‫فکر کردی ما تورو یادمون رفته؟
‫من نمیتونم چیزی که ندارم رو بهتون بدم
‫جورش کن!
‫ولی نمیتونم!
‫پول رو جور کن
‫فردا میام که ازت بگیرمش
‫الان دیگه من از
‫شاهدخت ولز هم بیشتر لباس دارم
‫ولی حالا که خانم ون راین اصرار داره..
‫من کی باشم که مخالفت کنم؟
‫ممنونم که همراهیم میکنی
‫خواهش میکنم
‫البته بنظر من خیلی مسخره‌ست
‫که اجازه نداری تنهایی بری بیرون
‫ولی به هرحال ‫منم باهات میام و یه هوایی میخورم
‫حالا برای آستیناش
‫راستی یکی از همشهریام داره میاد اینجا
‫- جدی؟ ‫- امروز صبح یه نامه دریافت کردم
‫یه دوست از پنسیلوانیا؟
‫نمیشه گفت دوست
‫در واقع همون وکیلی که بعد از مرگ پدرم
‫کاراشو میکرد
‫داره برای یه مسئله کاری میاد؟
‫شاید... چیزی بهم نگفته
‫اجازه میدی بیاد خونتون؟
‫چطور؟
‫خیلی کاره عجیبیه؟
‫نه.. ولی
‫شاید خانم ون راین اینطوری فکر بکنه
‫منم میخوام از وکیلت مشورت بگیرم
‫واقعا؟
‫هر وکیل سیاه پوستی ‫ پدر منو میشناسه و خبرارو بهش میده
‫پدرم نباید درباره این موضوع چیزی بدونه
‫مطمئن نیستم آقای ریکس اینکارو بکنه
‫- ولی به هرحال ازش میپرسم ‫- عذرمیخوام
‫توی پنسیلوانیا وکالت خونده؟
‫فکر میکنم
‫برای کارای نویسندگیت ازش مشورت میخوای؟
‫نه یه چیزه خصوصیه
‫- دستتونو بلند کنید لطفا ‫- کارای نویسندگیت چطور پیش میره؟
‫خیلی چیزا نوشتی؟
‫فکر کنم
‫چندتا از کارامو فرستادم
‫برای کدوم نشریات؟
‫نه! وقتی ازشون خبری بشه بهت میگم
‫نمیخوام بدشانسی بیارم
‫امیدوارم آقای ریکس بتونه کمکت کنه
‫و امیدوارم باز ‫با بدهی های جدید پدرم پیداش نشه
‫منظورت چیه؟
‫معلومه که خانم راسل رو دعوت نکردم
‫ماریان، امیدوارم که ‫اونو تشویق به این کار نکنی
‫نه نمیکنم
‫درباره دختر خانم راسل، گلنیس، چی میدونی؟
‫مگه اونو معرفی کردن؟
‫(زمان قدیم برای ازدواج کردن دخترانشونو ‫ معرفی میکردن توی مراسم های مختلف)
‫مگه همچین ادمایی دختراشونو معرفی میکنن؟
‫فکرمیکردم به بالاترین پیشنهاد میفروشنشون
‫اسمش گلدیسه نه گلنیس
‫و نه فکرنمیکنم اونو معرفی کرده باشن هنوز
‫- ولی دختره خیلی خوبیه ‫- از کجا میدونی؟
‫وقتی پیش آرورا فین بودم دیدمش
‫آرورا خیلی کارای خطرناکی میکنه
‫اونقدری این گلدیس رو ‫میشناسی که به ناهار دعوتش کنی؟
‫- نه راستش ‫- معلومه که نه!
‫اگنس! تو نمیتونی همینجوری بی دلیل
‫با یه دختره جوون و بیگناه بد باشی
‫من با خانواد‌ش مشکل دارم
‫- اینارو باید ببریم بالا؟ ‫- آره
‫حالتون خوبه خانم بارر؟
‫چرا نباشم؟
‫به ‌نظر ناراحت میاین
‫اوه نه بخاطره خرد کردن پیازه
‫خانم اسکات، ‫در حال کار کردن با خانم ون راین هستین؟
‫بله
‫لابد فکر میکنی ‫ یه جورایی منشی خانم ون راین شدی؟
‫اون واقعا یک منشی شده ‫نه "یه جورایی!"
‫و این یعنی در سلسله مراتب ‫ از شما بالاتره خانم آرمسترانگ
‫آقای اسکار خیلی خوشتیپه مگه نه؟
‫وقتی داشت میرفت دیدمش
‫آقای اسکار فقط به یه چیز علاقه داره
‫- که تو نداریش ‫- چی؟
‫- پول! ‫- اذیتش نکن!
‫اون فقط گفت که طرف خوشتیپه، که واقعا هم هست
‫فکرکنم میخوان مقدمات ‫ ازدواجشو با خانم ماریان بچینن
‫اون دنبال یه وارثه ‫تازه پولدارترینشون
‫و خانم ماریان حتی ‫ یک پنی هم به اسم خودش نداره
‫اگر کار تخریب شخصیت تک تک افراد این خونه رو
‫ رو تموم کردید،من و جان ‫میخوایم بریم ناهار رو بچینیم
‫- همه چیز حاضره خانم بارر؟ ‫- بله
‫این آقای ریکس کیه؟
‫همون وکیلی که به کارای هنری رسیدگی میکنه
‫- باید ازش پذیرایی کنیم؟ ‫- اون از دستمزد خودش چشم پوشی کرده
‫اوه متوجهم
‫پسر بهتره از ایشون ‫ با یک چای پذیرایی کنیم تا تموم شه بره
‫خوبه حالا میتونیم غذا رو شروع کنیم
‫آقای ریکس به شهر رسیده؟
‫باید تا الان رسیده باشه
‫پس به صرف چای برای فردا دعوتشون کن
‫- لازم به این کار نیست ‫- ولی آدا گفت که اون حقوقی نگرفته
‫- بله ‫- پس باید بهش چای بدی
‫نباید مدیون اینجور آدما بمونی
‫بسیار خوب ساعت چهار و نیم دعوتشون میکنم
‫آنه موریس ازم خواست تاساعت 3 برم پیشش
‫علاقمنده که یک غرفه در بازارش بردارم
‫یعنی چی یک غرفه برداری؟
‫یعنی یک غرفه رو مدیریت کنم ‫و چیزایی قراره بفوشیم رو جمع کنم
‫برای خیریه هست
‫منم فکرنکردم این برای پول دراوردنه
‫قراره بهداری مخصوص
‫زنان و کودکان فقیر رو
‫با بهداری مدرسه مخصوص زنان ‫ و کودکان تهی دست رو یکی کنن
‫و کل مرکز رو به خیابون هفتم ببرن
‫کار خیلی منطقی‌ای بنظر میاد مگه نه؟
‫اونقدر احمقانه هست که قابل احترام باشه
‫عه اینجایی
‫هنوز با خانم موریس در ارتباطی؟
‫اگه سوالت اینه که ‫ باهاش دعوا کردم یا نه، نه!
