.
[برنامه‌ی صبحگاهی] [فصل چهارم، قسمت اول]
[آوریل 2024]
[المپیک 2024 پاریس]
‫سلام، من الکس لیوی هستم. و شما در حال تماشای ‫بازی‌های تابستانی پاریس 2024 فقط از شبکه‌ی یوبی‌اِن هستید.
‫ما شما رو به ردیف اول می‌بریم
‫برای تماشای نفس‌گیرترین ‫لحظات المپیک...
‫و با تمام ورزشکاران محبوبتون ‫گپ و گفتی خودمونی خواهیم داشت.
‫ما دنیا رو برای شما به ارمغان میاریم، ‫هر کجای این کره‌ی خاکی که باشید.
‫به آینده خوش آمدید.
‫این سیستم هوش مصنوعی مولد می‌تونه ‫صدای هر مجری رو بازتولید کنه،
‫و تمام لحن‌ها و احساسات رو ‫در بیش از 40 زبان پوشش می‌ده.
‫بن، بیا اینجا.
‫بگو که چطور قراره در پاریس ازش استفاده کنیم
‫حتماً. خب، بیش از سه میلیارد نفر ‫المپیک رو تماشا می‌کنند.
‫مشکل اینجاست که اون‌ها به زبان خودشون ‫تماشا می‌کنند، نه از شبکه‌ی یوبی‌اِن.
‫با این تکنولوژی، ما می‌تونیم به مخاطبان عظیمی ‫که فقط به زبان ماندارین صحبت می‌کنند دسترسی پیدا کنیم،
‫یا ژاپنی، یا عربی.
‫و چیزی که امروز می‌بینید ‫فقط یک آزمایش بتائـه،
‫اما این اولین قدم به سوی ‫شخصی‌سازی کامل محتواست.
‫- بله. ‫- ما چی می‌شیم؟
‫یعنی ما هم قراره با هوش مصنوعی جایگزین بشیم؟
‫بی‌صبرانه منتظرم آواتارم رو آموزش بدم.
‫نه. هیچ‌کس اینجا قرار نیست ‫با هوش مصنوعی جایگزین بشه.
‫- واقعاً؟ ‫- نه.
‫پس تعدیل نیروها چی؟
‫می‌دونی، ما بیش از نصف ‫عوامل‌مون رو تو "برنامه صبحگاهی" از دست دادیم.
‫انگار هنوز تو دوران کرونا هستیم.
‫می‌دونم. ‫این دو سال خیلی چالش‌برانگیز بوده.
‫درسته. ولی ما دیگه ‫تعدیل نیرو و بازخرید نداریم.
‫به عنوان مدیرعامل، به شما قول می‌دم، ‫بدترین قسمت رو پشت سر گذاشتیم.
‫و...
‫و المپیک دور افتخار ما خواهد بود.
‫این جلسات عمومی واقعاً داره ‫شبیه داستان "لاتاری" می‌شه.
‫یه قدم تا شورش فاصله داریم.
‫فقط باید خودمون رو به پاریس برسونیم. ‫به محض اینکه اون مشعل المپیک روشن بشه...
‫اون‌وقت کارمندها می‌تونن هر دومون رو به آتیش بکشن
‫آینده مزخرفه.
‫اون آقای ورزشی حالم رو بهم می‌زنه. ‫زیادی بی‌ نقصه.
‫همه‌ی آدم‌های شبکه‌ی اِن‌بی‌اِن حالم رو بهم می‌زنن
‫لعنت به این ادغام. ‫حداقل اون میلیاردره خوش‌تیپ بود.
[پادکست گپ و گفت با برو هارتمن]
‫بچه‌ها، بیایید صادق باشیم. ‫مردها با یه بحران بزرگ جذابیت روبه‌رو هستن.
‫نمی‌دونم. ‫تو یه‌کم زیادی هیجان‌زده به نظر میای، داداش.
‫آره، هیجان‌زده‌ام، سانی.
‫مردم می‌پرسن، ‫"تو المپیک پاریس 2024 شرکت نمی‌کنی؟"
‫چی؟ دلت نمی‌خواد اونجا باشی؟
‫خب، اینم اصل ماجرا. ‫اولین المپیک‌ها مسابقات ارابه‌رانی داشتن.
‫بدون کفش مسابقه می‌دادن ‫و تا پای مرگ می‌جنگیدن.
‫بازی‌ها شش ماه طول می‌کشید.
‫و وقتی تموم می‌شد، یه عالمه ‫بُز قربانی می‌کردن و مهمونی می‌گرفتن.
‫آره، مثل تولد 40 سالگی تو؟
‫ولی حالا چی داریم؟
‫شنای هماهنگ... ‫ببخشید، شنای هنری...
‫- آره. ‫- پرش اسب، پینگ‌پنگ،
‫اون ورزشه با روبان‌ها. بی‌خیال دیگه.
‫خطرش کجاست؟ هیجانش؟
‫شکوهش کجاست؟
‫ولی، هی، من دارم سعی می‌کنم ‫خشمم رو کمرنگ کنم،
‫- و تعصبات مردسالارانه‌م رو کنترل کنم. ‫- خدایا.
‫"اجازه هست شما رو یه قهوه مهمون کنم؟"
‫ولی جداً، برادرانه بگم،
‫آمار تولد آمریکایی‌ها ‫سریع‌تر از محبوبیت بایدن داره افت می‌کنه.
‫برای همینه که باید برید به وب‌سایت من ‫و یه بسته "سبزیجات برادران" سفارش بدید.
‫مکمل روزانه‌ی شخصی خودم ‫تا سطح تستوسترون رو تنظیم کنه
‫و شما رو به دوران اوج برگردونه.
‫خواهش می‌کنم، خدایا، ‫نذار این مرد نسلش رو ادامه بده.
‫این یارو رو باور می‌کنی؟
‫خب، 50 میلیون نفر دیگه باورش دارن. ‫بهش عادت کن. اون موندنیه.
‫- مثل یه بیماری مزمن؟ ‫- به نظرم یه‌کم بامزه‌ست.
‫این خیلی چیزها رو توضیح میده.
‫اینجا رو برام مدیریت کن، باشه؟
‫بهت می‌گم، رِمی، هر کاری می‌کنی، ‫مدیر اجرایی نشو.
‫نگران نباش. من می‌خوام کارگردانی کنم.
‫خب، برای مصاحبه‌ی فردا، ‫ساعت 8 می‌رسن.
‫- ساعت 6 برای گریم چطوره؟ ‫- 5:30.
‫‏5:30. و یه چیزی هم ‫در مورد یه کلاه بِرِه برای تبلیغ گفتن.
‫خدایا. لعنت بهش. عمراً. ‫هیچ کلاه بِرِه‌ی لعنتی در کار نیست.
‫- آره، احمقانه‌ست. ‫- خیلی احمقانه‌ست.
‫- سلام، جرمی. چه خبر؟ ‫- سلام.
‫بانوی گیوتین. ‫امروز چند تا کله پرید؟
‫می‌دونی چقدر ‫آرزو داشتم می‌تونستم اخراجت کنم؟
‫- آمار این هفته‌ام رو دیدی؟ ‫- ندیدم.
‫شماره یک تو پلتفرم استریم. ‫شماره یک تو قلب من.
‫گم‌شو بابا، داداش.
‫اون عاشقمه.
‫اون واقعاً عاشقمه.
[هالیوود]
‫خب، چی شده؟ کی مُرده؟
‫ما. امروز نمی‌تونیم تو مرکز شهر فیلمبرداری کنیم
‫و از من نپرس کِی می‌تونیم.
‫صبر کن، شهرداری دوباره مجوزهامون رو لغو کرده؟
‫بیرون بودی؟ ‫راستش، بی‌خیال. بیرون نرو.
‫دود نارنجی؟
‫چی شده، ترامپ رو پاپ کردن؟
‫اون آتیش‌سوزی تو شماله.
‫جهت باد عوض شده، ‫که یعنی نه فیلمبرداری تو لوکیشن، نه تصویر هوایی.
‫باشه.
