‫من یه عنوان یه امتیاز میبینمش
‫که از من خواسته شده ‫ تا یه عضو جدید به
‫این شهرمون بدم
‫همگی با هم یه قدم به جلو میریم
‫به سمت آینده‌مون
‫با کمک تکنولوژی جدید
‫که چیزی که برای والدین‌مون سخت بود رو
‫برای فرزندانمون ممکن کرده
‫امروز روز عالیه برای نیویورک
‫و برای تک تک شما
‫پرافتخاره
‫بابت حمایتتون ممنونم
‫آقای وایت
‫خانم‌ها و آقایان، ‫تقدیم میکنم
‫ایستگاه مرکزی اتحادیه
‫ـ تبریک میگم ‫ـ ممنونم
‫ـ عالیه ‫ـ فوق‌العاده
‫آفرین
‫ممنون، ممنون
‫میخوام اون رو ببینم...
‫ـ ممنون ‫ـ من گفتم که...
‫آقایون، ممنونم که اومدین
‫مطمئنی که الان وقت درستیه؟
‫موقعیت بهتر از این نمیشه
‫بعد از پذیرایی که داشت
‫امیدوارم درست بگی
‫تبریک میگم، جناب وایت
‫اندازه من کارتون رو دوست داشتن
‫به هردوتون تبریک میگم
‫کار خیلی فوق‌العاده‌ای کرده، نه؟
‫ـ فوق‌العاده ‫ـ الهام‌بخشه
‫معماری رو میگم
‫برای همین میخوام یه معمار بشم
‫نمیفهمم، چی؟
‫میخواد عماری بخونه
‫و البته، من خوشحال میشم کمک کنم
‫این از کجا اومد؟
‫چند وقته تلاش میکنم بهت بگم
‫نه، نمیکردی
‫خب، میخواستم بگم
‫ولی الان یه کار داری
‫ـ اینجا، با من ‫ـ میدونم، ولی...
‫آقای راسل، فکر کنم لری میخواد
‫اصول معماری رو یاد بگیره
‫بعد از سه یا چهار سال ‫میتونه استعدادش رو کشف کنه
‫و توی مدیریت تجارت شما کمک کنه
‫ـ این رو میخوای؟ ‫ـ نه
‫میخوام یه معمار بشم
‫دیدی آقای وایت؟
‫پسرم با پیشنهاد شما موافقت نکرد
‫باور دارم که لری استعداد داره
‫اگه فرقی داره
‫فرقی نداره
‫مادر و خواهرت رو میذارم توی کالسکه
‫برو مهمون‌ها رو ببین
‫وقتی اسکار رسید، چی بگم؟
‫چی میتونم بگم؟
‫که شخصیتش رو رسوا کرد؟
‫اسمش رو؟
‫و مادرش؟
‫خب...
‫منظورت چیه خب؟
‫خب همه‌ی مردها ‫یا تقریباً همه‌شون
‫وقتی بچه‌ان یه رابطه‌ای دارن
‫و داستانش رو میگن
‫خب من ترجیح میدم نشنوم
‫فقط فکر میکنم این اتفاق‌ها میفتن
‫از کجا میدونی؟
‫دو تا زندگی داری؟
‫نه، اونقدر ساده نیستم که ‫ندونم داره چه اتفاقی میفته
‫بعدش میخوای خودت رو ‫ بهترین زن دنیا خطاب کنی
‫خب، من ریپ‌ون‌وینکل نیستم، اگنس
‫و میفهمم که مردهای جوون باید اشتباه کنن
‫حتی اگه واقعیت داشت
‫نباید با خدمتکارها این کار رو کنن
‫اونوقت کی رو ترجیح میدی؟ یه بازیگر؟
‫ـ یا یه زن خیابونی؟ ‫ـ آدا
‫باید بگم نمک بیارن
‫اگه درست حرف نزنی
‫اصلاً نباید از وجود ‫این کلمات خبر داشته باشی
‫خب، میدونم
‫و میدونم که خانم‌های جوون با تربیت،
‫اونایی نیستن که دارن
‫سیگار اسکورتشون رو ‫ توی دل‌مانیکو روشن میکنن
‫داری من رو وادار میکنی ‫ تا شخصیتت رو ارزیابی کنم
‫نمیتونم جلوش رو بگیرم
‫قضیه اینه که، امروز برای شام میاد
‫و نمیدونم باید چی کار کنم
‫هیچ کار
‫کاری نکن و چیزی نگو
‫ولی البته، تو به من گوش نمیدی
‫خانم بار گفت زمان دقیق رو میخواد
‫تا اولین قسمت شام رو سرو کنه
‫اگنس؟
‫آدا، میشه به خانم بار بگی
‫که بهتره امشب با ما شام بخوره؟
‫ساعت 8 و نیم
‫ممنون، بانیستر
‫آفرین
‫کاری که با نور کردی باحال بود
‫فقط یه باتری بود
‫تا زمانی که ایستگاه ساخته شه
‫برق، بخشی از زندگیمون میشه
‫ادیسون یه نمایش داره
‫ـ 4 سپتامبر ‫ـ میخواد چی کار کنه؟
‫اول میخواد نیروگاه خیابون ‫ پیرل رو روشن کنه
‫ولی بعداً ساعت 10
‫دفترهای مجله‌ی تایمز رو روشن میکنه
‫توی پارک رو
‫چطوری انقدر میدونی؟
‫من رو دعوت کرد
‫برای شام همدیگه رو میبینیم
‫برای مراسم روشنایی
‫خب، چرا قبلاً نگفتی؟
‫فکر نمیکردم برات جالب باشه
‫البته که هست
‫فقط میخوام بدونم
‫چقدر طول میکشه تا ‫ ما هم توی خونه نصبش کنیم؟
‫اوه، یه چیزی
‫بعد از این، کلی و من میریم پیش وکلا
‫ممکنه دیر برسم
‫از پسش بر میایم جورج
‫فقط باید قوی باشیم
‫همیشه من رو با اعتمادت
‫مفتخر میکنی
‫با اون چی کار میکنی؟
‫حساب بانکی نداری
‫شاید یکی باز کنم، خانم بار
‫و میفهمم کی اون نامه رو نوشت
‫حتی اگه آخرین چیز باشه