‫ولی باهاش در ارتباط نیستی؟
‫به خیریه‌ش پول اهدا کردم
‫و خودتم قبلا گفته بودی از من فقط
‫پولمو میخوان
‫و از اون موقع که ‫ پول رو دادم، دیگه خبری ازش نشده
‫میدونستی زن آلدرمن پتریک موریسه؟
‫- آره میدونم ‫- دوست دارم همسرشو ببینم
‫پس دعوتش کن به محل کارت
‫نمیخوام یک قرار رسمی باشه
‫- برای شام دعوتش کن ‫- نمیاد
‫دعوتش کن به هرحال
‫یعنی داری میگی باید بریم؟
‫کنجکاوم بدونم چرا منو هم دعوت کرده
‫فکرمیکنم این کار شوهرش بوده
‫مگه فرقی داره؟
‫جرج راسل توی این شهر یکی از قدرتمندهاست
‫چه خوشمون بیاد چه نیاد
‫ولی دیگه چه کسایی دعوتن؟
‫ممکنه مجبور بشیم با هرکسی سر میز شام بشینیم
‫فکرمیکنم فقط خودمون چهارتا قراره باشیم؟
‫نمیشه به دفتر کارش بری و اونجا ملاقاتش کنی؟
‫اون که منو به دفترش دعوت نکرده، کرده؟
‫ولی من جواب مردمو چی باید بدم؟
‫بهشون بگو اونو دعوت کردی تا
‫عضو شورای خیریه‌ت بشه
‫ممکن نیست
‫آرورا فین رئیس هیئت مدیره شده
‫و دفعه پیش باهم جر و بحثشون شد
‫شما جفتتون رئیس هیئت مدیره هستید
‫توام به اندازه اون سهم داری و حق نظر
‫فکر نمیکنم مخلوط کردن این
‫تایپ آدم های متفاوت، کار موفقیت آمیزی باشه
‫امیدوارم اینو جلوشون نگی!
‫نه معلومه نمیگم
‫خودشم دعوت می‌کنم ‫.بیاد بازار و ازمون حمایت کنه
‫امکان نداره بهش بربخوره
‫واقعا؟
‫اگه آقای راسل بهت پیشنهادی بده
‫قبول نمیکنی که؟
‫فکر نمیکنم
‫ولی به هرحال دوست دارم بدونم پیشنهادش چیه
‫...وقتی خانم استور بشنوه ما رفتیم خونه‌شون
‫اون موقع چی میشه؟
‫خانم استور خودش ‫خوب میدونه روال دنیا چه‌جوریه
‫ممنونم بنسیتر
‫لطفا به خانم بارر بگو ‫من از آقای اسکار دعوت کردم
‫تا برای چای بهمون ملحق بشن
‫قراره هم صحبت دوست خانم ماریان بشن
‫- پس قراره پنج نفر باشیم ‫- بسیار خوب خانم
‫- اسکار وقت داره که بیاد؟ ‫- خودش اینجور گفت
‫«با «آگدن گولت» تو «کلوب یونیون
‫قرار ناهار داره ‫و بعدش مستقیم میاد اینجا
‫دیگه به بانک برنمیگرده
‫بنظرت میتونه ماریان رو ‫به بعضی از دوستانش معرفی کنه؟
‫اون حتما تعداد زیادی مرد ایده آل میشناسه
‫جان آدامز که زیاد مورد ایده آلی نبود
‫ولی قبول دارم، ‫حتما مردهای دیگه‌ای هم میشناسه
‫شایدم خود اسکار ‌شیفته‌ش بشه
‫شیفته‌ش بشه؟
‫- خب اون.. ‫- اولا که اونا باهم فامیلن
‫دوما ماریان حتی یک قرون هم نداره
‫پس خوشحال میشم اگه
‫این حرفای خاله زنکی رو برای خودت نگه داری
‫پول که همه چیز نیست اگنس!
‫تو این حرفو بعد از اینکه
‫اونهمه از خودگذشتگی کردم ‫تا در رفاه باشی میزنی؟
‫تا جفتمون در رفاه باشیم اگنس!
‫شنیدی امشب قراره
‫الدرمن موریس و زنش بیان اینجا؟
‫و طبق شناختم از خانم راسل مطمئنم ‫ میخواد همه چیز خیلی تشریفاتی باشه
‫من چیزایی که لازمه
‫تا از انبار اورده بشه
‫و خریده بشه رو لیست کردم
‫من ترتیبشو میدم ممنونم
‫بالاخره به اینجا عادت کردید؟
‫آره فکرکنم
‫ولی اگه نصیحتی هم دارید بهم بکنید میشنوم
‫نه بنظر میاد خودتون خیلی خوب
‫راه و چاه رو بلدید خانم بروس
‫قبلا هم اینجور شغلی داشتید؟
‫کم و بیش
‫وقتی من دوازده سالم بود
‫مادرم برای یک آشپزخونه کار میکرد، همین!
‫پس خوب پله‌های ترقی رو طی کردین
‫پدر مادرتونم خدمتکار بودن؟
‫نه
‫وقتی بچه بودم خیلی زندگی محقرانه‌ای داشتیم
‫پدرم مزرعه دار بود و مادرم
‫وقتی میوه ها میرسیدن، برداشتشون میکرد
‫هیچوقت نمیدونستم ‫ همچین دنیایی وجود خارجی داره
‫بهت حسودیم میشه
‫واقعا؟
‫اگه به بیشتر آدما بگی ‫بین یه سرآشپز درجه‌یک
‫و یه خدمتکار پیردختر انتخاب کنن ‫.مشخصه انتخابشون کدومه
‫دلیل نمیشه اون انتخاب، انتخاب درستی باشه
‫داخل «اتاق کهنه‌سربازانِ» ‫برگزار می‌شه؟
‫در زرادخونه‌جدیده
‫مطمئنی قبول میکنن؟
‫خانم دروئت گفته مشتاقن تا کمک کنن
‫همین هفته باهاش تماس میگیرم
‫به اندازه کافی غرفه دار داریم؟
‫فکرمیکنم
‫دلمون شلوغی و هرج و مرج نمیخواد
‫از خانم راسل درخواست کردین؟
‫قرار نیست دوباره این بحث رو شروع کنیم
‫- دقیقا ‫- خوبه
‫چرا دعوتش نکنیم؟ من ازش خوشم میاد
‫مراقب حرف زدنت باش عزیزم
‫وگرنه میرم پیش عمه اگنست و شکایتتو میکنم
‫ولی چرا نباید اونو دعوت کنیم؟
‫اون به تنهایی میتونه
‫بیشتر از همه ما پول اهدا کنه
‫اون میتونه هرچقدر میخواد اهدا کنه
‫به زودی قراره باهاشون شام بخوریم و من
‫سعی میکنم اونو به کارمون مشتاق کنم
‫قراره با خانم راسل شام بخورید؟
‫میرید خونشون؟
‫همسرش میخواد با آقای موریس
‫درباره یه سری چیزا صحبت کنه
‫فکرکنم اسممو شنیدم؟
‫نباید مزاحم مهمونی ما بشید
‫سوالم اینه که قرار هست
‫- خانم راسل رو عضو غرفه دارانتون کنید؟ ‫- ظاهرا که خیر
‫البته به هرحال پولشو میخوام ها
‫ولی اول باید بهش توهین کنیم
‫شوهرش از این قضیه خوشحال نخواهد شد
‫این بازار برای کمک به کودکان هست
‫پس باید همه چی رو به پاکی برف پیش ببریم
‫و این یعنی باید با مردی در بیفتید
‫که تقریبا تمام ریل های ‫ راه اهن این کشور رو خریده؟
‫پول که همه چیز نیست
‫وقتی نداشته باشیش، هست!
