.
‫من فقط می‌خوام به چشم ‫چیزی بیشتر از «دخترِ خانواده» دیده بشم.
‫من خیلی بیشتر از این‌ها می‌بینم، تریشا.
‫- دلت پیشِ اونه؟ ‫- تنها چیزی‌ـه که بهش فکر می‌کنم.
[آنچه گذشت]
‫متوجه شدم که تحصیلات رسمی داری.
‫سال دوم دانش دانشگاهی.
‫بچه‌ها، این معلم جدید شماست. ‫از یه خاندانِ شریفِ فرهنگی میان.
‫موفق باشی.
‫آلبرت روح مهربون و بخشنده‌ای داره.
‫- داری ازش استفاده می‌کنی که به من چنگ بندازی. ‫- خب، شاید قضیه در موردِ تو نیست.
‫قراره با مادرت و آقای روچ برم،
‫تا یه طرحِ جدید رو توی «بدلندز» راه بندازیم.
‫نقره معامله‌های زیادی می‌طلبه.
‫تا وقتی اسلحه نداشته باشیم، هیچ حرفی ‫از لطفی که ما در ازاش بکنیم نخواهد بود.
‫من می‌تونم اسلحه بیارم.
‫تفنگ‌ها مثل... عروس می‌مونن. ‫نشون شدن.
‫دو روز وقت داری وسایلت رو جمع کنی.
‫و بعد من این بازارِ روسی ‫پر از گناه رو با خاک یکسان می‌کنم.
‫معلومه که اسلحه رو به شما می‌فروشم.
‫عالیه.
‫مارشال‌ها. دارن گاریِ حمل جسد میارن.
‫این‌ها همراه جسد پیدا شد.
‫هشدار میدم، خانم. ‫صحنه‌ی دلخراشیه.
‫خانم ون‌نس،
‫این ویلمه؟
‫خیلی زیبا بود، کشیش.
‫بله.
‫ممنونم.
‫گرت مراسمِ یادبود رو ادامه میده.
‫البته.
‫ویلم رو آماده کنیم ‫که کنار پدرش دفن بشه؟
‫نه.
‫بقایا باید فرستاده بشه نیویورک.
‫کنار جولیا دفن بشه.
‫مادربزرگش.
‫و فردا،
‫هنگام غروب،
‫همه اهالی «انجل ریج» ‫به مراسم یادبودش دعوتن.
‫ما باید از این تراژدی عبور کنیم.
‫چرا برادر باید کنار مادربزرگی دفن بشه ‫که هرگز ندیدتش؟
‫شاید مادربزرگ جولیا تنهاست.
‫خدایا، این تو رو آزار نمیده؟
‫نادیده گرفتن‌های مادر؟ رازها؟
‫هر وقت لازم باشه چیزی رو بدونم، می‌فهمم.
‫محض رضای خدا. عین خودش حرف می‌زنی.
‫و تو هم، داری شبیه ‫همون یتیمِ کثیف حرف می‌زنی.
‫ظاهراً همه‌مون رازهای خودمون رو داریم.
‫و مال تو؟
‫این دیدار کردنت با تلر؟
‫پایان بدی داره.
‫برای همه.
‫تصور می‌کنم اولش نترسیده بود.
‫ویلم گرگ‌ها رو دوست داشت.
‫و مشکلش با آدم‌ها...
‫کنار حیوانات از بین می‌رفت.
‫اون‌ها رو ترجیح می‌داد.
‫آره، می‌تونستم این رو ببینم.
‫هرچقدر که حقیقت تلخه...
‫دونستنِ اینکه چی شده، این...
‫یه جور آرامش میاره.
‫بگیر.
‫معذرت می‌خوام.
‫اگه صورتت رو با اون پاک کنی، ‫ممکنه چشم سوم دربیاری.
‫من هنوز برای ویلم گریه نکردم.
‫به نظر می‌رسه در هم‌نشینی با تو، ‫این راحتی رو پیدا می‌کنم که خودم باشم.
‫احساساتت نسبت به من، واقعی هستن؟
‫- لعنتی، زیادی تند رفتم. ‫- نه.
