.
‫بجنب! نه، عقب وایسا!
‫برید سمت تالار!
‫هی، تو! وایسا!
‫بجنب!
‫سیری!
‫تو کی هستی؟
‫من سیریلا از سینترا هستم.
‫تو دختر من نیستی!
‫اون کجاست؟
‫اونی که دنبالشی رو اینجا ‫پیدا نمی‌کنی.
‫فقط باعث می‌شی هردومون کشته بشیم.
‫تو از طرف ویلگه‌فورتز اومدی.
‫تو یکی از اون تازه‌کارهای «آرتوزا»ـی.
‫- با من بیا. جات امن می‌شه. ‫- هیچ‌جا امن نیست!
‫تو پیش جادوگرها می‌آی. خواهرهات.
‫ویلگه‌فورتز... جسم من رو شکنجه کرد.
‫ذهنم رو!
‫اون‌وقت خواهرهای من کجا بودن؟
‫من اینجا یه نمونه‌ی آزمایشی نیستم.
‫من یه شاهدختم.
‫من از اینجا نمی‌رم.
‫مهاجم تو اتاق‌های سلطنتی!
‫آژیر رو به صدا درآرید!
‫وقتی اِمهیر سیریلای واقعی رو پیدا کنه، تو رو می‌کشه
‫خواهش می‌کنم، کمک کن اول ما پیداش کنیم.
‫اینجا باید چی کار کنیم؟
‫مهاجم! بجنبید!
‫می‌دونستیم سیری تو خطره، ‫ولی حالا می‌دونیم دقیقاً چقدر.
‫نمی‌ذاریم این اتفاق بیفته.
‫تو این سرزمین‌ها رو گشتی. ‫چطور به قلعه‌ی اِمهیر برسیم؟
‫تمام این سمت شرق باتلاقه.
‫گذرگاه «آلدیس» ما رو از جنگل می‌بره.
‫می‌تونه برامون پوشش ایجاد کنه.
‫اون جنگل‌ها دارن برای الوار جنگی پاکسازی می‌شن
‫به شدت توسط سربازهای شمالی محافظت می‌شه.
‫آره. من یکی دیگه با هیچ‌کس نمی‌جنگم
‫تا وقتی که این گرگ اون ‫خلال‌دندون پشتش رو بندازه دور
‫و یه سلاح درست‌حسابی برای خودش بگیره.
‫هه! حداقل شمشیر اون نیلفگاردیه ‫جنسش خوبه.
‫به افتخار بهترینِ تیغه‌ی ماهاکام.
‫برای آخرین بار، من نیلفگاردی نیستم.
‫از من بشنو، ‫اعتراض کردن فقط اوضاع رو بدتر می‌کنه.
‫اگه تحمل‌مون برای جنگیدن تموم شده، ‫فقط یه گزینه می‌مونه.
‫از باتلاق‌ها رد می‌شیم.
‫همه موافقن؟
‫آره.
‫پس همینطور باشه.
‫- میلوا؟ ‫- من یه چیزی برای گفتن دارم.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫این رو با کسی در میون بذارم،
‫چه برسه به شماها.
‫فکر می‌کردم خودش حل می‌شه. ‫ولی نشده.
‫اشکالی نداره. می‌تونی به ما بگی.
‫- تو بین دوست‌هات هستی. ‫- آره.
‫بهتون در مورد دورانی که با «اسکویاتل» بودم، گفتم
‫اون شبی که به... جشن‌شون ملحق شدم.
‫داستان ادامه داره ‫چون من با یکی‌شون ازدواج کردم، و باردارم.
‫نه؟
‫منتظر بودم تا خودت ‫هر وقت راحت بودی بگی.
‫- خیلی خوشحالم که گفتی. ‫- تو می‌دونستی؟
‫ضربان قلب دوم، البته.
‫و اینکه، ‫بوی خونت رو حس می‌کردم.
‫من دیگه زیاد باهاتون هم‌سفر نیستم. ‫و اهل خداحافظی هم نیستم.
‫لعنتی!
‫من از خیلی از زن‌ها ‫تو این شرایط مراقبت کردم.
‫برای بعضی‌ها، اسب‌سواری ‫اصلاً امکان نداره.
‫اون به استراحت و تغذیه‌ی مناسب ‫در فواصل زمانی منظم احتیاج داره.
‫البته. همه‌ی این‌ها ‫تو سفرمون به وفور پیدا می‌شه.
‫شاید یه روستا باشه ‫که اونجا امن باشه.
‫منظورت روستاییه که در حال سوختن نباشه؟
‫می‌گن ملکه‌ی جنگجو «گارلا» ‫نوزادش رو در آغوش داشته
‫در حالی که داشته علیه سواران اهریمنی «کاربنوگ» ‫پتک می‌چرخونده.
‫آره!
‫چیزی که باید در نظر بگیریم اینه که ‫این چه معنایی داره...
‫تمومش کنید!
‫من نظر نخواستم.
‫این فقط اطلاع‌رسانی بود. نه بیشتر.
‫خب، اون راه دیگه‌ای که گفتی ‫ما رو به نیلفگارد می‌رسونه چی بود؟
‫نمی‌تونه اونقدر بد باشه، می‌تونه؟
‫باتلاق «آسگیث».
