‫یک عالمه اسم داره
‫اورنوس، تارتاروس، هیدیس
‫منطقه‌ی شیطانی که بهش می‌گن جهنم
‫پس، جهنم وجود داره؟
‫اره داره. برای بعضی‌ها
‫پس یعنی اگه بهش ‫ اعتقاد نداشته باشی وجود نداره؟
‫ولی تو بهش اعتقاد داری؟ ‫وقتی که انسان بودی؟
‫آره
‫فقط انتظار نداشتم جهنم سرد باشه
‫پس، از کدوم طرف می‌ریم؟
‫پیشنهاد می‌کنم جهنمی‌ها رو دنبال کنیم
‫اون‌ا میخوان مجبورت کنن اتیش خودتو تو جهنم بیاری؟
‫[ بافولو، نیویورک ]
‫خوبی؟
‫فکر کنم
‫بیا، بذار کمکت کنم - ‫ممنون -
‫خیلی متاسفم
‫همش تقصیر منه
‫...من
‫دمپایی‌ها رو یه جایی گُم کردم
‫اوه، بفرما
‫اوه، تو خیلی مهربونی
‫فکر کنم لباسم یه‌کم نامناسبه
‫گوش کن، اگه دست من بود ‫هیچ‌وقت لباس خوابم رو در نمی‌اوردم
‫...همین نزدیکی‌ها زندگی می‌کنی؟ یا
‫...نه، من، اوه
‫راستش، نمی‌دونم کجام
‫می‌تونم... می‌خوای تا جایی برسونمت؟
‫خوش‌حال می‌شم برسونمت
‫دلم نمیخواد سربار کسی بشم ‫و خودم رو تحمیل کنم
‫نه بابا این چه حرفیه
‫کجا بریم؟
‫می‌دونی می‌هو کجاست؟
‫اتفاقا تو مسیرمه. من توی کامبرلند زندگی می‌کنم ‫من رزماری هستم
‫سلام، رزماری، من جانم
‫از دیدنت خوش‌حالم، جان
‫بیا، تو رو به سوزی معرفی می‌کنم
‫سوزی کیه؟ - ‫سگ نژاد واتوایلرمه -
‫یواشکی سراغشون نمی‌ریم؟
‫یک شاه بدون دعوت وارد ‫ قلمروی پادشاه دیگه‌ای نمی‌شه
‫یک سری قانون ‫و دستورالعمل‌هایی هست که باید رعایت بشه
‫یکی جلوی دره
‫دروازه‌ی دوزخ
‫دزده، تبهکاره یا بدکاره؟
‫یکی دم دره
‫و جا واسه‌ یکی دیگه هم هست
‫تا پایان خلقت
‫درورد، اسکواتربلوت
‫دوست‌دارم ملاقاتی با فرمانرواتون داشته باشم
‫و شما کی باشین؟
‫من پادشاه رویاها هستم
‫فرمانروای قلمروهای کابوس
‫آره، دلقکم
‫خب، تاجت کجاست؟
‫مواظب حرف زدنت باش، اهریمن
‫فرمانروای جهنم با کسی که ‫به مهمان محترم توهین کنه برخورد سختی می‌کنه
‫و من توی این قلمرو یک مهمانم ‫ولی توی قلمرو خودم یه پادشاهم
‫پس یاقوتت کجاست؟
‫میخوای ازش استفاده کنم تا رویاهات رو تسخیر کنم؟
‫حتی می تونم با اوقات بیداری ات هم همین کارو کنم
‫یا اینکه دروازه‌های جهنم رو باز می‌کنی ‫و می‌ذاری ما رد شیم؟
‫حالا، ما رو به کاخ ببر
‫یکی دم دره
‫خب تو توی می‌هو زندگی می‌کنی؟
‫نه دیگه
‫وسایلم اونجاست
‫پس قبلا توی می‌هو زندگی می‌کردی؟
‫...اوه
‫بله، چند سال قبل
‫کار مادرم مجبورمون کرد ‫هی جابه‌جا بشیم
‫کارش چیه؟
‫راستش، اون اخیرا فوت شده
‫...اوه، جان
‫اخیرا اتفاق افتاده ‫پس من، هنوز یک کمی
‫البته
‫خیلی متاسفم، جان
‫متاسفانه، اون ادم خیلی خوبی نبود
‫حرف قشنگی نیست، درسته؟ ‫حتی اگه واقعیت داشته باشه
