‫«ترجمه از محسن»
‫قبلا از داستان مصور متنفر بودم.
‫وقتی خواهرم هنوز زنده بود،
‫ازش متنفر بودم به خاطر اینکه
‫در مقایسه با زندگی واقعیم، ‫مثل یه بازی بچگانه بود.
‫وقتی خواهرم از دنیا رفت،
‫اونا همیشه منو به یاد اون مینداختن.
‫فکر میکنم همیشه دلم ‌میخواسته فرار کنم؛
‫همش فرار کردم...
‫و در نهایت به اینجا رسیدم، کی میدونه؟
‫«بهشتی نیست که بتونی به اون فرار کنی».
‫به دلایلی...
‫این جمله مدام میاد تو ذهنم.
‫دلم میخواست بهش بگم که اون فرار نکرده...
‫یعنی معذب میشه؟
‫من اینکارو با خواهرم کردم...
‫به خاطر من بود...
‫اشکالی نداره.
‫خدای من! منو ترسوندی!
‫چیه؟
‫چیکار میکردی که انقد شوکه شدی؟
‫این چیه؟ ببینمش.
‫نه چیزی نیست.
‫- چرا؟ ‫- چیشده؟
‫- اون نو ری! ‫- چیشده؟
‫بهت گفتم وقتی این تو هستم مزاحمم نشو!
‫«فرار کن»؟
‫دیوونه شدی؟ چه مرگته تو؟
‫چرا، چیشده؟!
‫داره بهم زنگ میزنه!
‫هی، هنوز بیداری؟
‫اره، نتونستم بخوابم.
‫- کیه؟ ‫- درمورد پیامت...
‫اوه، اون! ‫من اشتباهی فرستادمش بهش فکر نکن.
‫ولی منو به فکر فرو برد.
‫چی؟
‫هیچی.
‫باشه.
‫توی دفتر میبینمت.
‫باشه.
‫توی دفتر میبینمت.
‫این چی بود؟
‫همکارته؟
‫نمیدونستم بیرون از کارم باهم حرف میزنید! ‫بگو ببینم چه خبره؟
‫هی اینکه همکارها به هم زنگ بزنن ‫چه اشکالی داره مگه؟
‫خدایا، از دست تو...
‫چیه؟ چیشده؟
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫خوشحالم که میبینمت.
‫صبح بخیر.
‫تو برگشتی، جون یونگ.
‫بله.
‫خوب استراحت کردی؟ قدت بلندتر شده؟
‫متاسفم که یهویی غیبم زد.
‫بزای چی معذرت میخوای؟
‫انرژی گرفتن دوباره، هدف تعطیلاته.
‫زنده باد، فرشته تعادل بین تعطیلات و کار.
‫مدیر هو کوان یونگ، ‫داره پیش میره تا یونگتون رو بگیره.
‫میدونم که شما زمان کافی ‫برای تولید یه نتیجه خوب ندارید،
‫ولی اگر هرطور شده راه حلی برام بیاری،
‫اون وقت از هرچیزی که نئون داره ‫استفاده کنید و برنده بشید.
‫این تنها راه من برای کمک به شماست.
‫همه چیزهایی که نئون داره؟
‫- صبح بخیر. ‫- اومدید.
‫سلام.
‫همگی...
‫میتونیم یه جلسه کوتاه صبحگاهی داشته باشیم؟
‫پس لطفا جلسه رو شروع کنید.
‫مدیر هو کوان یونگ ‫داره برای خرید یونگتون تلاش میکنه.
‫مطمئنم که بعضی از شماها حدس زدین ‫که ما در معرض خطر هستیم؛
‫اما احتمالا هیچکس نمیدونست که انقدر جدی باشه.
‫من خودمم به تازگی شنیدم.
‫فکر میکردم که ما حداقل نصف سال رو وقت داریم،
‫اما زمانی که الان باقی مونده...فقط سه ماهه.
‫این حس بد چندان هم ناآشنا نیست،
‫اونم وقتی مدیر هو پاش وسط باشه.
‫چیه؟
‫درست میگه.
‫درسته این خیلی شبیه زمان جینجرتونمونه،
‫به خاطر همین همتون الان ‫سنگین بودن موقعیت رو درک میکنین؛
‫ما باید با نتایج خوب بالا دستی‌ها رو قانع کنیم؛
‫که ما ارزش بودن و وجود داشتن رو داریم.
‫ما باید به هر قیمتی شده بهشون ثابت کنیم.
‫ولی خب کار راحتی نیست.
‫راستش تا اینجای کار مدیر هو ‫به اندازه کافی به ما ضربه زده،
‫اون از اون دسته آدم‌هاییه که ‫توی زمان باقی‌مونده فشار بیشتری وارد میکنه.
‫به خاطر همینه که... ما باید ضربه اول رو بزنیم.
‫اینطوری خودمون سالم میمونیم.
‫نگو که چون از این موقعیت خبر داشتی، موندی؟
‫همه کارهای باحال رو خودت داری انجام میدی.
‫راهی برای خلاص شدن از این وضعیت داریم؟ ‫بالاخره باید یه کاری بکنیم.
‫ما این همه راه رو فقط ‫با اعتماد کردن به شما اومدیم، مان چول.
‫باید ادامه بدیم، ‫حتی اگر آخرش هممون با هم زمین بخوریم.
‫نکنه قراره دوباره گول بخوریم؟
‫درسته.
‫اگه با تمام قدرت بریم جلو،
‫حتما نتیجه‌های خوبی میگیریم.
‫من فوراً کار جدید آقای اوه یون رو ‫باهاش برنامه‌ریزی میکنم.
‫بهتر نیست مثل یه پروژه 100 روزه شروعش کنیم؟
‫و اول از همه یه جلسه تبادل فکری ‫راجب افزایش درامدمون تشکیل بدیم؟
‫عالیه! عالیه! فکر میکنم کلی ایده پیدار کنیم؛ ‫خوبه، خوبه.
‫از الان میریم تو کار گروه ضربت؛
‫تا اخرش با تمام وجودمون میریم،
‫تا پشیمون نشیم.
‫- میریم واسه امتیاز کامل! ‫- میریم واسه امتیاز کامل!