‫- آسون نخواهد بود. ‫- نمی‌دونیم اون بیرون چه خبره.
‫پر از انواع موجودات لزج و لیزه.
‫مار. مارماهی.
‫زالو. از خون‌خوارها متنفرم.
‫آره.
‫ببخشید.
‫من از آب متنفرم.
‫من خوبم.
‫بزن بریم.
[ویــچـــر] [فصل چهارم،قسمت هفتم: آنچه دوست دارم، حمل نمی‌کنم]
‫این سفر انگار تمومی نداره، ‫ولی خوشحالم که حالا هدفمون یکی شده.
‫اون خواب‌های سیری، ‫دیگه چی دیدی؟
‫تصاویر مبهم‌ان. ترسناک.
‫دیدم که می‌کُشه.
‫در حالی که لب‌هاش خونیه می‌خنده. ‫تاریکی تو چشم‌هاش بود.
‫نگرانی، گرالت،
‫که اون دیگه اون بچه‌ای نیست ‫که قسم خوردی ازش محافظت کنی؟
‫نگرانم که تو چنان تاریکی‌ای ‫گرفتار شده باشه.
‫پوشش گیاهی اینجا بی‌نظیره.
‫واقعاً نایابه. می‌تونم ‫کلی داروی مختلف با این‌ها درست کنم.
‫- آره، خیلی قشنگه. بیا معطل نکنیم. ‫- بیشتر از حد لازم نه.
‫میلوا، می‌تونم یه سؤال ازت بپرسم؟
‫آره، نُه ماه طول می‌کشه، ‫و نه، واگیردار نیست.
‫- این همه‌ی سؤالاتت بود؟ ‫- نه، من...
‫من... فقط می‌خواستم بدونم می‌تونم... می‌تونم کمک کنم
‫نه.
‫ممنون.
‫زیاد عقب نمونید.
‫گرالت.
‫گوش کن.
‫اون چیه؟
‫چی چیه؟
‫گرالت.
‫- صداها. ‫- اومدی دنبالم؟
‫من چیزی نمی‌شنوم.
‫گرالت.
‫ولی اگه تنها نباشیم،
‫این موضوع به هیچ وجه بهم آرامش نمی‌ده.
‫نزدیک بمونید. یه چیزی درست نیست.
‫«بله، بفرما یسکیر. ‫بله، یه جفت چکمه‌ی نو.»
‫«بیا باهاشون تو باتلاق قدم بزنیم.»
‫هه!
‫همه رد شدن؟
‫همه‌ی روز رو وقت نداریم.
‫محکم باشید، بچه‌ها!
‫نباید بیفتید تو این...
‫- زولتان! ‫- لعنتی.
‫- زولتان؟ ‫- زولتان!
‫چه خبر شده؟
‫- می‌بینیش؟ ‫- نمی‌دونم. نمی‌تونم ببینم!
‫- زولتان! ‫- زولتان!
‫کجا هستن؟
‫- زولتان! ‫- یارپن؟
‫- چی شده، گرالت؟ ‫- یارپن! زولتان!
‫زولتان! پرسیوال؟
‫لعنتی!
‫- زولتان! پرسیوال! ‫- اون‌ها اینجا نیستن.
‫- باید باشن! ‫- نه اگه یه چیزی اون‌ها رو برده باشه.
‫منظورت چیه، «یه چیزی»؟
‫جالبه، این ناپدید شدن‌ها.
‫جالبه؟ این خیلی وحشتناکه! ‫یارپن؟
‫من می‌تونم بشنومشون.
‫- من نه. ‫- آره، منم همینطور.
‫این دیگه...
‫... همه دارن این رو می‌بینن؟
‫گوش کن.
‫این باتلاق زنده‌‌ست.
‫تو... گرالت... من رو پیدا می‌کنی.
‫- صدای یه دختره. نمی‌شنویدش؟ ‫- نه.
‫- حالش خوبه؟ ‫- اون فقط با اون حرف می‌زنه.
‫- «اون» دقیقاً چیه؟ ‫- کمک!
‫- نمی‌دونم. ‫- نه!
‫کمک!
‫ولی اون، اون‌ها رو برده، ‫و ما باید دنبالش بریم.
‫هیچی مثل یه روز مرخصی نمی‌شه.
‫بدون ریسک، همه‌ش پاداشه.
‫نمی‌تونم آروم باشم. همه‌ش حس می‌کنم ‫قراره یه اتفاق بد بیفته.
‫این صدای گذشته‌ست. ‫به اونم بگو یه روز مرخصی بگیره.
‫اون اسب رو نگاه کن. نباید ‫اینطوری به یه گاری بسته بشه.
‫وقار یه «کلپی» رو داره.
‫بالأخره اومد.
‫دیر کردی.
‫کسایی که خبر میارن هیچوقت دیر نمی‌کنن.
‫این اون‌هایی‌ان که بهشون وابسته‌ان ‫که صرفاً زود اومدن.
‫- بهتره سکه همراهت باشه. ‫- اون مرده تو بازار؟
‫بیا با خبرها شروع کنیم.
‫بارون «کاسادی» قسم خورده ‫که همه‌تون رو آویزون ببینه
‫از کنگره‌های قلعه‌اش.