‫نه. من هم یه مادر این‌جوری دارم
‫واقعا؟ کارش چیه؟
‫کل روز اخبار تلویزیون رو می‌بینه
‫کارش همینه
‫مادر تو چی؟ وقتی که زنده بود
‫وقتی که زنده بود
‫یک دزد خیلی موفق بود
‫واقعا؟ - ‫آره، متاسفانه -
‫چی می دزدید؟
‫سوال بی‌ادبانه‌ای بود؟ متاسفم
‫نه، اصلا
‫اون هرچی دم دستش می اومد رو می دزدید
‫ آثار هنری دزدید. جواهر دزدید ‫هویت افراد دیگه رو دزدید
‫برای همین ما مجبور بودیم ‫همیشه‌ی خدا جابه‌جا شیم
‫به همین خاطر درمورد همه‌چیز دروغ می گفت
‫حتی به من
‫خب، شاید می‌خواسته ازت محافظت کنه
‫مثل یک خانوم بچه دار حرف می‌زنی
‫دوتا دختر دارم. سامانتا و سارا
‫رزماری، می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
‫البته
‫دروغ می‌گی؟
‫به سامانتا و سارا؟
‫باباشون دروغ‌گوی خانواده بود
‫ما ده سال با هم زندگی کردیم
‫تا قبل اینکه بفهم توی یه شهر دیگه ‫یه زن و بچه‌ی دیگه هم داره
‫اوه، خدای من - ‫آره -
‫فکر کنم دروغ گفتن بدترین کاریه که ‫می‌تونی در حق یک نفر انجام بدی
‫من سند زنده‌ی این حرفم
‫مطمئنم مامانت عاشقت بود ‫ و بهت افتخار می‌کرد
‫آخر کار من رو بخشید
‫برای چی؟ - ‫دزدیدن ازش -
‫چی دزدیدی؟ - ‫یه یاقوت -
‫نظیر نداره ‫تا حالا مثلش رو ندیدی
‫البته داد من رو دستگیر کنن ‫و منو انداخت زندان
‫برای دزدین اون یاقوت؟ - ‫و آتیش زدن -
‫و قتل
‫و هرج و مرج عمومی، و همراه با چیزهای دیگه
‫می‌دونی، مشکل داشتن این یاقوت
‫این بود که همه همیشه می‌خواستن از من بگیرنش
‫و خب، منم کاری که مجبور بودم رو انجام می دادم
‫مردم رو به قتل می‌رسوندی؟
‫آدمای خوبی نبودن
‫نه مثل تو و سوزی
‫درسته، سوزی؟
‫درست نیست، دختر گُلم؟
‫می‌دونی کجاییم؟
‫چشم‌اندازمون به هوس و مزاج ‫ستاره صبحگاهی بستگی داره
‫ستاره صبحگاهی؟
‫باید شب رو توی یک مکان فلاکت بار سر کنیم
‫لوسیفر ستاره صبحگاهی
‫همون شیطان؟
‫فرمانروای جهنم یک شیطان معمولی نیست
‫پس، شما دوتا هم‌دیگه رو می‌شناسین؟
‫خیلی وقته هم‌دیگه رو می‌شناسیم
‫وقتی برای اولین بار هم رو دیدیم ‫لوسیفر فرشته سمائیل بود
‫یادم رفته بود که شیطان قبلا فرشته بوده
‫اون هم نه هر فرشته ای
‫زیباترین، باهوش‌ترین ‫و قدرت‌مندترین در میان فرشته‌ها
‫خالق رو که کنار بذاریم، لوسیفر ‫احتمالا قوی‌ترین موجود دنیاست
‫از تو هم قوی‌تره؟
‫خیلی. مخصوصا الان
‫چرا الان؟
‫دفعه‌ی آخری که اینجا بودم ‫یک مهمان افتخاری بودم
‫یه سفیر از قلمروی خودم
‫این دفعه، خودم رو دعوت کردم
‫و خودم سمبل‌هامو ندارم
‫ولی تو هنوز رویای ابدی هستی، درسته؟
‫شنت رو داری
