.
‫لعنت بهش!
‫دروازه رو بستم.
‫می‌تونم بشکنمش.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫واسه باتریم غذا می‌خوام.
‫تو یه باتریِ کاملاً شارژ داشتی. ‫حتی یه خش هم روش ننداختی.
‫نه. ما نمی‌تونیم از اون مانع رد بشیم، ‫هر چی که هست، حداقل از این راه نمی‌شه.
‫ما مجبوریم.
‫حتی نمی‌دونیم ‫هالی اون طرفه یا نه.
‫ردِش ممکنه به هزار و یک دلیل ‫از بین رفته باشه.
‫باتری.
[بیف جرکی]
‫چیز دیگه‌ای هم داری؟
‫هی! من... نه، چیز دیگه‌ای ندارم.
‫من برای یه نفر وسیله برداشته بودم. برای خودم
‫شانس آوردی دارم باهات تقسیم می‌کنم.
‫امتحانش کن.
‫شاید خوشت اومد.
‫هوم؟
‫باید بریم.
‫ال؟
‫خوبی؟
‫چی شده؟ روبه‌راهی؟
‫ویل، رابین، می‌خوام جوابم رو بدید.
‫من عصبانی نیستم. ‫فقط باید بدونم حالتون خوبه.
‫لعنتی.
‫- خودشه؟ ‫- آره.
‫فکر می‌کنی ما رو دید؟
‫آره.
‫سوار شید.
‫بهت گفتم، خیلی واضح بهت گفتم،
‫نمی‌خوام بره جایی ‫که امن نیست.
‫و نه‌تنها بردیش، ‫تمام راه‌های ارتباطی رو هم قطع کردی.
‫بله، یعنی، اگه به گذشته نگاه کنیم، ‫یه‌کم بی‌ملاحظگی بود.
‫بی‌ملاحظگی؟
‫واقعاً باید یه یادداشت می‌ذاشتیم.
‫به نظرت این خنده‌داره؟
‫ببخشید. حتماً مالِ لحنِ صدامه.
‫مامانم می‌گه ‫انگار کلاً آدمِ دورویی به نظر میام.
‫ببین، این جونِ پسر منه ‫که داری باهاش بازی می‌کنی.
‫پسر من.
‫پس دفعه‌ی بعدی که می‌گم ‫نمی‌خوام از کنارم جم بخوره،
‫یعنی نمی‌خوام از کنارِ من ‫جم بخوره، لعنتی.
‫من همین‌جام، مامان.
‫می‌دونی که می‌تونی با خودم حرف بزنی، نه؟
‫و من دیگه بچه نیستم.
‫ویل، من هنوزم مادرتم.
‫- دلیل نمی‌شه بدونی داری چی کار می‌کنی. ‫- چی؟
‫نقشه‌ت؟ اون... افتضاح بود.
‫متأسفم، ولی بود.
‫تو فقط چون امن بود دوستش داشتی،
‫ولی ما دیگه وقت برای امنیت نداریم، ‫دیگه نه.
‫ما باید اقدام کنیم، و باید ریسک کنیم، ‫و خدا رو شکر که کردیم.
‫چون نقشه من، در واقع... جواب داد.
‫من جاسوسیِ وکنا رو کردم ‫و دوباره به ذهن مشترک وصل شدم،
‫و فهمیدیم ‫که هالی فقط شروع ماجرا بوده.
‫وکنا می‌خواد بچه‌های بیشتری رو بگیره.
‫نمی‌دونم چرا ‫یا می‌خواد باهاشون چی کار کنه،
‫ولی حالا یه چیزی می‌دونیم ‫که می‌تونیم علیه‌ش استفاده کنیم، هدفِ بعدیش.
‫پس دفعه بعدی که بهم دستور دادی کنارت بمونم، ‫زیاد روش حساب نکن.
‫ولی، همونطور که گفتم، در آینده، ‫سعی می‌کنیم یه یادداشت بذاریم.
‫باید بریم. باید جلوی وکنا رو بگیریم. ‫وقت زیادی نداریم.
‫- برای زیست‌کُره آماده‌ای؟ ‫- بله، هستم.
‫خیلی‌خب. به تفاوتِ بین خشکی و آب فکر کن.
‫باشه، گرفتم. ممنون!
‫هی!
[چیزهای عجیب] [فصل پنجم]
[قسمت سوم: تله‌ی ترنبو]
‫هنوز داری به پدر و مادرت فکر می‌کنی؟
‫آره.
‫اون‌ها در بهترین جای ممکن هستن، ‫هالی، بهت اطمینان میدم.
‫و بهم گفتن که اون‌ها ‫ساعت به ساعت دارن بهتر می‌شن.
‫به محض اینکه خوب بشن، ‫اینجا به ما ملحق می‌شن.
‫من... می‌دونم.
‫- فقط اینکه... ‫- آرزو می‌کنی پیش‌شون باشی.
‫درک می‌کنم.
‫ولی تو نمی‌تونی توی هاوکینز بهشون آرامش بدی، هالی
‫تنها آرامشی که اون‌ها دارن ‫اینه که بدونن تو اینجایی، در امانی.
‫پیش من.
‫در امان از دست هیولاها.
‫فکر کردم شاتوت ‫شاید یه‌کم حال و هوات رو عوض کنه.
‫میوه مورد علاقه‌ته، مگه نه؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫که میوه‌ی مورد علاقه‌مه؟
‫این...
‫فقط یه حدس بود.
‫حدس‌هام درست درمیاد.
‫شاید فردا ‫پنکیک شکلاتی درست کنم.
‫- اون عاشق این‌هاست. ‫- کی؟
‫هم‌کلاسیت، درک.
‫درک داره میاد اینجا؟
‫تو خیلی از درک خوشت نمیاد، نه؟
‫باید بذارم هیولاها بخورنش؟
‫نه. نه، تو نمی‌تونی... این کار رو بکنی.
‫خب، نظرت در مورد این چیه؟
‫من به درک می‌گم
‫که اگه بدرفتاری کنه، ‫یا اگه به هر نحوی اذیتت کنه،
‫همون لحظه برش می‌گردونم، ‫تا تنهایی با اون هیولاها روبه‌رو بشه.
‫چطوره؟
‫احتمالاً بیشترِ روز رو بیرون باشم.
‫وقتی من بیرونم، ‫کل خونه در اختیار توئه.
‫کل خونه؟
‫هر چیزی که مال منه، مال توئه.
‫ولی در عوض، ‫باید بهم قول یه چیزی رو بدی.
‫یه چیز خیلی مهم. ‫فکر می‌کنی بتونی این کار رو بکنی؟
‫آره.
‫تو هرگز، تحت هیچ شرایطی، ‫نباید بری بیرون توی جنگل. متوجه‌ای؟
‫اونجا جایی‌ـه که هیولاها زندگی می‌کنن؟
‫ولی اون‌ها پیدات نمی‌کنن. ‫البته، تا وقتی که تو...