‫عالیه! ما از پسش بر میایم.
‫خب جلسه تموم شد لطفا برید به کارهاتون برسید.
‫شما دوتا بمونید.
‫فکر میکنی بزرگترین دلیلی که یونگتون رو
‫شماره یک بی‌چون و چرا توی این صنعت کرده چیه؟
‫- چونکه... ‫- درسته.
‫مو یونگ سو، هیچوقت ناامیدم نمیکنی آقای سوک.
‫همش با تشکر از مو یونگ سوئه.
‫آدم‌های زیادی توی تیم خدمات کار میکنن.
‫مگه این بخش رو شما درست کردین؟!
‫- ما ساختیمش! ‫- یونگ به!
‫ما همه با هم این سرویس رو ساختیم!
‫فکرشم نمیکنید من ‫چه پیشنهادهایی رو بخاطر جینجرتون رد کردم.
‫و الان بعد از سه ماه، اونجا از بین رفت و تعطیل شد؟
‫خیلی متاسفم.
‫حرفی برای گفتن ندارم.
‫واقعا ببخشید.
‫نمیخوام قیافه‌ات رو ببینم.
‫برو گمشو.
‫لعنتی.
‫لعنت بهش.
‫اون همیشه یکی از نویسنده‌های درجه یک وبتون بوده؛
‫اما الان استودیو وبتون اون به یه شرکت تبدیل شده.
‫سلام جناب مدیر،
‫اجازه بدید برنامه امروزتون رو براتون توضیح بدم.
‫- ساعت 10 صبح با یه نویسنده تازه‌کار جلسه دارید. ‫- به کارتون ادامه بدین.
‫- ساعت 12.30 با مدیر عامل صفحه کوکا ناهار میخورید. ‫- سلام.
‫ساعت 2.40 قرار ملاقاتی با حسابدار جدید دارید.
‫- و... ‫- هی، خوب پیش میره؟
‫ساعت 5 بعدازظهر ‫با شرکت فیلمسازی وای اچ قرار دارید.
‫- ساعت 8 شب، تبلیغات رو با هم چک میکنید. ‫- باشه.
‫- برنامه رو روی میزتون گذاشتم. ‫- باشه.
‫یونگتون وقتی جینجرتون از هم پاشید از ما جلو زد،
‫و به شدت پیشرفت داشت.
‫و مو یونگ سو هم بعدش به یونگتون رفت.
‫درسته.
‫میشه گفت سرنوشت یونگتون و سرنوشت ما جاشون عوض شد.
‫آقای کوان، احیانا از اون موقع تا حالا ‫با مو یونگ سو در ارتباط بودی؟
‫نه.
‫خاطرات خوبی از جینجرتون نداره...
‫با این حال، بدجور بهش نیاز داریم.
‫برای اینکه بتونیم ارزش وجودیمون رو ‫تو جلسه مدیران ثابت کنیم.
‫ما باید با مو یونگ سو صحبت کنیم، ‫و بیاریمش سمت خودمون.
‫ما واقعا بهش نیار داریم.
‫و این آسون نخواهد بود.
‫وای، از کجا میدونستی من اینجام؟
‫وقتی میخوای به چیزی فکر کنی میای اینجا.
‫مچم رو گرفتی.
‫استرس داری؟
‫نه، نه.
‫همونجوری که خودتم گفتی من زمانم محدوده.
‫فقط موقعش یه کم زود رسید.
‫من خوبم.
‫قیافت که یه چیز دیگه میگه.
‫معلومه؟
‫خیلی ضایع‌ست.
‫من فقط...
‫مصمم بودم که نتیجه هرچی شد بپذیرمش.
‫بعد از یک سال تلاش کردن،
‫فکر کردن به اینکه ممکنه حتی ‫قبل از ورود به مبارزه باید تسلیم بشم،
‫ناراحت کنندست.
‫لطفا از ما حمایت کنید.
‫باشه، خبرتون میکنم.
‫- ممنونم. ‫- مراقب خودتون باشید.
‫باشه.
‫رئیس، از وبتون نئون باهامون تماس گرفتن،
‫آقای جانگ مان چول میخواد شخصا باهاتون ملاقات کنه.
‫جانگ مان چول؟
‫ردشون کنم؟
‫دلیلی نداره ملاقاتش نکنم‌، یه قرار تنظیم کن.
‫خیلی برام جالبه که تو همچین موقعیت حساسی هستیم،
‫اونم کنار تو هیونگ.
‫همینو بگو.
‫باید تمام تلاشم رو بکنم.
‫خب، من الان اینجا چکار میکنم؟
‫من فکر میکردم واسه تو از همه سخت‌تر باشه.
‫ممنونم.
‫اگه میخوایم که دیگه اون اتفاق رو تجربه نکنیم، ‫باید همه تلاشمون رو بکنیم.
‫خب، فروش اخیر استودیو مو چقدر بوده؟
‫اگه اینجا رو ببینین،
‫این تعداد کاربران ماهانه‌ست و این میزان فروش هست.
‫این فقط یه تخمینه؛
‫ولی مقدار واقعی باید بیشتر باشه نه کمتر.
‫چی؟ 470 میلیون دلار؟
‫از الان به بعد فینال شروع شده؛
‫محافظت از تیمم مدال طلای منه.
‫اینم نوشیدنی شما.
‫ممنونم.
‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش میکنم.
‫خسته نباشید.
‫صبح بخیر.
‫صبح شما هم بخیر.
‫امروز صبح دیدمت که داشتی ‫جلوی در کافه رو تمیز میکردی.
‫اوه، منو دیدید؟
‫از عمد اینا رو جمع کردم.
‫- چون آشغالن؟ ‫- نه، نه اینا خوش شانسی میارن.
‫میگن هر چی کارای خوب بیشتری انجام بدی ‫شانست بهتر میشه.
‫از اونجایی که داریم برای مرحله نهایی آماده میشیم،
‫فکر میکنم حداقل باید انقدر تلاش کنم.
‫بهت افتخار میکنم.
‫بیا، یکم قهوه بخور.
‫این برای منه؟
‫ممنون بابت قهوه.
‫آره!
‫دیدید؟ به همین زودی شاس بهم رو کرد.
‫البته.