‫بهش فکر می‌کنم.
‫اغلب.
‫احساسات من نسبت به تو، من...
‫بیشتر از اغلب.
‫تمامِ مدتِ لعنتی.
[رهاشدگان]
‫من دو سال از ویلم کوچک‌تر بودم.
‫ولی اون همیشه مثل یه دوقلو بود.
‫این فقط شبیه ‫مزخرفاتِ دورانِ بچگی به نظر میاد.
‫ویلم دو سال از من بزرگ‌تر بود.
‫اما همیشه حسِ دوقلوی من رو داشت.
‫همیشه پیشم بود.
‫گاهی رهبری می‌کرد، گاهی دنباله‌روی می‌کرد.
‫زمانِ بزرگ شدن در نیویورک، ‫من و ویلم همیشه یه ماجراجویی پیدا می‌کردیم.
‫- چیزی اینجا لازم دارید؟ ‫- معذرت می‌خوام، یه صدایی شنیدم.
‫خیلی شیرین بود.
‫ماجراجویی‌هاتون.
‫زیادی احساساتی به نظر نیومد؟
‫نه! حسش جوری بود که...
‫دلت براش تنگ شده.
‫اینکه برادرِ یگانه‌ت رو به بقیه بشناسونی، ‫توی یکی دو صفحه...
‫داستانِ کسی که دوستش داریم برای بقیه نیست.
‫برای اینه که خودمون فراموش نکنیم.
‫بله.
‫کاملاً درسته.
[سوئیتی، دوست وفاداری که زیر این خاک آرمیده]
‫داری حقیقت رو به خودت یادآوری می‌کنی؟
‫شاید.
‫تریشا با این فقدان چطور کنار میاد؟
‫احساسات من نسبت به تریشا،
‫همیشه فقط یه کششِ بچگانه بود، اما الان...
‫حق با آلبی‌ـه.
‫شاید دارم همه‌مون رو به خطر میندازم.
‫عشق معمولاً همه چیز رو پیچیده می‌کنه.
‫ببخشید.
‫تو خودت به اندازه کافی بار داری، ‫بدون نگرانیِ دلِ احمقِ من.
‫تو مردِ بالغی هستی، الیاس.
‫علاقه‌ت مسئله‌ی شخصی خودته.
‫تسلیت می‌گم.
[یادبود ویلم ون‌نس]
‫ویلم دو سال از من بزرگ‌تر بود، ‫اما همیشه مثل دوقلوم به نظر میومد.
‫بعضی روزها اون رهبری ماجراجویی‌مون رو می‌کرد
‫روزهای دیگه دنباله‌روی می‌کرد.
‫زمانِ بزرگ شدن در نیویورک، من و ویلم ‫همیشه دنبالِ ماجراجویی بودیم.
‫چه مسابقه با تراموا باشه،
‫یا قایق‌رانی کاغذی
‫بعد از بارونِ بهاری ‫توی جوب‌های سنگفرش شده...
‫- مورن. ‫- ممنون. لطف کردی.
‫- برو توی مغازه. ‫- چی؟
‫- سامارا، باید بریم! زود باش! ‫- چرا؟
‫اما من اون رو توی جنگل به یاد میارم.
‫اونجا بود، گم شده بین درخت‌ها، ‫که چشم‌هاش شفاف‌ترین حالت رو داشت.
‫قدم‌هاش سریع بود.
‫ذهنش روشن بود.
‫اون همه موجودات زنده رو می‌شناخت.
‫من این مردها رو قبلاً می‌شناختم.
‫جنسِ اون‌ها. خیلی خطرناکن.
‫کافه تعطیله.
‫مراسم خصوصیه.
‫رفیق، در مغازه‌ت که چهارطاق بازه.
‫نوشیدنی.
‫سه تا.
‫ما وقتِ این چرت و پرت‌ها رو نداریم، پابلو. ‫گفتیم تعطیلیم.
‫نه!
‫اسم من پابلو نیست.
‫نوشیدنی‌ها آماده باشه ‫وقتی برگشتیم.