‫بگیر، این تموم چیزیه که دارم
‫بیا بگیرش
‫لطفا بگیرش
‫من به اشغالای تو نیازی ندارم
‫- من پول میخوام ‫-خانم بارر؟
‫چه خبره؟
‫من برای گرفتن پولم برمیگردم
‫اون مرد کی بود؟
‫به اینا بگو برن ‫بفرستشون برن
‫اینارو از کجا اوردین؟
‫الان دیگه فهمیدی چه‌جور آدمیم
‫من فقط میدونم شما بدجوری ترسیدید
‫اوه نه من یه دزدم ‫یه دزد ساه‌ام
‫به دنبال خانم راسل میگردم
‫با آقای وایت رفتن بیرون قربان
‫ایشونو بردن تا چندتا تابلو بهشون نشون بدن
‫خوشم نیومد
‫متاسفانه خانم ها عادت های گرونی دارن جناب
‫مخصوصا خانم های زیبا
‫متاسفانه بله
‫وقتی برگشت لطفا بهش بگو بیاد پیش من
‫چشم قربان
‫یعنی میخواید بیاید به نیویورک؟
‫برای یک موقعیت شغلی درخواست دادم
‫هنوز زوده که بگم میگیرم اون کار رو یا نه
‫یعنی ممکنه برای زندگی کردن بیاید اینجا؟
‫کارو نمی‌شه از «دویلزتاون» انجام داد
‫ولی چرا؟ مگه از اونجا بودن خوشحال نیستین؟
‫نه زیاد
‫عصر بخیر آقای اسکار
‫فکر میکردم خوشحال بشید از این خبر
‫از این طرف
‫اقای ون راین و آقای راسل
‫اسکار؟
‫معرفی میکنم مادر، آقای راسل!
‫ما برای ناهار باهم بودیم و
‫ایشون دوست داشت با شما آشنا بشه
‫عذرمیخوام اگر سرزده
‫به مهمونی شما ملحق شدم خانم راین
‫عیبی نداره، کلی کیک داریم!
‫شما با راسل هایی که
‫اون طرف خیابون زندگی میکنن نسبتی دارید؟
‫من یکی از همونا هستم
‫ایشون خواهر من، خانم بروک
‫و ایشونم برادرزاده من خانم ماریان هستن
‫سلام
‫و آقای ریکس از پنسیلوانیا اومدن برای سر زدن
‫بفرمایید یک فنجان چای بنوشید
‫- حالتون چطوره؟ ‫- خوبید؟
‫از آشناییتون خوشبختم خانم ون راین
‫تو پسردایی منو از کجا میشناسی؟
‫وقتی با آقای فیش ‫ توی نیوپورت بودم باهم آشنا شدیم
‫و امروز جفتمون برای ناهار
‫توی کلاب یونیون بودیم
‫بهش نگفتم که من و تو قبلا باهم آشنا شدیم
‫خوشحالم اینجا میبینمت
‫اینجوری که از صورت عمه‌ت معلومه
‫فکرنکنم دوباره منو اینجا ببینی
‫یه شهر کوچیکه و قطعا هیچ چیزش..
‫فقط باید دوباره به کمد نقره ها برش گردونی
‫چطور باید اینکارو بکنم؟
‫چیو چیکار کنی؟
‫بهم بگو!
‫تو نمیخوای قاطی این مسئله بشی
‫تو نمیدونی من چی میخوام
‫بهش بگو
‫بیشتر از این دیگه خجالت زده نمیتونم بشم
‫کاش میدونستم چی شمارو به نیویورک کشوند
‫خیلی ساده‌ست ‫خودم خواستم اینجا باشم
‫و این یک دلیل منطقیه؟
‫معلومه
‫خواستن یه چیزی همیشه دلیل منطقی ای بوده
‫وقتی چیزی که بخوام رو ببینم ‫اگه بتونم به دستش میارم
‫البته بنظرم اگه نمیخواید ‫ کارتون به بازداشتگاه بکشه
‫بهتره این ویژگیتون رو کنترل کنید
‫خب کی تصمیم گرفتید به نیویورک بیاید؟
‫رویای من همیشه همین بوده
‫و این اواخر داره به واقعیت تبدیل میشه
‫متوجهم
‫ای کاش میتونستم شمارو قانع کنم ‫که میخوام دوستتون باشم
‫عجیبه ولی یه کاری هست که میتونید برام بکنید
‫یه زن هست که اینجا کار میکنه ‫و خیلی در حق من لطف کرده
‫و بنظر میاد که به مشورت شما نیاز داره
‫- میدونید درباره چی میخواد مشورت بگیره؟ ‫- نه
‫ولی مطمئنا یه دلیل خیلی محکم داره
‫و باید بدونید که ایشون سیاه پوسته
‫متوجهم
‫دوست داره با وکیلی مشورت کنه که
‫با قوانین پنسیلوانیا آشنایی داره
‫ولی نمیدونم چرا
‫"کنجکاو و کنجکاوتر"
‫اگه خودتون دوست ندارید
‫میشه یه نفر رو معرفی کنید ‫ که شاید اینکار رو براش بکنه؟
‫اما حتی اگه این هم ممکن نیست من درک میکنم
‫بهش خودم گفتم که خواسته بزرگیه
‫کاری که بهم این شانس رو ‫میده تا دوباره تورو ببینم
‫اصلا برام سخت نیست!