‫صحنه‌ی بدلکاری رو میاریم داخل، ‫تو استودیو فیلمبرداری می‌کنیم.
‫از پس هزینه‌اش برمیایم؟
‫کایل، فیلم بدون ‫اون صحنه‌ی بدلکاری جواب نمیده.
‫یالا!
‫اول اعتصاب، ‫حالا هم این گند کاری جلوی کارم رو گرفته.
‫فقط بگو می‌خوای چی کار کنم.
‫دعا کن بارون بیاد.
‫یه سیل لعنتی بیاد.
‫هی. تیم ورزشکارها ‫تو راهه. آماده‌ای بریم؟
‫خدایا، چیپ مسخره به نظر میاد. ‫چی شده، الان مدل جی.کرو شده؟
‫صبر کن، چی؟
‫مستندش داره تو جشنواره کن اکران می‌شه.
‫جالب نیست؟
‫تو از قبل می‌دونستی؟
‫راستش، یه جورایی خوبه.
‫و تو دیدیش؟
‫خیلی‌خب. چرا بهم نگفتی؟
‫خب، فکر نمی‌کردم بخوای بدونی، ‫مثلاً، شاید ناراحت بشی.
‫چرا نخوام بدونم؟ ‫من دوست دارم همه چیز رو بدونم.
‫برام مهمه که کارمندان حوزه‌ی رأی‌گیری ‫تهدید می‌شن.
‫برام سلامت ‫انتخابات مهمه.
‫یعنی، این‌ها چیزهاییه که دوست دارم بدونم، ‫مخصوصاً اگه چیپ، می‌دونی...
‫آره. نه، مثل یه اکران رایگان بود،
‫ولی می‌تونم یه کپی برات بگیرم ‫اگه بخوای ببینیش.
‫نه، وقت ندارم. وقت ندارم ‫ببینمش. و ناراحت نشدم.
‫خدایا.
‫خیلی‌خب، حدود ده دقیقه‌ی دیگه وقت داریم. ‫بزن بریم.
‫رویای المپیک، ‫امید و روح انسانی.
‫ما نسخه‌ی واقعی "ری اسکای‌واکر" رو داریم. ‫یالا، بچه‌ها. این یه فرصت طلاییه.
‫- سوال‌های من رو برام میاری؟ ‫- حله.
‫باورم نمی‌شه این کار رو جور کردیم. ‫من مذاکرات صلحی رو پوشش دادم که کمتر از این جنجالی بود.
‫آره. می‌خوای ‫سوال‌ها رو دوباره مرور کنیم؟
‫- اون‌ها بهم هشدار دادن که از متن خارج نشم. ‫- نه. من خوبم.
‫فقط مطمئن شیم این قضیه ‫تبدیل به یه تبلیغ
‫برای سوءاستفاده‌ی بقیه نشه.
‫- چشمت ترسیده‌ها. ‫- درسته.
‫- هی، سلام. ‫- دیر اومدی.
‫خب، تو زمین و زمان رو به هم دوختی ‫تا این اتفاق بیفته.
‫می‌خوام این پدیده رو از نزدیک ببینم.
‫- ممنون، عزیزم. ‫- بله، البته.
‫- سلام، سلام. المپیکی ما اینجاست. ‫- واو.
‫خانم ناظری، ایشون الکس لیوی هستن.
‫الکس، با رویا آشنا شو.
‫خیلی ممنون که با این ‫مصاحبه موافقت کردید. باعث افتخار ماست.
‫سلام.
‫و شنیدم پدرتون در صورت نیاز ‫ترجمه خواهند کرد؟
‫بله. سلام. آرشام ناظری. خوشوقتم.
‫خوشوقتم. کی رسیدید؟
‫امروز صبح.
‫فرصت کردید شهر رو ببینید؟
‫یه‌کم. ‫اون می‌خواست پل بروکلین رو ببینه.
‫نه، تو می‌خواستی پل رو ببینی.
‫من می‌خوام بروکلین رو ببینم.
‫تو بروکلین چی هست؟
‫تیموتی شالامه.
‫اگه می‌شه شروع کنیم...
‫البته.
‫درسته. می‌شه میکروفون‌تون رو وصل کنیم؟ ‫درست همین‌جا.
‫بازم ممنون. ‫این برای دخترم خیلی مهمه.
‫[لطفاً کمک‌مون کن]
‫رویا، می‌دونم که پدرت ‫تو رو با شمشیربازی آشنا کرد.
‫بله... من عاشق "سه تفنگدار" هستم.
‫می‌فهمم.
‫و تو تمام زندگیت رو ‫وقف این ورزش کردی.
‫چرا دوستش داری؟ چی بهت میده؟
‫وقتی ماسکت رو می‌زنی، ‫می‌تونی هر کسی که می‌خوای باشی.
‫و این حتماً حس رهایی‌بخشی داره.
‫بله. باعث می‌شه حس کنم...
‫آزادم.
‫امروز مسائل بحث برانگیزی مطرح میشه ...درمورد
‫درمورد حقوق زنان.
‫- شما چی می‌... ‫- همین الان مصاحبه رو متوقف کنید.
‫ببخشید، مشکلی پیش اومده؟
‫سیاسی نه. ما توافق کرده بودیم.
‫سوال رو حذف می‌کنیم، ‫فقط به ورزش می‌پردازیم. همه چیز خوبه.
‫متأسفم. کاملاً درک می‌کنم.
‫پارامترها خیلی واضح بودن.
‫باشه، باشه.
‫باشه. چطوره ما بریم اون‌ور ‫تا اون‌ها این قضیه رو حل کنن، باشه؟
‫باشه. بیا در موردش حرف بزنیم.
‫مطمئنم می‌تونیم یه راهی برای ‫ادامه پیدا کنیم.
‫ما واقعاً از حضور رویا اینجا هیجان‌زده بودیم...
‫- می‌خواید اینجا بمونید؟ ‫- بله.
‫- چرا؟ چرا اینجا؟ چرا پاریس نه؟ ‫- اونجا تدابیر امنیتی خیلی زیاده.
‫کاملاً مطمئنید ‫که می‌خواید این کار رو بکنید؟
‫ما برنمی‌گردیم.
‫خیلی‌خب. من می‌تونم با ‫وزارت امور خارجه تماس بگیرم،
‫- ولی این تنها کاریه که می‌تونم بکنم. ‫- ممنون.
‫- لعنتی. ‫- داریم می‌ریم. همین الان.
‫یه لحظه، لطفاً.
‫باشه.
‫یه آسانسور باری در انتهای ‫راهرو هست. یه ماشین شاسی‌بلند سیاه بیرون هست.
‫اون ماشین منه. به راننده‌ام پیامک می‌دم. ‫فقط برید. باید برید.
‫فکر می‌کنم بهترین گزینه‌ی ما اینه که ‫برای فردا دوباره هماهنگ کنیم.
‫می‌تونیم یه قدم عقب بریم، و...
‫خدایا.
‫فکر می‌کنی واقعیه؟
‫این ساعت، مانور نیست.
‫خیلی‌خب. باید همه رو از ‫ساختمون خارج کنیم. بچه‌ها، پایین، همین الان.
‫- چه خبره؟ ‫- هنوز نمی‌دونیم.
‫باشه. یه آسانسور باری ‫در انتهای راهرو هست.
‫یه ماشین شاسی‌بلند سیاه اون طرف خیابونه. ‫دخترت تو راهه. برید.
‫- الکس، رویا کجاست؟ ‫- یالا.
‫رویا!
‫- لعنتی. ‫- خدایا. چه...
‫خدایا.
‫- لعنتی. ‫- خدای من.
‫هی، خوبی؟ ‫می‌تونی ماشین رو خاموش کنی؟
‫تو آژیر خطر رو به صدا درآوردی.
‫اون‌ها به یه راه خروج احتیاج داشتن.
‫ببخشید که شب‌تون رو خراب کردم.
‫خواهش می‌کنم، من از همپتونز متنفرم. ‫هیچ‌کس تو مهمونی‌ها نمی‌خونه.