‫اون تفنگ‌ها مال کیه؟
‫- بابا، داری می‌ترسونیم! ‫- برو توی انبار.
‫قول میدم، ‫نمی‌ذارم هیچ اتفاقی برات بیفته.
‫حالا، هر وقت صدای جیغِ شاهین رو می‌شنوم،
‫یا زوزه‌ی کایوت رو،
‫یادِ برادرم میفتم.
‫سلام، اهلِ کلیسا.
‫خیلی متأسفم که مزاحم شدم.
‫اسم من خواکین‌ـه.
‫این همکارم خواکین‌ـه.
‫و منم خواکین هستم.
‫ما هم مثل شما، همگی خیلی غمگینیم.
‫ما امروز اومدیم اینجا ‫تا دوستمون رو پیدا کنیم،
‫آرکاشا.
‫اون دردمون رو تسکین میده.
‫کی بهم می‌گه اون کجاست؟
‫اینجاست.
‫روسی‌ـه.
‫دوست من، تفنگ‌هایی که به ما فروختی،
‫همه‌شون غیب شدن.
‫داستانِ خیلی جالبیه، ها؟
‫نه. داستانی نیست.
‫ده تا صندوق تفنگ.
‫کدوم گوری‌ان؟
‫جواب بده!
‫بله! بله!
‫بله.
‫می‌دونم کجان.
‫نه، پسر! بخواب زمین!
‫از این طرف! بیاین!
‫من پوشش میدم. برو، تریشا.
‫برو!
‫وینستون؟
‫تویی؟
‫بریم!
‫بابا!
‫دوستت دارم.
‫نمی‌خوای غذا بخوری؟
‫ظرف‌ها نیاز به تمیزکاری دارن.
‫ظرف‌ها می‌تونن صبر کنن.
‫می‌دونم سوال‌هایی داری.
،‫قبل از اینکه با مادرت ازدواج کنم ...کار می‌کردم
‫برای مردهای قدرتمند.
‫تصاحب زمین در مکزیک.
‫همسایه‌های جنوبی ما
‫از طمعِ «هیکوری پیر» برای ‫قلمرو جدید خوش‌شون نمیومد، برای همین... (اندرو جکسون)
‫نیرو جمع کردن.
‫آدم‌های بد.
‫مثل اون‌هایی که دیروز دیدیم.
‫سعی کردن جلوی کارمون رو بگیرن. کار من...
‫کار من این بود که نذارم این اتفاق بیفته.
‫اون کیفِ پر از اسلحه...
‫ابزارت بود؟
‫ابزارِ یه شغل متفاوت.
‫یه مرد متفاوت.
‫مادرت،
‫باعث شد تغییر کنم.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫اون‌هایی که باید سفر کنن،
‫پیه نمی‌ذاره گوشت بگنده.
‫خانواده می‌تونه با یه چهره‌ی کامل ‫خداحافظی کنه.
‫چه بلایی سرشون میاد؟
‫مارشال‌ها دارن میان.
‫هر کی رو بتونن با لیست تحت تعقیب ‫تطبیق میدن.
‫فکر می‌کردم خواکین‌ها ‫هنوز توی سونورا هستن.
‫چند ماه پیش از مکزیک فرار کردن.
‫داشتن به کمپ‌های کلمبیا دستبرد می‌زدن.
‫ظاهراً یه‌کم کمبود اسلحه داشتن.
‫آرکاشا هر غلطی که با اون تفنگ‌ها کرد،
‫بعید می‌دونم هرگز بفهمیم.
‫تفنگ‌ها جاساز شدن،
‫امن و خشک.
‫شنیدم برای محافظت از خانم ‫خطر بزرگی رو به جون خریدی.
‫خطری نبود.
‫فقط سرِ قولم موندم.
‫می‌تونی سواری کنی، جک؟
‫کاملاً.
‫من چهارچشمی مراقبم.
‫هیچی در مورد این کار بهمون نمی‌گی، ‫بعد یهو سر از اینجا درمیاریم؟
‫بله، مادر. ‫چه نیازی هست که به خانم نولان سر بزنیم؟
‫نیازی که توش اتحادِ خانواده به دردمون می‌خوره
‫انتظارش رو داشتی؟
‫نه.
