.
‫شما اول برید.
‫احتمال اینکه اسب تک‌شاخ ‫از گوش‌هام پرواز کنه بیرون، بیشتره.
‫به جایزه‌ش فکر کن.
‫شاید ارزش اون شاخ نوک‌تیز رو داشته باشه؟
‫اوه.
‫اونی که داره میاد رو نگاه کن.
‫مادیون عجیب. کالسکه‌ی دنج.
‫- تو، دخترجون، یالا، ردش کن بیاد. ‫- هی!
‫با منی، دهاتی؟
‫موضوع چیه؟
‫کشیش‌مون بهمون گفت یه هیولا ‫تو این قبرستون اِلف‌ها ول می‌چرخه.
‫- فِن کارن. ‫- این ربطی به ما نداره.
‫تو گفتی این یه میان‌بُر به نیلفگارده.
‫تو هیچی راجع به ‫یه قبرستون هیولاییِ شومِ مرگبار نگفتی.
‫حداقل یه میدون جنگ لعنتی نیست.
‫این‌ها نمی‌تونن بهترین گزینه‌های ما باشن.
‫همه می‌دونن باید سوار ‫یه کره‌اسب سیاه دور قبرستون بچرخی،
‫مثل همونی که اونجاست، تا بو بکشی و ‫بدترین هیولاها رو پیدا کنی، ویچر.
‫پس حیف شد برات. ‫من اسبم رو نمیدم.
‫کسی از تو نخواست، دختره.
‫درسته، اشک یه زن می‌تونه ‫گوشت سمّی رو بسوزونه،
‫اما اون زن باید پاک و معصوم باشه.
‫تو زیاد به این نقش نمیای، عزیزم.
‫اوی، حواست باشه.
‫نه، تو کشتیش!
‫تو کشتیش! تا جایزه‌ی ما رو بدزدی!
‫حالش خوبه. احتمالاً.
‫هی، حالت خوبه، سنجاب؟
‫- کلاگی، حالت خوبه، رفیق؟ ‫- دماغم رو شکوند!
‫ما تو مسیرمون چقدر با آدم‌های ‫عجیب و غریب برخورد می‌کنیم، مگه نه؟
‫مُرده‌ها ساکت‌ترن.
‫آره، امیدواریم.
‫خب، پس موفق باشید و به جهنم ‫که از «فِن کارن» رد می‌شید!
‫ما «موفقیت» رو ازت قبول می‌کنیم، ولی «به جهنم» ‫رو برای خودت نگه دار، احمق.
‫عوضی‌ها!
‫حواست باشه، پِرسی. ‫ما جلوتر رو می‌گردیم و مطمئن می‌شیم امنه.
‫بریم.
‫بزن بریم.
‫هر کاری برای برگردوندن سیری، مگه نه؟
‫از اون نگاه خوشم نمیاد.
‫من اینطور حس می‌کنم،
‫یا اینجا تاریک شد؟
‫و سرد؟
‫و یه جورایی ترسناک‌تر؟
‫اگه غول،
‫خون‌آشام، یا جسدِ... روحی،
‫اینجاست، باید بدونه که من مسلح ‫و شدیداً خطرناکم.
‫می‌شه مُرده‌ها رو بیدار نکنی؟
‫باشه، آره، ببخشید.
‫محض احتیاط یه تیر نقره‌ای دارم.
‫نوشته‌ی روی شمشیر من رو نخوندی؟
‫نه، چی می‌گه؟
‫«گیجی نصیب اون عوضی‌ها!»
‫آره، کوتاه و کوبنده. هیچ لرزشی ‫تو اون مدالیون قدیمیت نیست، گرالت؟
‫نه.
‫در این صورت...
‫می‌دونی، من عاشق داستان‌هایی‌ام ‫که قبرستون‌های قدیمی تعریف می‌کنن.
‫یعنی، این یکی رو نگاه کن.
‫چه شعر مزخرفِ جالبی.
‫بیا، کله‌ت رو بکوب به این سنگ
‫زمان زندگی تو اومده و رفته
‫و با این کلمات، پوسته‌ی فانی تو
‫با سرنوشت من ملاقات می‌کنه
‫- تو جهنم سوزان! ‫- یسکیر، بس کن!
‫- نه. ‫- باید بهش کمک کنیم.
‫یه «شبح»ـه. عقب وایسید.
‫کله‌ت رو بکوب به این سنگ ‫زمان زندگی تو اومده و رفته
‫با این کلمات، پوسته‌ی فانی تو
‫با سرنوشت من تو جهنم سوزان ملاقات می‌کنه!
‫- چی کار می‌کنی، ویچر؟ ‫- دارم طعمه می‌شم.
‫- کمک! ‫- به یسکیر کمک کنید. برید!
‫نه!
‫- کمک! ‫- یسکیر!
‫داره من رو می‌کشه جهنم!
‫لعنتی!
‫یالا!
‫گرفتیمت! گرفتیمت.
‫- طاقت بیار. ‫- یالا!
‫اینم از این...
‫بالأخره می‌بینم یه هیولا بکشی، ویچر؟
‫اون یه هیولا نبود.
‫اون قلبش بود، ‫که یه عمر غم و غصه نابودش کرده بود.
‫درد کشیدنش تموم شد.
‫آره.
‫- تو خوبی؟ ‫- آره، آره.
‫آره، البته.