‫فردا بیارش بغل آبنمای بستدا
‫که در پارک مرکزیه ‫ساعت سه
‫منتظرتونم
‫ باهوشی که اینجاهای شهر رو ‫میشناسی، من نمیشناسم
‫الان دیگه میشناسی
‫اونجا میبینمت
‫خداحافظ آقای ریکس
‫با خودت چه فکری کردی؟
‫اون یک مرد جوان و خیلی خوش چهره هست
‫توی نیوپورت باهم آشنا شدیم
‫و وقتی امروز سر ناهار دیدمش
‫و مشخص بود که باید چیکار کنم
‫بنظرم بهتره با خانواده راسل آشنا بشیم
‫نه حتی بهتره بگم
‫بنظرم دیوونگیه که ما اونارو نمیشناسیم
‫منظورت اینه که میخوای دخترشونو بشناسی
‫وقتی لری رو دوباره امروز دیدم ‫برای چای دعوتش کردم
‫فقط همین!
‫بعد من دارم تلاش میکنم ‫جلوی هجوم عوام رو
‫که میخوان ما رو همراه خودشون کنن، بگیرم
‫حس میکنم پادشاه کنوت هستم!
‫کارهای توام به اندازه اون پادشاه غیرمنطقیه
‫حالا مادرش سعی میکنه ‫ از این فرصت استفاده کنه
‫و خودشو بچپونه اینجا، حالا میبینی
‫- وکیله رفت؟ ‫- بله
‫بنظرم خیلی مرد خوبی بود
‫امیدوارم مجبور نباشم ‫دوباره درباره این مسئله باهات صحبت کنم آدا
‫نه اگنس
‫ممکنه به نیویورک نقل مکان کنه
‫قرار نیست کاری با تو داشته باشه
‫منظورتون چیه؟
‫نیویورک مجموعه‌ای از روستاهاست عزیزم
‫و ما با مردمی که توی روستای خودمون ‫ زندگی میکنن آشنا هستیم
‫نه کسایی که زندگی نمیکنن
‫خانواده راسل هم ‫توی روستای تو زندگی میکنن مادر
‫از همینجا میتونم ‫یه سنگ بردارم و پنجرشونو بشکنم
‫- مسخره بازی در نیار ‫- در نمیارم
‫دارم حقایق رو میگم
‫حقایق برام مهم نیستن
‫نه تا وقتی که با عقایدم جور نباشن
‫اینقدر الکی قضاوتشون نکن
‫اینقدر با خودت حرف نزن ‫و زنگ رو به صدا در بیار
‫- میرم لباسامو عوض کنم ‫- شک دارم مادر
‫بنظرم وقتی برگردی پاین بازم عین الانتی
‫پس وقتی که دایدو میخواست
‫خودشو داخل
‫هیزم های آتشین بندازه همچین حسی داشته
‫قراره خیلی موذب باشم
‫اگرم قراره اینطور باشه، این اولین
‫قرار شامی نیست که توش موذب بودیم
‫به عمه سوزانت فکرکن!
‫خیلی بانمکی!
‫خانم و آقای موریس! خوش اومدین
‫لابد باید زانو هم بزنیم؟
‫چی گفتید؟
‫خانم موریس داشتن ‫ از شکوه خونه شما تعریف میکردن
‫اوه هنوز کارهای خونه تکمیل نشده
‫لطفا بفرمایید سمت اتاق پذیرایی
‫آقای راسل هم که اینجان
‫- آقای موریس ‫- آقای راسل
‫بازار قراره کجا برگزار بشه؟
‫.تو زرادخونهٔ جدید خیابون پارک
‫چه جالب
‫آقای وایت اونجارو ساخته
‫مردی که این خونه رو ساخته
‫چرا آقای موریس هانت رو انتخاب نکردید؟
‫مردم توقع داشتن ایشونو انتخاب کنیم ‫ولی من از آقای وایت خوشم میاد
‫خیلی مرد نترسیه
‫کاملا واضحه از دکوراسیون اصلا نمیترسه
‫موریس هانت خونه شمارو ساخته؟
‫آره ولی برای هنری لاول ساخته شده بود
‫برای همین بچه دار نشدیم
‫بازم باید سخت باشه توی خونه ای زندگی کنید
‫که برای خودتون ساخته نشده؟
‫- با موریس هانت نسبتی دارید؟ ‫- نه
‫پس بنظرم موریس اسم متداولیه
‫خیلی خوشمزه‌ست
‫یادم نمیاد آخرین باری که ‫ غذای به این خوشمزگی خوردم
‫ممنونم حتما به بودان میگم، ‫ حتما خوشحال میشه
‫سرآشپز شما فرانسوی هست؟
‫مگه مال همه فرانسوی نیست؟
‫بنظر خیلی تجملاتی میاد
‫بنظر ما ارزششو داره
‫ولی نباید از هزینه‌ش هم چشم پوشی کرد
‫به هرحال غذا فوق العاده‌ست ‫و همینم اهمیت داره
‫زرادخونه رو در اختیارتون قرار میدن؟
‫خانم دروئت میگن که حتما میدن
‫و همسرشون هم موافقه
‫اگر مشکلی پیش اومد، ‫میتونید از سالن رقص اینجا استفاده کنید
‫بعد از شام بهتون نشونش میدم
‫- پس برنامه ریختید مارو سرگرم کنید؟ ‫- وقتی زمانش برسه
‫متاسفانه زندگی در نیویورک ‫ میتونه اولش سخت باشه
‫سخته؟
‫برای ما که خیلی سخت نبوده ‫درست میگم جورج؟
‫هیچ سختی ای نیست ‫که تو از پسش برنیای عزیزم
‫- کی میخواید از اینجا استفاده کنید؟ ‫- هنوز تصمیم نگرفتیم
‫کاش روی زرادخونه توافق نمی‌کردین
‫یه چیزی هست که ‫ میخوام راجع بهش باهاتون صحبت کنم
‫اگه میشه چند لحظه از خانم ها جدا بشیم
‫حتما
‫- لطفا مارو ببخشید ‫- از این طرف
‫امیدوارم شما هم به بازار بیاید
‫من بیشتر متاسفم که نتونستم در
‫کارهای مدیریت بازار سهیم باشم
‫درسته
‫بنظر میاد هر دو خیریه
‫دارن دقیقا توی یک محل کار میکنن
‫خوب، پیشنهاد من سرجاشه
‫اگر مشکلی پیش اومد ‫میتونید بیاید و از اینجا استفاده کنید
‫خیلی بخشنده هستید خانم راسل
‫کاش واقعا میشد بیایم اینجا
‫- قمار؟ ‫- بیشتر بازی با ورقه
‫از اون بازیای خیابونی که هرکسی
‫با دو قرون پول میتونه بازیشون کنه
‫چرا پلیس اجازه اینو میده؟
‫بنظر من که خود پلیس هم دخیله
‫چقدر باخته؟
‫هربار خواست مقدارشو بگه اشکش در میومد
‫بریجت چندتا برندی توی کمد پیدا کرده
‫اخرش بهت گفت چقدر باخته؟
‫حدودا پنجاه دلار
‫- برای همینم داشت زار میزد ‫- پنجاه دلار؟
‫کسایی که بهشون بدهکاره ‫ قرار نیست مهربون باشن
‫نه این قضیه رو با چشمای خودم دیدم
‫ما نمیتونیم کمکش کنیم؟
‫همه همکارانش اونو خیلی دوست دارن
‫و اصلا دلم نمیخواد اخراج بشه
‫بذار فکرکنم
‫راستی قرار فردامون رو فراموش نکن
‫چی میخوای به عمه هات بگی؟
‫میگم دارم میرم قدم بزنم
‫و از تو درخواست کردم تا همراهیم کنی
‫برات مهم نیست بهشون دروغ بگی؟
‫اینجوری نگو
‫من فقط...