‫خب، دقیقاً چطور این اتفاق افتاد؟
‫از الکس بپرس، جنگجوی خط مقدم‌مون.
‫بامزه‌ست، نه؟
‫تو از دست آزارگر جون سالم به در می‌بری، ‫میلیاردر رو فراری میدی،
‫بعد یه نوجوان وارد می‌شه ‫و ما عقلمون رو از دست می‌دیم.
‫سلین، باور کن. اگه من هیچ ایده‌ای داشتم ‫که این اتفاق قراره بیفته...
‫مهم نیست. ‫تو می‌دونی باید چی کار کنی.
‫اگه از الکس بخوام از بازی‌ها کناره‌گیری کنه، ‫هیچوقت دست از سرمون برنمی‌داره.
‫و اگه این کار رو نکنی، ‫این حادثه‌ی کوچیک گردن تو می‌افته.
‫مردم عاشق این می‌شن. ‫فصل شکار اقلیت‌های موفقه.
‫خب، چه انتظاری داری؟
‫تو گارد قدیمی رو فراری دادی، ‫دستی که بهت غذا می‌داد رو گاز گرفتی،
‫و حالا قصد جونت رو کردن.
‫چرا مردم از اینکه ‫زنان کارها رو اداره کنن متنفرن؟
‫استلا.
‫اون‌ها به زن بودن ما اهمیت نمیدن.
‫اون‌ها به سرمایه‌گذاری هشت میلیارد دلاری ‫ما تو المپیک اهمیت میدن.
‫و اگه اون به فنا بره،
‫تو ضربه می‌خوری، نه من،
‫یا هر کس دیگه‌ای تو هیئت مدیره.
‫چه گندکاری‌ای.
‫در واقع می‌گن "گند حسابی".
‫روش من بهتره.
‫من با اف‌بی‌آی صحبت کردم.
‫رویا و پدرش به ‫یک خانه‌ی امن منتقل خواهند شد.
‫خدای من. باید هر چه سریع‌تر ‫باهاشون مصاحبه کنم.
‫و چی بگی؟ که تو ماشین فرار رو ‫فراهم کردی؟ مطلقاً نه.
‫استلا، بی‌خیال! ‫یه مصاحبه با یه ورزشکار
‫که درست قبل از بازی‌ها ‫تصمیم به مهاجرت گرفته؟
‫پدر رویا کارهای سیاسی می‌کنه.
‫اون کسیه که براشون مهمه. ‫نه دختره.
‫چی؟
‫- لعنتی. ‫- بایکوت کامل خبری
‫تا اطلاع ثانوی. ‫تنها مصاحبه‌ای که باید نگرانش باشی
‫جلسه بازجوییت با ‫مأموران فدرال هفته‌ی آینده‌ست.
‫من هیچ ایده‌ای نداشتم پدرش ‫درگیر هیچ‌کدوم از این‌ها بوده.
‫آره، هیچ‌کس نداشت.
‫عالیه، پس ما باعث ‫یه حادثه‌ی بین‌المللی شدیم.
‫باید به کمیته‌ی المپیک بگیم.
‫اون باید جالب باشه.
‫ما بهشون قول بی‌طرفی دادیم.
‫کل هدف این مصاحبه این بود که ‫نشون بدیم پوشش خبری ما می‌تونه غیرسیاسی باشه.
‫و با توجه به مشکلات اخیر،
‫اگه این قضیه خراب بشه، ‫حمایت مالی‌مون رو از دست می‌دیم، پول تبلیغات...
‫یا فقط جنگ جهانی سوم رو شروع می‌کنیم.
‫لعنتی. ممکنه کمیته المپیک قراردادمون رو بازنگری کنه؟ ‫مثلاً، ممکنه بازی‌ها رو ازمون بگیرن؟
‫نمی‌دونم. احتمالاً امسال نه،
‫ولی این اولین سال از یه قرارداد 12 ساله‌ست، ‫پس ممکنه.
‫ما تو وال استریت کلی ‫التماس کردیم تا پول قرض بگیریم.
‫بعدش رفتیم خرید و بزرگترین ‫رویداد ورزشی روی زمین رو خریدیم.
‫من تو رود سن دست و پا زدم،
‫و به معنای واقعی کلمه کثافت خوردم ‫تا این قرارداد رو ببندم.
‫ما دیگه پول و پارتی نداریم.
‫اگه المپیک رو از دست بدیم، ‫شبکه رو از دست می‌دیم.
‫اون‌ها داشتن ازم کمک می‌خواستن. ‫تو هم دقیقاً همین کار رو می‌کردی.
‫من فقط نمی‌خوام شکست بخوریم.
‫- می‌فهمم. ‫- باشه.
‫می‌خوام از مصاحبه‌های ‫مقدماتی المپیک کناره‌گیری کنی.
‫- چی؟ ‫- باید آب‌ها رو از آسیاب بندازیم،
‫مطمئن شیم که هنوز می‌تونی ‫بازی‌ها رو با کریس گزارش کنی.
‫- بله. ما تو رو تو پاریس لازم داریم. ‫- باشه؟
‫خدای من. باورم نمی‌شه.
‫- می‌خوام کریس رو برای این مصاحبه‌ها بذارم. ‫- نه. صبر کن.
‫کریس همین الانشم خیلی سرش شلوغه. ‫پنج روز در هفته برنامه صبحگاهی رو داره.
‫- داره برای پاریس آماده می‌شه. نمی‌تونیم... ‫- پس فعلاً از برنامه صبحگاهی برش دار.
‫- استلا. نمی‌تونیم... ‫- باید بازی‌ها رو در اولویت قرار بدیم،
‫هر طور که شده.
‫بن، با عوامل حرف بزن. هیچ‌کس نباید ‫به هیچ بنی‌بشری بگه امشب اینجا چی شد.
‫ما خانه‌ی المپیک هستیم.
‫ما سوئیس هستیم.
‫ما طرف کسی رو نمی‌گیریم.
‫کایل، چقدر بده؟
‫36 تا برداشت کرده.
‫ظاهراً دیوار ویدیویی درست نیست،
‫و از طرز نگه داشتن چتر توسط ‫اون خوشش نمیاد.
‫درسته، و فکر کنم... اون... کجاست؟
‫آره. حاضر نیست از کاروانش بیاد بیرون.
‫- درسته. ‫- یه کابوسه.
‫یه کابوس؟ نه، کایل. نه.
‫ما اینجا داریم رویا می‌سازیم. ما ‫خوش‌شانس‌ترین آدم‌های دنیاییم، درسته؟
‫یه ماساژ توموکو، ‫یه بطری نوشیدنی خنک،
‫یه چیز خوشگل ‫و بی‌فایده منتظرش باشه
‫تو ماشینش تا وقتی کارمون تموم بشه، باشه؟ برو
‫- سلام. ‫- کوری، بدبخت شدم.
‫- آره. ‫- ما بهترین لوکیشن رو داشتیم
‫با یه منظره‌ی خیره‌کننده. و حالا، مهم‌ترین ‫صحنه‌ی فیلم لعنتی من
‫شبیه یه اسکرین سیور مزخرف شده.
‫ویل، رفیق، مادر طبیعت برنامه‌های ‫دیگه‌ای برامون داشت، باشه؟
‫آروم باش. من باهاش حرف می‌زنم. تو برو ‫یه‌کم بادوم بخور و تو لترباکسد بچرخ.
‫آخه نگه داشتن یه چتر لعنتی ‫چقدر سخته؟
‫- می‌دونم. امان از بازیگرها، درسته؟ ‫- خدایا.
‫سلام. کوری‌ام.
‫بابت این همه ماجرا متأسفم.
‫کارگردان‌ها رو که می‌شناسی. ‫موجودات دمدمی مزاجی هستن.
‫یه بازدید از کلکسیون کرایتریون ‫و یه سفر معنوی تو مالیبو
‫و ناگهان فکر می‌کنه دیوید فینچره.
‫ولی...
‫تو ستاره‌ی این فیلمی.
‫چهره‌ی گیرا و فوق‌العاده‌ات ‫که دنیا ازش سیر نمی‌شه...