‫هرچند شاید... دفعه‌ی بعد بذاری من ‫مسیر رو انتخاب کنم، هان؟
[ویـــچـــر] [فصل چهارم، قسمت دوم: خواب آرزویِ محقق‌شده]
‫اگه می‌خوای یه «موش» بشی، فالکا،
‫نگاه کن و یاد بگیر.
‫همه‌چی با یه حواس‌پرتی شروع می‌شه.
‫تو یه ولگردِ بی‌مصرفی، ‫یه عوضی‌ سه‌بار نفرین‌شده!
‫دهنت رو ببند، زن.
‫تو یه تیکه‌ی کامل و مطلق ‫پوست و استخونِ اضافی هستی، می‌دونستی؟
‫اوی، شما دو تا، راه بیفتید.
‫و فکر می‌کنی چطوری این کار رو بکنم؟ ‫این خراب‌شده شکسته.
‫- چون هر کاری می‌کنی به گند کشیده می‌شه! ‫- بس کن دیگه.
‫نه، سبزیجات‌مون رو نگاه کن. این...
‫بازیگرهای خوبی‌ان، مگه نه؟
‫تو دزدی بزرگی مثل این، ‫همه‌مون نقش خودمون رو داریم.
‫تو چی کار کردی ‫که بدترین کار بهت افتاد؟
‫ببین، تو اینطور فکر می‌کنی، ‫ولی من الان می‌دونم که این مهم‌ترین کاره.
‫من همه‌چی رو می‌بینم.
‫هر چیزی اشتباه پیش بره، ‫هر کی تو دردسر بیفته، من نجاتش میدم.
‫- وسایلتون رو جمع کنید، بجنبید! ‫- درستش کن، پس!
‫- می‌شه بس کنی؟ ‫- این لعنتی رو درست کن
‫- دارم سعی می‌کنم، ولی فایده نداره... ‫- جمعش کن!
‫بعدی، نفوذه. ‫هدف ما پولدارترین مرد شهره.
‫خب، مأمور مالیات؟
‫زود یاد می‌گیری.
‫- تو هیچوقت این کار رو نمی‌کنی! ‫- داریم چی کار می‌کنیم؟
‫- تو اون لعنتی رو شکستی. ‫- چی؟
‫آشغالت رو جمع کن!
‫میسل، اون در لعنتی رو باز کن!
‫نمی‌تونم.
‫الان گیر میفته.
‫- من میرم تو. ‫- نه، حواسمون هست.
‫- فقط «موش»‌ها. براش نقشه کشیدیم. ‫- وسایلتون رو جمع کنید.
‫چرا کمک‌مون نمی‌کنی؟
‫- بیا پس! ‫- فکر کردی داریم چه غلطی می‌کنیم؟
‫آره. اونجا واینستا.
‫- بیا اینجا. ‫- باشه.
‫باید همه‌ش رو هول بدیم!
‫خالیه.
‫یه‌کم قلق داره، این کوفتی. تقریباً شد.
‫آره، ادامه بده.
‫یه‌کم بالاتر. یه‌کم بالاتر.
‫بالاتر از اون، یالا.
‫یه آدم گنده و قوی مثل تو ‫باید بتونه بلندش کنه.
‫حالا اجرا.
‫سلام، خوشگله.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫نه.
‫یه کلمه جیک بزنی، ‫کله‌ی تو بعدی خواهد بود.
‫باشه؟
‫جونم رو ببخش.
‫...ما... ما می‌تونیم یه‌کم خوش بگذرونیم.
‫بهترین «فیس‌تکی» که تاحالا امتحان کردی.
‫آره.
‫همین‌طوری. نه، پایین‌تر. پایین‌تر.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- چرا اینقدر طول کشید؟
‫- نگران نباش. ‫- چرا من اینجا دست به سینه نشستم؟
‫می‌تونستم کمک‌شون کنم.
‫اگه به کمک احتیاج داشتن، می‌فهمیدیم.
‫همینه. تموم شد.
‫خیلی‌خب، حالا سبزیجات گندیده‌ت ‫و اون عجوزه رو بردار،
‫و از اینجا گم شید.
‫لعنتی.
‫- کجا رفت؟ ‫- همیشه باید برای یه چیزی آماده باشی.
‫اوی!
‫یه مشکل پیش‌بینی‌نشده.
‫چه خبره؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- دزدها!
‫- بگیریدشون! ‫- نگهبان‌ها!
‫نگهبان‌ها، بیاید پیش من!
‫داخل!
‫- داخل. ‫- داخل!
‫- مهمون داریم! ‫- از پشت!
‫مطمئن شید فرار نمی‌کنن!
‫خانم‌ها. اجازه هست در رو بگیرم؟
‫در رو هول بدید. یالا! بازش کنید!
‫و یکی دیگه هم محض شانس.
‫در رو باز کنید! هول بدید!
‫باز ن...
‫فالکا، داری چی کار می‌کنی؟
‫یالا، بریم!
‫بریم، بریم! یالا.
‫- گرفتمت! یالا. ‫- نه!
‫قرار نیست هیچ‌جا بری.
‫برو، برو، برو!
‫- اه! ‫- هی!
‫- چرا اون کار رو کردی؟ ‫- چون من با شمام.
‫پشت سر من بیا.
‫یاه!
‫کارت خوب بود، میسل!
‫چطوری اون کار رو کردی؟
‫دیدی چطوری از اون پنجره‌ی لعنتی پرت شد بیرون؟
‫می‌دونم!