‫سعی دارم زندگیمو بکنم
‫خانم اسکات الان نباید اینکارو بکنید
‫خیلی دیروفته
‫و نذار خانم ماریان حواستو پرت کنه
‫کارای امشبو تموم کردم
‫فردا باید اینارو بررسی کنی
‫نامه هایی از طرف رئیس جمهورها
‫وزرای امور خارجه، هنرمندهای محتاج حامی
‫و اینجور چیزهاست
‫چه جالب
‫ای کاش آقای اسکار هم باهات هم نظر بود
‫من میدونم شما چه فرصت بزرگی رو به من دادید
‫و قدردانتون هستم
‫زندگی به من یک چیز رو یاد داده خانم اسکات
‫اگر نمیخوای نا امید بشی،
‫فقط به کسایی کمک کن، که به خودشون کمک میکنن
‫دیگه میرم بخوابم
‫پس یک خط ریلی جدید
‫مستقیم از نیویورک تا شیکاگو افتتاح میشه
‫آره، از پنسیلوانیا هم رد میشه
‫موازیِ سواحل جنوبی دریاچه «ایری»
‫یعنی شمال اوهایو و ایندیانا
‫و به سمت شیکاگو و سنت لوئیس
‫پس اون خط هایی که ‫همین الانش از این مکان ها رد میشن چی؟
‫میتونیم اونارو مدیریت کنیم
‫یعنی میخوای یک ایستگاه جدید توی شهر بسازی؟
‫اینجاست که تو وارد عمل میشی
‫اگرم بتونم اعضای دیگه شورای شهرو
‫برای تصویب قانون، قانع کنم
‫درک نمیکنم که..
‫چرا باید اینکارو بکنن؟
‫منظورت اینه چه سودی براشون داره؟
‫هر سهامی که الان از شرکت بخرید
‫بعد از تصویب قانون سر به فلک میکشه
‫ولی اگه جور کردن پولش
‫برای بعضیامون سخت باشه چی؟
‫باور دارم که شما حساب تضمینی دارید
‫و قطعا اوناهم دارن
‫منظورت اینه که باید الان ‫با وجه تضمین سهام بخریم
‫و بعدش قانون رو تصویب کنیم؟
‫من بهتون نمیگم کاری بکنید
‫وقتی هم که تصویب شد
‫قیمت ها به سقف میرسن
‫پس باوجه‌ تضمین ‌خریدن ‫هیچ ریسکی نداره
‫چون لازم نیست پول بدهی‌مو جور کنم
‫داری اینو میگی
‫تکرار میکنم
‫من هیچ راهنمایی ای نکردم
‫بخاطر همینم هست ‫ که توی دفتر شما ملاقات نکردیم
‫خیلی جدی بنظر میرسید
‫جدی نه، در حال تفکر هستن
‫متاسفانه باید افکارتونو با خودتون
‫به خونه ببرید اقای موریس
‫خانم موریس خسته هستن
‫و اومدم بهتون بگم که میخوان به خونه برگردن
‫امیدوارم بابت این ‫ عصر بی نظیر ازتون تشکر کرده باشه
‫خبرشو بهم میدی؟
‫آره خبرشو میدم
‫تبریک میگم عزیزم
‫شام فوق‌العاده بود ‫و هماهنگی‌ش عالی
‫فکرمیکنم ماهی ای که ‫ دنبالش بودم رو برام گیرش انداختی
‫خوشحالم
‫خوب، اونا رفتن
‫آقا و خانم تو کتاب‌خونه دارن ‫ نوشیدنی می‌خورن
‫تا استراحت کنن ‫ولی آفرین آقا،امشب شاهکار کردی
‫شنیدی چی گفت آقای بودان؟
‫چه حس خوبیه وقتی ببینی تمام زحماتت
‫ارزششو داشته
‫واقعا داشته؟
‫ماریان گفت میخواستی منو ببینی؟
‫درو ببند
‫باید یه چیزیو برات شفاف کنم
‫نبیاد ماریانو ‫سر اون مرد جوان مسخره تشویق کنی
‫- اینکارو نکردم ‫- چرا کردی
‫چقدر مهربون بود
‫چقدر خوب می‌شه تو نیویورک ‫«.یه دوستی داشته باشه
‫- مگه اینطور نیست ‫- ادا...
‫اون حتی یک پنی هم نداره
‫و من نمیتونم هیچی ‫از ون راین براش به ارث بذارم
‫تمام اون پول به اسکار میرسه
‫- پس من چی؟ ‫- اوه
‫نگران این نمیخواد بشی ‫ خودم بهت رسیدگی میکنم
‫داشتم میگفتم
‫ماریان هیچ درآمدی نداره ‫و اصل نصبش هم
‫به لطف مادرش
‫اصیل نیست
‫خلاصه بگم ‫بدون یک ازدواج درست حسابی
‫بدبخت میشه
‫ولی اون یک وکیله
‫از نظر من که یک دغل بازه
‫نه اصل و نصب داره نه پول درست حسابی
‫مشخصه
‫اون ماریان رو راه‌حل خروجش ‫.از «دویلزتاون» می‌دونه
‫ولی اگه همدیگر رو دوست داشته باشن..
