.
‫دزدها زدن به گله!
‫- کجا؟ ‫- چراگاهِ پایینی!
‫بجنبین دیگه!
‫اوناهاشون!
‫کار ون‌نس بود. ‫ظلم و ستمش داره بدتر می‌شه.
‫همه‌مون می‌دونیم که بدون ‫توسعه‌ی معادن ون‌نس،
‫«انجل ریج» دوباره به یه خرابه تبدیل می‌شه.
‫[آنچه گذشت]
‫اگه هر چهار تا خانواده با هم متحد بشن،
‫شاید شانس بیشتری ‫برای محافظت از دارایی‌هامون داشته باشیم.
‫شنیدم توی مزرعه‌تون ‫مشکل دزدی احشام داشتین.
‫همه‌مون می‌دونیم شما هیچ نقشی ‫توی وحشت‌آفرینیِ دیشب نداشتین.
‫چون اون حمله نیاز به کمی «عقل» داشت.
‫اومدنم به اینجا، ‫فقط برای گرفتنِ طلبم بود.
‫ولش کن! می‌سپارمت به قانون ‫تا به اعمالِ وحشیانه‌ت رسیدگی کنه.
‫فکر می‌کنی هی‌ورث میاد یه «ون‌نس» رو حبس کنه؟
‫سنگ، می‌ریم پیش کلانتر. چوب، سکوت.
‫- هر خانواده دو تا رأی داره. ‫- دیگه به دو تا رأی نیاز نیست.
‫خدا این خونه رو به ما داده. [سوئیتی، دوست وفاداری که زیر این خاک آرمیده]
‫و فقط خدا می‌تونه اون رو پس بگیره.
‫[رهاشدگان]
‫خدای من.
‫کیه؟
‫یه خرس گریزلی.
‫شهردارمون اون‌قدر بدشانس بوده ‫که صبحونه‌ی این حیوون بشه.
‫وحشتناکه.
‫خرس رفته سمت غرب، احتمالاً ‫طرفِ قله، تا از رودخونه‌ها تغذیه کنه.
‫ما داریم آدم جمع می‌کنیم ‫که جاده‌ها رو بپّان.
‫مطمئن شیم که رفته.
‫من سه تا معدن دارم ‫که نیروی محرکه‌شون از اون رودخونه‌هاست.
‫معدنچی‌هام خبردار می‌شن.
‫این حواس‌پرتی می‌تونه ‫تولید رو برای چند روز عقب بندازه.
‫سرمایه‌گذار اصلی من، آقای وندربیلت، ‫فردا می‌رسه اینجا.
‫این اصلاً براش خوشایند نیست.
‫ما یه گروه شکار تشکیل می‌دیم.
‫ردِ حیوون رو می‌گیریم،
‫و قبل از اینکه ترسِ از اون ‫روی کار اثر بذاره، می‌کشیمش.
‫بله. و خیلی سریع این کار رو می‌کنیم.
‫هیچ سوءظنی دیده نمی‌شه.
‫سوءظن به ندرت چهره‌ش رو نشون میده.
‫ما هنوز از شرِّ دروغی که خاک کردیم ‫رها نشدیم.
‫یا اگه من دنبال چیزی ‫غیر از ترس و وحشت بگردم،
‫یه پیوندِ در حال رشد ‫بین دوستان و همسایه‌های خوب می‌بینم.
‫فکر کنم من به یه عینک قوی‌تر نیاز دارم
‫تا چیزی که تو می‌بینی رو ببینم،
‫همسایه.
‫مامان، معاون‌ها اومدن.
‫من حلش می‌کنم.
‫آقایون.
‫خانم، امروز صبح یه نفر ‫توی شهر توسط یه خرس کشته شده.
‫- قراره گریزلی رو ردگیری کنیم و بکشیم. ‫- دنبال شکارچی می‌گردیم.
‫به درخواستِ شرکتِ ون‌نس.
‫دستمزد همه پرداخت می‌شه.
