.
‫این برنامه از همان ابتدا حاوی ‫الفاظ تند،
‫صحنه‌های ناهنجار
‫و صحنه‌هایی است که ممکن است ‫برای برخی بینندگان آزاردهنده باشد.
‫لطفاً توجه داشته باشید که این برنامه ‫به موضوع خودکشی نیز می‌پردازد.
[خبر فوری: قاتل شاخدار به وتفورد رسید]
‫خواب دیدم شبونه گذاشتی رفتی.
‫اما نگاه کردم و... ‫تو اونجا نبودی.
‫فقط یه خواب بود.
‫می‌دونم.
‫متأسفم.
‫راستش رفیق...
‫...منم یه خواب خیلی عجیب دیدم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫خیلی عجیب بود.
‫خواب دیدم یکی بهم گفت
‫که از اینکه ...یه مسیریابِ افتضاح باشه متنفره
‫...و دلش می‌خواد یه بازاریاب بشه.
‫عجبا.
‫چی؟
‫- بابا. ‫- چیه؟
‫خدای من، واقعی بود!
‫خب، نظرت چیه؟ ‫آماده‌ای؟
‫- الان؟ ‫- هیچ وقتی بهتر از الان نیست.
‫باشه.
‫ولی نباید گریه کنی‌ها، باشه؟
‫اصلاً قشنگ به نظر نمیاد، نه؟
‫«توروخدا می‌شه جنسم رو بخرید؟»
‫زیاد جالب نمی‌شه، مگه نه؟
‫- نه. ‫- خب پس...
‫می‌دونی، پدرِ خدابیامرزم تو کار عتیقه بود.
‫وقتی کوچیک بودم، ‫من رو سوار ون خودش می‌کرد و می‌برد بیرون،
‫یه خونه‌ی کلنگیِ قدیمی پیدا می‌کرد... ‫یه خرابه واقعی،
‫که صاحبش یه پیرزن پولدار ‫با کلی گربه‌ی کثیف بود...
‫و می‌رفت تو...
‫و، صادقانه بگم، قبل از اینکه ‫وقت کنم ساندویچم رو تموم کنم،
‫با یه میز توالتِ مدل ملکه آن میومد بیرون.
‫آره، بابایِ من استعداد ذاتی داشت.
‫اون جوهره رو داشت.
‫اون رو به من یاد داد.
‫و حالا من دارم منتقلش می‌کنم به تو.
‫متوجه‌ای؟
‫باشه.
‫یا خدا.
‫دیشب متوجه نشدی ‫هالک یواشکی اومده باشه تو
‫و حسابی من رو کتک زده باشه، ها؟
‫خیلی‌خب، آماده‌ای آقای فروشنده؟
‫- یه بار دیگه. ‫- ما اینجا چیزهایی برای ارائه داریم...
‫بهترین طیفِ کرم‌ها، ‫لوسیون‌ها و پمادها.
‫و شما این...
‫- و شما این کلا... کلا... ‫- کلاژن.
‫- گم شو. ‫- با الاستیک...
‫- حاوی الاستین. ‫- ...کرمِ حاوی الاستین،
‫که نرمی پوست شما رو ‫بهبود میده
‫و باعث می‌شه جوان‌تر به نظر برسید.
‫- آره. ‫- ولی اگه یادم رفت چی؟
‫خب، از خودت در بیار.
‫یادت باشه، اون محصول رو نمی‌خره، ‫داره تو رو می‌خره.
‫و تو کی هستی؟
‫تو دیگه کی هستی؟
‫- من بانی مونرو هستم. ‫- کاملاً درسته لعنتی. دوباره بگو.
‫- من بانی مونرو هستم! ‫- من بانی مونرو هستم!
[مرگِ بانی مونرو]
[قسمت سوم: مرد قدرتمند]
‫و شما این کلان-ژن رو می‌بینید...
‫...و... کرمِ حاوی الاستین...
‫رطوبت رو بهبود میده... وای.
‫...تا 300 درصد.
‫اما...
‫فکر نکنم شما نیازی بهش داشته باشید.
