‫"سَندمن"
‫بپا!
‫ببخشید داداش، خوب گرفتیش ولی
‫مرسی
‫فرانکلین
‫بیخیال، فرانکلین، منتظر چی هستی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم به کبوترها غذا میدم
‫"اگه زیاد این کار رو کنی ‫می‌دونی چی میشه؟"
‫"کبوترها چاق میشن"
‫دیالوگ فیلم "مری پاپینز" بود، ‫تا حالا دیدیش؟
‫نه
‫باشه، خب مشکل چیه؟
‫منظورت چیه؟
‫می‌تونم بفهمم وقتی یه مشکلی هست ‫یعنی، خودت رو ببین تابلوئه!
‫اینجا نشستی، ناراحتی، به کفترها غذا میدی
‫اینجوری نبودی قبلا
‫آره، شاید اینجوری نبودم
‫نمی‌دونم چه مشکلی هست، ولی...
‫درست میگی
‫یه مشکلی هست
‫وقتی من رو گرفتن، ‫فقط یه فکر تو سرم بود
‫انتقام
‫اونقدری که انتظار داشتم ‫راضی کننده نبود
‫در همین حین، فرمانرواییم هم ‫متلاشی شده
‫ابزارهام خیلی وقت میشه ‫که دزدیده و پخش‌و پلا شدن
‫واسه همین دست بهکار شدم ‫که برم پیداشون کنم
‫که انجامش هم دادم
‫الان از اون دوران قوی‌تر شدم
‫و باز هم...
‫اینجایی و به کفترها غذا میدی
‫ببین، تا اون موقع
‫دیگه یه جست‌وجوی واقعی داشتم
‫یه هدف فراتر از وظیفه‌ام ‫و بعدش یهو، تموم شد و...
‫احساس ناامیدی کردم
‫مایوس بودن
‫پوچ بودن
‫با عقل جور در میاد؟
‫کاملا مطمئن بودم که وقتی همچی رو ‫پس بگیرم، حالم خوب میشه...
‫ولی به نوعی، حالم از وقتی که ‫شروع کردم بدتر شده
‫حس می‌کنم...
‫هیچی
‫اون‌جاست
‫ازم پرسیدی
‫می‌تونستی صدام کنی، می‌دونی
‫نمی‌خواستم نگرانت کنم
‫اوه، باور نمی‌کنم
‫بذار یه چیزی بهت بگم، رویا
‫و فقط هم یک بار میگم، ‫پس بهتره که دقت کنی
‫تو مطلقاً احمق‌ترین،
‫خودخواه‌ترین، یه عذر رقت‌انگیز ‫واسه تجسم انسان بودن
‫توی این یا هر دنیای دیگه‌ای
‫دلت به حال خودت می‌سوزه چون ‫بازی کوچیکت دیگه تموم شده
‫و جراتش رو نداشتی که بری بیرون ‫و یه دونه جدیدش رو پیدا کنی
‫تو هم به اندازه‌ی "مِیل" بدی
‫نه، بدتر
‫تا حالا به ذهنت خطور کرده ‫که راجع بهت نگران میشم؟
‫- فکر نمی‌کردم تو... ‫- دقیقاً
‫فکر نمی‌کردی!
‫بپا!
‫وای
‫کارت به اندازه‌ی ... اون دوستت خوبه
‫اون دوستم نیست، برادرمه ‫و یه احمقه
‫دارم فقط به کبوترها غذا میدم
‫ببین، من نمی‌تونم کل روز اینجا بمونم ‫کلی کار دارم که باید انجام بدم
‫می‌تونی باهام بیای، اگه می‌خوای، ‫یا می‌تونی همینجا بمونی و اخم کنی
‫باهات میام، گمونم
‫خب، بهم هیچ لطفی نکن!
‫ببخشید، قبلِ اینکه بری، ‫اِم، میشه باز ببینمت؟
‫حتماً، فرانکلین، بازم من رو می‌بینی
‫جِداً؟
‫به زودی
‫باشه، معرکه‌اس
‫آره، بذار فقط شماره‌ات رو بگیرم...
‫وایسا ببینم، ازکجا می‌دونستی....
‫بیخیال، فرانکلین! بازی می‌کنی ‫یا نه؟
‫ببین!
‫به‌به!
