.
‫با این ‌حال...
‫اون کثافتا بازم ‫دست بردار نبودن..
‫ای وای... نشونی هم نوشته.
‫شیش روز پیش ارسال شده.
‫بنظرت هنوزم همونجا هستن؟
‫خیلی ممنونم ازتون..
‫بابت خانومتون هم ‫از صمیم قلب تسلیت میگیم.
‫ممنون از شما...
‫اون توزاوا رئیست...
‫شایعه کرده که...
‫ایشیدا خبرچینه پلیسه...
‫که بین اعضای "چیهاراکای" تفرقه بندازه..
‫ایشیدا کارشو بی‌ جواب نمیذاره،
‫بعدشم که جنگ میشه.
‫منم نمیخوام بذارم کار به اونجاها بکشه.
‫همچین شایعه ‌ای...
‫اگر از جانب دشمنای ایشیدا پخش بشه...
‫بحثش یه جوره...
‫اما اگر کار یه نفر ‫از بین چیهاراکای باشه...
‫داستانش فرق میکنه...
‫یعنی اون رئیس باهوش تو ‫موفق شده یه نفرو...
‫از بین آدمای ایشیدا ‫بیاره توی تیم خودش...
‫حالا بگو ببینم ‫این جاسوسه کی هست؟
‫من که نمیفهمم چی داری میگی.
‫میتونی بری.
‫صبرکن ببینم.
‫اگر آزادم کنی فکر میکنن ‫چیزی بهت گفتم..
‫چیزه بدی که نیست.. ‫بامزه میشه!
‫حالا میشه بری؟ .‫اتاق بازجوئی رو لازم داریم.
‫منو میکُشن! ‫خودت که اینو میدونی...
‫پس بگو...اون جاسوسه کیه؟
‫هوف...
‫بدجور دلت برای اون ‫مهمون‌ دار خارجیه رفته ها.
‫دوک میگه دنبال یه کلوپ دیگه میگرده.
‫باهاش صحبت کن... بهش بفهمون که ‫همه تقاص پس میدن...
‫یکم تهدیدش کن.
‫فهمیدم.
‫هرچقدر دلت میخواد باهاش حال کن. ‫برام مهم نیست.
‫برات آینده خوبی میبینم.
‫ولی سر یه دختر ‫این آینده رو خرابش نکن.
‫همونه که خیلی معروفه؟
‫آره آره... همونه!
‫حالا خوب هست؟
‫واقعا خوشتیپ و باحاله.
‫یه بار دیگه باهم میریم.
‫پیش کلی بانک ‌های بزرگ و ‫شرکتای وام ‌دهی رفتم.
‫هیچکدومشون بهم وام ندادن.
‫به خاک سیاه نشستم.
‫شوهرم هرچی در میاره ‫میبره قمار میکنه.
‫دیگه حتی نمیتونیم ‫پول آب و برق بدیم.
‫بفرمایید.
‫اومدین جای درستش.
‫ما اینجا کسیو رد نمیکنیم.
‫قبل از اینکه شروع کنیم، ‫باید اینارو امضا کنید.
‫خیلی لطف دارین.
‫من که نمیفهمم.
‫وقتی جیب مردم انقدر ‫خالیه که نمیتونن پس بدن،
‫از خود کُشیاشون ‫چطوری پول درمیارن؟
‫انگار بیشتر این قرارداد ‫بیمه ‌نامه عُمره...
‫اونم توی یه دفتره بانکی؟
‫مگه میشه؟
‫راستشو بگم خودمم...
‫تاحالا همچین چیزی ندیده بودم.
‫دفتر بیمه وام بانکی هم میده؟
‫تو ژاپن که میدن. ‫دیگه تو کانزاس نیستیا.
‫البته میزوری بودم.
‫اصلا کانزاس یه ایالت دیگست،
‫که احتمالا رده پایینترم باشه.
‫ایناهاش.
‫"در صورت فوت... کلیه حقوق بیمه متوفی.."
‫"شامل ترکه وی نخواهد شد..."
‫و باید همان زمان...
‫"به شرکت وام‌ دهی مذکور پرداخت گردد.."
‫پس مردمو وادار میکنن...
‫که بیمه عمر بگیرن...