‫سعی نکنی پیداشون کنی.
‫می‌دونی، خیلی خوشحالم که اول تو رو نجات دادم
‫تو از همه‌شون باهوش‌تری.
‫و اگه زحمتی نیست، ‫بسته‌های من رو ببر تو، باشه؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫حس ششم.
‫مرکز، آلفا 1 هستم.
‫رسیدیم به ایست بازرسیِ اِچ، ‫اِچ مثل هرکول.
‫اثری از اون عجیب‌الخلقه نیست.
‫این منطقه رو شناسایی می‌کنیم، ‫بعدش می‌ریم سمت ایست بازرسی بعدی. تمام.
‫آلفا 1، مرکز. موقعیتت در هرکول ‫تأیید شد. تمام.
‫آلفا 1، پایان.
‫شناسایی؟
‫یعنی، من میرم یه دستشویی،
‫شماها هم یه نفسی تازه کنید.
‫شنیدید چی گفت. ‫استراحت آزاده.
‫کارِ یه احمق بوده که با دیوار ور می‌رفته، ‫جناب ستوان؟
‫یه احمق، آره.
‫ولی نه یکی از آدم‌های ما.
‫بیاید بریم.
‫سوار جوجه‌تیغی بشید.
‫بله، قربان.
‫هی!
‫یالا! یالا!
‫مرکز، آلفا 1، زیر آتیش دشمن هستیم. ‫نیاز به پشتیبانی زمینی و هوایی داریم، همین الان.
‫حرکت کنید!
‫باشه.
‫کی اونجاست؟
[رادیو اسکواک]
‫به نظر میاد ‫رابین بت-سیگنال رو فرستاده.
‫سلام. خیلی متأسفم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫بیا.
‫یا خدا.
‫آره.
‫تصادف با دوچرخه. ‫با کله رفتم تو تیر چراغ برق.
‫ببین، بابت از دست دادن کاوش متأسفم، ‫بابت همه چیز.
‫تقصیر تو نیست. ‫خودت رو سرزنش نکن.
‫آره، به نظر میاد قبلاً خودش رو زده.
‫- شکسته؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- بذار... ‫- دست نزن. چرا...
‫- نمی‌خواستم... می‌خواستم... ‫- می‌خواستی دست بزنی.
‫هی، نیومدیم دید و بازدید، بچه‌ها. ‫بیاید بریم.
‫درک؟
‫درک ترنبو؟
‫از خانواده ترنبو؟ ‫همون املاک ترنبو؟
‫خود خودشه.
‫کل خانواده‌شون مزاحمن.
‫از کجا مطمئنی؟
‫مطمئنی که درک هدف بعدیه؟
‫چون دیدم.
‫فهمیدم که ‫وقتی به اندازه کافی به ذهن مشترک نزدیکم،
‫می‌تونم واردش بشم، وارد ذهن وکنا.
‫می‌تونم ببینم کی رو هدف گرفته.
‫اولین باری که اتفاق افتاد، ‫از چشم‌های هالی دیدم
‫همون روزی که دزدیده شد.
‫و امروز صبح، دوباره اتفاق افتاد.
‫فقط این دفعه، من هالی نبودم.
‫- چه کوفتیه؟ ‫- من یکی دیگه بودم.
‫- جلوی پات رو نگاه کن، مشنگ. ‫- خفه شو بابا!
‫من درک ترنبو بودم. مطمئنم.
‫صبر کن. من یه‌کم گیج شدم.
‫تعجبی نداره.
‫داشتی از چشم‌های... وکنا می‌دیدی ‫یا درک؟
‫هر دو.
‫من... من وکنا بودم،
‫ولی داخل ذهن درک.
‫وکنا مثل یه قاتل زنجیره‌ای روانیه.
‫قربانی‌هاش رو تعقیب می‌کنه، ‫ولی این کار رو با نفوذ به ذهن‌شون انجام میده.
‫این کاری بود که با کریسی و مکس کرد.
‫آره، ولی روشی که ‫این دفعه داره انجام میده متفاوته.
‫توی بیمارستان یه‌کم تحقیق کردیم. ‫معلوم شد قبل از اینکه هالی رو ببره،
‫وکنا تعقیبش می‌کرده.
‫ولی... به شکل وکنا ظاهر نشده. ‫به شکل هنری ظاهر شده.
‫به عنوان یه دوست.
‫فکر می‌کنیم می‌خواسته اعتمادش رو جلب کنه.
‫حالا، چرا این همه به خودش زحمت داده، ‫نمی‌دونیم.
‫ولی بعید می‌دونم ‫هدفِ درازمدتش دوستی باشه.
‫هر چی که هست، هر نقشه‌ای که داره،
‫ما باید متوقفش کنیم.
‫و باید درک رو نجات بدیم.
‫خانواده ترنبو اینجا زندگی می‌کنن.
‫ما توی یه ون اون طرف خیابون منتظر می‌مونیم.
‫به محض اینکه خوابیدن، ‫می‌ریم تو، درک رو برمی‌داریم،
‫و می‌بریمش اینجا،
‫مزرعه مک‌کورکل. ‫کاملاً دورافتاده‌ست. متروکه‌ست.
‫فقط یه چیزی، باید مطمئن بشیم ‫که ما رو نمی‌بینه یا نمی‌فهمه کجاست.
‫پس باید چشم‌هاش رو ببندیم.
‫صبر کن. وایسا. چی؟
‫برای اینکه وکنا نتونه پیداش کنه.
‫آره، و مامان، ‫تو با دزدیدن یه بچه مشکلی نداری؟
‫نه، ما داریم یه بچه رو از طریق دزدیدن نجات می‌دیم
‫و آره، مشکلی نیست،
‫فکر کنم.
‫بله. الان وقتش نیست ‫که محتاط باشیم، جاناتان.
‫اگه اجازه بدید،
‫با اینکه من اخلاقاً مخالفتی ‫با هیچ‌کدوم از این‌ها ندارم، ولی چند تا ایراد هست.
‫آره. مثلاً اگه درک خوابش ببره ‫قبل از اینکه دموگورگن بهش حمله کنه چی؟
‫این یکیش.
‫یا اگه درک بیدار بشه ‫قبل از اینکه بگیریمش، و به خانواده‌ش خبر بده؟
‫- می‌ریم زندان. ‫- اینم یکی دیگه.
‫ولی سومین و گنده‌ترین ایراد اینه که
‫حتی اگه با یه معجزه‌ای ‫این نقشه بگیره،
‫هالی هنوز گمشده‌ست.
‫هاپ و اِل، هنوز مفقودالاثرن.
‫این ما رو هیچ‌جوره ‫به پیدا کردن وکنا نزدیک نمی‌کنه.
‫این نقشه فقط برای ما ‫و درک زمان می‌خره.
‫همین.
‫لزوماً نه.
‫شاید یه راهی باشه.
‫یه راهی که هم درک رو نجات بدیم هم هالی رو پیدا کنیم
‫این درک‌ـه.