‫- سلام. ‫- صبح بخیر.
‫صبح بخیر.
‫صبح همگی بخیر.
‫- سلام. ‫- همه باهم اومدید؟
‫جلوی آسانسور همدیگه رو دیدیم.
‫خوش شانس بودیم، مگه نه؟
‫بله، معلومه.
‫چه خبره؟ چرا میخندید؟
‫جون یونگ، تو میدونی چیشده؟
‫- مطمئن نیستم. ‫- نمیدونی؟
‫چه خبره؟ چرا اون خندید؟
‫قهوه من کجاست؟
‫ببخشید؟
‫بفرمایید اینم قهوه شما.
‫یدونه دیگه برای من نداری؟
‫مگه بهم گفته بودی؟
‫آقای چانگ مان چول، تنها اومدید؟
‫خب...
‫خیلی وقته که بهتون سر نزدم.
‫ای خدا، این همه راه رو فقط برای احوالپرسی اومدید؟
‫فقط به این دلیل نیست.
‫- بفرمایین بشینید. ‫- باشه.
‫بعد اینکه به نئون منتقل شدم،
‫خیلی ناامید بودم که دیگه هیچوقت ‫نتونستم با شما کار کنم.
‫میدونم... ‫انگار شانس چندانی تو کار کردن باهم نداریم.
‫خب حداقل از الان به بعد، ‫خیلی دوست داریم که با شما همکاری کنیم.
‫مطمئن نیستم.
‫فکر نمیکنم فرصت این رو داشته باشم ‫که در آینده با نئون همکاری کنم.
‫میدونم که ممکنه ناراحت باشید.
‫نه، در اون مورد صحبت نمیکنم.
‫همونطور که میبینید، ‫الان کلی کارمند هست که برای من کارمیکنه؛
‫چه به خاطر عشق و نفرت باشه، ‫و چه به خاطر اتفاقات قدیم،
‫دیگه نمیتونم تحت تأثیر این احساسات قرار بگیرم.
‫در نظر گرفتن سود و ضرر چیزیه که تو تجارت مهمه.
‫ولی با این حال، یک رقیب
‫ همیشه باعث ایجاد تنش میشه، درسته؟
‫رقیب؟
‫دیگه باید رسیده باشه.
‫لطفا بفرمایید داخل.
‫ایشون رسیدن.
‫- سلام آقای مو. ‫- خوش اومدید.
‫من قبلا یه جلسه فشرده ‫با خانم جانگ هه می برنامه‌ریزی کرده بودم،
‫ولی از اونجایی که شما‌ همدیگه رو میشناسید،
‫مشکلی پیش نمیاد، درسته؟
‫نه، من بعد از اینکه صحبت‌تون تموم شد برمیگردم.
‫نه، نیازی به این کار نیست.
‫صحبتم با آقای جانگ مان چول تموم شده.
‫من یه وقت دیگه مزاحمتون میشم.
‫اوه، تهیه کننده جانگ...
‫یعنی دستیار سردبیر جانگ، زود بیرون اومدید.
‫فکر کردم کارت بیشتر طول میکشه.
‫گفتن امروز باهاتون ملاقات نمیکنن.
‫دارید سعی میکنید آقای مو رو از شرکت ما بگیرین؟
‫ما هم نیاز داریم همه تلاشمونو بکنیم.
‫نمیدونستم همچین آدمی هستید.
‫آیگو واقعا که
‫واو یه همچین روزی هم سر رسید
‫وقتی به یونگتون منتقل شدید براتون خوشحال بودم.
‫فکر نمیکنم اتفاق بدی بوده باشه.
‫خیلی بهتر میشد اگر این جنبه از خودتون رو ‫زودتر نشون میدادید.
‫اگه این کار رو میکردید، ‫الان همه‌مون کنار هم بودیم.
‫اون موقع، من تو خیلی چیزا کمبود داشتم.
‫بخاطر اینه که میخوام ‫حداقل از الان همه تلاشم رو بکنم.
‫خانم جانگ هه می، کارت عالیه.
‫در جایگاهی که هستی به خوبی کارمیکنی.
‫و منم تو موقعیتم...
‫تمام تلاشم رو میکنم.
‫دارم سعی میکنم اون رو متقاعد کنم
‫که «خونسرد» رو با ما قرارداد ببنده؛
‫ولی فکر نمیکنم یونگتون هم عقب بکشه.
‫به هر حال تا اینجا وضعیت همینه.
‫از الان به بعدش کار خودته،
‫آقای نا رو متقاعد کن.
‫از پسش برمیای درسته؟
‫بله، فهمیدم.
‫این چه واکنشیه؟
‫تو اینطوری نیستی.
‫از اونجایی که هرکاری که میکنیم...
‫روی آینده‌ی شرکت تاثیر گذاره،
‫فکر میکنم من نباید پروژه‌ای رو که
‫داخلش باید با یونگتون رقابت کنیم رو به عهده بگیرم.
‫این مورد رو بهت واگذار میکنم، ‫چون میدونم خودت میتونی از پسش بر بیای.
‫تو این شرایط...
‫میدونی کی میتونه ازت محافظت کنه؟
‫از من محافظت کنه؟
‫آقای جانگ؟ اوه نه، خود شما؟
‫خودت.
‫همونطور که گفتی این آینده‌ی تیم ما رو مشخص میکنه؛
‫اگر تبدیل بشی به تهیه‌کننده‌ای ‫که این کار رو ممکن کرده،
‫دیگه کسی جرئت نمیکنه باهات دربیوفته.
‫از پسش بر میای مگه نه؟
‫بله قربان!
‫واقعا میتونی انجامش بدی؟
‫تمام تلاشم رو میکنم!
‫خودشه، این اون ما اومی هست که میشناسم.
‫خدای من، با این حال...
‫بازم شما باید باهام واسه اولین جلسه بیاید.
‫باشه.
‫بریم.
‫- به هرحال، باید باهاش حرف بزنیم. ‫- باشه.
‫فکر کنم اینکه چی اول بهش بگیم مهمه.
‫اینکه چطور شروع کنیم.
‫نوش جان.
‫ممنون.
‫بفرمایید.
‫وای، خدایا.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫یکم گرسنه بودم، بابت غذا ممنونم.
