‫سرآشپزها، میز 38، دو نفر!
‫[نیویورک، یک سال قبل] ‫میز 23، چهار نفر.
‫- سسمون خراب شده سرآشپز. یکی جدید می‌خوایم. ‫- بله سرآشپز.
‫31 و 25 رو بزنین! ‫دو تا هم 31 سرآشپزها!
‫- هنوز آماده نشده. دوباره سرآشپز. ‫- بله سرآشپز.
‫ممنونم سرآشپز.
‫31 منتظره سرآشپزها!
‫- چرا؟ ‫- سرآشپز
‫- ببخشید. زیادی داغ شد... ‫- چرا؟
‫- خنک نشد... ‫- چرا؟
‫- خب تقصیر من بود... ‫- برو.
‫- باشه. ‫- آتش کنین شماره 19 رو سرآشپزها!
‫17 رو بپایین سرآشپزها!
‫چرا این‌قدر احمق استخدام می‌کنی؟
‫دوست داری کار کردن با احمق‌ها رو؟
‫- دوباره تلاش می‌کنم. ‫- بگو "بله سرآشپز".
‫- بله سرآشپز. ‫- از پسش برنمیای؟
‫- کار زیادیه برات؟ جواب من رو بده. ‫- از پسش برمیام.
‫- از پسش برمیام سرآشپز. ‫- از پسش برمیام سرآشپز.
‫- 12! 10! 36! شمارش من رو خراب نکن! ‫- 8، 13، 36 رو آتش کنین!
‫- 3! 52! 14! ‫- ببخشید سرآشپز! 8، 13، 29!
‫چرا سس خراب داری سرو می‌کنی؟ ‫چرا؟ می‌دونم.
‫تو قامت یه مرد کوتاه‌قد رو داری.
‫قدت به این میز لعنتی هم نمی‌رسه، نه؟
‫برا همینه ظاهرت رو این شکلی کردی ‫و با زخم‌های مثلاً باحالت
‫سعی می‌کنی خودت رو خفن جلوه بدی؟
‫باحاله نه؟ ‫اما نکته این‌جاست.
‫تو افتضاحی تو این کار. ‫اصلاً کارت خوب نیست.
‫سریع‌تر کار کن لعنتی. ‫سریع‌تر.
‫چرا این‌قدر کُندی؟ ‫چرا واقعاً این‌قدر کُندی؟
‫چرا؟ چون فکر می‌کنی خیلی کله‌گنده‌ای.
‫آره. چرا این رو نمی‌گی؟ ‫بگو "بله سرآشپز، من خیلی کله‌گنده‌ام."
‫- بله سرآشپز، من خیلی کله‌گنده‌ام. ‫- بگو "آره بابا سرآشپز، من خیلی کله‌گنده‌ام."
‫- بله سرآشپز، من خیلی کله‌گنده‌ام. ‫- تو کله‌گنده نیستی.
‫تو مزخرفی. ‫تو بی‌استعدادی.
‫- بگو "دست‌ها" لعنتی. ‫- دست‌ها!
‫تو باید بمیری.
‫دست‌ها!
‫ساندویچ.
‫می‌خوای این رو بدی به اون مرد بی‌خانمان؟
‫دست‌! یکی جوابم رو بده بابا!
‫اون ساندویچ رو بگیر...
‫دست!
‫خدای من! ‫دست! لطفاً! لطفاً!
‫بله! ممنون! ‫ممونم سرآشپز!
‫حالا چی، بریزمش سطل آشغال؟
‫سرآشپز می‌خوای اون ‫ روغن رو بگیرم برات؟
‫نه خودم انجامش می‌دم. ‫ممنونم سرآشپز.
‫چرا دارم از مسواک ‫استفاده می‌کنم سرآشپز؟
‫به‌خاطر تداومه و مداوم کاری رو انجام دادن.
‫بدون تداوم نمی‌تونیم
‫- تو یه سطح بالاتر کار کنیم. ‫- من از این سطح خوشم میاد.
‫- منم. ‫- خب تو لباس‌شویی فرانسوی
‫- می‌دونی که چقدر زمان... ‫- گم شو بابا با اون لباس‌شویی فرانسویت.
‫چه اسم مسخره‌ای.
‫- خیلی‌خب پس تو نوما... ‫- گور بابای نومات هم کردن!
‫- سیستمه بابا. ‫- نوما اصل کاریه نه؟
‫بهترینه. بهت یاد می‌ده چطور تو سطحی
‫که نمی‌دونستی می‌تونی ‫کار کنی، کار کنی مارکوس.