‫مهارت ردگیری تو به کارمون میاد، کوئنتین.
‫و یه حیوونِ چاق‌وچله، آقای پکستون.
‫برای طعمه خرس.
‫ما داشتیم می‌رفتیم سمت رودخونه‌ی ساس. ‫برای دیدار با کایوس‌ها.
‫- جهت معامله‌ی اسب. ‫- اون‌ها اینجا بهت نیاز دارن.
‫شاید لیلا باهام بیاد. مردمم رو ببینه.
‫بسیار خب، ‫ما سرِ ساعت ده راه میفتیم.
‫شدت این پارگی‌ها باید...
‫...که نشون میده سنش حدود...
‫- شکارچی‌ها! ‫- ...فکر کنم پنج یا شش سال باشه.
‫شکارچی‌ها.
‫این حواله‌ها برای تمام کالاها ‫و خدمات شهر قابل استفاده‌ست.
‫با سپاس از طرف مادرم.
‫کی این سوسولِ نقره‌ای رو کرده ‫سلطانِ شکارچی‌ها؟
‫شنیدم که برای شکار خرس میری.
‫مواظب باش.
‫حتماً، من... من مواظبم.
‫زیر سایه‌ی حمایتِ دست‌های توانمندِ برادرت.
‫همه‌ش هارت و پورتِ الکیه.
‫گرت این‌جوری غم و غصه رو ‫از خودش دور نگه می‌داره.
‫به دل نگیر.
‫به‌عنوان یه لطف؟
‫به من؟
‫هر وقت آماده بودی، برادر.
‫و من برای یه شکار امن و پربرکت دعا می‌کنم.
‫- اون برامون دعا می‌کنه. ‫- شنیدم.
‫دوستان، همسایگان، همشهری‌های عزیز،
‫مصیبت خاصیتش اینه که ‫ما رو دور هم جمع می‌کنه.
‫امروز، «انجل ریج» این پیوند رو داره.
‫بیایید برای یه شکار موفقیت‌آمیز دعا کنیم.
‫و به امور روزمره‌مون ادامه بدیم.
‫خدا پشت و پناه همگی.
‫- خدا نگهدارتون! ‫- در پناه خدا، خانم.
‫خوب رهبری‌شون کن، پسرم.
‫اما خودت رو توی خطر ننداز.
‫من راه و رسم شکار رو بلدم، مادر.
‫به من قول بده.
‫صحیح و سالم برمی‌گردم.
‫شکارچی‌ها!
‫بنده خدا رو بذارین توی آلونکِ قبرستون.
‫چفت در رو محکم کنین وگرنه راکون‌ها ‫باهاش جشن می‌گیرن.
‫کشیش، شهردار نیبلی کاتولیک بود.
‫پدر دافی باید مراسم تدهین رو انجام بده.
‫من بهشون خبر میدم.
‫کشیش شما، حالا دیگه «جناب اسقف دافی» شده.
‫جناب اسقف!
‫خانم‌ها.
‫چه خبرِ فوق‌العاده‌ای در مورد کشیش‌تون.
‫مطمئنم که کاملاً شایسته‌ش بوده.
‫خب، چه روزی شد.
‫بچه‌های ما توی زمان سختی کنار هم جمع شدن.
‫ورق برگشته، نه؟
‫این رو به گله‌ای بگو ‫که تهِ اون دره‌ی لعنتی لاشه شدن.
‫اگه همکاری کنین...
‫امنیت‌تون تضمین می‌شه.
‫امنیت؟ در ازایِ نقره‌های من؟
‫تو باج‌گیری رو پیشرفت جلوه میدی، ‫کنستانس.
‫جواب منفیه.
‫دیگه از من نپرس.
‫خوش اومدین، پدر.
‫ممنونم.
‫ظاهراً نزدیک شدن به خدا ‫نیاز به اسب و کتِ نو داره.
‫همه شایسته‌ی شماست.
‫کشیش کالیر.