‫راستش بابا، ‫فکر کنم خونه رو اشتباه اومدیم.
‫وای، من نمی‌تونم تحمل کنم.
‫- پولم رو بگیر. ‫- واقعاً؟
‫من از تو سم هم بفروشی می‌خرم، ‫کوچولویِ بامزه.
‫- دو تا بطری می‌خوام. ‫- باشه.
‫می‌دونی چیه؟ وقتی این صحنه رو می‌بینم، ‫یه پدر و پسرش که فقط...
‫من رو تحت تأثیر قرار میده، می‌دونی؟
‫قلبم رو به تپش درمیاره.
‫چی؟
‫خیلی‌خب رفیق. ‫چرا نمیری بیرون منتظر بمونی
‫تا من کارهای اداریِ کسل‌کننده رو انجام بدم، ها؟
‫باشه بابا. از آشنایی‌تون خوشبختم.
‫هی.
‫آفرین رفیق.
‫ممنون بابا.
‫خدایا.
‫خیلی بامزه‌ست.
‫آره.
‫اون بابای توئه تو خونه‌ی من؟
‫ما بازاریابیم.
‫داره تیغش می‌زنه.
‫اون بهترین فروشنده‌ی دنیاست.
‫اون می‌تونه دوچرخه‌ی تو رو ‫به یه باراکودا بفروشه.
‫به چی؟
‫یه ماهیِ شکارچیه.
‫آرواره‌هاش مسلح به...
‫صدها دندونِ تیغ‌ماننده.
‫صدای خنده‌شون از کیلومترها اون‌ورتر میاد.
‫صداش مثل مرغیه که دارن خفه‌ش می‌کنن.
‫مامانم مُرده.
‫کاش مامانِ منم می‌مُرد.
‫خوبی تونی؟
‫چطوری، دردسر.
‫ای بخشکی شانس.
‫اون باباته؟ ‫اون تونی‌ـه. نامزد مامانه.
‫- چطور آدمیه؟ ‫- بد نیست، گمونم.
‫دانا! این دیگه چه صیغه‌ایه؟!
‫بابا این رو برام خرید.
‫دوچرخه رو؟
‫- نه، فقط زنگ رو. ‫- زنگِ خیلی باحالیه.
‫- اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- آره. عالیه.
‫جونیور! لعنتی.
‫جونیور، سوار ماشین شو.
‫سلام.
‫- خداحافظ پس. ‫- خداحافظ.
‫کجا دارید می‌رید؟!
‫باشه. آره، بجنبید!
‫- بیا! آره ‫- همه چی رو به راهه بابا؟
‫همه چی کاملاً محشره پسرِ گلم.
‫من اون رو می‌کشم!
‫لعنتی!
‫بهت می‌گم بانی پسر،
‫هیچی مثل یه دشتِ اولِ صبح نیست.
‫دوستت کی بود؟
‫- فقط اومد و باهام حرف زد. ‫- که اینطور.
‫- خوشش اومد ازت، نه؟ ‫- بابا.
‫باشه بابا.
‫- ولی خوشش اومد، من می‌فهمم. اون برق خاص تو چشم‌هاش بود. ‫- آره؟
‫آره. بهت می‌گم بانی پسر، ‫من از یه کیلومتری تشخیص میدم.
‫شاید باید یه دونه بهش بفروشم.
‫خب، یه روزی، بانی پسر.
‫یه روزی.
‫- خب، حالا کجا می‌ریم؟ ‫- نمی‌دونم. لیست رو چک کن.
‫- من لیست رو ندارم. ‫- منظورت چیه که لیست رو نداری؟
‫- لیست دست تو بود. ‫- خب، کجا گذاشتمش؟
نمی‌دونم
‫ل... حتماً جا گذاشتمش ‫اونجا. لعنتی.