‫درضمن من می‌خواستم که ‫ این‌جا کار کنم.
‫- مایک نذاشت. ‫- نه، نه، نه.
‫تو رفتی اون سر دنیا
‫تا این مزخرفات ‫باکلاس بیخود رو یاد بگیری.
‫من رفتم به خیابون لارنس غربی و ‫تمام درس‌ها رو یاد گرفتم.
‫- لارنس غربی؟ از دورای صحبت می‌کنی؟ ‫- آره دقیقاً!
‫اوه دورای. واقعاً می‌خوایم موفق شیم.
‫اوه این... فکر می‌کنی این خنده‌داره لعنتی؟
‫آره؟ بذار یه چی بهت بگم. نه،
‫واقعاً از کجا دیگه می‌خواین
‫مهارت‌های تخصصی و حیاتی ‫ مدیریت پایگاه داده‌ رو یاد بگیرین...
‫اون هم وقتی دارین یه ‫ تقسیم‌گر تهویه ماشین رو
‫- تو مسابقات ترانس‌اَم درست می‌کنین؟ ‫- من هیچ‌وقت نیازی ندارم که این رو یاد بگیرم.
‫قطعاً تو نوما نه!
‫من خدایی هرکاری می‌کنم ‫تا برم نوما.
‫و حشره بخوری؟
‫- تا الهام بگیرم احمق. ‫- اوه خدایا
‫- و ضایع باشی. ‫- دستگاه بستنی‌ساز خراب شده!
‫- لعنتی. ‫- دورای بهتون یاد نداد چطور درستش کنین؟
‫می‌دونی چیه؟
‫چرا راستش.
‫- گم شو بابا. ‫- تو فارغ‌التحصیل شدی؟
‫نه بابا.
‫کسی اصلاً بستنی سفارش می‌ده؟
‫- من که یادم رفته بود بستنی داریم. ‫- همم.
‫هر دفعه به یه جهت.
‫ماریا خمیر رو درست می‌کنه
‫همه آردها رو جذب می‌کنه ‫تا تخته کارش تمیز باشه.
‫بعد ورزش می‌ده تا نرم بشه.
‫خمیر رو باید حداقل 30 دقیقه ‫ بذارید کنار تا ور بیاد.
‫ماریا دو حبه سیر
‫و دو مریم‌گلی رو خرد می‌کنه.
‫این رو تو پارچه موسلین می‌پیچه
‫سفارش میز 16!
‫17! میز 23! سفارش!
‫سریع‌تر کار کن لعنتی.
‫چرا این‌قدر کُندی؟
‫واقعاً چرا این‌قدر کُندی؟
‫یه‌کم استراحت کن جانم.
‫لعنتی!
‫بنتون سبز رو می‌بینم ‫یه‌کم غیبشون زد
‫این همکاری یه رویاس
‫گری پوپان عادت داشت ‫تو ماشینش غذا می‌خورد
‫ اون گلدون رو که دستت می‌گرفتی ‫یه حس عجیبی بهت می‌داد
‫من به این می‌رسم ‫همین احساس رو به قطره‌هام دارم
‫احساس می‌کنم کفش و ساعتم ‫کمی فرق داره با بقیه
‫همین‌طور اون جوراب‌ها پرستونم...
‫- هی، وقت داری یه‌کم؟ ‫- هی. همیشه. چی شده؟
‫فقط می‌خواستم بابت ‫ هفته قبل ازت تشکر کنم.
‫واقعاً فرصت عالی‌ای بود.
‫ولی من می‌خوام ‫کار بیشتری بکنم. می‌خوام...
‫- می‌دونم. کار بیشتری می‌خوای. ‫- آره کار بیشتر.
‫و می‌خوام پول بگیرم بابت کارم.
‫- تو پول می‌گیری که. ‫- من واسه دوره آموزشی پول می‌گیرم.
‫می‌خوام بابت کار تو این‌جا پول بگیرم.
‫احساس می‌کنم که دارم این‌جا کار می‌کنم.
‫ولی من یه چند تا نکته کلیدی نوشتم.
‫یه سری کلمه.
‫آره خب اساساً اینه که
‫ما داریم سر کار تلف می‌شیم.
‫از 11 صبح تا 9 شب بازیم. ‫این احمقانه‌اس.
‫باید برا ناهاز از 11 تا 2 باز باشیم
‫- و از 5 تا 9 برا شام. ‫- آره.
‫تازه نگم که تو داری پول...
‫خرج وسایل گرون می‌کنی.
‫- بازار محصولات کشاورزی... ‫- موهام آتیش گرفته؟
‫اِ نه هنوز، نه ‫اما به کمک نیاز داری و...