‫چطوری؟
‫میتونه هر کسی توی خونه‌ی راسل باشه
‫یکی میدونه کار کی بوده
‫واو، اونجا
‫اخم‌هات رو باز کن، آقای راسل
‫ـ نمیتونه انقدر بد باشه ‫ـ نمیتونه؟
‫با پدرم بحثم شد
‫یا قراره بحث کنیم
‫ـ به خاطر معماری؟ ‫ـ از کجا میدونی؟
‫چون بهم گفتی ‫اون روز، بیرون دفتر آقای وایت
‫آهان
‫باید به پدرت زمان بدی
‫دوستت داره ‫نمیخواد شکست بخوره
‫وقتی پدر من چیزی رو ‫دوست داره، خانم بروک
‫یه قیمتی داره
‫نمیتونم از جاه‌طلبی اون منحرف بشم
‫مامان، من، گلادیس ‫باید سر قدم‌هایی که
‫اون برداشته بمونیم
‫تو یه زندگی داری، آقای راسل
‫اگه مسیر اشتباه رو ‫ انتخاب کنی، باید سال‌ها
‫عواقبش رو پس بدی
‫باید برم پامکین رو برسونم خونه
‫روز خوبی داشته باشی
‫خانم برای 4 سپتامبر داره ‫ یه مهمونی راه میندازه
‫وقتی آقای ادیسون برق رو روشن کنه
‫چرا انقدر درباره‌ی ‫ آقای ادیسون حرف میزنن؟
‫چند صد ساله درباره‌ی برق میدونیم
‫و طوفان‌های الکتریکی زیاد بود
‫ولی آقای ادیسون تونسته رامش کنه
‫اون اربابش شده
‫میدونه چطوری بسازه‌تش ‫و ذخیره کنه و ازش استفاده کنه
‫فکر میکنم هیجان‌انگیزه
‫هست؟
‫وقتی برق بیاد ‫نصف کارهامون رو از دست میدیم
‫پختن، تمیز کردن، همه‌اش با برق میشه
‫قبل از اینکه بفهمی
‫خانم برای شب چه برنامه‌ای داره
‫وقتی چراغ‌ها روشن میشه؟
‫مهمونی بزرگی نیست ‫ و اینجا هم برگذار نمیشه
‫یه پیکنیکه، 8 نفر
‫چهار نفر توی کالسکه ‫و چهار نفر دیگه توی کالسکه‌ی اجاره‌ای
‫ساعت 7 میان اینجا ‫و میرن پارک رو
‫توی کالسکه غذا میخورن ‫تا مطمئن بشیم جای خوبی هستیم
‫و ساعت 10، روشنایی ‫ ساختمون تایمز رو میبینن
‫خدمتکارها چی؟
‫دو نفر میتونن به عنوان راهنما برن
‫همون بسه
‫میخوام بدونم میخواد کی رو متقاعد کنه
‫فین‌ها اونجان
‫ولی فکر کنم دوباره ‫آقای مک‌الیستر رو امتحان کنه
‫البته اگه بتونه متقاعدش کنه تا ‫ با اون توی عموم دیده شه
‫مطمئنم خیلی خوشحال میشه ‫ که با اون توی عموم باشه
‫تو هم اون رو باور نداری، خانم بروس
‫ولی اگه شام خوب باشه شاید تحمل کنه
‫و یه جای خوب برای تماشا
‫لطفاً بهمون استراحت بده، خانم ترنر
‫چی، آقای چرچ؟
‫خدای من
‫فکر کردم خوبه اینجا تمرین کنیم
‫میتونیم نمایش "آیدا" رو تمرین کنیم
‫کلی اتاق داریم
‫به نظرم به آدم‌های بیشتری نیاز داریم
‫شش نفر برای رقص گروهی
‫دو تا زن و چهارتا مرد ‫اما نگران نباش
‫آنجلا اسکرمرهورن رقص دوست داره
‫و دخترعمومه
‫و سالی درکسل
‫و به راحتی میتونم چندتا مرد پیدا کنم
‫شاید بتونی از اورم ویلسون بپرسی
‫چرا مامانت انقدر ضد اونه؟
‫بر حسب چیزهایی که نوشته شده ‫خانواده‌ش همه جا میرن
‫مشکل همینه، فکر میکنه فشار میارن
‫میگن پدرش سودجوئه
‫و خواهرش با اوگدون گولت ازدواج کرده
‫یکی از پولدارترین آدم‌های آمریکا
‫البته، همه فکر میکنن گرفتنش
‫پس مامانت به انگیزه ‫ آقای ویلسون اعتماد نداره؟
‫ـ یه جورایی ‫ـ ولی تو داری؟
‫یه جورایی
‫پس حتماً میاریمش
‫به عنوان یکی از رقاص‌ها
‫باید به همه بگیم که
‫مراسم کی‌ئه
‫ـ پس بهتره کنسلش کنیم ‫ـ چرا؟
‫چون تو یه تاریخ نمیدی
‫هر دفعه میپرسم، تو نمیگی
‫اون موقع خونه آماده نبود
‫الان هست
‫به آقای مک‌الیستر میگم ‫ یه تاریخی رو پبدا کنه که خالیه
‫نمیخوایم رقابت بشه
‫چی عوض شده، مامان؟
‫چرا یه جوری حرف میزنی انگار
‫من اولین کسی هستم که مراسم شروع نداشته؟
‫یه پیانیست میگیریم
‫مربی رقص هم دارین؟
‫البته
‫خانم و آقایونی که شرکت میکنن
‫باید از والدینشون اجازه بخوام؟
‫اوه، نه، اونا گلادیس رو دوست دارن
‫و خیلی دلشون میخواد این خونه رو ببینن
‫همه اینطورین
‫خب، ازشون میخوام که بیان
‫تا بتونن بچه‌هاشون رو ببینن
‫نباید این رو از دست بدن
‫آقایون، اولین سوال من اینه که
‫کاغذی که آقای دیکسون ‫ میگه من فرستادم رو دیدین؟
‫ـ آقای برند؟ ‫ـ من دیدم
‫متاسفم، ولی واقعی به نظر میرسه
‫متخصص خط هم داریم که بررسی‌اش کنه