‫- صبح به‌خیر. ‫- صبح به‌خیر.
‫گردشِ خانوادگیه؟
‫خب، خانواده هدفِ بازدیدِ ماست.
‫می‌تونم باهاتون صحبت کنم؟
‫خصوصی.
‫مسائلی در مورد فرزندان‌مون...
‫و حسن نیت.
‫چای دم کن. از مهمون‌هامون پذیرایی کن.
‫- واقعاً؟ ‫- بله، مامان.
‫طویله.
‫ممنونم.
‫خونین و وحشتناک بود،
‫وحشتی که دیروز بهمون وارد شد.
‫دقیقاً.
‫دلیلی که من اینجام همینه.
‫این قلمرو داره خیلی سریع‌تر از اون چیزی که ‫کسی تصورش رو می‌کرد گسترش پیدا می‌کنه.
‫خطرِ دیروز،
‫فقط بدتر می‌شه.
‫بهای پیشرفت.
‫اون تقصیر پیشرفت نبود.
‫اون مردها برای اون روسی اومده بودن، ‫همونی که تو بهش اجازه‌ی تجارت دادی.
‫خلاف و مواد مخدر همیشه راهشون رو ‫به سمت توده‌ی مردم پیدا می‌کنن.
‫من اجازه دادم تا بتونم در امان نگه‌ش دارم.
‫این جواب میده
‫تا وقتی که دیگه نده.
‫و اون تغییراتِ پیش‌بینی نشده ‫همون چیزی‌ـه که نیازِ من به رشد رو هدایت می‌کنه.
‫کارِ معدنِ بیشتر یعنی خانواده‌های بیشتر.
‫تجارتِ بیشتر.
‫قانون و نظمِ بیشتر.
‫این تراژدی ‫هرگز در المپیا اتفاق نمی‌افتاد.
‫ما سرِ یه دوراهی هستیم، فیونا.
‫سرمایه‌گذار اصلی من، آقای وندربیلت، ‫هفته‌ها تا کشیدنِ حمایتش فاصله داره.
‫اگه این اتفاق بیفته،
‫نه معدن نقره‌ای هست، نه شهری، ‫نه کسی که گله‌ی شما رو بخره.
‫هیچی.
‫تلاش من برای زمینِ شما از روی طمع نیست.
‫برای بقاست.
‫و انتظار داری ما همین‌طوری هرچی رو که ‫براش زحمت کشیدیم دو دستی تقدیم کنیم.
‫تو زمین‌مون رو نابود می‌کنی.
‫و حتی مطمئن نیستی که نقره پیدا کنی.
‫خب، این بار روی دوش هر دوی ماست.
‫ما زن‌های باهوشی هستیم.
‫- ما فرمان... ‫- زبون‌بازی رو بذار کنار، زن.
‫فقط بگو چه کوفتی می‌خوای.
‫من به اندازه‌ی کافی از «جاسپر هالو» می‌خوام ‫که سود قابل توجهی نشون بدم.
‫تقریباً 45 درصد.
‫من اون رو به قیمت بالایی می‌خرم.
‫تو و بقیه، بقیه‌ی زمین‌تون رو نگه می‌دارید.
‫چهل و پنج؟
‫چطور تقسیم می‌شه؟
‫خب، تقسیمش قسمت سخت ماجرا نیست.
‫نقشه‌بردارهای من ‫با یه طرح منصفانه میان جلو.
‫به همه‌ی شما دسترسی به رودخونه میدن.
‫راه‌های جدید باز می‌کنن.
‫می‌خوای من بقیه رو راضی کنم.
‫خب، تو و بچه‌های تلر ‫بزرگ‌ترین تیکه زمین اینجا رو دارید.
‫بقیه بهت احترام می‌ذارن،
‫حرفت رو می‌خونن.
‫بعد از تمام زجری که بهمون دادی...
‫چرا باید بهت اعتماد کنیم، کنستانس؟
‫من دنبال درصد نیستم.
