آنچه گذشت
ما تصمیم گرفتیم از یکی از روح زده ترین مکان ها توی دنیارو دیدن کنیم.
نه، قطعا این اتفاق نمی‌افته. پابلو؟
وقتی که چراغ آویز قطع شد بازی بدون خطر بود.
ولی حالا ‌که وصلش کردیم.....
چراغ های توی پارک چیزایی هستن که باعث کابوسن.
کل شهر درباره چراغ ها صحبت میکنن.
دارالاسه. دارالاس بود.
منظورت چیه وقتی گیگی آگوستین گم‌ میشه؟
چی؟ واقعا؟ ولی چه اتفاقی براش افتاد؟
ما نمیدونیم! میدونی کی شاید خبر داشته باشه؟ اریک دالاراس!
تو یه مصیبتی، برو!
سورپرایزها
به زودی
چقدر مونده، دون سلستینو؟
- خیلی زود! - ما به سمت مرگ میریم!
با تو میام، ولی داخل نمیرم.
- زود باش! - اهمیتی نمیدم.
سکته
بسته است
اون کیه؟
- اریک! پابلو! - دون سلستینو!
- سلام! میدونی‌ نمیتونی اینجا باشی!
- ببخشید.... خداحافظ! - خداحافط.
بچه ها.....
خیلی خب.
اریک، برات تست درست کردم اونجوری که‌ دوست داری‌.
- نصف پنیر، نصف عسل. - ممنون مادربزرگ، من خوبم
پابلو جوابمو بده، نگرانم
اوما، خوب خوابیدی؟
- از دیروز حرف نزده. - قرار بود با دقت باشی.
با یه تراپیست صحبت کردم. چند تا توصیه بهم کرد‌.
توصیه نکرد که به دفترش ببریش؟
برگشتن یه اشتباه بود‌.
فرار کردن چاره نیست. هر کسی سر این میزه اشتباهی نکرده.
زندگی کردن تو شهری که از ما متنفره چه فایده ای داره؟
عزیزم، اینجا هیچکس از کسی متنفر نیست.
پارک نفرین شده برای توئه!
برو دالاراس!
برو
- آگوستین، و گیلرمو رو برگردون! - برو!
مشکل همیشه مشابهه. نیاز رفتن به اون پارک رو نمیدونم؟
- بچه هارو برگردون! - شهرمون رو ترک کن! برو!
برو! برو!
عدالت برای گیلرمو
- لیلا کجاست؟ - فکر میکردم اینجا باشه!
- آلفاجورز! آلفاجورز! - یکی بهم بده!
نفرین.... نفرین....
ما دنبال آگوستین میگردیم
- چیکار میکنه؟ چیکار میکنه؟ - بس کن، بس کن، داری کجا میری؟
- میرم همه گیاهارو به اتیش بکشم! - بس کن! ارزششو نداره!
مامان، فقط درباره گیاها نیست! کاری که داره میکنه خیلی خنده داره!
- یه نفر باید یه کاری بکنه! - میدونستم این یکی
خارج از کنترل میشه! وسایلات رو جمع کن، ما میریم.
نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه. بس کن، بس کن، بس کن، بس کن!
لطفا، برای چند لحظه تنهامون بزار. ممنون.
برو! برو!
از دوتاتون میخوام تا شدت این کاراتون رو کم کنید اگه میخواید تو خونه من بمونید.
- درواقع این خونه منه. - من هشت سال اینجا زندگی‌ کردم.
- حالا من قانون میزارم. - اون یه نکته ای داره. بیاین آروم باشیم.
با همه دیوونگی که اون بیرون هست چجور میخوای آروم باشی؟
درسته! به هیچکس اضافی ای اینجا احتیاج نداریم!
- برو! بیرون از روستای ما دالاراس. - بیرون از روستای ما! بیرون!
همسایه ها، همسایه ها، همسایه ها! لطفا، لطفا! فقط یک لحظه.
وضعیت سختی که توش هستین رو درک میکنم و امیدوارم
بچه ها خودشون رو زودتر نشون بدن ولی خانواده من هیچکاری با این موضوع ندارن.