‫ولی نمیشه زیاد توقعی داشت
‫دقیقاً چی نوشته؟
‫"قیمت مسخره‌اس، ‫یه گزینه‌ی ارزون‌تر پیدا کن
‫برام مهم نیست چی کار میکنی ‫ و چطوری این کار رو میکنی"
‫و بعد هم امضای شما
‫پاکت رو گم کرده ‫و این کمکی به ما نمیکنه
‫شبیه من نوشته
‫میتونیم باهاش مقابله کنیم دیکسون؟
‫دادرسی مقدماتی صورت میگیره
‫اونجا باهاش مواجه میشیم
‫مگه ما قیمت کل رو پرداخت نکردیم؟
‫سر پول چی اومد، آقای لوییس؟
‫دیکسون میگه پرداخت ‫ بدون خبر اون فرستاده شده
‫ـ پس الان پول کجاست؟ ‫ـ گم شده
‫ولی متاسفانه هیچی رو به اون ربط نمیده
‫اونوقت این پرونده‌ی ‫ آقای راسل رو قوی نمیکنه؟
‫بستگی داره قاضی کی رو باور کنه
‫اگه آقای راسل رو باور کنه
‫اونوقت دیکسون میره دادگاه
‫و آقای راسل فقط یه شاهده
‫ولی اگه دیکسون رو باور کنه؟
‫اونوقت ممکنه آقای راسل
‫حکم آدم‌کشی بخوره
‫خیلی بدبینانه‌اس
‫آقای راسل باید برای بدترین ‫ شرایط آماده باشه
‫باور کن
‫آقای راسل همیشه برای ‫ بدترین شرایط آماده‌اس
‫پسر عمه اسکار
‫همه چیز خوبه؟
‫اسکار رفته
‫از دست من عصبانیه ‫ولی دلیلی نداره باشه
‫من باید عصبانی باشم
‫چرا؟ چی شده؟
‫اسکار خودش رو رسوا کرده
‫با خدمتکار خانم راسل
‫چه دموکراتیک
‫خنده‌دار نیست
‫واقعاً
‫بعد از خیانت بانیستر، این زیادیه
‫اسکار سعی کرد انکارش کنه
‫تو تعریف میکنی یا من؟
‫اصلاً نمیدونم چرا داریم به ماریان میگیم
‫نمیدونم
‫گفت فقط با هم دوست بودن، همین
‫خب، فکر کنم...
‫انگار به پسر من میخوره
‫که با خدمتکار یه نفر دوست باشه
‫حتی آدا هم فهمید چرت میگه
‫و اون اصلاً نمیدونه ‫ بچه‌ها چطوری به دنیا میان
‫اگنس، عصبانیتت داره تو رو بی‌ادب میکنه
‫خب پس چی میشه؟
‫میخوام اخراج شه
‫میخوام فردا شب گوشش رو بپیچونم
‫پس باید به خانم راسل نامه بدی
‫چی بگم؟
‫مامانم همیشه به من گفت چیزی ننویسم
‫نمیخوام چیزی روی کاغذ ثبت شه
‫بعد سر از روزنامه دربیاره
‫ـ پس چی کار میکنی؟ ‫ـ هیچ کار
‫تو میری دیدن خانم راسل
‫به هر حال، تو میشناسیش و من نه
‫ولی جای من نیست
‫آبروی خانوادت توی خطره
‫جای توئه
‫مگه من کی‌ام که
‫از یه نفر بخوام خدمتکارش رو اخراج کنه؟
‫ـ غیرممکنه ‫ـ ماریان
‫شاید ادب و آموزش برام مهم ‫ باشه ولی زیاد دستور نمیدم
‫این یه دستور مستقیمه، سرپیچی میکنی؟
‫به این رسیدیم؟
‫صدا رو شنیدی؟
‫وقتی خانوم سر اسکار داد زد ‫ توی راهرو بودم
‫بعد رفت بیرون و در رو محکم بست
‫یکی برای شام کم‌تر
‫و بقیه بستنی‌ هم برای ماست
‫این اتفاقات میفتن
‫خیلی متعجب به نظر نمیای
‫توی رابطه‌ی پسر و مادر
‫جر و بحث پیش میاد
‫نمیدونی درباره چیه؟
‫لطفاً، ما به خانم راین ‫مدیون‌ایم، نباید فضولی کنیم
‫به این راحتی نمیتونی رامش کنی
‫اوه، من احمق
‫چندتا چیز بالاست که باید بشورم
‫قبل از اینکه بخوابم
‫بیشتر از چیزی که میگه، میدونه
‫تمام خدمتکارهای خانم بیشتر ‫ از چیزی که میگن، میدونن
‫ـ چرچ گفت اینجایی ‫ـ من گفتم بگه
‫امیدوارم ناراحت نشدی ‫که لباسم رو عوض نکردم
‫نه اصلاً
‫وکلا تا الان تو رو نگه داشتن؟
‫نه، ولی وقتی رفتن ‫موندم و با کلی صحبت کردم
‫شیطان بدبخت
‫فکر نکنم کسی براش شام نگه داشته باشه
‫و؟
‫یه دادرسی برگذار میشه
‫تا بررسی کنن ببینن جرمی مرتکب شده
‫و ببینن باید بره دادگاه یا نه
‫خب، مگه تا الان مظنون پیدا نکردن؟
‫بستگی داره
‫بعضی‌ها فکر میکنن مظنون، شوهر توئه
‫شوخی نکن، جورج
‫ـ شوخی نمیکنم ‫ـ ما نمیتونیم یه رسوایی داشته باشیم
‫نه وقتی انقدر نزدیکم
‫برای دیدن برق ‫آقای ادیسون دارم مهمونی میگیرم
‫ـ برای مراسم گلادیس هم تاریخ انتخاب کردم ‫ـ خوشحالم که میشنوم
‫ولی اگه تو بری دادگاه که نمیشه
‫باید کنسل کنم
‫عزیزم، من که قوانین رو تعیین نمیکنم
‫هرکاری میکنم تا از خودم دفاع کنم
‫دیگه چی میتونم بگم؟
‫ولی من و آقای مک‌الیستر ‫تاریخ تعیین کردیم
‫وای خدا نکنه من آقای مک‌الیستر رو
‫ـ ناامید کنم ‫ـ اگه فکر میکنی بامزه‌اس...