‫تو اولین ملاقاتمون، چی بهت گفتم؟
‫مردم از چرت و پرتای ‫پرده‌ی سبز خسته شدن.
‫از فیلم‌هایی که به محض خروج از سینما ‫فراموش می‌کنی خسته شدن.
‫من به این فیلم ایمان دارم.
‫من به قدرت متحدکننده‌ی ‫داستان‌گویی بزرگ ایمان دارم.
‫من به استعداد تو ایمان دارم، ‫و به اشتیاقت،
‫و به تواناییت برای بردن مردم به دنیایی دیگه و ‫القای حسِ آدم بودن.
‫ما داریم "محله‌ی چینی‌ها" رو ‫برای دوران پساحقیقت می‌سازیم.
‫مرتبطه.
‫سطح بالاست.
‫ضروریه.
‫الو؟
‫اینجایی؟
‫کوری.
‫مدیر برنامه‌هاش بود. اون انصراف داد.
‫لعنتی.
‫عالیه. می‌تونی ‫دو تا مدالت رو نگه داری؟
‫عالیه. و عروسک رو ‫یه‌کم بیشتر بیار بالا.
‫یه‌کم بیشتر نیم‌رخ.
‫خب، قراره این "منِ کوچولو" ‫لباس‌های دیگه‌ای هم داشته باشه،
‫مثل یه کت و شلوار رسمی یا یه چیزی؟
‫شاید یه لباس ورزشی.
‫چون خدا می‌دونه اون ‫هیچوقت یه‌جور نبوده. بوده؟
‫بیا یه سری عکس کنار فنجون چای بگیریم.
‫- می‌خوای چند دقیقه استراحت کنیم؟ ‫- آره، عالیه. ممنون.
‫یه لحظه. نه، ممنون، ممنون.
‫خوب شدن؟
‫- از اولی خوشم اومد. ‫- آره، خوبه.
‫واو.
‫به دوست کوچولوی من سلام کنید.
‫حالت خوبه.
‫سفر جاده‌ای المپیک، من اومدم.
‫و این یه گرم کردن خیلی خوب برای پاریسه.
‫ولی می‌دونی، ‫تو اینجا یه‌کم سرت شلوغه.
‫آمادگی برای بازی‌ها، همایش حزب در آگوست.
‫نمی‌دونم باید بری یا نه.
‫مارکوس یه زنگ بزنه، ‫می‌تونی همین‌جا بمونی.
‫آره.
‫من خوبم. ‫از اولش این مصاحبه‌ها رو می‌خواستم.
‫فقط به خاطر الکس کوتاه اومدم چون مجبور بودم
‫و تو گفتی می‌خوای ‫وقت بیشتری با خانواده بگذرونی.
‫می‌دونی، کریس. ‫ما واقعاً می‌تونیم یکی دیگه رو پیدا کنیم.
‫حس می‌کنم داری مدیریت‌م می‌کنی.
‫باشه، پس داشتم فکر می‌کردم، ‫هر کی به جای من تو برنامه صبحگاهی بشینه...
‫- آره. ‫- ...می‌تونه تمام وقت بشه.
‫من می‌تونم افق‌هام رو گسترش بدم. ‫داشتم با استلا حرف می‌زدم
‫- در مورد یه برنامه‌ی خبری مجله‌ای و... ‫- واقعاً؟
‫...و تبدیل کتاب‌های منتخب باشگاه کتابم ‫برای یوبی‌اِن پلاس.
‫شبیه الکس پنج سال پیش حرف می‌زنی.
‫آره. می‌خوام هر کاری اون کرد رو ‫بدون خرابکاری انجام بدم.
‫- آماده‌ای؟ ‫- هر وقت تو آماده باشی.
‫باشه.
‫شاید وقتشه که دیگه برم.
‫می‌دونی.
‫سلام، مِی.
‫- خانم جردن. ‫- سلام.
‫فکر می‌کنم خانم باک پای تلفن هستن، ‫پس اگه می‌شه... خانم جردن؟
‫اشکالی نداره.
‫جدی می‌گم، دو دقیقه. باید برم پیش ‫سفیر فرانسه خودشیرینی کنم.
‫باشه، خب، پس، ‫باید این رو بگم.
‫کل این وضعیت مزخرفه.
‫کریس برنامه‌ی صبحگاهی رو می‌گردونه.
‫باشه؟ و برداشتن اون ‫حتی برای چند ماه
‫باعث اُفت ریتینگ ما می‌شه، ‫که روی من تأثیر بدی می‌ذاره،
‫که من رو از صندلی ‫ریاست بخش خبر دور نگه می‌داره،
‫که تو دو سال پیش ‫وقتی این کار رو گرفتی بهم قولش رو دادی.
‫یادت میاد؟
‫اون موقع که تو و ‫ماری آنتوانت یوبی‌اِن رو
‫به عنوان یه آرمان‌شهر فمینیستی ‫که زنان به هم کمک می‌کنن معرفی کردید.
‫سلین رو مقصر ندون. می‌دونم. ‫می‌دونم یه پروسه بوده.
‫یه پر... بامزه‌ست. یه پروسه.
‫یالا، استلا. ‫می‌دونی که من پیشنهادهای دیگه‌ای داشتم.
‫من تو رو برای این کار می‌خوام.
‫ولی با توجه به مشکل الان‌مون، ‫الان اوضاع یه‌کم آشفته‌ست.
‫پس بیا فقط این چند هفته‌ی ‫آینده رو بگذرونیم،
‫ترجیحاً بدون از دست دادن المپیک ‫یا بیننده‌های بیشتر برنامه صبحگاهی.
‫باشه.
‫کریس و یانکو خوبن.
‫اون‌ها یه زوج تلویزیونی خوبن
‫که باعث می‌شن آمریکا در مورد ‫ترس عمیقش از زنان سیاه‌پوست حس بهتری داشته باشه،
‫ولی اون‌ها الکس و میچ نیستن.
‫یعنی، حتی الکس و بردلی هم نیستن،
‫که بهت یادآوری می‌کنم، ‫بیشترین مخاطب...
‫بیشترین مخاطبی بود که تا حالا داشتیم.
‫- باشه، من فقط می‌خوام بگم. ‫- بگو.
‫فکر می‌کنی الان داره چی کار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم. ‫ولی اگه کاری می‌کرد،
‫ما می‌فهمیدیم.
‫مردم تماشا می‌کردن، درسته؟ ‫یعنی، کنجکاو می‌شدن.
‫- آره. ‫- یا زیادی جنجالیه؟
‫- داری در مورد کل قضیه‌ی کوری حرف می‌زنی؟ ‫- و برادرش.
‫ولی شاید این به نفع ما باشه.
‫واقعاً؟
‫چون اون زنیه ‫که حاضر نیست زندگیش تعریف بشه
‫توسط مردهای عوضی گذشته‌اش،
‫ به جایی برمی‌گرده ‫که ستاره‌اش کرده، بچه‌ها.
‫تو یه سال انتخاباتی که، راستش،
‫می‌تونیم از یه چهره‌ی محبوب ایالت‌های جمهوری‌خواه ‫تو برنامه صبحگاهی استفاده کنیم.
‫ریتینگ می‌ترکونه.
‫- آره. ‫- آره.
‫آره، باشه، عالیه. ‫باشه، فقط یه لیست برام ایمیل کن، باشه؟
‫- یعنی، حتماً، ولی تو... ‫- داگ. و نه،
‫نمی‌تونه "برو هارتمن" باشه.
‫- باشه. ‫- پس اصلاً سمتش نرو.
‫- به خدا قسم. ‫- یه دقیقه وقت داری؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫خب داگ قراره چندتا اسم ‫برای برنامه صبحگاهی بفرسته.
‫فرد جالبی هست؟
‫آره. گفت الی وانگ شاید قبول کنه،
‫- با توجه به اینکه فقط دو ماهه. ‫- آره، عاشق الی هستم.
‫منم عاشقشم. فکر می‌کنم می‌تونه عالی باشه.