‫بعد شرکت اعتباری رو به عنوان...
‫ذینفع معرفی میکنن.
‫بعدش اذیت و آزاراشون شروع میشه،
‫تا یه کاری کنن آخرش خودکشی کنن.
‫که بتونن پرداختیاشون رو جمع ‌آوری کنن.
‫خدای من... مردم دیگه از خودکشیم ‫کسب درآمد میکنن.
‫دیگه واسه یاکوزاهام ‫این کار اوج پست ‌فطرتیه!
‫منم موافقم.
‫ببخشید.
‫اصلا باورتون نمیشه...
‫چندتا دفتر امور حقوقی سر زدیم.
‫بماند که تو چقدر ‫الکی وقت تلف کردی..
‫این که آدم یه لحظه وایسته...
‫تا لوح یه بنای تاریخی رو بخونه ‫اسمش وقت تلف کردن نیست..
‫نشونی ای پیدا کردین؟
‫البته یه خرده سخت بود...
‫ایشون مجبور شد ‫ با منشی پرونده ارتباط برقرار کنه...
‫چون به گفته خانم ‫"خیلی آدم جذابیه..."
‫خدمت شما!
‫نشونی دفتره مرکزی شرکت...
‫به همراه اسم شخص مدیر عاملش.
‫کیوشی سونودا... یا خدا.
‫- حال کردی؟ ‫- یه سر بریم پیشش..
‫نقشه رو بیار.
‫نقشه.. نقشه.. نقشه!
‫همینجاست؟
‫بنظرت اینجا شبیهه خونه ‫یه مدیرعامل شرکته؟
‫بریم ببینیم.
‫اصلا مطمئنی درست اومدیم؟
‫مطمئنم همینجاست.
‫بله بله ببخشید.
‫اینجا منزل آقایی ‫به اسم کیوشی سونوداست؟
‫بله.
‫امکانش هست باهاشون صحبت کنیم؟
‫با پدرم؟
‫بله.
‫معذرت میخوام‌،
‫ولی سال‌ هاست که پدرم ‫نمیتونه با کسی صحبت کنه.
‫حالا منم اسم غذاشو نشنیده بودم.
‫ظاهرا هم توی ایشیکاوا ‫غذای محبوبیه..
‫فوکاساکا سان هم حشره ‌شناسه.
‫حشره ‌شناس چیه؟
‫دانشمندی که رو ‫حشرات تحقیق میکنه.
‫سفارش که دادیم با خودم گفتم؛
‫میدونی! "ماجراجویی جدید." ‫"بزن بریم که امتحانش کنیم..."
‫تو از منم دل و جرأت بیشتری داری...
‫حالا چیکار کردی؟ ‫همشو خوردی؟
‫اصلا نیششم درنیاورده بودن،
‫خیلیم بزرگ بود.
‫فوکاساکا سان که یه بار نزدیک ‫کندوشون شده بود و ازشون نیش خورده بود.
‫میگفت انگار با تفنگ میخ‌ کوب زدنم.
‫بعد زنبور سرخ‌ شده رو از توی...
‫سس تونکاتسو برداشت و گفت؛
‫"نگران نباش سامانتا سان..."
‫"من انتقام خودم رو گرفتم!"
‫این میزان دانشی که داری ‫واقعا شگفت ‌انگیزه...
‫ممنونم..
.‫بهترین بخش شغل من همینه.
‫مشتریام بهم کتاب میدن، ‫منو میبرن سخنرانی افراده مختلف،
‫یا سفر به دور ژاپن.
‫تجربه ‌هایی کسب میکنم ‫که ممکن بود هیچوقت نکنم.
‫خب... انگار بالاخره اون زندگی...
‫که دلت میخواستو پیدا کردی.
‫- بالاخره؟ ‫- اهوم...
‫ولی برام سواله.. به چه قیمتی؟
‫من که...
‫معذرت میخوام ماتسو سان. ‫متوجه سوالتون نشدم.
‫خب... وقتی آدم بیخیال زندگی خودش میشه و...
‫تو سیاهی شب فرار میکنه، ‫فکر میکنم تا عمر داره...
‫همیشه نگران و دلواپس میمونه درست نمیگم؟
‫منظورتون رو متوجه نمیشم.
