‫سندیکای پایک داره تو موس اسپاست، نیرو جمع آوری میکنه
‫شهردار موک شاییز برای اونا ‫کار می‌کنه و از سیاره خارج شده،
‫که بهمون سرنخ اینو میده که ‫قراره طوفان راه بیفته.
‫به پیاده ‌نظام لازم داریم.
‫شاید بتونم تو این زمینه یه کمکی بکنم.
«آنچه گذشت»
‫تعداد سندیکای پایک از تعداد ما بیشتره. ‫بهت نیاز دارم تا یه پادگانو رهبری کنی.
‫چرا اونا باید به خاطره این بوبا ‫فت جونشون رو توی خطر بندازن؟
‫به حاملین ادویه ات بگو ‫تاتویین محل مناسبی واسه کسب و کارشون نیست.
‫این سیاره به اندازه کافی خشونت به خودش دیده.
‫تاتویین متعلق به سندیکاست.
‫تا وقتی حمل ادویه ادامه ‫داره، همه رو راحت می‌ذاریم..
‫من این مداخله‌ جویانی که سیاره‌ ‫مارو تهدید کردن رو شکستشون میدم.
‫دوباره امنیتو میارم به خیابون‌ها.
‫من فقط درخواست بی‌ طرفی شمارو...
‫درمقابل پیشنهاده سیندیکای پایک ‫تو جناح مخالف خودمو دارم!
.‫این یکی قابل قبوله.
‫قبول می‌کنم.
‫ما باید برای جنگ آماده شیم.
‫صبر کنید! کامتونوتون رو فراموش کردین!
‫ما توی جنگیم.
‫بدیهی بود.
‫حتی اگر پیروز بشیم،
‫امکان داره از شهر چیزی باقی نمونه.
‫چه سریع...
‫تونستی پیاده‌ نظام ردیف کنی؟
..‫فکر میکنم.
‫کاب ونث داره برامون نیرو جمع می‌کنه..
‫ قیمت رو چقدر پیشنهاد دادی؟
‫مجانی..
‫مجانی؟
‫اون داشته دست تنها، ..‫جلوی معاملات ادویه رو میگرفته.
‫بهش گفتم که می‌تونیم بهش خاتمه بدیم.
‫این که مجانی نیست.
.‫این اغلب کسب و کار "جابای هاته".
‫این چیزیه که این شهر می‌خواد.
‫من با شرایطشون موافقت می‌کنم.
‫ میشه از اون پودر نارنجی پول هنگفتی درآورد.
‫تو مدت زمان طولانی برای خودمونم بهتر میشه.
‫موس اسپا تحت حفاظت ما، می‌تونه به شهر موفقی تبدیل شه
‫ادویه داره باعث مُردن مردم شهرمون میشه.
‫بزارید کلانتر "ونث" و مردم موس پلگو...
‫ الان اسمش "فری ‌تاونه"...
‫بذار مردم فری ‌تاون ‫بدونن که من سر قولی که دادم هستم.
‫می‌تونی وقتی کاب ونث با
‫نیروی کمکیش رسید اینو به خودش بگی.
‫مطمئنی میاد؟
‫مطمئنم.
‫خب اگر نیاد بیچاره می‌شیم.
‫مهارت ما با تعداد افراد ‫سندیکا برابری نمی‌کنه.
‫باید تا موقعی که برسن زمان بخریم.
‫میریم داخل کاخ و درش رو می‌بندیم.
‫فکر خوبی نیست.
‫اینطوریه؟
‫همینطوره؟
‫اون وقت شما پیشنهاد میدی کجا ‫منتظره نیروی کمکی بمونیم؟
..‫اینجا.
‫اینجا؟
‫توی این خرابه ‌ها؟
‫مزخرفه.
‫کاخ بهتر ازمون محافظت می‌کنه.
‫اگه می‌خوای موس اسپارو رها !.‫کنی و تو قلعت قایم شی.. بفرما.
‫ما می‌مونیم.