‫بردلی چطور؟
‫من و میا داشتیم در موردش حرف می‌زدیم.
‫- نه. ‫- و فقط کنجکاوم
‫- بدونم نظرت در مورد اون چیه. ‫- نه، من این کار رو نمی‌کنم.
‫- آره. ‫- با توجه به اینکه چطور رفت.
‫- درسته. ‫- و ماجرای هَل.
‫فقط فکر نمی‌کنم باید اصلاً ‫به اون قضیه نزدیک بشیم.
‫باشه. خب، فکر می‌کنم جو ‫داره عوض می‌شه.
‫و راستش این یه گروه مخاطبه که ما ‫مدت زیادیه سعی داریم بهش برسیم.
‫جمعیت حقایق جایگزین؟
‫الکس. خوشت بیاد یا نه، مرکزیت تغییر کرده.
‫ما باید بزرگترین چادر رو ‫برای بزرگترین مخاطب داشته باشیم.
‫و اگه نصف کشور فکر کنن ‫ما فقط بلندگوی دموکرات‌ها هستیم،
‫اون‌وقت این ادغام واقعاً جواب نمیده. ‫اصلاً.
‫باشه. باشه، می‌دونی چیه؟
‫من انجامش میدم. من انجامش میدم.
‫کریس رو می‌فرستیم بره.
‫من تو برنامه می‌شینم ‫تا همه‌مون تو پاریس باشیم.
‫بفرما، تموم شد.
‫از پیشنهادت ممنونم، واقعاً ممنونم. ولی ‫در واقع میا همین الان رفت ویرجینیای غربی.
‫- اون... ‫- ممنون.
‫مـ...
[دانشگاه منطقه‌ای شهرستان کِلی]
‫چرا تو اونی هستی که این داستان رو تعریف می‌کنه؟
‫تو چی می‌بینی که هیچ‌کس دیگه‌ای نمی‌بینه؟
‫و چرا باید برام مهم باشه؟
‫چرا باید مقاله‌ی تو رو بخونم ‫به جای اینکه، مثلاً،
‫"زنان خانه‌دار واقعی سالت لیک سیتی" رو ‫تماشا کنم؟
‫نه، ولی تو دنیای تئوری‌های توطئه،
‫که الگوریتم‌ها فقط چیزی رو به ما می‌گن ‫که می‌خوایم بشنویم،
‫چطور کاری می‌کنی کسی گوش بده؟
‫تدریس چطوره؟ عاشقشی؟
‫می‌دونی چی می‌گن. ‫اون‌هایی که می‌تونن، انجام میدن، و اون‌هایی که نمی‌تونن،
‫سعی می‌کنن بیست و چند ساله‌ها رو قانع کنن که ‫نهادهای ما اساساً فاسد
‫- و غیرقابل اصلاح نیستن. ‫- پس ازش لذت می‌بری، هان؟
‫تو چطوری؟ آندره چطوره؟
‫می‌دونی،
‫همه‌ش توی سفره.
‫یه جورایی تو استراحتیم. اشکالی نداره.
‫و یوبی‌اِی چطوره؟ یوبی‌اِن.
‫یوبی‌اِن. اوضاع خوبه، بردلی.
‫واقعاً خوبه، در واقع.
‫بخش خبر اِن‌بی‌اِن جدا شد. ‫تونستم بیشتر تیمم رو نگه دارم.
‫الکس داره استعدادها رو مدیریت می‌کنه، خدا حفظش کنه، ‫علاوه بر همه چیزهای دیگه.
‫- خوبه. ‫- آره، دیدم.
‫اینم دیدم که اون پادکستر اِن‌بی‌اِن ‫رو هم به ارث بردی،
‫که داره سعی می‌کنه دنیا رو قانع کنه که ‫بیل گیتس ابولا رو اختراع کرده.
‫بیل گیتس کووید رو اختراع کرد.
‫- درسته. بله. یادم رفت. ‫- و سیا ابولا رو اختراع کرد.
‫تنها چیزی که کم داریم یه دختر جنوبی‌ایه ‫که دوست داره صاف و پوست‌کنده حرف بزنه
‫و همه چیز رو به هم بریزه.
‫خب، این می‌شه تکرار تاریخ.
‫جدی نیستی.
‫چرا. هستم
‫کریس دو ماه تو مأموریته.
‫برنامه‌ی "در مسیر المپیک".
‫می‌خوای من تو برنامه صبحگاهی جایگزین بشم؟
‫تو کار رو بلدی، می‌دونی چطور پیش میره.
‫انجامش دادی. سال انتخاباته.
‫- خیلی چیزها برای حرف زدن هست، بردلی. ‫- درسته.
‫با همه‌ی اتفاقاتی که خارج از کشور می‌افته.
‫یالا.
‫الکس چی می‌گه؟
‫- هیجان‌زده‌ست. ‫- هست؟
‫آره، که تو برگردی.
‫- آره. ‫- آره.
‫- واقعاً؟ ‫- همه‌مون هیجان‌زده‌ایم.
‫واقعاً لطف داری، میا، من...
‫ولی فکر نمی‌کنم این...
‫گوش کن. یوبی‌اِی قدیمی دیگه وجود نداره.
‫کوری رفته. لارا رفته.
‫می‌دونم. ربطی به اون نداره.
‫فقط نمی‌دونم ‫آماده‌ام برگردم اونجا یا نه.
‫در حال حاضر.
‫ما واقعاً دوست داریم برگردی.
‫اگه نظرت عوض شد،
‫بهم خبر میدی؟
‫بهت خبر میدم.
‫[میا جردن - فکر نکنم بردلی بیاد]
‫از طرف اون آقاست.
‫بهش بگو، "نه ممنون."
‫این چیه؟
‫اینم از طرف اون آقاست.
‫- چیه؟ ‫- چرا قیافه‌ات اینطوریه؟
‫مشکل کاری؟
‫مشکل المپیک. مشکل لیوی.
‫این دفعه چی کار کرده؟
‫محرمانه‌ست.
‫فکر می‌کردم من بزرگترین رازدارت ام.
‫تو بزرگترین دوستِ اشتباه منی.
‫هی.
‫بمون.
‫و چی کار کنیم؟
‫نمی‌دونم. می‌تونیم...
‫غذا سفارش بدیم.
‫یا یه پیتزافروشی خیلی عالی ‫توی توکیو هست.
‫- توکیو. ‫- آره.
‫فقط دو نوع پیتزا تو منو دارن، ‫پس انتخاب کردن خیلی راحته.
‫خیلی خوب به نظر میاد.
‫من فقط برم پاسپورتم رو بیارم
‫- و تمام جلساتم رو کنسل کنم. ‫- درسته.
‫و می‌تونیم از شهر بریم بیرون
‫و، می‌دونی، دنیا رو پشت سرمون بذاریم.
‫- پس... ‫- آره.
‫تو همیشه این رو می‌گی.
‫رأی‌گیری زودهنگام فردا در سراسر ‫ویرجینیای غربی آغاز می‌شود،
‫و ما تمام به‌روزرسانی‌های شما را ‫اینجا در "تصمیم 2024" داریم.
‫همین دیشب دبلیوآرپی‌وی میزبان ‫مجمع فرمانداری جمهوری‌خواهان بود
‫و به رأی‌دهندگان فرصتی داد تا مستقیماً ‫از نامزدها بشنوند
‫در مورد فوری‌ترین نگرانی‌های ایالت.
‫در ساعت آینده پاسخ‌های ‫نامزدها را بررسی خواهیم کرد
‫و حقایق پشت ادعاهایشان را ‫راستی‌آزمایی می‌کنیم.
‫اولین نفر در کانون توجه، ‫وزیر امور خارجه‌ی فعلی، مک وارنر. [به میا نه گفتی؟]
‫یکی از مهم‌ترین پاسخ‌های او ‫در جواب به سوالی بود
‫در مورد آینده‌ی سفرهای هوایی ‫در ویرجینیای غربی.