‫واقعا فکر میکردی ‫بعد از اون کاری که کردی...
‫میتونی تا ابد پنهان شی؟
‫الانم داری با خودت میگی... ‫"وسایلمو جمع کنم برم؟"
‫"چقدر پول با خودم بردارم؟"
‫"اندازه ساک مسافرتی که توی.."
‫"کُمد هست رو پُر کنم کافیه؟"
‫"یا بریزمشون تو چمدون زیر تختم؟"
‫اگر بخوای دوباره فرار کنیم ‫باز پیدات میکنم.
‫چون کار من همینه...
‫زندگی که بازی نیست سامانتا سان.
‫فقط یه بار برای ‫تصمیم ‌گیری فرصت داری.
‫دارم گوش میدم.
‫پیدا کردنتون اصلا آسون نبود.
‫اونایی که ازشون دزدی کردین،
‫خیال میکردن کلا از ژاپن فرار کردین. ‫شمام همینو میخواستین.
‫ولی جیب مشتریای من پُره و ‫آدمای بانفوذی هم هستن.
‫خیلیم دوست دارن ببینن ‫که تقاص کارتو پس میدی.
‫از شانس شما، ‫من شخصا دوست دارم بدونم...
‫که ارزش آزادیتون برای خودتون چقدره؟
‫- خودت چی میخوای؟ ‫- به اون بخششم میرسیم.
‫اول شاممون رو بخوریم.
‫وقت برای این چرت و پرتا ندارم.
‫خیلی شام لذیذی بود، ‫اما باید برگردم سر کارم.
‫این ماجرا تموم نشده. ‫منم بیخیالش نمیشم.
‫پس یه لطفی بکن سامانتا،
‫همه چیزایی که ممکنه ‫از دست بدی رو لحاظ کن.
‫بعدشم به قول مردم کشوره خودتون؛ ‫"تصمیم درستو بگیر..."
‫سلامتی بن‌ بست‌ ها.
‫هوم! ولی...
‫این یارو سونودائه،
‫یه ربطی بهشون داره دیگه نداره؟
‫نه! مسئله همینه.
‫صرفا اسمش روی مدارک شرکتیه.
‫حالا چیکارش کنیم؟
‫هیچی.
‫هیچی؟
‫میخوای دست رو دست بذاری؟
‫که یاکوزا از خودکشی مردم ‫برای خودش پول پارو کنه؟
‫- هنوزم دیر نشده. ‫- بس کن!
‫نمیخواد منو قانع کنی.
‫خودت گفتی ارزششو داره ‫که پیگیرش باشیم.
‫راستم میگفتی. ‫باور کن.
‫وقتی زیادی دلت ‫یه چیزیو بخواد،
‫اونقدر حواس ‌پرت میشی ‫که یه سری چیزارو نمیبینی.
‫همچین مقاله مهمی رو باید ‫با ظرافت کامل نوشت.
‫آره! راست میگی...
‫آخه این... بلایی که ‫دارن سر مردم میارن...
‫خیلی وحشتناکه.
‫با این‌ حال...
‫اینکه تنها مقاله من و تو نیست.
‫صبور باش.
‫برگرد سر همون مقاله آتیش‌ سوزی... خب؟
‫بخش محلی روزنامه میچو... بفرمایید.
‫کارآگاه توما... مرسی که جواب ‫تماسمو دادین.
‫میخواستم بپرسم ‫چه زمانی سرتون خلوت میشه؟
‫دخترک گفت؛
‫"درمورده اونایی که ‫مهربون هستن بهت گفتم..."
‫بعد دختر دست‌ هایش را ‫روی پنجره گذاشت..
‫پرسید "چه ‌کسی سفید و پشمالو و بامزه و..."
‫"باهوش تر از یک گرگه؟"
‫و خودش هم جواب داد "منم..."
‫سپس پنجره را بست..
‫پایان.
‫تموم شد.. بخوابین..
‫یکی دیگم بخون!
‫وقت خوابه دیگه.. ‫شینو.. برو توی تخت خودت..
‫پس آواز بخون!
‫میشه آواز قورباغه رو بخونی؟
‫ای بابا... باشه!