‫مردمی که اینجا زندگی ‫می‌کنن به حفاظت ما نیاز دارن.
‫می‌مونیم.
‫من باید تلافی کنم.
‫باید یه جوری تلافی کنم. ‫حداقلش دیگه باید...
‫چه زود برگشتی.
‫معامله خطر پذیرت چطوری پیش رفت؟
‫نیازی نیست نگران فری‌تاون باشی.
‫کلانترو راضیش کردی که بی‌ طرف بمونه؟
‫بله.
‫خوبه... می‌خوام این ماجرا ‫هرچی سریعتر تموم شه.
‫فت منابع دیگه‌ ای داره تا ‫ازشون درخواست کمک بکنه؟
‫قبلا بین یه قبیله مهاجم تاسکن ‫تو صحرا زندگی می‌کرد.
‫اونا دیگه وجود ندارن.
‫مطمئنی؟
‫آره... خودمون نابودشون کردیم.
‫فت این موضوع رو می‌دونه؟
‫روحش هم خبر نداره.
‫فکر می‌کنه اونا توسط ‫موتورسوارهای "نیکتو" کشته شدن.
‫ما مدارکی رو باقی گذاشتیم تا ‫باعث بشن همچین نتیجه ‌ای بگیره.
‫انتقامشو ازشون گرفت.
‫به خیالش موضوع رو حل و فصلش کرده.
‫نمی‌دونستم سندیکای پایک اینقدر بی‌ رحمه.
‫عملگرا...
‫اونا داشتن برای محافظت ‫ازمون پول می‌گرفتن.
‫باید از بودجمون محافظت کنیم.
‫قطعا همینطوره.
‫خب... همه اینا کِی تموم میشه؟
‫همش به این بستگی داره که ‫چقدر بتونی تحمل کنی.
‫مواد منفجره دیگه ای درکار نباشه...
‫من قبول نکردم که سنکشوئری ‫گارسارو بمب‌گذاری کنیم.
‫من با حملات برنامه ‌ریزی شده و ‫دقیق موافقت کردم..! نه یه جنگ علنی.
‫با عرض معذرت... بنظر میاد ‫که دیگه از اون خط قرمز رد شدیم.
‫خب.. من هنوز شهردار موس ‫اسپام و نمی‌خوام ببینم که نابود میشه.
افراد فت تو خرابه‌های ‫سنکشوئری دارن پناه می‌گیرن.
‫اقدامات شدیدی برای از ‫بین بردنشون لازم میشه...
‫فکر کنم بدونم چجوری "بوبا فت" رو بِکشیمش بیرون.
«کتاب بوبا فت»
" قسمت 7 " « در مسیر شرافت »
‫یه "اکس-وینگه". ‫یه "اکس-وینگ" چی می‌خواد اینجا!؟
‫همین جا بمون... قفلش کن! باشه؟
‫اونو قایمش کن.. از شر اون خلاص شو..
‫برو.. برو.. بزار همین جا بمونه باشه؟
‫ببرش اون جا... برو..! شنیدی که چی گفتم!
‫تمومش کن!
‫سلام افسر!
‫قایمش کن..! افسر!
‫من همین الان که شما داشتین فرود ‫میومدین داشتم برای تاییدیه گواهی
‫جمهوری جدید فرم پر می‌کردم.
..‫اگر از من بپرسین، میگم عجب تصادفی.
‫خب.. ببین کی اومده!
‫
‫از الان بهت یاد دادن که یه "اکس-وینگ" برونی؟
‫می‌دونم یه دروید هدایتی سفینه رو رونده...
.‫ماندالوریان؟ اینجا نیست.
.‫نمی‌دونم.. سر یه کاری تو موس اسپاست.
‫اما یکم آروم بگیر.. یه ثانیه ‫بهم فرصت بده.. تازه رسیدین!
‫بزار به رفیق قدیمه خودم سلام کنم...
‫خب.... سلام جوانک.. بیا اینجا...