‫به جز خانم فالکا، البته.
‫و تو کی هستی؟
‫من «هاتسپورن» هستم.
‫و تو همونی هستی که می‌خواد زنده‌زنده پوستت رو بکنه
‫بذار امتحان کنه.
‫زیاد شجاع‌بازی درنیار.
‫اگه شایعات درست باشه، ‫خود «لئو بونهارت» دنبال این جایزه‌‌ست.
‫گفتن می‌شه قبرستون‌ها رو ‫با جسد کسایی که کشته پر کرد.
‫ما بونهارت رو می‌شناسیم. ‫قبلاً باهاش سروکار داشتیم.
‫شاید به جاش ما اون رو شکار کنیم.
‫یه پیشنهاد جایگزین ‫که ممکنه جون‌تون رو نجات بده.
‫امپراتور تو حال و هوای... جشنه
‫از وقتی مراسم به رسمیت شناختن ‫«توله‌شیر سینترا» رو اعلام کرده.
‫چی؟
‫خدمت صادقانه‌ی شما خیلی به دردش خورده.
‫اگه من... شما رو، به قول معروف، ‫تحویل بدم،
‫می‌تونیم با یه حکم سلطنتی ‫شرّ این گرگ‌ها رو از سرتون کم کنیم.
‫اون... نمی‌تونه توله‌شیر سینترا ‫رو به رسمیت بشناسه. امکان نداره.
‫ما اینجا یه متخصص ‫روابط دیپلماتیک بین‌المللی داریم.
‫آره، حتماً. خودمون رو تحویل بدیم
‫تا بهمون زره بپوشونن ‫و وصلمون کنن به ماشین جنگیش.
‫من همین الانشم دینم رو به اون ارتش ادا کردم. ‫عمراً.
‫ما نه.
‫خب، در اون صورت... «شعله‌ی سفید» ‫مایلن از خدمات شما تشکر کنن.
‫و مطمئنم مایلن ‫که شما هم نوشیدنی‌هاتون رو باهاشون شریک بشید.
‫زنده‌باد «موش»ها.
‫- زنده‌باد «موش»ها. ‫- آره خودشه.
‫- زنده‌باد «موش»ها. ‫- در همین راستا، نصیحت متواضعانه‌ی من.
‫بونهارت تو «جِلسی»ـه. ‫تو مهمون‌خونه‌ای به اسم «کله‌ی کیمِرا».
‫کار احمقانه‌ای نکنید.
‫این دیگه چه کوفتی بود؟
‫یه‌کم از اون سکه رو بده من ‫چون این رو نسیه گرفتم.
‫وقتی تو بازار دیدمش، ‫گفتی نمی‌شناسیش.
‫ما... ما اون پسره رو ...از خونه‌اش آوردیم برای
‫- ما برای اِمهیر کار می‌کنیم؟ ‫- تو اون رو به اسم کوچیک صدا می‌زنی؟
‫- نه بابا، ما برای خودمون کار می‌کنیم. ‫- ما از خیلی‌ها کار می‌گیریم.
‫قیمت می‌دیم، سهم‌مون رو برمی‌داریم. ‫مهم نیست از کی.
‫اون مردم من رو کشت.
‫ما الان مردم توییم.
‫همه‌تون دروغگویید.
‫دروغگوهای کوچولوی مزخرف.
‫سریع!
‫فالکا، وایسا. فالکا، کجا می‌ری؟
‫- تو بهم دروغ گفتی. ‫- من...
‫اون‌وقت تو تمام مدت ‫داشتی برای حقیقت بهم غر می‌زدی.
‫فکر نمی‌کردم مهم باشه. چ...
‫اون مردم تو رو کشت، خانواده‌ات رو.
‫- می‌دونم. متأسفم... ‫- تو گفتی ما به هیچ‌کس جواب پس نمی‌دیم.
‫من برای این خون دادم. براش آدم کشتم.
‫- همه‌ی کاری که داریم می‌کنیم زنده‌موندنه. ‫- هیچ‌کس از دست «شعله‌ی سفید» زنده در نمی‌ره.
‫ارتش‌هاش حمله می‌کنن ویران می‌کنن و می‌کشن
‫مادربزرگم، خونه‌ام، کل زندگیم.
‫- هر چیزی که بهش دست می‌زنه می‌سوزه. ‫- فالکا، می‌دونم.
‫اون همین کار رو با من کرد.
‫- پس چرا با این قضیه مشکلی نداری؟ ‫- بهت گفتم.
‫من با اون دختری که قبلاً بودم خداحافظی کردم.
‫با اون درد.
‫این منم.
‫در حالی که تو...
‫اون جایزه‌ی نیلفگاردی ‫که کِیلی هی در موردش حرف می‌زد.
‫اون مردهایی که تو بازار دنبالمون اومدن، ‫که دنبال تو اومدن.
‫خبر به رسمیت شناختن.
‫تو رو به هم ریخت.
‫چون می‌دونی که نمی‌تونه حقیقت داشته باشه.
‫تو «توله‌شیر سینترا»ـی.
‫یا زمانی بودی.
‫جایی که ازش اومدیم ‫دیگه هویت ما نیست.
‫با ما، تو آزادی.