‫با این روند
‫این صرفه‌جویی در هزینه‌ها، ‫20 درصدشون می‌تونه درآمد سالیانه‌ام رو تأمین کنه.
‫تازه مال بقیه رو حساب نکردم ها.
‫تازه ما اصلاً سفارش بیرون‌بر نمی‌گیریم.
‫- این کاسبی خیلی... ‫- آره. نه، نه، نه.
‫ما سیستم حمایتی یا گروهی سازمان‌یافته‌ای
‫برای یه کسب‌وکار غذای بیرون‌بر نداریم. ‫ما باید یاد بگیریم...
‫بسته‌بندی، درسته. ‫تو صفحه 27 همین‌طوری
‫در واقع یه طرح خوب هست...
‫- از این کار. ‫- صفحه 27؟
‫آره بیشتر هم عکسه.
‫آهای کارم!
‫- گوش کن... ‫- هی.
‫هی. خودم از پسش برمیام پسرخاله. ‫خودم ردیفش می‌کنم.
‫خب...
‫تو ران نیستی.
‫ران رفته. کلاً رفته.
‫- ران مُرده؟ ‫- ران کیه؟
‫شریکم ران پیجر.
‫اون فوت کرد. ‫من دارم کارهاش رو انجام می‌دم حالا.
‫نانسی چورم از هیئت بهداشت شیکاگو.
‫اومدم از این‌جا بازدید کنم.
‫خب نانسی سلام. ‫من کارمن برزاتوام.
‫- من صاحب این‌جام. ‫- اون برادر صاحب این‌جاس در واقع.
‫اون هم مُرده.
‫به‌نظر مُرده نمیاد.
‫نه، نه، من نمردم. ‫برادرم مرده.
‫- متأسفم از این بابت. ‫- ممنون.
‫آره من هم متأسفم.
‫می‌تونم کارت شناسایی‌‌ای ببینم؟
‫آره.
‫جالبه.
‫واقعاً؟ جالبه. ‫چیش جالبه؟
‫جالبه... لوگوی روی نشان.
‫نانسی، هرچی لازم ‫ داشتی فقط بیا سراغمون.
‫راحت باش. خب؟ ‫ممنون. ممنون.
‫ممنون.
‫تینا و ابرا کجان؟!
‫دغلبازی درنیاری خانم چور.
‫- تو هم. ‫- باشه.
‫همچنین تو نکاتم نوشتم که...
‫لزوماً آردها...
‫گرون درنمیان، بلکه ‫ ارسالشونه که گرون درمیاد.
‫پس می‌تونیم یکی رو بفرستیم دنبالشون.
‫آره مارکوس.
‫خب باشه. مارکوس. عالیه.
‫نه فقط مارکوس می‌تونه.
‫چرا فقط مارکوس؟
‫سویپس، تینا و ایبرا رانندگی نمی‌کنن.
‫خب ریچی چی؟
‫گواهینامه‌اش تعلیق شده.
‫امروز صبح دیدم داشت رانندگی می‌کرد.
‫دارم بهت می‌گم. حواست به دخترهایی باشه ‫که دفترچه دست می‌گیرن.
‫سیدنی همین چند روز پیشب اومد این‌جا
‫و الان به همین راحتی ‫دراه همه‌چی رو مدیریت می‌کنه؟
‫همه‌اش ناز میاد و می‌نویسه.
‫"سرآشپز، من حاضرم ‫ هرکاری بکنم تا تو نوما کار کنم."
‫دخترجان به دوروبرت نگاه کن. ‫این‌جا نوما نیست.
‫بازرس بهداشت داره میاد این‌جا.
‫آدم مهربونی نیست. دوستتون نیست. ‫ممکنه لبخند بزنه.
‫دندون‌هاش رو که دیدین؟ ‫اونا خنجرن.
‫حرفم اینه که این یکی از ‫صدها کاریه که می‌تونیم بکنیم...
‫سیدنی.
‫- تا مخارج رو کم کنیم... ‫- سیدنی، سیدنی، سیدنی، سیدنی!
‫ببین مطمئنم همه این‌ها درسته، خب؟ ‫اما زیاده.
‫شغلی که تو داری توصیف می‌کنی
‫کلاً از حجم دستمزدی که من می‌تونم به ‫یه کمک‌آشپز بدم بیشتره
‫که همین الانش هم ‫ به‌زور می‌تونم همین‌قدر رو بدم.