‫- نیازی بهش داریم؟ ‫- ما بازاریابیم، مگه نه؟
‫- آره. ‫- خب، چطور می‌خوایم بازاریاب باشیم اگه هیچ مشتری‌ای نداشته باشیم؟
‫خب، باید برگردیم و برش داریم؟
‫گوش کن، می‌خوام ‫قانون اولِ فروشندگی رو بهت یاد بدم، باشه؟
‫نه، ولش کن، قانون اولِ مرد بودن: هرگز به عقب برنگرد
‫- خب، قراره چی کار کنیم؟ ‫- اینقدر پاهات رو نکوب زمین.
‫یه فکری می‌کنم.
‫صبح به‌خیر.
‫می‌دونی چیه بانی پسر، ‫چرا نمیری مغازه‌ی بغلی،
‫واسه خودت یه‌کم خوراکی بگیری؟
‫بعدش بیرون یه جا بشین.
‫حیفه تو این هوا حبس بشی تو خونه، نه؟
‫- ممنون. ‫- پسرِ خوب.
‫خب پس.
‫باشه.
‫خب، حالا چی می‌شه؟ پلیس؟ ‫- زنگ می‌زنم به پلیس.
‫مگه خ... ‫داری راجع به چه کوفتی حرف می‌زنی؟
‫آقای مونرو، ‫یه حکمِ حفاظت از کودک طبقِ ماده 20
‫- قبلاً صادر شده بود وقتی که شما فرار کردید... چی؟ ما فرار نکردیم -
‫حالا موضوع تبدیل شده ‫به پرونده‌ی فرد گمشده
‫- و پلیس دنبال شماست. ‫- ولی اون گم نشده که، شده؟
‫- اون همین‌جاست، پیش من. ‫- بس کنید، گوش بدید.
‫مادرش تازه تو ‫غم‌انگیزترین شرایطِ ممکن مُرده،
‫و من حتی نمی‌تونم توضیح بدم ‫که این موضوع چه تأثیری روش گذاشته.
‫یه فاجعه‌ی لعنتیه، ‫اگه می‌خواید بدونید.
‫همین الان...
‫اون بچه... به پدرش نیاز داره.
‫این کار رو نکن.
‫داری چی کار می‌کنی؟ می‌دونی که ‫یه باجه تلفن پایین خیابونه؟
‫تا بهش برسی ‫ما رفتیم.
‫- در باز نمی‌شه تا وقتی چرخشِ ماشین لباسشویی تموم بشه. ‫- لعنتی.
‫- آره. ‫- اون فقط یه بچه‌ست، آقای مونرو.
‫اون پسرِ منه.
‫فقط دارم... چم و خم کار رو یادش میدم.
‫بابت همسرتون متأسفم، آقای مونرو،
‫اما این به صلاحِ بانی جونیوره.
‫امیدوارم یه روزی درک کنید.
‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫آماده‌ای پسر؟ یالا، بجنب!
‫بیا.
‫پسرِ خوب.
‫- من بهت لیست دادم. ‫- می‌دونم دادی. یه لیست جدید می‌خوام.
‫- خب، اون‌ها مشتری‌های خوبی بودن. ‫- خب، بازم مشتری خوب بهم بده.
‫نمی‌تونم که هر دفعه یکی لیستش رو گم می‌کنه ‫هی مشتری خوب بدم.
‫- من گمش نکردم. ‫- پس چه بلایی سرش اومد؟
‫ای خدای من! جفری، ‫تا حالا راجع به بلایای طبیعی شنیدی؟
‫- یعنی چی؟ ‫- یعنی تقصیر من نبود!
‫خب جفری عزیزم، ‫من می‌شینم تو ماشین،
‫و میام دفتر، ‫و یه لیست می‌گیرم.
‫نه، نه، نه، ‫اگه من بودم این کار رو نمی‌کردم رفیق.
‫پلیس اینجا بود، ‫کلی سوال راجع به تو پرسیدن.
‫احتمالاً بهتره ‫یه مدتی آفتابی نشی بانی.
‫چی؟
‫- چرا؟ ‫- اون زنه زنگ زده بود، همونی که پولش گم شده بود.
‫- و تو چی گفتی بهشون؟ ‫- بهشون گفتم نمی‌دونم کجایی.