‫با ما، تو فالکایی.
‫حق با توئه.
‫من دیگه سیریلا نیستم.
‫خب، منم فالکای شما نیستم.
‫باید این اوضاع رو درست کنم.
‫آماده باشید. باید به حرکت ادامه بدیم.
‫اوناهاش.
سیلفیوم
‫یه گیاه داروییه. خیلی قویه. ‫می‌تونه برای وضعیتت کمکت کنه.
‫می‌تونه مشکل رو برطرف کنه.
‫هر طور که خودت انتخاب کنی.
‫رجیس، میلوا. بیاین کنار هم بمونیم.
‫نمی‌تونیم کس دیگه‌ای رو از دست بدیم.
‫نه تا وقتی هنوز بقیه رو پیدا نکردیم.
‫من جلوتر برای شناسایی میرم. اینجا بمونید
‫ولی... مگه الان چی گفتیم؟
‫کاهیر!
‫کجاست؟ کاهیر!
‫- گرفتمش. گرفتمش! بیا بازی کنیم! ‫- اوناهاش!
‫- دوباره شنیدیش؟ ‫- هی، هی!
‫چرا داری دنبالش می‌ری؟ ‫این همونی نیست که اون می‌خواد؟
‫- کاهیر! ‫- من اینجام!
‫گرالت. گرالت، وایسا.
‫فکر کنم...
‫یسک!
‫کمکم کنید، خواهش می‌کنم!
‫برشون گردون!
‫به نظر نمیاد به رضایت ما علاقه‌ای داشته باشه
‫چرا داری با ما بازی می‌کنی؟
‫ما آزاری به تو نرسوندیم.
‫اما من براشون می‌جنگم.
‫گرالت...
‫چی می‌خوای؟
‫تو رو!
‫می‌بینمت...
‫که قایم شدی.
‫سعی کن پیدام کنی!
‫کی این کار رو کرده؟
‫کجا هستن؟
‫تا جایی که می‌تونستم سریع اومدم، سرورم.
‫جسدهاشون رو نشونم بده.
‫می‌خوام جسدهاشون رو ببینم!
‫فقط یکی هست ‫که قدرت زیادی به کار برده.
‫اما اون فرار کرد.
‫خب، بگو.
‫بگو!
‫اون یه جادوگر از آرتوزا بود.
‫با چشم‌های بنفش ترسناک.
‫دنبال دخترش می‌گشت.
‫دخترشون.
‫اون جادوگر و ویچرش.
‫ردش رو بگیرید. ‫حقیقت نباید فاش بشه.
‫این جادوگره، پورتال زد؟
‫بله، سرورم.
‫و به تو پیشنهاد داد که با خودت ببرتت؟
‫بله، سرورم.
‫پس آزادی‌ات بهت پیشنهاد شد.
‫زنده‌ موندنت...
‫تضمین شد.
‫پس بهم بگو.
‫چرا؟
‫چرا در سرنوشتت با من ‫و زندانی بودن، موندی؟
‫تو... جاسوسی؟
‫سرورم، شما جون من رو بخشیدید
‫وقتی ویلگه‌فورتز از من برای فریب شما استفاده کرد
‫شما به من یه خونه دادید.
‫شما به من هدف دادید.
‫من این رو نادیده نمی‌گیرم.
‫من در خدمت...
‫«شعله‌ی سفید» هستم.
‫دختر خوب.
‫همه‌اش مثل یه بازی می‌مونه، ولی چطور ‫می‌تونیم بازی کنیم اگه قوانین رو نمی‌دونیم؟
‫شاید گرالت بتونه باهاش منطقی حرف بزنه. ‫بفهمه چرا دوست‌هامون رو برده.
‫- گرالت! گرالت! ‫- چیه؟ چی می‌شنوی؟
‫- بیا بازی کنیم! ‫- اینجا بمونید.
‫- اینجا. ‫- اون من رو می‌خواد.
‫انگار ما همین‌طوری می‌ذاریم تو رو ببره. ‫چی تو رو اینقدر خاص کرده؟
‫اون فقط با گرالت حرف می‌زنه ‫چون اون هدف این بازیه.
‫اشکالی نداره. بهم اعتماد کنید.
‫مسئله اعتماد نیست.
‫داری احمقانه رفتار می‌کنی. مگه نه؟
‫اعتماد بین ما... بدیهی‌ـه.
‫تو آزادی که ‫انتخاب خودت رو بکنی، گرالت.
‫دنبال من می‌گشتی؟
‫دنبال من؟
‫خسته‌ام. نمی‌تونم بیشتر از این برم.
‫سیری.
‫یالا، سیری. یالا، من پیشتم.
‫یِن؟
‫- ینیفر، می‌ترسم. ‫- تنهات نمی‌ذارم.
‫- سیری! ‫- قراره بمیرم؟
‫یه روزی آره.
‫امروز نه.
‫یه راهی پیدا می‌کنیم. ‫دوباره گرالت رو پیدا می‌کنیم.
‫خیلی خسته‌ام.
‫- سیری! ‫- می‌دونم. می‌دونم.
‫- یِن! ‫- می‌تونم الان بخوابم؟
‫- آره. ‫- نه!
‫آره، دختر شیرینم.