‫کارت خوب بود!
‫وایسید! اونجا! هی!
‫بچه‌ها. بچه‌ها!
‫برید کنار!
‫- برو دیگه! ‫- اِیسا، برو، برو، برو، برو، برو!
‫یاه!
‫- برید کنار! ‫- دارن بهمون می‌رسن!
‫کِیلی، سنگ‌هات!
‫هیچی نمونده.
‫برگرد! برگرد!
‫نه، من برای این کار زیادی بالام.
‫برو، پسر!
‫- برگردید! ‫- تقریباً بهمون رسیدن.
‫یالا، برید کنار! الان! الان!
‫- تندتر! ‫- هی!
‫یاه! یاه!
‫داری چه...
‫برید کنار، الان!
‫کسی خونه هست؟
‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫می‌بینم که تعارفات رو نادیده گرفتی.
‫از کی تاحالا ما با هم خوش‌برخورد بودیم؟
‫از وقتی که احتیاج باشه.
‫دنبال یه پناهگاه می‌گردم.
‫برای خودت؟
‫از من؟
‫خیلی جالبه.
‫هیچ‌کس دیگه‌ای اینجا نیست.
‫که چی؟
‫با وجود جنگ تو قاره،
‫و مُردن ویزیمیر،
‫برام سخته باور کنم ‫که تو و دیکسترا
‫حرف‌های شیرین ‫و خودخواهانه زمزمه نمی‌کنید تو گوشِ...
‫...پادشاهِ عزیز...
‫- اسمش چی بود؟ ‫- رادووید.
‫رادووید.
‫که اتفاقاً خیلی بیشتر از قبلی ‫پذیرای نصیحت‌های منه.
‫چرنده. پرتت کردن بیرون.
‫خوش و بش خوبی بود.
‫حالا، لطفاً در رو موقع رفتن ببند.
‫از کورانِ هوا متنفرم.
‫کایرا مُرده.
‫ویلگه‌فورتز، داره یه ارتش جمع می‌کنه.
‫داره ما رو شکار می‌کنه. ‫با این دستور که یا بهش ملحق شیم یا بمیریم.
‫یه ارتش شیطانی.
‫البته که همینطوره.
‫چاره‌ای نداریم جز اینکه ما هم یکی جمع کنیم
‫ای کاش گوش داده بودی.
‫اگه تو «تاند» کنار من وایساده بودی...
‫ما کور بودیم.
‫تو نبودی.
‫به خاطر همینه که، ‫علیرغم تاریخچه‌ی نسبتاً تلخ‌مون،
‫اول اومدم پیش تو.
‫به خاطر همینه که اینجام.
‫من فقط به پناهگاه احتیاج ندارم.
‫من به تو احتیاج دارم.
‫ینیفری که من می‌شناسم به هیچ‌کس احتیاج نداره
‫ینیفری که تو می‌شناختی مُرده.
‫یه خیمه‌شب‌باز بدون عروسک ‫فقط یه احمقه که چندتا نخ دستش گرفته.
‫تو چطوری دوباره متولد می‌شی، فیلیپا؟
‫دوباره داری می‌لنگی، ویچر.
‫بیا استراحت کنیم.
‫باید برگردیم پیش بقیه. ‫هوا تاریک شد.
‫اون بو رو حس می‌کنید؟
‫بادیان. یا شاید دارچین.
‫- چه خبره، ویچر؟ ‫- بیا بیرون.
‫یا خدا، دیگه چی شده؟
‫بیا بیرون!
‫آسیبی بهت نمی‌رسه.
‫پیشنهاد می‌کنم سلاح‌هاتون رو ‫غلاف کنید، مردمان خوب.
‫لازم نمی‌شن.
‫همونطور که می‌بینید، من تیغه‌ای ندارم.
‫همینطور چیزی همراهم نیست ‫که بشه بهش گفت غنیمت جذاب.
‫اسم من امیل رِجیس هست. ‫من یه آرایشگر جراح هستم.
‫- تو بوی مغازه‌ی عطاری میدی. ‫- بله.
‫- چرا داشتی از ما قایم می‌شدی؟ ‫- از جنگ، دوست من.
‫چه جایی بهتر برای قایم شدن از ‫تمایلات خشونت‌آمیزِ زنده‌ها
‫تا اینجا، در میان مُرده‌ها؟
‫آره، خب، با توجه به تجربه‌ی اخیر،
‫می‌تونم شهادت بدم ‫که مُرده‌ها هم یه جورایی خشن هستن.
‫آره.
‫مطمئنی چیز دیگه‌ای ‫این دور و بر نیست که منتظر باشه یهو پاچه‌مون رو بگیره؟
‫بهتون اطمینان میدم،
‫ترسناک‌ترین چیز اینجا منم.
‫من یه کلبه‌ی کوچیک این نزدیکی دارم
‫که توش دارو و اکسیر تقطیر می‌کنم.
‫یه چشمه که می‌تونید خودتون رو بشورید.
‫و یه اجاق که گرمتون کنه.
‫خواهش می‌کنم، همه‌تون رو دعوت می‌کنم ‫که با من برگردید اونجا
‫و شب رو استراحت کنید.
‫- ما تعدادمون بیشتره. ‫- قدم همه‌تون رو چشم.
‫بریم بقیه رو جمع کنیم. ‫تا وقتی می‌تونیم استراحت می‌کنیم.