‫نوش جان.
‫مرسی.
‫من ایده‌هایی رو که در مورد خط عاشقانه ‫هر شخصیت درموردشون باهم بحث کردیم،
‫سازماندهی و تجزیه و تحلیل کردم.
‫ممنونم.
‫از اینجا داستان یکم تغییر کرده؛
‫مگه قرار بر این نبود که آخرش ‫با مرد مسن باشه؟
‫اولش، من هردو طرح و رو بررسی کردم.
‫شخصا فکر میکنم ‫که چرا حتما باید با مرد مسن باشه؟
‫به جای بودن با مرد مسن ‫که بیشتر براش شبیه یه مربیه،
‫بهتره با بازیکنی که باهاش بزرگ شده باشه.
‫کمدی رمانتیک داستان رو جالب‌تر نمیکنه؟
‫اما مردم افرادی مثل اون، ‫مردان مسن‌ با عینک رو دوست دارند.
‫به نظرم ارتباطش با مرد مسن بهتره.
‫چوب رو نگه‌دار.
‫انتهای چوب رو اینطوری بگیر،
‫وقتی توپ اومد...
‫وقتی توپ رسید اینجا باید بچرخی و بزنی.
‫- اوه باشه، باشه. ‫- متوجه شدی؟
‫جون یونگ، یه بار دیگه پرت کن.
‫!عالیه
‫اینجوری باید انجامش بدی.
‫وقتی کوتاهش میکنی و به سمت ‫راست میچرخونیش خیلی جلوتر میره.
‫دقیقا!
‫این نوع رابطه خیلی جالب نیست.
‫بهشون نمیخوره مربی و بازیکن باشن.
‫چی گفتی؟
‫- چی؟ ‫- ای پسره...
‫نه بابا، این مردهای مسن جذابیت خوبی دارن.
‫وقتی مهرشون به دلت بشینه، دیگه کارت تمومه.
‫خب البته این داستان واسه بهتر شدن هنوز کار داره؛
‫واقعیت اینه.
‫بفرمایید.
‫باشه.
‫مطمئنید مشکلی ندارید بچه‌ها؟
‫البته آقای نا، هنوز چیزی تصمیم گیری نشده.
‫من هنوز بخاطر اون ماجراهای جینجرتون
‫ترس از کار تیمی دارم.
‫مجموعه بلند «خونسرد»،
‫فکرنکنم بتونم انجامش رو برای نئون تایید کنم.
‫آقای نا لطفا...
‫عزیز من وقتی که لازمه، خیلی بی‌رحمه؛
‫یه دلیلی داره که اون اسم ‫این داستان رو «بی‌رحم» گذاشته.
‫بی‌رحم نه، خونسرد.
‫خب همونه دیگه.
‫بیا خونسرد باشیم.
‫به هر حال، واسه منم باعث سر درده.
‫همه‌شون بچه‌های من هستن، ‫نمیتونم نادیده بگیرم.
‫همچنین نمیتونم تنهایی از پس همه‌ی کارها بر بیام؛
‫اگر راهی بود خوشحال میشدم.
‫راه؟
‫چرا این کار نمیکنه؟
‫من برگشتم!
‫اومدید؟
‫واکنش آقای مو چطور بود؟
‫باید بیشتر باهاش صحبت کنم.
‫اوه، خدای من.
‫سلام تهیه کننده کیم، مشتاق دیدار.
‫البته که هنوز هست، هیچکس نخریده.
‫اوه جدی؟
‫واقعا؟
‫البته، ما استقبال میکنیم.
‫باشه پس بیاید یه قرار ملاقات بذاریم.
‫بله.
‫خوبه، با کارگردان هماهنگ کنید.
‫باشه ممنونم.
‫یه خبر عالی!
‫کارگردان شین جی وون گفته میخواد ‫«اسلحه فیب» رو به یک سریال تبدیل کنه.
‫یه سریال!
‫کارگردان شین جی وون؟ ‫مگه کارگردان معروفی نیست؟
‫اون داره بررسی میکنه که ببینه میتونه به ‫عنوان یه مجموعه آنلاین پخش بشه؟
‫واقعا فوق العاده‌ست!
‫اگه واقعا اینطوری بشه خیلی خوب میشه.
‫چیزی که ارزش وجود نئون رو ثابت میکنه.
‫درست تو بهترین زمان ممکن!
‫حتی برای شین ده ریونگ هم موفقیت بزرگیه.
‫البته!
‫تهیه کننده اون ما اوم این خبر رو کامل ‫به آقای شین برسون باشه؟
‫چیو باید بهش برسونه؟
‫معلومه که خوشحال میشه.
‫نمیخوام انجامش بدم.
‫نکته مهم اینه که اگر دوباره ساخته بشه،
‫معروف‌تر هم میشه.
‫من...
‫فقط میخوام مردم وبتونم رو بخونن.
‫فقط همین.
‫«اسلحه فیب» از اول قرار بود داستان مصور باشه.
‫نمیخوام به عنوان چیز دیگه‌ای بازسازیش کنم.
‫میخوای که...
‫ از طریق وبتون ارتباط برقرار کنی؟
‫وقتی «اسلحه فیب» اولین بار به جهان معرفی شد،
‫واکنشت رو یادمه.
‫خیلی خوشحال بودی.
‫بیشتر از وقتایی که تنهایی توی اتاقت وبتون میکشیدی.
‫بعد از اینکه «اسلحه فیب» سریال بشه،
‫مردم بیشتری جذبش میشن.
‫مطمئنم تجربه‌ی خوبی هم برای تو میشه.
‫لطفا یه بار دیگه...
‫بهش فکر کن.
‫اگر بازسازی نشه،
‫برای شما بد میشه؟
‫آره، ولی تصمیم تو مهم‌تره.
‫من نمیخوام مجبورت کنم، دارم ازت درخواست میکنم.
‫انجامش میدم.
‫واقعا؟
‫اگه شما اینو میخواید،
‫انجامش میدم.
‫ممنونم آقای شین.
‫خیلی ممنونم! قول میدم خوب پروژه رو رهبری کنم.
‫خیلی ممنونم!
‫واقعا ممنونم!