‫گروگو؟
.‫وای! چه اسم افتضاحی.
‫شرمنده رفیق.
..‫من که عمرا با این اسم صدات نمیزنم.
‫اینجا چی داری هان؟
..‫یه چیزه براق.
‫خب..! اینجارو ببین چه تیپی هم زده...
‫حتما خیلی گرسنته...
.‫براش یکم کرم کود بیارید.
‫اوه.. سر جات بمون!
..‫برام مهم نیست که چقدر عجله داری.
.‫بچه باید غذا بخوره.
‫بفرما..
‫خیلی خب..
‫تو همین حین که ما منتظریم نیروی ‫کمکی همراهه کاب ونث از فری ‌تاون برسه...
‫نیروهامون دارن تو سکوت خیابونای ‫شهره قدیمیو گشت می‌زنن...
‫هنوز تعداد زیادی از سندیکای پایک نرسیدن،
‫ولی به محض اینکه برسن، ‫ما اونارو قبلِ اینکه مارو ببینن می‌بینمشون.
‫آتش ‌بسی که با خانواده ‌های ‫دیگه ی موس اسپا اعلام کردی
‫اطمینان میده که اونا بی ‌طرف می‌مونن
‫و اجازه میده که با غافلگیر کردن ‫سربازایی که میان دست بالارو داشته باشیم.
‫نگهبانای گاموری به ‫قلمرو کلاتونیایی‌ ها اعزام شدن
‫و تو استارپورت مستقر شدن
‫و اگر نیرویی از سندیکای ‫پایک برسه، بهمون هشدار میدن..
‫کرسنتان تو قلمرو تراندوشانه
‫و خیابونای روبروی ‫شهرداریو زیر نظرش داره...
‫درش و اسکد با بقیه اصلاح ‌یافته‌ها
‫مراقب منطقه ی کارگر و بخش آبدارین...
‫همونطوری که می‌بینید همه ‫جناحامون رو پوشش دادیم...
‫هیچکس یواشکی سراغمون نمیاد.
‫وقتی مردم فری ‌تاون برسن،
‫نیروی کافیو بدست ‫میاریم تا قدرتمون رو به
‫به هر منطقه‌ای که پایک‌ها تصمیم ‫می‌گیرن ازش حمله ‌کنن سوق بدیم.
‫الان؟
‫صبر می‌کنیم.
‫ارباب فت؟ یکی اومده اینجا شمارو ببینه.
‫فکر میکردم گفتی کسی نمی‌تونه ‫یواشکی بیاد سراغمون.
‫گفتم یه بوهایی به مشامم خورد.
‫اگه دنبال کار می‌گردی دیر اومدی.
‫همین الانش هم کار دارم.
‫اومدم از طرف سندیکای پایک مذاکره کنیم.
‫من با قاتلای ترسو مذاکره ای نمی‌کنم.
‫کی داره به کی میگه قاتل..
‫بزن به چاک.
‫و به رؤسات بگو ما می‌دونیم که تعدادشون ازمون کمتره.
‫من بودم روی مردم فری ‌تاون حساب ‫باز نمی‌کردم که به این زودیا برسن.
‫یه سر به کلانتر ونث زدم.
‫نباید بدون زره ولش می‌کردین.
‫قبل اینکه بخواد فکری به سرت بزنه،
‫باید بدونی منم اینجا تک تیرانداز دارم.
‫بزار ادویه تو موس اسپا هم منتقل شه،
‫و بعد میشه از همه اینا جلوگیری کرد.
‫نه.
‫پس پیشنهادت چیه؟
‫من فقط با رییس سندیکای پایک مذاکره می‌کنم.
‫منظورت همون کسیه که خانواده ‫تاسکنت رو قتل عام کرد
‫و انداختش گردن گنگ موتورسوار؟
‫می‌دونی که حقیقت داره.
‫بوبا.
‫بیا اینجا و همین الان انجامش بدیم.
‫الان نه.
‫تو بگو کِی.