‫خب، دوتا، لطفاً
‫من نمی‌خوام، متشکرم
‫این‌ها واست خوبن
‫- گشنه‌ام نیست ‫- می‌تونی بعدا بخوریش
‫فقط یکی، مرسی
‫- بفرما، یه هدیه‌اس ‫- متشکرم
‫وای، مرسی
‫خیلی خوبه
‫اِممم، خوشمزه‌اس
‫چی؟
‫خیلی باهاشون رفتارت خوبه
‫با سیب‌ها؟
‫- با آدم‌ها ‫- اممم
‫یه گاز؟
‫نه، مرسی
‫از وقتی برگشتی، ‫هیچ‌کدوم از بقیه رو ندیدی؟
‫تو دیدی؟
‫یه بار شام خونوادگی خوردیم، ‫وقتی نبودی،
‫دوقلوها خوشحال بودن
‫"مِیل" خوشحال بودش، به هر حال
‫من که نباشم، شک ندارم هست
‫نمی‌دونم
‫فکر کنم "میل" دلش واسه ‫شریک دعوای همیشگی‌اش
‫سر میز شام تنگ شده
‫خبری از برادر ولخرج نداری؟
‫نه
‫هنوز پیدا نیست
‫جای هردوتون خالی بود
‫"چطوری، خواهر؟"
‫"اوضاعت چطور بوده؟"
‫اوه، خوبم، "رویا" ‫ممنون که پرسیدی
‫چطوری، خواهر؟
‫اوضاعت چطور بوده؟
‫نگران بردارم هستم
‫منم دارم از این سیب ‫لذت می‌برم
‫می‌شنویش؟
‫اینجا رو می‌شناسم
‫دویست ساله نشنیدمش
‫یالا
‫نه، بس نکن لطفاً
‫اوه، ببخشید بابت سر و صدا
‫سر و صدا نیست، کار "شوبرته"
‫ادامه بده
‫نمی‌تونم، هیچوقت تمومش نکرد
‫فقط یه تیکه‌اش رو داریم
‫اوه، من رو ببخشید، من "هری" هستم
‫می‌دونم کی هستی هری
‫می‌دونی کی هستم؟
‫نه، الان نه، لطفا
‫وقتشه
‫میشه فقط...
‫یه چیزی هست که باید بگم ‫البته اگه موردی نداره
‫البته
‫بشنو ای اسرائیل: خدا خدای ماست، ‫خداوند یکتاست
‫خوشحالم من شِماع رو خوندم
‫پدرم همیشه می‌گفت، واست ‫تو بهشت یه جا ضمانت می‌کنه
‫اگه به بهشت باور داشته باشی
‫من خیلی پیر به نظر میام
‫خیلی خالی
‫پس، من مُردم
‫حالا چی‌؟
‫الانه که می‌فهمی، هری
‫آماده‌ای؟
‫به نظرم آدم نازنینی بود، مگه نه؟
‫نازنین؟ نمی‌دونم
‫شاید
‫خواهر...
‫بله؟
‫وقتی من رو گرفتن، ‫اون‌ها دنبال من نبودن
‫دنبال تو بودن
‫آره، می‌دونم
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم کفش‌هام رو در میارم
‫تو هم بهتره واسه خودت رو در بیاری
‫خوبه که زمین رو با پای برهنه ‫لمس کنی
‫اساسیه
‫بیخیال، نمی‌خوام بعدی رو ‫از دست بدم
‫سلام، "سَم"
‫اوه
‫سلام، ببخشید، من شما رو می‌شناسم؟
‫اوه، نه
‫نه، نه
‫باید با زنم حرف بزنم، ‫مثلا، یه لحظه
‫سَم...
‫تو متوجه نمیشی
‫تموم اطلاعات پروازمون ‫توی گوشیمه
‫فقط باید رمزش رو بهش بدم
‫من واقعاً متاسفم، سم
‫ولی ما توی ماه عسلمون هستیم
‫وقتت تموم شده
‫سَم؟
‫سم؟
‫زودباش، عزیزم
‫سم!
‫سم... سم!
‫چطوری این کار رو می‌کنی؟
‫- چیکار؟ ‫- این کار رو
‫اونجا باشی، واسه همه‌شون؟
‫من یه وظیفه دارم که انجامش بدم، ‫و میدم
‫وقتی اولین موجود زنده خلق شد، ‫من اونجا بودم
‫وقتی که آخرین چیز زنده می‌میره، ‫صندلی‌ها رو می‌ذارم روی میز،
‫چراغ‌ها رو خاموش می‌کنم و...