‫- من اومدم. ‫- خوش اومدی.
‫اوه، الان یادم اومد که
‫اگه بخوام خورش کاری درست کنم پودر کاری ندارم.
‫ای خدا، خانم هوانگ...
‫- برم بخرم؟ ‫- آره، صبر کن.
‫عزیزم،
‫با ما اوم برو یکم وسیله بگیر.
‫- نه، نه، نه، من خودم میتونم برم. ‫- نه، نه.
‫حالا که داری میری فروشگاه،
‫چیزهایی که لازم داریم رو بخر.
‫آب معدنی‌مون تموم شده.
‫بابا...
‫پاشو خودتو یه تکونی بده.
‫بجنب بابا.
‫چیکار میکنی؟
‫- زود برو و برگرد. ‫- باشه.
‫ممنونم.
‫برمیگردم.
‫ولی پودر کاری رو یه جایی دیدم...
‫کجا بود؟
‫ای خدا، خانم هوانگ!
‫پودر کاری که اینجاست.
‫این پودر کاری نیست.
‫هیچ وقت نتونستم زبان کره‌ای رو درست یاد بگیرم.
‫کمربندت رو ببند.
‫باشه.
‫اون ادکلن رو زدی؟
‫مگه برام نخریدیش که استفاده‌اش کنم؟
‫بریم.
‫تو گفتی ازش استفاده نمیکنی که.
‫- از غذا لذت ببرید. ‫- ممنون.
‫این یکی بخر دو تا ببره.
‫طعم مورد نظرتون رو انتخاب کنید و بردارید.
‫بیاید اینجا، امتحانش کنید.
‫- بفرما. ‫- باشه.
‫اوه، یکی میخوای؟
‫- خوبه. ‫- تخفیف امروز تموم میشه.
‫دو تا بسته بگیر.
‫باشه، دو تا بهم بدید.
‫چه طعمی رو میخواید؟
‫اینا مزه گوشت و کیمچی هستن.
‫دو بسته کیمچی لطفا.
‫عادت غذایی‌تون دقیقا مثل پدر و دخترهاست؛
‫با اینکه چهره‌هاتون هیچ شباهتی نداره.
‫مشکلش چیه مگه؟
‫وقتی اون بچه بود تو محلمون گمش کردم،
‫همسایه‌ها فقط به صورتش نگاه کردن و گفتن :
‫«اوه، از هر سمت نگاهش کنی شبیه دختر کی بونگه».
‫و آوردنش خونه.
‫اوه باشه، باشه.
‫- باشه. ‫- این چی بود دیگه؟
‫- نوش جان. ‫- خیلی ممنون.
‫- از غذا لذت ببرید. ‫- امبدوارم کلی بفروشید.
‫نو ری، بیا شام بخور.
‫باشه.
‫خیلی خوبه که بعد از مدت‌ها ‫اینطوری چهار نفری غذا میخوریم.
‫خیلی خوبه.
‫بابت غذا ممنونم.
‫شما دوتا حتی یه شکل غذا میخورید.
‫فقط نگاشون کن،
‫ای خدا، واقعا که...
‫شما دو تا دارین چی کار میکنین؟
‫عزیزم یه لیوان نوشیدنی میخوای؟
‫فقط نوشابه نباشه.
‫یعنی چی؟
‫- چی شده؟ ‫- هی.
‫نزدیک بود بابات بمیره.
‫دیوونه شدی مامان!
‫واقعا؟
‫ساکت، من چیزی نشنیدم.
‫من خواهر یا برادر دیگه‌ای نمیخوام! ‫فکرشم نکنید.
‫من یه خواهر یا برادر کوچکتر دارم؟
‫- خیلی خوشحالم! ‫- من خوشحال نیستم.
‫از چیزی که فکر میکنی حالم بهتره.
‫شما هم از قصد اومدی، نه؟
‫نه، من چون دوستتون دارم اومدم.
‫شما هم همینطور؟
‫ببخشید؟
‫من چون گربه‌هاتون رو دوست دارم میام.
‫یعنی چی؟
‫به زودی دوباره بهتون سر میزنیم.
‫نیازی نیست خودتون رو تو زحمت بندازید.
‫مخصوصا اینکه تهیه کننده اون هم میاد.
‫خانم پوم، به همین زودی ازم خسته شدین؟
‫اینطور نیست.
‫قبل از رفتن چیزهایی که نیاز دارید ‫رو براتون میخریم.
‫حتما چون نمیتونید آنلاین سفارش بدید، اذیت میشید.
‫مشکلی نیست.
‫ممکنه رفت و برگشت براتون سخت باشه.
‫من باهاشون میرم و با خودم میارمشون.
‫این کارو میکنی؟ ممنونم.
‫خواهش میکنم.
‫چند وقته با پوم کار میکنید؟
‫تا الان حدود 6 ماه.
‫چطور بوده؟
‫اومدن سرکار اونم وقتی ‫قبلا از طریق پیام در ارتباط بودید.
‫خوبه، خیلی خوبه.
‫خیلی خوشحالم.
‫تو مسیر رفت و برگشت، آدم مشکوکی دیدید؟
‫هیچکس رو ندیدم.
‫ببخشید.
‫نمیخواید بسته‌های برگشت خورده رو ببرید؟
‫من که پیک نیستم.
‫بیخیال بابا، خودتی. قیافه‌ات رو میشناسم.
‫چند روز پیش گفتی که پیک هستی.
‫اونا تاییدیه پیک رو با یه عکس برام ارسال کردن.
‫اما وقتی اومدم خونه، چیزی اونجا نبود.
‫نویسنده پوم، عاشقتم!
‫دست از سرم بردار!
‫من تا اینجاشم همه چی رو ضبط کردم.
‫اشتباه گرفتید.
‫- ببخشید. ‫- چیه؟
‫ما قبلا تو مهمونی وبتون همدیگه رو ندیدیم؟
‫نه، من شمارو نمیشناسم...اولین باره که میبینمتون.
‫- از سر راه برو کنار! ‫- هی!
‫وایسا!
‫همونجا وایسا!
‫برو کنار.
‫برو کنار!
‫من خوبم...
‫ببخشید.
‫جون یونگ، برو دنبالش.
‫انقدر دنبالم نیا...