‫اصلاً فکر نمیکنم بامزه‌اس
‫اینکه ممکنه برم زندان
‫و زنم بیشتر نگرانه تاریخ مراسم رقصه
‫ـ آقای فورچن ‫ـ سلام، خانم اسکات
‫پیش‌نویس‌ام رو گذاشتم روی میزتون
‫یه نگاه میندازم
‫بگو ببینم، نظرت درباره‌ی برق چیه؟
‫درباره‌ی برق آقای ادیسون حرف میزنی؟
‫خب، فقط کار آقای ادیسون که نیست
‫دیگه کی هست؟
‫لوییس لاتیمر، مخترع رنگین‌پوست
‫رشته‌‌ی کربن بهتری درست کرد
‫همونی که توی لامپ کمک میکنه روشن بمونه
‫اینطوری میگن
‫خب، مطمئنم که آقای ادیسون
‫توی مراسم به آقای لاتیمر اشاره میکنه
‫از ذکاوتت خوشم میاد خانم اسکات
‫شوخی به کنار، اصلاً نمیتونم تصور کنم
‫که یه ساختمون یهو روشن شه
‫هم تاریخیه هم آینده‌نگاریه
‫هر دو با هم
‫خب مجبور نیستی تصورش کنی
‫چون قراره بریم ببینیمش
‫ـ ما؟ ‫ـ آره
‫برای روزنامه داری گزارشش میکنیم
‫میخوام بهم کمک کنی از مردم مصاحبه کنیم
‫و نظرشون رو بپرسیم
‫شب اینجا همدیگه رو میبینیم
‫و با هم میریم پارک رو
‫باورم نمیشه
‫ممنون
‫خب...
‫خب باید تو رو با خودم ببرم ‫تا به آقای ادیسون یادآوری کنیم
‫که آدم‌های رنگین‌پوست، ‫ تکنولوژی‌اش رو بهتر میکنن
‫ببخشید که صبح نتونستم ببینمت
‫یه عالمه کار داشتم
‫ببخشید که مزاحم شدم
‫نه نشدی
‫خودمون میریزیم، ممنون، فرانسیس
‫خب چطوری میتونم کمکت کنم؟
‫من فقط پیام‌رسونم
‫ولی عمه‌ام خیلی نگرانه
‫برای چی؟
‫نمیدونم چطوری بگم
‫الان داری من رو میترسونی
‫میخواد خدمتکارت رو اخراج کنی
‫چی؟
‫فکر کنم اسمش ترنره
‫میتونم بپرسم چرا؟
‫یه شخص نزدیک به عمه‌ی من رو میبینه
‫حتماً یه چیز بیشتر از اینه
‫کدوم مرد؟
‫اسمش مهم نیست
‫ولی خانم ون راین باور داره
‫رابطه‌ی کاملاً نامشروعه
‫چه مدرکی هست؟
‫توی خیابون با هم بودن
‫و دختره دستش رو گذاشت روی شونه اون
‫هر زنی که به آستین یه مرد دست بزنه
‫رابطه نامشروع داره؟
‫عمه‌ام فکر میکنه که توی این موضوع
‫اون دو نفر از طبقه‌ی مختلفی میان
‫باهاش حرف میزنم
‫ولی نمیتونم چیزی رو تضمین کنم
‫شاید برادرش بوده ‫یا پسرعموش
‫ما اون مرد رو میشناسیم ‫و اون برادرش نیست
‫ولی من به عمه‌ام گفتم مدرک ‫ بیشتری نیاز دارم تا تو رو متقاعد کنم
‫خب بگذریم
‫خوشحالم که اومدی ‫نظرت رو میخوام
‫ـ یا اجازه‌ت ‫ـ بله؟
‫دارم یه پیک‌نیک راه میندازم، ‫ و میخوام آقای ریکس رو دعوت کنم
‫آرورا میگه این روزها همه جا هست
‫البته اگه تو اعتراضی نداری
‫چرا باید اعتراض کنم؟
‫چون اونوقت برای تو جایی نیست
‫اوه
‫با دوتا کالسکه میریم ‫تا هر دوتا پذیرایی عالی داشته باشن
‫پیک‌نیک توی کالسکه؟
‫چه ایده‌ی خوبی ‫کلی بهتون خوش میگذره
‫حسودیم شد ‫دوست دارم باشم
‫مشکل اینه فقط 8تا صندلی داریم
‫لری، گلادیس، آقای مکالیستر
‫فین‌ها و دوست‌های آرورا
‫که یه جا خالی میمونه ‫و باید با یه مرد پر بشه
‫آقای راسل نیست؟
‫آقای راسل مهمون آقای ادیسونه
‫پس تام ریکس انتخاب خوبیه
‫خیلی دیوونه‌کننده‌اس که آرورا ‫ من رو با خانم بینگهام انداخته
‫وگرنه تو میتونستی بیای
‫قهوه؟
‫خیلی ساده‌اس
‫وقتی از اینجا میرید، راهنمایین
‫وقتی رسیدیدن پارک رو، ‫ پیاده میشین
‫و غذا سرو میکنید
‫ولی من اسب دوست ندارم، آقای چرچ
‫فقط راهنمایی، نه سوارکار
‫نزدیک اسب نمیشی
‫هرچیزی که برای شام نیاز داری
‫بسته‌بندی میشه
‫و میذاریمش روی بار
‫بالاخره تونست آقای مک‌الیستر رو راضی کنه
‫ناهاری که بهش داد، ‫ کار خودش رو کرد
‫یا نمیخوای کسی یادت بندازه، آقای چرچ؟
‫گستاخی تو یا هرکس دیگه‌ای
‫برام مهم نیست، خانم ترنر
‫آقای بانیستر تونست موفق شه
‫برگرد همون جایی که ازش اومدی
‫بهش توجه نکن، آقای چرچ
‫همچین قصدی هم ندارم
‫حالا با من بیا، بهت نشون میدم
‫لباس‌های راهنما کجان
‫چرا اینجوری باهاش رفتار میکنی؟
‫زیادی گردن کلفته
‫آقای ریکس؟
‫ـ اینجا چی کار میکنی؟ ‫ـ منتظر تو بودم، خانم بروک
‫ولی اگه برنمیگشتم چی؟
‫ساعت‌ها صبر میکردم
‫بعد برمیگشتم خونه
‫اولین بار که نیست
‫چرا امروز اومدی؟
‫چون میخواستم ببینمت
‫تمام مدت
‫تا بتونم روی پام راه برم