‫یه لحظه اجازه بدین..
‫با اجازه!
‫مگه بهت نگفتم با من بازی کنی ‫زندگیتو سیاه میکنم؟
‫هوی!
.‫برو بیرون.
..‫زود.
‫الان اومدی منو خفت کنی؟
‫میدونی چقدر دختر میاد ژاپن...
‫که با کار کردن تو ‫کلوپای شبانه پول در بیارن؟
‫آره! میدونم.
‫دقیقا میدونم چند نفرن...
‫میدونم از کجا میان. ‫میدونم دنبال چی هستن.
‫رئیس منم میدونه. ‫همیشه هم میگه...
‫"دخترایی که حرف گوش ‌کن نباشن..."
‫"ممکنه به سرنوشت بدی دچار بشن."
‫منو تهدید نکن!
‫ببین...
‫با توام...!
‫من دشمن تو نیستم.
‫فهمیدی؟ ‫فقط میخوام مراقبت باشم.
‫فکر کردی من یه دختر ترسیده و پریشونم؟
‫اگر بخوامم کسی مراقبم باشه،
‫خودم بهتر از تو ‫از پسش برمیام...
‫اینجا نیست.
‫سامانتارو میگی؟
‫اطلاعاتی که رئیسم گفت درآوردی؟
‫دارم روش کار میکنم.
‫البته یه چیزیو نمیفهمم.
‫حتی اگر بتونم اطلاعاتی هم ‫از منابعم جور کنم...
‫رئیست از کجا قراره بفهمه...
‫که اطلاعات من به درد بخوره؟
‫چون اگر نباشه میفته دنبالت.
‫خب...
‫خیلی خوب روحیه میدیا.
‫بلندشو از این خراب‌ شده بریم.
‫مرسی.
‫باشه... منم میخورم. ‫زیاد نریز.
‫زیاد نمیخورم.
‫یه بار دیگه به افتخاره امی چان. ‫به افتخارش!
‫- به افتخاره امی چان! ‫- به افتخارش!
‫چند بار به افتخاره میگین؟
‫این تازه چهارمیشه.
..‫چه خوشگل شدین. ‫دوست پسر داری؟
‫مطمئنم کلی دوست پسر داری.
‫ازتون میخواستم یه چیزیو ‫برام بررسی کنین.
‫این...
‫- آهان.. این دختره رو یادمه. ‫- خیلی خوشگل بود.
‫البته اگر از این دخترا خوشت میاد.
‫ماجراشم مال همین اواخر بوده... نه؟
‫آره.
‫ولی اعتراف‌ نامه پرونده رو که میخوندم...
‫وایستا ببینم... من گیج شدم.
‫پرونده رو از کجا گیر آوردی؟
‫هومم... بذار ببینم.
‫آفرین دختر.
‫بهش یاد دادی؟
‫حال دخترت چطوره کارآگاه توما؟ ‫امسال شونزده سالش میشه، نه؟
‫حتما خیلی بهت افتخار میکنه.
‫مظنون تو اعترافاتش مدعی شد ‫که سر دختره رو شکسته بود.
‫که چی؟
‫بنظرتون این دختر سرش شکسته؟
‫در واقع خفه شده.
‫اگر طرف کشته بودش ‫که اینو میدونست.
‫ببین! طرف اعتراف کرده. ‫اونم با میل خودش.
‫پرونده بسته شد دیگه....
‫آره ولی...
‫همیشه ی خدا دنبال کار بیشتر میگردی.
‫بیخیال دیگه... خوش بگذرون.
‫یه نوشیدنی دیگه بخوریم.
‫پیش‌خدمت!
‫عجب جای خفنی آوردیم.
‫پس خفن رفتار کن خارجی.
‫عشقم! من همیشه خفنم.
‫البته تو واقعا خفنی... ‫یاکوزا بودن چطوریه؟
‫نکنه میخوای ازش مقاله بنویسی؟ ‫"یک شب با عضو گنگستر..."
‫واقعا بنویسم؟
‫امشب بیخیال کار شو آقای روزنامه‌ نگار.
‫- بچسب به عشق و حال.. ‫- همینه پسر...
‫بیا.
‫بیا بریم اون وسط. ‫خودمونو تخلیه کنیم.