‫دعا می‌کنم سفرتون با آرامش بیشتری ‫نسبت به صبحِ ما همراه بوده باشه.
‫فیونای عزیز.
‫دالیای شیرین.
‫پدر...
‫جناب اسقف دافی.
‫خیلی خوشحالم. بهتون افتخار می‌کنم.
‫فقط یه تغییرِ عنوانه.
‫- کشیش از سرنوشتِ شهردارمون بهتون گفت؟ ‫- بله.
‫پایانِ خیلی تلخی بود.
‫گمونم پسرها رفتن برای شکار؟
‫همین‌طوره.
‫از دیدنتون خوشحالم، کشیشِ بزرگوار.
‫منم همین‌طور، مادام جیزل.
‫می‌تونیم توی مراسم فردا ‫از مهارت لاتین شما استفاده کنیم.
‫دریغا... خداوند خدمتِ بزرگ‌تری رو
‫از من و شاگردانم طلب کرده.
‫هیچ خبری از سرنوشت پسرِ ون‌نس نشده؟
‫همونی که گم شده؟
‫به ما چیزی نگفتن.
‫برای شام پیش ما میاین؟
‫خوراکِ مخصوص شما و یه دست بازیِ تخته،
‫دلیلِ واقعیِ این گشت‌های ماهانه‌ی منه.
‫ببین کی اومده.
‫ایشون جناب اسقف هستن.
‫افتخارِ منطقه‌ی لاوث.
‫اگه افتخاری داشتی، ‫یه نوشیدنیِ آبرومندانه‌تر می‌ریختی.
‫چه حرف‌هایی که اینجا نمی‌شنویم.
‫با وجود مراسم عشای ربانی و تدهین،
‫توی این سفر وقتی برای اعتراف هم می‌مونه؟
‫وقت کافی هست.
‫کشیش کلیساش رو طبق نیازمون ‫در اختیارمون گذاشته.
‫بیاین، بریم مستقرتون کنیم. ‫من این رو میارم.
‫دو سری ردپا پیدا کردیم که از ‫پیچ‌های دورِ رودخونه میومدن و می‌رفتن.
‫گریزلی اونجا رو دوست داره.
‫تله‌گذاری یکی دو ساعت طول می‌کشه.
‫به ما وقت میده طعمه بذاریم.
‫فکر کردم حیوونه طعمه‌ست.
‫ما یه ردی از غذا کنار ردپاها می‌ذاریم.
‫حیوون رو می‌کشونیم سمتِ جایزه اصلی.
‫کوئینت، تو، والتر و مایلز یه مسیر رو برید.
‫- من و آلبی هم اون‌یکی رو طعمه می‌ذاریم. ‫- الان داریم از تو دستور می‌گیریم؟
‫به کدوم گروه کمک کنم؟
‫می‌دونی، فکر کنم فرمانده‌مون اینجا ‫نیاز به یه‌کم آموزش خرس‌شناسی داشته باشه.
‫چرا همین‌جا نمی‌مونی و براش یه قصه قشنگ نمی‌خونی؟
‫بهتره تو با ما بیای، پسرجان.
‫نه، یکی باید مواظب باشه ‫یتیم‌هامون راه رو گم نکنن.
‫دل و روده حیوون رو بردار.
‫چی اون رو به این روز انداخته؟
‫می‌خواد به شورشی‌های کایوس ملحق بشه.
‫با اعتماد پدرش به پیمان‌نامه مشکل داره.
‫پیمان‌نامه‌ها با هیچ ملتی مهربون نبودن.
‫دیگه نگرانیِ تو نیست، خواهر.
‫تو ما رو ترک کردی...
‫به خاطر زندگی با غریبه‌ها.
‫اینجا صبر کن.
‫بابتِ ترسوندنتون عذر می‌خوام، خانم.
‫نمی‌دونستم شنونده دارم.
‫اومدید مادر رو ببینید؟
‫اگه مادرتون خانم ون‌نس هستن، بله.