‫پشت سرم دنیا رو قفل می‌کنم وقتی میرم ‫داره میگه مثه مغازه‌است
‫و من پیش همه‌شون نیستم
‫استثناهایی هم وجود داره
‫"هَتیِ" دیوونه
‫بعدش هم پرونده‌ی در جریانِ تو
‫بعد این همه مدت چطور باهاش کنار میاد؟
‫- کی؟ "هوب گدلینگ"؟ ‫- اوهوم
‫نمی‌دونم، مجبور شدم ‫آخرین قرارمون رو از دست بدم
‫خب، مطمئنم دوست داشت ببینتت
‫اون‌ها هیچوقت واسه دیدنم ‫مشتاق نیستن
‫این اذیتت نمی‌کنه؟
‫راستش قبلا فکر می‌کردم سخت‌ترین ‫کار رو تو خانواده من دارم
‫اوه، واقعا؟
‫از "مکان‌های بدون خورشید" می‌ترسن،
‫با این حال وارد قلمروی تو میشن، ‫هر شب بدون ترس
‫و بازم من از تو خیلی ‫داغون‌ترم
‫اولش خوب بود
‫مردن و زنده شدن ‫چیز جدیدی بود
‫و مردم با شوق انجامش می‌دادن شوقی ‫که همیشه واسه چیزهای جدید دارن
‫و بعد یه مدت، ‫فقط سخت‌تر شد
‫ولی تو ادامه دادی
‫به کنار کشیدن فکر کردم
‫ول کنم برم
‫این واسه خیلی وقت پیش بود، ‫خیلی قبل از این دنیا
‫واقعاً داشت روم اثر می‌ذاشت
‫از درون بی‌رحم و بی‌تفاوت شده بودم
‫یعنی، مردم به دنیا میان خیلی خوشحال ‫میشن، انگار‌که خودشون این کار رو کردن
‫ولی وقتی می‌میرن، غمگین و ‫آزرده و شکننده میشن
‫ولی در نهایت، ‫فهمیدم تموم چیزی که واقعاً نیاز دارن
‫دیدن یه چهره‌ی دوستانه ‫و شنیدن حرفای مهربانانه‌اس
‫مثل چیزی که اولش داشتن
‫سلام
‫سلام، دختر کوچولو
‫گشنته؟
‫پس بهتره مامانی شیشه رو بیاره
‫آره منم متاسفم
‫فقط همین بود، کوچولو
‫همه‌اش همین بود
‫خیلی‌خب، عزیزم، وقت ناهاره
‫می‌تونیم بریم
‫اول یه چیزی می‌خوریم،
‫بعدش هم به‌خاطر مامان هم شده، ‫یه چرت بزن
‫بعدش هم شاید بریم پارک؟
‫عزیزم؟
‫خودم رو می‌بینم که راجع به بشریت ‫فکر می‌کنم
‫رفتارشون نسبت به هدیه‌ات خیلی عجیبه
‫"آسایشگاه نگلر" ‫سال تاسیس 1909
‫چرا از "جاهای بدون خورشید" می‌ترسن؟
‫طبیعیه که مُرد، همونطور که ‫به دنیا اومدن هم طبیعیه
‫مردم ممکنه واسه هدیه‌ی من ‫آماده نباشن
‫ولی در نهایت می‌گیرن هدیه‌ام رو
‫جدا از شرایط و موقعیت
‫در پایان، هر کدوم از ما ‫به تنهایی می‌ایستیم
‫"جاهای بدون خورشید" دورن ‫و سفر سخته
‫اکثر ما خوشحال می‌شیم که یه دوست ‫همراهمون باشه
‫جالبه الان که به قبل فکر می‌کنم
‫قبلا فکر می‌کردم، باید همه‌اش رو ‫تنهایی انجام بدم
‫ولی باید تنها انجام بدی
‫نه
‫آخرش، من با اون‌ها اونجام
‫دستشون رو گرفتم و ‫اونا هم دست من رو گرفتن
‫وقتی دارم کارم رو انجام میدم ‫تنها نیستم
‫و تو هم تنها نیستی
‫بهش فکر کن
‫تنها دلیلی که ما حتی وجود داریم،
‫تو و من، "مِیل" و "یأس"،
‫کل خونواده
‫اینجاییم که بهشون خدمت کنیم
‫راجع به ماموریت ها یا هدف پیدا کردن ‫خارج از وظیفه‌مون نیست
‫هدف‌مون وظیفه‌مون هستش
‫ما به‌خاطر اون‌ها اینجاییم
‫از وقتی که اون رو فهمیدم،
‫فهمیدم من هم به همون اندازه که ‫اون‌ها به من نیاز دارن بهشون نیاز دارم
‫چیز‌های جالب زیادی دیدم
‫و آدم‌ها و دنیاهای جالبی
‫خیلی چیزها یاد گرفتم
‫خیلی آدم‌ها کاری که‌می‌کنن رو ‫دوست ندارن، مگه نه؟
‫پس، فکر کنم من خیلی خوش‌شانسم
‫گوش کن، باید زود برگردم
‫بهم چیزی رو یاد دادی ‫که فراموش کرده بودم
‫ازت ممنونم، خواهر
‫خونواده برای همین چیزهاست دیگه، ‫برادر کوچولو
‫سمت من! اینجا!
‫یه قرار ملاقات دیگه، ‫بعدش باید برم
‫من هم واسه یه قرار ملاقات ‫دیرم شده
‫بهش سلامم رو برسون
‫فرانکلین!