‫مشکل چیه؟
‫اسکواتربلوت، اون رفته
‫خیلی‌خب، هول نکن
‫من پرواز می‌کنم به سمت بالا ‫تا ببینم کجاییم
‫نه، این کار رو نمی‌کنم
‫از این طرف
‫به‌نظرت راهِ کاخ همینه؟
‫یه اهریمن صدتا انگیزه برای کارش داره
‫هیچکدومشون نیت خوبی ندارند
‫اهریمن
‫این راهش نیست
‫کایکول؟
‫ارباب رویاها؟
‫خودتی
‫درود، نادا
‫کایکول
‫چه‌قدر برای رسیدن این روز دعا کردم
‫می‌دونستم میای
‫خیلی برام دردناکه تو رو این‌طوری ببینم
‫پس، آزادم کن، ارباب
‫فقط بخشش تو می‌تونه آزادم کنه
‫دیگه عاشقم نیستی؟
‫ده هزار سال گذشته نادا
‫آره، هنوز دوستت دارم
‫ولی هنوز نبخشیدمت
‫بیا، متیو
‫کایکول، من امیدم رو از دست نمی‌دم
‫هیچ‌وقت ناامید نمی‌شم
‫آره، اعتراف می‌کنم در گذشته ‫ممکنه کارهایی کرده باشم
‫که از لحاظ اخلاقی... مبهم و تاریک باشه
‫ولی درمورد طبیعت انسان
‫و راز درک واقعی و شفقت به من چیز هایی آموخت
‫می‌خوای بدونی چیه؟
‫اره
‫ممکنه نسبتا عجیب به‌نظر برسه
‫ولی راز شفقت و هم‌دلی داشتن نسبت به مردم
‫اینه که بدونی اون‌ها اساسا خود‌خواه هستن
‫و این رو بدون قضاوت کردن می‌گم
‫انسان‌ها همین‌طوری خلق شدن
‫ولی اگه این‌ رو از اولش بدونی
‫اگه درک کنی که سر و کار ما
‫،با کسایی که مادر زادی خودخواه هستن
‫بعدش زندگی خیلی منطقی‌تر می‌شه
‫خوبی؟
‫ببخشید، گوشیم لیز خورد
‫چی داشتی می‌گفتی؟
‫داشتم می‌گفتم
‫دونستن اینکه مردم خودخواه هستن
‫تو رو رها می‌کنه و کارها ‫ و دروغ‌هاشون رو به خودت نمی‌گیری
‫مردم دروغ می‌گن چون خودخواهن
‫دروغ می‌گن چون انسان هستن
‫دروغ می‌گن چون ترسیدن
‫مردم هرچیزی می‌گن
‫هرکاری می‌کنن تا آسیب نبینن
‫به‌هرصورت، من این‌طوری فکر می‌کنم
‫تو خیلی خوبی، رزماری
‫منظورت رو نمی‌فهمم
‫طبق تجربه‌ی من، مردم اساسا خودخواهن
‫و از روی تجربه تو می‌گی ترسیدن
‫که خب ترسیدن، همه‌مون می‌ترسیم ‫کاملا درست می‌گی
‫و خوب
‫ممنون
‫اشکالی نداره اگه برای بنزین زدن توقف کنیم
‫نه، اصلا
‫خب، اون زنی که اونجا دیدیم
‫چیزی هست که بخوای ‫ با دوستت درمیون بذاری، متیو؟
‫اسمش ناداست
‫اون فرمانروای قبیله‌ای بود ‫که اسم خودشونو گذاشته بودن قبیله ی نخستین
‫ما عاشق هم بودیم
‫خب چی‌کار کرد؟ چه‌طوری کارش به اینجا کشید؟
‫از دستورم سرپیچی کرد
‫صبرکن. تو اینجا انداختیش؟
‫ستاره‌ صبحگاهی داره بهم خبر می‌ده ‫که جهنم آماده‌ی ملاقات من شده
‫چرا وایستادیم؟
‫رسیدیم
‫سلام
‫سلام، دریم
‫درورد بهت، لوسیفر ستاره‌ صبحگاهی
‫و به تو، مزکین از خانواده لیلیم
‫درود، ارباب رویاها
‫خوب به‌نظر می‌رسی، دریم. خوبی؟
‫و خانواده‌ات، دستنی، دث، دیسپیر و بقیه خوبن؟