‫من وجب به وجبِ این هالو رو می‌خوام.
‫اما امت...
‫اون روی سازش اصرار می‌کرد.
‫بهبودیِ حالِ همگان.
‫من به خاطر اون درخواست می‌کنم.
‫و هرگز از یاد اون برای فریب استفاده نمی‌کنم
‫اگه به هیچ چیز دیگه اعتماد نداری،
‫به این اعتماد کن.
‫- داری وسایل برادرم رو دید می‌زنی؟ ‫- نه، معلومه که نه.
‫اوم، داشتم فقط...
‫بله. ببخشید.
‫داشتم دید می‌زدم.
‫برادرم...
‫اگه این رو بپرسم زبونم رو می‌بُره، اما...
‫دوستش داری؟
‫من...
‫این یه مسئله‌ی نسبتاً شخصیه، مگه نه؟
‫نمی‌دونم.
‫عشق انگار از من فراریه.
‫خب، در مورد مسائل عشقی...
‫برادرت حرفی از همچین چیزی زده؟
‫اگه زده باشه،
‫من متوجه نشدم.
‫حرف‌هاش زیرِ بارِ احساسات...
‫گم و گور می‌شه.
‫آره.
‫متوجه این شدم.
‫ببخشید که محفلِ غیبتِ کوچیک‌تون رو ‫به هم می‌زنم.
‫کار مادرها تموم شد.
‫جای گازگرفتگی روش نمی‌بینم.
‫چی شد، مامان؟
‫باید همه باشن.
‫چوب و سنگ.
‫بهتره با اون‌ها بشنوید.
‫هر کدوم‌مون 10 تا 20 درصد بهش می‌فروشیم.
‫دو برابرِ قیمتِ پیشنهادی قبلی.
‫نقشه‌بردار راهِ دسترسی ما ‫به رودخونه رو جدا می‌کنه.
‫معدنِ ون‌نس
‫هزینه‌ی هر چیزی که نیاز به ‫جابه‌جایی یا ساختن داشته باشه رو میده.
‫اینم یه زهرِ دیگه‌ی اونه.
‫حالا داره از نقشه‌بردار و وکیل استفاده می‌کنه ‫تا به زور به خوردمون بده.
‫ممکنه درست باشه، والتر.
‫برای همین اینجاییم.
‫همه‌مون حق رأی داریم.
‫فشار وندربیلت منطقیه.
‫معدنچی‌ها دارن میرن غرب.
‫کار اینجا داره کم می‌شه.
‫بهش گفتم با هم تصمیم می‌گیریم.
‫به عنوان یه خانواده.
‫یه جبهه‌ی متحد.
‫اگه نیاز دارید فکر کنید، ‫می‌تونیم صبح رأی بگیریم.
‫زمانِ بیشتر نیاز نداریم.
‫سنگ، به ون‌نس می‌فروشیم.
‫چوب، مخالفید.
‫این دفعه هر کدوم یه رأی داریم. ‫اکثریت برنده می‌شه.
‫از کوچیک به بزرگ.
‫نقشه‌بردارهای ما ‫تمام جزئیات زمین رو پر می‌کنن.
‫فرآیندِ خسته‌کننده‌ایه.
‫ولی فعلاً، یه نامه تنظیم می‌کنیم.
‫همه‌شون باید امضاش کنن. ‫این برای آقای گرتی‌ـه.
‫خانم نولان امیدوار به نظر می‌رسید؟
‫سنگینیِ تصمیم رو براش روشن کردم.
‫اون این رو به بقیه منتقل می‌کنه.
‫مطمئنم اون‌ها می‌فهمن ‫که این به نفع یه نیازِ بزرگتره.
‫اون‌ها دارن تقریباً نصف رو می‌فروشن.
‫اگه رد کنن چی؟
‫اون‌وقت چه سنگینی‌ای رو برای فیونا به بار میاری؟
‫آقای گرتی منتظره.
‫مادر می‌خواد یه نامه ‫برای آقای گرتی تنظیم بشه، لطفاً.