‫باید برم
‫هی
‫دیدیش؟
‫ماشینه انقدر دیگه نزدیک بود بزنه بهم
‫انقدر، آره؟
‫آره
‫با من بیا فرانکلین، باید یه چیزی ‫رو نشونت بدم
‫باشه
‫می‌بینمت "رویا"
‫غریبی نکن، باشه؟
‫یالا دیگه
‫منتظر چی هستی؟
‫خیلی‌خب
‫ولی نمی‌فهمم هدف این کار چیه
‫حداقلش میرم بیرون و می‌بینمشون
‫گفتم شاید واست خوب باشه که ‫تو محدوده خودشون ببینیشون،
‫نه محدوده‌ی خودت
‫آقا، دو تا نوشیدنی برای من و برادرم، ‫اگه راضیتون می‌کنه
‫قطعا خانم
‫بفرمایید
‫اه، چقدر بدمزس
‫دفعه سوم پادشاهه که ‫تو این سه‌سال مالیات می‌گیره
‫دیگه چیکار می‌تونستیم کنیم، ها؟
‫وقتی "بال" و "تایلر" کشته شدن،
‫روح مَردِ کاری هم باهاشون مُرد
‫جنگ، طاعون و دو تا پاپ لعنتی که ‫با هم دعوا دارن داریم
‫پایان دنیا نزدیکه، این خط اینم نشون
‫اوهوم
‫دیشب یه هیات پریانجن‌ها ‫اومدن به دیدنم
‫اون‌ها دارن راجع به ترک این دنیا ‫حرف‌هایی می‌زنن
‫"رویا" به مردم گوش کن
‫نوشیدنیت رو بخور
‫باید برگردیم به نظم و قانون
‫باید کاری بر ضد این دزدها کنیم
یه روز یکی دستشو میکنه تو بتن
بعد میدونی بتن چی میگه؟
بتن میگه نتن!
‫"پیرسِ پارو زن"
‫این چیزیه که مردم می‌خوان جفری ‫نه
نه جک های مزخرف قافیه دار
‫ولی من از قافیه‌بازی خوشم میاد، ادموند
‫از داستان‌های میخونه‌ای که ‫هر روز میگن هم خوشم‌ میاد،
‫ببین، من مرگ رو دیدم
‫نصف مردم روستام رو واسه ‫طاعون سیاه از دست دادم
‫واسه "باکینگهام" توی "برگندی" جنگیدم
‫اینطور نیست که ندونم مرگ چیه، ‫مرگ...
‫احمق
‫تو یه احمقی، "هوب"
‫هیچکس نباید بمیره
‫تنها دلیلی که مردم می‌میرن اینه که... ‫اینه که همه انجامش میدن
‫شما همینجوری باهاش کنار بیاید ‫ولی من نمیام
‫من تصمیمم رو گرفتم
‫من قرار نیست بمیرم
‫"هوبز"، مرگ سراغ هرکی میاد
‫تو که اون رو نمی‌دونی
‫شاید شانس بیارم، همیشه ‫یه اولین باری هست
‫خیلی کارها مونده که کنم، ‫خیلی چیزها مونده ببینم
‫کلی زن واسه دیدن، نوشیدنی واسه ‫نوشیدن، آدم‌ها واسه نوشیدن باهاشون
‫چرا یه موجود عاقل باید دلش ‫تا ابد این‌چیزها رو بخواد؟
‫می‌تونی خودت بفهمی
‫چطوری؟
‫می‌تونم آرزوش رو برآورده کنم
‫این کار رو بکن، و تضمین می‌کنم به یه قرن ‫نکشیده واسه مرگ التماس می‌کنه
‫خیلی چیز جالبی رو نشون میده
‫حالا این همه زندگی چیکار می‌کنی؟
‫دوست‌هایی بهتر از شما پیدا می‌کنم، ‫مطمئن باش
‫تو بهش میگی، یا من باید بگم؟
‫خودم میگم
‫خیلی‌خب، برادر کوچولو
‫خیلی‌خب
‫شنیدم که گفتی قصد نداری ‫هیچوقت بمیری؟
‫آره، آره، درسته
‫پس باید بهم بگی که اون چطوره
‫بذار باز همدیگه رو اینجا ببینیم، ‫"رابرت گدلینگ"
‫توی این میخونه‌ی "اسب سفید" ‫صد سال دیگه
‫صدسال دیگه و من اون موقع پاپ میشم
‫بهشون اهمیت نده
‫صدسال دیگه، همین روز؟
‫پس، سال 1489 میبینمت
‫طرف کی بود، "هوبزی"؟
‫اصلا نمی‌دونم
‫ولی مطمئن باشین، صد سال دیگه ‫ازش می‌پرسم
‫از کجا می‌دونستی... ‫که باز اینجا می‌مونم؟
‫تو کی هستی؟
‫یه جادوگر؟ یه... یه فرشته؟
‫یه اهریمن؟
‫یعنی با شیطان معامله کردم؟
‫نه
‫پس چرا بعدِ این همه مدت نمردم؟
‫این یه جور بازیه؟
‫بازی نیست
‫ولی چرا؟
‫تو کی هستی؟
‫واسه چی اینجا اومدی؟
‫اینجام چون واسم جالبه
‫من واست جالبم؟
‫تجربه‌ات
‫- باید چیکار کنم؟ ‫- هیچی
‫هر جور انتخاب کنی ‫زندگیت رو می‌کنی
‫پس همین روز، هر صدسال یه بار ‫همدیگه رو خواهیم دید
‫چون می‌خوای بدونی چجوریه
‫باشه، بهت میگم که چجوریه
‫واقعا فوق‌العادس
‫همه چی داره عوض میشه
‫از چه لحاظ؟
‫ام...