‫فکر کنم فرمانروای جهنم می‌دونه که ‫این یه ملاقات اجتماعی نیست
‫اومدی با من متحد شی؟
‫تا قلمروت رو با ما متحد کنی؟
‫تا حاکمیت جهنم رو به رسمیت بشناسی؟
‫حب تو که احساستم ‫ در این مورد رو می‌دونی، نورآور
‫احساسات عوض می‌شن
‫مخصوصا احساسات کسی که ‫توسط انسان‌ها دستگیر و حبس شده
‫از تو انتظار بیشتری داشتیم، مورفیوس عزیز
‫من اومدم چون کلاه‌خود قدرتم ازم دزدیده شده
‫فکر می کنم یکی از اهریمن‌های تو اونو دزدیده
‫میخواهم پسش بگیرم
‫همین الان
‫دریم، کاش به همین راحتی‌ها بود
‫ولی قوانینی وجود داره، می‌دونی
‫دستورالعمل‌هایی که باید رعایت بشه
‫کدوم اهریمن کلاه‌خودت رو داره؟
‫اسمش رو بگو و ما برات میارمیش
‫اعتراف می‌کنم اسمش رو نمی‌دونم
‫پس باید همه‌شون رو احضار کنیم
‫بفرما، دریم، می‌تونی بازجویی کنی
‫کدوم اهریمن کلاه‌خودت رو داره؟
‫...باید یکی یکی باهاشون حرف بزنیم، یا
‫نیازی نیست
‫باعث تعجبمونه که چه‌قدر راحت جا می‌زنی
‫می‌دونیم که چه‌قدر به ابزارت وابسته‌ای
‫ولی ابزار از فریب‌امیزترین تله‌ها هستن
‫ما بهشون وابسته می‌شیم
‫و در نبودشون آسیب‌پذیر
‫ضعیف، و بی‌دفاع می‌شیم
‫نه کاملا
‫شِن‌ام رو دوباره به‌دست آوردم
‫من رو به جهنم آورد
‫و حالا چیزی رو که ‫ توی جهنم مال منه رو پیشم میاره
‫اسمت رو بهم بگو، اهریمن
‫مجبورم بهش بگم؟
‫این کورونزونه. یکی از دوک‌های جهنم
‫...کورونزون
‫اون کلاه‌خود مال منه ‫باید بهم برش گردونی
‫نه. الان مال منه
‫این رو با یه انسان فانی ‫ در ازای یه چیز محقر عوض کردم
‫مبادله‌ منصفانه‌ای بود. قانونی رو نشکوندم
‫و اگه پادشاه رویاها ‫ می‌خواد کلاه‌خودش رو پس بگیره
‫باید براش باهام بجنگه
‫خیلی‌خب
‫تو به چالش می‌کشم، کورونزون
‫قوانین رو که می‌دونی، ارباب رویاها
‫اگه ببرم تو کلاه‌خود رو بهت بر می گردونم
‫،و اگه ببازی
‫برای ابدیت توی جهنم ‫به‌عنوان برده‌ام بهم خدمت می‌کنم
‫شرایط رو قبول می‌کنم
‫و کی رو انتخاب می‌کنی ‫ تا توی مبارزه برات بجنگه؟
‫خودم می‌جنگم
‫کورونزون، تو کی رو انتخاب می‌کنی ‫تا به جات بجنگه؟
‫من شما رو انتخاب می‌کنم، علیاحضرت
‫عذر می‌خوام دریم، ولی قوانین جهنم ‫ایجاب می‌کنه من سلحشورش بشم
‫ولی اگه باهام نجنگی
‫من شرایط رو قبول کردم
‫بذارین مبارزه شروع بشه
‫بیشتر از 5 دقیقه طول نمی‌کشه
‫اوه مشکلی نیست، عجله نکن
‫انگار باید برم اول پولش رو داخل حساب کنم
‫چیزی نمی‌خوای؟ تشنه نیستی؟
‫نه ممنون، خوبم
‫خیلی زود برمی‌گردم
‫راستش، رزماری
‫...اوه
‫اگه اشکالی نداره، یک نوشیدنی می‌خوام
‫حتما. چی دوست داری؟