‫خبرنگار تانیا سانچز نگاهی دقیق‌تر ‫به نظرات وارنر می‌اندازد، و بررسی می‌کند... [شما؟]
‫[یه خبری هست. باید پیگیریش کنی]
‫[یه لاپوشونی. توی شبکه سابقت]
‫لعنتی.
‫[فقط پرنده‌ها نیستن. مردم هم دارن می‌میرن]
‫[دارن مسموم می‌شن و کسی براش مهم نیست]
‫[تو کی هستی؟] ‫[چطوری در مورد میا خبر داشتی؟]
‫[توی یوبی‌اِن کار می‌کنی؟]
‫[کی داره مسموم می‌شه؟]
‫[مجله خبری ولف ریور کرونیکل]
‫[آلودگیِ ناشی از کارخانه‌ی شیمیایی مارتل] ‫[به سرطان و نقص‌های مادرزادی ربط داده شده]
‫[مردم رو ساکت کردن]
‫[تهدیدشون کردن]
‫[یکی جلوی این خبر رو گرفته]
‫[کی توی لاپوشونی نقش داره؟]
‫[خودت بفهم. خبرنگار تویی]
‫[دیگه نیستم]
‫[تویی که می‌تونی درستش کنی]
‫[تو کی هستی؟]
‫[امن نیست]
‫فکر می‌کنی این یه فاجعه‌ست؟ بیل، بیلی.
‫قرار گذاشتن تو لس آنجلس یه فاجعه‌ست.
‫آبمیوه‌ی 30 دلاری از اِرِوان، ‫اونم یه فاجعه‌ست.
‫فیلم من؟ فیلم من یه فرصته.
‫ما یه فرصت برای فیلمبرداری مجدد داریم.
‫ما نقش یک عمر رو داریم.
‫غیررسمی، فقط بین خودمون، ‫وقتی اولین بار فیلمنامه رو خوندم،
‫تنها کسی که می‌تونستم برای ‫بازی این نقش بهش فکر کنم؟ سندی.
‫بهت می‌گم، آری. ‫همیشه هالی بوده و هست.
‫من از اولش گفتم.
‫از بالای کوه فریاد زدم.
‫کیت!
‫در دسترس نیست؟
‫خب، ممنون که به حرفم گوش دادی.
‫کایل، می‌خوام با ‫دوست‌هات تو آژانس تماس بگیری.
‫برنامه‌ی داگ کلاسن رو ‫برای این هفته برام بگیر.
‫آره.
‫هر وقتی که خارج از دفتره.
‫- سلام. داشتم دنبالت می‌گشتم. ‫- سلام.
‫- با من بیا. باشه. ‫- باشه. با بردلی چطور پیش رفت؟
‫راستش، یه‌کم ترسیده به نظر می‌رسید.
‫فکر نمی‌کنم آماده باشه ‫که از انزوا دربیاد.
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره. ‫یکی رو پیدا می‌کنیم.
‫خدایا، میا، کل این قضیه ‫خیلی افتضاحه.
‫می‌دونم. درست دم خط پایانیم. ‫هنوز نمی‌تونیم بهش برسیم.
‫آره، می‌دونی چی کمکی نمی‌کنه؟ ‫گذروندن کل صبح تو اف‌بی‌آی لعنتی.
‫چی گفتن؟
‫فقط بیانیه‌ام رو گرفتن، ‫در رو نشونم دادن.
‫خبری از رویا یا پدرش نشد؟
‫هنوز دارن بازجویی می‌شن.
‫به معنای واقعی کلمه. و فدرال‌ها ‫نمی‌ذارن من اصلاً بهشون نزدیک بشم،
‫و نمی‌تونم از ذهنم بیرونش کنم.
‫اون خیلی وحشت‌زده بود.
‫تو وزارت امور خارجه ‫کسی رو می‌شناسی؟
‫باید بهشون کمک کنیم،
‫و باید خیلی سریع این کار رو بکنیم.
‫الکس، فکر می‌کنم این از دست ما خارجه.
‫- یوبی‌اِن زیر ذره‌بینه. ‫- می‌دونم.
‫- هیچ‌کس اینجا نمی‌تونه طرفش بره. ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫- ببین، من باید برم جلسه. ‫- باشه.
‫بعداً در مورد مجری‌های برنامه صبحگاهی حرف می‌زنیم
‫الکس، ولش کن.
‫باشه.
‫لعنتی.
‫رمی، بعد از ظهرم رو خالی کن.
‫من خارج از دفترم، تمام.
‫لعنتی.
‫من می‌تونم این کار رو بکنم.
‫سالیوان علیه نیویورک تایمز.
‫چیزی یادتون میاد؟
‫کی از شما می‌تونه حکم رو خلاصه کنه؟
‫یکی. یالا.
‫خدای بزرگ.
‫برای نسلی که وسواس ‫صدای خودش رو داره،
‫همه‌تون به طرز قابل توجهی ساکتید.
‫ربکا هنسن.
‫خانم هنسن،
‫روزم رو روشن کن.
‫همینه دختر.
‫نیویورک تایمز علیه سالیوان
‫- توانایی رو محدود می‌کنه... ‫- یه‌کم بلندتر، خانم هنسن.
‫توجه دادگاه رو جلب کردی. ‫از صدای یه موش تحت تأثیر قرار نمی‌گیرن.
‫نیویورک تایمز علیه سالیوان ‫توانایی شکایت برای افترا رو محدود می‌کنه.
‫درسته.
‫پس، مگر اینکه شاکی بتونه نشون بده ‫که اتهام یه تهدید واقعی بوده،
‫- اون‌وقت نمی‌تونن... ‫- نه، نه.
‫عبارت مشخصی که دنبالش هستی ‫"سوءنیت عمدی واقعی" هستش.
‫این‌ها کلمات جادویی هستن.
‫ممنون، خانم هنسن.
‫هفته‌ی بعد، راث علیه ایالات متحده.
‫خب، این غیرمنتظره‌ست.
‫دختر ناخلف ‫یه حضور غافلگیرکننده داره.
‫بله.
‫ببینش.
‫لیزی تو رو فرستاده؟
‫نه. چرا باید این کار رو بکنه؟
‫من هر از گاهی تو لندن می‌بینمش.
‫در واقع، من اون رو به چند تا از همکارهام معرفی کردم
‫خیلی تحت تأثیر قرار گرفته بودن.
‫عالیه.
‫خیلی خوشحالم که لیزی مایه ناامیدی نیست.
‫الکساندرا، لطفاً بشین.
‫می‌دونی، هیچ ترمی نمی‌گذره ‫بدون اینکه یکی از دانشجو‌هام ازم بپرسه
‫در مورد میچ... اسمش چی بود؟
‫- کسلر. ‫- کسلر،
‫پال مارکس،
‫حضور مکرر تو در مجلات زرد،
‫- و... ‫- من نمی‌خوام.
‫و من بهشون می‌گم که یه زمانی
‫تو واقعاً برای یه خبرنگار واقعی بودن ‫درس می‌خوندی.
‫بله، می‌دونم. آگاهم ‫که فکر می‌کنی کاری که من می‌کنم بی‌ارزشه.
‫خب، بذار بگم که امیدوار بودم
‫از استعدادت برای چیزی ‫مهم‌تر از تلویزیون صبحگاهی استفاده کنی...
‫- درسته. ‫- ...ولی گذشته‌ها گذشته.
‫خب، من فکر می‌کردم ما با هم حرف نمی‌زنیم.
‫چرا اینجایی؟
‫کسی بهت گفته دارم می‌میرم؟
‫اومدم ازت یه سوال بپرسم.
‫اون مترجم عراقی که بهش کمک کردی.
‫یادت میاد آخرش چی شد؟
‫خب، اون مال سال‌ها پیشه. چرا می‌پرسی؟
‫خب، فرضاً،
‫اگه کسی دنبال کمک باشه،
‫مثلاً، یه پدر،
‫و یه بچه هم درگیر باشه...
‫این‌ها همه‌ش یه‌کم ‫فراتر از سطح تو به نظر میاد.
‫اون پدر.
‫وقتی دولت بازجوییش ‫تموم بشه چی می‌شه؟
‫یه هویت جدید می‌گیره.