پس، اگه میخواین اعتراض کنین، لطفا جای دیگه ای انجامش بدین!
از وقتی دالاراس برگشته مردم‌ هی ناپدید میشن!
اون نفرین شدست، دقیقا مثل پدرش!
داری چی میگی زاکاریس؟ داری چی میگی؟
چرا قبل از اینکه اون بلندگورو
تا حلقت فرو نکنم برنمیگردی؟
جادوگر! جادوگر!
برو گمشو! برو گشمو لطفا!
- برو بیرون! دالاراس، از شهر برو بیرون! - برو بیرون، آگوستین رو برگردون!
اوما برگرد! به این نگاه کن!
از روستا برو بیرون! مارو تنها بزار!
میدونستیم قرار نیست آسون باشه.
ولی هیچوقت مادر و پدر ما بودن رو ول نمیکنن!
واقعا میخوام بدونم چیزایی که اینا میگن درسته یا نه.
بابا تو پارک چیکار کرده؟ تنها راه فهمیدنش پیدا کردنشه! درسته؟
اعتراضات و جستجو ها برای بچه گم شده
میدونم عملیات تعقیب رو شروع کردن. اکسل چطوره؟
باید تو وضعیت بدی باشه. خیلی وقته اینجا نبوده.
آگوستین بهترین دوستشه و ......
گیلرمو از وقتی رسیده با ما خوش و بش کرده.
باید به سمت اعتراضات بریم، نباید بریم؟
ترجیح میدم نرم.
منو ببخشید.
- و تو، خوبی؟ - من خوبم.
- فقط میخوام اونا خودشونو نشون بدن. - منم‌ همینطور.
- کجایی؟ - خونه
- نمیای؟ - نه
اون‌ پارک لعنتی برای توئه!
بچه هامون رو برگردون!
پابلو، لطفا بهم زنگ بزن! باید باهات حرف بزنم.
هی، اریک، چطوری؟ شنیدم چه اتفاقی افتاده
و میخوام بهت بگم‌ که من اینجا بخاطره تو هستم.
اون قیافه رو به خودت نگیر. اون یه دوسته، همین.
سلام، لیلا، ممنون. ما خوبیم. پدربزرگم
عصبانی ترینه. من و خواهرم‌ آرومیم.
برای اسب سواری دیر نکردی؟
آره، میام همونجا. بعدا میبینمت.
نمیتونم به حرف زدن ادامه بدم تو مجله سی پی میبینمت
واقعا، اون یه دوسته. زود برمیگردم.
- برو بیرون، دالاراس! - برو بیرون! از شهر برو بیرون!
پابلو بهم زنگ بزن، کجایی؟
- داری کجا میری؟ - یه کم‌ هوا بخورم.
با کوله پشتی؟ فکر میکنی دیروز بدنیا اومدم و احمقم؟
درسته. نباید بهت دروغ بگم. نمیخوام اصلا فرار کنم،
- از تو یا هر کس دیگه ای. - اریک، میفهممت. باورم کن.
ولی این زمان سختیه، نه؟ باید همدیگرو حمایت کنیم.
اگه اینجا بمونم، انگاری اثبات میکنم حرفشون درسته. من هیچکاری نکردم.
- بیرون، دالاراس! بیرون! - از شهر برو بیرون! برو!
- برو بیرون، برو بیرون! از شهر برو بیرون - برو بیرون! برو!
برو بیرون! برو بیرون!
سرما تو خورشید نیمه شب
یه انسان مرده دنیا رو جوری میبینه
که باهاش مثل ابری از آتش جنگیدن
ببین من هیزم آتش ختمم
روشنم کن، تو سرم.....
بهت زنگ میزنم بیرونم
- چه خبره، داداش؟ بهت زنگ زدم. - ببخشید، دراز کشیده بودم، من....
- تب دارم. - خوشحالم. دیروز سرسخت بنظر میومدی.
تو پارک. فکر میکردم‌ همون بود.
بهم ریختگی ای که تو ذهن عمم هست رو نمیتونی تصور کنی.
- میخوان از شهر بندازنمون بیرون! - کی؟
مردم. همسایه ها. مارو مقصر ناپدید شدن بچه ها میدونن. بخصوص من.