‫اما می‌فهمم چی می‌گی، خب؟
‫ من کاملاً قصد دارم این‌جا رو تبدیل کنم به
‫یه کسب‌وکار قابل احترام ‫که آدم‌های بالغ می‌چرخوننش.
‫اوه خدای من. ‫عجب بساطیه!
‫یه روزی.
‫کسی می‌دونه این چقدر خطرناکه؟
‫- هی! هی! قضیه چیه؟ ‫- نه، خطرناک نبود...
‫- چی خطرناکه؟ ‫- خانم چور، تا این‌که تو کشیدیش بیرون.
‫یه سوراخ بزرگ دیدم تو کاشی.
‫به‌نظر به خطر گاز قدیمی ‫بغل اجاق‌هاس.
‫نه این‌که به‌درستی پوشیده ‫و درزبندی نشده بود،
‫بلکه یکی دستمال جا داده تو سوراخ
‫و بعد روش رو با یه جور پلاستیک پوشونده. ‫- به من نگاه نکن.
‫به من نگاه نکن.
‫روغن جذب دستمال‌ها شده ‫و پوشش خراب شده.
‫ - این یعنی چی؟ ‫- آلودگی متقابل احتمالی.
‫علاوه بر این، شیر شستن دست ‫آب گرم نداره.
‫واستا، اون آب گرم در واقع...
‫خب. اون یکی می‌دونی خانم چور
‫من صد بار این رو به مأمور بهداشت ران گفتم.
‫فقط باید یه‌کم صبر کنین...
‫می‌پری وسط حرفم؟ ‫و بیشتر هم حرف می‌زنی؟
‫پس سر این خیالت راحت باشه. خیالت تخت.
‫باشه. خوبه.
‫قانون بهداشت قید می‌کنه که هر سینک نزدیک ‫به محل طبخ غذا
‫باید کاملاً نزدیک آب گرم باشه
‫- تا از شیوع باکتری جلوگیری کنه. ‫- آره...
‫و من هنوز مورد بزرگه رو نگفتم.
‫- مورد بزرگی هم هست. ‫- مورد بزرگ چیه؟
‫یکی یه بسته سیگار رو...
‫روی اجاق نزدیک تسترها گذاشته.
‫نه تنها بسیار خطرناکه
‫ بلکه یه آلاینده احتمالی هم هست.
‫- لعنتی. ‫- دوباره بگو ببینم.
‫لعنتی!
‫دوباره که نگو مرتیکه احمق!
‫قراره مجبور بشی کل این‌جا رو ‫با شوینده پرفشار بشوری پسرخاله!
‫متأسفانه! ‫این نقض‌ها چاره‌ای برام نذاشتن.
‫- من رتبه C رو می‌دم بهتون. ‫- نه! نه، نه، نه!
‫- واستا، نه، نه، نه! ‫- مزخرفه!
‫می‌دونی چیه؟ ‫همین الان درزش رو می‌گیرم.
‫اوه، اوه، اوه مهم نیست که ‫چقدر سریع انجامش بدی.
‫من تا 30 روز دیگه ‫ نمی‌تونم دوباره بیام بررسی کنم.
‫چی! پنج ثانیه طول می‌کشه... ‫نه نه نه! بهش دست نزن.
‫پنج ثانیه طول می‌کشه درزگیریش!
‫- می‌تونم درز بگیرم! بذار درز بگیرم لعنتی! ‫- ریچی!
‫ریچی مواد درزگیری نداریم رفیق.
‫خفه شو فک!
‫بعداً می‌بینمتون.
‫خفه شو لعنتی!
‫آره ولی دارم می‌گم ‫ که مواد درزگیری نداریم.
‫رفیق ردیفه. ‫درستش می‌کنیم.
‫سر من غر می‌زنی؟ ‫تو می‌خوای این‌جا رو بچرخونی مرتیکه کثیف؟
‫از کجا معلوم سیگارهای تو نیستن؟
‫تو پنجره بذارش!
‫تو تو پنجره بذارش لعنتی!
‫بسه! بسه! ‫این کار خوب نیست.
‫- این C توئه. ‫- خیلی‌خب! این کاریه که می‌کنیم.
‫می‌ری ابزارفروشی
‫یه مقدار بتونه می‌خری
‫یه‌کم مواد درزگیری می‌خری
‫و درز اون سوراخ لعنتی رو می‌گیری.
‫خب محض اطلاعت، من نوکرت نیستم.
‫محض اطلاع؟
‫محض اطلاع؟محض اطلاع؟
‫تو سوراخش کردی ‫خودتم درزگیریش می‌کنی.
‫دوست دارم انجامش بدم ‫ولی گواهینامه‌م منقضی شده
‫تو امروز صبح پشت فرمون بودی...