‫اون ونث رو کشته.. نیروی کمکی قرار نیست بیاد.
‫ما با شرایط خودمون می‌جنگیم.. نه شرایط اونا.
.‫- از پسش برمیام. ‫- احساساتی شدی...
..‫از پسش برمیام.
..‫باید اول با شرایط سازگار شیم.
‫بعدا فرصتشو بدست میاری.
‫به مشتریت بگو مذاکرات مختومه شدن.
‫تو پیریت داری دلرحم میشی.
‫هممون میشیم.
‫نمایش خویشتن ‌داری چشم‌گیری بود.
‫تدبیر مثال ‌زدنی.
‫اگه اجازه بدید جسور باشم تا ‫یه پیشنهاده اضافه بر سازمان بدم...
‫برام سواله که واسه توایلک چقدر پول میده.
‫فهمیدم... خیلی ببخشید. ‫اصلا نباید دخالت می‌کردم..
‫جواب بده رییس... جواب بده.
‫اینجا یه چیزی عجیب بنظر میاد.
‫پایک‌ ها رسیدن؟
‫ هنوز نه.. اما یه چیزی مشکوکه.
‫محلیا دارن حمله می‌کنن.
‫فکر میکردم باهاشون یه پیمانی داشتیم.
‫منم همینطور.
‫اونا تله گذاشتن!
‫سنتو! سنتو... جواب بده!
‫یه حمله هماهنگ‌ شد‌ست.
‫باید افرادمونو جمع کنیم.
‫عمرا بتونیم به برتریشون غلبه کنیم.
‫باید مرکز فرماندهیشون رو نابود کنیم.
‫سندیکای پایک هنوز از ‫خارج موس آیزلی اداره میشه؟
‫اوه... گفتنش با قطعیت سخته که...
‫موس آیزلی؟
‫آره... حالا که بهش فکر می‌کنم بله همینطوره.
‫دقیقتر...میشه گفت تو مرکزه بررسی صحرا.
‫می‌تونی انجامش بدی؟ ‫می‌تونی به موقع برسی اونجا؟
‫ارزش امتحان کردن داره.
‫- چند نفرن؟ ‫- معلوم نیست.. حداقل ده دوازده نفر..
‫نمیتونیم عقب ‌نشینی کنیم.. ‌گیر افتادیم..
‫بی‌حرکت بمونین.
‫- چی؟ ‫- تکون نخورین.
‫اما اونجوری می‌ریزن رو سرمون.
‫سرتونو پایین نگه دارین.
‫برید به سمت سنکشوئری.
‫هی.
‫ممنونم.
‫چه مودب.
‫خوشم اومد.
‫قابلی نداشت.
‫رسیدن.
‫دیر یا زود سر و کله شون پیدا می‌شد.
‫کد بین همراشونه؟
‫نمی‌بینمش.
‫از بقیه خبری نشد؟
‫معجزست اگر کسی زنده مونده باشه.
‫هرسه خانواده موس اسپا بر علیهمون شدن.
‫حرکت هوشمندانه همین بود.
‫همینطوره.
‫فکر میکنم تو هم دیگه باید بری.
‫نه.
‫باید بری.
‫این برخلاف عقیدمه.
‫من بهت قول دادم.
‫تا وقتی جفتمون بمیریم کنارت می‌مونم.
‫واقعا این چرندیاتو قبول داری؟
‫آره.
‫خوبه.
‫اونطوری که من می‌بینم دوتا گزینه داریم.
‫صبر می‌کنیم تا وارد موقعیت بشن و ‫مارو تحت شرایطشون محاصره کنن.
‫یا؟
‫می‌دویم اون بیرون و ‫غافلگیرشون می‌کنیم.
‫بعد می‌تونیم فرار کنیم سمت سفینَت توی کاخ.
‫من نمی‌تونم "موس اسپا" رو رهاش کنم.
‫این مردم رو من حساب باز کردن.
‫باشه پس.
‫هردومون تو مسیر شرافت می‌میریم.