‫نمی‌دونم. 30 سالی می‌شه ‫ پام رو توی این دنیا نذاشتم
‫سی سال گذشته رو تو زندان بودی؟
‫نه تیمارستان بودم
‫اونجا گزینه‌های نوشیدنیمون خیلی محدود بود
‫خانوم‌ها مقدم‌ترن
‫هرچی خواستی بخریا، مهمون من
‫مطمئنی؟
‫اره
‫کارت اعتباریم رو به فروشنده می‌دم
‫می‌خوام برام به پلیس زنگ بزنی
‫متاسفم، چی گفتین؟
‫می‌خوام برام به پلیس زنگ بزنی
‫اون مردی که باهاشم یه قاتل فراریه
‫سرکارم گذاشتی؟ - ‫لطفا به پلیس زنگ بزن -
‫خیلی‌خب
‫الان بهشون زنگ می‌زنم
‫سلام
‫زنگ زدم که یه مورد اضطراری رو گزارش کنم
‫از پمپ بنزین بیرون جاده 7 زنگ می‌زنم
‫درسته
‫اره، درسته
‫...می‌خواین کسی رو بفرستین
‫رزماری، باید بریم
‫ولش کن
‫و ما قراره اینجا وایستیم ‫هر سه تامون، تا پلیس بیاد
‫مردجوان، بهت قول می‌دم ‫دلت نمی‌خواد تفنگت رو سمت من نشونه بگیری
‫اقا، اگه از جات تکون بخوری ‫بهت شلیک می‌کنم
‫لطفا نکن
‫فقط به خودت آسیب می‌زنی
‫نباید اینکار رو می‌کردی
‫اشتباه منه که بهت اعتماد کردم
‫می‌خوای بهم آسیب بزنی؟
‫منو می بری پیش یاقوتم؟
‫پس دلیلی برای آسیب زدن بهت ندارم
‫تا وقتی که یک دلیلی بهم بدی
‫خانوم ها و آقایون خوش اومدین
‫امروز برای سرگرمی و خوشی شما
‫یه چالش رسمی داریم
‫مبارزه‌کننده دریمه
‫کسی که زمانی ارباب قلمروی خواب بود
‫من به عنوان کسی که به چالش کشیده شده ‫من سلحشور خودم رو انتخاب کردم
‫فرمانروای جهنم، لوسیفر ستاره صبحگاهی
‫تا به نمایندگی از من در رقابت مهارت ‫اعتماد به‌نفس و تحول شرکت کنه
‫قدیمی‌ترین بازی
‫متیو، می‌خوام به قلمرو رویا برگردی
‫چی؟ نه
‫تنها دلیله که اجازه دادم بیای
‫تا ترکت کنم؟
‫اگه نتونم اینجا رو ترک کنم
‫نمی‌خوام لوسین از سرنوشتم بی‌خبر بمونه
‫دوباره نه
‫شن تو رو برمی‌گردونه - ‫من بر نمی‌گردم -
‫مورفیوس، من دارم مسابقه‌ی مقدماتی رو ‫به نحوی قطع می‌کنم؟
‫نه فقط یه صحبت انگیزشی کنار رینگه، علیاحضرت
‫ما برای کلاه‌خود اومدیم انجا ‫و بدون اون اینجا رو ترک نمی‌کنیم
‫حالا می‌بینیم
‫به عنوان کسی که به چالش کشیده شده
‫ شمارنده رو تنظیم می‌کنم ‫و حرکت اول رو انجام می‌دم
‫خیلی‌خوب
‫حرکت رو انجام بده
‫...من
‫یک دایروُلف هستم ‫[ گرگ عظیم الجثه که نژادش منقرض شده ]
‫شکارچی که شکارش رو سلاخی می‌کنه
‫من یک شکارچی‌ام
‫شکارچی سوار بر اسب، کشنده‌ی گرگ
‫من یک افعی‌ام
‫نیش زننده‌ی اسب
‫با دندان‌های سمی
‫من یک پرنده‌ی شکاری‌ام
‫مارخوار، با چنگال‌های تیز
‫من یک سلاخم
‫کشنده‌ی موجودات زنده
‫من یک دنیا هستم
‫شناور در فضا و پرورش دهنده زندگی
‫من یک نوا اختر هستم