‫- سیری! ‫- گرالت منتظر ما می‌مونه.
‫من همین‌جام!
‫اگه برنگردیم خونه خیلی ناراحت می‌شه.
‫اون می‌دونه که دوسش داریم.
‫نه!
‫سیری! نه!
‫دختر شیرین و مهربونم.
‫- گرالت... ‫- نه!
‫- گرالت. گرالت! ‫- نه!
‫گرالت.
‫- اون‌ها کجان؟ ‫- کی؟
‫- ین و سیری. اون‌ها اینجا بودن. ‫- واقعی نبود.
‫بود. من... من دیدمش. حسش کردم.
‫احساسات قدرت زیادی دارن.
‫به خودت یه لحظه وقت بده تا به حالت عادی برگردی
‫یا می‌تونم یه چک بهت بزنم ‫که تنها رفتی تو تله.
‫اگه بخوام با کلماتی دیگه اما با همون نیت بگم
‫ما کنار هم قوی‌تریم.
‫تو گفتی انتخاب خودم بود.
‫که بری، آره، همونطور که انتخاب ما بود دنبالت بیایم
‫انتخاب یه نفر ‫نباید جلوی انتخاب یکی دیگه رو بگیره.
‫- گرالت! کمک! ‫- کمک لعنتی!
‫خواهش می‌کنم تنهام نذار!
‫- چی می‌شنوی؟ ‫- نذار اون‌ها...
‫- گرالت! زود باش! ‫- کمکم کن، خواهش می‌کنم!
‫دوست‌هامون. نزدیک‌ان.
‫می‌دونم اینجایی.
‫گرالت! سعی کن پیدام کنی!
‫خودت رو نشون بده!
‫- گرالت! ‫- گرالت!
‫- نه! ‫- بازی بسه!
‫من رو گیر آوردی! چی می‌خوای؟
‫خودت رو نشون بده!
‫گرالت...
‫نزدیک‌تر.
‫بالأخره!
‫با اون‌ها چی کار کردی؟
‫مامان! اون برگشته خونه!
‫چه روز هیجان‌انگیزی.
‫این همه روح سرگردان
‫دارن تو خونه‌ی ما پرسه می‌زنن.
‫تنهام نذار! گرالت!
‫دارن تو بدترین ترس‌هاشون می‌پوسن.
‫اونی که می‌خوای اون‌ها نیستن.
‫آزادشون کن، وگرنه می‌میری.
‫مُرده، مُرده. ما همین الانشم مُرده‌ایم.
‫ارواح رو هم می‌شه نابود کرد.
‫- معما رو بگو. ‫- نه، نه، نه، نه!
‫می‌دونم تو چی هستی.
‫اگه زندانی‌ها معما رو حل کنن ‫می‌ذاری آزاد برن.
‫و هیچ‌کدوم حل نکردن.
‫چیزی که دوست دارم رو حمل نمی‌کنم.
‫چیزی که می‌پرورونمش رو تغذیه نمی‌کنم.
‫چیزی که براش زندگی می‌کنم و می‌میرم
‫فقط مال من نیست.
‫من چی هستم؟
‫بمون. معطل کن.
‫تا پروانه‌ی شیرین من ‫از هم‌بازی‌هاش لذت ببره.
‫نه!
‫ولم کنید! ولم کنید!
‫و من...
‫تو من رو می‌خوای.
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫پیشم بمون.
‫کنارم باش.
‫تو بهم دلگرمی می‌دی.
‫و من خیلی سردمه.
‫سردمه.
‫تنهام.
‫من گرمای وجودم رو به تو تقدیم می‌کنم.
‫دست‌هام رو باز کن
‫تا بتونم دست‌هات رو بگیرم.
‫بالأخره برگشتی.
‫تمام گرمات.
‫می‌گیرمش.
‫مامان!
‫نه!
‫- پروانه‌ی شیرینم. ‫- مامان.
‫مامان اینجاست.
‫مامان، من می‌ترسم.
‫تنهات نمی‌ذارم.
‫قراره بمیرم؟
‫یه روزی آره.
‫امروز نه.
‫ما راهمون رو پیدا می‌کنیم. ‫دوباره پدرت رو می‌بینیم.
‫من خیلی خسته‌ام.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫می‌تونم الان بخوابم؟
‫آره، اگه این چیزی‌ـه که می‌خوای، دختر شیرینم...
‫بخواب.
‫پدر منتظر ماست.
‫نه.
‫اون خیلی ناراحت می‌شه که برنگشتیم.
‫اون می‌دونه که دوسش داریم.
‫نه.
‫- نه! ‫- گرالت!
‫نه!
‫چیزی که دوست دارم رو حمل نمی‌کنم.
‫- نه! ‫- چیزی که می‌پرورونمش رو تغذیه نمی‌کنم.
‫چیزی که براش زندگی می‌کنی و می‌میری ‫فقط مال تو نیست.
‫من یه پدرم.
‫- عوضی! ‫- عجب!
‫- حال همه خوبه؟ ‫- ک... کجان؟
‫اونجا.
‫تو ما رو نجات دادی، ویچر.
‫من از آب لعنتی متنفرم.
‫این داستان اون‌ها بود که دیدم، نه مال خودم.