‫بخاطر پول ازدواج کردن
‫تضمینی برای خوشبختی نیست اگنس
‫من نمیخوام اون بخاطر پول ازدواج کنه
‫میخوام برای امنیت، حمایت
‫و اگه خدا بخواد، محبت ازدواج کنه
‫میخوای اینارو ازش بگیری؟
‫معلومه که نه
‫پس شب بخیر
‫متاسفانه یکم دیر کردیم
‫مطمئنم که منتظر میمونه
‫خانم بارر امروز چطور بود؟
‫فکرکنم نقره هارو برگردوند سرجاش
‫ولی برای باقی چیزها هنوز ناراحته
‫من میتونم پول رو جور کنم
‫فقط باید راهشو پیدا کنم
‫که چطور از همه مخفی کنم ‫ که چرا به این پول نیاز دارم
‫- من به رازها اعتقادی ندارم ‫- واقعا؟
‫بهشون اعتقادی ندارم چون هیچوقت جواب نمیدن
‫همیشه تهش همه چیز مشخص میشه
‫بایدم اینو بدونی
‫تو بهتر از هرکسی راز نگه میداری
‫معرکه‌ست ‫کی ساخته شده؟
‫ده سال پیش
‫و اون مجسمه که در راس قرار داره ‫توسط یک زن ساخته شده
‫خوشت اومده
‫آره خوشم اومده، کی بوده؟
‫اما استبینز
‫اولین زنی که توی نیویورک
‫سفارش مجسمه سازی گرفته
‫امیدوارم اینارو از کتاب ‫ راهنمای گردگشری خونده باشی
‫اره از همونجا خوندم
‫خیالم راحت شد ‫یک لحظه ترسوندیم
‫ایشون خانم اسکات هستن
‫روز بخیر خانم اسکات
‫مثل اینکه به کمک من نیاز دارید
‫اگر گستاخی نباشه بله جناب
‫راستش بیشتر کنجکاوم
‫- ممنونم ‫- شمارو تنها میذارم
‫سلام خانم بروک
‫خانم راسل
‫ایشون خدمتکار مادرم تورنر هست
‫لطف کرده منو ببره لباس پرو کنم
‫میشه چند لحظه تنهامون بذاری؟
‫رسما برای مادرم جاسوسیمو میکرد
‫که نرم طراحی لباسارو عوض کنم
‫برادرت رو دیروز دیدم
‫آره گفت
‫البته توقع نداره ‫ به این زودیا به خونتون دعوت بشه
‫دیشب با پسرعمه‌ت تو «نیکرباکر»
‫ شام خورده
‫آقای ون راین اومد سمت خونه‌مون
‫و بعدش باهم رفتن
‫کلی منو خندوند
‫درسته، اسکار میتونه ادم لوده ای باشه
‫بنظرم خیلی جذاب بود
‫از منم خواست برای شام بهشون ملحق بشم
‫ولی مشخصه که غیرممکن بود من بتونم برم
‫چه قوانین عجیبی دارید
‫چرا نمیتونی با برادرت و دوستش
‫برای شام خوردن بری؟
‫چیش خیلی عجیبه؟
‫برای مادر من هست
‫نگاه کن، اون مرد با تو کار داره؟
‫آره فکر کنم
‫روزت بخیر خانم راسل
‫فکرکنم باید حواست بهش باشه
‫حواسم هست
‫همه چیز حل شد؟
‫خانم اسکات قراره برام نامه بنویسه
‫قول بده که پولشو میگیری
‫نگران نباش
‫خب این دیگه واقعاً خداحافظیه
‫امروز صبح آخرین مصاحبه کاریم تموم شد
‫و فردا برمیگردم خونه
‫امیدوارم برای امشب برنامه ای داشته باشی
‫چطور ممکنه؟
‫توی نیویورک بجز تو کسیو نمیشناسم
‫به زودی این قضیه تغییر میکنه
‫اگر بیای اینجا و زندگی کنی
‫نیویورک برای تازه واردها خیلی چیزا داره
‫ولی من چی دارم تا به نیویورک بدم؟
‫حتما بهم خب بده میای یا نه
‫- قول؟ ‫- قول
‫تو اولین نفری هستی که بهش خواهم گفت
‫- خانم اسکات ‫- جک
‫وقتی بعداز ظهر از خونه رفتی ‫خیلی عجله داشتی
‫برای قرار ملاقاتمون با آقای ریکس دیر...
‫اقای ریکس؟
‫وکیل خانم ماریان؟
‫صبح به پنسیلوانیا برمیگرده
‫ماریان میخواست ازش خداحافظی کنه
‫قطعا همینطوره
‫وقتی دیروز اومد اینجا
‫خداحافظیشون خیلی طول کشید
‫مجبور شدم توی راهرو تنهاشون بذارم
‫و امروز کجا باهم ملاقات کردن؟
‫آب‌نمای پارک مرکزی
‫چرا گفتی "قرارمون" دیر شده بود؟
‫اینو گفتم؟ منظورم قرارش بود
‫پس چرا گفتی قرامون؟
‫اوه محض رضای خدا
‫با خانم ماریان رفت
‫تا بتونه با دوست قدیمیش خداحافظی کنه
‫تو که میدونی خانم ون راین دوست نداره
‫- که ماریان تنهایی بره بیرون ‫- فقط سوال پرسیدم
‫پس نپرس
‫پسرعمه اسکار! ‫نمیدونستم توام برای شام اینجایی
‫امیدوارم نا امید نشده باشی
‫بالعکس!
‫راستش به مشورتت نیاز دارم
‫- چه جالب ‫- یه مشکلی داریم
‫و نمیخوام عمه اگنس رو نگران کنم
‫کالسکه‌چی‌ت گفت اینجا منتظرت وایسم
‫بهش گفتم که تو متظر منی
‫که اینطور؟
‫باید یادش بدم در آینده محتاط تر باشه
‫همگی ما میخوایم امروز سهام بخریم
‫و کی قانون رو اعلام میکنید؟
‫وقتی تاریخشو مشخص کردم ‫برات یه پیام میفرستم
‫هیچکس مخالفت نکرد؟
‫نه، به برنامه نه
‫فقط به من
‫متاسفانه خیلی مغرورن آقای راسل
‫جدی؟
‫شاید حق دارن که مغرور باشن
‫میخوای تورو کجا ببرم؟
‫همینجا پیاده میشم
‫همینجا نگه دار جانسون
‫روز بخیر آقای راسل
‫روز خوبی برای همگی ما هست فکرمیکنم
‫تو گفتی ازم مشورت میخوای ولی..
‫چیزی که واقعا میخوای پوله
‫چرا نمیذاری مادر این پول رو بده؟
‫چون اگه از این قضیه خبردار بشه ‫خانم بارر رو اخراج میکنه
‫و بعدش باید یک آشپز جدید بیاریم
‫فکرشو میکردم که دل رحم باشی
‫و فکرمیکنم دلت برای زنه سوخته
‫و نمیخوای شغلشو از دست بده
‫نه اینطور نیست
‫حالا این پنجاه دلار من ‫ هیچوقت بهم برگردونده میشه؟
‫آره
‫شاید وقت ببره ‫ولی من پول‌ تو جیبی میگیرم
‫میشه به جاش یک لطفی در حق من بکنی؟
‫حتما اگر بتونم
‫یه مهمونی شام برگزار کن
‫و خانم گلدیس راسل رو هم دعوت کن
‫بهش اجازه میدن که بیاد؟
‫بهش اجازه میدن بیاد با تو شام بخوره
‫مگه تو همین الانش اونو نمیشناسی؟
‫به قدر کافی نه
‫بذار من کنارش بشینم
‫و تو میتونی خانم بارر رو نجات بدی
‫این پیشنهاد نهایی منه
‫چه‌خبر شده؟
‫هیچی عمه آدا
‫ماریان و من داشتیم یکم گپ میزدیم
‫امروز چارلز فین رو دیدم
‫گفت زرادخونه به هم خورده
‫خیلی خسته کنندست
‫ظاهرا یکی دیگه هم اونجارو رزرو کرده بوده
‫خیلی عذرخواهی کردن ‫ولی کاری از دستشون برنمیومد
‫و ماهم نمیتونیم تاریخ رو عقب بندازیم
‫پس باید چیکار کنیم؟
‫میریم هتل خیابون پنجم
‫البته باید پول بدیم ‫پس سودمون کمتر میشه
‫واقعا خیلی دردسر داره
‫البته خانم راسل سان رقصش رو
‫- مجانی بهتون میده ‫- میدونم ولی..