‫نزدیک نشو.
‫نیا نزدیک‌تر!
‫مگه من چه غلطی کردم؟
‫گزارش همه‌تون رو به پلیس میدم.
‫- میگم نیا نزدیک‌تر! ‫- چرا؟
‫میخوای خودتو تحویل بدی؟
‫چرا چرت و پرت میگی؟
‫تو مزاحم خانم پوم هستی.
‫من چشمای تیزبینی دارم.
‫مدرکی هم داری؟
‫مدرک داری؟!
‫یه فرد بی‌گناه رو متهم نکنید.
‫گمشو برو اونور!
‫اگر فکر میکنی ناعادلانه‌ست یه وکیل بگیر؛
‫اول بریم پیش پلیس.
‫پلیس؟
‫اون مزاحم قبلی هنوز دنبال منه؟
‫آره، اون کسیه که دوربین‌های ‫مدار بسته‌تون رو هک کرده.
‫چون به دفتر مدیریت شکایت کردیم، ‫امنیت رو هم بالا میبرن.
‫منم این مدت بیشتر بهتون سر میزنم.
‫ببخشید خانم پوم.
‫اگه بیشتر حواسمو جمع میکردم، ‫میتونستم زودتر متوجه‌اش بشم.
‫راستش برام سخته تو چشم‌های بقیه نگاه کنم.
‫منم ارتباط گرفتن با مردم برام سخته.
‫ واضحه که تقصیر تو نیست.
‫شما دوتا، میتونید بازم بیاید اینجا سرکار؟
‫واقعا وجود شما دو نفر خودش کمک بزرگی بود.
‫منم خوشحالم که اینجام،خانم پوم.
‫منم همینطور.
‫پس منم خیلی مشتاق ادامه همکاری‌مون هستم.
‫واقعا ترسیده بود اما از چیزی که انتظار داشتم ‫محکم تر برخورد کرد.
‫آره.
‫اما بازم، خیالم راحت شد که مزاحم رو گرفتیم.
‫کارت عالی بود، ما اوم.
‫اما یه لحظه صبر کن.
‫حالت خوبه؟
‫فکر کنم وقتی افتادم پام پیچ خورده.
‫ولی حالم خوبه.
‫خوب بلدی باند ببندی.
‫اون موقع که ورزشکار بودم از این کارا زیاد میکردم.
‫باید قیچی میخریدم.
‫ممنون.
‫الان حالت بهتره؟
‫بله، تو چطور؟
‫من؟
‫تو هم افتادی زمین.
‫من خوبم.
‫دیدی، خوب نیستی.
‫یه لحظه...
‫سعی کن مچ دستتو بچرخونی.
‫- فکر کنم بهتر شد. ‫- واقعا؟
‫خب، خوبه.
‫وقتی رسیدی خونه حتما یه کیسه آب گرم بذار روش.
‫ما اوم.
‫بله.
‫هیچی بیخیال.
‫فعلا بهت نمیگمش.
‫چی رو؟
‫باشه بعدا.
‫میخوام بعدا تو موقعیت بهتری بگمش.
‫حالا مگه چیه؟
‫کنجکاو شدم...
‫اینجوری بذارش، آره.
‫الان بهتری؟
‫میتونم فردا ببینمت؟
‫خبر جدیدی شده؟
‫نه، خبری نیست.
‫این دفعه هیچ مشکلی نداریم دیگه، نه؟
‫اگر مدیر یون ته هی، 3 سال پیش ازمون دزدی نمیکرد.
‫همه چیز برای رسیدن ‫به اون چیزی که میخوایم آماده میشد.
‫درسته.
‫اون موقع، همه چیز واقعا خراب شده بود.
‫اما کی فکرشو میکرد ‫همه چیز انقدر راحت قراره پیش بره؟
‫که من قراره توی نئون کار کنم؟
‫اینم درسته.
‫کسایی که توی سرنوشت‌شون موفقیت مقدر شده، ‫بالاخره یه روز موفق میشن درسته؟
‫قیمت خرید همونیه که قبلا توافق کردیم،مگه نه؟
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫ما اوم.
‫چیشده؟
‫هی، تو اینو خریدی، نه؟
‫عطرش واقعا خوبه.
‫معلومه، نگران پوستت بودم.
‫حالا چرا این کارو میکنی؟
‫خب، میشه یه کم لباساتو قرض بگیرم؟
‫چی؟ چه خبره که اون نو ری باید لباسای منو قرض کنه؟
‫آخه میخوام فردا با دوستم ورزش کنم.
‫باشه.
‫چیزی نداری که باحال به نظر بیاد؟
‫چیشده؟ آسیب دیدی؟
‫آره، یه کم.
‫فکر میکردم فقط موقع جودو خودتو داغون میکنی، ‫ولی انگار توی اداره هم باز همینه.
‫باید بیشتر مواظب باشی.
‫- ما اوم. ‫- بله؟
‫هیچی.
‫فعلا نمیگم.
‫بعدا توی یه موقعیت بهتر بهت میگم.
‫چته؟
‫به نظر میاد داری به یکی فکر میکنی.
‫نه بابا.
‫همونیه که فکر میکنم؟
‫- نخیر. ‫- ولی حسابی صورتت گل انداخته.
‫مامان!
‫مامان...
‫اون موقع بی‌دقتی کردم.
‫اینم اطلاعاتی که دنبالش بودید.
‫دیگه بهش نیاز ندارم.
‫نمیدونم چه نقشه‌ای تو سرت داری،
‫اما اون اطلاعات، چیز مهمی نیست، هست؟
‫اگر با خوردن یه چیز نامربوط معده‌ام رو ناراحت کنم،
‫به نظرت احساس بدی بهم دست نمیده؟
‫اگر یه فرصت دیگه بهم بدین ناامیدتون نمیکنم.
‫آخه...
‫برای نابود شدن با اون تیم، زیادی با استعدادی.
‫باشه.
‫یه شانس آخر بهت میدم.
‫بر اساس اطلاعات،
‫برام یه گزارش بیار که ادعا کنه به دست آوردن ‫گروه یونگتون سود بیشتری برای شرکت داره.
‫باید پر از شواهد قابل توجه باشه.