‫هی، بیاین حواسمون رو جمع کنیم.
‫یه چیز مشکوکی ‫در مورد این عطارِ بوگندو هست.
‫بفرمایید تو. بفرمایید، ‫اینجا رو خونه‌ی خودتون بدونید.
‫این یه «آتانور»ـه که به یه «اَنبیق» وصل شده،
‫مجهز به ستون تقطیر ‫و کندانسور مسی؟
‫خودت این رو ساختی؟
‫دقیقاً.
‫داشتم تلاش می‌کردم تقطیر کنم، ‫«جوهر پنجم» رو استخراج کنم.
‫و بله، من یه عطار بوگندو هستم.
‫اون چیه؟
‫اون، دوست من، جوهر پنجمه.
‫و... ششم، ‫و گمونم هفتم؟
‫این یه اکسیر الهیه.
‫این یه نوشیدنی بهشتیه.
‫این...
‫چیه؟
‫عصاره‌ی «مهرگیاه» غنی‌شده با ‫«شاه‌دانه» و بقیه‌ی مواد خاصه.
‫مطمئنم این نوشیدنی‌ش ‫برای ما زیادی گرونه.
‫- می‌تونم با یه آهنگ باهات معامله کنم. ‫- نه!
‫قیمت رو دو برابر می‌کنه.
‫خواهش می‌کنم، دعوت‌تون می‌کنم ‫هر چقدر که میل دارید لذت ببرید.
‫شانس کمی هست که بتونم ‫از میدون جنگ رد بشم تا این رو تو شهر بفروشم.
‫بیاین راجع به قیمت حرف نزنیم. یا آهنگ.
‫یعنی، اگه شما تعارف می‌کنید. ‫فقط اون رو بردارم...
‫اوه!
‫- آآه. ‫- آقایون.
‫به افتخار‌تون.
‫وای.
‫این بهترین جوهر هفتمیه ‫که تاحالا امتحان کردم.
‫خالیه.
‫اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫تو همین الان هرچی سکه ‫که به حق دزدیده بودیم رو دور ریختی.
‫به لطف تو، هیچی نداریم.
‫پس میسل رفیق یه ولگرد می‌شه، ‫و همه‌مون بدبخت می‌شیم.
‫ما بی‌دلیل قانون نداریم.
‫خب، من رو نگاه نکنید. ‫تصمیم با «گیز»ـه.
‫این اولین چیزی بود که گفتم، ‫به نقشه می‌چسبیم. به همین سادگی.
‫- من داشتم سعی می‌کردم بخشی از... ‫- ولی تو بخشی از هیچیِ این ماجرا نیستی.
‫تو عواقب کاری که ‫همین الان کردی رو نمی‌فهمی.
‫خب، می‌تونستید بهم بگید. فقط یه ایده بود.
‫مهم نیست. ‫ما بدون میسل نمی‌رفتیم.
‫وقتی بهت گفتم ‫این کار فقط برای «موش»‌هاست،
‫منظورم اون‌ها بودن، نه تو.
‫- هنوز نه. ‫- هیچوقت نه.
‫بیاین فقط...
‫تحویلش بدیم به نگهبان‌ها.
‫- تاحالا به این فکر کردی که یه عوضی نباشی؟ ‫- کافیه!
‫اگه من نبودم، ‫الان دستگیر شده بودید و کشته شده بودید.
‫آره، نمی‌دونم. ‫تاحالا که این اتفاق نیفتاده، افتاده؟
‫آره، ما خیلی قبل از اینکه ‫تو به ما بچسبی اینجا داشتیم این کار رو می‌کردیم.
‫«خودت رو بچسبونی».
‫و خیلی بعد از اینکه ‫دوران تو هم تموم بشه اینجا خواهیم بود.
‫شاید باید تو اون مورد تجدید نظر کنی.
‫چون ما از همه‌ی مواد منفجره ‫برای ترکوندن یه در استفاده نکردیم.
‫ما...
‫اون مأمور مالیات رو
‫از پنجره پرت نکردیم بیرون.
‫ما حواس‌پرتی رو ‫خراب نکردیم
‫و فرار رو به خطر ننداختیم.
‫و ما فراموش نکردیم
‫که نجات دادن یه نفر ‫مهم‌ترین کاره.
‫آره، وقتی لال بود بیشتر دوستش داشتم.
‫بی‌خیال. می‌تونیم نگه‌ش داریم؟
‫فالکا، وایستا.
‫نمی‌تونی همین‌طوری بری. ‫اون‌ها دارن خیابون‌ها رو به‌خاطر ما می‌گردن.
‫من می‌تونم از پس خودم بربیام.
‫معلومه. ولی نگهبان‌هایی مثل اون‌ها ‫عمل رو به حرف ترجیح میدن.
‫پس با من بیا.
‫نمی‌بینی اون‌ها خانواده‌ی منن؟
‫چی، و من فقط...
‫یه سرگرمی‌ام؟
‫اینطوری نیست.
‫تو با مایی. یادت رفته؟
‫دارم سعی می‌کنم مراقبت باشم.
‫لعنتی.
‫تا صبح می‌مونم.
‫ولی تنها می‌مونم.
‫خوب بخوابی، کوچولو.
‫یه‌کم استراحت کن.
‫قسم به اسطوره‌ها، این عالیه.
‫- داره باعث می‌شه مغزم حس کنه... ‫- به «بیاتا» سر زدم.
‫جاش امنه.