‫هر دقیقه ممکنه، عمه اگنس
‫از اتاق نقاشی به اینجا نگاه کنه
‫و دیگه ولم نمیکنه
‫به نظرت وقتش نیست که
‫دیگه نگران عمه اگنس نباشیم؟
‫باید ببینمت ‫و باهات حرف بزنم
‫اگه جدی میگی
‫خانم چمبرلین ما رو دعوت کرده خونه‌اش
‫میتونم اونجا حرف بزنیم
‫ـ هیجان‌زده شدم ‫ـ چرا؟
‫چون اگه آماده‌ای که ‫ خانم چمبرلین ما رو ببینه
‫پس یعنی از خطراتش نمیترسی
‫باید برم
‫برات پیام میفرستم
‫من میرم لباسم رو عوض کنم ‫ترنر منتظر میمونه
‫راستی،
‫خانم بروک امروز اومد
‫و ازم خواست اون رو اخراج کنم
‫چی؟
‫خانم ترنر رو اخراج کنی؟
‫عجیب نیست؟
‫خانم ون‌راین فکر میکنه ‫ رابطه نامشروع داره
‫از کجا میدونه؟
‫فکر کنم پسرش رو میگه
‫هنوز کامل مطمئن نیستم ‫ولی فعلاً به اون مشکوکم
‫اسکار ون‌راین؟
‫ـ امروز یه نامه ازش داشتم ‫ـ چی میخواست؟
‫میخواست حمایتش کنم
‫اخراجش میکنی؟
‫ـ ترنر رو؟ ‫ـ چرا؟ فکر میکنی باید اخراجش کنم؟
‫جای من نیست که تصمیم بگیرم
‫حتماً یه چیزی هست
‫چرا باید کسی باور کنه
‫که تو و دیکسون در ارتباط بودین؟
‫مسخره‌اس
‫برای همه‌ی دپارتمان‌ها یادداشت مینویسم
‫میتونن ثابت کنن
‫و یادت باشه من یه مرد پولدارم
‫پس یعنی آدم بده داستان منم
‫البته از دید هیئت ژوری ‫اگه کار به اونجاها برسه
‫خب، من بهش اهمیت نمیدم
‫مراسم دیدن روشنایی ادیسون رو
‫قطعی کردم
‫واقعاً؟ کنسل نمیکنی؟
‫میخواستم بهش بگم نمیتونم بیام
‫همچین کاری نمیکنی
‫با همدیگه باهاش روبرو میشیم
‫بهشون میگیم چه خبره
‫باشه، اگه این بهت کمک میکنه ‫ باور کنی که همه چیز تحت کنترله
‫ـ اسکار ‫ـ ماریان
‫ این یعنی رابطه‌ات
‫ـ با مادرت بهتره ‫ـ یه ذره
‫واقعیت رو که باور نمیکنه
‫پس باید دروغ رو قبول کنم
‫تو بهش گفتی؟
‫نه، من نمیدونستم
‫ولی اگه میدونستم هم نمیگفتم
‫واقعاً؟
‫خب، هر چی بشه، میشه
‫به خاطر این اوضاع متاسفم
‫میدونم این آخرین چیزیه که مامانت میخواد
‫اوه، آره، مامانم همیشه همه چیز رو میخواد
‫غیر از زندگی
‫فکر نکنم بخوام از آقای چرچ
‫درس یاد بگیرم، مرسی
‫اگه من بودم، بهش درس یاد میدادم
‫یه درس درست و حسابی
‫خیلی وقته این یکی رو نپوشیدی
‫ترنر، داشتم فکر میکردم
‫فکر کنم زمان خوبیه که
‫ما از هم جدا شیم
‫چی؟
‫مثل قبل با هم کنار نمیایم
‫مثل بقیه کارفرماها، ‫ شما حد و حدود رو مشخص میکنید
‫میبینی منظورم چیه؟
‫این ایده‌ی آقای راسله؟ چون...
‫نه، ولی ازم خواست که ‫ برات نامه ارجاع خوب بنویسم
‫و خیلی چیزها رو نادیده میگیرم و مینویسم
‫نیاز نیست که بگم کارت بی‌نظیره
‫اون...
‫میخواستی چی بگی؟
‫هیچی، خانم
‫هیچی
‫ازش بپرس کی رسیده
‫کی دریافت شد، بانیستر؟
‫همین الان، خانم
‫همین الان
‫قبل از اینکه بره ‫ازش بخواه که از جان
‫برای ناهار راهنمایی بخواد
‫همه چیز خیلی خوب بود ‫ وقتی جان اینجا رو اداره میکرد
‫ـ چی؟ ‫ـ ممنون، بانیستر
‫همین بود
‫کی میخوای اون رو ببخشی؟
‫وقتی لیاقت بخشش من رو داشته باشه
‫خوش گذشت، عزیزم؟
‫فکر کنم
‫همیشه بلومینگزدیل من رو حیرت‌زده میکنه
‫وسایل اون یه دونه مغازه
‫از کل دویلستونز بیشتره
‫خانم راسل خدمتکار رو اخراج کرد
‫عجب
‫وقتی من پیشش بودم، اشاره‌ای نکرد
‫ از چیزی که ‫ فکر میکردی متقاعدکننده‌تری
‫براش نامه مینویسی؟
‫البته که نه
‫ممکنه اون هم برام بنویسه
‫باید جواب نامه رو بدی
‫کاری که خواستی رو کرد
‫قبل از اینکه لباستون رو عوض کنید
‫کاری هست که از من بخواین؟
‫لطفاً از خانم راسل تشکر کن
‫ولی زیاد گرم و مهربون نباشه
‫و به جان بگو اون رو بفرسته
‫اینجا چی کار میکنی؟
‫تو من رو اخراج کردی؟
‫نه
‫نامه ارجاعی خوب برات نوشتم
‫پس باید تشکر کنم؟
‫به خودت بستگی داره
‫استعلام تصادف قطار چی شد؟
‫چرا برات مهمه؟
‫برام مهمه که آسیب نبینی
‫میدونی...
‫یه چیزی رو از من از دست دادی
‫داشتم زنی رو بهت میدادم که ‫ حاضر بود زندگی‌اش رو فدا کنه
‫برای موفقیت تو، سلامت تو و خوشحالی تو
‫خانم راسل هم میتونه این کارها رو کنه؟
‫میتونستم دوست داشته باشم
‫و هیچی جلودارم نبود
‫خب...