‫دودکش‌ها
‫دیگه همه‌اش به‌خاطر دود ‫از چشم‌هات اشک نمیاد
‫و الان این تیکه پارچه‌ها رو ‫واسه دماغمون داریم
‫قبلاًها از آستینمون استفاده می‌کردیم
‫اوه، پاسور بازی کردن هم عوض شده
‫بعدِ این شما آدم‌ها چی به فکرتون میاد؟
‫اگه شانس داشته باشیم، یه چیزی که ‫باهاش از کک‌ها خلاص شیم
‫ولی توی این صدسال گذشته ‫چیکار می‌کردی؟
‫ام
‫همون مثل قبلاً، ‫سرباز بودن، بیشتر
‫اگه نتونم جنگی پیدا کنم، میرم ‫اینور و اونور دزدی
‫آها، ولی حالا، یه تجارت جدید ‫شروع کردم
‫بهش میگن "چاپ"
‫لازم نیست عضو اتحادیه باشم، ‫البته فعلاً نه
‫هیچوقت تقاضای واقعی واسش نبوده، ‫و کار سختیه،
‫ولی بهتر از اینه که زیر زمین ‫غذای کِرم‌ها بشم، مگه نه؟
‫پس هنوز هم می‌خوای زندگی کنی؟
‫معلومه که آره
‫صدسال دیگه؟
‫آره
‫هیچوقت نگفتی کی هستی
‫خب "کیت"، جوری که من دیدم، موضوعت ‫اینه که یکی واسه هنر و رویاهاش،
‫باید با تاریک‌ترین نیروها ‫همنشین بشه و معامله کنه
‫صحیح
‫دوست من!
‫بشین
‫چند تا بطری نوشیدنی خوب ‫برای خودمون گرفتم
‫الانش هم شروع کردم
‫سلام "هوب"
‫"هوب"؟
‫این منو برگردوند به چند سال قبل
‫الان "آقای رابرت گدلن" هستم، ‫غریبه‌ی قدیمی
‫میبینم که بخت و اقبالت خوب شده،
‫خدایان بهم لبخند زدن همونطور که به ‫کل انگلیس هم لبخند زدن نعمت دادن
‫جایی که هیچ کسی بَرده یا غلام نیست
‫پای گوشت آهو؟
‫نه؟ خوبن ها
‫بذار ببینم
‫آخرین بار که حرف زدیم، با ‫"بیلی کاکستون" کار می‌کردم
‫یکم طلا ازش درآوردم، و گذاشتمش ‫تو کار کشتی‌سازی "هنری تودور"
‫یه مقدار پول درآوردم
‫بعدش یه سالی رفتم شمال ‫و به عنوان پسرم برگشتم
‫الان دومین بارم بود
‫دختر، نوشیدنی بیشتر بیار
‫وقتی هنری چاقه صومعه‌ها رو ‫تعطیل کرد، زمین‌هام رو خریدم
‫و یه هدیه‌ی خوب از طلا ‫به پادشاه که به این ختم شد که...
‫شوالیه شم، ‫صداش کنن سِر یا همون آقا
‫همه.اش این نیست، اینجا رو
‫النور زیبام زنم، و رابین کوچولوم
‫اولین پسرم که تو این دویست سال روی زمین ‫به دنیا اومده، تا جایی که می‌دونم
‫جالبه
‫این رویاییِ که همیشه از بهشت داشتم، ‫خیلی وقت پیش
‫امنه که تو خیابون قدم بزنی، غذا ‫به اندازه‌ی کافی، نوشیدنی خوب
‫زندگی خیلی پربار شده
‫وای! کاش می‌تونستم مثل تو بنویسم
‫توی "فاستوس" وقتی نوشتی، ‫"به خدا؟ اون دوستت نداره"
‫خب، بشین
‫"خدایی که به آن خدمت می‌کنید، ‫اشتهای شماست"
‫"در حالی که عشق به ‫شیطان بزرگ ثابت است"
‫"برایش، محرابی در کلیسا ‫خواهم ساخت
‫و خون ولرم نوزدان تازه به دنیا آمده، ‫به او تقدیم خواهم کرد"
‫گوش کن، گوش کن!