‫سیدنی، می‌خوای کمک کنی؟ ‫می‌تونی ببریش.
‫نه. بی‌خیال. با اوبر می‌رم. ممنون.
‫بچه نباش.
‫می‌خوایم تو هزینه‌ها صرفه‌جویی کنیم احمق.
‫باشه. ‫ولی با ماشین خودم بریم.
‫مهم نیست برام.
‫یعنی این‌قدر بی‌پوله که قبول کرد؟
‫- من نمره C گرفتم. ‫- می‌دونیم.
‫بال‌بریکر...
‫ـر...ـر...ـر...ـر...
‫فک، اون صدای لعنتی رو درست کن.
‫اون صدای لعنتی رو درست کن. ‫اون صدای لعنتی رو درست کن لطفاً!
‫درستش می‌کنم. فک همیشه درستش می‌کنه.
‫بچه‌ها میان داخل ‫می‌شکننش، چی می‌شه؟
‫توپ‌ها رو درست می‌کنم. ‫فک همیشه توپ‌ها رو درست می‌کنه.
‫- درستش کن! ‫- توپ‌ها رو درست می‌کنم!
‫چرت و پرت محضه.
‫می‌تونی این رو بگیری؟
‫هیچ‌وقت به عقب برنگرد
‫- باید... باید تکونش بدی. ‫- اوه.
‫باشه. باید می‌دونستم که باید تکونش بدم.
‫این تقصیر منه.
‫راستش انتظار نداشتم ‫کسی بیاد تو ماشینم.
‫این لیوان‌های رستوران آربیس ‫واسه دفعات متفاوته.
‫قبوله.
‫این اواخر من رو دیدی؟
‫من...
‫تو رادیو می‌خواستم ‫خودم رو تغییر بدم
‫یه جایی تو آمریکا
‫داره بارون میاد...
‫لعنتی...
‫این کوفتی کجاست؟
‫- می‌تونیم با یکی که این‌جا کار می‌کنه حرف بزنیم... ‫- نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه. ‫خودم پیدا می‌کنم.
‫ باورم نمی‌شه که الان یه کودک...
‫داره بهم دستور می‌ده. ‫می‌دونی، کل زندگیم باید گوش می‌دادم که همه
‫همیشه خدا نگران اون بودن. ‫"اون یه بچه‌ا‌س."
‫کارماین رو تو دردسر ننداز." ‫می‌دونی؟
‫منم زمانی بچه بودم سیدنی. ‫هیچ‌کی براش مهم نبود.
‫باشه متأسفم برات
‫اما اصلاً این چیزها...
‫دیواری رو خراب نکردن که ما ‫واسه درست کردنش اومدیم این‌جا، پس...
‫گور باباش. ‫حرف بارم می‌کنه...
‫که وقتی بچه بود نذاشتم تو رستوران کار کنه؟
‫به‌نظرت من اهمیتی می‌دم که ‫اون کجا کار کنه؟
‫مایکی نمی‌خواست.
‫واستا، چرا مایکل نمی‌خواست ‫که اون تو رستوران کار کنه؟
‫چون احتمالاً یه بچه پاستوریزه‌ست.
‫می‌تونم بپرسم که
‫جریان مایکل چی بود؟
‫چهار ماه پیش به سر خودش ‫ گلوله شلیک کرد.
‫یا عیسی.
‫شماها
‫از سمت مادریتون با هم ارتباط داشتین
‫یا سمت پدریتون...
‫هیچ‌کدوم. اون بهترین دوست من بود.
‫بوم! ‫ایناهاش! گفتم که.
‫سیلیکون، چسب درزگیری
‫درزگیر اکریلیک...
‫داری همین‌طوری برچسبشون رو می‌خونی؟
‫خب درزگیر لاستیکی داریم...
‫می‌رم یکی رو پیدا کنم که این‌جا کار می‌کنه.
‫نه!
‫خودم حلش می‌کنم.
‫و بعد می‌دونی، پول محصولات ‫ کشاورزی رو ندادیم.
‫می‌دونی، برق هم هست
‫و راه نجاتی پیدا نمی‌کنم.
‫می‌دونی حتی اگه این‌جا کامل پر می‌شد
‫پولش فقط واسه یه هفته‌اس.
‫گوش دادن به این حرفا خسته‌کننده‌ا‌س.
‫- خودت پرسیدی چه خبر. ‫- ازت پرسیدم کجا بودی.
‫خب داری بهش نگاه می‌کنی. ‫این‌جا بودم.
‫کارم، این‌جا داغونه.