‫چه جور اهریمنی بودن؟
‫«روسالکا». ارواحی که آبراهه‌هایی ‫که توش مُردن رو تسخیر می‌کنن.
‫اون‌ها مثل ما بودن.
‫می‌جنگیدن تا خانواده‌شون رو پیدا کنن.
‫چه تراژدی‌ای که تو اون مأموریت شکست خوردن.
‫اگه نتونیم از اینجا بریم بیرون ‫یعنی ما هم مثل اون‌ها می‌شیم؟
‫این دیگه...
‫اون چی بود؟
‫رجیس. اون تغییرشکل داده.
‫اون خفاش رو دنبال کنید.
‫یه‌کم دردسر داشت، ولی ‫«پرسی» تونست روی «سیهیل» تو حکاکی کنه.
‫خودت بخون.
‫«این شمشیر متعلق به گرالت از ریویا، ‫مدافع دورف‌هاست.»
‫«باشد که برای هدفی عادلانه به صدا درآید.»
‫تو بخشی از تاریخ اون هستی.
‫می‌خوام که حالا داشته باشیش. و تا ابد.
‫باعث افتخارمه.
‫بهتره حقش رو ادا کنی.
‫من دیگه قرار نیست دور و برت باشم ‫که مراقبت باشم.
‫چی؟ چرا نه؟
‫من دارم برمی‌گردم ماهاکام.
‫اگه کسی می‌خواد همراهم بیاد.
‫چی؟ نه بابا.
‫چی تو ماهاکام ‫مهم‌تر از اینه؟
‫نمی‌دونم تو، زیر اون آب ‫چه رویاهایی دیدی.
‫ولی مال من...
‫پایان کارم بود.
‫شعله‌ی من خاموش شد.
‫و من هنوز کارم با زندگی تموم نشده.
‫یه زن زیبا اونجا در خونه هست، ‫که مشتاقه باهام ازدواج کنه.
‫برات آرزوی موفقیت می‌کنم، رفیق.
‫همه‌مون آرزو می‌کنیم. و همونطور که یه دوست قدیمی یه بار گفت
‫«تا وقتی می‌تونی، کاری رو بکن «.که خوشحالت می‌کنه
‫این‌ها یه مشت مزخرفه.
‫تو بهم الهام دادی، گرالت.
‫هیچوقت قصد نداشتم سر و سامون بگیرم، ولی...
‫دیدم برای تو چه معنایی داره.
‫با ینیفر و سیری.
‫انگار چیزی‌ـه که ارزش جنگیدن رو داره.
‫باعث خوشحالی و افتخارم بود ‫که باهات هم‌قدم باشم، یارپن.
‫- می‌دونستم ازت خوشم میاد. ‫- چه خبر شده؟
‫یارپن داره برمی‌گرده ماهاکام.
‫برمی‌گرده تا با نامزدش ازدواج کنه.
‫چی؟ تو می‌دونستی؟
‫خب، بقیه راحتن ‫که با من درد و دل کنن.
‫رازداری ارزشیه که براش احترام قائلم.
‫و منم باهاش می‌رم.
‫چی از دهنت پرید بیرون؟ ‫هنوز تو گوش‌هام آبه؟
‫سفرهامون رو با هیچی عوض نمی‌کنم.
‫ولی به اندازه‌ی یه عمر ‫مرگ دیدم.
‫منم یه چیز زیبا می‌خوام. ‫درخششی که نور بده.
‫تو دخترت رو پیدا می‌کنی، گرالت. ‫باور دارم.
‫باشه. اگه دارید می‌رید...
‫دست خالی نمی‌رید.
‫نصف پولی که با هم جمع کردیم ‫اینجاست.
‫بهتره همه‌اش باشه، دزد.
‫- خداحافظ، پرسیوال جوان. ‫- باعث افتخار بود.
‫قراره به یادت بمونم.
‫ممنونم.
‫فکر کنم همه‌تون گیر من افتادید.
‫و تا الان دیگه می‌دونید
‫که با یه آدم به‌دردنخور هم‌سفرید.
‫اون پناهنده‌هایی که ازشون محافظت کردی ‫نظر دیگه‌ای دارن.
‫اون‌ها گم شده بودن. ما پناهشون دادیم.
‫به هر حال،
‫فقط انگار اتفاق افتاد.
‫وقتی بچه بودم، ‫پدرم یه کرم ابریشم بهم نشون داد.
‫یه زنبور سیاه توش تخم گذاشته بود.
‫اون‌ها از تخم در اومدن
‫و کرم ابریشم رو ‫از درون خوردن.
‫حس می‌کنم داره همین اتفاق برام میفته.
‫- میلوا... ‫- اسم من میلوا نیست.
‫از قبل. اسمم «ماریا»ـست.
‫میلوا سرسخته.
‫اون از آدم‌ها جسد می‌سازه.
‫اون‌ها رو به سمت نبرد می‌بره. به سمت مرگ.
‫حالا یکی از اون‌ها درون من زنده‌ست،
‫داره میلوا رو از درون می‌خوره.
‫شاید چیزی که باقی می‌مونه ماریا باشه.
‫شاید اون بتونه یه مادر باشه.
‫وقتی من رو... دادن...
‫به «کائر مورهن»،
‫هیچ‌کس ازم نپرسید که می‌خوامش یا نه.