‫میلوا، دختر خوبم.
‫تو واقعاً جذاب به نظر میای.
‫زده به سرت. چه باحال.
‫با ما یه نوشیدنی بخور، آدم جدی.
‫راه طولانی بوده.
‫تو لیاقت یه‌کم «مهرگیاه» رو داری.
‫مهرگیاه؟
‫- یه جورایی دارو هم هست، مگه نه؟ ‫- می‌تونه باشه.
‫بزن بالا!
‫واو...
‫بیا تو. بیاین براش یه نوشیدنی بیاریم.
‫داری سرخ می‌شی. هنوز داره قورتش میده.
‫نه، باید تا تهش بره.
‫همینه!
‫بیا با من آواز بخون.
‫یالا!
‫آآه!
‫چه‌جور آدمیه؟
‫زخمِ شبحه. زنده می‌مونم.
‫دست بردار.
‫این زخم خیلی عمیق‌تر از اونه.
‫به معنای واقعی کلمه.
‫به نظر میاد برای درمان ‫به جادو رو میاری تا استراحت.
‫وقتی برای استراحت ندارم.
‫چطوری جلوی عفونت رو گرفتی؟
‫آب‌های براکیلون.
‫درایادها. خیلی وقته آرزو دارم ‫تأثیر اون آب‌ها رو ببینم.
‫بعضی‌ وقت‌ها تأثیر ندارن.
‫و...
‫...دوست‌هات؟
‫همسفرهام
‫از وضعیتم خبر ندارن، و قرار هم نیست بفهمن.
‫باید زندگی عجیبی باشه، ‫تنها زندگی کردن تو یه قبرستون.
‫اگه دنبال داستانی،
‫متأسفانه من حوصله‌سربرترین موردم.
‫یه مرد با یه گذشته.
‫بعد از جوانی‌ای که تو سرخوردگی گذشت،
‫تصمیم گرفتم زندگیم رو وقف دانش کنم.
‫مطالعه‌ی «درد» ‫برای من یه جذابیت خاص داره.
‫سفری از لذت به درد.
‫خیلی شاعرانه‌ست.
‫به عنوان یه ویچر، مطمئنم تو ‫چیزهای زیادی راجع به این موضوع می‌دونی.
‫هرچند، شاید نه برای مدت طولانی.
‫منظورت چیه؟
‫اگه کارت رو خوب انجام بدی،
‫هیولاهایی که باید بکشی تموم می‌شن، ‫مگه نه؟
‫اون‌وقت برای تو چی می‌مونه؟
‫آدم‌ها دوست دارن هیولاها ‫و پلیدی‌ها رو اختراع کنن.
‫وقتی دروغ می‌گن،
‫خیانت می‌کنن، دزدی می‌کنن، همسرانشون رو می‌زنن
‫نیاز دارن به یه بلای ‫وحشتناک‌تر از خودشون باور داشته باشن.
‫این باعث می‌شه خودشون ‫کمتر هیولا به نظر برسن.
‫تا وقتی این رویه عوض نشه، ‫همیشه به ویچرها نیاز هست.
‫آآه.
‫منم همینطور...
‫این مرهم و شربت مهرگیاهی ‫که قبلاً تعارف کردم
‫به تسکین دردت کمک می‌کنه.
‫هیچ‌کس هم نمی‌فهمه.
‫ممنون بابت رازداریت.
‫یه‌کم غذا می‌چسبید، رفیق.
‫داشتم سعی می‌کردم ‫اون سوراخ خرگوشت رو پیدا کنم.
‫- حالا که گفتی، تازه‌ست؟ ‫- با جادو درست شده.
‫یه زمانی بهم گفتی ‫این کار هدر دادن «آشوب»ـه.
‫ولی اوضاع عوض می‌شه، مگه نه؟
‫مثل تو در شمال.
‫امهیر سینترا رو بهم پیشنهاد داد.
‫فرماندار امپراتوری.
‫و تو گم شدی که به اینجا اومدی؟
‫یه هدیه از طرف امهیر فقط ‫یه تعهد برای خدمت بیشتره.
‫از زیردست بودن خسته شدم، ‫پس زدم بیرون.
‫قصد هم ندارم برگردم، ‫پس ازم نخواه که این کار رو بکنم.
‫نمی‌خوام.
‫موضوع راجع به ویلگه‌فورتزه.
‫اون داره جادوگرها رو تو قلعه‌ش جمع می‌کنه
‫و پورتال‌ها رو مسدود می‌کنه ‫که ما نتونیم بهش برسیم.
‫حالا، تو...
‫تو یه خورده دیوانه به نظر میای.
‫ما با هم دوست نیستیم، ینیفر.
‫چی می‌خوای؟
‫تو فرینجیلا ویگو هستی.
‫شهرت تو در نیلفگارد ‫به عنوان یه استراتژیست بی‌احساس بود،
‫که می‌تونه یه جبهه‌ی نظامی جادویی رو
‫تا نیمه‌ی قاره رهبری کنه.
‫ویلگه‌فورتز احمق می‌بود ‫اگه تو رو تو جبهه‌ی خودش نمی‌خواست.
‫و اون خیلی چیزها هست، ولی احمق نیست.
‫اون جادوگرهاش رو می‌فرسته تا تو رو جذب کنه، ‫همونطور که سراغ من فرستاد.
‫- و همون کاری که تو داری با من می‌کنی. ‫- من ازت می‌خوام که بگی آره.