‫شب بخیر
‫شاید دوباره همدیگه رو ببینیم
‫فکر نکنم
‫آقای ریکس
‫آه
‫خیلی ممنون
‫خوشحالم که کمک کنم
‫چطورین؟ من خانم چمبرلین هستم
‫میدونم، خانم چمبرلین معروف
‫همونطور که شنیدم
‫نقاشی‌هاتون فوق‌العاده‌اس
‫بعد از ناهار، گالری رو نشونتون میدم
‫ولی الان کار دارم
‫ببخشید
‫فکر کنم میخواست ما رو تنها بذاره
‫عمه اگنس چه فکری میکنه؟
‫اصلاً راجع به اینجا بودن چه فکری میکنه؟
‫خب، راستش، به نظر جسورانه میاد
‫شنیدم که میری مراسم ‫روشنایی ادیسون رو ببینی
‫چهار سپتامبر نه؟
‫توی مهمونی خانم راسل هستی؟
‫نه
‫با دوتا کالسکه میرن
‫ـ و جا نیست ‫ـ واقعاً؟
‫میخوای کنسل کنم؟ ‫میتونی جای من بری
‫ممنون، ولی نه
‫برنامه‌ریزی رو به هم میزنه، ‫ الان هم همه چیز رو آماده کردن
‫فین‌ها هم میان
‫و یکی از دوست‌های آرورا، سیسی بینگهام
‫حتماً اون جات رو گرفته
‫اون رو یادم نمیاد
‫مثل اینکه خواهرزاده‌ی هنری فلاگلره
‫اونی که لعتماد روغن استاندارد رو ‫ با راکفلر تصویب کرد
‫منظورت چیه "مثل اینکه" خواهرزاده‌اشه؟
‫خب، هیچکس نمیدونه چطوری خواهرزاده‌اشه
‫ولی بهش پول زیادی میده
‫پس حتماً یه ربطی با هم دارن
‫مادرش خیلی بااحترامه
‫حقیقت هرچی باشه ‫هردوشون با هم میرن
‫عجیبه که چطوری
‫بعضی‌ها به خاطر خطاهای ‫ گذشته‌شون بخشیده میشن
‫اونوقت بعضی‌ها مثل خانم چمبرلین
‫باید تا آخر عمرشون تقاصش رو پس بدن
‫حقه‌اش اینه که باید با آدم‌های ‫ درست رفت و آمد کنی
‫معلومه که تو آشنا شدی
‫بهت حسودیم میشه
‫الان به اون فکر نکن
‫به چی فکر کنم؟
‫به اینکه من دوست دارم
‫به اینکه عشق من به تو، ‫ بهترین قسمت زندگیمه
‫مرد خوبی هستی، تام
‫به وقت‌های دشواری که من یه غریبه بودم
‫و تو به من کمک میکردی فکر میکنم
‫الان وقتش نیست که ‫برای خودمون زندگی کنیم؟
‫ما جوونیم، ماریان
‫همدیگه رو دوست داریم
‫دیگه چی نیاز داریم؟
‫ـ وگرنه... ‫ـ وگرنه چی؟
‫توی نیویورک، کلی حواس‌پرتی هست
‫کلی حواشی
‫خیلی راحته که مسیر اشتباه رو بری
‫حتی وقتی راه درست رو بدونی
‫چرا همچین چیزی میگی؟
‫فقط میخوام قوی باشیم
‫و همین الان که فرصتش رو داریم، ‫ آینده‌مون رو بسازیم
‫ببخشید، میشه ناهار بخوریم؟
‫ـ بهت اخطار نداد؟ ‫ـ هیچی
‫یهویی
‫داشتمم لباسش رو عوض میکردم وقتی بهم گفت
‫"فکر کنم وقتشه که از هم جدا شیم"
‫اون موقع دستم روی گردنش بود
‫میخواستم فشارش بدم
‫و خفه‌اش کنم
‫ای کاش میکردی
‫اوضاع رو برای دوتامون راحت‌تر میکرد
‫ـ پس میری؟ ‫ـ آره
‫ولی قبل از اینکه برم، ‫میرم دیدن آقای چرچ
‫اون هم اندازه‌ی خانم راسل میخواست من برم
‫خب، وقتی برگردم توی اون خونه
‫آموزش‌های تو رو از دست میدم
‫اوضاع برای تو هم راحت‌تر میشه
‫بالاخره خانم راسل داره ‫ دخترش رو نشون میده
‫بالاخره میتونی توی شهر ببینیش
‫چه خوب
‫ظریف پیش برو، ‫ولی سریع باش
‫خانم گلادیس میتونه ‫ لجباز باشه ولی به سودته
‫اگه کاری کنی که فکر کنه دوسش داری
‫از شر آرچی بالدوین خلاص شدن
‫دفعه بعدی قوی‌تره
‫چرا انقدر برات مهمه؟
‫چون داره یه برنامه بزرگ ‫برای خانم گلادیس میچینه
‫و خیلی به من میچسبه ‫که ببینم امیدش تیکه تیکه میشه
‫آه
‫زیاد تعریفی نداره
‫ـ این برای شماست ‫ـ از طرف کیه؟
‫اون خدمتکاره، اون طرف خیابون
‫ـ خانم ترنر فکر کنم ‫ـ اوه
‫مثل اینکه داره میره
‫خداحافظی کرده؟
‫یه جورایی
‫و گفته کی اون نامه رو نوشته
‫که وقتی تو داشتی ناهار ‫ سرو میکردی، رسیده
‫و من هم خونه‌ی خانم راسل بودم
‫ـ ببخشید ‫ـ خب، تو که نمیدونستی
‫راجع بهش چی کار میکنی؟
‫مطمئن نیستم
‫باید درباره‌ش فکر کنم
‫میگن انتقام، غذاییه که باید سرد سرو بشه
‫عالیه
‫خوشحالم، کار موسیو دگاسه
‫یکی از اعضای گروه امپرسیونیست‌ئه
‫سال 1863 پاریس بودیم
‫وقتی اولین نمایشگاه‌شون رو برگذار کردن
‫اون رو به عنوان "اتاق رد شدگان" میشناختن
‫آکادمی هنرهای زیبا
‫اونا رو رد کرد
‫خیلی دوسش دارم
‫دید خوبی داری
‫قبل از اینکه برم
‫میخواین چیزی که از تجربیاتم ‫یاد گرفتم، بهتون بگم؟
‫البته
‫وقتی جوونید
‫پشت کردن به جامعه ‫ چیز کوچیکی به نظر میاد
‫ولی وقتی چند سال میگذره