‫خواهش می‌کنم، ادامه بدین.
‫بداهه‌نوازیِ 90 یکی از قطعات مورد علاقه‌ی منه
‫شما شوبرت رو می‌شناسین.
‫فقط چون یه مرد ظاهرش یه‌کم خسته‌ست...
‫نه، من...
‫قصد قضاوت نداشتم.
‫چرا داشتین. حق هم دارین.
‫بفرمایید.
‫بشینید.
‫بیشتر مردهای اینجا ‫به زور یه شعر کودکانه رو بلدن.
‫وندربیلت فردا میاد، ‫با این حال تمام فکر و ذکرِ من پیشِ ویلمه.
‫می‌دونم.
‫نگرانم که زیاد ‫به آقای روچ و افرادش اعتماد نداری.
‫من چیزی از اون یا گروهش نمی‌دونم.
‫به جز لیست بلندبالای جنایت‌هایی ‫که به خاطرش تحت تعقیبن.
‫می‌دونم آقای روچ ‫چالش‌های خاصی رو ایجاد می‌کنه،
‫ولی ما کارهایی پیشِ رو داریم
‫که شاید نیاز به کسی داشته باشه ‫که بتونه خط قرمزهایی رو که ما نمی‌تونیم رد کنه.
‫اگه پوتین‌های زیادی از اون خط رد بشن،
‫دیگه دیدنش برای همه سخت می‌شه.
‫از وفاداریت ممنونم، جک.
‫اینم روشِ مؤدبانه‌ی ‫یه خانمِ سفیدپوست برای اینه که بگه،
‫«زبونت رو نگه دار».
‫آقای روچ؟
‫مادر.
‫بهش گفتم پایین منتظر بمونه.
‫ممنونم، جک.
‫عزیزم، می‌شه وسایل شخصی آقای نیبلی رو ‫برای خانواده‌ش جمع کنی؟
‫بله، حتماً.
‫امیدوارم حامل چیزی ‫بیشتر از دانشِ موسیقیِ شوبرت باشید.
‫هستم، خانم.
‫اما یافته‌های من... ‫مایه‌ی آسایشِ چندانی نخواهد بود.
‫ما تمام کمپ‌های معدن رو گشتیم،
‫مال شما، کلوگیج و پول، ‫و شرکت‌های کوچیک‌تر.
‫بازداشتگاه‌ها. درمانگاه‌ها.
‫هیچی.
‫هیچ ردی از ویلم نیست.
‫خانم.
‫اهل کجا هستید، آقای روچ؟
‫خیلی جاها، خانم.
‫ترجیح میدم معماهای زندگیم ‫لای جلد کتاب‌ها باقی بمونن.
‫بیشتر شمال شرق.
‫خانواده‌م زیاد یه جا بند نمی‌شدن.
‫و جذابیت خطر بود که شما رو به غرب کشوند؟
‫بیشتر برای تنهایی اومدم.
‫جایی که کسی سوال نپرسه.
‫سفر به‌خیر، آقای روچ.
‫روز خوبی داشته باشین، خانم.
‫بکش!
‫اینجا.
‫و اینجا.
‫خونین‌ترین‌هاش.
‫این برات به اندازه کافی خونین هست؟
‫عجب عطر و بویی!
‫خرگوش و سبزیجات.
‫بشین، عزیزِ دل.
‫باید حسابی داغ باشه.
‫بیا، کاسه‌ها رو بگیر.
‫خواهرانت از شنیدن خبر انتصابت ‫بال در میارن.
‫خیلی سراغت رو می‌گیرن.
‫«مِیو» هرگز اخراج شدنت از «سنت کاترین» ‫رو فراموش نمی‌کنه.
‫نزدیک بود مادر روحانی رو ‫با طنابِ لنگر خفه کنه.
‫اون عجوزه هلم داد توی دریاچه.
‫سعی کرد غرقم کنه.