‫و وقتی که یه ویچر شدم، ‫دیگه همون بودم.
‫سیری و یِن
‫من رو عوض کردن.
‫یه «فرزند غافلگیری» ‫و زنی که با یه «جن» بهش متصل شدم.
‫می‌شه استدلال کرد که ‫اون انتخاب‌ها هم مال تو نبودن.
‫آره.
‫اما چیزی که اون‌ها بهم می‌دن،
‫عشقم به اون‌ها، واقعیه.
‫تنها انتخابی که ‫آدم‌هایی مثل من و تو همیشه دارن
‫اینه که چطور با چیزی که بهمون داده شده کنار بیایم
‫سرنوشت لعنتی.
‫نمی‌دونم کجا بودم ‫اگه مسیرمون به هم نمی‌خورد.
‫تا الان مُرده بودی.
‫ماریا ازت خوشش می‌اومد، گرالت.
‫دلمون برای میلوا تنگ می‌شه.
‫ستاره‌ها دارن به روشنی می‌درخشن.
‫هه! همون ستاره‌هان،
‫مهم نیست کجایی ‫یا از کجا اومدی.
‫یِن؟
‫خواهش می‌کنم بگو خواب نمی‌بینم.
‫امیدوارم تو خواب‌هات ‫از این بهتر به نظر بیام.
‫چی شده؟
‫یه نبرد با ویلگه‌فورتز درگرفت.
‫و ما جادوگرهاش رو شکست دادیم، ولی خودش رو نه
‫اون... اون هنوز اون بیرونه.
‫و سیری؟
‫هنوز نمی‌دونم کجاست. ‫اون پیش اِمهیر نیست.
‫پس اون مراسم چی؟
‫یه نمایشه. با یه نفر قلابی.
‫ولی اونم مطمئناً ‫به اندازه‌ی ما دنبال سیری می‌گرده.
‫- اگه هیچوقت پیداش نکنیم چی؟ ‫- من خواب سیری رو می‌دیدم.
‫پیداش می‌کنیم. من باور دارم.
‫پس منم باور دارم.
‫♪ خبر دوستم ♪
‫ ♪ به باد سپرده شد ♪
‫♪ همچون ستون‌هایی از نور ♪
‫♪ در میان سایه‌های شب ♪
♪ ‫♪ سایه‌های شب...
‫یه کشتار از جادوگرها.
‫تازه‌کارها.
‫ایسترد.
‫اون رفت.
‫وزمیر با ما جنگید.
‫اون کاری رو کرد که تو می‌کردی.
‫متأسفم.
‫خواب‌های شیرین دیدی؟
‫چند هفته پیش، عصاره‌ی «مهرگیاه» خوردم.
‫بعضی‌ها می‌گن عمیق‌ترین آرزوهات رو نشون می‌ده
‫من خواب خودمون رو دیدم.
‫خواب سیری.
‫خوشحال بودیم. ‫اون بزرگ شد. ما با هم پیر شدیم.
‫و من از کهولت سن مُردم.
‫وقتی من به یه زندگی خوب فکر می‌کنم،
‫در مورد ماست.
‫خانواده‌مون. تا آخر.
‫فکر می‌کنی سیری هم همین حس رو داره؟
‫فکر می‌کنی وقت کافی با هم گذروندیم؟
‫نگرانم. اون نمی‌دونه ‫که ما هیچوقت از گشتن دنبالش دست برنمی‌داریم.
‫اون می‌دونه.
‫ویلگه‌فورتز هیچوقت دست برنمی‌داره.
‫- این که معلومه. ‫- پس من اول پیداش می‌کنم.
‫و منم اون رو پیدا می‌کنم.
‫نمی‌خوام برگردم مونته‌کالوو.
‫می‌دونم.
‫باید بهشون بگم ‫که از وقتی شروع کردیم، ذره‌ای جلوتر نرفتم.
‫قدرت تو بهشون انگیزه می‌ده ‫که به جنگیدن ادامه بدن، همونطور که به من داد.
‫تو قطعاً عوض شدی.
‫در گذر زمان.
‫توسط تو.
‫توسط اون‌هایی که... باهاشون هم‌سفرم.
‫هنوز می‌خوام بدونم ‫چطور قاطی...
‫این گروه کوچولوی عجیب و غریب شدی.
‫فقط انگار اتفاق افتاد.
‫مهم‌تر از اون، ‫چطور تو رو تحمل می‌کنن؟
‫واسه من سال‌ها طول کشید.
‫- باید از خودشون بپرسی. ‫- می‌پرسم.
‫هنوز نه.
‫قضیه چیه؟
‫سرورم!
‫- من رو احمق جلوه دادی، اِسکلن. ‫- چی؟
‫قبل از اینکه بمیری برام اعتراف کن...
‫- هدفت همین بود؟ ‫- نه.
‫نه، سرورم.
‫حقیقت فاش شده، و حالا این خبر
‫که «شعله‌ی سفید» داره ‫یه سیریلای قلابی رو به رسمیت می‌شناسه
‫مثل طاعون تو کل قاره پخش می‌شه.
‫زانو بزن.
‫رو زانوهات بیفت.