‫حاضرم هرکاری کنم تا این ‫موهبتت رو داشته باشم
‫که به افراد رویاهایی بدم که بعد مرگم ‫تا مدت‌ها زنده بمونن
‫حاضرم برای این نعمت معامله کنم، ‫مثل "فاستوس" که نوشتی
‫کیه اون؟
‫اسمش "ویل شکسبرده" بازی می‌کنه ‫یه نمایش‌نامه نوشته
‫کارش خوبه؟
‫نه، افتضاحه
‫ولی اون یاروئه که پیششه، ‫اونی که پاش شکسته،
‫نمایش‌نامه‌نویس خوبیه
‫به هر حال، بهترینش رو ‫گذاشتم واسه آخرش
‫این تابستون خودِ ملکه ‫تو خونه‌ی من خوابید
‫خیلی گرون بود
‫"ویل شَکسبرد" تویی؟
‫بله قربان، قبلاً همدیگه رو دیدیم؟
‫آره، ولی آدم‌ها تو ساعات بیداری ‫یادشون میره
‫شنیدم داشتی حرف میزدی، ویل
‫نمایش‌نامه‌های خوب می‌نویسی؟
‫رویاهای جدید می‌سازی تا ذهن ‫آدم‌ها رو تحریک کنی؟
‫خواسته‌ات اینه؟
‫بله
‫پس بذار راجع بهش حرف بزنیم
‫آقا، هنوز هم گوشتِ گوسفند رو ‫می‌خواین، آقا؟
‫آره، بیار گوسفند رو
‫هرچیزی که واسش بشه زندگی کرد
‫و جایی جز بالا نرفت ‫فقط پیشرفت کنم
‫انقدر راحت طاعون، ‫آتش‌سوزی‌ها و سیل‌ها رو
‫به قضاوت خدا واسه گناهانمون ‫نسبت ندید
‫مستمری‌ای که از دولت می‌گیرن، از پولی ‫که سرِ یه کار درست می‌گیرن بیشتره
‫اصلاً پیشنهادش نمی‌کنم
‫مطمئنین که نمی‌تونم ‫کمکی بهتون کنم، قربان؟
‫نه، متشکرم، من منتظرِ ...
‫بهم دست نزن! کودن لعنتی، ‫گمشو از سر راهم کنار!
‫با بقیه اون کثافت‌ها برگردین ‫به کثافت‌خونه‌هاتون
‫رهاش کنین، مهمون منه
‫می‌دونستم، اینجایی
‫می‌دونی یه آدم چقدر می‌تونه ‫گشنه بشه؟
‫اگه نَمیره ولی چیزی نخوره
‫همه‌اش رو از دست دادم
‫زمینم، طلام
‫النورم
‫موقع زاییدن مُرد
‫بچه‌ هم همینطور
‫پسرم رابین، وقتی بیست سالش بود ‫تو یه میخونه وسط دعوا مُرد
‫بعد اون ماجرا دیگه اونقدر ‫از خونه بیرون نرفتم
‫به عنوان جادوگر خواستن غرقم کنن
‫۴۰ سال با اطمینان اونجا زندگی کردم
‫با یه مقدار پول از اونجا زدم بیرون
‫بعدش بدتر شد
‫و بعدش بدتر و... بدتر
‫از تک تک لحظه‌های لعنتیِ ‫هشتاد سال اخیر متنفرم
‫خودت می‌دونی؟
‫پس هنوز هم می‌خوای ‫که زندگی کنی؟
‫دیوونه‌ای؟
‫مرگ بازی ساده‌لوح‌هاست ‫هنوز خیلی چیز واسه زندگی کردن دارم
‫حالا می‌تونیگ سفارش بدیم؟ چون ‫نزدیکه این میز کوفتی رو بخورم
‫"میخانه‌ی اسب سفید ‫۷ ژوئیه ۱۶۸۹"
‫اون هفته یه چیز خنده‌دار شنیدم
‫بلوک بهم گفت، گفتش
‫اگه فقط اشراف فرانسوی با ‫خدمت‌کارهاشون اونطور که
‫ما کریکت بازی می‌کنیم، بازی می‌کردن ‫هیچوقت این مشکل رو نداشتن
‫میدونی، اول مستعمرات، ‫حالا هم فرانسه
‫از من بپرسی، کشور بعد که ‫توش انقلاب می‌کنن اینجاس
‫تو تموم دنیا پول جمع کردم
‫اولین نشونه‌ی دردسر که ببینم ‫سریع از اینجا رفتم
‫تو همین اوضاع...