‫- درسته. ‫- یا، بدترین حالت، برمی‌گردوننش.
‫که باعث می‌شه دختره ‫کاملاً تنها بمونه.
‫هنوز تو وزارت امور خارجه ‫دوست داری؟
‫فکر می‌کنی کسی هست
‫که بتونی باهاش تماس بگیری، ‫غیررسمی، البته،
‫- که بتونه تو این وضعیت کمک کنه؟ ‫- من داشتم به عراقی‌ها کمک می‌کردم
‫تا قانون اساسی جدیدشون رو تدوین کنن. ‫خیریه اداره نمی‌کردم.
‫- نه، می‌فهمم. ‫- در هر صورت،
‫فکر می‌کنم وزارت امور خارجه ‫در حال حاضر یه‌کم سرش شلوغه.
‫نه، نه. این به نظر...
‫نه. اگه برای نصیحت اومدی اینجا، ‫پس اینه.
‫از این قضیه، هر چی که هست، دوری کن.
‫درگیر نشو.
‫ببین، از اونجایی که از خط ماژینو ‫گذشتی تا من رو ببینی،
‫بذار خبر خوبم رو بهت بگم.
‫باشه.
‫دارن من رو رئیس دانشکده حقوق می‌کنن.
‫- واو. ‫- سال‌ها پیش تو رقابت بودم،
‫ولی البته یه زن رو استخدام کردن.
‫ولی حالا اون داره "بازنشسته می‌شه"، پس...
‫تو چند هفته‌ی آینده ‫اعلامش می‌کنن.
‫واو.
‫خیلی تأثیرگذاره.
‫تبریک می‌گم، بابا.
‫در واقع، ‫یه کاری هست که می‌تونی برای کمک به من بکنی.
‫و اون اینه که، یکی از دانشجوها داره ‫یه مقاله برای مجله‌ی فارغ‌التحصیلان می‌نویسه.
‫شاید بتونی باهاش حرف بزنی، ‫چند تا خاطره بهش بگی.
‫چند تا خاطره؟ منظورت... به عنوان...
‫خب، فقط در مورد ما. ‫می‌دونی، در مورد خانواده.
‫یه چیز سطحی و سبک...
‫درست همون چیزی ‫که توش خوبی، می‌دونی.
‫سلام. بیا تو.
‫چقدر می‌مونی؟
‫فقط دو ماه.
‫می‌دونم باید بهتون خبر بدم ‫وقتی قراره از ایالت خارج بشم.
‫- پس... ‫- تو نیویورک چی هست؟
‫یه کار. قراره جایگزین بشم ‫تو "برنامه صبحگاهی".
‫قراره دوباره گزارشگری کنی؟ تو تلویزیون؟
‫مطمئن نیستم ‫رئیس‌هام با این قضیه کنار بیان.
‫نه، من... ‫دقیقاً بهش نمی‌گم گزارشگری.
‫بیشتر شبیه اینه که ‫دستور پخت مرغ رد و بدل کنیم.
‫این تمام کاریه که قراره بکنی؟
‫- آره. ‫- در مورد مرغ حرف بزنی؟
‫همین.
‫بهم گفته شد که هنوز می‌تونم کار کنم، و...
‫به پولش احتیاج دارم.
‫اگه از من بپرسی، اطلاعاتی که ‫دو سال پیش در مورد پال مارکس به ما دادی
‫مستحق یه مجوز آزادی نیست.
‫پس بیا یه چیز رو خیلی واضح کنیم.
‫تو الان فقط به لطف ‫دولت ایالات متحده آزادی.
‫ما تو رو تحت پیگرد قرار ندادیم، ‫و اسمت رو از مطبوعات دور نگه داشتیم.
‫ولی، اگه گند بزنی،
‫اگه به ما دروغ بگی، ‫اگه حتی یه خلاف کوچیک بکنی،
‫در بازنگری شرایط ‫توافق‌مون تردید نخواهیم کرد.
‫و اگه تو نیویورک به چیزی ‫برخوردی
‫که ممکنه برای اداره جالب باشه، ‫انتظار داریم به ما اطلاع بدی.
‫متوجه شدم.
‫همه آماده باشن. ‫بردلی امشب می‌رسه.
‫چقدر زود می‌تونیم شروع کنیم؟
‫باشه، باید با قدرت شروع کنیم.
‫تست لباس، عکس‌برداری، ‫یه مصاحبه‌ی اختصاصی با ورایتی.
‫بزرگش کنید.
‫درخشان‌ترین ستاره‌ی یوبی‌اِن به مدار برگشته.
‫بهم خبر بدید.
‫کارت برای آوردن بردلی جکسون عالی بود.
‫میا جردن این کار رو کرد.
‫باید به اون تبریک بگی.
‫- سلام. دیر کردم؟ ‫- سلام.
‫مایلز، چطوری؟
‫استلا، خوشحالم می‌بینمت.
‫من گرسنمه.
‫بیا تو راه خونه یه شامی بخوریم.
‫آره، نظرت چیه؟ ایتالیایی؟
‫صدف و نوشیدنی.
‫بیا جشن بگیریم.
‫شب به‌خیر، استلا.
‫- خوش بگذره. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫واو. ببخشید.
‫- داگ! ‫- کوری.
‫قسم می‌خورم تقریباً نشناختمت ‫با این درخشش لس آنجلسی‌ات. جذاب شدی.
‫این ویتامین دی هستش ‫یا تزریق خون نوجوان‌ها؟
‫باید یه تماس بگیرم.
‫باشه.
‫این چرا خودش رو لوس کرد؟
‫واقعاً؟
‫می‌خوای این کار رو تو جمع ‫جلوی همه‌ی همکارهام بکنی؟
‫یه نوشیدنی.
‫قراره من رو تعقیب کنی ‫تا بگم آره، هان؟
‫مثل یه پلنگ.
‫من زیادی به خورشید نزدیک شدم.
‫ولی بوی بال‌های سوخته، ‫اون رو فراموش نمی‌کنی.
‫می‌تونی خودت رو تمیز کنی، ‫کد پستی عوض کنی،
‫ولی خاطره هنوز اونجاست،
‫و هر از گاهی ‫یه یادآوری، یه بو،
‫و اون تو رو، داگ، به کار سخت‌تر ‫وادار می‌کنه،
‫تا هیچوقت دوباره شکست نخوری.
‫نمی‌خوام بی‌ادب باشم، ولی هیچ راهی هست ‫که فقط دهنت رو ببندی؟
‫داگلاس، چی شد؟
‫تو قبلاً عاشق سر زدن‌هام بودی.
‫خب، آره. ‫وقتی چک‌های الکس رو امضا می‌کردی.
‫یعنی، هشت رقمی، ‫می‌تونی دفتر تلفن رو برام بخونی
‫و هر بلایی می‌خوای سرم بیاری ‫برام مهم نیست.
‫آره، واو. خوشت میاد؟
‫چی می‌خوای، کوری؟ ‫در مورد فیلمته؟
‫چرا؟ چیزی شنیدی؟
‫به یه بازیگر زن احتیاج داری یا نه؟
‫من به جولیا احتیاج دارم.
‫- تو به جولیا احتیاج داری. ‫- من به جولیا احتیاج دارم.
‫- و داگ... ‫- باشه.
‫...اگه یه جلسه باهاش برام جور کنی
‫اسم اولین بچه‌ام رو می‌ذارم داگ.
‫ببین.
‫حتی اگه می‌خواستم کمکت کنم،
‫اول بردلی جکسون، ‫و حالا بازیگرت،
‫هر دوشون دارن در مورد ‫محیط کاری ناامن حرف می‌زنن...
‫ناامن؟
‫می‌دونی، من می‌خواستم اون رو ‫از یه ساختمون واقعی آویزون کنم
‫قبل از اینکه یه مهمونی تعیین جنسیت بچه ‫آسمون رو به هم بریزه.
‫من هیچوقت نگفتم عادلانه‌ست. ولی، هی.