‫و اینم بقیه ‫خانواده‌ی ترنبو هستن.
‫باید یکی رو استخدام کنیم ‫که خانواده بهش اعتماد داشته باشه،
‫کسی که بتونه وارد خونه بشه.
‫این شخص خانواده رو بیهوش می‌کنه.
‫بعدش خانواده رو می‌بریم.
‫بیهوش‌شون کنه؟
‫خب، به روش امن. ‫با قرص خوابی چیزی.
‫من احتمالاً بدونم ‫از کجا می‌شه قرص‌های آرام‌بخش قوی گیر آورد.
‫اون لعنتی‌ها فیل رو هم از پا در میارن.
‫عالیه. اینجوری اگه وکنا جاسوسی کنه،
‫فقط فرض می‌کنه که ‫درک توی تخت خوابش برده.
‫دموهاش رو می‌فرسته که بگیرنش.
‫فقط اینکه درک رو پیدا نمی‌کنه. ما رو پیدا می‌کنه
‫و ما آماده‌ایم.
‫به موری می‌گیم که تله‌ها رو ‫برامون ردیف کنه.
‫یارو رو آتیش می‌زنیم. ‫کاری می‌کنیم دمش رو بذاره رو کولش برگرده پیش اربابش،
‫ولی نه قبل از اینکه یکی از این‌ها رو ‫بهش بچسبونیم.
‫دمو رو توی دنیای وارونه ‫ردیابی می‌کنیم،
‫توی ونِ رادیو اسکواک ‫درست همون‌طور که با هاپر کردیم.
‫و اگه خوش‌شانس باشیم، ‫دمو ما رو می‌بره به لانه‌ش،
‫پیش وکنا،
‫پیش هالی.
‫ایرادی هست؟
[پسران پیشاهنگ آمریکا]
‫هنری؟
‫درک، اگه این کار توئه، ‫اصلاً خنده‌دار نیست، کیسه استفراغ!
‫«به کمکت نیاز دارم.»
‫«توی نقطه نشونه‌دار من رو ببین.»
‫«هنری.»
‫شرق.
‫برید کنار. ‫داریم میایم! لطفاً راه رو باز کنید!
‫حالت خوب می‌شه، رفیق. ‫فقط دووم بیار.
‫قربان!
‫دستور چیه؟
‫بفهمید کی این کار رو کرده.
‫بیاریدش پیش من.
‫و من دل و روده‌ی اون عوضی رو می‌ریزم بیرون!
‫قربان!
‫یالا! حرکت کنید!
‫اون هاموی رو خوب قایم کردم.
‫اگه هنوز نفهمیدن که گم شده، ‫به زودی می‌فهمن.
‫بالگردهای بیشتری دارن.
‫همه‌شون اون بلندگوها رو دارن، ‫حالا هر چی که هستن.
‫نمی‌دونم چطوری، ولی...
‫به نظر میاد دوستان نظامی‌مون ‫نقطه ضعف تو رو پیدا کردن.
‫هی.
‫مهمون‌مون تکونی نخورده؟
‫بهتره مغزش از کار نیفتاده باشه.
‫اون روش ادرار کرد.
‫چی؟
‫اون سربازه.
‫گفتی روی دیوار بزرگ ادرار کرد.
‫آره، نه، شنیدم چی گفتی.
‫فقط نمی‌دونم ‫چرا داری در موردش حرف می‌زنی.
‫شاید بدونه اون چیه...
‫یا چطوری می‌شه ازش رد شد.
‫خیلی بعیده.
‫چیزی که اون می‌دونه، البته،
‫برنامه زمانی ‫کاروان تدارکات بعدیه‌،
‫که راه خروج ما از این جهنم‌دره‌ست.
‫بعدش چی می‌شه؟
‫برمی‌گردیم، ‫به همه می‌گیم چی دیدیم، و ما... ما...
‫یه نقشه جدید می‌کشیم.
‫بقیه چی؟ فکر می‌کنی ‫اون‌ها می‌دونن چطوری از دیوار رد بشن؟
‫نمی‌دونم. شاید، آره.
‫نمی‌دونن.
‫ما برمی‌گردیم به خونه اول.
‫- خونه اول. ‫- اون روش ادرار کرد.
‫حتی اگه چیزی بدونه،
‫اون آموزش دیده که در برابر بازجویی مقاومت کنه
‫روس‌ها دو هفته وقت گذاشتن ‫سعی کردن ازم حرف بکشن،
‫و باز هم نتونستن.
‫ما دو هفته وقت نداریم. ‫دو ساعت هم وقت نداریم.
‫اطلاعات کاروان، ‫شاید بتونم از زیر زبونش بکشمش بیرون.
‫اطلاعات محرمانه؟ ‫همچین اتفاقی نمی‌افته.
‫با کمک من، می‌شه.
‫آره، ببخشید.
‫آموزش‌های گسترده‌ت ‫در تاکتیک‌های بازجویی رو فراموش کرده بودم.
‫باتریم شارژه.
‫نمی‌فهمم چه کمکی بهمون می‌کنه.
‫- می‌تونم به حرف بیارمش. ‫- ال...
‫بیست دقیقه.
‫تو در مورد کاروان ازش می‌پرسی.
‫به چیزی که می‌خوای می‌رسی،
‫بعد من به چیزی که می‌خوام می‌رسم.
‫سازش. «س- ا- ز- ش.» یادت میاد؟
‫رضایت طرفین.
هی، این چیه؟
‫من رو از اینجا بیارید بیرون! ‫من رو از این جهنم بیارید بیرون!
‫تو یه کله‌شقِ زبون‌نفهمی. ‫خودت این رو می‌دونی، نه؟
‫پل‌های انیشتین-روزن،
‫که بیشتر به عنوان کرم‌چاله شناخته می‌شن،
‫اغلب به شکل ساعت شنی به تصویر کشیده می‌شن،
‫مثل این.
‫با اینکه وجود کرم‌چاله‌ها ‫کاملاً نظریه،
‫اون‌ها توجه دانشمندان
‫و نویسندگان علمی-تخیلی رو به یک اندازه جلب کردن
‫کسی می‌تونه بهم بگه دلیلش چیه؟
‫بی‌خیال دیگه. آسونه. فقط...
‫چیِ کرم‌چاله‌ها جالبه؟
‫خیلی‌خب. اریکا.
‫کرم‌چاله‌ها جالبن
‫چون اجازه میدن ماده بین کهکشان‌ها یا ابعاد سفر کنه
‫بدون اینکه فضای بین‌شون رو طی کنه.
‫بله. کاملاً درسته.
‫دوباره.
‫و، فقط به تمام جاهایی فکر کنید ‫که بشر می‌تونه بره.
‫یه کهکشان دیگه.
‫شاید حتی یه زمان دیگه.