‫این تخصصته، اینطور نیست؟
‫اون پیش‌نویس پیشنهادی خوب بود دیگه؟
‫بله.
‫آقای کوان، اون پیش‌نویس پیشنهادی چطور بود؟
‫- آقای کوان؟ ‫- بله.
‫- چیشده؟ به چی فکر میکنین؟ ‫- نه، هیچی.
‫- لطفا پیش‌نویس پیشنهادیم رو چک کنین. ‫- باشه حتما.
‫من میرم مو یونگ سو رو ببینم.
‫چقدر دیگه طول میکشه که بیای پیشمون؟
‫من باید تمام تلاشمو بکنم تا شما با ما کار کنید.
‫این روش کسب و کار دیگه قدیمی شده.
‫تلاش،تلاشه ‫و همچنین باید پیشنهادات تجاری درست حسابی بدم.
‫ نئون چجور پیشنهادی میخواد به من بده؟
‫من همین الانم از طرف یونگتون ‫دارم بهترین نوع سرویس‌دهی رو میگیرم.
‫تازه یونگتون در حال حاضر در صدر این صنعته.
‫اما با اینکه انقدر به صدر صنعت بودت اهمیت میدید، ‫اون زمان پیشنهاد جینجرتون رو قبول نکردید.
‫آره، به لطف اشتباهات گذشته‌ام ‫حالا دیگه میدونم انتخاب بهتر چیه.
‫تجارت فقط توی یک شرایط خاصی ‫پایه‌هاش سست نمیشه و پایدار میمونه.
‫و یه هنرمند باید بتونه کارشو جوری بسازه ‫که با هر بادی نلرزه.
‫میدونم که شما وقت کافی ‫برای تولید یک محصول با کیفیت رو ندارید.
‫اما اگه یه راه حل جلوی من بذارین،
‫اونوقت باید با همه‌ی چیزایی که ‫نئون داره، برنده بشید.
‫دقیقا بخاطر همین دلیل،باید با نئون کار کنید.
‫نئون داره یه پیشنهاد سرمایه‌گذاری ‫به استودیو مو میده.
‫درسته که گروه وبتون نئون ‫در مقابل یونگتون معروف نیست،
‫اما با این حال، دفتر مرکزی نئون در صدر ‫صنعت فناوری اطلاعات کره‌ی جنوبی قرار داره.
‫اگر هردو شرکت بعد از سرمایه گذاری نئون ‫رابطه‌ی پایداری ایجاد کنن،
‫تمام زیر ساخت‌های نئون ‫با شرکت شما به اشتراک گذاشته میشه.
‫لطفا بهم یه فرصتی بدین ‫تا اشتباهات قبلیم رو جبران کنم، مدیر مو.
‫بیاید توی جلسه‌ی بعدی راجب این موضوع حرف بزنیم.
‫ممکنه آقای مو رو بیاریم شرکتمون؟
‫درسته.
‫آقای کوان چون شما ‫آقای مو رو بهتر از هرکسی میشناسی،
‫- لطفا پیشنهاد رو پیش نویس کن. ‫- باشه، فهمیدم.
‫بیاید مقدمات جلسه رو با هم آماده کنیم.
‫آقای اون، از وبتون «اسلحه کینه» چه خبر؟
‫به زودی با کمپانی سازنده جلسه داریم.
‫لطفا هر اتفاقی افتاد به منم خبر بدید.
‫خانم جی؟
‫من پیش‌نویس درخواست ارتقای رو پروژه
‫شومیزی نویسنده یو ته گو رو نوشتم.
‫معاون سردبیر قبلا تاییدش کرده، ‫بعد از تایید شما به کارمون ادامه میدیم.
‫باشه، یه نگاه بهش میندازم.
‫منم با آقای اوه یون ‫برای پیشنهاد مجموعه جدید ملاقات میکنم.
‫همراه با خانم ما اوم و آقای گو جون یونگ.
‫عالیه.
‫خانم پوم اوضاعش چطوره؟
‫دوباره ازشون پرسیدم، ‫اما گفت که میتونه بدون استراحت به کار ادامه بده.
‫چقدر عالی.
‫همه انگار دارن یه تکونی به خودشون میدن.
‫بیاید با همین سرعت به کارمون ادامه بدیم!
‫باشه!
‫مرسی از وقتی که در اختیارمون گذاشتید.
‫برای آخرین بار بهت یه شانس میدم.
‫بر اساس اطلاعات،
‫گزارشی برای من بیار ‫که ادعا میکنه خریدن یئنگتون پرسودتره.
‫باشه.
‫جون یونگ.
‫چی بود که میخواستی بهم بگی؟
‫بعدا بهت میگم.
‫انقد مهمه؟
‫آره.
‫میخوام بعد از اینکه آماده گفتنش شدم، بگم.
‫هی، یه جوری میگی انگار اعتراف عاشقانه‌اس.
‫میخواید سفارشتون رو بگید؟
‫یه لحظه لطفا، هنوز یک نفر نیومده.
‫شخص دیگه‌ای قراره بهمون ملحق بشه؟
‫انگار رسیده.
‫حالا، لطفا به هم سلام کنید.
‫ایشون مدیر عامل یونگتون، خانم کیم یانگ شین هستن.
‫ایشون هم آقای گو جون یونگ هستن، ‫که از تیم نئون وبتون بهم کمک میکنه.
‫از دیدتون خوشحالم.
‫حالتون چطوره؟
‫انگار ایشون خیلی براتون عزیزه،
‫که همچین جلسه‌ای براشون ترتیب دادید.
‫خب، فردا قضیه تموم میشه، اما
‫برای کسایی که قراره باهم کار کن خوبه،
‫که پیشاپیش با همدیگه هماهنگ باشن.
‫منظورتون از «تموم شدن» چیه؟
‫یه چیزی هست.
‫هی، تو هیچوقت چیزایی که ‫برات انتخاب میکنم رو نمیخری.
‫پس چرا همیشه منو همراه خودت میکشونی؟
‫ای بابا، چقدر حرف میزنی.
‫تو منو به عنوان حمال با خودت همراه میکنی، درسته؟
‫دقیقا.
‫ها؟ همکارت.