‫میتونه جای خلوت و تنهایی باشه
‫مطمئن بشین که عاشق ‫هم هستین، مثل من
‫یا روزی میرسه که مسیری که رفتین
‫دیگه ارزش نداره
‫دیگه باید برم
‫بی‌خبر نرید
‫چه سیاستی
‫ولی عشق ما کافیه
‫میدونم
‫انگار داری خودت رو قانع میکنی
‫قانع شدم
‫واقعیت اینه که
‫من جر و بحث نمیخوام ‫و رسوایی هم نمیخوام
‫نمیتونیم نادیده‌اش بگیریم
‫میدونم منظورت عمه‌هاته
‫ولی چرا نمیتونی جلوشون وایسی؟
‫مشکل عمه آدا نیست ‫اگه بتونه به ما کمک میکنه
‫مشکل عمه اگنسه
‫من رو دوست داری، ماریان؟
‫همون قدر که من دوست دارم؟
‫فقط باید این رو بدونم
‫چه فکری داری؟
‫با من ازدواج کن
‫همین الان با من ازدواج کن
‫میرم خانم چمبرلین رو پیدا کنم
‫و خداحافظی کنم
‫خانم خیلی باهوش و جالبیه
‫باید حواسم باشه خانم آستور نشنوه
‫خوب گفتی
‫دوست دارم اینجا پرتر باشه
‫هر چی خانم بگه
‫باید بگم که الان خیلی‌ها ‫ دارن کوچیکش رو میپوشن
‫من خیلی‌ها نیستم
‫اگنس
‫اگه ماریان و آقای ریکس به توافقی برسن
‫چی شنیدی؟
‫هیچی
‫فقط منظورم اینه که، اگه ازدواج کنن
‫قطع رابطه نمیکنی، نه؟
‫مگه نمیخوای این کار رو کنم؟
‫نه
‫اصلاً نه
‫میخوام فکر کنن، ‫ قطع رابطه میکنم
‫فرقی برای ماریان نداره
‫براش مهم نیست خانم آستور چی فکر میکنه
‫شاید نه، ولی برای پسره مهمه
‫ماریان فکر میکنه اون به راحتی میگذره
‫ولی من بیشتر میدونم
‫به نظرت ممکنه تو قضاوت اشتباه کرده باشی؟
‫ممکنه
‫یه زلزله نیویورک رو داغون کنه
‫ولی احتمالش کمه
‫درست نیست
‫سلام
‫چه کاری میتونم برات کنم؟
‫میدونستم هنوز اینجایی ‫میخواستم ببینمت
‫تنهایی
‫خدایا
‫به نظر جدی میای
‫میخواستم بیشتر باهات حرف بزنم
‫درباره‌ی معماری
‫دوباره این
‫یه بار پرسیدی ‫گفتم نه
‫پس برات فرقی نداره که
‫استانفورد وایت
‫یکی از بهتری معمارها
‫فکر میکنه من استعداد دارم؟
‫استاندفورد وایت کبیر ‫وقتی داشت خونه ما رو میساخت
‫نظر تو رو عوض کرد
‫اون رو مقصر نمیدونم
‫خودم رو مقصر میدونم
‫باید حواسم رو جمع میکردم
‫ترجیح میدی چی کار کنم؟
‫کاری که الان میکنه
‫باید تجارت من رو دنبال کنی ‫و بعد از من اداره‌ش کنی
‫چیه؟
‫بابا، خیلی باهوشی
‫یه کار افسانه‌ای کردی
‫فکر نکنم هزار نفر
‫توی این کشور ‫اندازه تو موفق باشه
‫حتی صد نفر هم پیدا نمیشه
‫خیلی مهربونی
‫فکر میکنی من چقدر شانس دارم
‫که راهی که تو رفتی رو با موفقیت برم؟
‫خب...
‫میشم پسر ناامیدکننده‌ی
‫یه مرد بزرگ
‫اون بدبخته ‫اون بازنده‌ئه
‫ولی اگه یه مسیر دیگه رو ‫ برم، مثلاً معماری
‫شانس این رو دارم که ‫موفقیت خودم رو داشته باشم
‫و شرکت من؟
‫آدم‌هایی رو پیدا میکنی که بلد باشن
‫که از آینده من و گلادیس محافظت میکنن
‫و مطمئن میشن که تجارت ما زنده میمونه
‫متقاعدکننده‌ای
‫همین رو بهت میگم
‫و بهت قول میدم راجع بهش فکر کنم
‫ولی الان کار دارم
‫و باید روی اونا تمرکز کنم
‫قطار، آره میدونم
‫خب، توی خونه میبینمت
‫و، پدر،
‫موفق باشی، واقعاً میگم
‫تو هم موفق باشی
‫ای کاش
‫رفته
‫جاسوس خونه‌ی راسل رو از دست دادی
‫آره
‫ولی در آینده اوضاع آسون‌تر میشه
‫مادر گلادیس داره اون رو میاره بیرون
‫و بعد از اون، گلادیس میاد مهمونی
‫توی تمام شهر
‫ـ تازه... ‫ـ تازه چی؟
‫به گلادیس کمکی نمیکنه اگه بشنوه
‫ولی وقتی مردم بفهمن
‫ترنر برای این اخراج شده ‫ چون من و اون عاشق هم بودیم..
‫که ذات واقعیت رو بپوشونی؟
‫اینطوری حرف نزن
‫و اینکه خدمتکار بوده، مهم نیست؟
‫انقدر عقب‌افتاده نباش
‫شاید خانم‌ها مشکلی داشته باشن
‫ولی شوهرهاشون نه
‫نقشه داشتی
‫وقتی خانم ترنر رو دیدی؟
‫نه
‫ولی باور دارم که
‫باید هر موقعیتی که میشه رو
‫به نفع خودم تموم کنم
‫آقای ریکس رو توی خیابون دیدی؟
‫میدونی منظورش چیه، اگنس
‫آقای ریکس دوست قدیمی ماریانه
‫و اتفاقی همدیگه رو دیدن
‫ولی واقعاً اتفاقی بود؟
‫خیلی خوشحال شدم
‫وقتی شنیدم به چه چیزهایی رسیده
‫فکر کردم شما هم خوشحال میشین
‫مگه به چی رسیده؟
‫خب، الان با رایکرها خوبه
‫و راکول‌ها
‫و هفته پیش با خانم رندالف شام خورد
‫اول اسم همه‌ی دوست‌هاش ‫ با "ر" شروع میشن؟
‫میدونم فکر میکنی فقط ‫با آدم‌های جدید دوستی میکنه...