‫پس چرا ما الان این کار رو نمی‌کنیم؟
‫اگه کرم‌چاله‌ها وجود داشتن، ‫به‌طور خارق‌العاده‌ای ناپایدار می‌بودن.
‫نیروی گرانشی عظیمشون اون‌ها رو از هم می‌پاشوند
‫درست در همون لحظه‌ای ...که شکل می‌گرفتن. حالا
‫شصت ثانیه وقت دارید توضیح بدید ‫چرا وسط کلاس موردعلاقه من پریدید.
‫اریکا، این موضوع واقعاً جدیه.
‫‏57، 56...
‫سخته ‫که همه چی رو تو 56 ثانیه توضیح بدیم.
‫ولی خلاصه بگم، توی کاوش دیشب همه چی خراب شد
‫خبر نداشتم. دعوت نبودم.
‫واسه همینه که دارم توض...
‫واسه همینه که دارم توضیح میدم.
‫توی کاوش همه چی خراب شد، ‫و کلی اتفاق افتاد،
‫و حالا فکر می‌کنیم ‫برادر کوچیک تینا تو خطره.
‫این حرفت رسماً هیچ معنی‌ای نمیده.
‫و حتی اگه می‌داد، چرا باید واسه‌م مهم باشه ‫که «درکِ مشنگ» تو خطره؟
‫فقط باید بهمون اعتماد کنی، باشه؟
‫و برای کمک به درک، نیاز داریم ‫که ما رو ببری داخل خونه‌ی ترنبو.
‫- امشب. ‫- امکان نداره.
‫البته که داره. ‫برنامه بچین که با تینا وقت بگذرونی.
‫- من و تینا با هم نمی‌چرخیم. ‫- شما یک‌سره با همید. بهترین دوستته.
‫- بود. ‫- بود؟
‫- ما الان دشمنیم. ‫- دشمن؟
‫- دشمن خونی. ‫- از کِی؟
‫از کلاس ورزش 12 روز پیش.
‫پس بابت چیزی که توی کلاس ورزش ‫‏12 روز پیش اتفاق افتاد عذرخواهی کن.
‫- نچ، نمی‌شه. ‫- بله، می‌شه.
‫تنها کاری که باید بکنی اینه که دهنت رو باز کنی ‫و کلمه‌ای رو بگی که هم‌قافیه با «شرمنده» باشه.
‫ترجیح میدم در مورد کرم‌چاله‌ها یاد بگیرم ‫تا اینکه از تینا عذرخواهی کنم
‫و به همه‌تون کمک کنم که درکِ مشنگ رو نجات بدید
‫متأسفم.
‫وقت تمومه.
‫قضیه نجات دادن درک نیست. ‫قضیه نجات دادن هالی‌ـه.
‫وکنا اون رو برده.
‫و آره، الان افتاده دنبال درکِ مشنگ. ‫ولی ما یه نقشه داریم.
‫یه نقشه که هم درکِ مشنگ رو نجات بدیم ‫هم هالی رو پیدا کنیم.
‫ولی نقشه...
‫یه‌کم دیوانه‌واره.
‫ولی وقتی تموم بشه،
‫فکر نکنم ‫تینا دیگه هیچ‌وقت بخواد باهات حرف بزنه.
‫خب، چرا از اول ‫همین رو نگفتی؟
[بیمارستان مموریال هاوکینز]
‫سلام، دوریس.
‫اومدی خانم مسی رو ببینی؟
‫- تو واقعاً غیب‌گو هستی، باور کن. ‫- هستم. ممنون، عزیزم.
‫- ممنون. ‫- شماها برید اون پشت.
‫خانم مسی کیه؟
‫مادربزرگِ عزیزم ‫که از پله‌ها افتاده
‫و تقریباً تمام استخون‌های ‫بدنِ پیر و نحیفش شکسته.
‫خدایا. متأسفم.
‫زیاد متأسف نباش. ‫مادربزرگ واقعیم نیست.
‫از اسمش استفاده می‌کنم تا بتونم ویکی رو ببینم
‫می‌دونم غیر اخلاقی به نظر میاد، ‫ولی همیشه براش کوکی می‌برم،
‫و فکر کنم الان خانم مسی من رو ‫بیشتر از خانواده خودش دوست داره.
‫مهم‌تر از اون، اون یه انبار گنده ‫از آرام‌بخش‌های قوی داره،
‫و پرستارش یه آدم شلخته‌ست ‫که هیچ‌وقت قفسه داروها رو قفل نمی‌کنه.
‫این داستانیه که شنیدم.
‫لعنتی.
‫- چی... داریم چی کار می‌کنیم؟ ‫- قایم می‌شیم.
‫- قایم می‌شیم؟ باشه. چرا؟ ‫- بشین.
‫خدایا، چقدر حرف می‌زنه.
‫- می‌دونم. خودم بدترم. ‫- من...
‫باید بریم!
‫به ویکی قول دادم ‫که امشب می‌برمش رستوران انزو،
‫و حالا نمی‌تونم، طبیعتاً،
‫که یعنی باید دوباره بپیچونمش
‫به دلایلی ‫که اون اصلاً نمی‌تونه درک کنه.
‫یه دعوای حسابی راه می‌افته، و ما ‫هیچ‌وقت به اتاق مادربزرگِ قلابیم نمی‌رسیم.
‫من نمی‌تونم دلیلِ شکستِ نقشه‌ی ویلر باشم
‫- حله؟ ‫- حله.
‫لعنتی. پایین بمون.
‫می‌دونی، ‫همیشه می‌تونی دوباره باهاش صمیمی بشی.
‫می‌دونستم به‌خاطر اون مدل موی کاسه‌ایِ لعنتی‌ته
‫آره، یعنی، ‫دیگه خیلی هم محبوب نیستن.
‫حداقل به نظر میومد ‫باهم خوبیم؟
‫یعنی، آره. به نظر من که میومد.
‫فکر کنم خوبه دیگه.
‫خب، از کجا فهمیدی ‫که، ویکی، خب...؟
‫از کجا فهمیدی که ویکی...؟
‫- رفیق فابریکم میشه؟ ‫- دوست خوبیه؟
‫خب، ما با هم کار داوطلبانه می‌کردیم. ‫می‌دونی، یه سری، مثلاً، نشونه بود.
‫نشونه؟
‫آره، می‌دونی، مثل نگاه مهربون هوام رو داشت
‫همه‌ش یه جورایی جمع شد، ‫مثل یه گوله برفی که از تپه قل می‌خوره پایین،
‫تا وقتی که دوست شدیم.
‫چقدر مشخص بود؟
‫بیا بگیم اون گوله برفی ‫تبدیل به بهمن شد.
‫وای خدا، خیلی داغونه.
‫درسته.
‫و توی همون بخشی بستریه ‫که مادربزرگ قلابیم هست.
‫- یعنی؟ ‫- همون پرستارِ شلخته.
‫زدم تو خال.
‫یا خدا، با این‌ها می‌تونیم ‫نصف هاوکینز رو بیهوش کنیم.