‫مطمئنی می‌خوای بمونی؟
‫این راه و رسممونه.
‫میشه یه روش جایگزین پیشنهاد کنم؟
‫میشه ادامه بدم؟
‫ادامه میدم.
‫شاید این رو راجب من ندونید،
‫در واقع از کجا بدونید،
‫جز شاید از آثاری که از ‫لهجم باقی مونده، اما...
‫من تو کروسانت تحصیل کردم.
‫- نه اینکه ارزش منو بالاتر ببره. ‫- برو سر اصل مطلب.
‫آره خب....
‫من آکادمی رو تموم کردم. ‫خانوادم به هیچ وجه پولدار نبودن.
‫من تو مذاکرات شورای شهر تخصصمو گرفتم.
‫حالا اگه اشکال نداره که منو از ‫طرف خودتون برای مذاکره بفرستید،
‫تقریباً مطمئنم که می‌تونیم ‫ در بدترین حالت،
‫با یکم عذرخواهی و تمنای الکی و وعده پول
‫از سیاره خارج شیم.
‫خیلی خب! تبلتت رو بده بهم.
‫بیانیه خودم و هزینه ‌ای که ‫حاضرم پرداخت کنمو می‌نویسم.
‫من به عنوان نماینده شما میرم.
‫حتی اگه لازم بشه،
‫هیچ مشکلی با زانو زدن و سجده کردنم ندارم،
‫که مانع از وارد شدن هرگونه ‫خدشه‌ای به غرور شما میشه...
‫حالا زودتر برو تا نظرم عوض نشده..
‫چشم.. عالیه...
‫درود! درود!
‫من مسلح نیستم
‫اما این تبلت رو دارم که ‫حامل شرایط تسلیم شدنه...
‫مایلم تا به سخنگویی که قدرت اینو داره
‫تا مارو به نتیجه قابل قبولی از دید
‫شورای بزرگ اوبا دیا برسونه ارائه بدمش.
‫برام بخونش... کله دُم ‌دار.
‫اوووه... به خاطره چیزم میگی،
‫لقب دلربایی که هیچوقت ازش خسته نمیشم.
‫بله.
‫امیدوارم روزی صخره‌ های ‫افسانه ‌ای اوبزیدیان تو اوبا دیارو
‫با چشمای خودم ببینم.
‫بخونش.
.‫موافقم. ‫بیاید بیخیال پرحرفی بشیم..
‫"من، بوبا فت،
‫"به عنوان دایمیو قلمروهای ‫تاتویین صحبت می‌کنم
‫"که قبلا توسط جابای هات اداره می‌شدن،
‫"و پیشنهاد ذیل را ارائه می‌کنم."
‫شاید بهتر باشه راجب اینکه شما مشتاقین...
‫بخونش.
‫... پیشنهاد ذیل..
‫هیچی....
‫آم... شما این سیاره
‫و تجارت ادویه خودتون رو ‫رها میکنید.
‫اگر با این شرایط موافقت نکنید...
‫...شن های خشک تاتوئین
یک بار دیگر با تغذیه از جسدهاتون
‫به دشت و گلستان تبدیل خواهند شد..
‫اینا کلمات اونه.
‫همینطوری دارن میان.
‫مردم فری ‌تاون.
‫تا پوشش داریم کمک کنید!
‫یالا! برید! برید! برید!
‫بریم! برید! برو! برو! برو!
‫- زدمشون! ‫- اونجا!
‫سنگر بگیرید!
‫بابت کلانتر متاسفم.
‫با بی‌ رحمی بهش شلیک کردن.
‫مجبور نبودید که بیایید اینجا.
‫چرا... بودیم.
‫لیاقت این سیاره بیشتر از ایناست.
‫یالا! برید، برید، برید!
‫بریم!
حالتون خوبه؟
‫اوضاع اونجا بدجوری بهم ریخته شد.
این بیابون نشینا از کجا اومدن؟
‫اومدیم جون چندتا ‫بچه شهریو نجات بدیم.