‫یک دقیقه برای کلانتر وقت دارید؟
‫چه کمکی از دستم برمیاد، کلانتر؟
‫وظیفه‌ی من حفظ امنیت مردمه.
‫بیست سال سرباز بودم، حالا یه نشان دارم.
‫این شهرِ شماست.
‫من قوانین رو می‌دونم.
‫قانون رو اجرا می‌کنم، عدالت رو در نظر دارم.
‫و چیزهایی که توی سایه‌ها اتفاق میفته،
‫می‌دونم کی چشم‌پوشی کنم.
‫اما وقتی اون چیزها میان توی روشنایی،
‫روسی،
‫اون یاغی‌های مکزیکی،
‫اگه دخالتِ مایلز آلدرتون نبود،
‫الان تابوت‌های چوبیِ بیشتری اون بیرون بود.
‫- آگاهم که... ‫- بذارید حرفم رو تموم کنم، خانم.
‫دیروز، قوانین عوض شد، ‫و من نتونستم کارم رو انجام بدم.
‫تاوانش جونِ بی‌گناهان بود.
‫اگه قوانین دوباره عوض شه،
‫باید مرد دیگه‌ای رو برای ‫نشان به سینه زدن پیدا کنید.
‫بیا. بیا، بذار من بگیرمش.
‫ممنونم.
‫و منم متشکرم.
‫حتی با اون... اتفاق تراژیکِ دیروز،
‫تو صبور و دلسوز بودی.
‫خیلی کمک کرد.
‫خب، من فقط گوش دادم.
‫شاید اگه بیشتر گوش بدیم،
‫وقت بذاریم همدیگه رو بشناسیم.
‫خیلی عجیبه.
‫ما هر روز همدیگه رو می‌بینیم ...و با این حال
‫خیلی کم در مورد اینکه واقعاً کی هستیم می‌دونیم
‫باید وقت بذاریم و این رو اصلاح کنیم.
‫دلم می‌خواد همه چیز رو بدونم...
‫داریم برمی‌گردیم به هالو.
‫مهارتت در کشتنِ خواکین‌ها...
‫چند نفر رو تنهایی کشتی؟
‫من هرگز ندیدم کسی این‌طوری با اسلحه کار کنه
‫بیایید امیدوار باشیم که دیگه هرگز نبینی.
‫سوابق رو چک کن. تا جایی که می‌شه برو عقب.
‫- هر چی پیدا کردی ثبت کن. ‫- بله، قربان.
‫زود برمی‌گردم.
‫پسره چی می‌خواد؟
‫ازم خواست برم پیش مارشال‌ها.
‫بایگانی‌شون رو چک کنم. ‫هر سابقه جنایی روی اون اسم رو یادداشت کنم.
[اِی وینستون]
‫نمی‌خوای بری خونه؟
‫این آهنگساز جدید، وردی.
‫ریگولتو خیلی چالش‌برانگیزه.
‫بهتره اینجا کار کنم ‫و مزاحم شب مادر نشم.
‫و تو؟
‫تا دیروقت می‌مونی؟
‫کار من تمومه.
‫خیلی خوشحالم که اومدی.
‫تنهاییم؟
‫آره.
‫چه رأیی دادی؟
‫من؟
‫آره، اون... همه، هالو.
‫آره.
‫رأی مثبت دادیم. اکثریت بود.
‫می‌دونم این معامله...
‫مطمئنی اشکالی نداره؟
‫آره، مشکلی نیست.
‫بذار کارم اینجا تموم شه.
‫هیس!
‫یه پسرعمو داشتم ‫همین نگاه رو توی چشم‌هاش داشت.
‫اسمش اوتو بود.
‫اوتو.
مالک: قبل از ورود] [.به کلبه‌ی شگفتی‌ها عنایت فرمایید و در بزنید
‫بیا.
‫آقای ون‌نس؟
‫لعنتی.
‫باز چی شده؟
‫شما وقت دارید، درسته؟
‫عزیزم،
‫پایین کلی چیزِ قشنگ هست.
‫- نمی‌خوای وقتت رو... ‫- بهم نگو چی می‌خوام!