‫وارد تجارت حمل و نقل شدم
‫یه سیستم جدید هست که محصولات ‫پنبه‌ای انگلیسی رو می‌برن به آفریقا،
‫و با یه بار برده‌ی سیاه برمی‌گردونن، ‫مثل ماهی رو هم دیگه می‌ذارنشون
‫همون کشتی اونا رو از ‫اقیانوس اطلس رد می‌کنه
‫بعدش با پنبه‌ی خام، تنباکو و ‫ شکر برمی‌گرده اینجا
‫چیه؟
‫خیلی بده که انسان‌ها برده‌داری کنن
‫خب اینطوریه دیگه
‫پیشنهاد میدم که سراغ کار دیگه‌ای ‫بری، "رابرت گدلینگ"
‫می‌خوای منو نصیحت کنی؟
‫بعد ۴۰۰ سال؟
‫پس اون که می‌گفتی "هرطور که انتخاب ‫کنی زندگی کن" چی میشه؟
‫انتخاب با خودته
‫ولی حاضری حق انتخاب رو ‫از بقیه بگیری؟
‫به نصیحتت فکر می‌کنم
‫دیشب نمایش "لیرشاه" رو دیدم
‫خانم سیدنز نقش گونریل رو ‫ بازی می‌کرد احمق‌ها پایانش رو خوش کردن
‫دوام نداره
‫داستان‌های بزرگ همیشه به ‫ شکل اصلی‌شون برمی‌گردن
‫اون پسره، "ویل شکسپیر"
‫معلوم شد نمایش‌نامه نویس خوبیه
‫با اون هم یه معامله کردی، مگه نه؟
‫شاید
‫چه‌جور معامله‌ای؟ با روحش؟
‫به این بی‌رحمی نیست
‫چهارصد ساله داریم ‫هم رو اینجا می‌بینیم
‫و هنوز خیلی چیزها هست که نمی‌دونم
‫تو واقعاً کی هستی؟
‫اسمت چیه؟
‫باید همین سوال رو از جفت‌تون بپرسم آقایون
‫خواهش می‌کنم، زحمت بلند ‫ شدن به خودتون ندین
‫این آقایون مایکل و توبیاس هستن
‫قاچاقچین
‫ولی خیلی خوشحال میشن که با کشتن ‫ بعضی‌ها، بیشتر پول در بیارن
‫اگه تکون بخورین، نفس‌تون رو می‌گیرن
‫تو این جاهای لندن‌ یه داستانی هست که میگه،
‫اهریمن و یهودی سرگردان هر صدسال یک‌بار ‫ تو می‌خانه با هم ملاقات می‌کنن
‫دو سال پیش، تو پیرهن یه مرد مُرده،
‫این رو پیدا کردم
‫این منم؟
‫چه بد شدم تو بدتری
‫هرصدسال یه بار برمی‌گردی به این می‌خونه،
‫با آدما معامله می‌کنی، هدیه و ‫ جادوانگی جابجا می‌کنین،
‫و الان با من باید معامله کنی
‫خب، حرفی واسه گفتن ندارین؟
‫من شیطان نیستم
‫من هم یهودی نیستم
‫اَه
‫پس چجور موجوداتی هستین؟
‫کی داره این سوال رو می‌کنه؟
‫من بانو "جوانا کنستانتینم"
‫باید دنبالم بیاین سبد خریدم بیرونه
‫معلومه خیلی چیزا هست ‫ که می‌تونین بهم بگین
‫من هم خیلی چیزا می‌تونم یاد بگیرم
‫نه
‫نه، فکر نکنم
‫بلند شین
‫وایسا
‫نه
‫نه، تو نه
‫ببخشید
‫چیکارش کردی؟
‫یه ارواح قدیمی‌ داشت که نشونش دادم
‫لازم نبود از من دفاع کنی
‫مشخصه
‫با این‌حال، نمی‌خواستم صدسال دیگه ‫تنهایی بشینم و نوشیدنی بخورم
‫امشب که یه می‌خونه دیگه پیدا نمی‌کنی؟
‫شاید به بقیه درمورد ملاقات‌مون گفته باشه
‫واسه تو امن نیست
‫من صددرصد جام امنه
‫نمی‌تونم بمیرم، یادت رفته؟
‫درسته ولی می‌تونی صدمه ‫ ببینی یا زندانی بشی
‫باید حواس‌مون باشه
‫همیشه
‫پس تا صدسال دیگه؟
‫تا صدسال دیگه
‫غافلگیرمون کردی آقا
‫یه لحظه فکر کردم واقعاً "جک قصابی"
‫نه
‫آره خودم می‌دونم آقا دارم ‫سر به سرت می‌ذارم
‫خب، دوست داری یه دختر رو یه ‫لیوان نوشیدنی مهمون کنی؟
‫شاید هم یه قدمی بزنیم
‫و با اون مار خامه‌ایت یه سواری بهمون بدی
‫فکر نکنم
‫معلومه جربزش رو نداری، لاغرمردنی دغل‌باز
‫لو!