‫خب؟ ‫عمراً بتونی درستش کنی.
‫نمی‌شه از تو بدبختی شروعش کرد.
‫می‌فهمی این رو نه؟
‫- این واقعاً یه سواله؟ ‫- تو داری کسب و کاری رو می‌چرخونی که
‫با توجه به سابقه‌اش، ‫میزان موفقیت کمتر از
‫چه می‌دونم تیم خرس‌های شیکاگوئه.
‫می‌دونی، برات دشواره که
‫میزان مشتری‌هات رو حفظ کنی ‫پول کارگرهات رو بدی.
‫خب؟ تازه وارد بحث
‫پولی که به برادرت قرض دادم هم نمی‌شیم.
‫نمی‌دونستم مایکل ازت پول گرفت
‫اون پول زیادی ازم گرفت.
‫تزریقات مالی‌ای واسه این‌جا
‫می‌دونی، وام‌های مدت‌داری ‫ که اصلاً پرداخت نکرد.
‫حالا تو مسئولی.
‫باشه.
‫چه‌قدر؟
‫300 هزار دلار.
‫یا خدا جیمی.
‫دقیقاً همین‌طوره کارم.
‫و پول رو خرج این‌جا هم که نکرده.
‫هنوزم انگار یه بچه نقاشیش کرده.
‫ببین...
‫بی‌احترامی نشه ‫ولی برادرت
‫یه حیوون بود که یه مشت ‫احمق دورش رو گرفته بودن
‫و بعد عقلش رو از دست داد و حالا
‫تو رو تو موقعیت سختی قرار داده.
‫برا این اومدی این‌جا؟
‫اومدم که ببینمت.
‫باید میومدم که پاهات رو قلم کنم
‫ولی خب می‌دونی ‫گمونم دارم فراموشکار می‌شم.
‫چرا پوله رو دادی بهش؟
‫سوال خیلی خوبیه.
‫می‌دونی من...
‫نمی‌دونم. گفت می‌خواد ‫ این‌جا رو زنجیره‌ای کنه
‫ولی معلوم بود که چرت می‌گه.
‫بازم دادی بهش.
‫دوستش هم داشتم.
‫ببین...
‫بیا کار راحت رو بکنیم
‫و تو بهم بفروش این‌جا رو.
‫نه.
‫نه خودت الان گفتی ‫ رستوران‌ها کاسبی بدی‌ان.
‫کی گفتم می‌خوام رستوران نگه‌اش دارم؟
‫پولت رو جور می‌کنم جیمی.
‫باشه؟ قول می‌دم بهت.
‫اوه لعنتی. قراره به خاطر ‫دوست صمیمی جدیدت
‫- یه ساعت تو ترافیک گیر کنیم. ‫- خب باشه...
‫اصلاً نمی‌دونم چرا می‌خوای واسه ‫اون پسرک احمق کار کنی.
‫- چون خوبه. ‫- اوه خدای من...
‫چه خوشت بیاد چه نیاد ‫اون خیلی بااستعداده
‫و می‌تونیم خیلی چیزها ازش یاد بگیریم.
‫می‌دونی اون یکی از بهترین سرآشپزهای ‫جدید مجله «غذا و نوشیدنی» بود
‫اوه می‌تونیم...
‫- وقتی 21 سالش بود؟ ‫- اوه خدای من!
‫اون یکی از بهترین سرآشپزهای ‫ جدید مجله «غذا و نوشیدنی» بود؟
‫ الان این رو بهم گفتی؟ ‫این همه‌چی رو عوض می‌کنه!
‫حافظه کوتاه‌مدت خیلی خوبی داری ریچی. ‫تبریک.
‫می‌دونی که رستوران می‌تونه خوب بشه؟
‫می‌دونم که این رو می‌دونی.
‫حتماً نباید جایی باشه که غذاش بده
‫یا همه بد رفتار می‌کنن ‫و حس بدی دارن توش.
‫- واقعاً می‌تونه رستوران خوبی باشه. ‫- خیلی‌خب، می‌دونی چیه سیدنی؟
‫داری یه‌کم پرخاشگر می‌شی
‫و به‌نظرم بهتره دست نگه داری
‫و یکم نفس بکشی قبل رانندگی کردن.
‫باشه.
‫مرد یا زن بودن ربطی نداره. فرق نمی‌ذارم.
‫وقتی عصبی هستی خطرناکه ‫رانندگی کردن.
‫چرا همه‌‌ش داره بهم زنگ می‌زنه؟
‫- هی، برا چی هی بهم زنگ می‌زنی؟ ‫- لعنت به من...