‫منفجر می‌شوم، و سیاره‌ها رو می‌سوزنم
‫من یک کیهان هستم
‫در بردارنده‌ی همه چیز ‫تمامی زندگی‌ها در من وجود دارن
‫من ضد زندگی هستم
‫هیولای قضاوت
‫تاریکی در پایان همه ‌چیز
‫بعدش چی می‌شی، ارباب رویاها؟
‫...من
‫رئیس؟
‫هی، رئیس
‫هنوز، به هوشی، دریم؟
‫بله هست، و این هم جزء حرکتشه، علیاحضرت
‫حرکت دیگه‌ای باقی نمونده
‫چی می‌تونه از ضد زندگی جون سالم به‌در ببره
‫هی، رئیس. بهم گوش کن می‌دونی ‫ چی می‌تونه از ضد زندگی جون سالم به‌در ببره؟
‫تو
‫رویاها نمی‌میرن
‫نه اگه بهشون ایمان داشته باشی
‫و من اعتقاد دارم رویای ابدی ‫هیچ‌وقت نامه رسونش رو اینجا
‫توی جهنم پیش لوسیفر تنها نمی‌ذاره
‫...من
‫...امید
‫هستم
‫امید
‫خب، روشنی بخش
‫الان نوبت توئه
‫چی امید رو می‌کشه؟
‫کورونزون، کلاه‌خودش رو بهش بده
‫نه
‫نمی‌دم
‫مال منه، لطفا
‫ممنون، مزکین
‫ممنون، روشنی بخش
‫فرمانروای جهنم قطعا شرافتمنده
‫این رو فراموش نمی‌کنم
‫شرافتمند؟
‫حتما، شوخی می‌کنی
‫بیرون رو ببین، مورفیوس
‫میلیاردها ارباب جهنم ‫درمقابلت صف بستن
‫بهمون بگو
‫چرا باید بذاریم بری؟
‫با کلاه‌خود یا بدون اون، اینجا هیچ قدرتی نداری
‫بلاخره
‫رویاها توی جهنم چه قدرتی دارن؟
‫می‌گی اینجا هیچ قدرتی ندارم
‫احتمالا درست می‌گی
‫..ولی اینکه بگی رویاها توی جهنم قدرتی ندارن
‫بهم بگو، لوسفیر ستاره‌ صبحگاهی
‫جهنم چه قدرتی داره ‫اگه کسایی که اینجا زندانی‌ان
‫...نتونن رویای
‫بهشت رو داشته باشن؟
‫...یک روز،‌مورفیوس
‫نابودت می‌کنیم
‫فعلا تا اون روز خدافظ، روشنی بخش
‫فکر می‌کنی لوسیفر دنبالت میاد؟
‫چرا؟
‫چون تو الان جلوی همه ‫فرمانروای جهنم رو نابود کردی؟
‫اصلا می‌تونی با این کلاه‌خود روی سرت ببینی؟
‫می‌تونم
‫می‌تونم یاقوت رو ببینم
‫یک چیزی درست نیست
‫یکی تغییرش داده
‫همینجاست؟
‫آره. ممنون
‫پس اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫...می‌دونم قراره ازش پشیمون بشم،‌ولی
‫می‌خوای تا جایی برسونمت؟
‫واقعا می‌خوای من دوباره سوار این ماشین بشم؟
‫راستش رو بگو. دروغی در کار نباشه
‫می‌خوام برم خونه
‫تو آدم خوبی هستی، رزماری
‫متاسفانه، آدمای خوب ‫به‌ندرت توی این دنیا زنده‌ می‌مونن
‫فقط به سوزی آسیب نزن، لطفا
‫...برام مهم نیست چه بلایی سر من میاد ولی
‫بیا
‫بگیرش
‫بندازش گردنت
‫از الان به بعد ‫ هیچ‌کس نمی‌تونه بهت آسیب بزنه
‫ حتی من
‫دیگه نیازی نیست بترسی ‫یا دوباره دروغ بگی
‫خودت بهش نیاز نداری؟
‫نه. من یاقوتم رو دارم
‫!رئیس
‫یاقوت باعث می‌شه رویاها به حقیقت تبدیل بشه
‫و من قراره ازش استفاده کنم ‫ تا دنیا رو نجات بدم