‫یه نوشیدنی واسه خودت بگیر
‫شاید یکی بگیرم
‫از لوی پاتیل به دل نگیر
‫لوی پاتیل،‌ با این اسم صداش می‌زنن؟
‫خب اینجا بهش میگن "بیمارستان"
‫چرا؟
‫چون بیشتر اوقات اونجاس
‫و مردای زیادی هم راهی اونجا کرده
‫- نمی‌دونم اسم واقعیش چیه ‫- لوییز بالدوین
‫پدرش تو ارتش بریتانیا بوده
‫پسرعموش بهش تعرض کرده، ‫و وقتی آبستن شده ولش کرده
‫اون هم وقتی که فقط یه بچه بوده
‫تو از کجا این چیزا رو می‌دونی؟
‫لیوانت خالیه نوشیدنی بیشتری لازمت میشه
‫بانو جوانا رو که می‌شناختی ‫لوی پاتیل رو هم که می‌شناسی
‫همه رو می‌شناسی، نه؟
‫راستی یه بار دیگه دیدمش
‫کی رو؟ یانو جوانا رو؟
‫واسم یه کاری کرد و باید بگم هم که موفق شد
‫احتمالاً این تنها چیزیه که بعد ‫ از ۵۰۰ سال یاد گرفتم
‫مردم تقریباً از اون چیزی که ‫درموردشون فکر می‌کنی بهترن
‫البته خودم نه هنوز مثل قدیم‌هام
‫گفتم شاید عوض شدی
‫خب، احتمالاً از اشتباهاتم ‫ درس گرفتم، ولی
‫انگار باعث نشده که اشتباه نکنم
‫فکر کنم تغییر کردی
‫چطور مگه؟
‫فکر کنم فهمیدم که چرا هنوز هم که هنوزه، ‫
صدسال یه بار همدیگه رو اینجا ملاقات می‌کنیم
‫به‌خاطر این نیست که می‌خوای بدونی ‫ من آمادگی مرگ رو دارم یا نه
‫فکر نکنم دیگه بخوام بمیرم
‫دیگه تا الان باید فهمیده باشی
‫پس فکر کنم به‌خاطر چیز دیگه‌ای اینجایی
‫و چه چیزی ممکنه باشه؟
‫دوستی
‫فکر کنم تو تنهایی
‫جراتش رو نداری
‫- نه منظورم این نبود که ‫- جراتش
‫رو نداری که به کسی مثل من بگی ‫دوستی مثل تو لازم داره
‫چرا، چرا دارم
‫پس باید ترکت کنم و ثابت ‫کنم که اشتباه می‌کنی
‫گوش کن، من هر صدسال میام اینجا
‫اگه تو هم اومدی پس به‌خاطر ‫اینه که با هم دوستیم
‫هیچ دلیل دیگه‌ای نداره، باشه؟
‫لعنتی
‫مالیات سرانه‌ی کوفتی تاچر
‫انقلاب میشه
‫اصلاح می‌کنن، لباس عوض می‌کنن، ‫ کار پیدا می‌کنن ولی باز هم از مستمری دولت
‫پول بیشتری گیرشون میاد تا این که کار کنن
‫دستش رو کرد زیر لباسش
‫دختره میگه، "دوباره داری میری ‫شکار خرگوش، راهب؟"
‫میشه
‫راستش منتظر دوستمم
‫نوشیدنی لطفاً
‫باید دقیق‌تر بگین الان دیگه مِنو داریم
‫اوه
‫قدیمی‌ترینش کدومه
‫گلن گرنت دارم، باید اندازه سن بابات باشه
‫نگاه به ظاهرم نکن، پیرترم
‫منتظر کسی هستی؟
‫فکر کنم پیچونده منو
‫دفعه پیش که اینجا بودیم دعوامون شد
‫تقصیر من بود
‫کاش میشد بگم پاتیل بودم ‫ولی حماقت کردم
‫تاحالا خیلی از دوستا رو دیدم که ‫تو میخونه دعواشون بشه
‫حتی بیشترشون بعداً درموردش می‌خندن
‫شاید یه صدسال دیگه
‫تا اون موقع باید یه می‌خونه دیگه پیدا کنی
‫اینجا فروخته شده تا جا واسه ‫ خونه‌های جدید باز شه
‫شورای شهر می‌خواد جلوشون رو بگیره،
‫ولی تو این مملکت اگه پول داشته باشی،
‫می‌تونی هرغلطی که می‌خوای بکنی
‫یه لیوان دیگه بریزم؟ وسط صبر کردنت
‫ممنون میشم
‫دیر کردی
‫فکر کنم یه معذرت‌خواهی بهت بدهکارم
‫میگن بی‌ادبیه که دوستی رو منتظر نگه داری
‫بیا، خواهر عزیزم
‫منم، میل
‫توی اتاقم وایسادم و نشونه‌ی ‫تو رو نگه می‌دارم
‫برادرمون پاش به بیرون ‫از قفسش باز شده
‫نقشه‌مون شکست خورد
‫ولی نگران نباش ‫یه نقشه‌ی جدید دارم