‫این نقشه‌ی جعلی تو
‫همون خنجریه ‫که باهاش من رو نابود کردی.
‫پس بهم بگو.
‫کجات خنجر رو فرو کنم؟
‫و چند بار؟
‫من هر مرگی رو
‫که شما تقدیم کنید می‌پذیرم
‫به خاطر اینکه... ناامیدتون کردم.
‫و من می‌میرم
‫به عنوان وفادارترین خدمتکار امپراتورم.
‫آآه!
‫یه جزئیات مهمی هست ‫که همه‌مون نادیده گرفتیم،
‫و از همون اول ‫جلوی چشم‌مون بوده.
‫پیشگوییِ فرزندی که به دنیا خواهد اومد
‫از نسل سیریلا.
‫پیشگویی چی می‌گه؟
‫یه دلیلی داره
‫که قدرتمندترین مردان در قاره
‫نمی‌تونن دخترتون رو پیدا کنن
‫و منم... کنار اون‌ها شکست خوردم.
‫ویچر.
‫اون سرنوشتِ ویچره.
‫و اگه اون مال ویچره،
‫نمی‌تونه مال شما باشه.
‫این نکته واقعاً روشنگر بود.
‫با دو سرنوشت موازی،
‫فقط یکی می‌تونه به ثمر بشینه.
‫گرالت از ریویا مداخله کرد ‫تا جون شما رو وقتی «دونی» بودید نجات بده.
‫اون فرزند پیشگویی شما رو ‫که به عنوان شگفتی بهش داده شده بود رو دزدید.
‫اِسکلن به درستی ‫مانع رو شناسایی کرد.
‫مسیر روشنه.
‫من باید گرالت از ریویا رو بکشم.
‫من از همه‌تون ممنونم ‫به خاطر کاری که برای ما کردید، برای سیری.
‫این مأموریتی‌ـه که همه‌مون بهش باور داریم.
‫اگه فقط یه جهتی داشتیم که بهش باور داشته باشیم
‫یعنی، اگه اون پیش اِمهیر نیست، ‫پس چطور پیداش کنیم؟
‫- من یه ایده دارم. ‫- هر چی باشه.
‫- دروئیدها. ‫- به جز اون.
‫بذار حرف بزنه.
‫من یه محفلی رو می‌شناسم که ‫در هنر مکان‌یابی و مثلث‌بندی مهارت دارن.
‫در «کید دو»، درست اون طرف رودخونه.
‫قدرتمندترین آدم‌های قاره ‫تلاش کردن و در پیدا کردن سیری شکست خوردن.
‫ویلگه‌فورتز، اِمهیر، ینیفر از ونگربرگ.
‫بعیده که دروئیدها هم ‫بتونن این کار رو بکنن.
‫اما اعتدال پاییزی نزدیکه.
‫اگه تلاشی انجام بشه ‫که همزمان با اون رویداد باشه،
‫قدرت‌شون می‌تونه چند برابر بشه.
‫من مهار کردن همچین قدرتی رو دیدم.
‫فراتر از دنیای ماست.
‫پس ما باید خودمون رو به این جماعت ‫برسونیم تا زمان این رویداد بزرگ آسمانی،
‫اگه بخوایم شانسی برای پیدا کردن سیری داشته باشیم، نه؟
‫تو با ما میای؟
‫من باید برگردم ‫پیش جادوگرهای بازمانده‌ی مونته‌کالوو.
‫کی باید بری؟
‫متأسفانه، همین الان.
‫یه صبح دیگه که داریم با هم خداحافظی می‌کنیم
‫من تو بروکلیون پیدات کردم.
‫اینجا پیدات کردم.
‫این پایان داستان ما نیست.
‫دخترمون رو برگردون.
‫اون غرورت کجاست حالا، هاتسپورن؟
‫- داد نزن. ‫- خواهش می‌کنم، می‌تونیم درستش کنیم.
‫حالت خوبه؟
‫به خاطر همه‌چی متأسفم.
‫حالا بدو. بدو.
‫برای همین اومدی؟
‫خوبه. حالا، خواهش می‌کنم...
‫خواهش می‌کنم، پام شکسته و درد می‌کنه. ‫واقعاً درد می‌کنه. من... دارم از حال می‌رم.
‫من پول دارم.
‫تو هیچی که من بخوام نداری.
‫اینطور نیست. من تو جاهای بالا ‫آشنا دارم، عفو اِمهیر...
‫اِمهیر و عفو احمقانه‌اش برام مهم نیستن.
‫باید باشه. واقعاً باید باشه. ‫تو... تو می‌خوای این رو بشنوی!
‫«موش»ها.
‫اون‌ها تو خطرن.
‫همه‌چی به جریان افتاده.
‫منظورت چیه؟
‫کمکم کن.
‫تو حرف بزن.
‫من به دوست‌هات در مورد بونهارت گفتم،
‫در مورد «جِلسی».
‫اون یه هشدار نبود.
‫یه تله بود.
‫چی داری می‌گی؟
‫اون منتظره تا بکشتشون.
‫و زجرکش‌شون می‌کنه،
‫فقط برای اینکه به تو دست پیدا کنه.
‫حالا کمکم کن.
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه!
‫برو! برو! یالا!
‫برو، کلپی، برو!