‫بفهمی قلعه‌ش کجاست
‫تا بتونیم ارتشش رو شکست بدیم.
‫- بُکشیمش. ‫- چرا؟
‫چرا باید سرم رو ‫به‌خاطر تو به باد بدم؟
‫یه تیغه‌ی دیمریتیوم؟
‫تو واقعاً دیوونه‌ای.
‫می‌تونم از خودم مراقبت کنم، ممنون.
‫می‌دونی...
‫اگه ما ویلگه‌فورتز رو از پا دربیاریم،
‫امهیر هم قطعاً سقوط می‌کنه.
‫دیگه خبری از قایم شدن با خرگوش‌ها نیست.
‫عذر می‌خوام که مزاحم شدم.
‫آداب و معاشرت من بیشتر به ‫میدون‌های جنگ می‌خوره
‫تا اتاق نشیمن خانم‌ها.
‫خواهش می‌کنم، بنشینید.
‫اینجا راحتید؟
‫همه‌چیزی که لازم دارید رو دارید؟
‫دیروز، واکنش شما ‫به رهبریِ لازمِ من
‫در تنبیه اون سرباز ‫صادقانه بگم ناامیدکننده بود.
‫نرمی درخور جنسیت شماست،
‫اما با توجه به اصل و نسب شما، غیرمنتظره بود
‫کلانته نترس بود.
‫اون...
‫زنِ دیدنی‌ای بود.
‫رک حرف می‌زنم.
‫رفتارتون عجیبه.
‫به‌خاطر اشاره به اون ویچر بود؟
‫گرالت؟
‫شما با اون سفر کردید. ‫شاید یه جور حس وفاداری دارید.
‫اون رو تو یه زندگی دیگه می‌شناختم.
‫تو این زندگی، ‫نگران تهدید اون نیستم.
‫اما اگه شما «فرزند سرنوشت» اون هستید،
‫که زیر سقف من زندگی می‌کنه،
‫من نگران اعتماد کردن به شمام.
‫اعلیحضرت،
‫می‌تونید به من اعتماد کنید.
‫حتی اگه مادربزرگت ناامیدت کرده باشه...
‫...مطمئناً ویچر ‫بهت جنگیدن یاد داده.
‫و کشتن.
‫بگیرش.
‫نشونم بده.
‫از چی می‌ترسی؟
‫نمی‌خوام بهتون صدمه بزنم.
‫دوباره امتحان کن.
‫تو سیریلا از سینترا نیستی.
‫اگه پاش رو از این اتاق بیرون گذاشت، ‫بکشیدش.
‫بله، اعلیحضرت.
‫دختره شما رو ناراحت کرده؟
‫اون دختر، دختر من نیست.
‫- مطمئنید، سرورم؟ ‫- تقریباً.
‫سرورم.
‫این...
‫اینطور به نظر میاد که ویلگه‌فورتز
‫باید از راه‌های بیشتری ‫به شما خیانت کرده باشه.
‫آره.
‫اون رو برام میاری. همین الان.
‫میارمش.
‫و نیروهای ما در «بودراگ» چی؟ ‫باید...
‫نه، نه، نه، نه.
‫جنگ به جهنم.
‫پیشگویی با یه فرد قلابی ‫عملی نمی‌شه.
‫من سیریلا رو می‌خوام. همین الان.
‫اطاعت می‌شه.
‫بفرما، دوست من. ‫تو سرسختیِ یه بز رو داری.
‫یکی دیگه برام بریز.
‫تو یکی دیگه نمی‌خوای. باشه، باشه.
‫تو نمی‌خوری؟
‫- سلامتی من مثل قدیم نیست. ‫- میلوا.
‫- چند تا تیر می‌تونی... ‫- یکی از لذت‌های زیادی بود که ترکش کردم.
‫- سه تا. ‫- نه.
‫- قطعاً. ‫- نه.
‫یه بار، چهارتاش رو تونستم.
‫چهار تا تیر همزمان؟ ‫عمراً.
‫چرا! می‌تونم نشونت بدم.
‫آروم، آروم...
‫- بعداً. ‫- خب، آقایون.
‫خانم. یه نوشیدنی.
‫به افتخار میزبان‌مون، ممنونیم.
‫اما مهم‌تر از اون، ‫به افتخار پیدا کردن چیزی که خوشحالمون می‌کنه،
‫حتی تو این، تاریک‌ترین روزها.
‫اون سرسخته.
‫ولی زود از خود بی‌خود می‌شه، ‫و خواب یه خروار فولاد رو می‌بینه.
‫لعنتیِ لجبار!
‫حالا که گفتی، گرالت، باز هم ‫از اون خواب‌های عجیب راجع به سیری دیدی؟
‫راجع به سیری بهت گفته، رجیس؟
‫اون «فرزند سرنوشت»ـه.
‫و ما داریم به گرالت ملحق می‌شیم، ‫این اسطوره‌ی متحرک،
‫که از عرض قاره رد بشیم تا اون رو پس بگیریم
‫از «شعله‌ی سفید»، ‫خودِ امهیر وار امریس.
‫ماجرا اینه؟
‫به ما نوشیدنی میدی، تا زبون‌مون باز شه؟
‫باید می‌فهمیدم که می‌تونم بهتون اعتماد کنم، بله
‫ولی آسیبی بهتون نمی‌رسه.