‫بحث رو عوض نکن، چه همکاری؟
‫جدی میگم.
‫راست میگی.
‫درسته؟
‫من سریع شناختمش چون صورتش داشت برق میزد.
‫چرا...
‫مدیر عامل کیم، لطفا از آقای گو جون یونگ ‫به خوبی مراقبت کنید.
‫امیدوارم باهم خوب کنار بیایم.
‫منم امیدوارم همینطور باشه.
‫خدایا، شما دوتا چه خوب باهم کنار اومدین.
‫ما اوم،
‫باید بریم و سلام کنیم؟
‫چی؟ نه، نه، نه.
‫چرا نه؟
‫بیا بریم!
‫چرا؟ یعنی...
‫یه دقیقه صبر کن.
‫این مقاله...چی میگه؟!
‫مشکلی پیش اومده؟
‫چرا؟ این چیه؟
‫آخه...
‫یعنی چی همچین مقاله ای؟
‫اون...
‫امیدوارم باهم خوب کنار بیایم.
‫خدایا، شما دوتا چه خوب باهم کنار اومدین.
‫قطعا، رنگ‌های سرد باعث میشه خوب به نظر برسم.
‫وای، درسته.
‫آره، منم.
‫کی مصاحبه هو کوان یونگ رو تنظیم کرده؟
‫بله، آقای مو.
‫الان داری باهام شوخی میکنی؟
‫نه، چطوری میتونم؟
‫آقای مو الان شخصا به دیدنتون میام و توضیح میدم.
‫نه یه بار بلکه دوبار منو دست انداختی.
‫تو تمام زندگیم هیچوقت همیچین شرکتی رو ندیدم که ‫تجارتش رو با همچین کار فریبنده‌ای انجام بده.
‫- دیگه با من تماس نگیر. ‫- آقای مو، یه لحظه...
‫...نویسنده مو
‫من میرم ببینمش.
‫دقیقا داری چیکار میکنی؟
‫برنامه ادغامی توی این شرکت در جریانه ‫که من ازش خبر ندارم؟
‫راستش رسانه‌ها یکم زیاده روی کردن.
‫من فقط گفتم...
‫«ما داریم چندین شرکت محتوا رو ‫برای ادغام و اکتساب بررسی میکنیم».
‫این همه چیزی بود که گفتم.
‫با این حال، مگه این واقعیت نیست مدیر؟
‫من فورا یه مقاله اصلاحی ترتیب میدم.
‫هی، جناب هو کوان یونگ،
‫مطمئن نیستم الان چه نقشه‌ای داری،
‫ولی من دیگه جلوی نقشه‌هات ساکت نمیشینم.
‫مگه من جرئت میکنم این کارو باهاتون بکنم، مدیر؟
‫اولین کسی که نقشه ریخت، کی بود؟
‫برای همین باید در حد اعتدال ازشون مراقبت میکردید.
‫جناب مدیر،
‫این زیادی‌روی نیست؟
‫چی؟
‫اون مقاله؟
‫به‌زودی یه مقاله اصلاحی بیرون میاد.
‫به اندازه کافی با دخالت‌هات، اوضاع رو بهم ریختی.
‫مگه اوضاع با یه مقاله اصلاحی درست میشه؟
‫درمورد کارمندهامون که احساس شکست خوردگی دارن و
‫هنرمندهایی که بخاطر اون مقاله ‫سردرگم شدن چکار میکنید؟
‫منظورت چیه که قراره چکار کنم؟
‫شما باید همه چیز رو درست کنید؛
‫برای همینه که تو این جایگاه هستی.
‫هرچقدر هم که بهش نگاه میکنم بازم عجیبه.
‫همیشه وقتی احساس میکنم به ته خط رسیدیم، ‫اون باز همه چیو خراب میکنه.
‫هو کوان یونگ...
‫تو ساختمون مرکزی چکارمیکنی؟
‫یه سری مدارک برای ارسال دارم.
‫تهیه کننده گو،
‫نه، هنوز هیچی قطعی نشده.
‫همچنین، ادغام کمپانی‌ها ‫چیزی نیست که یه شبه اتفاق بیوفته.
‫البته، مجموعه‌های ما ‫تا مدتی اصلا تحت تاثیر قرار نمیگیرن.
‫جینجرتون... ‫آخه چرا دوباره اینو مطرح میکنید؟
‫همچین چیزی دوباره اتفاق نمیوفته، نگران نباش.
‫- ای بابا، به خاطر اون مقاله... ‫- خیلی عصبانی‌ام.
‫چرا آقای هو باید همچین مقاله‌ای رو درست ‫قبل از امضای قرارداد با آقای مو منتشر کنه؟
‫دقیقا.
‫جون یونگ کجا رفت؟
‫جلسه داریم.
‫میرم بیارمش.
‫اون مقاله ادغام یهو از کجا اومد؟
‫سورپرایز.
‫نگران بودم، ‫نتونستم فقط بشینم و منتظر تو باشم.
‫میشه گفت این یه اقدام ‫برای جلوگیری از برگشتن اوضاع بود.
‫بازش کن.
‫اوضاع توی دفتر چطوره؟
‫این حتی دلیل بیشتری برای حفظ مدرک ‫فیزیکی‌ای که انگیزشو نشون میده هست.
‫همه شوکه شدن...
‫واسه همین اوضاع خیلی خرابه.
‫خوشحالم که هدیه سورپرایزیم خوب عمل کرد.
‫داری چکار میکنی؟ بازش کن.
‫باشه.
‫مهم‌ترین چیز جلوگیری از خروج هنرمندهاست.
‫چیزی به ذهنم نمیرسه؛ ‫احساس میکنم ذهنم کاملا سفید و خالیه.
‫برو بیرون!
‫دیگه نمیتونم تحمل کنم.
‫هنوز فکر میکنی که تو
‫تافته‌ی جدا بافته هستی؟
‫اجازه ندارم اینطوری فکر کنم؟
‫انگار از قبل هم متزلزل‌تره.
‫انگار که تمام بارهای دنیا رو به دوش میکشی.
‫چرا میخوای تنها پیش بری و با مشکلات روبرو بشی؟
‫مگه ما باهم پیش نمیرفتیم؟
‫«ترجمه از محسن»