‫به خیال خودش آموزش شنا بود. ‫اون طناب جونم رو نجات داد.
‫فکر می‌کردم به خاطر دزدیدنِ قاطرِ کشیش ‫اخراج شدی.
‫قاطر رو قرض گرفتم.
‫و اون مالِ کلیسای «بانوی خوش‌ایمان» بود.
‫از سه تا مدرسه اخراج شدی، نه؟
‫دیگه کافیه.
‫انتقامم رو روی تخته نرد می‌گیرم.
‫کمتر از این انتظار نداشتم.
‫صومعه‌ی رودخونه‌ی بوین رو فراموش کردم.
‫چهار تا مدرسه بود.
‫- جداً؟ ‫- آره.
‫- مطمئنی؟ برو پی کارت. ‫- آره.
‫حیوون رو سلاخی می‌کنیم، طعمه می‌ذاریم، ‫و کمین می‌کنیم.
‫منتظر شکار می‌مونیم.
‫تدارکات همگی حاضره.
‫توی رودخونه ببُرش، یه شریان خوب پیدا کن،
‫بذار یه‌کم بریزه توی آب،
‫بعد یه ردِ خونِ تازه ‫مستقیم تا خودِ تله بکش.
‫کمکت می‌کنم، والتر.
‫سریع تموم می‌شه.
‫تکون نخور.
‫سند خریدِ زمین‌مون توسط پدر.
‫قبل از مرگش تضمینش کرد.
‫بله. انگس تلر.
‫که مراقبت از شما رو ‫سپرد به دایه‌ی ایرلندیِ سرسختش.
‫بعد از اون آتش‌سوزی بزرگ، ‫اون پرستاریش کرد تا خوب شد.
‫هرگز تنهاش نذاشت.
‫خاطره‌بازی کافیه، کیلیان دافی.
‫وقتشه که ادبت کنم.
‫هرچی تو چنته داری رو کن، بانوی آتشین.
‫همین کار رو می‌کنم.
‫دنبالِ شوبرت‌های بیشتری هستید؟
‫به نظر می‌رسه بی‌توجهی من تبدیل شده ‫به دسته‌بندیِ دیوانه‌وارِ آهنگسازهای مُرده.
‫مردی که امروز داشتی باهاش ساز می‌زدی،
‫آقای روچ،
‫اون یه ردیاب‌ـه،
‫با مردهای کارکشته،
‫که اجیر شدن تا دنبال ویلم بگردن.
‫چیزی پیدا کردن؟
‫متأسفانه باید بگم نه، پیدا نکردن.
‫اون مُرده، مادر؟
‫عشقِ پدرت به شوبرت تو رو هم گرفته.
‫من رو یاد اون میندازه.
‫آره.
‫منم دلم براش تنگ شده.
‫خیلی زیاد.
‫بفرما!
‫من بُردم. هفت بر پنج.
‫ای بابا.
‫حریفش نمی‌شم، دالیا.
‫پیروزی‌هات داره زیاد می‌شه.
‫هر امتیاز نیم پوند.
‫این خیلی خوبه.
‫نیاز به پول دارم که بدم به پیتر.
‫باید بال‌های آزادیم رو بخرم.
‫این از طرف واتیکانه؟
‫از یه آدرس خیلی معمولی‌تره.
‫اسقف‌نشینِ من در اورگان‌سیتی. ‫اسقف اعظم بلانشت.
‫این ارتقا...
‫معنیش اینه که سفرهای ماهانه‌ت به اینجا، ‫تموم می‌شه؟
‫نه به این زودی، ولی بله.
‫قراره یه کلیسا توی سیاتل بگیرم.
‫یه لنگرگاهِ ناهموار ‫که به دستِ توانمندِ خدا نیاز داره.
‫دیگه وقتش بود.
‫تمام سال‌های خدمتت به رسمیت شناخته شد.
‫یه بدهیِ پرداخت شده.
‫بُردِ شما.
‫این انتصابِ جدید بهم این حقوق رو میده ‫که سال‌ها باختنم رو جبران کنم.
