.
‫این برنامه حاوی صحنه‌های خشن است.
‫یادته اون اوایل که آشنا شدیم قاطی کردم؟
‫اونجا تو کافه بازی.
‫اون یارو معتاده رو دیدم ‫که پیشونیش شکافته بود.
‫هیچ‌کس متوجه نشد.
‫واسه کسی مهم نبود.
‫واسه خودش هم مهم نبود.
‫همین‌طوری اونجا نشسته بود.
‫حس کردم حالم داره بد می‌شه و من...
‫وحشت کردم.
‫و همه طوری نگام می‌کردن ‫انگار دیوونه شدم.
‫این بدترش کرد.
‫فکر کردم دارم غرق می‌شم.
‫بعد تو اومدی سمتم، ‫انگار که هیچ خبری نیست.
‫گفتم خجالت می‌کشم، ‫چون همه زل زده بودن به من.
‫تو گفتی...
‫اون‌ها به تو نگاه نمی‌کردن عزیزم.
‫داشتن به تیپ و قیافه‌ی من نگاه می‌کردن.
‫آخه واقعاً تیپم معرکه‌ست.
‫چی کار کنیم بانی؟
‫وقتی آدم‌ها دیگه همدیگه براشون مهم نیست؟
‫یا خودشون برای خودشون مهم نیستن؟
‫فقط یه کار می‌تونیم بکنیم.
‫یه بستنی بخوریم.
‫گمونم کم مونده بود برسیم.
‫مگه نه بانی؟
[مرگِ بانی مونرو]
[قسمت ششم: مرد صحنه]
‫همین‌جاست.
‫باشه بابا.
‫هی راب، ‫اون یارو چنگال به دست رو گرفتن.
‫پخ!
‫خوبی رفیق؟ آره. ‫نگه‌ش دار، مشکلی نیست.
‫بعدی.
‫اسم؟
‫بانی.
‫مونرو.
‫- شرکت؟ ‫- تشکیلات ابدیت.
‫خیلی خوش اومدید.
‫همه‌ش مزخرفه، می‌دونی؟
‫آدم اشتباهی رو گرفتن.
‫شیطان اصلی هنوز آزاده.
‫می‌دونم.
‫اون داره میاد سراغ من.
‫شاید دیگه لازم نباشه بازاریاب باشیم.
‫فکر نکنم دیگه اون‌قدرها هم گرگ بازار باشم.
‫خدایا، تو چه پسر گلی هستی.
‫چطوری این‌قدر ماه شدی؟
‫- احتمالاً به مامان رفتم. ‫- آره...
‫آره.
‫واقعاً معرکه بود، مگه نه؟
‫آره.
‫می‌تونم یه نوشابه دیگه بخورم بابا؟
‫آره. چرا خودت نمی‌ری ‫یکی بگیری؟
‫- تنهایی؟ ‫- آره.
‫چیزیت نمی‌شه.
‫دیگه مردی شدی واسه خودت.
‫ردیفه پسرم؟
‫یه نوشابه دیگه لطفاً. ‫با یخ و... و نی.
‫- اسم؟ ‫- بانی مونرو.
‫شرکت؟
‫تشکیلات ابدیت.
‫بله. توی سالن اجتماعات ‫منتظرتون هستن.
[درِ صحنه]
‫وقتشه.
‫فندک می‌خوای، رفیق؟
‫نباید رو صحنه باشی؟
‫نه، من رو واسه اجرای سوم می‌برن بالا.
‫از مدل موهات خوشم میاد.
‫از سیبیلت خوشم میاد.
‫ممنون رفیق.
‫خانمم زیاد باهاش حال نمی‌کنه.
‫نه؟ ولی قشنگه که.
‫آره. خب، دردسر داره.
‫آره. مشخصه.
‫ولی عاشق خانمم هستم.
‫آره...
‫سلام علیک!
‫امشب قراره خوش بگذره یا نه؟
‫اینجا چی کار می‌کنی رفیق؟
‫گمونم باید یه چیزهایی رو درست کنم.
‫می‌فهمم چی می‌گی. باید همدیگه رو ‫دوست داشته باشیم وگرنه می‌میریم داداش.
‫آره. موافقم.
‫خب، عشق مثل چسب دوقلو می‌مونه عزیزم.
‫باعث می‌شه قلب دنیا بتپه.
‫جدی می‌گم حضار محترم، ‫قبل از اینکه برنامه شروع بشه...
‫...یه آقایی امشب اومده اینجا
‫و می‌خواد چند کلامی باهاتون صحبت کنه.
‫گمونم نوبت منه.
‫بترکون داداش.
‫- بترکون. ‫- خب، بدون معطلی،
‫یه تشویق جانانه بکنید ‫آقای بانی مونرو رو!
‫امم... اسم من...
‫من، امم...
‫اسم من بانی مونروئه و من...
‫بزن بریم.
‫بس کنید، خواهش می‌کنم، بس کنید.
‫کجا دارید می‌رید؟
‫خب، داریم می‌ریم مهمونی.
‫فکر کردی چرا ‫همه تیپ زدیم؟
‫اما...
‫منم می‌خوام باهاتون بیام.
‫متأسفم عزیزم.
‫تو دعوت نشدی.
‫تازه، لباست هم اصلاً مناسب نیست.
‫خداحافظ بانی.
‫می‌ترسم.
‫من رو می‌بخشی؟
‫می‌بخشی؟
‫- البته. ‫- واقعاً؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫قضیه اصلاً راجع به تو نیست بانی.
‫دیگه باید این رو فهمیده باشی.
‫لیبی...
‫وای خدا!
‫همین‌جا بمون. آروم باش.
‫یا خدا!
‫آمبولانس!
‫زنگ بزنید آمبولانس!
‫زنگ بزنید آمبولانس! سریع آمبولانس خبر کنید!
‫بابا!
‫خب... نظرت راجع به اینجا چیه؟
‫خوبه.
‫فقط یه استخره.
‫آره. ‫همینه.
‫خب... حالا چی؟
‫وقتشه بزنیم به جاده، رفیق.
‫فکر کنم این بار باید ‫تنهایی برم.
‫کوسه‌ها، می‌دونی که...
‫...تنهایی شکار می‌کنن.
‫بدون من حالت خوبه؟
‫هی، بانی پسر...
‫...تو بازاریاب افتضاحی هستی.
‫هی، بیا اینجا مرد کوچک.
‫بذار کمکت کنم.
‫بانی، الیاس، صبحانه!
‫دارید میاید؟
‫الان میایم.
‫حالا، این یکی سخته، ‫آشپزخونه چی می‌شه؟
‫آ-ش-پ-ز-خ-و-ن-ه.
‫محشره! آفرین! هی، صبح به‌خیر!
‫صبح به‌خیر.
‫تو بشین. من نون تست میارم.
‫- بفرما. الان کره رو میارم. ‫- ممنون.
‫- الیاس، بجنب دیگه! ‫- اومدم!
‫و الیاس، ‫لطفاً امروز جوراب لنگه به لنگه نپوش!
‫- باشه! ‫- خوابت چطور بود؟
‫- خوب، خوب. ‫- لباس ورزشیت رو برداشتی؟
‫- آره. ‫- مشق ننوشته که نداری؟
‫- نه. ‫- عالیه.
‫یالا، بخورید.
‫هی، شنیدی چی گفتم؟
‫باز جوراب لنگه به لنگه نپوشیده باشی‌ها.
‫دوباره مثل شلخته‌ها نگردی.
‫- نه. ‫- خوبه.
‫یالا، بخور. ‫این واسه بعدشه.
[پایان فصل]