‫ولی چی؟ از یک هتل
‫درب و داغون که بهتره
‫تصمیم با من نبود ‫مجبورشدم به نظر آرورا احترام بذارم
‫اون اصلا با تو مخالفت نمیکنه
‫تو چرا اینقدر برات مهمه؟
‫نمیخوام جورج راسل رو ناراحت کنم
‫حداقل نه الان
‫متاسفانه دیر گفتی
‫قراره به هتل بریم ‫همه چیز برنامه ریزی شده
‫حیف!
‫- میشه باهات صحبت کنم؟ ‫- حتما
‫پولی که قرار بود از اسکار قرض بگیری..
‫از کجا فهمیدی؟
‫وقتی وارد اتاق شدم میدونستم یه خبریه
‫پس بعد از شام ازش حرف کشیدم
‫به هرحال، بهش گفتم ترجیح میدم
‫قرض خانم بارر رو خودم بدم
‫خیالم راحت شد
‫ولی میتونید پول رو جور کنید؟
‫ اینقدرام بی پول نیستم ‫ممنونم
‫به حرفای اگنس توجه نکن
‫دفعه بعد
‫بیا پیش خودم لطفا
‫حتما
‫خیلی حس گناه میکردم ‫ اگر گلدیس راسل رو بهش میفروختم
‫اون لایق کسی بهتر از اسکاره
‫نباید اینو بگم؟
‫اینو میتونی به من بگی
‫ولی سوالم اینه که چطور خانم بارر
‫همچین قرضی بالا اورد اصلا؟
‫و این اتفاق دوباره میفته؟
‫فکر نمیکنم
‫خودش به حماقتش پی برده
‫و فکر نمیکنم در آینده تکرارش کنه
‫باید دعا کنیم
‫قول میدم جبران میکنم
‫همین که اینجایی ‫خودش جبران کردنه
‫عمه ادا ‫میشه یه سوال بپرسم؟
‫شما گفتین عمه اگنس از پدرم متنفر بود
‫چون خانه پدریتونو فروخت
‫و مسئولیت شمارو به عهده نگرفت
‫اره همینو گفتم
‫شما هم همین حس رو دارید؟
‫درباره پدرم؟
‫برای من متفاوته
‫میشه بار جهان روی دوش
‫اگنس بوده
‫من فقط بچه بودم
‫هنری همیشه منو اذیت میکرد و میخندوند
‫پس نه!
‫من همیچن حسی ندارم
‫حالا من یک سوال دارم
‫خبری از آقای ریکس نشده؟
‫نه هنوز
‫لطفا
‫وقتی خبرش اومد، عمه اگنست رو زیاد اذیت نکن
‫اون منو اذیت نمیکنه؟
‫ما جفتمون خوشبختی تورو میخوایم
‫شاید اینطوری فکرنکنی
‫ولی واقعا همینو میخوایم
‫لطفا اینو یادت نره
‫شب بخیر عزیزم
‫شب بخیر
‫راستی عمه آدا...
‫دوستت دارم
‫واقعا میگم
‫اگه واقعی نبود، نمیگفتیش
‫بنظر کوچیکتر میاد..
‫امیدوارم خیلی...
‫چقدر زیباست
‫خیلی قشنگه
‫- اینجارو ببین ‫- چه زیباست
‫نشونم بده
‫چه دوست داشتنی
‫فکرکنم بهتره همشونو ‫ باهم در معرض نمایش نذارم
‫وگرنه خیلی معمولی بنظر میرسن
‫هروقت فروخته که شدن جاشونو پر میکنم
‫- حاضری؟ ‫- تقریبا
‫الاناست که درهارو باز کنیم
‫چه حیفکه زرادخونه نشد
‫آره واقعا
‫باید پیشنهاد خانم راسل رو قبول میکردیم
‫ولی ان موریس اجازه نداد
‫چه پیشنهادی؟
‫گفته بود میتونیم ‫ از سالن رقص خونشون استفاده کنیم
‫اونجوری بهتر نبود؟
‫ان گفت اینجوری مدیونشون میشیم
‫اوه ببینید خانم استور اینجاست
‫درست به موقع
‫معرکه نیست؟
‫مثل یک ملکه میمونه
‫از مهربونی و خوبی شماست که تشریف اوردید
‫این حرفو نزن ‫این کار منه
‫خانم استور قبول کردن ‫ که بازار رو افتتاح کنید
‫نشونه‌ای از این واضح‌تر برای
‫بیان ارزش تلاش‌هامون وجود داره؟
‫خانم استور؟
‫من هیچ حرفی ندارم جز اینکه
‫آدم باید مبلغی که در توانش هست رو
‫خرج مادران تهی دست
‫و فرزندان بیچاره‌شون بکنه
‫بنابراین،
‫بازگشایی کامل این بازار رو اعلام میکنم
‫صبح بخیر آقای چمبرلین
‫هم مودبی هم شجاع خانم بروک
‫چون که مطمئنم
‫خانم ون راین هشدار داده با من حرف نزنی
‫خیلی باهوشید که میدونید من کی هستم
‫من خیلی چیزها درباره این شهر میدونم
‫چه محصولات زیبایی داری
‫بذار اینارو بخرم
‫بفرمایید
‫هرپاکت 5 سنت هست
‫باقیش رو هم نگه دار ‫برای خیریه هست به هرحال
‫شما خیلی مهربونید
‫نه تو خیلی مهربونی
‫کاش میشد بیای و بهم سر بزنی
‫ولی فکرنمیکنم شدنی باشه
‫فکرکنم بهتره تنهات بذارم
‫قراره تاوان این گفتگو رو پس بدی
‫چرا داشتی با اون زن حرف میزدی؟
‫چون دارم کارهای دست ساز برای خیریه میفروشم
‫- و اونم از من چندتا خرید کرد ‫- پس باید رک بگم
‫خانم چمبرلین ‫کارهای وحشتناکی در گذشته انجام داده
‫و برای هر جوون باتربیتی
‫یک همراه نامناسب و ناباب محسوب میشه
‫- پدرم حتما خوشش میومد ‫- ماریان جدی میگم
‫پول خانم چمرلین کثیفه
‫مطمئنم اگه توی یه اتاق سرد
‫و بدون آب زندگی می‌کردید
‫همچین حرفی نمیزدید
‫اونجارو