‫مثل خانم راسل، این هم یه "ر" دیگه
‫دقیقاً، ولی درست نیست
‫تو که رایکرها و خانم رندالف رو میشناسی
‫آرورا فین عاشقشه
‫آرورا اخیراً
‫خیلی اجتماعی شده
‫ـ ولی تو آرورا دوست داری ‫ـ من تو رو دوست دارم
‫ولی دلیل نمیشه اشتباه نکنی
‫منصفانه نیست، عمه اگنس
‫اگه منظورت اینه که جذب قیافه
‫و دلربایی‌اش نشدم، ‫ داری درست میگی
‫اوه، میری بیرون؟
‫نمیدونستم بگم یا نه
‫آقای فورچن از من خواسته همراهش برم
‫برای مراسم روشنایی
‫داریم میریم تا درباره‌ش بنویسیم
‫ـ خیلی حسودیم شد ‫ـ میدونستم
‫خیلی بده که با آقای ریکس
‫نمیری مهمونی خانم راسل
‫توی کالسکه جا نیست
‫باید کالسکه‌ی بزرگ‌تر بگیره
‫گروهت توی اتاق نقاشی
‫منتظر توئن
‫من هم دارم میرم
‫ای کاش تو هم میومدی
‫از روحیه‌ات خوشم میاد
‫ما شکست نمیخوریم، جورج
‫راه‌اندازی برق
‫احتمالاً بزرگ‌ترین نوآوری تاریخه
‫و باید این رو جشن بگیریم؟
‫فکر کنم، ای کاش من اونجا بودم
‫و روشنایی پارک رو رو میدیدم
‫ولی با کیا؟
‫لوطی‌گراها، دزدها یا بدتر
‫خانم راسل چند نفر رو برده
‫دیگه حرفی ندارم
‫خانم اسکات هم میره
‫تا برای روزنامه بنویسه
‫و من هم میخونمش
‫کاری که آد‌م‌های متمدن میکنن
‫حتماً خانم اسکات ‫ چیزهایی که باید بدونیم رو
‫بهمون میگه
‫اوه نگران نباش
‫نمیخواستم بدون اجازه تو برم
‫یهو خیلی حرف‌گوش‌کن شدی
‫ازم چی میخوای؟
‫حالا برو
‫به اون بانیستر فاسد بگو
‫شام رو حاضر کنه
‫دوست دارم شب زود بخوابم
‫باز هم نوشیدنی میخواین؟
‫اجازه بدین
‫ـ خانم بینگهام؟ ‫ـ نباید بخورم، ولی میخورم
‫من هم همیشه همین رو میگم
‫حتماً خیلی خانم با درکی دارین
‫آقای مک‌الیستر
‫خانم فین مثل یه شاهین ‫ حواسش به من هست
‫نه
‫ولی خیلی بد شد که ‫ همسرت اینجا نیست
‫خانم مک‌الیستر
‫الان توی نیوپورته و ‫داره به صدای دریا گوش میده
‫تاحالا نیوپورت نرفتم
‫ولی تعریفش رو شنیدم
‫خانم راسل عزیز
‫باید بری نیوپورت
‫لطفاً
‫شهر منتظر شماست
‫تا دفاعش رو بشکنی و احاطه‌اش کنی
‫همه چیز توی این دنیا چالشه نه؟
‫هر چیزی که ارزشش رو داشته باشه
‫ولی البته فقط برای دریا باید بری
‫تا باد رو توی موهات حس کنی ‫و به موج دریا گوش بدی
‫و این کار مجانیه
‫هر چقدر هم خوب به نظر بیاد
‫فکر نکنم هنوز فهمیده باشین
‫ـ نیوپورت چه حسی داره ‫ـ به سختی
‫باید حداقل روزی چهارتا لباس داشته باشی
‫جواهر خوب و رقص خوب
‫فهمیدم
‫تا حالا به نیوپورت رفتی، آقای ریکس؟
‫هنوز نه
‫مامانم اونجا یه خونه داشت
‫و توی فصل ازش زیاد استفاده میکردیم
‫و خیلی جای خوبیه
‫باید بهم بگی
‫کی میخوای بری، آقای ریکس
‫حتماً، خانم بینگهام، ممنون
‫باید برنامه بچینم
‫پشیمون نمیشی
‫پس باید پیشنهادتون رو قبول کنم
‫چرا تاحالا با هم آشنا نشدیم، آقای ریکس؟
‫امسال یا سال دیگه، بیشتر کلبه‌‌ها ...
‫ممنون، بقیه پول رو نگه دار
‫ممنون
‫درباره‌ی برق چه فکر میکنی؟
‫ـ هیجان داری؟ ‫ـ البته
‫میشه بنویسمش؟
‫ـ خیلی ممنون ‫ـ خواهش میکنم
‫ـ ببخشید، خوراکی آوردم ‫ـ اوه
‫ـ برای تو ‫ـ ممنون
‫ببین
‫دارن آماده میشن
‫بیا بریم نزدیک‌تر
‫بعضی از کسایی که باهاشون حرف زدم
‫نمیدونن چقدر طول میکشه رنگین‌پوست‌ها ‫ توی خونشون برق داشته باشن
‫بیشترشون فقط اینجان تا لذت ببرن
‫خب، حیرت‌انگیزه
‫معلومه
‫تبریک میگم
‫دستاورد بزرگیه
‫عصر دستاوردیه، آقای راسل
‫عصری که هرچیزی ممکنه
‫خوشم اومد، یادم میمونه
‫خانمها و آقایون
‫معرفی میکنم ‫آقای توماس ادیسون
‫ده!
‫نه!
‫هشت!
‫هفت!
‫شش!
‫پنج!
‫چهار!
‫سه!
‫دو!
‫یک!
‫زیباست
‫این لحظه تاریخیه، خانم راسل
‫ولی آیا مسیر درستیه؟
‫ما انتخاب دیگه‌ای نداریم، آقای مک‌الیستر
‫باید هر جا که تاریخ ما رو میبره، بریم