‫چشه؟
‫باز گریه می‌کنه؟
‫چی گفتی؟
‫خب...
‫منم بودم گریه می‌کردم. ‫رفته یه مدرسه جدید
‫و اون بچه‌هام خیلی عوضی‌ان.
‫واستا...
‫واستا.
‫می‌تونم باهاش صحبت کنم لطفاً؟
‫هی عزیزم.
‫چطوری؟ ‫خوش نمی‌گذره؟
‫چی شده؟
‫اوه ترسیدی؟
‫از چی ترسیدی؟
‫آره.
‫می‌فهمم.
‫اما می‌دونی چیه؟
‫عالی خواهی بود.
‫قول می‌دم.
‫و اگه نشد، بهت 500 دلار می‌دم.
‫اما کارت عالی می‌شه.
‫جمعه می‌بینمت، خب؟
‫چطور می‌تونی...
‫البته که هنوز دوستت دارم.
‫خیلی خیلی دوستت دارم.
‫هر روز بیشتر و بیشتر دوستت دارم.
‫من فقط...
‫نه. نمی‌خوام با مامانی صحبت کنم.
‫اما بعدش بهم زنگ بزن
‫خبر بده چی شد.
‫باشه.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم بچه.
‫دوستت دارم.
‫ببخشید...
‫دخترم دوران خاصی رو می‌‌گذرونه.
‫آره...
‫چند سالشه؟
‫5 سالشه.
‫مثل کارمی.
‫بهترین عوضی جدید مجله «غذا و نوشیدنی».
‫لعنتی.
‫با اون سیگارها گند زدم.
‫بابت مایکل متأسفم من.
‫و درزگیر اشتباهی رو برداشتم فکر کنم.
‫همین‌طوره.
‫اما...
‫من نه.
‫اوه لعنتی.
‫- سیدنی وارد عمل می‌شود. ‫- گم شو ریچی.
‫شمی همه پنجره‌ها رو تمیز می‌کنه
‫درباره‌ی روح ادیت پیاف می‌خونه
‫و هیچ صدای پشیمونی‌ای نمی‌شنوم
‫تو خیابون‌های منتهی به کلیسای نتردام
‫و تو سان فرانسیسکو...
‫کارم؟
‫- هی پیت. ‫- هی...
‫همه‌چی ردیفه؟
‫آره. نه خوبم. من فقط...
‫آبجی جواب گوشیش رو نمی‌داد.
‫اوه.
‫ببین من فقط..
‫واستا. بذار نَت رو صدا کنم.
‫من... نه، من فقط... ‫ببخشید. من...
‫نَت!
‫می‌خواستم درباره ‫چیزی باهات صحبت کنم. من فقط...
‫می‌خواستم عذرخواهی کنم.
‫- اوه. ‫- برا دفعه قبل.
‫نه می‌دونی چیه؟ ‫من رفتم اورژانس
‫و بهم چیزهایی دادن ‫که روش بزنم و...
‫نه، من نباید...
‫هی نَت! وایستا یه لحظه. ‫بذار بیارمش.
‫اوه باشه.
‫بذار صداش کنم یه لحظه. ‫مشکلی نیست! مشکلی نیست.
‫- چی شده؟ ‫- کارمه.
‫- چرا به تو زنگ زده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫تو به پیت زنگ زدی؟
‫تو گوشی رو جواب ندادی.
‫داشتم شام درست می‌کردم.
‫شنیدی عذرخواهی کردم؟
‫خب؟
‫- سیسرو این‌جا بود. ‫- آره شنیدم.
‫همین‌طور شنیدم که ‫یه نمره C هم به پنجره زده شده؟ ایول.
‫گوش کن آبجی...
‫نصف شب بیدار شدم
‫و یه مشت چیز میز ‫ تو جلد که یخ‌زده هم بودن پختم.
‫نزدیک بود آپارتمانم رو بسوزنم.
‫این اتفاق زیاد میفته؟
‫گاهی.
‫به اون چیزه نگاهی انداختی؟
‫نه به اون چیزه نگاه ننداختم.
‫من و پیت اخیراً داریم می‌ریم
‫و واقعاً خوب بوده.
‫آره البته که تو و پیت می‌رین.
‫اوه خفه شو.
‫می‌خوای خفه شم؟
‫نه تو نه عزیزم. ‫تو که چیزی نگفتی.
‫اوه گرفتم.
‫چی می‌پزی؟
‫مرغ مامان‌ رو.
‫ببین من خوبم.