‫بازی بود.
‫من نمی‌تونم این رو قبول کنم.
‫در ازای خدمتِ تو، فیونا.
‫یه بازیِ دوستانه بود.
‫هدیه که نیست.
‫- معذرت می‌خوام. یه کارِ احمقانه... ‫- نه، سخاوتت رو می‌بینم.
‫نادانیم رو می‌بینی. این... این...
‫و هنوز یه خطبه هم دارم که باید بنویسم.
‫از هر دوتون ممنونم.
‫یه غذای عالی، هم‌نشینیِ فوق‌العاده.
‫فردا توی مراسم اعتراف می‌بینمتون.
‫شب به‌خیر، خانم‌ها.
‫لعنت بهش.
‫کیلیان، صبر کن.
‫انتصابت واقعاً باعثِ افتخارمه، راست می‌گم.
‫پول فقط یه یادآوریِ سنگینه که حالا
‫مقام و منزلتِ تو برای کسی ‫به سادگیِ من دیگه دست‌نیافتنی می‌شه.
‫زنِ عزیز،
‫منم که آدم ساده‌ای هستم.
‫تو چراغِ راهِ منی، کشیشِ خوب.
‫ایمانِ من به خاطر تو قوی مونده.
‫تو قوتی، فیونا.
‫ایمانت تزلزل‌ناپذیره.
‫فراتر از هدایتِ من.
‫فراتر از ضعفِ من.
(مناجات به زبان لاتین)
[اِمت ون‌نس، همسر، پدر و ادیب]
‫چطور می‌خوای بگی؟
‫تمام چیزی که شد رو؟
‫کارهایی که کردیم؟
‫اتاق اعتراف جای بخششه.
‫کشیش حقیقتِ ما رو می‌بره پیشِ خدا،
‫خدا هم از طریق اون بخشش رو می‌رسونه.
‫اما اگه حقیقتِ من...
‫اگه...
‫کاری که...
‫ویلم... باهام کرد...
‫شاید خودم باعثش بودم؟
‫یعنی انتقامِ ما...
‫اشتباه بوده؟
‫ویلم ون‌نس یه موجودِ غمگین و شکسته بود.
‫نمی‌تونست نورِ تو رو داشته باشه، ‫پس می‌خواست خاموشش کنه.
‫خدا نذاشت این اتفاق بیفته.
‫خدا اون رو نکشت.
‫ما کشتیم.
‫ما یه انسان رو کشتیم.
‫تو به کشیش ما یه داستانِ ساده می‌گی.
‫جونِت در خطر بود،
‫دفاع کردن تنها انتخابت بود.
‫و تو چی بهش می‌گی؟
‫این یه عملِ عاشقانه بود.
‫برای محافظت از جونِ یه آدم خوب، ‫نفسِ یه آدم شرور رو گرفتم.
‫مرگِ ویلم گناهِ تو نیست.
‫هر بارِ سنگینی که حس می‌کنی، بده به خدا.
‫گفتنش ما رو آزاد می‌کنه.
‫بعد از ظهرها رطوبت هوا زیاد می‌شه.
‫ممنونم.
‫شما مادری هستید که سنگینی ‫غمِ از دست دادن فرزند رو درک می‌کنید.
‫نبودنِ ویلم داره...
‫ما رو تیکه‌تیکه می‌کنه.
‫برام سخته،
‫عمیقاً...
‫پذیرفتن اینکه سرنوشت پسرم...
‫فقط دست خداست.
‫وقت‌هایی هست که ما هیچ نقشی در درست کردن ‫چیزی که شکسته‌مون می‌کنه نداریم.
‫ایمان عملِ دشواریه.
‫بله.
‫تسلیم شدن آسون نیست.
‫ایمانت رو تحسین می‌کنم، فیونا.
‫بهش غبطه می‌خورم.
‫با کشیش تنهاتون می‌ذارم.