‫بعضی‌ها می‌گن شربت مهرگیاه ‫عمیق‌ترین آرزوهات رو آشکار می‌کنه.
‫کار من از آرزو گذشته.
‫آره. اون... ‫اون اهل آرزو کردن نیست.
‫یه بار آرزوی اون جادوگرِ موکلاغی رو کرد.
‫- ینیفر... ‫- یسکیر.
‫بیشتر گفتگوها همین‌طوری تموم می‌شه.
‫اوناهاش!
‫- اون تو! ‫- یالا!
‫- اون بالا هستن. ‫- چه خبره؟
‫چه خبره اینجا؟
‫دارن دنبالمون می‌گردن. در پشتی!
‫اینجان!
‫این چه کوفتیه؟
‫شما اون مأمور مالیات رو سر جاش نشوندین.
‫سال‌ها از ما می‌دزدید ‫که بتونه خرج اون کوفتیش کنه.
‫شما پول ما رو بهمون برگردوندین، ‫و قرار نیست به‌خاطرش زجر بکشین.
‫ما می‌تونیم با امنیت از شهر خارجتون کنیم.
‫بیاید. یه‌کم بردارید.
‫اون‌ها فکر می‌کنن ما قهرمانیم.
‫می‌گم، این تاحالا سابقه نداشته.
‫اون فقط نگهبان‌ها رو شکست نداد. ‫برامون طرفدار هم آورد.
‫آره. ولی هنوز پول نداریم. ‫این قراره مشکل‌ساز بشه.
‫جبرانش می‌کنیم. تا وقتی که ‫«کِیلی» دوباره زیادی هیجان‌زده نشه.
‫یادتونه اون دفعه تو اون خرابه ‫از پله‌ها افتاد پایین؟
‫خفه شو!
‫حق با فالکاست.
‫اگه اون نپریده بود وسط، ‫من گیر افتاده بودم.
‫جدی که پیشنهاد نمی‌کنی ‫بذاریم بهمون ملحق شه، هان؟
‫من هاله‌ش رو حس کردم ‫حتی قبل از اینکه پیداش کنیم.
‫میسل، این همون دختره با چشم‌های سبزه.
‫سرنوشتش به ما گره خورده. ‫مطمئنم، بچه‌ها.
‫- خب، من ازش خوشم میاد. اون خیلی دیوونه‌ست. ‫- ولی اون همه مزخرفی که گفت.
‫اون آسیب دیده بود. همه‌مون اونجا بودیم.
‫مگه ما برای همین «موش» نشدیم؟
‫اون کار رو بکن.
‫گیز. انجامش بده.
‫این‌ها چیه؟
‫تو هیچی نداری.
‫این رو بگیر.
‫تو نداری
‫هیچی یا هیچ‌کس رو.
‫و به هیچ اربابی خدمت نمی‌کنی.
‫تو هیچی نداری.
‫تو هیچ‌کس رو نداری.
‫تو هیچ خانواده‌ای نداری.
‫تو همیشه یه غریبه خواهی بود.
‫همیشه یه غریبه.
‫همیشه متفاوت.
‫و همیشه یکی از ما.
‫من؟ جدی؟
‫اگه بخوای.
‫تو به هیچ اربابی خدمت نمی‌کنی.
‫تو هیچ خانواده‌ای نداری.
‫تو یه «موش» هستی.
‫من به هیچ اربابی خدمت نمی‌کنم.
‫من هیچ خانواده‌ای ندارم.
‫من یه «موش» هستم.
‫- بلندتر! ‫- می‌تونی بهتر از این بگی!
‫من به هیچ اربابی خدمت نمی‌کنم.
‫من هیچ خانواده‌ای ندارم.
‫من یه «موش» هستم!
‫من به هیچ اربابی خدمت نمی‌کنم.
‫من هیچ خانواده‌ای ندارم.
‫من یه «موش» هستم!
‫اون‌ها کجان؟
‫تو جاده منتظرن.
‫تو آخرین نفر بودی که بیدار شدی.
‫امیدوارم خواب‌های خوبی دیده باشی.
‫چهل روز از وقتی براکیلون رو ترک کردم گذشته،
‫و فقط 50 فرسنگ سفر کردم.
‫سیری تو قصر امهیر تو نیلفگارده، ‫حدود 200 فرسنگ از اینجا دورتر.
‫با این سرعت، ‫ماه‌ها طول می‌کشه تا به اونجا برسم.
‫نظرت چیه؟
‫باید سریع‌تر حرکت کنی.
‫ای کاش با گفتن حل می‌شد.
‫و با این حال این تو بودی که تشخیص دادی
‫که نمی‌تونی بدون استراحت یا درمان ‫ادامه بدی.
‫می‌خوام بدونی که من رازهای تو رو فاش نمی‌کنم
‫چیزهای کمی در این «عصر حقارت» ‫متعلق به یه مرد هستن.
‫یکیشون این حقه ‫که رازهای خودش رو نگه داره.
‫می‌تونم ببینم که تو مرد خویشتن‌داری هستی.
‫چقدر طول می‌کشه تا پام ‫دوباره به درمان احتیاج پیدا کنه؟
‫با جنگی که باید از توش رد شی، نه زیاد.
‫و به همین دلیله که می‌خوام ‫به عنوان یه همسفر بهت ملحق بشم.
‫تو یه زندگی آروم رو رها می‌کنی
‫تا تو یه راهپیمایی مرگ به من ملحق شی؟
‫چرا؟
‫حتی تنهاترین موجودات هم ‫باید بالأخره یه پناهی پیدا کنن.