‫واقعاً. می‌دونی گاهی فقط ‫مشکل تنفسی پیدا می‌کنم
‫- و با جیغ بیدار می‌شم. ‫- چی؟
‫خیلی‌ها رو می‌شناسم که یکهو گریه می‌کنن.
‫خب. من بازم می‌فرستمش برات.
‫نمی‌خوام اذیتت کنم ها خب؟
‫نه، این اذیت نیست ‫اما این کمی ترسناکه.
‫مشکل تنفسی از کی شروع شد؟
‫فکر کنم تو نیویورک که بودم.
‫هر روز بعد کار بالا میاوردم.
‫اوه. خب. به‌نظر چیز خاصی نمیاد.
‫- یه‌جورایی خوشم میومد ازش. ‫- خوشت میومد ازش؟
‫نه. نه، نه، افتضاح بود.
‫سرآشپزه خیلی عوضی بود.
‫پس برا چی موندی اون‌جا؟
‫نمی‌دونم...
‫مردم غذا رو دوست داشتن.
‫حس خوبی داشت.
‫سرآشپزها همیشه می‌گن ‫ یه بخش عمده این شغل
‫خدمت‌رسانی به مردمه، نه؟
‫آره. آره. گمونم.
‫خب پس اگه به خودت نرسی
‫که نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫و وقتی مشکلاتت رو ‫بهم می‌گی دوس دارم. فقط...
‫- ازت می‌خوام به اون چیزه نگاهی بندازی. ‫- باشه.
‫عیبی نداره کمک خواستن.
‫می‌فهمم. کاملاً می‌فهمم.
‫باشه.
‫و ما تو یه آپارتمانی ‫تو خیابون 52امیم
‫با کمی آدم ارتباط داریم
‫اوه
‫کثافت!
‫اما اون‌ها زیادی بالا پرواز می‌کنن
‫و زاویه دید من رو نمی‌بینن
‫وقتی نگاه می‌کنیم به
‫پیش‌نمایش سنت دومینیک
‫هی، پیش‌نمایش سنت دومینیک
‫هوی. بیرون کارت داریم.
‫باشه، باشه، باشه.
‫الان میام.
‫پیش‌نمایش سنت دومینیک
‫ببین رژه آزادیشون رو
‫پیش‌نمایش سنت دومینیک
‫رژه آزادی
‫اون بیرون، رژه آزادی می‌رن
‫تو کوچه
‫بچرخ و برگرد
‫به مَرده نگاه کن
‫آره، آره، آره
‫پیش‌نمایش سنت دومینیک
‫یه بار دیگه
‫پیش‌نمایش سنت دومینیک
‫خیلی ممنون.
‫سرآشپز دو تا مرغ فلفلی بزنیم
‫- دو تا سوسیس فلفلی، دو تا مورتادلا. ‫- دو تا مرغ فلفلی
‫دو تا سوسیس فلفلی، دو تا مورتادلا سرآشپز!
‫- ممنونم سرآشپز. ‫- بله سرآشپز.
‫یه سفارش سوسیس تند ‫یکی با مورتادلا!
‫یه سوسیس تند ‫یک مورتادلای دیگه سرآشپز!
‫ممنون سرآشپز.
‫خب یه سوسیس تند دیگه
‫- دو تا مورتادلای دیگه! ‫- پشتتم.
‫ یه سوسیس تند دیگه، مورتادلای دیگه سرآشپز!
‫- دو تا مورتادلا. ‫-دو تا مورتادلای دیگه سرآشپز!
‫عالیه. ممنونم سرآشپز.
‫- می‌خوای خطت رو عوض کنی؟ ‫- نه. نه بمون. برمی‌گردم.
‫- مرسی امروز ریچی رو بردی. ‫- کاری نبود.
‫می‌خوای فردا هم بیام؟
‫-لطفاً. استخدامی. ‫- آره؟
‫آره. قبولی سرآشپز.
‫ممنونم سرآشپز.
‫تحویل داریم لطفاً.
‫و یک سوسیس فلفلی دیگه می‌خوایم
‫یک سوسیس فلفلی دیگه سرآشپز!
‫ممنونم سرآشپز.
‫هوی. سوراخ رو درست کردی؟
‫آره. آره. وزارت بهداشته برمی‌گرده؟
‫آره. آره گمونم.
‫- سیسروی لعنتی. ‫- سیسرو.
‫- همه‌چی ردیفه اون‌جا؟ ‫- آره.
‫آره آره. فقط یکی می‌کشم. ‫کل روز رو که وقت ندارم.
‫- یه دیقه دیگه می‌بینمت، خب؟ ‫- باشه.
‫لعنتی.
‫ازم دور شو