‫- خب، کیفم رو پر کن. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب، نتونستم اتانول گیر بیارم،
‫ولی تونستم یه گالن استون جور کنم.
‫خیلی مراقب باشید.
‫اگه سیگارت رو زیادی نزدیک این بگیری، ‫آتیش می‌گیره، باشه؟
‫سیم تله، ضخامت‌های مختلف.
‫یه مانکنِ احیای قلبیِ ترسناک ‫اندازه بچه.
‫که هدفش برام یه رازه.
‫فشنگ شات‌گان، ‫طبق درخواست بانوی دوست‌داشتنی‌مون.
‫سه تا بسته 20 تایی بادکنک آب‌بازی. ‫هدف اینم یه رازه.
‫ولی به خودم اجازه دادم ‫که مدل نارنجکی رو انتخاب کنم
‫چون حس کردم با موضوع مرتبطه.
‫حتماً این‌ها رو دور نگه دارید از...
‫این هزار متر سیم خاردار.
‫نزدیک بود یادم بره.
‫یه دست شمعِ نو و براق ‫برای بیلبو بگینز.
‫شمع ماشین، همه‌ش همین؟
‫بغلِ مجانی هم میدم.
‫- توربوشارژر نگرفتی؟ ‫- نه.
‫- کیت تعلیق؟ ‫- نه.
‫- اسپویلر آیرودینامیک؟ ‫- نه.
‫این لیست آرزوهای کریسمس نبود، موری.
‫دقیقاً همین بود.
‫و این حقیقت که بابانوئل موری تمام این‌ها رو ‫توی یه بعدازظهر جور کرد
‫و قاچاقی آوردشون توی جایی که احتمالاً ‫امنیتش از همه جا بیشتره
‫به جز کاخ سفید، فورت ناکس و منطقه 51،
‫یه معجزه کریسمسِ لعنتیه.
‫پس، خدا رو شکر کن،
‫یه شاخه دار‌وش آویزون کن، دهنت رو ببند،
‫و واسه من زرزر نکن!
‫بابت شمع‌ها ممنون.
‫- داری چی کار می‌کنی؟ ‫- می‌خوای کمک کنی یا فقط وایستی اونجا؟
‫ترجیح میدم واسه یه کار بیهوده دیسک کمر نگیرم
‫آره، اینم یه طرز فکریه.
‫این ون یه بار وسط سربالایی جاده پیکت ‫خاموش کرد،
‫انگار لوکوموتیوِ اسقاطی بود.
‫اونقدر سریع نیست که بدون دستکاریِ اساسی ‫پا به پای یه دمو بره.
‫فکر کردی دارم چه غلطی می‌کنم؟ ‫دارم دستکاریش می‌کنم.
‫ونِ سبک‌تر، ونِ سریع‌تریه.
‫اگه فقط قراره ردیابی کنیم، ‫نصف این آشغال‌های این تو رو لازم نداریم.
‫حالا که حرفش شد، می‌شه بری ‫مایع شیشه‌شور رو خالی کنی؟
‫مایع شیشه‌شور. همین کار رو راه می‌اندازه. ‫آفرین، استیون.
‫باید برگردیم ‫به توافق دیروزمون.
‫- چه توافقی؟ ‫- توافقِ حرف نزدن.
‫آره
‫داری چی کار می‌کنی؟ ‫هندرسون، من اون رو لازم دارم.
‫هوی. فسقلیِ عوضی!
‫گفتم لازمش دارم، پسر.
‫داری چی... هی، هی!
‫از بی‌ام‌و بیا پایین، پسر. بیا پایین!
‫یه بار حق با تو بود.
‫واسه مأموریت‌مون به نصف آشغال‌های اون تو نیاز نداریم
‫در واقع، تنها چیزی ‫که واقعاً لازم داریم یه ردیاب تله‌متریه،
‫که می‌تونم به هر وسیله نقلیه‌ای وصلش کنم.
‫هندرسون...
‫بهش دست نزن.
‫هندرسون!
‫هندرسون، کاملاً جدی‌ام.
‫- حرف نزن. ‫- وایسا، وایسا، وایسا!
‫هی، هی! داری چی...
‫نه! این چه...
‫- خب، فرستنده؟ ‫- آره.
‫صبر کنید، صبر کنید. بچه‌ها. بچه‌ها.
‫- داریم چی کار می‌کنیم؟ ‫- به نظرت چی کار می‌کنیم؟
‫والا، به نظر میاد داری ردیاب تله‌متری من رو ‫می‌ذاری توی یه فشنگ شات‌گان
‫به این امید واهی که احتمالاً
‫شلیکش کنی ‫توی بدن یه موجود میان‌بُعدی.
‫خودت گفتی این فرستنده‌ها
‫مخصوصاً طراحی شدن ‫که در شرایط سخت دووم بیارن.
‫شلیک کردنش با یه شات‌گان ‫توی بدن یه جونور، شرایط سخت نیست.
‫مرگباره.
‫اگه گرمای ناشی از انفجار باروت ‫فرستنده رو نابود نکنه،
‫نیروی لگد اسلحه نابودش می‌کنه.
‫و این یه واقعیته
‫یا... یه تئوری؟
‫یه تئوری.
‫باشه.
‫پس بیا امتحانش کنیم.
‫امروز چش شده؟
‫چش شده؟
‫آره.
‫خواهرش گم شده. ‫پدر و مادرش تا پای مرگ رفتن.
‫- آره، آره. ولی در مورد... خودت می‌دونی؟ ‫- نه، نمی‌دونم.
‫کالترین، عشق برتر.
‫- امتحانش کردی؟ ‫- آره.
‫- خب؟ ‫- خیلی خوب بود.
‫- خب؟ ‫- چیه؟ ممنون؟
‫پسر، لعنت بهت! ‫هنوز انجامش ندادی، نه؟
‫فکر می‌کردم مستأصلی، ‫که اوضاع داره درجا می‌زنه،
‫که رقیب عشقی‌ت داره پیشروی می‌کنه.
‫- وای! ‫- هی!
‫هر توطئه‌ای که اون پشت دارید می‌چینید، ‫لطفاً بذارید واسه بعد.
‫عذرخواهی ما رو بپذیر بانو.
‫و عجله کنید. تمام روز وقت نداریم.
‫چرا معطلی؟
‫فراموش کردی
‫که خواهرش گم شده ‫و پدر و مادرش توی بیمارستانن؟
‫شرایط از این بهتر هم می‌شه؟
‫مرگِ عزیزان یه یادآوریِ دردناک ولی ضروریه
‫که زندگی ظریفه، ارزشمنده،
‫که آدم نباید کسایی که دور و برشن ‫رو بدیهی بدونه،
‫که آدم باید پیوندها رو محکم کنه.
‫منظورم اینه که، لامصب،
‫شما دو تا رو اصلاً همین تروماهای مشترک ‫به هم رسوند.
‫این کارِ سرنوشته، تقدیره.