‫انرژیتون رو نگه دارید واسه پایک ‌ها.
‫منو پوشش بدید!
‫خوش اومدی سنتو.
‫باید اعتراف کنم که فکر میکردم مردی.
‫وقتی این داستان تموم بشه یه درمان طولانی ‫تو محفظه بکتا بهت بدهکارم.
‫دارن عقب نشینی میکنن!
‫- فری ‌تاون! ‫- آرههه...!
‫الان برای جشن گرفتن زوده.
‫مشکل داریم...
‫مشکل جدیم داریم...
‫فرار کنید! ما حواسشونو پرت می‌کنیم...
‫نمی‌تونم ازش رد بشم...
‫این دوتا کل شهرو نابود می‌کنن!
‫سلاح‌های انرژیمون نمی‌تونن ‫از سپرش رد بشن،
‫و سلاح‌های حرکتیمون ‫سرعت زیادی دارن.
‫تکون بخور!
میتونی از بقیه محافظت کنی؟
می‌تونم یکم حواسشون رو ‫پرت کنم... چطور؟
‫مواظب باش!
‫نیروی کمکی نیاز داریم.
‫از کجا؟ ‫دیگه دوستی نداری...
‫از بقیه محافظت کن.
‫خیلی خب.
‫عوضیا!
‫خیلی خب، بیا...
‫هواتو داریم.
‫مندو! ها! پیدات کردیم!
‫یه سورپرایز برات دارم.
‫- دور بزن! ‫- چی؟
‫- دور بزن! ‫- نمیشنوم!
‫دور بزن!
این سریعتر نمیره؟
‫سریع‌تر برو... آشغال قراضه!
‫سنگر بگیرید!
‫باید دست از عقب‌نشینی برداریم! ‫همین جا باید سنگر بگیریم!
‫عقب‌نشینی کنید!
‫همینطوری ریختن سرمون.
‫اون میگه باید بمونیم.
‫چرت میگه! دود می‌شیم می‌ریم هوا.
‫من از بچگیم همین اطراف بزرگ شدم،
‫و اگر بیشتر از این عقب نشینی کنیم، ‫هیچ پوششی نخواهیم داشت.
پس همینجا بمونیم تا بمیریم؟
‫نه.
‫می‌جنگیم.
‫اسکد... خط دفاعی رو با ویکوئی ‫نگه دارید.. من میرم از بالا میزنمشون.
‫ببینم اونو.
با این؟
‫تانتی... یه سایکلر میخوایم. ‫
‫موفق باشید.
بزن ‫بریم.
‫مارو پوشش بدید.
‫هی... مندو!
‫ببین کی اینجاست.
چی؟
هی... اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اوه!
‫خیلی خب کوچولو.
‫منم از دیدنت خوشحالم.
‫نمی‌دونستم کِی قراره دوباره ببینمت.
‫اشکال نداره.
‫آره.. منم دلم برات تنگ شده بود رفیق.
‫اما...
‫ما الان توی اوضاع بدی هستیم.
‫مواظب باش.. ‫سرتو بالا نیار..
‫تا وقتی جنگ تموم بشه مخفی بمون.
‫هی... همون لباسه.
‫لباس رو گرفتی.
‫خوش و بش کردنو بزارید برای بعداً.
‫یه اسکورپنک دروید دنبالمونه...
اون اینجا چیکار میکنه؟
‫نیرو به روش‌ های اسرار آمیزی کار انجام میده.
‫از جات تکون نخور.
‫بزار من ترتیبشو بدم.
‫انجامش بده.
‫خیلی خب... تونستن برن بالای پشت بوم.
‫وقت دفاع کردنه.
‫بزنیدشون!
میتونی چندتا از جنگنده ‌هارو بزنی؟
‫من به شکار تو صحرا عادت دارم.
‫عمراً از این فاصله تیرم خطا بره.
‫منم حواس درویدو پرت میکنم.