‫تو این رو بهتر از خیلی‌ها می‌فهمی.
‫چی باعث می‌شه این رو باور کنی؟
‫تمام وجود تو وقف پیدا کردن ‫کسی شده
‫که می‌ترسی در حقش کوتاهی کرده باشی.
‫سیریِ تو.
‫تو من رو گیج می‌کنی، آرایشگر جراح.
‫اگه ارزشی داشته باشه،
‫رازداری ارزشیه که منم براش احترام قائلم.
‫یِنا. اینقدر طول دادی، ‫فکر کردم اتفاقی افتاده.
‫سرت چطوره؟ بهم نگو «خوبم».
‫بعد از اینکه ویلگه‌فورتز از «تاند» پورتالت کرد ‫خیلی طولانی بیهوش بودی.
‫بیا، بخور.
‫اوضاع... اون بیرون چطوره؟
‫خب، هنوز هیچ خبری از سیری نیست.
‫که، باورم نمی‌شه دارم این رو می‌گم، ‫شاید اینجوری بهتر باشه.
‫به ما زمان میده که بفهمیم ویلگه‌فورتز ‫چه نقشه‌ای براش داره.
‫جواب تو کتابه.
‫ولی به زبان الفیِ قبل از «الحاق»ـه. ‫قدیمی‌تر از تاریخ ثبت‌شده‌ست.
‫- ترجمه‌ش به تنهایی ممکنه ماه‌ها طول بکشه. ‫- تو می‌تونی از پسش بربیای.
‫تو همین الانش هم رمزگشایی کردی ‫که چطور پورتال‌ها رو مسدود کنی.
‫نذاری ما رو پیدا کنه.
‫ولی قضیه اینه. ‫یه تصویر بزرگتر هست که نمی‌تونم ببینم.
‫پورتال‌ها به «مونولیت‌ها» ربط دارن، ‫که می‌دونیم زمان و مکان رو کنترل می‌کنن.
‫بعد از کاری که اون تو «تور لارا» کرد، ‫می‌دونیم سیری بهش مرتبطه.
‫ولی چطوری؟
‫آره. چطوری؟
‫سوال همینه.
‫اگه بدونیم اون چه کاری می‌تونه بکنه... ‫می‌دونیم اون دنبال چیه.
‫تو به مطالعه‌ی کتاب ادامه بده. ‫من رو پیدا کردن نیروی کمکی تمرکز می‌کنم.
‫ناامیدت نمی‌کنم، یِنا.
‫خب، این جالبه.
‫فرینجیلا ویگو. چه غافلگیرکننده.
‫اون حین یه عملیات دستگیری اومد.
‫گفت می‌تونه براتون مفید باشه.
‫ینیفر از ونگربرگ
‫این رو بهم داد.
‫اون می‌خواد من تو رو بکشم.
‫و تو قبول کردی؟
‫آره.
‫تو روی خودش.
‫چیزی که من واقعاً می‌خوام
‫اینه که مرگِ آخرین بقایای ‫انجمن برادری رو ببینم.
‫و چطور این کار رو می‌کنی؟
‫با بودن در جبهه‌ی برنده، این بار.
‫جبهه‌ی تو.
‫دفعه‌ی قبل فقط دو نفر فرستاده بود.
‫داره می‌ترسه.
‫کسی بهت نگفته ‫که الان تنها سفر کردن امن نیست؟
‫ممنونم.
‫می‌تونیم از همراهی هم ‫استفاده‌ی خوبی بکنیم.
‫چند نفر از ما باقی موندن؟
‫هنوز دارم پرس‌وجو می‌کنم.
‫دارم میرم تا از قدرتمندترین الفِ قاره درخواست کمک کنم
‫اون عاشق این کارت می‌شه.
‫خواهش می‌کنم.
‫یه چیز دیگه هم هست، گرالت، ‫اگه قراره با هم سفر کنیم.
‫مگه تصمیم گرفتیم؟
‫من دیگه اون شربت مهرگیاه رو ‫به خوردت نمیدم.
‫بهت اطمینان میدم.
‫اما در مورد خواب‌هات...
‫گردن امهیر رو اینقدر فشار دادم تا مُرد.
‫هر خوابی که می‌بینی، بهش توجه کن.
‫نه به ترسش، بلکه به لذتش.
‫اون راهنماییت می‌کنه.
‫به کجا؟
‫به یه زندگیِ خوب.
‫تا روزی که بمیری.
‫و اون ترس؟
‫پیشنهاد می‌کنی نادیده‌ش بگیرم؟
‫تو یه عمر رو صرف مبارزه ‫با هیولاها و آدم‌ها کردی.
‫ترس برات تبدیل به ‫یه راهنمای آشنا شده.
‫- راهنمایی که خوب بهم خدمت کرده. ‫- جالبه.
‫من در تو
‫یه میل عمیق‌تر
‫برای تعادل حس می‌کنم.
‫حفظ کردن انسانیت خودت ‫با محافظت از دیگران،
‫چه خانواده‌ی خودت باشه یا این یکی.
‫عجله کنید!
‫آماده‌ای؟
‫یه توقف می‌کنیم...
‫خوشگل نیستن؟
‫[تحت تعقیب] [موی بلوند، چشمان سبز، بسیار خطرناک در ازای پاداشی ارزنده]