‫اول خانم چمرلین ‫حالا هم اینا
‫چرا یه دفعه نریم بیرون و توی جوب قدم نزنیم؟
‫اینجوری وقتمونم هدر نمیرفت
‫یادت باشه که امروز فقط خیریه مهمه اگنس
‫دیگه نمیدونم چقدر میتونم تحمل کنم
‫سعی کن آروم باشی
‫- ماریان ‫- اسکار
‫باید بدونی که
‫عمه ادا قراره قرض خانم بارر رو پرداخت کنه
‫پس بهتره از هر فرصتی ‫ که پیش میاد استفاده کنم
‫خانم راسل
‫چه زیبا شدید
‫مادر ایشون اقای ون راین هستن
‫شما چطور دختر منو میشناسید اقا؟
‫راستش درست نمیشناسم
‫ولی خیلی مایل هستم که بشناسم
‫آدم همیشه نمیتونه ‫چیزی که میخواد رو داشته باشه
‫اوه مادر ‫آقای راین دارن شوخی میکنن
‫ایشون دوست لری هستن
‫وقتی اون روز اومده بودن تا
‫لری رو برای شام ببرن، آشنا شدیم
‫میدونید آقای ون راین همسایه ما هستن
‫دروقع مادرم همسایه هست
‫همونطور که داشتم میگفتم خانم راسل
‫بهتره بیشتر همدیگرو ببینیم
‫شاید
‫به جرات میتونم بگم کارمون عالی شده؟
‫آره نظر منم همینه
‫صبح بخیر خانم موریس
‫آقای موریس هم اومدن؟
‫ایشون بعدا ملحق میشن
‫اون موقع دیگه خیلی دیره
‫- متوجه نمیشم ‫- به زودی میشید
‫شما باید خانم فین باشد
‫بله آقای راسل ‫من آرورا فین هستم
‫پس شما دوتا تصمیم گرفتید
‫که سالن رقص خانم من به اندازه کافی
‫خوب نبود تا برای خیریه پول جمع کنید؟
‫اقای راسل هیچ نیازی نست که..
‫طی این سه روز چقدر پول
‫توقع دارید جمع بشه؟
‫تقریبا سی یا چهل دلار
‫صد دلار میدم ‫به یک شرط
‫چی؟
‫همه جنس های این غرفه
‫باید طی یک ساعت به خونه من فرستاده بشن
‫اینم کارت منه
‫- میتونید اینکارو بکنید؟ ‫- بله فکرکنم بشه
‫ما برای همین اینجاییم مگه نه؟
‫یعنی کل نکته همینه
‫معلومه
‫- پس بگیریدش ‫- ممنونم
‫خیلی بخشنده‌اید
‫غرفه‌تون رو هم میبندین و جمعش میکنید
‫اینم ادرس خونه من در خیابون پنجم
‫- متوجهم ‫- صد دلار
‫من همه چیز رو میخرم ولی باید همه چیز
‫در عرض یک ساعت برام فرستاده بشه
‫غرفه‌تونم فوراً میبندین و جمعش میکنین
‫هرطور شما بخواید
‫هرچیزی در غرفه شما هست رو با صد دلار میخرم
‫لطفا جمع کنید
‫ممنونم جناب
‫- اینجا چی داریم؟ ‫- دستکش قربان
‫همشونو میخرم
‫خانم راسل نمیشه جلوشونو بگیرید؟
‫چرا؟ بازارتون داره ‫به موف ترین حالت خودش میرسه که
‫بسیار خوب
‫- خانم، صد دار ‫- این هیچ کمکی بهتون نمیکنه
‫اینجور شیرین کاری ها آدمایی که میخواید رو
‫تحت تاثیر قرار نمیده
‫خانم موریس اینجور شیرین کاری ها ‫همه رو تحت تاثیر قرار میده
‫مطمئنا پدرت نیت خوبی داره
‫ولی میترسم بخشندگی بابات ‫ باعث بسته شدن بازار بشه
‫قبل از اینکه حتی شروع بشه
‫فکرنمیکنم نیت بابام خوب باشه
‫- نه؟ ‫- نه
‫و حتی سرزنششم نمیکنم
‫صد دلار خانم بروک؟
‫حس میکنم باید بگم پونصد دلار
‫که کلاً همه‌چی از این رو به اون رو بشه
‫ولی صد دلار کافیه
‫خب، فکرمیکنم همه چیز تموم شد
‫میخوای برای جمع و جور رکدن کمک بدم؟
‫نه داره بهم خوش میگذره
‫هر روز همیچن صحنه هایی آدم نمیبینه
‫مهمونی‌تون تموم شد خانم موریس
‫بهتون تبریک میگم
‫موفقیت بزرگی بود
‫و الان وقتشه برید خونه
‫آماده ای عزیزم؟
‫- لری؟ ‫- به نفعته بری
‫شرمن داره میره
‫خانم بروک
‫خداحافظ عزیزم
‫دارید میرید؟
‫دیگه دلیلی برای موندن نیست
‫همه چیز تموم شد
‫بنظر میاد کشتی هات غرق شده
‫همه عین موش شدن
‫حرف قشنگی نبود اگنس
‫اوه خیلی ببخشید عذرمیخوام
‫مادر! خیلی زود برگشتین!
‫مگه قرار نبود بیام بازارِ خانم موریس پیشت؟
‫بازار به پایان رسید عزیزم
‫تموم شد و بسته شد
‫چی؟ مگه سه روز طول نمیکشید؟
‫قرار بود بکشه
‫ولی مردی به اسم جورج راسل ‫تصمیم دیگه ای گرفت
‫بنظرم درسشونو گرفتن
‫فکرنکنم خانم موریس و خانم فین
‫هیچوقت امروز رو فراموش کنن
‫چجور مردیه؟
‫اگه دیروز ازم میپرسیدی ‫میگفتم شخص خاصی نیست
‫ولی امروز؟
‫باید قبول کنم که مرد قدرتمندیه
‫باید باهاشون دوست شد؟
‫اوه نه
‫هنوز نه به هیچ وجه
‫ولی قطعا دوباره ازش خبرایی میشه
‫من که لذت بردم
‫و الان...
‫دارم میرم بالا کتم رو در بیارم
‫امروز صبح برنامه ای ندارم
‫باید قدرشو دونست