‫بهشون گفتی ‫که من برنداشتم؟
‫بهشون گفتی ‫که من همچین کاری نمی‌کنم؟
‫جفری؟
‫جفری!
‫بهشون گفتم که ‫نمی‌دونم کجایی.
‫لعنتی!
‫بابا، ‫داریم برمی‌گردیم دفتر؟
‫نه.
‫- ولی مگه یه لیست دیگه نمی‌خوایم؟ ‫- آره.
‫پس، چطوری...
‫قانون دومِ مرد بودن:
‫مطمئن شو حداقل ‫یه رفیق داری که هیچ‌وقت تنهات نمی‌ذاره.
‫اگه فکر کنه تو معجزه‌ی روی زمینی ‫کمک کننده‌ست.
‫پس زیاد بلندپروازی نکن.
‫- سلام، عوضیِ کثیف. ‫- خوبی پودل؟ من...
‫الان نمی‌تونم جواب بدم.
‫بعد از شنیدن صدای بوق پیغام بذار، ‫بهت زنگ می‌زنم.
‫می‌دونم کجاست.
‫- می‌ریم کافه. ‫- کافه؟
‫باحاله.
‫- ردیفی بانی؟ ‫- خوبی عزیزم؟
[کافه‌ی بدفورد]
‫پودل.
‫- گز، پودل نیومده اینجا؟ ‫- نه، ندیدمش.
‫- جونیور، بیا اینجا، بشین. تا منتظریم یه گلویی تازه می‌کنیم. ‫- باشه.
‫یه نوشیدنی بزرگ. و یه نوشابه، آره؟
‫- یه نوشابه. ‫- زود تمومش کن بانی، باشه؟
‫- می‌دونی که پسرت نباید اینجا باشه. ‫- آره، می‌دونم.
‫آره! ‫هو! هوو-هوو!
‫امروز مدرسه خبری نیست؟
‫هی. چی کار می‌کنی؟
‫بابا...
‫کی می‌ریم خونه؟
‫- می‌خوای یه فروشنده‌ی درجه یک بشی؟ ‫- آره. معلومه.
‫خب، فروشنده‌های درجه یک ‫باید مثل کوسه باشن.
‫کوسه‌های قاتلِ بی‌رحم و کارآمد.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫- می‌دونی اگه کوسه از حرکت بایسته چه اتفاقی براش میفته؟ ‫- چی؟
‫خفه می‌شه.
‫به به! ببین کی اینجاست!
‫- سلام پودل. ‫- خوبی پودل؟
‫ها، ها، ها!
‫- ماچ! ‫- یا خدا، پو، بدجوری گیج می‌زنیا رفیق.
‫- سلام پودل. ‫- تو اینجا چی کار می‌کنی، مرد کوچک؟
‫اومدیم یه گلویی تازه کنیم.
‫تو، رفیق کوچولوی من، ‫دیگه واقعاً زیادی بامزه‌ای.
‫فکر کردم سرت شلوغ‌تر از اونه که ‫بیای با رفیق قدیمیت نوشیدنی بخوری.
‫بی‌خیال بابا، مگه می‌شه من واسه ‫رفیقم پودل وقت نداشته باشم.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫گری، دو تا نوشیدنی دیگه، ‫و یه نوشابه دیگه.
‫- یه دقیقه دیگه. جید رو تشویق کنید... ‫- دروغ چرا،
‫سرم حسابی گرمِ کار کردن رو لیستم بوده.
‫آره؟ سرت گرمِ کار بوده ‫یا کلاً سرت گرم بوده؟
‫- خب، دوست دارم واسه مشتری‌هام سنگ تموم بذارم. ‫- آره.
‫می‌دونم.
‫معلومه که می‌دونم.
‫چیه؟ خوبی؟
‫معلومه که خوبم. ‫چندتا نوشیدنی با رفقا.
‫دیگه چی می‌خوام؟
‫- بابا. ‫- لطفاً ایوان رو تشویق کنید!
خب
‫- گوش کن... راستش، فکر کنم دستشویی دارم، بابا -
‫آره، برو. اونجاست.
‫خب پو، رفیق، ‫راستش بدجوری رو دورم.