ببخشید، نه، نمیدونم.
- تورو تو یه دردسر وحشتناک انداختم. - برعکس، نه.
- ممنون. - خب، هیجی برای تشکر کردن از من وجود نداره.
همه چیزی که با هم کشف کردیم؟
ممنون از تو که الان‌ میدونم لامپ‌ها باعث کابوس هستن.
- پدرم رو توی کشتی دیدی؟ - نه. نه، نه.
و چی دیدی؟
نه، نه. نه، نمیدونم. نه، یادم‌ نمیاد. خیلی سریع بود.
- یادت نمیاد؟ - پابلو!
باید برم. مامانم یه کمی‌ چای برام درست کرده.
چیزی که به پدر و مادرای نرمال مثل تو نمیدادم.
چیزی که به خانواده ای مثل خانواده ی تو نمیدادم.
- آره؟ تعقیب شدن با کل شهر؟ - نه، من سال ها به اون پارک رفتم
و هیچوقت نفهمیدم که چقدر خطرناکه.
همینه که خیلی بهش فکر میکنم! تو تنها کسی بودی که برای خانواده من
- تو صف وایسادی. - هر کاری برای دوست میکنم، هاه؟
یه کم‌ استراحت کن! بعدا باهات حرف میزنم!
- اینجا چیکار میکنی؟ - به اعتراضات نیومدی!
- و... اینو برات آوردم. - ممنون.
همینطور، دلم برات تنگ شده بود. کجا میری؟
- اسب سواری. - بیخیال!
- من مامانت نیستم، بهم دروغ نگو. - چرا وقتی دارم‌ میرم‌ باید اهمیت بدی؟
- برای اینکه تو دوست منی! - خب، نگران من نباش.
چرا به همون موضوع افتصاح کردن زندگی برای اون خانواده بدبخت برنمیگردی؟
وایسا. تو درست میگی. تو درست میگی، خوب رفتار نکردم.
بهت هیچ توجهی نکردم. ولی میدونی مشکل چیه؟
من خوب نمیخوابم. درباره گیلرمو فکر میکنم....
درباره آگوستین‌ فکر میکنم، باشه؟ میخوای بریم یه کم‌ نوشیدنی بخوریم و
- راحت تر حرف بزنیم؟ هاه؟ - هیچی برای حرف زدن نیست، هست؟
- چرا؟ - میخوام‌ بهم‌ بزنم.
این شهر چطور تورو پذیرفت؟
میتونی کمکم کنی؟
هنوز جلوی خونه‌ان. ساعت ها اینجا بودن.
کار زیادی برای انجام‌ دادن‌ نیست. این یه توصیه دوستانست.
بهترین کار اینه که بری.... و هیچوقت دوباره برنگردی.
منو بفهم، دنیل! نوه من اینجا
- یه کارایی برای حل کردن داره! نمیخوام که برن! - شاید بتونیم راهی پیدا کنیم
- تا این کار تموم نشده رو حلش کنیم. - آره، البته. آره. خیلی خب.
- شماها هر کاری میخواین‌ انجام بدین. - باشه، مدیریتش میکنم.
ببخشید، نمیتونم برم بیا یه وقت دیگه انجامش بدیم
پابلو، میدونم حس بدی داری، ولی این بیدارت میکنه.
کد رمز گشایی برای وارد شدن رو برگیه ای که تو خونه عمم پیداش کردم.
۲۶ تا سمبول هست. هیچکدومشون تکرار نشدن. الفباست.
چیزی که نمیفهمم جاییه که شروع میشه. کدومش "A"؟
مرد رمز آلود پابلو
پابلو... پابلو... پابلو... کمکم کن!
چرا بهم دروغ گفتی؟
- اینجا چیکار میکنی؟ - اینجا چیکار میکنی؟
اون روز اونجا بودی، چرا بهم نگفتی؟ مامان من بود که
اون‌ نقاشی رو کشید، نکشید؟ پس بهم بگو کی بود؟ اونجا بودی،
- بهم بگو کی بود؟ اکسل بود؟ - نه، اکسل نبود.
خب، بهم بگی کی بود!
زود باش، لوسیو، باز کن! داره میاد، داره میاد!