‫پس، اگه به خاطر خودت نه، به خاطر من.
‫یه‌کم جیگر داشته باش ‫و دیگه تمومش کن بره.
‫هی! اگه همین الان خفه نشی، ‫بابانوئل،
‫قسم می‌خورم که این ردیاب رو ‫به جیگرت شلیک می‌کنم.
‫من تیراندازیم اونقدر خوب هست که به هر هدفی بزنم
‫مهم نیست چقدر کوچیک باشه.
‫یا خدا.
‫حالا هدفم رو بچین.
‫باشه.
‫اتفاقاً خیلی هم بزرگه.
‫جیگرم.
‫خب، ببین چی شد، بابانوئل؟ ‫یه معجزه دیگه.
‫حداقلش اینه که،
‫روحیه‌ش رو بهتر کرد.
[جان کالترین، عشق برتر]
‫هی!
‫سرت چطوره؟
‫هیچی از زیر زبونم بیرون نمی‌کشی.
‫پس اگه می‌خوای من رو بکشی، بجنب.
‫وسوسه‌انگیزه.
‫ولی نه.
‫فقط یه‌کم اطلاعات می‌خوام، باشه؟
‫باید در مورد اون دیوارِ گوشتی بدونم.
‫هیچی در موردش نمی‌دونم. ‫من فقط یه سرباز صفرم.
‫یه سرباز صفر؟
‫این برات خنده‌داره؟
‫بذار ببینم درست فهمیدم. ‫داری بهم می‌گی که تو فقط،
‫مثل بقیه پیاده‌نظام‌ها، ‫اومدی هاوکینز که ترافیک رو کنترل کنی
‫و گربه‌ها رو از بالای درخت نجات بدی.
‫- تو فقط یه سربازِ صفرِ میهن‌پرستی. ‫- این چیزی‌ـه که گفتم.
‫من قبلاً سرباز صفر بودم.
‫پس فرقش رو می‌دونم.
‫تو یه چیز دیگه‌ای.
‫یه جور استفراغِ نیروهای ویژه.
‫توی ویتنام مجبور بودم ‫آدم‌هایی مثل تو رو تحمل کنم.
‫آدم‌هایی که گوش جنازه‌های دشمن رو می‌بریدن،
‫باهاش گردنبند درست می‌کردن.
‫اگه از من بپرسی، خیلی مریضه.
‫سرباز صفر، زرشک. ‫تو یکی از سگ‌های شکاری سالیوانی.
‫شماها روانی‌هایی هستید ‫که قلاده‌تون رو باز می‌کنه
‫وقتی که می‌خواد، ‫نمی‌دونم، بره توی بیابون
‫و یه گروه از دانشمندان بی‌سلاح رو قتل‌عام کنه ‫همه‌ش برای گرفتن یه دختربچه‌ی کوچولو.
‫دختر... دختربچه‌ی کوچولو؟
‫اون یه هیولاست!
‫اون یه هلیکوپتر رو انداخت پایین ‫فقط با نگاه کردن بهش.
‫رفیق‌های من توی اون هلیکوپتر بودن، پسر.
‫وای خدا! دلم برات کباب شد.
‫تو، هر کی که هستی، ‫همین الان چندتا از افراد من رو کشتی،
‫پس برو به جهنم.
‫من همین الانشم اونجام. دورت رو نگاه کن.
‫باید یه چیزی رو ‫در مورد این سرباز صفر سابق بهت بگم.
‫اون‌هایی که کشتم، ‫صد بار دیگه هم می‌کشتمشون.
‫هزار تا آدم مثل تو رو می‌کشتم
‫تا از تنها کسی که دوستش دارم محافظت کنم.
‫خیلی‌خب.
‫پس تو در مورد دیوار چیزی نمی‌دونی؟
‫کی می‌دونه؟
‫دکتر کِی؟
‫- کی؟ ‫- کِی.
‫همونی ‫که حتی سالیوان ازش دستور می‌گیره.
‫- نمی‌دونم در مورد کی حرف می‌زنی. ‫- واقعاً؟
‫پس چرا اسمش رو بهمون گفتی؟
‫چی؟
‫اسمش رو. اسمش رو بهمون گفتی.
‫بهتون؟
‫اون دختربچه‌ای که دنبالش می‌گردی؟
‫همین الان که حرف می‌زنیم داره ‫توی اون مغز کوچیکت می‌چرخه.
‫می‌تونه همه چی رو ببینه.
‫هر چیزی که تا حالا فکر کردی، ‫هر چیزی که تا حالا دیدی.
‫پس بهتره شروع کنی به حرف زدن.
‫چون اگه بهم جواب ندی، ‫اون پیداشون می‌کنه.
‫پس چرا یه‌کم وقت ذخیره نکنیم؟
‫کجا می‌تونم دکتر کِی رو پیدا کنم؟
‫من... من نمی‌دونم کجاست.
‫هر چقدر دلت می‌خواد می‌تونی به من دروغ بگی. ‫نمی‌تونی به اون دروغ بگی.
‫- بهت دروغ نمی‌گم. ‫- چرا، می‌گی.
‫تو این دکتر کی رو می‌شناسی. دکتر کی کجاست؟
‫نمی‌دونم...
‫واقعاً لازمه که این دری‌وری‌های کِی رو ‫حضوری بشنویم؟
‫فقط خفه شو و رانندگی کن، ایکرز.
‫یه پایگاه توی دنیای وارونه هست.
‫جاده گیبل ریج.
‫- پایگاه جاده گیبل ریج. ‫- داره چه غلطی باهام می‌کنه؟
‫دقیقاً نمی‌دونم چه‌جوری کار می‌کنه، ‫ولی می‌دونم احتمالاً فکر خوبی نیست
‫که بذاری زیاد اون تو بچرخه.
‫جلسه‌ی تو و دکترِ خوب در مورد چی بود؟
‫اون عجیب‌الخلقه. اون عجیب‌الخلقه رو می‌خواد. ‫مأموریتش همینه. تمام چیزی‌ـه که می‌دونم.
‫یک ماه دیگه وقت دارید، ‫جناب سرهنگ.
‫وگرنه یه نفر دیگه رو پیدا می‌کنم ‫که این عملیات رو رهبری کنه.
‫ممنونم، خانم.
‫ایکرز، بریم.
‫یه در اون آخره.
‫بزرگ، فلزی،
‫مثل گاوصندوق.
‫یه در هست، یه در بزرگ، درِ امنیتی، ‫تهِ یه راهرو، تهِ یه کریدور.
‫- پشت اون در چیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫پشت اون در چیه؟
‫بهت گفتم نمی‌دونم. خدایا!
‫یه چیزی اون پشته. ‫نمی‌خواد من ببینمش.
‫- سرم! سرم! ‫- هی، می‌تونم کاری کنم تموم شه.
‫پشت اون در چیه؟
‫چیزهای محرمانه. نمی‌دونم. ‫فقط عجیب‌الخلقه رو بکش بیرون، رفیق.