‫کل لیستم رو تموم کردم.
‫واسه همین، می‌خواستم بپرسم که اگه...
‫راهی هست که بتونم...
‫هی.
‫مطمئنی خوبی رفیق؟
‫یالا بگو دیگه.
‫پو، داری چی کار می‌کنی؟
‫پودل، باید حرف بزنیم رفیق.
‫برو، برو.
‫لعنتی. پو!
‫باشه عزیزم. بعداً ‫می‌بینمت، باشه؟
‫باشه عزیزم، می‌بینمت.
‫- بجنب عزیزم. ‫- آره!
‫پودل!
‫عجیبه، مگه نه؟
‫لازم نیست درکش کنی، ‫می‌دونی.
‫اشکالی نداره که یه پسر کوچولو باشی...
‫و عاشق سفینه‌های فضایی و سوسک‌ها باشی.
‫یالا.
‫یالا، آره.
‫- ها! ‫- هورا!
‫هی! پودل! ‫گم‌شو اون‌ور لعنتی!
‫ - گم‌شو. ‫- بکش کنار رفیق.
‫- بشین سر جات کله‌خر. عمراً تکون نمی‌خورم! ‫- پو...
‫پو. ‫بشین.
‫- بشین پایین. لطفاً. ‫- می‌شه بشینی سر جات لعنتی؟! ‫- برو بابا.
‫گم‌شو اون‌ور.
‫باید این یارو رو ببری بیرون.
‫از سر راه گم‌شو کنار!
‫- بذار ببینمت. ‫- هی، پودل.
‫- هنرت رو نشون بده! ‫- پودل.
چیزی نیست ‫گز، یه‌کم زیاده‌روی کرده رفیق.
‫- بکش عقب لعنتی، باشه؟ ‫- یالا. یالا.
‫- بجنب! ‫- اه، لعنت به این کار.
‫- پو! ‫- روانیِ لعنتی.
‫- آروم باش دیگه ‫- لعنت بهش
من میرم خونه - ‫- گم‌شو!
‫- نه. هی. هی! ‫- می‌خوای ببینی؟ بیا ببین!
‫- بیا اینجا، بیا اینجا، بیا اینجا. ‫- لعنت بهت!
‫چه مرگته تو؟ ‫بیا برات یه نوشیدنی دیگه بگیرم.
‫ببخشید. اتاق شماست؟
‫مشکلی نیست.
‫با پدرت اینجایی؟
‫خدای من.
‫از شهربازی خوشت نیومد، نه؟
‫من بچه کوچولو نیستم.
‫باشه رفیق.
‫ما بازاریابیم. تو جاده.
‫به زودی می‌ریم.
‫درسته. پس مردِ کاری هستی، آره؟
‫پس چیزی نمی‌خوای نه؟
‫ یالا، پو. چت شده تو؟
اون رفته
‫چی داری می‌گی رفیق؟ ‫کی رفته؟
‫آنی. آنیِ من. ‫گذاشته رفته بانی.
‫و انگار... ‫تو رفیقمی، مگه نه؟
‫آره. معلومه.
‫انگار همه چیز رو با خودش برده.
‫یهو، همه چی رفته.
‫نمی‌تونم چیزی بفروشم، ‫نمی‌تونم با کسی حرف بزنم، نمی‌تونم...
‫- دیگه هیچی کار نمی‌کنه. ‫- باشه.
‫هول نکن، باشه؟
‫پیش میاد دیگه.
‫واسه همه پیش میاد.
‫واسه تو هم پیش اومده؟
‫خب، نه.
‫ولی...
‫...واسه کسایی که می‌شناسم پیش اومده.
‫منظورت منه؟
‫آره.
‫نه، نگران نباش پو، ‫بانی ردیفش می‌کنه.
‫گری، دو تا نوشیدنی دیگه بده به ما، ‫می‌شه لطفاً؟
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫باید برم.
‫بابام ‫احتمالاً نگران شده کجام.
‫برمی‌گردی سر کار، آره؟
‫مردِ کاری.
‫راستش...