زود باش، باز کن!
اونو شنیدی؟
چی هست؟
- تو بودی! - منو ببخش.
مریضی! خیلی مریضی واقعا! مشکلت چیه؟
بس کن! گوش کن! هزار بار بهت نوشتم که برگرد، هاه؟
نمیدونستم چیکار کنم تا منو جدی بگیری. تنها کاری که
میتونستم بهش فکر کنم این بود که به یوتیوبرها نامه بنویسم تا بهشون درباره
- روح های توی پارک و .... - برو، بهم دست نزن!
اریک بس کن! بهم گوش بده! روبرتو رو از اون پنجره دیدم! بابات!
دوباره اسمشو نیار، صدامو میشنوی؟ واقعا از قاطی کردن
مشکلاتت با خانوادم خسته شدم! چطور میتونم بهت اعتماد کنم؟
- اریک، منو ببخش! - کل این راهو برای یه دروغ اومدم!
فکر میکردم میتونیم این رازو با هم حلش کنیم!
- فکر میکنی کی هستی؟ - دوستت.
نه. یه دوست این کارو نمیکنه! این یه بازی نیست!
برای من روشنه که بازی نیست. حالا باید بیشتر از هر باری که انجام دادیم
به اون پارک برگردیم. کلیدی که پیدا کردی میتونه....
دیگه نمیخوام تو پارک ببینمت.
ولی اریک، حالا که میدونیم لامپ ها چجوری کار میکنن. تو گفتی ما یه تیمیم!
میخوام‌ همه وسایلت رو جمع کنی و از تیئرا اینکاگنیتو بری بیرون.
صدامو میشنوی؟
دنیل، لطفا. ازت میخوام هر کاری میتونی بکنی تا پیداشون کنی!
حواسمون بهش هست. این‌ همینجوری نمیمونه.
ازت میخوام‌ که لطفا به خونه بری! لطفا!
- دنیل، پیداشون کن! - پیداشون کن.
- پیداشون کن، دنیل! - باید یه کاری بکنی، دا.....
پلیس
اریک، میدونم چه اوضاعی داری، ولی ما
زمان سخت دیگه ای رو هم‌ داریم. حواست به خودت باشه. ما تورو صدا کردیم و تو هیچوقت....
تو مود دعوا کردن نیستم. و فکر میکنم هممون باید کمتر دعوا کنیم.
اریک!
آخرین ترس
میدونم چیزی که داره اتفاق می‌افته خیلی برا هممون زشته. ولی خوشحالم که با شمام.
برای اینکه.... هر اتفاقی بی‌افته. ما همدیگرو داریم.
فکر میکنم جایی که بهترینتو انجام میدی باید بمونی.
اینجا موندن هیچ فایده ای نداره.
یه چیزی هست که هیچوقت بهت نگفتم. احساس میکنم مادر و پدرت
- یه جایی زنده‌ان. - واقعا؟
جدی ام. هیچوقت امیدمو از اینکه خودشونو نشون میدن از دست ندادم.
ممنون مادربزرگ.
خیلی زیاد دوست دارم.
دروغه. اون فیلم دروغ پابلو بود. اون نقاشی رو
روی شیشه کشید تا من رو برای برگشتن قانع کنه، ولی همش دروغه!
کل وقت اینجا بود!
عمارت
کریسشن! با گوشیت ضبطش کن. باید همه چیز رو فایلش رو داشته باشیم.
- اندرس داخل خونه شد. - خودم؟
آره، ببین چیزی هست بتونیم استفادش کنیم. پشتتیم.
مشکل چیه؟ ترسیدی؟ - بمون، کریسشن رو میفرستم.
- نه. مشکلی نیست، میرم. - خوبه.
اندرس!
من دنیل روجاس هستم. تو تیئرا اینکاگنیتو هستیم.
ای، بی، سی
کیپ کوئرت
آلفاجورز؟
چه اتفاقی افتاد؟ تو بیرونی! تو بیرونی!
نمیتونی بیرون بری! هیچ‌ راهی به بیرون‌ نیست! هیچ راهی به بیرون نیست!
- سلام اریک - سلام‌ اوما