‫می‌تونم تمومش کنم، ‫ولی باید بهم راستش رو بگی.
‫پشت اون در چیه؟
‫ربطی به اون دیوار داره؟
‫بهت گفتم نمی‌دونم.
‫یالا! پشت اون در چیه؟!
‫به خدا قسم نمی‌دونم!
‫فقط از سرم ببرش بیرون! ‫از سرم ببرش بیرون!
‫هی، هی، هی!
‫هی!
‫هی! هی!
‫اون دیگه چه کوفتی بود؟ چی شد؟
‫ال، حالت خوبه؟ ال؟
‫کریپتونایت.
‫چی؟
‫پشت در شنیدمش، ‫بلندتر از قبل.
‫دکتر داره یکی رو اونجا نگه می‌داره،
‫یکی قدرتمند مثل من.
‫باید خودش باشه.
‫باید چی باشه؟
‫ارتش،
‫اون‌ها دارنش.
‫اون‌ها وکنا رو دارن.
‫با عقل جور درنمیاد. هنری گفت ‫هرگز نرم توی جنگل. هرگز، هیچ‌وقت.
‫اصلاً چرا دارم با تو حرف می‌زنم؟ [تیفانی]
‫تو یه خواننده پاپی. ‫تو از هیولاها چی می‌دونی؟
‫تو بودی، چی کار می‌کردی؟
‫احمق.
‫اینجا بوی گند میده، مشنگ.
‫احتمالاً به خاطر همه‌ی آروغ‌های منه.
‫چندش.
‫مامان می‌خواد بیای پایین شام.
‫مامان می‌تونه بره پی کارش.
‫هی!
‫تینا! پسش بده، تینا!
‫تینا!
‫بس کنید.
‫چند بار باید تکرار کنم؟ ‫این خونه زمین‌بازی نیست.
‫درک، برو دست و صورتت رو بشور. ‫تینا، در رو باز کن، و مؤدب باش.
‫مگه اینکه یه مورمون باشه.
‫یا یه دموکرات.
‫ببین، می‌دونم ‫احتمالاً الان ازم متنفری،
‫ولی فکر کردم ‫شاید پایِ مورد علاقه‌ت رو بخوای.
‫و همچنین، فقط می‌خواستم بگم ‫که متأسفم.
‫خیلی متأسفم، تینا.
‫رفت تو.
‫هی. چی...
‫سینکلر، جواب بده. صدام رو داری؟
‫آره، سینکلر هستم. دارم. بگو.
‫سینکلر، من گیج شدم. فکر کردم ‫خواهرت گفت که تینا بدجنسه.
‫نه، نه. ‫اون بدجنس نیست. اون شروره.
‫از اون شرورهایی که توله‌سگ‌ها رو ‫واسه پوستین می‌کُشن.
‫بهم اعتماد کن.
‫چقدر طول می‌کشه تا داروها اثر کنن؟
‫- بستگی داره چقدر پای بخورن. ‫- و چقدر سریع بخورنش.
‫- ناهار چی خورده باشن. ‫- مصرف کافئین، مصرف نوشیدنی.
‫متغیرهای زیادی هست.
‫آره، چی ممکنه خراب بشه، نه؟
‫به غیر از همه چی.
‫وای، می‌دونید، ‫خیلی خوشحالم که شما دخترها آشتی کردید.
‫دلمون برات تنگ شده بود، اریکا. مگه نه، عزیزم؟
‫دلمون واسه این پای تنگ شده بود، این که مطمئناً
‫راستی، اریکا، ‫این دفعه یه کار متفاوت کردی.
‫جانم؟
‫پایِ تو. امشب ‫یه‌کم... چیز اضافه توش داره.
‫یه‌کم طعمِ...
‫جوز‌هندی.
‫جوزهندی! البته.
‫فوق‌العاده‌ست. فوق‌العاده‌ست. فو... فوق‌العاده‌ست.
‫تینا، نمی‌خوای امتحان کنی؟
‫کاش می‌تونستم. خیلی خوشمزه به نظر میاد. ‫فقط باید حواسم به کالری باشه، می‌دونی.
‫خپل‌مپل.
‫درک، یادت باشه در مورد چی حرف زدیم.
‫اگه حرف خوبی برای گفتن نداری، ‫اصلاً هیچی نگو.
‫این‌جوریه که ‫همسالانت رو از خودت دور می‌کنی، درک.
‫همسالانم؟
‫همسالانت. همـ... همسالان. همسالان.
‫یا خدا، بابا دوباره گیج می‌زنه.
‫درک. لطفاً، مؤدب باش.
‫خب، من از خامه کم‌چرب استفاده کردم، ‫پس می‌تونی بدون عذاب وجدان لذت ببری.
‫ممنون، ولی من اصلاً گشنه‌م نیست.
‫ولی من این رو برای تو درست کردم.
‫گفتم گشنه‌م نیست.
‫فقط یکی دو گاز.
‫- باشه، چرا انقدر عجیب شدی؟ ‫- چی؟
‫چرا انقدر برات مهمه ‫که من اون پای احمقانه‌ت رو بخورم؟
‫چون برای توئه.
‫خدای من. ‫به خاطر اینه که می‌خوای من چاق بشم، نه؟
‫- دخترها، لطفاً. ‫- چرا باید بخوام تو چاق بشی؟
‫چون هنوز به من و جاش حسودی می‌کنی،
‫و می‌خوای شانس‌مون رو ‫برای با هم بودن خراب کنی.
‫من هیچ‌وقت به تو و جاش حسودی نکردم.
‫- پس کلاس ورزش رو چطور توضیح میدی؟ ‫- تصادفی بود.
‫کِن، کجا داری میری؟
‫حالم خوب نیست.
‫تصادفی نبود.
‫وسطی بود. ‫توی وسطی، توپ پرت می‌کنن سمت آدم.
‫زیاد سخت نیست. تو پای چشم جاشی رو کبود کردی. ‫حالا دیگه حتی نگاهم هم نمی‌کنه.
‫این احمقانه‌ست. توپ رو که تو پرت نکردی.
‫مهم نیست. ما رو با هم یکی می‌بینه.
‫ما رو با هم یکی می‌بینه. و تو تحقیرش کردی.
‫اون خودش رو تحقیر کرد ‫با گریه کردن مثل یه دختربچه‌ی بزدل.
‫کن؟
‫خدای من.
‫مامانی!
‫مامان.
‫اریکا، زنگ بزن 911! اریکا!
‫مامان، بیدار شو.
‫اریکا!
‫مامانی، بیدار شو. بابا.
‫اریکا، بهت گفتم زنگ بزن 911.
‫و منم بهت گفتم اون پایِ لعنتیت رو بخور.
[استن صنعتی]
‫- جواب میده. ‫- بهتره جواب بده.
‫این‌جور نیست که تابلو باشیم ‫یا همچین چیزی.