‫من پایین منتظرت میمونم.
‫چه خوب حال میکنی...
‫واقعا؟
‫"میرالینا" ‫"بهترین کلوپ میزبان"
‫نه آکیرا... ازش متنفرم.
‫بیخیال عشقم. ‫اونقدرام که بد نیست.
‫تو اینو میگی چون اینجا...
مثل فرشته باهام رفتار میکنی
‫تو کلوپ خودمون، ‫پیرمردایی میان پیشم،
‫که بوی ماهی مرکب میدن و ‫سر و وضع کثیف و چرک دارن.
‫همش دارن حرف میزنن و منم...
‫باید وانمود کنم که ‫حرفاشون جالبه.
‫اما خوشحالشون میکنی. ‫منو که خوشحال میکنی.
‫- یه نوشیدنی دیگه بگیریم؟ ‫- باشه.
‫اخیرا تو فکرم بود که برم یه جای دیگه.
‫میخوای تو یه کلوپ دیگه کار کنی؟
‫نه آکیرا... کلا یه کار جدید بکنم.
‫مثلا دوباره برگردم مدل بشم.
‫عزیزم... قبلا که راجبش حرف زدیم.
‫تو خیلی خوشگلیا...،
‫اما مدل بودن به کار تو نمیاد.
‫تو همین اونیکس موفق ‌تری.
‫اینجام که موفق نشدم.
‫برای همین شاید بتونم ‫یه جای دیگه کار پیدا کنم.
‫مثلا لندن یا نیویورک.
‫وایستا ببینم... یعنی از ژاپن بری؟
‫همینقدر برات ارزش دارم؟
‫نه تو... تو همه دنیای منی.
‫پس چرا میخوای از پیشم بری؟
‫منو بگو که فکر میکردم ‫تو با بقیشون فرق داری.
‫- حتما توام دروغ ‌گویی. ‫- من دروغ نمیگم.
‫- سلام عشقم! ‫- با من حرف نزن.
‫آهای پولینا.
‫- مالی کجاست؟ ‫- ای خدا!
‫- میگم کجاست؟ ‫- بالاخره اومدی میرالینا؟
‫مالی کو؟
‫یکی یه بطری...
‫سنت کامو به قیمت 1.2 میلیون ین سفارش داده!
‫- اینجاست؟ ‫- پنج دقیقه بشین پیشمون...
‫نیمه گمشدت رو پیدا میکنی. ‫باور کن... به جون خودم.
‫سرت به کار خودت باشه.
‫درست صحبت کن.
‫- مالی... مالی... سلام! ‫- عه سلام... اومدی اینجا!
‫- چه مرگت شده؟ ‫- چرا؟
‫- چی بهش گفتی؟ ‫- به کی؟
‫- بهش چی گفتی؟ ‫- هیچی.
‫پس دوک از کجا خبر داره...
‫میخوام کلوپ خودمو بزنم؟
‫- من که... ‫- حرف مفت نزن.
..‫یک سال. ‫یک سال تمام لو نرفت...
‫چون به کسی نگفتم. ‫پیش هیچکس حرف نزدم.
‫- همین که به تو گفتم... ‫- میخواستم ازت دفاع کنم!
‫- ازم دفاع کنی؟ ‫- بقیه دخترا خیلی بهت حسودی میکردن.
‫میخواستم دهنشونو ببندم.
‫برای همین بهشون گفتم ‫میخوای کلوپ خودتو بزنی.
‫یه ذره عقل تو اون کله ت نداری!
‫حالا بخاطر تویه عوضی...
‫یاکوزا افتاده دنبالم!
‫سامانتا!
‫- دیوونه شدی؟ ‫- به فنام داد رفت...
‫آهای! چرند نگو.
‫مشکل تو مالی نیست.
‫خودم میشناسمت.
‫بگو چیشده خب.
‫باهام حرف بزن.
‫از دست تو کاری برنمیاد.
‫فرقی نمیکنه.
‫چقدر گزینه ‌هاش زیاده.
‫این خوبه؟
‫- نمیتونم انتخاب کنم. ‫- زودباش دیگه.
‫این یکیم خوبه ‌ها.