‫بزنین تیکه پارشون کنین. ‫دارن فرار میکنن.
‫یالا.. پایک‌هارو بکشید.
‫من تهدیدی نیستم.
دمای کله ‌ت چه قشنگن. ‫بیا پشت من خوشگله.
‫پِلی هواتو داره.
‫- مفتخرم از آشنایی باهاتون. ‫- وقت برای خوش و بش کردن نداریم.
‫بزن به چاک و این ‫دار و دسته اوباشو هم با خودت ببر.
‫تورو خیلی وقته می‌شناسم بوبا.
‫یه چیزو نمی‌فهمم.
هدفت چیه؟
‫این شهره منه.
‫اینا مردم منن.
‫اونارو ول نمی‌کنم.
‫مثل تاسکن‌ ها.
‫با من بازی نکن.
‫من دیگه یه پسر کوچولو نیستم،
‫و تو الان یه پیرمردی.
‫اما همچنان از تو سریعترم.
‫شاید،
‫اما منم زره دارم.
‫بیا امتحانش کنیم.
‫حالا وقتشه که پرواز کنی و ..‫برگردی به محفظه بکتات.
‫این شهره منه!
‫تلاش خودتو کردی.
‫سعی کردی آدم خوبی بشی.
‫اما خون بابات توی رگهات جریان داره.
‫تو یه قاتلی.
‫اینم اولین باری نیست که تورو شکست دادم.
‫مایه شرمندگی نیست.
‫اینو آخرین درس از من درنظر بگیر...
.‫مراقب خودت باش.
..‫هر چیز دیگه ای نشونه ضعفته.
‫می‌دونستم که یه قاتلی.
‫- بیایید بریم! برو.. برو.. برو.. ‫- این طرف! این طرف!
‫رنکور آزاد شده!
‫دارید میترسونیدش!
‫تفنگاتونو بزارید کنار! ‫شلیک نکنید!
‫- ازش محافظت کن.. ‫- پس کی از من محافظت کنه؟
‫بیا.
‫اینو بگیر.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫غصه نخور، بچه جون.. ‫بابات کارش درسته...
‫اوه... فکر کنم چشمش زدم.
‫نگران نباش، بچه.. من...
کجا رفتی بچه؟
‫به گمونم پس قرار نیست کباب بخوریم.
‫همگی کارتون خوب بود.
‫- خیلی ممنون.. ..‫- تموم شد.
‫نیروهای سندیکا از موس اسپا ‫عقب نشینی کردن...
‫و به زودی به اینجا ‫توی موس آیسلی می‌رسن...
‫و ما از اینجا می‌ریم.
‫نمی‌تونی همینطوری بذاری و بری.
‫مام سرباز از دست دادیم.
‫ما یه قراری داشتیم.
‫قرار ما این بود که تاتوئین قراره مکانی ‫مهمان نواز برای کسب و کار باشه.
‫که هست.
‫نیمی از افرادم یا کشته شدن ‫و یا توسط رنکور خورده شدن.
‫به این میگی مهمان نوازی؟
‫نگهبان ‌ها!
..‫ارباب بوبا.
چرا حتماً با دست راست باید انجام بدمش؟
‫باید می‌خوابیدی تو محفظه "بکتا"...
‫یکی دیگه داره ازش استفاده میکنه.
‫اینجا..
‫متشکر...
چرا همه باید بهم تعظیم کنند؟
‫ از شلیک کردن بهت بهتره..
فقط همین دوتا انتخابو دارم؟
‫آره... وقتی شهری رو می‌گردونی!
میلوران؟
‫مرسی.
‫ممنونم.
‫ما مناسبِ این کار نیستیم!
اگه ما نیستم پس کی هست؟
پس ووکی یه طالبی گیرش میاد اما ما نه؟
کرسنتان... میخوای تقسیم کنی؟
‫باشه، باشه.
‫نه..
‫نه...
‫خیلی خب..
‫اما این آخرین دفعست.
‫پس از تیتراژ ادامه دارد..