‫برای ویلم دعا می‌کنم.
‫جناب اسقف.
‫فیونا.
[مسافرخانه و غذای گرم]
‫خواهش می‌کنم.
‫مرا ببخش پدر، زیرا که گناه کرده‌ام.
‫نزدیک به دو ماه از آخرین اعترافم می‌گذره.
‫از این طرف، آقای وندربیلت.
‫مراقب زیر پاتون باشین، قربان.
‫چی گفت؟
‫تشکیلاتِ کشتیرانی آقای وندربیلت ‫توی خطره.
‫اون نمی‌تونه ریسکِ ضرر رو بپذیره.
‫اگه افتِ ما ترمیم نشه،
‫مجبور می‌شه سرمایه‌ش رو بیرون بکشه.
‫اگه جای کوئنتین بودم، ‫با دیدن اون خرس شلوارم رو خیس می‌کردم.
‫بو گندش که می‌گه خودت رو خراب کردی!
‫ببخشید، رفقا.
‫این‌ها از وسایلِ پدر روحانی ‫موقع تاختن ریخت بیرون.
‫صداش زدم، اما دیگه چهارنعل دور شده بود.
‫فکر کردم شما بهتر می‌دونید ‫چطور به دستش برسونید.
‫- ممنون، آیزاک. به ما ملحق می‌شی؟ ‫- لطف داری.
‫این‌ها به تو مربوط نیست، مامان.
‫الان توی دست‌های منه. ‫مسلماً خواستِ خدا بوده.
‫از طرفِ اسقف اعظمه.
‫پدر دافی به مقام اسقفی ارتقا پیدا کرده.
‫خب، دیگه وقتش بود.
‫آیزاک، کشیش از کدوم راه ‫از شهر خارج شد؟
‫سمتِ غرب. طرفِ معادن.
‫دنبال من بیاین.
‫زود!
‫بیا!
‫کیلیان!
‫اتفاقی افتاده؟
‫آیزاک این‌ها رو بیرون آهنگریش پیدا کرد.
‫گره‌های ناشیانه‌ی من.
‫وظیفه‌ی برگردوندن‌شون ‫خیلی فوری انجام شد.
‫این مسیر فقط به یه جا ختم می‌شه.
‫نمی‌دونستم خانواده ون‌نس ‫نیاز به مراسم کاتولیک دارن.
‫ندارن.
‫این یه بازدیدِ محترمانه از طرف اسقف منه.
‫اسقف اعظم فرانسوا بلانشت؟
‫همونی که نوشت،
‫«در وضعیت فعلیِ بدهی‌های ما،
‫ما قادر به تأمین منافع مالی نیستیم
‫تا زمانی که کلیسایی ‫تحتِ هدایت شما قرار بگیره.»
‫اون اسب، لباس‌ها، پول...
‫از طرف کلیسا نبود.
‫کی عهدِ فقرِ تو رو شکست، کیلیان؟
‫خدای من.
‫کنستانس.
‫لعنتی.
‫انگار از خودِ انجیلِ متی کنده شده!
‫سکه‌های نقره خیانت رو می‌خرن.
‫گناهانِ اعتراف شده‌ی ما، حالا گناه اون.
‫که علیه ما استفاده بشه!
‫من هیچ ایده‌ای از اندازه‌ی اون گناهان نداشتم
‫خشمِ شما به حقه.
‫گناهانِ من،
‫قدیمی‌ترین گناهان انسان.
‫غرور.
‫حسد.
‫طمع.
‫سقوطِ یه کشیش به این گناهان نابخشودنیه.
‫یه مکافاتِ عادلانه و سخت لازمه.
‫بدونِ عذاب وجدان انجامش بده، پسرم.
‫خدا از قبل بخشیدتت.
‫گذاشتنِ این بار روی دوشِ بی‌گناهان.
‫تو کشیش نیستی.
‫فقط یه بزدلی که لباس کشیش‌ها رو پوشیده!
‫کارمون تمومه.