‫خوبه؟
‫داشتی چی میدیدی؟
‫یوکا چان.
‫فقط و فقط منو ببین.
‫ممنون.
‫میشه بازم همدیگرو ببینیم؟
‫خوشحال میشم.
‫مرسی.
‫ممنون.
‫ممنون از شما.
‫بفرما.
‫هروقت خواستی بهم زنگ بزن.
‫خداحافظ.
‫تا دیر وقت کار میکنی؟
‫یا صرفا دوست نداری بری خونه؟
‫درگیره یه مقاله ‌ای شدیم.
‫هنوز چیز زیادی دستمون نیست.
‫بیفت دنبالش... مطمئنم بالاخره ‫توش موفق میشی.
‫ممنون.
‫کاش یه‌ ذره از اعتماد شمارو ‫همکارای خودم داشتن.
‫هروقت به شک افتادی، ‫به غریزت گوش بده.
‫مهم نیست بقیه چیا میگن. ‫برای من که روش کارسازی بود.
‫همیشه بهش گوش کن.
‫همیشه؟
‫مگه من رئیست نیستم؟
‫خب... شب بخیر دیگه.
‫شب شمام بخیر.
‫خوش اومدین آقای ساتو. ‫بفرمایید داخل.
‫میگم... انگار اینجا یه خرده برای..
‫جیب من سنگینه... ‫میگیری که چی میگم؟
‫پای حساب خودمه.
‫اینم اردک پکنی شما.
‫آمریکا چه‌ جور جاییه؟
‫خیلی سوالت کُلیه...
‫آمریکا جای بزرگیه.
‫ولی خودم اهل میزوریم.
‫- میزوری؟ ‫- آره! میزوری...
‫بهش میگن "ایالت دیدنی..."
‫- برای چی؟ ‫- خودمم نمیدونم...
‫اما توی کلمبیای میزوری ‫به دنیا اومدم و بزرگ شدم..
‫یه ‌جورایی بخش مرکزی ایالت میشه...
‫پای سیب و...
‫- پای سیب؟ ‫- فوتبال.
‫فوتبال؟ از اون ‫پسرای گردن ‌کلفت بودی؟
‫- نه! ‫- هومم...
‫اما بازیگره تئاتر موزیکال بودم.
‫- واقعا؟ ‫- آره... کارمم خوب بود.
‫دلت تنگ شده؟ ‫برای میزوری؟
‫برای خانوادت چی؟
‫دل اونا تنگ شده.
‫مادرم که همش زنگ میزنه و..
‫میخواد بهم احساس گناه بده ‫تا زود برگردم خونه.
‫ژاپنی‌ هام همینن.
‫- میدونم. ‫- دقیقا همینن...
‫خواهر یا برادری نداری؟
‫- یه خواهر دارم... ‫- دلت برای اون تنگ شده؟
‫انقدر ذهنت درگیره منه؟
‫خودت چی؟ کس و کاری داری؟
‫نه!
..‫گندش بزنن.
‫گندش بزنن..!
‫بخوام جدی بگم...
‫خیلی وقت بود همچین شام ‫خفنی نخورده بودم...
‫چیه؟
‫بخاطره شام متشکرم...
‫نگاه نکن...
‫چه ساعت قشنگی دارین..
‫واشرون کنستانتینه! درسته؟
‫با اینکه خارجی هستی...
‫خوب چشمات تیزن!
‫شمام با اینکه گنگسترین، ‫سلیقه ی خوبی دارین...
‫بچه جون، تو میدونی من کیم؟
‫لطفا آروم باشین...
‫اگر خواستین درمورده کار حرف بزنین...
‫من در خدمتم...
‫ما از روزنامه ‌نگارا زیاد خوشمون نمیاد!
‫کم‌ کم خودتم میبینی...
‫مخصوصا اونایی که ‫تو کارشون حرفه ‌ای باشن...
‫یعنی روزنامه ‌نگارای خوب ‫همیشه دشمن دارن؟
‫آدمی که دشمن نداشته باشه ‫که اصلا آدم نیست!
‫به رئیست سلام منو برسون...
‫زندگی که بازی نیست سامانتا سان.
‫فقط یه بار برای ‫تصمیم‌ گیری وقت داری...