‫البته.
‫برای خودت یه نوشیدنی بریز.
‫من...
‫به صحبت‌هات گوش میدم.
‫هر کمکی که نیازه می‌کنم.
‫دو تا شرط داره.
‫این راز بین ما می‌مونه.
‫و من تعیین می‌کنم تا کِی بمونی.
‫بله، خانم.
‫ادامه داره.
‫همین‌طوری میره.
‫فکر کنم این زیباترین ملودی‌ایه ‫که تا حالا شنیدم.
‫تو درگیرِ احساساتِ دنیوی شدی.
‫هیچ ایده‌ای ندارم منظورت چیه.
‫من قطعاً درگیرِ تو شدم.
‫می‌دونستم...
‫شاید از همون روز اولی که دیدمت.
‫من عاشقتم، تریشا.
‫و منم مطمئنم...
‫که عاشقتم.
‫لطفاً در اتاق پذیرایی منتظر بمونید. ‫خانم ون‌نس به زودی خدمت می‌رسن.
‫لطفاً. بفرمایید.
‫چای؟
‫کیک کره‌ای گرمه.
‫یه نوشیدنی قوی، اگه دارید.
‫خیلی بهتره.
‫با بقیه صحبت کردی؟
‫جمع شدیم.
‫تصمیم گرفتیم.
‫چیزهایی هست که باید بشنوم
‫قبل از اینکه در مورد نتیجه حرف بزنیم.
‫حقیقت.
‫تمام بدشانسی‌ها.
‫در سال گذشته یا همین حدود.
‫متوجه‌ام.
‫یه جور...
‫اعتراف.
‫یه جور...
‫اعتمادسازی.
‫شروع کن.
‫گاوِ سلاخی شده‌ی ما.
‫آدم‌های تو بودن ‫که اون‌ها رو از دیوار پرت کردن؟
‫بله.
‫اسبِ عزیزکرده‌ی اوما و کوئنتین ‫که یهو لنگ شد.
‫کارِ تو بود؟
‫یکی از گله‌دارهای من...
‫تاندونش رو بُرید.
‫و مزارع مایلز، مسموم شده بود؟
‫بارون سم رو وارد آبیاریش کرد.
‫هرگز قصد نداشتیم این همه هکتار رو از بین ببریم
‫اون یه تصادف بود.
‫کاملاً تموم شد؟
‫سبک کردنِ بارِ خود...
‫فکر کنم از نظر روحی برات مؤثر باشه.
‫نوبتِ منه...
‫...که اعتماد بسازم.
‫اون جسدی که مارشال‌ها برگردوندن...
‫حتی با اون وضعیتِ وحشتناک،
‫چشم‌هاش،
‫خیلی از هم فاصله داشتن.
‫من مطمئنم که اون ویلمِ من نبود.
‫اما من...
‫هنوز مادری هستم که پسرش رو گم کرده.
‫دخترِ تو، فیونا،
‫ظاهراً ویلم دلباخته‌ش بود،
‫و من نمی‌تونم خودم رو از این فکر رها کنم،
‫این... حسِ مادرانه،
‫که چیزهای بیشتری برای دونستن هست.
‫شاید گهگاهی مخفیانه همدیگه رو می‌دیدن.
‫یا نامه رد و بدل می‌کردن.
‫یا نشانه‌های محبت.
‫هر چیزی...
‫که بتونی به یاد بیاری.
‫و اگه قبلاً می‌ترسیدی
‫که چیزی رو با من در میان بذاری،
‫بهت قول میدم ‫هیچ تلافی‌ای در کار نخواهد بود.
‫فقط الان بهم بگو.
‫کمکم کن پسرم رو پیدا کنم.
‫خیلی متأسفم، کنستانس.
‫من هیچ چیزی از ویلم نمی‌دونم ‫که دردت رو تسکین بده.
‫درک می‌کنم.
‫ممنونم.
‫رنج‌های ما، ما رو به هم نزدیک کرد.
‫شاید حالا...
‫شانسی داشته باشن که...
‫کمک‌مون کنن ادامه بدیم.