‫...می‌شه لطفاً یه‌کمش رو بهم بدی؟
‫بیا بگیر.
‫ممنون.
‫- موفق باشی. ‫- تو هم همینطور.
‫همه چی درست می‌شه.
‫ممنون بانی.
‫- خوشحالم دیدمت رفیق. ‫- منم همینطور.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫فقط نیومدم که سلام کنم ‫می‌دونی؟
‫راستش دنبال یه لطفی بودم.
‫چه لطفی؟
‫ببین، حقیقتش، ‫تو دردسر افتادم.
‫غافلگیر شدم، ‫خودت می‌دونی چه‌جوریه.
‫و لیستم رو گم کردم.
‫می‌خواستم چندتا اسم ‫از لیست تو بگیرم
‫ولی، راستش، ‫اگه الان رو فرم نیستی،
‫شاید بهتر باشه کلاً کار رو ازت بگیرم. ‫نظرت چیه؟
‫واسه همین اینجایی؟
‫- واسه همین اومدی دیدن من؟ ‫- لعنتی... آره.
‫نمی‌خوام بی‌ادبی کنم پو، ‫ولی واقعاً فکر می‌کنی من وقت دارم
‫بشینم اینجا ‫به ناله و زاریت گوش بدم؟
‫- تقصیر توئه. ‫- چی؟
‫تو مغزش رو مسموم کردی. بعد از ختم.
‫- کی؟ ‫- آنی.
‫- من؟ بی‌خیال. ‫- پودل، اصلاً چه اهمیتی داره؟
‫پو!
‫هی! داری چه... چه غلطی...
‫ولم کن! گم‌شو...
‫آی!
‫تو یه عوضی هستی بانی!
‫یه عوضیِ تمام‌عیارِ واقعی!
‫من سال‌ها بهترین رفیقت بودم، ‫و دوستت دارم،
‫ولی تو واسه هیچ‌کس تره هم خرد نمی‌کنی
‫غیر از بانی مونرویِ لعنتی!
‫تعجبی نداره که زنت خودکشی کرد!
‫- اوه. ‫- هی.
‫اون مریض بود. تو می‌دونستی. ‫همه می‌دونستن. اون بیمار بود.
‫کاری از دست من ‫یا هیچ‌کس دیگه بر نمیومد.
‫تقصیر من نبود. ‫هیچ‌کدوم از این‌ها تقصیر من نیست.
‫اگه می‌خوای یه زن رو ‫واسه دو دقیقه نگه داری پو،
‫شاید بهتره سعی کنی اینقدر ‫بازنده نباشی. از دست دادیش؟
‫چی رو از دست دادی؟ ‫از دستش دادی؟ تو هیچ‌وقت نداشتیش.
‫تو یه آدم موقتی هستی رفیق، ‫یه سیاهی لشکر.
‫و اگه زنت اینقدر خاص بود،
‫چرا نتونستی نگه‌ش داری؟
‫پودل.
‫پودل!
‫- بابا! ‫- هی، پودل!
‫- پودل، پسر. پودل! ‫- می‌خوام ازم معذرت‌خواهی کنی. معذرت‌خواهی کن!
‫- پودل! و بعدش اون لیست لعنتی رو میدی بهم؟ ‫- بگو ببخشید!
‫بانی.
‫آخ! نه، نه، نه، نه!
‫پودل.
‫پودل، رفیق.
‫یا خدا! چیزی نیست رفیق. ‫چیزی نیست.
‫زنگ زدم پلیس، خانمم ‫داره به آمبولانس زنگ می‌زنه.
‫- درست می‌شه. ‫- پلیس؟
‫آره. شماره پلاک رو دیدی؟
‫کمک تو راهه. باشه رفیق، ‫فقط تا می‌تونی تکون نخور.
‫صبر کن، کدوم گوری داری میری؟ ‫نمی‌تونی بذاری بری!
‫هی!
‫رفیق!
‫کجا داری میری؟! ‫نمی‌تونی همین‌طوری ول کنی بری!
‫آره، آره. نه، پشت خطم. آره.