‫پس دوران محکومیتت رو می‌گذرونی، آروم می‌گیری،
‫و بالأخره ‫قانون مرور زمان شامل حالت می‌شه.
‫من از هر گونه تخلفی تبرئه شدم.
‫تحقیقات کاملاً قطعی بود.
‫رفیق، چتر نجات طلایی تو ‫پر از سوراخ شد،
‫و تو تو شهر کنسلی‌ها سقوط کردی. ‫مزخرفه،
‫ولی یه مدت از دسترس خارج شو ‫و بعد می‌تونیم حرف بزنیم.
‫- باشه؟ ‫- بردلی جکسون؟ خدایا.
‫مردم حتی یادشون هم نمیاد.
‫می‌دونی، مال دو سال پیشه.
‫این تو صنعت سرگرمی ‫یه هزاره‌ست.
‫یه تیم باستان‌شناس لازمه ‫تا حرفه‌اش رو پیدا کنن.
‫پس مگر اینکه با تیلور سوئیفت کار کنه یا ‫کشف کنه که یه کارداشیان کوچیکه،
‫دنیا براش هیچ اهمیتی قائل نیست!
‫واو. واقعاً روت تأثیر گذاشته، هان؟
‫تو فیلمم کمکم کن، رفیق.
‫بیا به دنیا ثابت کنیم که ‫هنوزم می‌تونیم چیزهای خوب بسازیم.
‫برای همین بود که در وهله‌ی اول ‫وارد این کار شدی، مگه نه؟
‫هر دومون می‌دونیم هزار تا راه ‫بهتر برای پول درآوردن هست.
‫فیلمنامه‌ات رو برام بفرست، ‫تا ببینم چی کار می‌تونم بکنم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- آره، سلام.
‫بیا تو.
‫خوشحالم سر زدی.
‫یادم نمیاد آخرین باری که ‫یه مکالمه‌ی واقعی داشتم کِی بود.
‫همچنین.
‫سعی کن تو یه جلسه‌ی اساتید ‫تو ویرجینیای غربی حرف‌های معمولی بزنی.
‫انگار داشتم تو خلأ فریاد می‌زدم.
‫خدایا، شبیه زندگی عاشقانه‌ی منه.
‫پس تو هم با کسی آشنا نشدی؟
‫من آدم‌ها رو می‌بینم.
‫حسابدارهایی رو می‌بینم که بهم می‌گن ‫چقدر بدهی داریم.
‫منابع انسانی رو می‌بینم. اون‌ها بهم می‌گن ‫کی رو باید اخراج کنم.
‫ولی فکر نمی‌کردم ‫قراره تو رو ببینم.
‫- به افتخارش. ‫- به افتخارش.
‫می‌دونم. می‌دونی،
‫یه‌کم سریع داره پیش میره،
‫ولی حس خوبی داره.
‫چون اگه بخوام کاملاً صادق باشم،
‫داشتم اونجا تنهایی ‫یه‌کم دیوونه می‌شدم.
‫- آره. ‫- پس...
‫- آره، نه، شرط می‌بندم همینطوره. ‫- آره.
‫ولی راستش، ‫بهم گفتن که تو نه گفتی.
‫و حالا اینجایی، پس من فقط... ‫یه‌کم غافلگیر شدم.
‫باشه؟
‫واقعاً فکر می‌کنی این ایده‌ی خوبیه؟
‫یعنی، برگشتن به اینجا با...
‫میا و استلا فکر می‌کنن ایده‌ی خوبیه.
‫اون‌ها بهم گفتن که تو موافقی
‫و بابتش هیجان‌زده‌ای.
‫نه، من هیچوقت این رو نگفتم.
‫- باشه. ‫- ولی می‌دونی، بردلی،
‫اون‌ها نمی‌دونن تو چی کار کردی.
‫اون‌ها دلیل واقعی ‫رفتن تو رو نمی‌دونن.
‫اون‌ها فکر می‌کنن هَل تنها کسیه ‫که پا رو از گلیمش درازتر کرده.
‫شاید این یه فرصته ‫که این بار درستش کنم.
‫باشه، می‌فهمم.
‫می‌فهمم. فقط...
‫فقط فکر نمی‌کنم یوبی‌اِن جای ‫مناسبی برای تو در حال حاضر باشه.
‫- می‌فهمم. ‫- می‌دونی؟
‫پس، دقیقاً جای مناسب ‫برای من کجاست، الکس؟
‫برگشتن به ویرجینیای غربی،
‫- یا تو زندان با برادرم؟ ‫- لطفاً.
‫بردلی، کی تو رو تا اف‌بی‌آی همراهی کرد؟
‫من اونجا پیشت بودم.
‫- یالا، این رو یادت باشه. ‫- آره، و حالا می‌خوای من
‫- تا حد ممکن دور باشم. ‫- من این رو نگفتم.
‫- منظورم این نبود... ‫- چی؟ منظورت چی بود؟
‫فقط فکر نمی‌کنم تو باید ‫الان اخبار گزارش کنی.
‫تو از یه خطی عبور کردی.
‫تو از چند تا خط عبور کردی، الکس؟
‫و حدس می‌زنم ‫من اونی‌ام که دستور سکوت داره؟
‫چون خیلی واضح بود ‫که می‌خواستی دهنم رو ببندم
‫وقتی بعد از صدور حکم هَل ‫بهم زنگ زدی تا حالم رو بپرسی.
‫من نمی‌خواستم این رو مخفی کنم.
‫می‌خواستم علنی باشه.
‫- من به همه می‌گفتم. ‫- گوش کن، متأسفم.
‫فقط فکر نمی‌کردم زمانش باشه که ‫به کل دنیا بگم تو چی کار کردی.
‫تو داشتی از خودت محافظت می‌کردی، ‫چون نمی‌خواستی همدست به نظر بیای.
‫خدای من.
‫بردلی. باشه، تو نمی‌فهمی.
‫تو نمی‌فهمی دو سال گذشته ‫چقدر سخت بوده، باشه؟
‫یوبی‌اِن نمی‌تونه یه گندکاری دیگه رو تحمل کنه
‫ما به معنای واقعی کلمه داریم ‫با تمام سرعت آب رو از قایق خالی می‌کنیم.
‫و کاری که تو کردی...
‫اگه اون لعنتی رو بشه، کارمون تمومه.
‫ما رو غرق می‌کنه.
‫حذف کردن فیلم،
‫- دروغ گفتن در مورد برادرت... ‫- من می‌دونم چی کار کردم. و می‌دونی چیه؟
‫پال مارکس کارهای خیلی بدتری ‫از من با آدم‌های خیلی بیشتری کرده.
‫و تا جایی که می‌دونم، ‫خیلی هم خوب زندگی می‌کنه.
‫چی...
‫پال مارکس چه ربطی ‫به چیزی داره
‫- که من و تو داریم در موردش حرف می‌زنیم؟ ‫- من هیچوقت نفهمیدم چرا تو
‫هر چی علیه‌اش داشتیم رو پخش نکردی.
‫ولی حدس می‌زنم این روش توئه.
‫بعضی آدم‌ها بخشیده می‌شن،
‫- و بعضی‌ها نه. ‫- خدای من.
‫حتماً داری شوخی می‌کنی.
‫- نه، خیلی واضحه. ‫- من فقط دارم سعی می‌کنم باهات صادق باشم.
‫خب، من باید زود بیدار شم، ‫پس بذار منم صادق باشم، من میرم.
‫خودم میرم بیرون.
‫باشه. بابت اون متأسفم.
‫گم‌شو، نیویورک.
‫ممنون. ممنون. بله.
‫خب، این دیگه غیرمنتظره‌ست.
‫الکس لیوی. چطوری؟
‫من خوبم، کوری. تو چطوری؟
‫عالی، در واقع.
‫فقط می‌خوام بدونم شنیدی یا نه.
‫چی رو شنیدم؟
‫بردلی برگشته و...
‫از دوشنبه صبح برنامه صبحگاهی رو شروع می‌کنه
‫من و تو خیلی وقته با هم گپ نزدیم، ‫اینطور فکر نمی‌کنی؟