‫هی. حرف بزنید، بچه‌ها. ‫اوضاع اون بیرون چطوره؟
‫کسل‌کننده‌ست.
‫خانواده‌ی ترنبو چطورن؟
‫هنوز توی «کمای غذا» هستن، ‫ولی به خدا قسم، این دمو بهتره سر و کله‌ش پیدا بشه.
‫اگه یه خانواده کامل رو واسه هیچی ناکار کرده باشیم
‫عذاب وجدانش هیچ‌وقت ولم نمی‌کنه.
‫فکر کردم ترک کردی.
‫ترکِ چی؟
‫خیلی حرفه‌ای بود.
‫ممنون.
‫کاپشنت کجاست؟
‫توی انباره.
‫خب، اگه قراره اینجا باشی باید بپوشیش.
‫مامان،
‫در مورد امروز صبح...
‫ویل، عیبی نداره.
‫نه، نه، عیب داره.
‫نباید اونجوری باهات حرف می‌زدم، ‫و مثل یه عوضی رفتار کردم، متأسفم.
‫عزیزم، منم متأسفم.
‫می‌دونم می‌تونم...
‫می‌تونم خیلی گیر بدم.
‫اینطور نیست.
‫فقط، ‫وقتی امروز صبح نتونستم پیدات کنم...
‫نمی‌دونم.
‫همیشه به اون شب فکر می‌کنم.
‫شبی که اومد سراغت،
‫شبی که همه این ماجراها شروع شد.
‫من حتی خونه نبودم.
‫شیفتم طول کشید.
‫وقتی بالأخره رسیدم خونه، چی کار کردم؟
‫سیگار کشیدم، نوشیدنی خوردم، ‫و تکرار سریال چیرز رو دیدم تا وقتی که بیهوش شدم.
‫هشت ساعت بود که نمی‌دونستم گم شدی.
‫مامان، اتفاقی که واسه‌م افتاد، ‫تقصیر تو نیست.
‫هشت ساعت.
‫چه مادریه که ‫به پسر 11 ساله‌ش سر نمی‌زنه؟
‫این مسخره‌ست!
‫هنوز در مورد دوست جدیدت مطمئن نیستم.
‫قطعاً آدم جالبیه.
‫ولی یه چیزی رو مطمئنم،
‫اون مادر تو نیست.
‫اون چیزهایی که من دیدم رو ندیده،
‫و من قرار نیست چشم ازت بردارم.
‫دیگه نه. ‫تا وقتی که این تموم بشه، و تو در امان باشی.
‫مجبور نیستی چشم برداری، مامان. ‫من... فقط می‌خوام بهم اعتماد کنی.
‫من بهت اعتماد دارم، ویل.
‫ولی، می‌دونی، اعتماد یه خیابون دوطرفه‌ست.
‫با اینکه نقشه‌م دیشب ‫یه جورایی افتضاح بود...
‫- یه جورایی؟ ‫- هی!
‫برو کاپشنت رو بپوش.
‫اگه دماغت آویزون بشه ‫نجات دنیا خیلی سخت‌تر می‌شه.
‫خب، مثلاً، عموت ‫دقیقاً وکالت چه جور مجرم‌هایی رو می‌کنه؟
‫می‌دونی، مثلاً مجرم‌های یقه سفیدن؟
‫چون به نظر میاد ‫کارِ یه هرینگتون همین باشه،
‫مثلاً، دفاع از عوضی‌های پولدار.
‫و توی این موقعیت،
‫فکر کنم اون عوضی‌های پولدار ‫میان سراغ ما.
‫استیو؟
‫استیو؟ اونجایی؟
‫آره، صدات رو دارم. فقط حرف نزن.
‫فکر کنم مهمون داریم.
‫حرکت به سمت جنوب در خیابان آرلینگتون، ‫سی ثانیه.
‫جنوب در آرلینگتون، سی ثانیه.
‫بررسی وضعیت. نشانه‌گذارها؟
‫در موقعیت و آماده. پرتاب‌کننده؟
‫آماده. گیرنده؟
‫آماده. ردیاب‌ها؟
‫آماده. بیاید کار رو تموم کنیم.
‫رفت تو.
‫سکوت رو رعایت کنید.
‫رفت تو. دهن‌تون رو ببندید.
‫این رو بگیر!
‫بزنش!
‫حالا!
‫نانسی!
‫نانسی! عجله کن! یالا!
‫بزنش، مایک! بزنش، مایک! ‫مایک، بزنش! بزنش!
‫وارونه شد! وارونه شد!
‫سیگنال دریافت شد. داره میاد سمت ما.
‫چقدر نزدیک؟
‫داستین، چقدر نزدیک؟
‫اووه، اووه، اووه.
‫لعنتی.
‫یا خدا!
‫کجاست؟
‫دندون رو جیگر بذار.
‫سمت شمال غرب و سریعه.
‫- یالا. ‫- دمو نشانه‌گذاری و رها شد.
‫ردیاب‌ها در تعقیب. ‫تکرار می‌کنم، ردیاب‌ها در تعقیب. گازش رو بگیر!
‫خیلی‌خب، سیگنال ثابته. ‫فقط همین‌جوری برو.
‫ثابته. بپیچ راست.
‫- راست؟ ‫- راست! بپیچ راست! همین الان!
‫ببخشید، ببخشید، ببخشید!
‫وای! الان تصادف می‌کنی!
‫- گفتی راست! ‫- یا خدا!
‫وایسا! وایسا! همین الان وایسا! همین‌جا وایسا!
‫ای لعنت بهش! هندرسون، داریم چه غلطی می‌کنیم؟
‫سیگنال رو گم کردیم!
‫- یالا. یالا! ‫- لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫- گرفتمش! الان داره میره جنوب شرقی! ‫- ای خدا لعنتش کنه.
‫- خدایا! ‫- ببخشید!
‫عیبی نداره.
‫- اووه، اووه، اووه! لعنتی! ‫- محکم بچسبید!
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی!
‫یا خدا.
‫خیلی‌خب، دارمش.
‫- داریش؟ ‫- بله، دارمش.
‫چرا باید دور بزنن؟
‫شاید سعی داره گم‌شون کنه؟
‫نه، غیرممکنه. ‫اون نمی‌دونه داره ردیابی می‌شه.
‫از من دور شید! دور شید!
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫من خیلی خیلی متأسفم، باشه؟
‫یه وقتی احتمالاً این رو توضیح میدم، ‫ولی فعلاً، تکون نخور.
‫- فکر کردم مثلاً دو تیکه خورده. ‫- خورده!
‫پس چرا بیداره؟
‫مهم نیست.
‫دیگه نه.
‫ما تو جنوب شرقی هستیم.
‫واسه همینه که دور زد.
‫وکنا دیده.
‫اون می‌دونه ما کجاییم.
[از تپه برو بالا]
‫آهای؟
‫هنری؟
‫اونجایی؟
‫هنری؟
‫سلام.